Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Hoe werkt het toedienen van harddrugs bij veronderstelde ziekten

    Posted on December 3rd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het bekend maken van het werkingsmechanisme van de als medicijnen voorgestelde psychotisch makende stoffen, zorgde ervoor dat ik in 2011 op een anonieme klacht van een ‘hogere overheid’ werd aangeklaagd met de bedoeling om monddood te maken.

     



    De beslissing van de raad van beroep staat integraal op:

    http://www.adhdfraude.net/pdf/BeslissingBeroepOVA181020120001.pdf

    Geachte mevrouw / heer,

    Afgelopen week uitte de VtdK felle kritiek en probeerde de promotie van Hoenders tegen te houden.De universiteit heeft de zaak onderzocht en concludeert dat de procedures correct gevolgd zijn en de publicaties en de beoordeling commissie van goed wetenschappelijk niveau zijn. De promotie zal daarom gewoon doorgang vinden. Voor meer informatie klik hier. Op maandag 13 januari 2014 om 14.30 zal Rogier Hoenders, psychiater, onderzoeker en leidinggevende bij het Centrum Integrale Psychiatrie van Lentis zijn proefschrift openbaar verdedigen bij de medische faculteit in het Academie gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Deze openbare zitting is vrij toegankelijk, er zijn voldoende plaatsen beschikbaar. De titel van zijn proefschrift is: ‘Integrative psychiatry; conceptual foundation, implementation and effectiveness’. Om het proefschrift in te zien, klik hier. Voorafgaand vindt een minisymposium plaats (10.00 tot 12.30) in hetzelfde gebouw. Tijdens dit symposium zullen Prof dr Haramati, mede oprichter van het Consortium of Academic Health Centers for Integrative Medicine (CAHCIM) en Prof dr Bodeker, adviseur van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de wereldbank, presentaties verzorgen over hun werk, vooral daar waar het raakvlakken heeft met de integrale psychiatrie. De andere leden van de beoordelingscommissie en de promotoren van het proefschrift van Hoenders (Prof dr de Jonge, Prof dr de Jong, Prof dr Slaets) zullen reageren op de lezingen in een discussie forum. Dr Frits Milders zal voorzitten. Voor deelname aan dit minisymposium is inschrijving noodzakelijk. De kosten zijn 50 euro. Het aantal beschikbare plaatsen is beperkt. Accreditatie bij de KNMG (voor alle artsen) is aangevraagd.
    Voor meer informatie en inschrijving voor het minisymposium, zie: www.centrumintegralepsychiatrie.nl/Mini-symposium/
    Daarnaast verheugt het ons u te kunnen melden dat het 6e Congres Integrale Psychiatrie zal plaatsvinden op 6 maart 2015 in Groningen.

    Nadere informatie volgt. We hopen u 13 januari in Groningen te ontmoeten! Namens het organiserend comité: Alice Til, coördinator Rogier Hoenders, voorzitter Voor eventuele vragen: Petra Vellinga, secretariaat: (050) 522 3135 / integralepsychiatrie@lentis.nl

    Conceptual foundation, implementation and effectiveness.
    Mooi toch, al vrees ik dat truitjes-reclame hier niet veraf zal zijn.

    Vandaar alvast een bijdrage van Truus als vrijblijvend ideetje. En deze tekst om het concreet te houden.

    Hoe een ‘presumed disease’ tot een medische epidemie uitgroeit.

    In de Nederlandse taal is het begrip psychoticum onbekend, maar psychotica – stoffen die psychotisch maken – worden in de geneeskunde wel degelijk gebruikt. Anderzijds, is een aandoening die in de geneeskunde alleen maar vermoed wordt en die niemand met een medische diagnose kan aantonen, in ons taalgebruik een heel populair begrip geworden. De medische wetenschap stelt dat men de werking van psychotica bij een aandoening die men alleen maar vermoedt, niet kent. Daarom dat schroom mij vreemd is, wanneer ik de farmacologie toch bekend maak, en daarmee het gevaar loop, niet medisch wetenschappelijk te zijn. Waarom staat ADHD bekend als een ziekte en blijft het begrip, psychoticum (beter) onbekend? De redenering vereist een drietal stappen.

    1. Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    2. Hoe werken psychotica?

    3. Hoe werkt ADHD-medicatie en waarom blijft ADHD een aandoening bekend, die men vermoedt en die niemand medisch kan of mag diagnosticeren?

    Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    1.1 De wetenschap van de onbekende werking.
    Chemische stoffen die neuronen, als bouwstenen van het zenuwstelsel, verwoesten, doen het zenuwstelsel anders reageren dan in een normale toestand. Medisch gaat men ervan uit dat stoornissen in het gedrag te wijten zouden zijn aan zogezegd gestoorde functies of stofjes. Er zijn de hypothesen over erfelijkheid, de neurotransmitters of traumata tot uiteindelijk ook wel… onjuiste voeding of het gebruik van harddrugs, waarbij zedig wordt vermeden om die stoffen dan wel psychotica te noemen. De verandering in het functioneren van dat zenuwstelsel komt stand doordat medicatie, waarbij men verzuimt om het werkingsmechanisme ervan farmacologisch uit te leggen, dosis per dosis neuronen kapotmaakt.

    Degeneratief met methamfetamine(Pervitin, Desoxyn, gebruikt bij ADHD in VS)

    FASEB J. 2003 Oct;17(13):1775-88.

    Speed kills: cellular and molecular bases of methamphetamine-induced nerve terminal degeneration and neuronal apoptosis.

    Cadet JL, Jayanthi S, Deng X.

    Author information

    Abstract

    Methamphetamine (METH) is a drug of abuse that has long been known to damage monoaminergic systems in the mammalian brain. Recent reports have provided conclusive evidence that METH can cause neuropathological changes in the rodent brain via apoptotic mechanisms akin to those reported in various models of neuronal death. The purpose of this review is to provide an interim account for a role of oxygen-based radicals and the participation of transcription factors and the involvement of cell death genes in METH-induced neurodegeneration. We discuss data suggesting the participation of endoplasmic reticulum and mitochondria-mediated activation of caspase-dependent and -independent cascades in the manifestation of METH-induced apoptosis. Studies that use more comprehensive approaches to gene expression profiling should allow us to draw more instructive molecular portraits of the complex plastic and degenerative effects of this drug.

    Degeneratief met XTC

    Degeneratief bij methylphenidaat

     

    Wat brengt de toekomst, in het licht van: “conceptual foundation, implementation and effectiveness”?

    Verzonnen commerciële constructies zorgen ervoor dat niemand met fundamentele vragen over dat kapotmaken hoeft rond te lopen. Defecten aan stofjes zouden sinds 1987 veel medische ellende tot stand brengen tot uiteindelijk duidelijk werd hoe die stofjes alleen maar elektrisch meetbare prikkels tot stand brengen, en niets met het subjectief beoordelen van gedrag te maken hebben.

      1. Waar halen de elektrische prikkels tussen neuronen hun energie?

    Neurotransmitters zijn metabolieten uit de voeding en het chemisch patroon ervan bestaat voornamelijk uit drie componenten.

    Een energiecomponent (indol, phenyl), een stikstofcomponent (amine , piperidine) en een verbindingsketen (alkyl). Alkyl is een chemische term die een keten van koolstofatomen voorstelt, waarbij ethyl uit twee koolstofatomen bestaat, propyl uit drie, butyl uit vier, enzovoort.
    De ringvormige (koolstoffen-)structuur van een indol en een phenyl bevat onverzadigde bindingen tussen koolstoffen en die bindingen verspringen constant van plaats waardoor in die kernen een magnetisch veld ontstaat. Precies dat magnetisch veld is de energiebron, die het lichaam gebruikt om het zenuwstelsel elektrische prikkels te laten sturen van neuron tot neuron. Bemerk dat deze vitale stoffen alleen maar bestaan uit de oer-atomen koolstof, stikstof, zuurstof en waterstof en wel in een zodanig patroon waarmee de fysiologie van de celinhoud van het neuron kan bepalen waar en wanneer welke energievoeding moet gebruikt worden in het sturen van prikkels. Het neuron bewaart die energiebronnen in speciaal beschermende zakjes (vesikels), omdat het stockeren ervan in de fysiologische en kwetsbare spitstechnologie zelf, die technologie zou om zeep helpen.

    Vergelijk die energie die een pianotoets door het indrukken ervan gebruikt om een mechanisme te sturen via een circuit om een klank voort te brengen.
    Meerdere (verschillende) vingers, in dit geval neuronen, op de juiste plaatsen en juiste momenten veroorzaken welluidende akkoorden. Op neuronen toegepast, kan het bespelen van de honderden miljarden synapsen met correcte energiestofjes tegelijkertijd ervoor zorgen dat het ganse circuit (zenuwstelsel) een al of niet aangeleerd gedrag ten toon spreidt.

    Gedrag is dus de resultante van een samenspel van verschillende energiecomponenten, waarbij het organisme steunt op een zo gezond mogelijk te houden circuit van onderdeeltjes. Wanneer nu verschillende snaren of onderdeeltjes van het instrument uitvallen, dan ontstaat vals klinkende muziek en raakt de muziekspeler de controle kwijt over de energie die hij of zij op de toetsen moet teweeg brengen.

    Op gedrag vertaald, spreekt men van controleverlies, vreemd (psychotisch?) gedrag, wanen, hallucinaties…

    Hoe werken psychotica?

    2.1 Welke stoffen verwoesten de bouwstenen van het zenuwstelsel?
    Er bestaan vier grote groepen.
    - De indolen (LSD, circadianes)
    - De pro-drugs (Cannabinoiden, anti-epileptica zoals Depakine, Lyrica, Topamax,Tegretol enz.en reagentia (Campral, Xyrem)
    - De phenylpiperidines (cocaïne, Ritalin,Concerta, paroxetine (Seroxat), trazodone (Trazolan), Champix, Brintellix (vortioxetine).
    - De phenyalkylamines, waarbij de phenylethylamines (Pervitin, Desoxyn,Aderall,amfetamine, methamfetamine, bupropion (Wellbutrin, Zyban), venlafaxine (Efexor) en de phenylpropylamines (Prozac, Strattera).

    2.2 Waarom verwoesten phenylalkylamines, phenylpiperides, indol(alkyl)amines, of pro-drugs, de bouwstenen van het zenuwstelsel?

    Een neuron heeft een celwand en een celinhoud. De fysiologie van beiden is zeer verschillend. De receptoren aan de celwand herkennen ‘patronen’ van energieleveranciers, waardoor ‘fake-neurotransmittoren’ er moeiteloos in slagen om via de celwand binnen te dringen in de fysiologische spitstechnologie van de celinhoud. Pech evenwel… De celinhoud is kieskeuriger. De vesikels, met de voorraden van de echte energie, herkennen de vreemde stoffen niet, en die blijven achter waar ze niet thuishoren waardoor hun magnetisch veld de fysiologische technologie van het neuron verbrandt.

    Eerste gevolg: Neuronen sturen geen prikkels meer en de functie van het zenuwstelsel is veranderd door ‘storingen in het leidingensysteem’.
    Bijkomend:
    a) gewijzigde perceptie op de realiteit: antidepressief? Maar omwille van het niet-selectief verwoesten ontstaan tevens iatrogene, maar dan echte, depressies.
    b) controleverlies over gedrag: agressie, tics, wanen, hallucinaties, stemmen horen, ongeleide projectielen -> m.a.w. : hetgeen men psychotisch gedrag heeft genoemd.

    Tweede gevolg: Op het verwoesten van neuronen reageert het zenuwstelsel met een gevarenreflex, die
    a) het dopingeffect verklaart,
    b) een sympaticomimetische reactie veroorzaakt, die bloedvaten vernauwt, pupillen wijder maakt, het hongergevoel remt, huishouding van osteoblasten en osteclasten verstoort en daardoor het skelet breekbaarder maakt.
    Wanneer chronisch de meest fijne bloedvaatjes dichtgeklapt blijven, blijven de regio’s waar cellen door een doorbloeding van zuurstof worden voorzien, onbevloeid en sterven die cellen af. Laat het nu net op die plaatsen zijn, waarvan men weet dat daar Alzheimer en vasculaire dementie’s ontstaan.
    c) antistoffen vormt, in een poging om de vernietigende stoffen zo snel mogelijk onschadelijk te maken.
    Het vormen van antistoffen zorgt ervoor dat immunochemisch kan getest worden op de patroontjes van die afweer, maar voedt tevens een zorgvuldig taboe gehouden evidentie waarbij daardoor sommige kankers kunnen ontstaan.
    Weefsels, die chronisch en geforceerd via massieve celdelingen antistoffen aanmaken, reageren daar op die manier hevig op.

    (Cancer Letters, Volume 230, Issue 2 , Pages 284-291, 18 December 2005

    http://www.cancerletters.info/article/S0304-3835%2805%2900037-6/abstract)

     

    Immers, het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde publiceerde op 20/04/2012 een studie over limbische encefalitis, met eenzelfde symptomatologie als bij chronisch en veel psychotica-gebruik, waarbij maar liefst het ontstaan van vier soorten kankers werd gemeld. (NED TIJDSCHR GENEESKD. 2012;156:A4455

    http://www.ntvg.nl/publicatie/auto-immune-limbische-encefalitis)

    Wat maakt bovendien FIF (F*** Inconvenient Facts) in het huidig medisch gebeuren zo brandend actueel?

    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.

    Zowel Prozac,

    http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0

    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn)

    http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html

    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, de immuniteit kan verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven. Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    2.3 Waarom bestaan psychotica niet in ons taalgebruik?

    Met de phenylethylamines van de periode uit WO-II, waren chemisch uiteindelijk maar een 750-tal varianten mogelijk en statistisch ontstonden met de phenylpropylamines uit de jaren 80 op slag meer nieuwe combinaties. Hippocrates en zijn eed leggen artsen een regel op waarbij ze geen schade mogen toebrengen aan de patiënten.
    Do not harm.
    En omdat het toedienen van psychotisch makende stoffen nogal onverenigbaar lijkt met die eed, koos men bij stoffen die zogezegd genezen door zenuwstelsels te verwoesten, voor een gamma van andere naampjes, die meer in de lijn liggen van het commerciële gebeuren dat ermee opgezet werd.

    Vandaar: antidepressiva, ADHD-medicatie, anti-epileptica, anti-Parkinson, anti-dementica, tot zelfs middelen als een niet-hormonale therapie bij menopauze (desvenlafaxine of Pristiq), of als adjuvans (venlafaxine of Efexor) bij een chemotherapie bij borstkanker.
    Met stip vermeld ik hier graag het gebruik van Cymbalta om koude tenen te behandelen, terwijl door het dopingeffect ervan een vasoconstrictie optreedt, waardoor tenen allicht nog kouder gaan worden. De verbaasde patiënt begreep gelukkig met een lach meteen mijn verklaring voor deze therapie.
    Drogeren met een psychoticum maakt dat de patiënt minder zal zagen over koude tenen.
    Misschien ook wel de reden van het Efexor-gebruik bij een niet-hormonale menopauze-therapie. Een sterk staaltje van medische overtuigingskracht.

    ADHD

    3.1 Hoe werkt ADHD-medicatie?

    Het antwoord daarop kende de vroegere (kennis)geneeskunde wel, maar de nieuwe generatie heeft als wetenschap uitgeroepen, dat die werking voortaan onbekend is en dat niemand de farmacologie van de gebruikte psychotica kent of mag kennen. Gelukkig heeft de komst van Strattera mijn niet-wetenschappelijk gewaande stelling daarover bevestigd.
    Zowel Prozac als Strattera zijn dubbele moleculen, waarvan de twee delen van elkaar gescheiden zijn door een instabiele zuurstofbrug. Een chemische term die aangeeft dat wanneer de stof in waterig of enzymatisch midden terecht komt, die twee delen spontaan van elkaar gescheiden worden.

    Vandaar dat zowel bij Prozac als bij Strattera precies identiek dezelfde phenylpropylamine als een psychoticum vrijkomt.
    Omdat het moleculair gewicht van de tweede component in Strattera lichter is dan dat van Prozac, bevat Strattera op gewichtsbasis iets meer actieve stof dan Prozac. Men neemt aan dat 18 mg Strattera farmacologisch precies gelijk werkt als 20 mg Prozac.

    Welnu..
    WHO (World Health Organisation) bepaalt voor Prozac een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht om bij moedeloosheid met doping op te peppen.
    Waardoor bij chronisch gebruik uiteindelijk verslaving, echte depressies en psychotisch gedrag tot stand komen.
    Literatuur: http://www.ssristories.com

    Om Strattera bij ADHD en bij kinderen te gebruiken is een DDD van 80mg per 70kg lichaamsgewicht bepaald. Dus vier keer zo hoog.
    Vandaar dat de farmacologie ervan bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken met psychotica wanneer patiënten hoog scoren bij een optelling van symptomen van normaal gedrag (lees daarover de DSM-criteria).

    En hoe verklaart men de schijnbare contradictie waarbij methylphenidaat (Ritalin) gezonde personen zou drogeren en zieken (aan een vermeende ADHD) zou kalmeren?

    Methylphenidaat drogeert zowel gezonden als vermeende zieken aan een DDD van 30mg/70kg. Deze posologie dient om volwassenen met narcolopsie alleen maar te drogeren en om bij twijfel over een ADHD-diagnose, de kandidaat met een opsomming van normaal gedrag toch kunstmatig en passend hyperkinetisch te krijgen.
    Een verdubbelde DDD van 60mg/70kg lichaamsgewicht, vernietigt, net zoals een verviervoudiging bij Strattera, heel wat meer neuronen per keer, wat uiteindelijk zorgt voor een dwangmatig psychotisch en aldus een schijnbaar gekalmeerd gedrag.

    3.2 Waarom moest ADHD zo nodig als een aandoening uitgeroepen worden? In België bestaat een wetgeving (wet 24 februari 1921, art.2) die medisch personeel verbiedt om een toxicomanie in te stellen en te onderhouden met stoffen onder een opiumreglementering. Het verbaast mij daarom dagelijks, dat nog geen enkele overheid ter zake heeft ingegrepen, temeer omdat tot op heden nog steeds niemand het bestaan van ADHD als een neurobiologische aandoening wil aantonen.

    3.3 Vandaar…DE diagnose

    ADHD wordt door healthcare ijverig voorgewend om de wet te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden. Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn. Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten. Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is. Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen. Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam daarop opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.
    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.
    Wanneer geen antistoffen aangetoond worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Zelf prijs ik mij gelukkig opgeleid te zijn in chemische en farmacologische ‘kennis’, terwijl latere generaties het aanvankelijk met evidenties en uiteindelijk met alleen maar positieve evidenties moesten stellen. Want intussen verwaterde EBM (Evidence-Based-Medicine) tot FBM (FIF-Based-Medecine). Waardoor het stellen van een neurobiologische diagnose van ADHD voor eeuwig een “inconvenient fact” zal blijven.

    3.4 Of het dogma?
    Tekst dateert van 6 september 2012

    Artsen zijn niet opgeleid in de farmacologie en weten over geneesmiddelen alleen maar wat de farmaceutische industrie hen aanpraat met lobbywerk en corruptiegeld.Geen wonder dat wordt geflaterd wanneer ze openbaar de onkunde durven etaleren.Denkt men waarlijk dat de maatschappij hen gelooft wanneer ze maar iets broebelen over geneesmiddelen, waarvan ze alleen maar de naam kennen?

    Robert Vermeiren vond het nodig om even voor de vakantie Laura Batstra te kapittelen omdat ze het commerciële spel durfde te doorprikken.

    Ik citeer: “Afkappunt. Bij sommige personen met ADHD zal niemand er over twijfelen dat ze aan een stoornis lijden. Hun gedrag, hun emoties maken dat ze er van geen kanten in slagen zich aan te passen aan hun omgeving. Ze zijn zo druk dat niemand hen aankan. Het zijn individuen die al vanaf hun vroege ontwikkeling ziek gevonden worden. Zij hebben zorg nodig.”

    Eerste punt: Wie beter dan de professor weet dat gedrag iets is wat je kan aanleren of afleren. De man studeerde heel lang om dit te weten en heel lang om daar ook iets mee aan te vangen. Maar de praktijk is anders en die praktijk leert, dat je een carrière stevig kunt opbouwen met een chemische mindcontrol, zo veilig als iets, althans volgens de producerende bedrijven, want de geleerde professor heeft van die materie helemaal geen eigen kennis verworven.
    Tweede punt: ‘Niemand kan de drukte aan”.
    Dus dan toch GPOS (Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom). Dit is niet de aandoening van het kind, maar wel de ergernis en de projectie ervan van een toeschouwer. Derde punt: ‘Al vroeg ziek gevonden’. En daar is het dan… het dogma. De ziekte. Zonder medische diagnosecriteria. Een uitspraak ex cathedra.

    Op artsennet kwam daarop zelfs een reactie, toch belangrijk om die ook even te melden.

    “Het “afkappunt” hangt af van de empathie en mildheid van pa en ma, opa en oma en onderwijzenden. Wie de “Intelligent Designer (die schept als een groot kunstenaar)” in ieder kind vermoedt en ook in het onderhavige , schuift het afkappunt naar het oneindige.”

    A.J. Postmes, oud-jeugdarts, BLOEMENDAAL – 16-08-2012 11:41

    En verder … citaat Robert Vermeiren.

    De hersenen worden ook gevormd door ervaringen in de buitenwereld. En omdat de ervaringen van mensen met ADHD door aanleg anders zijn, is waarschijnlijk dat hun hersenen zich onder invloed van die omgeving anders zullen ontwikkelen. De hersenactiviteit is dus deels anders omdat men andere ervaringen heeft opgedaan. “

    Leerde de professor in zijn opleiding hoe ervaringen in de buitenwereld de hersenen anders bij ‘andere hersenen’ vormt? Wel, wel, wel.

    Zouden alle gezonde personen beschikken over dezelfde hersenen? Bestaan ADHD-hersenen? De nieuwe DSM-V komt op ons af.

    Wat voor nieuwe soorten hersenen zullen er dan tot stand komen? Of dient mindcontrol om van alle hersenen eenzelfde soort gehaktbrood te maken?

    Maar wat vormt dan wel een gedrag?

    Of beter… waarom zijn die anders ontwikkelde hersenen dan geen medisch diagnosecriterium?

    De professor is het niet helemaal zeker, want hij schrijft: “… waarschijnlijk dat hun hersenen…”, terwijl de volgende zin dan toch zekerheid brengt en helemaal niet meer waarschijnlijk, immers : ‘De hersenactiviteit is DUS (!?!?!) deels anders…”.

    Biologische kwetsbaarheid maakt ADHD niet meer een stoornis, omgekeerd maakt meer omgevingsinvloed het niet minder een stoornis.”
    Wawwww, wat een redenering. Ik twijfel eraan of dit een eigen vondst is geweest, maar eerder iets wat men in het Latijn omschrijft als een ‘exceptio obscuri libelli’.

    Maar wat volgt zou dan de verklaring kunnen zijn.

    Vele andere ziekten, zoals bijvoorbeeld diabetes, zijn eveneens het gevolg van omgeving en biologie. Net als bij ADHD bepaalt daarbij niet de oorzaak dat het een ziekte is, maar de gevolgen van de symptomen.”

    Diabetes zou dus niet de ziekte zijn te wijten aan een insuline-tekort, maar de ziekte van de symptomen van dat insuline-tekort. En die symptomen ontstaan dan ook, als een gevolg van de omgeving. Zoals ADHD. Maar mijnheer de professor. Is ADHD wel een ziekte? U probeert dat nog steeds te bewijzen en om zover te komen, gaat U er al van uit dat het een ziekte is.

    En nu krijgen we het.

    De discussie of ADHD al dan niet een medische ziekte is, lijkt me dus niet relevant. De gezinnen met kinderen met ADHD zijn niet geholpen bij deze discussie, ze willen immers dat hun kind geholpen wordt.”

    Na de woordenkramerij is het niet meer nodig om te proberen aan te tonen dat ADHD een medische ziekte zou zijn, die woordenkramerij heeft iedereen overtuigd dat ADHD DUS wel een ziekte is. Maar waarom moet ADHD als een medische ziekte doorgaan, mijnheer de professor? Waarom moeten de gezinnen met kinderen door artsen geholpen worden met harddrugs, die psychotica zijn? Buiten het medische circuit zijn recreatieve gebruikers van gelijkaardige harddrugs, ook zeer geholpen met deze hulpmiddelen, en ook recreatief lijden ze allemaal aan de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie. En niemand stelt bij hen een diagnose.
    Waarom hoeven de artsen daar dan bij gesleurd worden, terwijl bovendien duidelijk te merken is hoe geleerde koppen spartelen om de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie, als een ziekte uit te roepen?
    Het antwoord is poepsimpel.
    Als ADHD geen ziekte zou zijn, zouden artsen geen toxicomanie met harddrugs mogen instellen bij kinderen, omdat zoiets door de wet verboden is. Artsen mogen dit dan wel, omdat verondersteld wordt dat ze daarbij een ziekte zouden behandelen, maar ook, dat ze daarbij zouden weten wat ze doen. Maar artsen worden opgeleid, zonder kennis over de werking of de farmacologie van psychotica, die men als geneesmiddel op de markt heeft gebracht. Men maakte de artsen wijs, dat de zieken, die lijden aan de medische ziekte, net als de diabetici (zie je wel, mijn beste Robert) baat hebben bij het giftige insuline, ook baat hebben bij de verslavende harddrugs. En nu zijn de artsen op het vlak van de farmacologie zo erg onderontwikkeld, dat geen van hen zich ook maar de vraag stelt van… kunnen wij dan geen harddrugs-tekorten meten bij die zieken? Vanzelfsprekend is het antwoord al gekend: we zien dat het toedienen van harddrugs werkt, dus het bewijs van de ziekte is geleverd.

    Toch jammer, dat gebrek aan elementaire farmacologische kennis.

    Van insuline is bekend dat het insuline-tekorten corrigeert. Maar wat is bekend van de amfetamines-en(of) de cocaïnes, die men toedient? Ik hoorde nog geen enkele, maar ook GEEN ENKELE arts uitleggen op welke manier die harddrugs iets ten goede aanrichten aan ‘het zich waarschijnlijk anders ontwikkelen van de hersenen’.
    Wat nog veel erger is: al jaren stel ik vast dat op het vlak van de werking van die stoffen, bij deze veronderstelde medische aandoening, er helemaal geen wetenschappelijke literatuur over bestaat.
    Het werkingsmechanisme is als onbekend uitgeroepen.

    De totale medische wetenschap is compleet onverschillig om te weten hoe veilig artsen ‘de kinderen helpen’!

    Terwijl wel wereldwijd bekend is, dat men schade toebrengt aan een gezond lichaam door harddrugs toe te dienen, en dat die schade kan gemeten worden door te testen op de antistoffen, die het lichaam vormt bij wijze van een gevarenreflex .

    Als de waarschijnlijke redenering over diabetes van de waarschijnlijk wel geleerde professor zou kloppen, waarbij insuline heilzaam is bij de symptomen van wat deels ook een omgevingsaandoening zou kunnen zijn, dan moet bij kinderen die men met harddrugs helpt, bij ook die symptomen van een omgevingsaandoening, toch kunnen aangetoond worden dat GEEN antistoffen worden gevormd.

    Poepsimpel, zoals ik al eerder vermeldde.

    Waarom test de geneeskunde niet op antistoffen bij veronderstelde zieken aan de veronderstelde ziekte?

    Waarom laat de professor dat soort redenering onaangeroerd? Toch niet uit onkunde, want een arts wordt immers ook verondersteld van slim en bekwaam te zijn. Zelfs al wil hij zijn imago en dat van collega’s vrijwaren van de ketterijen, die de heersende medische dogma’s onderuit willen halen.

    De achillespees, waarde heer professor Robert Vermeiren, Uw achillespees en dat van de collega’s is het ontbreken van enige farmacologische kennis over medicatie die jullie dwangmatig voorschrijven op het vingergeknip van de farmaceutische industrie. Bovenop dan nog het feit, dat die industrie er alles aan doet om jullie daar onwetend over te houden en zoiets dan nog compenseert, door bij het publiek de onterechte waan van deskundigheid aan te meten.

    Heeft die waan jullie niet een klein beetje heel veel verwaand gemaakt?

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Waarom geen medische diagnose bij ADHD?

    Posted on October 13th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het blijft me verbazen dat zij die zich kenners van geneeskunde noemen, nu al jaren aan een stuk halsstarrig blijven weigeren om ADHD als een aandoening neurobiologisch te diagnosticeren.

    En de voorkeur blijven geven aan een religie die de mensheid laat geloven dat gestoorde stofjes via een optelling van symptomen van normaal kindergedrag een aandoening veroorzaken.

    Waarmee vervolgens het dwangmatig psychotisch maken met hoog gedoseerde stimulantia een maatschappelijk aanvaard ‘normaal’ gedrag teweeg zou brengen.

    Onbegrijpelijk dat zelfverklaarde sterk medisch opgeleiden normaal gedrag als afwijkend bestempelen en nadien, door te behandelen, het ontstane psychotische en dwangmatige niet als een stevige bijwerking van de toegediende psychotica (kunnen of mogen) beschouwen.
    Zelfs wanneer ze uiteindelijk met neuroleptica gaan corrigeren.
    En de kindertjes van dan af lucratief chemisch en bipolair laten balanceren op psychotica en antipsychotica.

    Kan je als een vakidioot nog misvormder en crimineler te werk gaan?

    Vandaar…DE diagnose, die omwille van de leugen nooit wordt gebruikt.Healthcare bedient zich ijverig van ADHD om een opiumreglementering te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden.

    Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn.

    Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten.

    Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is.

    Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen.

    Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om WEL een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam bij toediening van psychotica opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer dit schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.

    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.


    Wanneer geen antistoffen aangetoond kunnen worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de
    morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Reageert de test wel positief op de door de gevarenreflex gevormde antistoffen, dan bestaat helemaal geen genetisch of andere neurobiologische aandoening en is de patiënt perfect gezond.

    Uit Nieuwsbrief 789 van 26 april 2014

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Medicatie met onbekende werking explodeert samen met autisme

    Posted on August 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Leuke wetenschappelijke anekdoten dienen om iatrogene ziekten te genezen.

    De opmars van autisme de laatste jaren loopt merkwaardig samen met het succes van heel wat ‘geneesmiddelen’, die therapeutisch een toepassing kregen met een onbekende farmacologie.

    Evidentie en positieve anekdoten over psychotica leerden dat symptomen konden wijken.

    Kennis werd al lang overboord gegooid.
    Onkunde over de farmacologie, staat garant voor geen bijwerkingen.

    Kwamen die er toch, dan noemde men ze symptomen van nieuwe aandoeningen.
    Wat meteen het zwellen verklaart van het handboek als een cataloog voor steeds nieuwer pillengebruik.

    Nu blijkt dat anti-Parkinson, anti-epileptica, middelen tegen PostTraumatischStressSyndroom, anti-Alzheimers, anti-menopauze, anti-koude-voeten, anti-rookmiddelen, anti-alcoholmiddelen,

    vermageringspillen, anti-autisme medicatie, anti-migraine-middelen en nog meer van dat, in realiteit farmacologisch volgens eenzelfde stramien te werk gaan.

    Geneeskunde, als een slim en wijs geacht establishment, is niet zo fier met zoveel eenvoud.

    Vandaar, werking onbekend.

    Met het denkpatroon van Mike Hammer: “Trust me, I know what I am doing”.

    En zo gebeurt nu al een twintig-tal jaren.

    Nieuwe medicatie kent geen bijwerkingen, alleen maar nieuwe symptomen.
    Nieuwe symptomen zijn therapeutisch behandelbaar en ga zo maar door.

    EvidenceBased: “het werkt…”.

    FIFbased: “… zonder bijwerkingen!”.

    Waar de maatschappij van heathcare kennis verwacht, blijkt nu al die tijd dat die kennis werd afgezworen terwille van iets wat niemand een gouden kalf of een schijtende ezel durft te noemen.

    Het werd uiteindelijk de combinatie van beide.
    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.


    Zowel Prozac, http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0
    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn) , http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html
    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, die de immuniteit kunnen verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Zijn die schadelijke stoffen, die antistoffen vormen tegen infecties, net zo onschadelijk en net zo veilig als de psychotisch makende stoffen, die dienen om verzonnen aandoeningen te behandelen?

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn of methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven.

    Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    Een zegen voor de Mike Hammers in de geneeskunde.
    Maar als patiënt maak je het maar best niet mee.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Scientology recupereert imperium medische megablunder

    Posted on August 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het medisch bedrijf blijft door onkunde weerloos.

    Ik die dacht dat waarheid een gratis gegeven was.

    En dat de optelling van symptomen van normaal gedrag staat voor een normaal gedrag.

    Mis dus.

    In 2003 stelde ik vast dat de medische wereldliteratuur de werking van psychotisch makende stoffen als onbekend had uitgeroepen.
    Vandaar mijn redenering, dat met het wel bekend maken van de werking ervan, een einde kon gemaakt worden aan de financieel zeer winstgevende blunder om normaal (kinder)gedrag chemisch om te plooien tot dwangmatig dociel en psychotisch.

    Ook mis.

    De beerput waarin ik intussen ben terecht gekomen, probeerde ik de laatste 11 jaar te verwoorden, maar na al die jaren schieten niet alleen woorden, maar ook financiële middelen tekort.

    De maatschappij is blijkbaar van oordeel dat met verzonnen fabels en iatrogeen psychotisch gedrag een medisch aanzien en vooral een beursgenoteerde macht tot stand kan komen.

    Wellicht niet zo mis, dus.
    Maar.

    De bevolking krijgt stilaan inzicht in de technieken waarmee mindcontrol en dodelijke infecties een machtige en criminele top overeind houden.

    Het zijn de technieken die na 1920 ( “Binding/Hoche, Die Freigabe der Vernichtung lebensunwerten Lebens, ihr Maß und ihre Form” ) intussen wel verfijnd, maar niettemin veel drastischer zijn geworden.
    Op vandaag kijkt niemand er nog naast.
    Zo voorspelbaar, maar laakbaar, is een en ander geworden.

    De gaskamers zijn vervangen door psychotica, die heel doelgericht een naam kregen naar de symptomen die ze ermee konden opvangen.

    Psychotica, die depressieven oppeppen noemt men anti-depressiva.

    Eenzelfde doping, die bij Alzheimer of dementie een tijdelijke schijn van alertheid veroorzaken zijn anti-dementica.

    Hetzelfde bij anti-aritmica, die een normaal kloppatroon veroorzaken, door het hart sneller met doping te doen kloppen.

    Ook: ACE-remmers.

    Om een ADHD-diagnose te stellen, start men met een ‘lichte’ dosering methylphenidaat (30mg/70kg lichaamsgewicht), wat in de meeste gevallen nog meer hyperactiviteit veroorzaakt, waardoor meteen aan de DSM-criteria voldaan wordt.
    Het behandelen van de aldus ontstane en zogezegd neurobiologische aandoening steunt op de dwangmatig psychotisch makende eigenschap van psychotica, die daarvoor hoger worden gedoseerd.

    En waarbij het aldus ontstane psychotisch wangedrag in de regel met antipsychotica moet worden gecorrigeerd.

    Bericht deze morgen per e-mail.

    Wij hebben elkaar al eens ontmoet in xxx en hebben een gemeenschappelijke vriend, xxx.
    Daar ik jouw boek las (ADHD de medische megablunder) ben ik ook bekommerd om gebruik en misbruik van Rilatine.
    Als buschauffeur van de stelplaats xxx, vervoer ik iedere dag de kinderen van xxx naar het speelplein. Gisteren hoorde ik van de monitoren dat verschillende kinderen zwaar aan rilatine zitten.
    Eén bepaald kindje X zou, bij monde van een monitor, elke dag 4 x 2 tabletten toegediend krijgen.
    Ik vermoed dat deze wantoestand desastreuze gevolgen kan hebben bij dat kind.Als ik via facebook opkom tegen het gebruik van rilatine, krijg ik vaak tegenwind van ouders die de mening toegedaan zijn, dat zij er met hun kind ‘baat bij hadden’. Ze beseffen niet welke gevaren er achter de hoek schuilen.Hier in dit specifiek geval, vind ik dat ik jou dit moet laten weten.
    Ik kan onmogelijk geloven dat een arts deze dosering heeft voorgeschreven en vermoed eerder dat de ouders op eigen houtje de dosering opdreven.
    Er zou hier toch echt moeten opgetreden worden, niet?
    met vriendelijke groeten,
    een bezorgde buschauffeur(en zelf ook ouder van een zogenaamd ADHD kind) .

    Stel dat dit kindje 35kg weegt, dan mag volgens WHO slechts 15mg daags toegediend worden.

    Acht tabletten Rilatine aan 10mg komt overeen met 80mg methylphenidaat.

    Dus de dosering voor een persoon die rond de 200kg weegt.
    Bemerk de truc waarmee het farmaceutisch bedrijf Eli Lilly in 1987 Prozac in lichte dosering, een vermomde doping als anti-depressivum tot een succes heeft gemaakt.
    Hadden de wereld-gezondheidsautoriteiten toen willen inzien, dat men hier bewust bedrog pleegde door een amfetamine-stof in een omzeggens vrije en onschadelijke manier aan de man te willen brengen, dan zou meteen duidelijk gemaakt zijn, waarom het massale gebruik ervan tot op vandaag lucratieve medische epidemieën in stand houden, die eigen zijn aan dat chronisch dopinggebruik.

    Ik vernoem hier enkele evidente bijwerken: nog meer depressies met zelfmoord tot gevolg, plots doodvallen, psychotisch of oncontroleerbaar gedrag en uiteindelijk ook dementie en kankers.

    Als klap op de vuurbijl scoorde het bedrijf opnieuw, maar jammer genoeg, een keer teveel.

    In de wetenschap dat hun anti-depressivum in feite zo succesvol is, een psychoticum zijnde, volstond een minimum aan koopmanschap om in het begin van de 21ste eeuw een graantje mee te pikken van de toen opkomende en commerciële weldaden van mindcontrol.

    De actieve metaboliet van Prozac kreeg een nieuw maskertje en een nieuwe dosering.
    Om met Prozac om alleen maar wat te drogeren, volstaat een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht.
    Strattera, met precies dezelfde metaboliet, dient om kinderen dwangmatig psychotisch (of dociel?) te maken aan een DDD van 80mg/70kg lichaamsgewicht.
    Die doseringen zijn bepaald door WHO (“World Health Organisation”).

    Uiteindelijk weet nog steeds niemand zowel bij FDA als bij WHO hoe de veilig gewaande stoffen, die ze mede door een lucratieve sponsoring door de bedrijven hebben toegelaten, farmacologisch werken.

    Aan die lucratieve domheid of noem het corruptie, komt evenwel een einde.

    Immers, de evidentie – omdat kennis werd overboord gegooid – leert hen dat het nieuwe gif werkt.

    Terwijl het FIF syndroom, waaraan het zootje lijdt, ervoor zorgt dat bijwerkingen achter gehouden worden.

    Maar stilaan roert toch iets zowel onder de bevolking als in het wereldje van de sponsorende bedrijven.

    In plaats van de reuptake-leugen meteen zelf de wereld uit te helpen, escaleert de zoektocht naar een nieuw verzinsel om het establishment in de waan van veilige harddrugs te houden.
    Zelf genoot ik nog het meest van de vondst met lachend klaarkomende muisjes.
    Die frivole toets ontbrak echt aan de kroon van nieuwe doping.

    Sinds in 2011 farmacologisch duidelijk werd hoe voortaan ook ‘onschuldige’ anti-epileptica ervoor gingen om ‘ongemerkt’ nieuw psychotisch materiaal door het lichaam te laten vormen, is een deeltje van de wereldwijde medicatie-machine gaan sputteren.

    Bedrijven stoppen onderzoek naar psychotropen.


    Op Alzheimer loopt het vast.

    Omega Pharma staat tekoop (op het einde van dit stukje).

    Gedragsleer ontspoort zwaar.

    Op 19 februari 2011 kondigde ik al aan dat het ADHD-patrimonium in andere handen zou overgaan.

    Meer dan drie jaar later zijn we bijna zover.

    Zoals verwacht komt Scientology stilaan aan de oppervlakte.

    Op 1 augustus kwam een e-mail vanuit een site in Nederland, volgens mij met sterke bindingen.

    Ik wil je vragen of je interesse hebt om de toegangsgegevens van xxx te bewaren zodat je ervoor kan zorgen dat de website online blijft. De psychiatrie speelt het vaak achterbaks omdat ze het met woorden niet kunnen winnen. Dat is in discussies op fora vaak gebleken en blijkt ook uit berichten van kritische wetenschappers. De psychiatrie hult zich in stilzwijgen en dat maakt ze erg gevaarlijk. Ik heb geen idee wat ze van plan kunnen zijn in hun ‘poging’ hun beroep te redden. Ze kunnen zich ethisch niet verantwoorden en staan daardoor met hun rug tegen de muur (kat in het nauw) en dat kan leiden tot escalatie.
    Ik wil ervoor zorgen dat de hosting van xxx goed is geregeld en dat meerdere mensen toegang hebben tot de backup en server. Er kunnen altijd onvoorziene omstandigheden zijn, zoals brand in een data-centrum, failissement van de hosting provider et cetera. Met de backup en inlog-gegevens kan de website relatief eenvoudig worden hersteld bij een andere provider.Ik verneem graag of je interesse hebt om te helpen. Als je dat liever niet doet dan heb ik daar begrip voor.

    04/08/2014 – in de namiddag, telefoon in het Engels vanuit Engeland, Manchester.

    Met aandrang wordt gevraagd om in te gaan op de jobaanbieding, die per mail zal verstuurd worden.

    Op 05/08/2014 en op 09/08/2014 komt telkens ongeveer dezelfde mail, met telkens andere contactpersonen.

    Eine neue Vakanz fur die Stelle des Sachbearbeiter Logistik ist eroffnet.

    Op 10/08/2014 komt een e-mail van een Nederlander, die in zijn bericht verwijst naar een Scientology-persoon, waardoor mij meteen duidelijk wordt wat hier gaande is.

    In verband met mijn presentatie van 6 september as. in het yyy adviseerde xxx om contact met u op te nemen.Graag, indien dat mogelijk is voor uw, zou ik in de week van 25 september (augustus?, nvdr) een afspraak willen maken om uw wat vragen te kunnen stellen.Dat zou ik zeer interessant vinden en dat zou mij helpen om mijn presentatie echt compleet te maken.Laat maar weten!

    Mijn antwoord daarop:

    Aan de website:

    Na de mail van vandaag ( redacteur op Uw site) en in antwoord op deze email, laat ik U weten, daar geen interesse voor te hebben.

    Ik wens niet gelinkt te worden aan belangenverenigingen, die problemen inzake volksgezondheid aanwenden om een eigen ideologie te promoten.

    Zelf sta ik alleen maar voor het hebben van kennis over de farmacologie van de harddrugs, die als medicijnen bij verzonnen zieken worden aangeprezen.

    Aan de persoon die de lezing zal geven in yyy:

    U begrijpt dat ik daardoor ook geen verantwoordelijkheid, noch een verwijzing kan aanvaarden als die niets met de kennis over de farmacologie te maken heeft.

    Als informatie om te gebruiken bij lezingen, zijn de nieuwsbrieven en mijn weblog voldoende duidelijk.
    Daar kan, mits bronvermelding, steeds gebruik van gemaakt worden.

    Daarom kan ik jammer genoeg niet ingaan op een verzoek voor een afspraak.

    Het jobaanbod is zeer aantrekkelijk om zelf uit de financiële problemen te raken.

    Maar als daarmee de ziel moet verkocht worden…

    Dan liever vechten met de blote hand, en met kennis in plaats van door FIF gemanipuleerde evidenties.

    Scientology is een machtsstructuur, waarbij de strijd tegen harddrugs heel weinig met de waarheid erover, maar alles met het zieltjes-winnen daarrond te maken heeft.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Psychiaters zonder kennis geilen op veilige Rilatine

    Posted on July 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Uit Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg van 13/11/2008.

    We staan erbij en kijken ernaar.

    Psychiaters zijn farmacologisch domme ganzen, maar dat wil niemand geweten hebben.

    De waan heerst dat ze medicijnen zouden gestudeerd hebben, terwijl hun opleiding precies om commerciële redenen chemische kennis erover vermeed.

    Medisch is het hebben van kennis taboe, meer zelfs, het wel hebben van farmacologische kennis wordt als niet-wetenschappelijk uitgeroepen.

    Bemerk de wel wetenschappelijke argumenten van deze ‘opinion leader’.

    Maar er is meer.

    Maar waarom geilden rijke domoren al die jaren op veilige Rilatine?
    De corrupten uit de gezondheidsraad, die onlangs met valse deemoed te kennen gaven, er uiteindelijk NIETS over te weten.

    Toch nog even zogezegd niet-wetenschappelijk herinneren, voor zover als nodig.

    Uiteindelijk kreunt de gezondheidszorg onder de zware budgetten die men vergooit aan de bijwerkingen van jarenlang psychoticagebruik.

    Zelf stel ik voor dat deze budgetten voortaan worden gefinancierd door te stoppen met het betoelagen en steunen van psychotica-gebruik bij verzonnen aandoeningen.
    Op termijn zal daardoor een gezondere maatschappij niet meer gebukt gaan onder de last van verslaafden en verziekten aan het schadelijk misbruik van die psychotisch makende middelen.

    Alleen jammer dat in Vlaanderen de nieuwe minister van zorg (Jo Van Deurzen) dezelfde persoon is die in 1996 de pedofiel DiRupo uit de greep van het gerecht heeft gehouden en op die manier een systeem tot stand heeft helpen brengen, waarbij de jaren die daarop volgden, illegaal ingevoerde, maar veilig gewaande Rilatine, werd gebruikt om de staatskas te laten opdraaien voor chantagegelden, die perverse videocassetten en fotoalbums uit omloop moesten houden.


    Vraag blijft daarbij hoever vazalliteit ook deze excellentie in de greep houdt om een pervers systeem in stand te houden, dat geen gezichtsverlies mag lijden.

    Is deze minister een mol uit de middeleeuwen van een pedofiele premier?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • La médecine n’a pas besoin de savants

    Posted on June 20th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Geactualiseerde zin uit het doodvonnis van Antoine Lavoisier voor hij met de guillotine onthoofd werd in 1794.
    Toen nog was ook de revolutie beter af zonder kennis.

    Vooraf nog meer van die zinnetjes, bij wijze van toonzetting.

    De bevolking hoort te weten dat geneeskunde al een tijdlang geen wetenschappelijke studie meer is, maar eerder een opeenvolging of bundeling van op ervaring gebaseerde wetenswaardigheden, een soort van collectieve anekdotes, eerder dan op wetenschappelijk bewezen feiten.”

    The main role of the doctor is to identify diseases that cause symptoms, and then to treat those diseases that can be treated. The Hippocratic view strongly argued against using drugs to treat symptoms directly”.
    (Larry Culpepper, Nassir Gheaemi in “Are Antipsychotics Overprescribed?” uit Medscape Psychiatry & Mental Health. (18/2/2011)

    Het is net als in de maatschappij: de complexiteit neemt toe als individuen en instituten vergeten hoe ze generalist moeten zijn. Iedereen wordt specialist met steeds toenemend beperktere capaciteiten.”

    Uit: http://personal.lse.ac.uk/FERREIRD/generalists25Jan2009.pdf

    Wereldwijd ontstaat een stroming om cannabis te legaliseren, en zelfs om medisch te gebruiken, terwijl een medische toepassing, gezien de internationale regelgeving daarover niet mogelijk is.
    Bemerk de truc om de bevolking daarbij te misleiden.

    http://www.drugscience.org/Archive/bcr3/n3_Marinol.html

    Serotoninefabel is verzonnen (David Healy – 3 juni 2007)

    Rebellen staan op tegen dolgedraaide wetenschap.

    Bedrijven stoppen onderzoek naar psychotropen

    Intussen is mindcontrol een feitelijk gegeven.

    http://www.naturalnews.com/z036598_chemical_experiments_MKUltra_military_veterans.htmlWrites Ross, “The purpose of mind control experiments is controlling human behavior: making enemy combatants open up during interrogation; protecting secret information by erasing memories; making spies more resistant to interrogation because secret information is held by hidden identities and making people more prone to influence, social control and suggestion.”The mind control experiments and operational programs violate basic human rights and all codes of medical ethics,” he said.

     

    Historiek

    1947

    Deze oorlog eindigde met op afstand bestuurde raketten, met vliegtuigen die met de snelheid van het geluid vliegen, met nieuwe typen onderzeeboten, met torpedo’s die hun eigen doel zoeken, met atoombommen en met het vooruitzicht op een afschuwelijk soort chemische oorlogvoering. De volgende oorlog zal noodzakelijkerwijs worden overschaduwd door deze verwoestende uitvindingen van het menselijk brein.

    Als voormalig minister van een hoog ontwikkeld bewapeningssysteem is het mijn laatste plicht, het volgende te zeggen: Een nieuwe grootschalige oorlog zal eindigen met de vernietiging van de menselijke cultuur en beschaving.
    (Albert Speer – International Military Tribunal, Neurenberg 1947)

    Ook een spreuk van Speer op dit proces:

    De wijze van communiceren alleen al maakt het mogelijk de lagere leiders tot robotten te maken. Als gevolg hiervan ontstaat een nieuw soort, de kritiekloze ontvanger van bevelen.”
    1955

    Methylphenidaat meteen onder een opiumreglementering gebracht.

    Na WO-II hergroeperen de Nazi-verantwoordelijken.
    Zie daarover http://www.adhdfraude.net/pdf/NB107.pdf

    1963

    Kennedy vermoord … wegens : a plot in this country

    Academische opleiding wist toen al dat vier chemische groepen psychotisch makende stoffen gedragsveranderingen kunnen teweeg brengen.
    Men onderscheidde de indolen (serotonine-patroon) , de phenylalkylamines (amfetamines) en benzylpiperidines (cocaïnes) en uiteindelijk een groep die men (gemakshalve) cannabinoïden heeft gedoopt.

    Later bleek dat uiteindelijk zowel de amfetamines als de cocaïnes eenzelfde groep van neurotransmitters faken.

    Terwijl in die periode nog geen simpele chemische reagentia als ‘geneesmiddelen’ werden gebruikt, waardoor het cannabis-patroon in een afzonderlijke groep werd ondergebracht.
    Sinds 2011 en met de metamfetaminewerking van valproinezuur (http://www.adhdfraude.pdf/NB400.pdf) kwam er duidelijkheid over de manier waarop zogenoemde ‘prodrugs’ net zo goed ook in staat zijn om die gedragswijzingen tot stand te brengen.

    1964

    1969

    1974

    Onafhankelijk onderzoek doorn in het oog van industrie.
    (Men noemde het Nazi- bemoeienissen,  precies omdat men met hetzelfde bezig was.)

    DavidDeWied ontdekt en beschrijft de gevarenreflex waarmee het zenuwstelsel reageert op vreemde stoffen met een patroon dat lijkt op de patronen van neurotransmitters.
    Zijn onderzoek wordt tegengewerkt en stopgezet bij gebrek aan middelen.

    http://www.adhdfraude.net/pic/1974_DdWied_LaRépublique_1.jpg

    1970-1980:

    Politiek laat aan de industrie het monopolie in verband met de ontwikkeling van geneesmiddelen en psychotropen.

    1980 en verder:
    Mogelijkheden om nieuwe moleculen te synthetiseren op basis van phenyletylamine zijn uitgeput.

    Intussen experimenteert commercieel wetenschappelijk onderzoek en gebruikt men  heimelijk wat DavidDeWied in de openbaarheid had kunnen brengen.

    1987
    Pro-pro-Zak-Zak (afgekort tot Prozac) en de tot-stand-koming van de serotonine-fabel.

    Politiek laat sponsoring van universiteiten over aan de industrie en medische kennis wordt vervangen door medische evidenties.
    Evidenties die later verwateren tot alleen maar positieve evidenties (FIF-syndroom)

    Artsen zijn niet meer in staat om op basis van kennis medicatie te evalueren.

    1985 en verder

    Alles draait rond amfetamines, cocaïnes en cannabinoïden die niet meer zo mogen genoemd worden, maar als helende medicatie moeten voorgesteld worden.

    Nisoxetine (is op vandaag Strattera) wordt als een amfetamine toegediend om daarop de fabel van de reuptake uit te testen.
    Terwijl de stof als een amfetamine net zo goed als amfetamine presteert, slaagt men er niet in om met die test ook het reuptake mechanisme te bewijzen.

    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3265789
    Lack of generalization on amphetamine in rats

    Sindsdien probeert niemand nog het reuptake-mechanisme aan te tonen.
    De maatschappij, de artsen, de universiteiten zijn nu wel overtuigd door de evidentie van de werking.
    Meer nog dan het woordje psychotica is deze reuptake-fabel door iedereen geaccepteerd.

    Immers… waag het eens om daar tegen in te gaan.

    2003

    Strattera voor ADHD geregistreerd.

    Maar omdat Strattera dezelfde stof is als Prozac, maar vier keer zo hoog wordt gedoseerd om kinderen dwangmatig psychotisch te maken, verkrijgt Prozac van FDA en EMEA toch de uitzondering om voortaan ook bij depressieve kinderen ook Prozac toe te dienen.
    Terwijl dit een jaar eerder, net zoals bij alle andere SSRI’s, verboden was.

    Reden van die demarche: anders had Strattera bij kinderen wel verboden moeten worden.

    Geniet mee:

    2010: België vervalst cijfers van verbruik methylphenidaat (Rilatine, Concerta)

    Een illegale invoer van het (niet vergoede) verdovend middel waarvan de prijs ter gelegenheid van de vergoeding door de ziekteverzekering verdrievoudigd werd, wordt door de regerende partij van de minister aangewend om chantagegelden te betalen in verband met in omloop zijnd video- en fotomateriaal over de pedofilie van de eerste minister.

     

    2012-2013:
    Mijn strijd escaleert.

    Bekendmaking van deze constructie kostte mij een veroordeling bij verstek door de orde van apothekers in oktober 2011, op een klacht van een anoniem persoon, die uiteindelijk (na de zitting in beroep) aan de bende van Dutroux kon gelinkt worden..

    Waarop ik beroep aanteken bij de raad van beroep van diezelfde orde.

    Eerste zitting in beroep was voorzien op 16 februari 2012
    Op 14/02/2012 dient de Hoge Raad van Orde van Apothekers, als mijn TEGENPARTIJ, nieuwe besluiten in.
    Waarop mijn advocaat uitstel vraagt, immers, de behandeling door de raad was voorzien op 16/02/2012.

    Orde van Apothekers verdaagt op 16/02/2012 de zitting naar 31/05/2012.

    Op de zitting van 31/05/2012 in beroep maakt de raad van beroep de naam bekend van de anonieme klager, waaruit kon afgeleid worden dat de premier en de minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken (zelfde politieke partij) konden gelinkt worden aan die klager met bindingen aan de bende van Dutroux.

    In oktober 2012 word ik in beroep bij de Orde van Apothekers vrijgesproken, onder meer na advies van de Vlaamse Interuniversitaire Raad.

    Waar blijven nu de wetenschap, de universiteiten en de artsen?

    Berust hun stilzwijgen op het comfortabel uitvoeren van het mandement uit 1920?

    In de wetenschap dat psychiaters in de tweede wereldoorlog nog gaskamers gebruikten in zes psychiatrische ziekenhuizen in Oostenrijk.
    Vandaag lukt zoiets met propere handen, psychotica en witte boorden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Fabrikanten liegen (2): universiteiten liegen mee

    Posted on April 26th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De leugen van Lilly.

    Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

    Eerst weerleg ik de leugen van Lilly om dan vervolgens aan te tonen hoe de leugen ook politiek mee regeert.

    Hoe werken ADHD medicatie en bij uitbreiding de antidepressieve psychotica?

    Het antwoord daarop kende de vroegere (kennis)geneeskunde wel, maar de nieuwe generatie heeft als wetenschap uitgeroepen, dat die werking voortaan onbekend is en dat niemand de farmacologie van de gebruikte psychotica kent of mag kennen.Gelukkig heeft de komst van Strattera mijn niet-wetenschappelijk gewaande stelling daarover bevestigd.
    Zowel Prozac als Strattera (Eli Lilly) zijn dubbele moleculen, waarvan de twee delen van elkaar gescheiden zijn door een instabiele zuurstofbrug.Instabiele zuurstofbrug is een chemische term die aangeeft dat wanneer de stof in waterig of enzymatisch midden terecht komt, de twee delen spontaan van elkaar gescheiden worden.Vandaar dat zowel bij Prozac als bij Strattera precies identiek dezelfde phenylpropylamine als een werkzaam psychoticum vrijkomt.
    Omdat het moleculair gewicht van de tweede component in Strattera lichter is dan dat van Prozac, bevat Strattera op gewichtsbasis iets meer actieve stof dan Prozac.

    Men neemt aan dat 18 mg Strattera farmacologisch precies gelijk werkt als 20 mg Prozac.

    Welnu..
    WHO (World Health Organisation) bepaalt voor Prozac een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht om bij moedeloosheid met doping op te peppen.
    Waardoor bij chronisch gebruik uiteindelijk verslaving, echte depressies en psychotisch gedrag tot stand komen.
    Literatuur: http://www.ssristories.com

    Om Strattera bij ADHD en bij kinderen te gebruiken is een DDD van 80mg per 70kg lichaamsgewicht bepaald.
    Dus vier keer zo hoog.

    Vandaar dat de farmacologie ervan bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken met psychotica wanneer patiënten hoog scoren bij een optelling van symptomen van normaal gedrag (lees daarover de DSM-criteria).

    En hoe verklaart men de schijnbare contradictie waarbij methylphenidaat (Ritalin) gezonde personen zou drogeren en zieken (aan een vermeende ADHD) zou kalmeren?

    Methylphenidaat drogeert zowel gezonden als vermeende zieken aan een DDD van 30mg/70kg.
    Deze posologie dient om volwassenen met narcolepsie alleen maar te drogeren en om bij twijfel over een ADHD-diagnose, de kandidaat met een opsomming van normaal gedrag TOCH kunstmatig en passend hyperkinetisch te krijgen.

    Een verdubbelde DDD van 60mg/70kg lichaamsgewicht, vernietigt, net zoals een verviervoudiging bij Strattera, heel wat meer neuronen per keer, wat uiteindelijk zorgt voor een dwangmatig psychotisch en aldus een schijnbaar gekalmeerd gedrag.

    Waarom moest ADHD zo nodig als een aandoening uitgeroepen worden?
    In België bestaat een wetgeving (wet 24 februari 1921, art.2) die medisch personeel verbiedt om een toxicomanie in te stellen en te onderhouden met stoffen onder een opiumreglementering.
    Het verbaast mij daarom dagelijks, dat nog geen enkele overheid ter zake heeft ingegrepen, temeer omdat tot op heden nog steeds niemand het bestaan van ADHD als een neurobiologische aandoening wil aantonen.

    Vandaar…DE diagnose, die omwille van de leugen nooit wordt gebruikt.

    Healthcare bedient zich ijverig van ADHD om een opiumreglementering te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden.
    Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn.

    Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten.

    Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is.

    Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen.

    Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om WEL een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam bij toediening van psychotica opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer dit schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.
    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.

    Wanneer geen antistoffen aangetoond kunnen worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Reageert de test wel positief op de door de gevarenreflex gevormde antistoffen, dan bestaat helemaal geen genetisch of andere neurobiologische aandoening en is de patiënt perfect gezond.

    DE leugen die regeert.

    Dirk Cuypers, voorzitter van het directeurencomité op FOD Volksgezondheid, die jaarlijks valse verbruiksgegevens over methylphenidaat aan INCB (International Narcotics Control Board) doorgeeft om een winstgevende constructie met dit ‘verdovend middel’ zelfs voor de Verenigde Naties achter te houden.
    Is het bovendien toeval dat diezelfde INCB wordt beheerd door Raymond Yans (ooit schepen in Luik in de tijd dat Laurette Onkelinkx – huidig minister van Volksgezondheid) ook daar schepen was, en door Jean-Luc Onkelinkx?

    Noteer dat Eli Lilly een bedrijf is met wereldwijd een zakencijfer dat groter is dan het bruto nationaal product van ons land.
    Dat een mannetje uit dat bedrijf in ons land een sleutelpost bekleedt op het ministerie van Volksgezondheid.
    Met de verantwoordelijkheid om precies die leugen van Lilly in ons vaderlands gezondheidsbeleid te beitelen.

    Zelfs al lijkt dit alleen maar Kafka…

    Straks gaan we allemaal naar de stembus om onder meer ook deze leugen te blijven in stand houden.

    Al moeten zichzelf academisch wanende universiteiten hun sprookjes- en commerciële-leugens-vertellende professoren toch beter eens kritisch op de rooster leggen.

    Ik wil daartoe nederig en graag persoonlijk een helpende hand aanreiken.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • XTC hoog doseren, wie valt op de bek

    Posted on January 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Bijna 4 jaar is het geleden dat ook eens werd geëxperimenteerd met hoog gedoseerd XTC.
    Toen ging het om ongeveer 183mg per dosis.
    Vandaag geeft men geen dosering vrij.

    Een denkoefening op basis van kennis.

    Het staat in de sterren geschreven dat ook de harddrugs van de straat net zo goed medicinaal als therapeutische psychotica helend kunnen ingezet worden.
    Healthcare bracht het voor mekaar om daarmee gigantische rijkdommen te vergaren.

    Aanvankelijk liepen twee sterke kandidaten in de wedloop voorop, XTC en methamfetamine.

    Noteer dat in de VS, methamfetamine al ijverig bij kinderen met ADHD wordt gebruikt (Desoxyn) en men, niettegenstaande het FIF-syndroom, er zich toch bewust is geworden van de kwalijke bijwerkingen ervan.
    De zogenoemde comorbiditeiten.
    Overigens is een zeker onbehagen ontstaan bij het bekend raken dat ‘veilig gewaande’ anti-epileptica als reagentia door de spijsvertering worden gemetaboliseerd tot substanties die positief immunochemisch kunnen testen op methamfetamine.
    Geen stap vooruit dus.

    Ik herinner mij dat in 2010 na eerst de hoge doseringen XTC enkele maanden later ook geëxperimenteerd werd met hoge doseringen methamfetamine en dat toen Volksgezondheid wou vermijden dat de media daarvan op de hoogte werden gebracht.
    Die experimenten gebeurden op een nietsvermoedend publiek met doseringen die alleen het medisch personeel mocht weten.

    Nu blijft alleen XTC nog over.
    En de positieve berichten liegen er niet om.

    Keert XTC terug naar het medicijnkastje?

    Uit “Het Belang van Limburg” op 19 juli 2010.

    Maar waarom valt het nu op dat het stil blijft over hoe hoog die “hoge doseringen” zijn en de (dodelijk gewaande) experimenten ermee?
    Opnieuw 183mg?
    En waren die in het verleden toen niet dodelijk?
    Of de moeite niet waard om het publiek te waarschuwen?

    Wie intussen wel de farmacologie van psychotica wil kennen, zal weten dat partydrugs als genotsmiddelen of als doping worden gebruikt in de doseringen die daartoe bekend zijn.

    Methylphenidaat (Rilatine) als partydrug of als cocaïne-surrogaat of bij narcolepsie om te alleen maar te drogeren aan 30mg/70kg lichaamsgewicht.
    Prozac of Strattera als doping bij sportlui en bij depressies aan 20mg/70 kg lichaamsgewicht.

    Maar wanneer die psychotica therapeutisch moeten dienen om tot dwangmatig psychotisch te genezen bij ‘presumed diseases’ dan gelden voor methylphenidaat veelvouden ervan en voor Prozac (als Strattera vermomd voor kindertjes) zelfs 80mg/70kg lichaamsgewicht.

    Welnu de XTC die in de medicijnkastjes moet terecht komen, zal door WHO (World Health Organisation)een DDD (DefinedDayDose) meekrijgen die stukken hoger ligt dan de 1 tot 1,5mg/lichaamsgewicht nodig om er alleen maar vrolijk mee te worden.

    Immers, healthcare richt zich op het therapeutisch gebruik en daar mag het ietsje meer zijn.
    Bij hoge doseringen en in geval van een medische therapie worden geen doden geteld, omwille van ‘geen zorggerelateerde calamiteiten‘.
    Dodelijk gevaarlijk verandert dan meteen in veilig en rustgevend.

    Herinner de moord op Kennedy, 50 jaar geleden toen die een complot daarover in de gaten kreeg en de subsidiëringspolitiek die nadien, in de VS onder Kissinger eind jaren zestig werd op gang gebracht om , ik citeer: een “mindcontrol te organiseren en om biologische agentia te produceren waartegen geen immuniteit bestaat”.

    Wat voorafging…

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Medisch verval door FIF, farmacologische onkunde en corruptie

    Posted on September 10th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Het vakmanschap in geneeskunde, dat ooit op kennis was gebaseerd, steunt nu op de evidenties van verzamelde anekdotes, waarbij bovendien alleen maar de positieve elementen in aanmerking mogen komen.

    Omdat kennis niet meer hoeft, is de farmacologie van de chemie die men geneesmiddelen heeft genoemd als onbekend uitgeroepen.

    Meer zelfs, omdat medisch alleen positieve evidenties de wetenschap bepalen, valt een farmacologische kennis voortaan onder het FIF-syndroom (F*** Inconventient Facts) waaraan een exquise kaste lijdt zonder inzicht in het eigen ziektebeeld (MPIS = “Malign Professioneel Interpretatie Syndroom).

    Zoals ik nu al tien jaar onder die medische vlag mag ondervinden, is het hebben van enige kennis over psychotica helemaal niet wetenschappelijk, terwijl integendeel farmacologische onkunde als de opperste deskundigheid beleden wordt.

    “Werkingsmechanisme onbekend”, iets wat meteen aangeeft hoe opperpriesters van die sekte vermeend en bijna bovennatuurlijk vakkundig in staat zijn om met mirakelproducten om te gaan.

    Stel je even voor.
    Het medisch geloof belijdt dat Prozac en Strattera twee verschillende geneesmiddelen zijn, terwijl geen kat op deze ronde aardbol wil, kan of mag geloven waarom de phenylpropylamine als actieve metaboliet in het ene doosje met Prozac erop, drogeert bij depressies en in eentje met een Strattera-etiket, kindjes tot dwangmatig psychotisch (of braver, of meer dociel) kan omtoveren.

    De magie van de geneeskunde, die nog steeds steunt op onkunde, FIF en … zoals nu al het Nederlands Tijdschrift voor geneeskunde begint te snappen, al jarenlang op … de corruptie en de macht van de farmaceutische industrie.

    Om geneeskunde opnieuw gezond te maken, moeten artsen opnieuw kennis verwerven in plaats van alleen maar de positieve anekdoten, die commercieel worden gefilterd door overheidsinstanties die kreunen onder de corruptie.

    Medicatie met ‘werking onbekend’, moet eruit.
    Immers, de mirakelwaarde ervan steunt in bijna alle gevallen op negatieve evidenties of op kennis, waardoor niemand die stoffen zou willen gebruiken.

    Bijna wanhopig blijf ik mezelf afvragen waarom na al die (tien) jaren nog niemand van die mirakel-tovenaars mijn stelling over de werking van hun ‘veilig gewaande’ manna heeft weerlegd.
    En ik acht mezelf alvast niet slimmer dan gelijk wie.
    Maar wel… niet corrupt.

    Hoe zou de medische wereld er uitzien als al die (door de industrie) vetbetaalde sleutelposities met eerlijk en deskundig personeel zouden bemand zijn?

    Ned Tijdschr Geneeskd. 2013;157:C1867

    Gepubliceerd op: 04-09-2013 (in print verschenen in week 36 2013)Citeer dit artikel als:Ned Tijdschr Geneeskd. 2013;157:C1867

    Nieuws

    Nog steeds veel belangenconflicten in richtlijncommissies

    Hans van Maanen

    Van de leden van Amerikaanse commissies die moeten adviseren over definities en diagnostische criteria van veelvoorkomende ziekten, meldt drie kwart banden met de industrie. Ongeveer 85% van de commissies wordt voorgezeten door iemand met dergelijke banden, en van de leden met banden werd de helft door meer dan 7 firma’s betaald. Twee derde van de panels stelde verruiming van de definities en diagnostische criteria voor.

    Dit blijkt uit een studie naar de besluitvorming van 14 Amerikaanse panels tussen 2000 en 2013, onder aanvoering van Ray Moynihan en Paul Glasziou (Plos Medicine. 2013; epub 13 augustus). Hoewel het onderzoek, zoals de auteurs zelf ook benadrukken, geen directe causale relatie kan aantonen, past het in recente aanwijzingen dat belangenverstrengeling een belangrijke rol zou kunnen spelen in de totstandkoming van adviezen en richtlijnen, en ‘stelt het vragen bij de huidige procedures.’

    De auteurs namen 16 adviezen rond 14 algemene ziektebeelden (van hypertensie en alzheimer tot adhd en depressie) onder de loep. 10 adviezen pleitten voor verbreding van de definities, meestal met verwijzing naar nieuw bewijs voor schade bij mensen die voorheen als niet ziek werden beschouwd (pre-hypertensie) of nieuwe biomarkers en tests (alzheimer). Slechts 6 panels merkten op dat een dergelijke uitbreiding ook nadelen zou kunnen hebben, en geen enkele probeerde die nadelen te kwantificeren. Het panel over anemie, met niet minder belangenverstrengeling onder de leden, adviseerde de normen te verscherpen.

    In 2011 deed de Amerikaanse Institute of Medicine de aanbeveling dat in dergelijke adviesraden geen deskundigen zouden moeten zitten met industriële banden; Moynihan et al. zagen het aandeel van dergelijke deskundigen in de door hen onderzochte commissie sindsdien amper slinken.

     

    Alvast toch iemand die braakt van een en ander.
    http://www.radio1.nl/items/76672-opgestapt-cbg-lid-huub-schellekens-uit-forse-kritiek-op-de-perversies-van-het-systeem

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Het geheim van een chemisch patroon

    Posted on June 25th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Op 21 september 2011 kon 1 puzzelstukje het geheim van de werking van valproïne-zuur als mood-stabilisator verklaren.

    Sindsdien rijzen wereldwijd vragen rond het commerciële circus van de zogenoemde anti-epileptica.

    Tegretol als carbamazepine.
    Depakine als valproinezuur en valproaat.
    Taloxan als felbamaat.
    Neurontin als gabapentin.
    Lamictal, Lambipol als lamotrigine.
    Keppra als levetiracetam.
    Trileptal als oxcarbazepine.
    Lyrica als pregabalin.
    Gabitral als tiagabine.
    Topamax als topiramaat.
    Empatic als zonisamide.

    Immers… sinds november 2012 blijkt dat al die stoffen niets anders zijn dan reagentia (prodrugs) waarmee het lichaam aan de slag kan om op eigen kracht nieuwe pseudo-of fake-neurotransmitters te vormen met de metabolieten van de gewone voeding.

    Een stap vooruit zou je denken … en wat gebeurt daar medisch mee?
    Niets, natuurlijk, omwille van commercieel niet handig.

    Healthcare zal nooit afstappen van de dogma’s of fabeltjescultuur waarop financiële imperia tot stand kwamen.

    Terwijl het voor een ‘gehate’ apotheker een opperste voldoening verschaft, telkens wanneer opnieuw een geweldig puzzelstukje zomaar uit de hemel komt te vallen.
    Iets wat minutenlang koude rillingen bezorgt en tranen in de ogen.

    Vandaag slaagde ik erin om de redenering over te doen, waarmee Paul Janssens bijna zeker in 1957 tot aan de molecule van haloperidol is geraakt.
    Alleen heeft die man toen een zakelijk inzicht en verstand gebruikt wat ikzelf in mijn ganse leven nooit zal bereiken.

    Onbegrijpelijk hoe nog niemand in die voorbije 56 jaren het simpele geheimpje heeft ontsluierd, dat al die jaren is kunnen verborgen blijven.

    Vanaf nu weet ik waarom psychotica noch in het medisch en noch in het algemeen taalgebruik bestaan.
    Psychiatrische behandelingen steunden al die jaren op psychotica die antipsychotica worden genoemd.

    Terwijl de verwarring en de onkunde daarover, ervoor zorgen dat een commerciële religie al die tijd heeft kunnen gedijen.
    Immers de fabels verzon men net zo academisch lijkend dat iedereen ze, tegen beter weten in, wel moest geloven.

    Bemerk hoe de ganse wereld op vandaag nog steeds niet wil afstappen van het medisch mysterie dat onderwijst dat cocaïne, amfetamine of methylphenidaat hyperkinetisch drogeert bij gebruikers die niet lijden aan de verzonnen neurobiologische aandoening ADHD en de zieken eraan integendeel zou kalmeren.

    Het geloof in dit mysterie alleen al, staat garant voor het commerciële succes van de vermoedelijke (‘presumed’) ziekte.

    Terwijl de effenaf simpele realiteit niet eens in staat is om het mysterie als een zeepbel te doorprikken.

    Cocaïnes, amfetamines en methylphenidaat zijn psychotica, die psychotisch gedrag veroorzaken door neuronen te verwoesten, waarbij het zenuwstelsel een verminderde controle krijgt over gedrag.

    Het is de gevarenreflex waarmee het lichaam zich verweert tegen de agressieve stof die de integriteit van het zenuwstelsel aantast, die zorgt voor het dopingeffect in doseringen om alleen maar het “therapeutisch” effect van de doping te bekomen.

    Hogere doseringen, integendeel, schakelen zelfs die gevarenreflex uit, waardoor meteen het dwangmatig psychotisch gedrag tot stand komt, dat anders pas na langdurig chronisch gebruik en heel wat dopingcomfort bereikt wordt.

    Bemerk hoe WHO de respectieve defined day doses bepaalt.

    Methylphenidaat aan 30mg/70kg lichaamsgewicht dient bij narcolepsie om alleen maar te drogeren.
    Bij ADHD dient 60mg of meer zelfs/70kg lichaamsgewicht om tot dwangmatig psychotisch en dus kalmer te doseren.
    Die 60mg of meer worden getitreerd door de behandelaren, wanneer met ‘testdoseringen’ van 30mg het verlangde hyperkinetisch gedrag als een diagnosemiddel werd gebruikt.

    Bij de amfetaminegroep is identiek dezelfde phenylpropylamine zowel in Prozac als Strattera als metaboliet (groene kleur) de werkzame stof.

    3-[(p-trifluoromethyl)phenoxy]-N-methyl-3-phenyl-propylamine = Prozac

    3-[o-methyl)phenoxy]-N-methyl-3-phenyl-propylamine = Strattera

    Om bedroefden alleen maar (chronisch) te drogeren gebruiken volwassenen 20mg/70kg.
    Kinderen met ADHD maakt men met 80mg/70kg van hetzelfde, dwangmatig psychotisch.

    Vandaar DE truc waarmee de farmaceutische industrie wonderbaar ‘geneest’.

    Een psychoticum verandert in een anti-psychoticum door de dosis per keer te verhogen.
    Zo simpel als dat.

    Vandaar ook begrijpelijk waarom alleen maar antipsychotica bestaan.
    Daarmee vermijdt men om de werking van die stoffen openlijk te etaleren.

    Binnen de vier grote groepen psychotica belicht ik de twee voornaamste die de redenering van Paul Janssens duidelijk maken.
    De cocaïnes en de amfetamines.

    Als groep worden de amfetamines als phenylalkylamines aangeduid, waarbij alkyl een keten van koolstofatomen voorstelt.

    Ketalar is een phenylMETHYLamine, afstand van 1 koolstofatoom tussen de phenyl en de amine.
    Zuivere amfetamine, Pervitin, Desoxyn, MDMA, 4MA, XTC zijn allemaal phenylETHYLamines.
    Waarbij de afstand tussen de phenyl en de amine twee koolstofatomen bedraagt.
    Bij de meeste SSRI’s, genre Prozac, Strattera, spreekt men over phenylpropylamines, met een koolstoffenafstand van drie.
    Het intussen verboden Silomat (hoest of astma-middel) is een phenylBUTYL amine waar de afstand door vier koolstoffen is bepaald.

    Die afstand bepaalt vooral de hoogte van de dosering die nodig is om te drogeren.
    Ketalar drogeert zo sterk dat eerst verdoofd wordt en pas meteen na het ontwaken de therapeutische euforie optreedt.
    De ethyls per 5 mg, de propyls per 20mg en Silomat had een dosering van 40mg.

    Maar wat is plots zo duidelijk geworden?

    Methylphenidaat is als een phenylETHYLpiperidine zowel een psychoticum als een zogenoemd antipsychoticum in die hogere dosering (voor zover ADHD als een soort van psychotisch gedrag wordt gezien, dat moet onderdrukt worden).

    Haloperidol is een dubbele molecule waarbij de ene zijde als een phenylBUTYLpiperidine en de andere zijde als een phenylMETYHLpiperidine, zogezegd ‘gebufferd’ sterk psychotisch actief en vandaar als een anti-psychoticum tot dwangmatig schijnbaar rustig kalmeert.
    Zeer opmerkelijk daarbij is dat de literatuur fijntjes opmerkt dat in combinatie, MDMA de psychotisch-makende werking nog versterkt, waarbij dystonie optreedt.

    Of hoe de moeder der moderne antipsychotica niets anders is dan een zeer potent psychoticum met een variatie op het cocaïne-patroon.

    Een cirkel in de psychiatrie die helemaal rond raakt.

    De aanzet tot deze bevinding kwam er na een berichtje van een Nederlandse arts, die me wees op een bijdrage in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde.
    A6037. NTVG 21-6-2013. Parkinsonisme TGV Metaclopramide. Echt lezen. M…

    En wat daar te lezen staat is het puzzelstukje dat me rillingen van plezier bezorgde, tranen in de ogen … en ook dit stukje.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us