Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • 21 september 2011, mijlpaal in zonder-kennis-kunde

    Posted on September 21st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Vandaag drie jaar geleden greep ik de kans om de farmacologie van zogenoemde mood-stabilisatoren of vermeende anti-epileptica aan te tonen.

    Het puzzelstukje dat mijn stelling over de werking van psychotica compleet heeft gemaakt.

    Voor de institutionele en medisch gewaande psychiatrie met de bijhorende onfeilbaarheid van ‘werking onbekend’ blijft deze stap tot op heden nog steeds ‘de bullshit van Haesbrouck’.

    Maar blijf ik fier dat ik die ene keer toch het belang van de patiënt heb kunnen vrijwaren.

    Intussen draait het circus verder alsof er niets aan de hand is.

    Er zijn immers belangen die veel zwaarder wegen dan de gezondheid van patiënten.

    Belangen die vanzelfsprekend geen bullshit zijn.

    Maar… soit.

    Ik las een stukje over nitrostress, dat zogezegd niet verspreid mag worden, maar intussen ijverig en vlijtig toch de wereld rondgaat.
    Stikstofmonoxide zou een toxische stof zijn, die in alle lichaamscellen voorkomt, maar een rol zou spelen in een aantal vitale processen.

    Men correleert naar de energievoorziening en het handelt over gedrag en levensstijl.

    Maar verzuimt daarbij te vermelden dat het precies de mitochondriën zijn, overal in het lichaam, die voeding en drank chemisch omzetten in de stikstofhoudende energie-bommetjes, die nodig zijn om per milliseconde op 800 miljard plaatsen tegelijk overal in het lichaam (en dus ook een beetje in de hersenen) een elektrisch circuit in stand te houden, dat onder meer ook gedrag en zoveel meer kan sturen.
    Het door de chemie gevormde tussenproduct stikstofmonoxide is simpelweg een afvalstof, die net als andere afval via gekende kanalen wordt afgevoerd.

    Vergelijk met de chemische omzetting, die in het plantenrijk door chlorofyl gebeurt.

    Wat chemische stoffen de laatste kwarteeuw hebben aangericht, had vooral als gevolg dat deze vitale mitochondriale processen overal in het lichaam medisch ‘gesnoeid’ (of zogezegd ‘genezen’) werden met vanzelfsprekend een wereldwijde en opvallende gedragsverandering als resultaat.

    Men noemt het nu stress, meer bepaald nitrostress.

    Als de rol van stikstofhoudende “transmitters” voortaan eens niet door fabeltjes zou mogen verteld worden, dan kan het medisch metier misschien wel eens een nuttiger rol gaan spelen dan te gaan knippen of snoeien met de botte bijl.
    Al zullen daarbij heel wat lucratieve syndromen en nieuwe aandoeningen kunnen verdwijnen, tot spijt van wie het benijdt.

    Maar soit.

    Het grote farma-belang loopt alvast averij op.

    Dit bedrijf is ook in Europa actief en opereert vanuit Zwitserland.

    Nu toevallig het land waar het parket het onderzoek naar het ongeval in Sierre heeft geseponeerd.

    Misschien ook wel omwille van hogere ‘belangen’ die kleven aan het onschuldig gewaand woordje paroxetine (Seroxat, GSK).

    Een stof die FDA en het medisch establishment als veilig hebben uitgeroepen, omdat niemand van hen het commercieel aandurft om het echte werkingsmechanisme ervan te publiceren.
    Met daarbij dan handelspraktijken, waarmee men in China tegen de lamp loopt.

    Ik haat het om steeds maar hetzelfde te moeten herhalen.

    Vandaar dat ik hier alleen verwijs naar vorige stukjes over … hetzelfde.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Dan toch paroxetine in Sierre?

    Posted on July 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Dan toch paroxetine in Sierre?

    Blijft enkel nog de vraag naar de aansprakelijkelijkheid.

    Zelf hoop ik dat nu recht zal kunnen geschieden.

    Omwille van discretie kunnen hier geen details, maar met deze stap vooruit, is juridisch van kapitaal belang dat vanaf dit punt beide overblijvende mogelijkheden verder onderzocht worden.

    Mij verrast deze reconstructie helemaal niet.

    Maar, uit het krantenbericht leid ik af dat aan de reconstructie slechts 1 interpretatie wordt gegeven van de twee mogelijkheden die zich hadden kunnen voordoen.
    Verkeerdelijk steunt men hierbij alleen op de vermeende deskundigheid van een arts, terwijl pas enkele dagen geleden nog is gebleken (via de gezondheidsraad – NB808 – 11 juli 2014) dat deze vakgroep compleet onbekend is met de farmacologie van psychotica.

    De andere interpretatie, is volgens mij even goed mogelijk, maar kan aan een eventuele juridische aansprakelijkheid een totaal verschillende wending geven.

    Jammer genoeg evolueerde de maatschappij de laatste 25-30 jaren in die zin, dat het medisch establishment niet meer over de vereiste kennis beschikt om zich kritisch te kunnen opstellen tegenover de (evidentie)dogma’s die worden opgelegd door pamperende farmaceutische bedrijven.

    Ik citeer wat ik ongeveer drie maanden geleden als ‘andere’ interpretatie voor ogen had, bij een door mij verwachte uitslag van deze reconstructie.

    Misschien was op dit moment het aanvoelen van een ‘flauwte’ , of iemand dichtbij, die iets had opgemerkt, maar net te laat ter hulp is gekomen.
    Op dat vlak mis ik wel de deskundigheid, maar er zijn gevallen bekend waar slachtoffers, vlak voor het doodvallen nog iets kunnen zeggen over de ijlheid – het leeg aanvoelen in het hoofd. “

    De geregistreerde stuurbeweging kon in dat geval net zo goed een tussenkomst geweest zijn van een persoon die ‘in paniek’ ter hulp had willen komen.

    Vandaar … zelfmoord of het plotse doodvallen achter het stuur, het zijn de accidenten die kunnen voorvallen bij het gebruik van chemicaliën die dosis per dosis het zenuwstelsel kapotmaken.

    Als de farmaceutische bedrijven eens de moed konden opbrengen om medisch verantwoordelijken in te lichten over deze risico’s, dan zou de wereld op slag heel wat veiliger kunnen gemaakt worden.

    Maar medisch verantwoordelijken zonder kennis en alleen maar positieve evidenties (FIF-based-medicine) zorgen voor het in stand houden van heel wat ‘commerciële’ vooruitgang.

    Nu adviseren artsen onder meer de overheid dat psychotica veilig kunnen gebruikt worden in het verkeer omdat de farmacologie en de werking ervan als onbekend is uitgeroepen en de ongevallen ermee als niet-zorggerelateerd in de statistieken komen.

    Vandaar dan ook dat farmaceutische bedrijven al fluitend recordbedragen verkiezen op te hoesten om rechtszaken te vermijden, die zouden uitmonden in het bekend maken van achtergehouden ‘kennis’.

    Naar mijn bescheiden oordeel is ook de buschauffeur hier het slachtoffer geworden van een pervers systeem waarbij chemische giganten zelfs het artsenberoep als marionet gebruiken om veel macht en invloed te verwerven.

    Quid met de politiek, die laat begaan.

    Niet onbelangrijk

    Verhoogd CV risico in kinderen met ADHD behandeld met psychostimulantia

    2-7-2014 • Dalsgaard S, J Child Adolesc Psychopharmacol. 2014

    Cardiovascular Safety of Stimulants in Children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder: A Nationwide Prospective Cohort Study

    Dalsgaard S, Kvist AP, Leckman JF, et al.
    J Child Adolesc Psychopharmacol. 2014 Jun 23. [Epub ahead of print]

    Achtergrond

    Er bestaan zorgen rondom de cardiovasculaire (CV) veiligheid van psychostimulantia die aan kinderen en adolescenten met attention-deficit/hyperactivity-disorder (ADHD) worden gegeven [1,2]. Stimulantia verhogen de bloeddruk en de hartslag in patiënten met ADHD [3,4]. Een overzichtsartikel uit 2012 concludeerde dat één van zeven studies in kinderen en adolescenten en twee van de drie in volwassenen een associatie vond tussen stimulantia en CV risico [5]. Als gevolg van methodologische beperkingen, is de interpretatie van deze resultaten lastig.
    In lijn met de suggesties voor noodzakelijke toekomstige studies in het overzichtsartikel, is dit de eerste landelijke cohortstudie met veel kinderen en jongeren met een diagnose ADHD. Er werd gebruik gemaakt van harde gegevens uit de Deense nationale gezondheidsregisters, over meting van blootstelling, voorspellers, mogelijke confounders, effectmodificatoren en uitkomsten. Kinderen die werden gediagnosticeerd met ADHD na vijfjarige leeftijd, tussen 1990 en 1999 werden geïncludeerd (n=8300, totaal cohort: n=7.14258). Analyses werden gecorrigeerd voor een aantal demografische en socio-economische achtergrondvariabelen, net als vroege metingen van perinatale gezondheid en gezondheid als kind, en comorbide psychiatrische aandoeningen, alsmede psychiatrische diagnoses in ouders.

    Belangrijkste resultaten

    • Tijdens gemiddeld 9.5 jaar observatie, maakten 5734 individuen een CV event door, resulterend in 84 events per 100.000 persoonsjaren. Stimulantiagebruikers lieten een verhoogd risico op enig CV event zien ten opzichte van niet-gebruikers, in de algemene populatie (adjusted HR: 1.83, 95%CI: 1.10-3.04).
    • Onder kinderen met ADHD, werden 111 CV events gezien (170 events per 100.000 persoonsjaren). In deze kinderen, was gebruik van stimulantia geassocieerd met een hoger risico op een CV event dan niet-gebruik (adjHR: 2.34, 95%CI: 1.15-4.75).
    • In 57% van de stimulantia-behandelde kinderen met ADHD, was de stimulantiadosering verlaagd in de 12 maanden voorafgaand aan het CV event, terwijl dit het geval was in slechts 30% van de kinderen zonder event.
    • Een dosis-respons relatie werd gezien in aangepaste survival analyses. Met name kinderen die 12 maanden voor een event >30 mg methylphenidate per dag kregen hadden een hoger risico dan kinderen die geen behandeling kregen (adj HR: 2.24, 95%CI: 1.20-4.20).
      Wanneer de dosering ten tijde van het event werd beschouwd, werd een omgekeerd verband gezien tussen CV events en huidige dosering, met het hoogste risico in kinderen die de laagste dosering kregen voorgeschreven.

    Conclusie

    Deze grote nationale cohortstudie laat zien dat behandeling met psychostimulantia is geassocieerd met verhoogd risico op CV events, zowel in de totale populatie als in een subgroep van kinderen en jongeren met ADHD. Een dosis-responsrelatie werd gezien voor deze associatie, met kinderen die eerder met een hoge dosis werden behandeld een meer dan verdubbeld risico hebben. Het risico op CV events was echter omgekeerd gerelateerd aan huidige dosering, en met name het krijgen van een lage dosis methylphenidate na eerder gebruik van een hoge dosering lijkt bij te dragen aan een hoger langetermijnrisico.
    Hoewel CV events zeldzaam waren, had de algemene bevolking er 1.8 keer zoveel kans op en kinderen en jongeren met ADHD 2.2 keer zoveel kans op CV events na behandeling met stimulantia.Klik door naar dit artikel op Pubmed

    References

    1. Jiao X, Velez S, Ringstad J, et al.: Myocardial infarction associated with adderall XR and alcohol use in a young man. J Am Board Fam Med 22:197–201, 2009.
    2. Ruwald MH, Ruwald AC, Tonder N: Methylphenidate induced ST elevation acute myocardial infarction [in Danish]. Ugeskr Laeger 174:647–648, 2012.
    3. Findling RL, Short EJ, Manos MJ: Short-term cardiovascular effects of methylphenidate and Adderall. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 40:525–529, 2001.
    4. Mick E, McManus DD, Goldberg RJ: Meta–analysis of increased heart rate and blood pressure associated with CNS stimulant treatment of ADHD in adults. Eur Neuropsychopharmacol 23:534–
    541, 2013.
    5. Westover AN, Halm EA: Do prescription stimulants increase the risk of adverse cardiovascular events? A systematic review. BMC Cardiovasc Disord 12:41, 2012.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Rebellen staan op tegen dolgedraaide wetenschap

    Posted on November 2nd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    De (medische) wetenschap moet op de schop.

    Perverse wetenschappers staan met de billen bloot, omdat het zelfreinigend vermogen verstikt onder een commerciële pampering.

    Maar wat zal er gebeuren met alle slachtoffers die (mede) door hun inspanningen schade hebben opgelopen.

    Hoe worden zij gecompenseerd voor deze schade ?

    Het busongeval in Sierre bleek geen zorggerelateerde calamiteit omdat de werking van paroxetine door gesponsorde medische literatuur als onbekend wordt gekapitteld.

    Een vader (huisarts) jaagde zijn dochter van 19 jaar de dood in, omdat Novartis op de bijsluiter de waarheid geweld aandoet, door farmacologische onzin te verspreiden.

    Jonge voetballertjes sterven op voetbalvelden, waar na de matchen steeds lege Rilatine-strips op te rapen zijn.

    Al 10 jaar hamer ik op de noodzaak om de werking van psychotica vanuit het medisch bedrijf EINDELIJK EN TOCH EENS EN VOORGOED BEKEND TE MAKEN.

    Een pervers systeem dat in 1920 in Duitsland (Vernichtung Lebensunwertes Lebens) op gang kwam en na twee spectaculaire oorlogen, op vandaag nog steeds door takken in de geneeskunde commercieel wordt gepropageerd, gedijt mede door een medeplichtige overheid en een slaafse pers.

    OK, ik ben geen arts en geen professor en nog minder een politiek verantwoordelijke.

    Maar als ik nu al 10 jaar lang de commerciële belangen van internationale giganten of politieke leiders in gevaar zou brengen, door wel bekend te maken wat krampachtig verborgen gehouden wordt, waarom countert mij dan niemand met kennis of met wetenschap die men zo hoog in het vaandel pleegt te dragen?

    Waarom vermijden academische uithangborden van een farmaceutische industrie publieke debatten over de kern van deze materie?

    En hoeft dit nog?

    Bemerk de timing, die bovendien perfect klopt.


    Hállo, een xtc-pil is al sociaal geaccepteerd!

    Jongeren gebruiken drugs. De overheid moet dat niet negeren, vindt Charlotte Bouwman.

    Charlotte Bouwman.

    Dat eerste is schokkend genoeg, dat tweede verdient een nadere uiteenzetting. Afgelopen maand, tijdens Amsterdam Dance Event waar posters op de toiletten hingen die waarschuwden voor een gevaarlijke xtc-pil, drong het tot me door. Iedereen gebruikt drugs.

    Waarom pakken studenten tegenwoordig liever een festival dan De Avonden? Sinds wanneer is sms’en met je dealer normaler dan ingeschreven staan bij de openbare bibliotheek? En hoe komt het dat iedereen van boven de dertig geen weet heeft van deze nieuwe uitgaanswerkelijkheid?

    Dat het duidelijk moge zijn: iedereen gebruikt dus drugs. Oké, niet iedereen, maar het gebruik van xtc is onder Randstedelijke jongeren even normaal als het drinken van, zeg, vijf glazen wodka. Maar hoe is een ‘pilletje’ ineens sociaal geaccepteerd geworden? En vooral: waarom is dit taboe nog steeds niet doorbroken?

    Een rondgang langs de klassieke media maakt het beeld er niet helderder op. Eind juni kopte NRC op de voorpagina: ‘Lachgas en sterke xtc-pil in opmars’. You don’t say. In dit artikel merkt Tom Nabben, hoogleraar criminologie aan de UvA, bovendien op: „De rechtenstudent wil ook wel eens naar een technofeestje en daar hoort vaak xtc bij.”

    Voor de doelgroep van de krant is dat, misschien, inderdaad nieuws; voor iedere Randstedeling van rond de 25 is het niets meer dan stating the obvious. De berichten in andere kranten zijn niet minder zorgwekkend. Het afgelopen jaar waren er zes incidenten met een dodelijke afloop waarin xtc een rol speelde. Tegelijkertijd kunnen laboratoria de vraag naar het testen van xtc-pillen en coke of speed niet meer aan, en zien maar weinig mensen iets in het plan van D66 om drugs ook op festivals te gaan testen. „Als je aan de deur communiceert ‘geen drugs binnen’, moet je het binnen ook niet laten testen”, aldus de organisator van het festival ‘Buitenverblijf’

    En dat is precies waar het misgaat. Dat het drugsbeleid in Nederland ontzettend schijnheilig is, wisten we al. Maar waar dat bizarre gedoogbeleid nog relatief onschuldig is, vallen er door het hypocriete harddrugsbeleid daadwerkelijk slachtoffers. Mensen weten niet wat ze precies innemen, wat het met ze doet en hoe ze met bepaalde reacties moeten omgaan. Door dit hypocriete harddrugsbeleid zijn er in ieder geval al zes doden gevallen dit jaar – als het er niet meer zijn.

    Dit is een pleidooi voor noch tegen drugs. Het is niet aan mij om te bepalen wat mensen in hun mond stoppen. Maar het is wel hopeloos wanhopig om vast te houden aan het idee dat alleen losgeslagen gekken geestverruimende middelen gebruiken. Dat is simpelweg verleden tijd. En dus is drugsgebruik bij uitstek een onderwerp dat aandacht verdient, dat niet weggeschoven (of weggesnoven) moet worden. Dingen verdwijnen niet als je ze negeert, helaas.

    Het wordt tijd dat ook de politiek inziet dat zij wel hun ogen kan sluiten, maar dat de monden en neuzen van studenten daardoor niet gesloten blijven. En het wordt tijd dat diezelfde studenten gaan nadenken over wat ze in hun mond of neus stoppen. En, oh ja, Amsterdam Dance Event haalt het niet bij De Avonden!

    Charlotte

    Bouwman (20) is student politicologie en Nederlandse taal en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam.


    Dit artikel is verschenen in het NRC Handelsblad van zaterdag 2 november 2013 op pagina 7

    En wat meer is ….

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Busramp Sierre en de bende van Nijvel

    Posted on August 6th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    De martelaren van Sierre zijn uiteindelijk gratis en voor niets, nutteloos geofferd.

    Het verplichte protocollaire gebeuren rond de ramp diende als maskerade, waarbij met veel poeha, oogverblinding en heldhaftige rouwbetuigingen de waarheid werd voorbijgereden.

    Precies omdat ik die bocht rond de gebeurde feiten had voorspeld, sloeg ik het schouwspel aandachtig gaande.

    Immers, ik kan aantonen dat het parket in Sierre al sinds begin november 2012 op de hoogte was van het (echte, maar achtergehouden) werkingsmechanisme van paroxetine en dus van de techniek die het plotse doodvallen ermee mogelijk maakt en ook verklaart.

    Uit NB624 van 31 januari 2013, wat volgt:

    Uit NB645 van 26 maart 2013:

    Maar GSK is een financiële sterkhouder van de Zwitserse staat en zo een bedrijf houdt niet van negatieve berichtgeving.

    Meer nog… dit bedrijf betaalt zich blauw om toch overeind te blijven met de verkoop van medische harddrugs.

    Uit NB672 van 22 mei herhaalde ik hier nog even, onder meer ook de verwijzing naar het betalen van een eerdere schadeclaim, met een stukje uit de tekst van die nieuwsbrief.

    Nog smeriger is de laatste omkoopzaak in China.

     

    Ik herinner mij dat het parket in ons land nog steeds op zoek is naar de moordenaars van de bende van Nijvel.

    In Sierre zijn verleden jaar ook een pak slachtoffers gevallen.
    Zou ‘geldgebrek’ of een tekort aan middelen er oorzaak van zijn dat het onderzoek in Zwitserland nu vastzit, terwijl bij ons geld geen probleem lijkt in verband met Nijvel?

    Of is de verantwoordelijkheid intussen wel vastgelegd en is er heimelijk een ‘Gentlemen’s Agreement’ bedongen?

    Alleen, nu nog hopen dat DIT ons niet overkomt.
    Want nog smeriger dan doodgewone, dodelijke corruptie…

    Tenzij…

    In een democratie weet je immers maar nooit.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Sierre-ongeval: geen zorggerelateerde calamiteit

    Posted on May 22nd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Niet door hartfalen of zelfmoord, maar dus wel door antidepressiva-gebruik.

    http://www.naturalnews.com/040433_antidepressants_sudden_death_drug_list.html

    In performing their study, researchers examined 38,397 adults who were either taking an antidepressant or methadone at some time between February 1990 and August 2011, a period of more than two decades. Antidepressants taken during that period by the patients involved in the study include citalopram (Celexa), escitalopram (Lexapro), fluoxetine (Prozac), paroxetine (Paxil), sertraline (Zoloft), amitriptyline, bupropion (Zyban), duloxetine (Cymbalta), mirtazapine (Remeron), nortriptyline, and venlafaxine (Effexor).Each participant received an EKG 14-90 days after they had taken their prescribed medication. Researchers found that all antidepressants affect the A-T interval in some manner, though methadone affected it more significantly by a great amount.In one drug, however – bupropion (Zyban) – had the opposite effect. The Q-T interval was shortened. But a shorter Q-T interval, by comparison, can also cause heart arrhythmias and fainting, conditions which can also lead to sudden death.

    http://www.naturalnews.com/027833_ritalin_sudden_death.html

    Research from The National Institute of Mental Health has revealed that popular Attention Deficit Disorder (ADD) drugs like Ritalin are responsible for causing sudden death in many children. Study numbers indicate a 500 percent increased risk in childhood death from taking such mental health drugs.


    Op 26 maart 2013 schreef ik dit:

    Parket in Zwitserland staat onder grote druk van de Europese vestigingen van de farmaceutische industrie in dat land om de echte oorzaak van de ramp te verdoezelen.
    Met het cocaïneproduct (methylphenidaat – DDD: 30mg/70kg) van Novartis is het plotse doodvallen geen fait divers meer.Vooral als men bedenkt dat om dopamine of serotonine te herladen bij kinderen zelfs doseringen toegediend worden die gelden bij personen met een gewicht van meer dan 120kg (Concerta 54mg – Johnson&Johnson).Immers precies dezelfde phenylpropylamine waarvan 20mg/70kg in Prozac (Lilly) dat aan depressieve volwassenen wordt toegediend, krijgen kinderen als psychoticum aan 80mg/70kg onder de vorm van Strattera (Lilly).
    Die indicatieve DDD’s (Defined Day Dose) worden opgesteld door WHO (World Health Organisation).Waaruit volgt dat een kind van 35kg dat dagelijks 80mg Strattera slikt, versneld (dwangmatig – rustiger?) psychotisch wordt gemaakt door een dosering van een volwassen persoon die 280 kg zou wegen.De paroxetine (Seroxat – Paxil) (GlaxoSmithKline) van de buschauffeur bestaat uit twee componenten.Het cocaïnedeel werkt vanzelfsprekend net zoals de cocaïne-variant in methylphenidaat Rilatine, Concerta), terwijl de andere component als een reagens (een ‘pro-drug’) wordt gebruikt om het lichaam nieuwe actieve stoffen te laten componeren met de metabolieten van tryptofaan uit de voeding.
    Die nieuwe stoffen zijn dan meestal als amfetamines en ook als psychotica werkzaam.Vergelijk met de manier waarop Depakine (valproaat) als een reagens, gebruikers positief kan laten testen op methamfetamine (Pervitin, Desoxyn).
    Depakine is officieel een anti-epilepticum maar wordt vooral als een ‘mood-stabilisator’ voorgeschreven.
    Een koosnaampje, omdat het begrip ‘psychoticum’ medisch een vloek zou zijn.Healthcare-bedrijven van wereldformaat troepen samen in hetzelfde Zwitserland waar het parket ten aanzien van die ganse wereld met een beschuldigende vinger zal moeten wijzen naar de perfide technieken waarmee men de bevolking terroriseert en een medisch establishment dom houdt om financiële imperia tot stand te brengen.

    GlaxoSmithKline (paroxetine) is een bedrijf dat al fluitend hoge boetebedingen betaalt om vermeende foute procedures toe te dekken.
    Het bedrijf beseft immers dat door die klip te omzeilen voortaan vooral ook de REDEN van de foute procedures wordt begraven.
    Met name, precies die calamiteiten die het daglicht niet mogen zien.

    Meer bepaald… calamiteiten, die nooit voorvallen.

    En als die toch eens zouden voorvallen… in geen geval zorggerelateerd kunnen zijn.
    En waarom niet?

    Staat hier wetenschappelijk verantwoord uitgelegd.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • FIF-syndroom besmette ook overheid en media

    Posted on May 15th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Stilaan raakt bekend dat populaire en gegeerde geneesmiddelen helemaal niets met serotonine- of dopamine-tekorten aanvangen maar wel met amfetamine- (en)of cocaïne-tekorten.

    Het grote voordeel daarbij is, dat die tekorten wel kunnen gemeten worden en de pudeur die daarover heerst, valt stilaan weg.

    Alhoewel…

    Nooit gedacht dat FIF zich zo razendsnel zou verspreiden.

    Al dient gezegd: wie lijdt aan FIF boert goed en dat is ook overheden en media opgevallen.
    Ik voorspel bij deze dat die aandoening nooit een dure ‘behandeling’ zal genieten, het syndroom op zich verrijkt elkeen die eraan ten prooi valt.

    Ik citeer Frits.

    ICD-10: Preparing Your Practice for the Big Changeover

    Sponsored Resources | February 12, 2013

    On October 1, 2014, the health care industry will adopt the ICD-10 code set for reporting diagnoses and procedures to payers. This new code set increases the number of reporting codes from about 13,600 to roughly 69,000 and it represents a dramatic increase in the level of reporting detail and granularity. While you should prepare for this transition, your medical billing, practice management and EHR vendor should be working hard right now, with you and payers, to adapt your system for this changeover.

    —————————————————————————————

    In Nederland woedt een discussie over de alsmaar exploderende zorgkosten door verschrijvingen van artsen, ziekenhuizen etc.

    Meestal als gevolg van de invoering van DBC’s. DBC’s zijn behandelcodes waarbij voor iedere behandeling een corresponderende code bestaat.

    Zo zou het moeten zijn maar in de praktijk blijken veel artsen en ziekenhuizen niet uit de voeten te kunnen met deze codes. Voor sommige behandelingen zijn geen codes en wordt creatief wat anders ingevuld om toch de tijd en middelen te kunnen declareren.

    Bij onderzoek is vastgesteld dat het een grote puinhoop is.

    Nu komt het bericht dat misschien ook in Nederland met de ICD-10 kan worden gewerkt en we gaan naar nog meer behandelcodes (69000 codes wie kan daar wijs uit).

    Dit kan niet goed blijven gaan.

    Na de intrekking van hulp en steun van het NIMH aan de DSM-V en andere DSM’s zal blijken dat ook de ICD-10 niet kan overleven.

    mvg

    Frits

    Wat ik eerder (31 januari 2013) al voorspelde (26 maart 2013) blijkt (weeral) te kloppen.

    FIF bij overheid en media zorgde ervoor dat de oorzaak van het Sierre-busongeval, begin 2012, nooit het daglicht zal zien.

    Alleen de ouders van de verongelukte kinderen zijn op de hoogte gebracht.
    Overheid en media weten van niets.

    Hoeft ook niet.
    Dit ongeval was geen zorggerelateerde calamiteit.

    Wie daarbij toevallig wel aan de zorg was, is, door te sterven, meteen ook uitbehandeld.
    En alleen maar over de uitbehandelden worden statistieken bijgehouden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Chauffeur Sierre dood achter het stuur van de bus

    Posted on March 26th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Parket in Zwitserland staat onder grote druk van de Europese vestigingen van de farmaceutische industrie in dat land om de echte oorzaak van de ramp te verdoezelen.

    Met het cocaïneproduct (methylphenidaat– DDD: 30mg/70kg) van Novartis is het plotse doodvallen geen fait divers meer.

    Vooral als men bedenkt dat om dopamine of serotonine te herladen bij kinderen zelfs doseringen toegediend worden die gelden bij personen met een gewicht van meer dan 120kg (Concerta 54mg – Johnson&Johnson).
    Immers precies dezelfde phenylpropylamine waarvan 20mg/70kg in Prozac (Lilly) dat aan depressieve volwassenen wordt toegediend, krijgen kinderen als psychoticum aan 80mg/70kg onder de vorm van Strattera (Lilly).
    Die indicatieve DDD’s (Defined Day Dose) worden opgesteld door WHO (World Health Organisation).

    Waaruit volgt dat een kind van 35kg dat dagelijks 80mg Strattera slikt, versneld (dwangmatig – rustiger?) psychotisch wordt gemaakt door een dosering van een volwassen persoon die 280 kg zou wegen.

    De paroxetine (Seroxat – Paxil) (GlaxoSmithKline) van de buschauffeur bestaat uit twee componenten.
    Het cocaïnedeel werkt vanzelfsprekend net zoals de cocaïne-variant in methylphenidaat, terwijl de andere component als een reagens (een ‘pro-drug’) wordt gebruikt om het lichaam nieuwe actieve stoffen te laten componeren met de metabolieten van tryptofaan uit de voeding.
    Die nieuwe stoffen zijn dan meestal als amfetamines en ook als psychotica werkzaam.
    Vergelijk met de manier waarop Depakine (valproaat) als een reagens, gebruikers positief kan laten testen op methamfetamine (Pervitin, Desoxyn).
    Depakine is officieel een anti-epilepticum maar wordt vooral als een ‘mood-stabilisator’ voorgeschreven.
    Een koosnaampje, omdat het begrip ‘psychoticum’ medisch een vloek zou zijn.

    Healthcare-bedrijven van wereldformaat troepen samen in hetzelfde Zwitserland waar het parket ten aanzien van die ganse wereld met een beschuldigende vinger zal moeten wijzen naar de perfide technieken waarmee men de bevolking terroriseert en een medisch establishment dom houdt om financiële imperia tot stand te brengen.

    Klein voorbeeld.

    Via sponsoring van universiteiten bezitten die firma’s een quasi monopolie in de opleiding van artsen.
    In veel gevallen eten professoren uit hun handen.
    Vandaar dat de opleiding in de farmacologie van succesproducten zo geplukt wordt uit de catechismus van bedrijven.
    De werking van psychotica blijft handig verborgen.
    Bijsluiters vermelden werking onbekend of belijden hoogstens de verzonnen neurotransmittersfabel.

    En omdat EvidenceBasedMedicine voortaan in is, krijgen artsen in opleiding verhaaltjes te horen uit de fysiologie van de voeding, als een evidentie en met verwijzing naar de indicatie toegepast op medicijnen.
    Iets wat men vanzelfsprekend kan doen kloppen.
    Met de CYP-zoveel-enzyme theorie blaast men medici op met de waan kenner te zijn van medicatie, terwijl ze daarmee eigenlijk alleen maar opgeleid worden met een compleet nutteloze theorie, die de verkoopstechnieken van big-farma moet ondersteunen.

    Wat het psychotica-gebruik aanricht in het lichaam blijft een goed bewaard geheim en artsen behouden het aanzien van een dom te houden maatschappij wanneer ze pseudo-geleerd over de CYP’s bezig blijven.
    In het land van de blinden is eenoog koning.

    Nooit vaccineerde healthcare zo intens en toch woedde deze winter meer griep dan in de pandemie van 2009.
    Zouden griepvaccins meer griep uitlokken?

    Nooit eerder bekampten sterkere antidepressiva een droevig deel van de bevolking, maar om de mensen gelukkiger te maken, zal toch uit een ander vaatje moeten getapt worden.
    Depressies verminderen niet, wel integendeel.
    Zouden antidepressiva depressies uitlokken?

    Nooit eerder drogeerde men nieuwe generaties om concentratievermogen en prestaties te verbeteren.
    Maar nooit eerder vielen jongeren zo plots dood en op steeds jongere leeftijd ontstaan de zogenoemde onverklaarbare ouderdomsverschijnselen.
    Zouden stimulantia een jonge dementie uitlokken?
    Zelfs wanneer ze als veilig gepromoot worden, omdat hun werking onbekend moet blijven?

    Zouden diezelfde stimulantia jonge harten doen blokkeren?
    Zelfs wanneer ze als veilig gepromoot worden, omdat hun werking onbekend moet blijven?

    We mogen er niet aan denken en als dat toch gebeurt (het denken eraan), dan zijn de ongelukjes als niet zorggerelateerde calamiteiten gekwalificeerd.

    Niets aan de hand dus.

    Bij deze herhaal ik nog maar even dat ik nu mijn tiende jaar bezig ben om op een niet-wetenschappelijke manier aan te tonen dat de experimenten met mindcontrol en de proefnemingen met biologische agentia waartegen geen immuniteit wordt betracht, helemaal niet de bedoeling hebben om de mensheid ten dienste te staan.

    Wel integendeel.

    En waarom bewust niet-wetenschappelijk bezig?

    Omdat het gegoochel met mindcontrol of virale immuniteit medisch als een wetenschap van de opperste soort wordt bedreven, door de farmacologie van al dat goeds als onbekend uit te roepen.

    Daartegen een actie ondernemen, is alleen maar niet-wetenschappelijk mogelijk.
    En daar schaam ik mij niet over.
    Mijn stelling heeft het voordeel van de eerlijkheid.
    Want… eerlijkheid duurt het langst.
    (Nu toch al 10 jaar).
    Tot spijt van wie het – alleen maar – benijdt.

    Als slot wat voorgeschiedenis die nuttig is om weten bij dit stukje, maar ook bij het berichtje van gisteren uit ‘De Telegraaf’.
    Allicht viel de buschauffeur in Sierre plots dood voorover op het stuur.

     


    En verder

    12/12/2010 Moordenaar van voetballertje gaat vrijuit.
    27/01/2011 Studente (19) sterft op weg naar examen.
    09/02/2011 Artevelde en Alzheimer.
    27/12/2011 Doodvallende psychotica-gebruikers sterven voor betere statistieken.
    10/03/2012 Hogere dosis en toen viel hij dood.
    02/05/2012 Hoeveel doden nog?
    03/05/2012 Hartaanval op voetbalveld niet verzekerd.
    29/05/2012 Doodvallende jongere is geen zorggerelateerde calamiteit.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Kampartsen.

    Posted on February 15th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Psychiaters zijn de kampartsen van weleer, die levensonwaardige levens extermineren zoals dit ooit in de jaren 30 en 40 gebeurde.
    De techniek om te zuiveren wordt door de politiek niet alleen ondersteund, politieke partijen bakken er zelfs zoete broodjes mee.

    Na al die jaren kwam de conclusie dat noch overheden, noch healthcare, noch de media aan dit pervers systeem iets willen veranderen.

    Het verzet zal van de burger zelf moeten komen.

    Laat mij alvast een middel aanreiken.

    E-mail, 14/02/2013.

    Hallo,Sinds januari 2012, heeft mijn oudste dochter een eetstoornis en andere ernstige psychische problemen.
    Eén van de oorzaken hiervan was het gebruik van amfetaminesulfaat.
    Ik heb dit als papa mee toegestaan, een zware opvoedkundige fout waarmee ik zal moeten leren mee leven.
    Gisteren avond hoorde ik van mijn zoon van 14, dat hij nu ook amfetamines ( concerta ) voorgeschreven krijgt.
    Mijn ex partner heeft dit samen met de behandelende psychiater beslist omdat zijn schoolresultaten onvoldoende zijn. Als papa was mijn mening hier blijkbaar onbelangrijk.Mijn frustratie is groot. Je zou gaan denken dat men toch wel wat voorzichtiger geworden is, vooral wanneer je het verhaal van zijn oudste zus kent.
    Deze mail is in de eerste plaats bedoeld om mijn hart te luchten.
    Meer kan ik voorlopig niet doen.Met vriendelijke groeten,

    Deze man zal noch door healthcare, noch door welkdanige overheid, noch door de media geholpen worden om te vermijden dat die zoon van 14 voor de rest van zijn leven patiënt van een of andere peut zal worden, waarbij psychotica zullen aangewend worden om uiteindelijk ooit met antipsychotica te corrigeren, veel later met anti-dementica om dan nog te zwijgen over het vervroegd uitbehandeld geraken door een geslaagde zelfmoord.
    Zelfs wanneer hij er spontaan en plots zou aan doodvallen, dan nog zal het systeem niet crashen, want als dat gebeurt dan is die calamiteit niet eens zorggerelateerd.

    Bemerk hoe het parket in Sierre zich in bochten zal wringen om te vermijden dat de financiële belangen van een groot farmaceutisch bedrijf schade zou oplopen, terwijl bekend is dat dit bedrijf in de VS al fluitend grote bedragen betaalt in verband met het achterhouden van informatie over de stof.

    Even terloops, immers actueel…

    De farmacologie van paroxetine (Paxil, Seroxat), als cocaïne-achtige legde ik uit in de nieuwsbrief 532 van eergisteren.
    Het is niet omdat het establishment weigert om statistieken bij te houden over doodvallende medicatiegebruikers, dat niet bekend is, dat men eraan kan doodvallen.
    Het staat immers veiligheidshalve op de bijsluiters en zelf probeer ik de herinnering aan de gestorvenen meestal levendig te houden.

    Geneeskunde, overheid en media gebruiken een geolied apparaat om dit geschetste en beproefde brokkenparcours in het eigen voordeel uit te baten.

    Het farmaceutisch succesverhaal reikt daarmee letterlijk tot in de hemel en net als deze vader is ook mijn frustratie daarover, na negen jaar strijd, onmeetbaar geworden.

    Wanneer een arts speciaal gereglementeerde stoffen wil toedienen, kan dit alleen na het stellen van een medische diagnose van een ziekte.

    Vandaar, de eventueel te volgen stappen wanneer een spontane dadendrang mocht ontstaan door ergernis als gevolg van het schuldig verzuim van verantwoordelijken.

    1) Als rechthebbende een diagnoseverslag opvragen.
    Wanneer daaruit blijkt dat geen resultaten van een medische test of diagnose worden bekend gemaakt, dan moeten die opgevraagd worden.

    2) Kunnen (of willen) die niet verstrekt worden, en de patiënt wordt toch aan een toxicomanie gezet, dan kan zelf medisch getest worden of de patiënt lijdt aan de ziekte, die de arts alleen maar vermoedt, zonder een medische diagnose te willen stellen.

    3) Wanneer na een proefdosering met een amfetamine- of een cocaïnestof de patiënt positief test op de speekseltest (verkrijgbaar bij politie of bij een ziekenhuis), dan volgt daaruit dat het lichaam negatief reageert op die medicatie door antistoffen te vormen, terwijl helemaal geen antistoffen zouden gevormd worden, wanneer de patiënt echt zou lijden aan de vermoedelijke ziekte en daarom die medicatie als levensnoodzakelijke therapie zou nodig hebben.
    Overtuigt de arts immers niet met de slogan dat ‘die medicatie NODIG is’?
    Dit naar analogie van het toedienen van insuline bij suikerzieken.
    Diabetici reageren gunstig op het toedienen van insuline, dat voor patiënten, die niet lijden aan een suikerziekte wel bijzonder giftig is.

    4) Wanneer na een positieve speekseltest, de arts toch volhardt om die gevaarlijke stoffen zonder een medische aandoening te blijven aanprijzen dan moet die persoon per aangetekend schrijven in gebreke worden gesteld, voor het instellen van een toxicomanie, met de genoemde stoffen, en zonder dat daarvoor een verplichte medische diagnose is gesteld ter verantwoording.

    5) De bepalingen uit DSM of andere bijbelse documenten dienen alleen als een hulpmiddel om symptomen te beschrijven.
    Uiteindelijk moet een arts aan de hand van symptomen, zijn of haar medische KENNIS gebruiken om tot een bestaand ziektebeeld te kunnen besluiten, en om dan vervolgens niet de symptomen te behandelen, maar wel de ziekte.

    Wat voor een maatschappij is dit, waar artsen meer en meer alleen maar symptomen behandelen, terwijl een Hippocratische traditie erop gericht is om ziekten te behandelen.Die traditie stelt dat : “the main role of the doctor is to identify diseases that cause symptoms, and then to treat those diseases that can be treated. The Hippocratic view strongly argued against using drugs to treat symptoms directly”.
    (Larry Culpepper, Nassir Gheaemi in “Are Antipsychotics Overprescribed?” uit Medscape Psychiatry & Mental Health. (18/2/2011)

    6) Op dit ogenblik kan geen enkele specialist een medische diagnose stellen van een aandoening waarbij het toedienen van psychotica (stoffen die psychotisch maken) als een therapie kan verantwoord worden.

    Specifieke etiologie van syndroom is niet bekend en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.
    Uit: http://www.novartispharma.nl/pdf/ib/Ritalin.pdf

    Alleen de speekseltest, die al sinds enkele jaren beschikbaar is, stelt de geneeskunde in staat om na te gaan of personen met de bekende symptomen eventueel lijden aan de aandoening, die men vermoedt.
    Vergelijk met het stellen van de diagnose van een gebrekkig werkende bijnierschors, door het gebruik van de ACTH-test. (AdenoCorticoTroopHormoon).

    7) Wanneer uit de speekseltest blijkt dat door te behandelen met medische harddrugs een schade wordt toegebracht aan de patiënt (een lichaam dat antistoffen maakt als reactie op medicatie, is in gevaar), kan bij de provinciale geneeskundige commissie een klacht worden ingediend tegen de arts. (art.2 wet 24.02.1921)

    8) Indien kinderen uiteindelijk om wat voor niet-medische reden toch aan de psychotica moeten gebracht worden, dan hoeft niemand daarom het medisch establishment lastig te vallen met zaken die een echte geneeskunde alleen maar stevig in diskrediet kunnen brengen.

    Artsen staan niet zo graag voor aap wanneer men ze confronteert met onkunde op het vlak van diagnose en onbenulligheid op het vlak van farmacologie.
    Velen smeken om deze kelk aan hen te laten voorbijgaan.

    Vandaar.
    Het recreatieve circuit is degelijk georganiseerd, er heerst een goede verstandhouding met de overheid en een hypocriet gesjoemel met voorschriften hoeft er helemaal niet.

    Veruit het meest performant om te gebruiken bij GPOS lijken XTC en methamfetamine te zijn.
    Trouwens beide producten werden in 2010 in België met medeweten van de overheid in hoge doseringen al uitgetest.
    Ook zuivere cocaïne is dienstig, al is die op gewichtsbasis toch 30% minder actief dan methylphenidaat.
    En alvast minder risicovol dan paroxetine, met een onbekend te houden farmacologie, terwijl een component een cocaïneachtige is en de andere een reagens, dat als pro-drug in het lichaam ongecontroleerde amfetamine-achtigen tot stand brengt.
    Bovendien bestaat in ons land al sinds 2004 een circuit van ‘illegaal’ ingevoerde methylphenidaat, dat tot op vandaag nog steeds (meestal) moet ‘witgewassen’ worden.
    Een carrousel waarbij de overheid zelfs ijverig als organisator aan participeert.

    Zoals uit mijn vorige bijdragen blijkt, steunt de behandeling van GPOS precies op het gebruik van hoge doses psychotica, die tot nu alleen maar als drogeermiddelen of genotsmiddelen werden gedeald.
    Hun werkingsmechanisme en de bijwerkingen (comorbiditeiten, bij een behandeling) zijn trouwens crack dezelfde als wat nu pseudo-medisch wordt getolereerd.

    In de VS bestaat Desoxyn als een geneesmiddel om te gebruiken bij het vermoeden van ADHD, en deze Desoxyn bevat precies dezelfde methamfetamine, die bij ons recreatief en zonder medische poespas kan gebruikt worden.
    Indien nodig… welteverstaan.

    Want er zullen steeds wel redenen te bedenken zijn om zenuwstelsels die vermoedelijk genetisch misvormd zijn, chemisch te inactiveren, wanneer alleen al het vermoeden bestaat dat die misvorming maatschappelijk stoort.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • 10 jaar Strattera en Novartis beschrijft eigen bedrog

    Posted on February 13th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     

    1.
    In 2003 liet FDA een vermomde Prozac als een psychoticum toe op de geneesmiddelenmarkt.

    Phenylpropylamines werken precies identiek als de phenylethylamines (amfetamines), alleen worden ze iets hoger gedoseerd om eenzelfde effect te bekomen.

    De instabiele phenoxy-brug in beide stoffen splitst bij inname het maskertje (eerste deeltje – rood -, net voor de phenoxy) van het tweede deel, met de actieve component (groen).

    Bemerk daarbij dat die actieve component in beide stoffen dezelfde is.

    3-[(p-trifluoromethyl)phenoxy]-N-methyl-3-phenyl-propylamine = Prozac

    3-[o-methyl)phenoxy]-N-methyl-3-phenyl-propylamine = Strattera

    Op gewichtsbasis is die doping bij Strattera is hoger, omdat het maskertje (rood) uit het eerste deel moleculair wat lichter weegt.
    Vandaar dat omgerekend 18mg Strattera even actief werkzaam is als 20mg Prozac.

    Wat leren we daaruit?

    Psychotica zijn stoffen die psychotisch maken, doordat hun geheim te houden werkingsmechanisme dosis per dosis neuronen kapot maaakt, waardoor onder meer een controleverlies over gedrag ontstaat.
    Het dopingeffect die daarbij als therapeutisch effect wordt ervaren, komt omdat het aangevallen zenuwstelsel daarop reageert met een gevarenreflex.

    Medische wetenschap focust onterecht alleen op het therapeutisch effect.
    Omdat dit geld en aanzien tot stand brengt.
    De gevarenreflex door het verwoesten van neuronen, wordt door de complete wereldbol genegeerd.
    Ook medici kunnen net als gewone stervelingen lijden aan erfelijke aandoeningen, hier in dit geval de onuitroeibare epidemie van het FIF-syndroom.

    Vandaar… even de oogkleppen eraf en wat stellen we vast?
    Prozac drogeert therapeutisch als een amfetamine in relatief lage doseringen, omdat alleen het lucratieve dopingeffect wordt beoogd.
    Als chronisch gebruik uiteindelijk een heel pak zenuwcellen heeft verwoest, ontstaat het bekende controleverlies (psychotisch gedrag), waarbij dan vanzelfsprekend antipsychotica redding moeten brengen.

    Bij Strattera mikt men eerder meteen op het (dwangmatig) psychotisch gedrag, vandaar dat bij kinderen en bij ADHD een DDD (defined daily dose) van 80mg/70kg de norm wordt, terwijl de 20mg/70kg bij volwassenen, die men een beetje wil aanporren, alleen maar dient om te drogeren.

    De grote stijging van het antipsychotica-gebruik bij jongeren illustreert hier meteen het onbekend te houden werkingsmechanisme van deze psychotisch makende stoffen.
    Het geheim houden van de echte werking beschermt de fouten van een kaste, die zich gedekt weet door de wet.

    En ik begrijp ze.
    Iedereen vergaapt zich aan het grote mysterie waarbij Rilatine (methylphenidaat) als doping kinderen zo kalm kan krijgen, zonder te willen inzien, dat men ze in feite tot dwangmatig psychotisch drogeert.

    Niet waar, hoor ik al iedereen uitroepen.
    Dat met Prozac en Strattera is niet waar, omdat ze de reuptake van serotonine, dopamine of norepinephrine zelfs selectief en de laatste tijd bovendien ook triple-actief kunnen controleren.
    Bovendien zouden Prozac en Strattera veilig zijn en blijven, door het in stand houden van het FIF-syndroom.

    Alleen toont niemand aan, hoe het heropladen (de reuptake) van de energiecomponenten van de zenuwcellen farmacologisch in het werk gaat.
    De elektrische prikkels van neuron naar neuron komen tot stand met de energiebronnen uit die neurotransmitters.

    Met de komst van Prozac en Strattera (in 1987) zou het ras van de zoogdieren voortaan beschikken over herlaadbare batterijtjes.
    Jammer dat niemand kan uitleggen hoe amfetamines of cocaïnes het heropladen tot stand brengen.
    Terwijl jammer genoeg de begane fouten gedekt zijn door de wet, zelfs al steunt die op niet-wetenschappelijke dogma’s.

    2.
    Maar neem nu methylphenidaat, als cocaïnedoping.

    Ik verwijs naar de ultieme bron van alle wijsheid daarover:
    http://www.novartispharma.nl/pdf/ib/Ritalin.pdf
    Ik resumeer daaruit zeer kort.

    2.1
    Bij narcolepsie en volwassenen geldt een DDD van 30mg/70kg, om alleen maar wakker te houden (drogeren).
    Bij ADHD en bij kinderen geldt een DDD van 60mg/70kg als een psychoticum te gebruiken.
    Ga even na welke doseringen in de praktijk worden gebruikt.

    2.2
    Specifieke etiologie van syndroom is niet bekend en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.
    Meer hoeft dat niet te zijn om toch  succesvol te zijn.

    2.3
    De farmacologie die mijn werkingsmechanisme bevestigt.

    De therapeutische werking LIJKT veroorzaakt door het geëlimineerde en onveranderd bestanddeel.
    En dat bestaat uit MINDER dan 1% van wat door de urine wordt uitgescheiden.
    Bovendien heeft die <1% een half-waarde tijd van 2 uren.

    Mijn interpretatie:
    Het therapeutisch effect stelt men hier gelijk aan het dopingeffect (de gevarenreflex) en de overige 99% van wat het lichaam afbreekt, wordt als onwerkzaam uitgeroepen.
    Zeer onterecht evenwel.

    Het dopingeffect verdwijnt inderdaad, maar de voornaamste actieve metaboliet, alpha-phenyl-2-piperidine-azijnzuur, is precies het psychoticum dat WEL blijft werken, namelijk door neuronen te verwoesten, terwijl intussen ook al antistoffen werden gevormd, die ervoor hebben gezorgd dat een klein deeltje van de onveranderde molecule werd verdreven.
    Die azijnzuur-metaboliet beschikt over precies hetzelfde cocaïnepatroon als methylphenidaat om als psychoticum net evengoed zowel ‘therapeutisch’ als destructief tekeer te gaan.

    Novartis misleidt het wereldje door het onveranderde deel als therapeutisch actief voor te stellen en wat wel gemetaboliseerd werd, als onwerkzaam te bestempelen.
    Stel je even voor: het drogeren als therapeutisch actief voorstellen.
    En artsen, die daarin trappen.
    Er schort overduidelijk toch iets aan de opleiding.

    Wat meer is.
    Het document beschrijft bladzijdenlang de bijwerkingen die ZOUDEN KUNNEN gepaard gaan met de WERKING van men noemt, de niet-actieve metaboliet!!!
    Als die bijwerkingen dan uiteindelijk toch optreden, worden ze als comorbiditeiten eigen aan de ziekte bestempeld.
    Terwijl de minder dan 1% dat inert blijft en dus niet farmacologisch heeft gewerkt, wel therapeutisch schijnt te zijn.
    Waarom doseert men Rilatine dan niet aan 1000 milligram per keer om de stof echt voor 100% therapeutisch actief te maken?

    Dat is boerenbedrog op een gigantisch criminele schaal.
    En het gaat hier over stoffen onder een opiumreglementering die bij kinderen een toxicomanie moeten instellen om ze tot dwangmatig dociel te drogeren.

    Ooit leerde ik van een zeer bekwame farmacoloog in mijn studiejaren dat een stof die onveranderd wordt uitgescheiden het meest effectief kan toegediend worden, wanneer die stof in suppo’s wordt gegoten om die suppo’s dan in de oren te stoppen.
    Dus, iets wat het lichaam niet afbreekt, is inert en ‘weerstaat’ aan de verwerking door het lichaam.
    Onbegrijpelijk dat niemand dit inziet.

    Wat wordt nu wel gemetaboliseerd?
    En gelukkig is dit tenminste wel gedocumenteerd door Novartis.

    Na de 2 uren half-waarde tijd van het inactieve <1%-deeltje, ontstaat de WEL actieve metaboliet die ijverig neuronen gaat kapotmaken aan een concentratie van 30 tot 50 keer hoger dan de inerte stof, en waarvan de half-waarde tijd van die actieve metaboliet na die twee doping-uren, op 4 uren wordt gebracht.
    Wat betekent, dat 6 uren na de inname van 10 mg methylphenidaat, het werkzame psychoticum nog voor de helft aanwezig is en pas voor 78 tot 97% volledig wordt uitgescheiden na 48 tot 96 uur.

    Het verwoesten van neuronen door 1 dosis aan 10 milligram Rilatine-psychoticum, gaat maar liefst 4 dagen aan een stuk door.
    Zeg dat Novartis het zelf heeft gezegd (of toch zelf heeft aangetoond).

    Maar waarom Novartis dan het niet-werkzame inerte deel als therapeutisch actief uitroept en de farmacologisch wel krachtige metaboliet als niet werkzaam uitroept, blijft voorlopig nog een groot (commercieel?) raadsel.
    Intussen gniffelen zowel overheden als dure artsen, als dé rasveredelaars van weleer, toen men nog gaskamers voor hetzelfde nodig had.

    Noteer dat eenzelfde redenering vanzelfsprekend ook kan toegepast worden op andere (onder meer cocaïne)- psychotica, zoals daar zijn: paroxetine (Seroxat), jawel!!!, trazodone (Trazolan) of varenicline (Champix).

    3.
    Maatschappelijke gevolgen die op vandaag brandend actueel zijn.

    3.1
    Kim De Gelder.

    Straks begint het assisenproces tegen de man en zoals eerder uitgelegd, schijnen zowel de handhavers van de wet als zij die onder het voorwendsel van geneeskunde grove (dodelijke) fouten maken de eigen verantwoordelijkheid te willen ontlopen.

    Mijn naam is haas!
    Pilatussen wassen de handen in onschuld en verlangen dat het volk (volksjury) bepaalt wie men wil lynchen.
    “Jezus of Barabas?”.
    Foei… kamer van inbeschuldigingstelling.

    Ik citeer uit nieuwbrief 619 van 12 januari 2013

    3.2
    De buschauffeur in Sierre.

    Tien jaar geleden werd met de hubris bij Strattera, de fraude met serotonine blootgelegd en bevestigd…

    Bijna twee jaar nadat een rechtbank het medisch toedienen van harddrugs strijdig achtte met het kinderrechtenverdrag van de VN…

    Bijna 1 jaar nadat Christine van Broeckhoven op de frontpagina van DeStandaard het Rilatine-en Prozacgebruik aan de kaak stelde…

    Zes jaar na het verschijnen van mijn eerste boek ‘ADHD-medicatie: Medische Megablunder, ISBN: 978-909021709-3′, klaagt een burger een zware fout van healthcare aan.

     

    Op 31 januari 2013, dus twee weken geleden, legde ik duidelijk uit op welke manier het chronisch gebruiken van medische harddrugs uiteindelijk het plotse doodvallen door een pulmonaire hypertensie kan teweegbrengen.

    Uit nieuwsbrief 627 van 31 januari 2013

    Vandaag nu toch eens benieuwd op welke manier verantwoordelijken met boter op het hoofd hier zullen proberen de dans te ontspringen.

    Wie gelooft deze mensen nog?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Lof der zotheid

    Posted on February 2nd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Chris Dillen en Peter Adriaenssens maken als nieuwmarkters in DeMorgen van 1 februari 2013 brandhout van een ‘omstreden’ Roger Deberdt.

    Die twee leerling-tovenaars volgen dus op de voet de nieuwe ontwikkelingen.

    Wat betekent dat ze de maatschappij voorhouden een wetenschappelijke kennis te hebben van de nieuwe ziekten, die ten behoeve van die nieuwe “Peter Pan’s” zijn uitgevonden.

    Maar ze kunnen niet eens een medische diagnose stellen van de nieuwe aandoeningen.
    Laat staan dat ze een definitie zouden aankunnen van wat als een normaal gedrag wordt beschouwd.
    Al was het maar om dat normaal gedrag te kunnen onderscheiden van wat men als nieuwe ziekten alleen maar vermoedt.
    Of omgekeerd.

    Medische diagnosetests die feilloos aantonen of de veronderstelde (“presumed”) aandoening ook een echte aandoening is, worden weggewuifd.

    Wat meer is.
    Vraag hen even naar de farmacologie van de psychotica waarmee ze de patiënten een toxicomanie aansmeren, om de sukkelaars van patiënten pas echt goed ziek te maken.

    Leerling-toveraars, die woordkunstenaars zijn geworden in het bedriegen van de maatschappij.

    Als apotheker ben ik overtuigd dat Roger Deberdt een van de weinige artsen is die weet wat psychotica aanrichten en die daarom bovendien nooit stoffen zal voorschrijven die het zenuwstelsel kapotmaken tot meerdere eer en glorie van pamperende kwakzalvers en mooipraters.

    Misschien zijn de nieuwe ontwikkelingen op vandaag nodig om te vermijden dat komende generaties het onbenul van het soort van Dillen, Adriaenssens, DeWachter, VanBellingen, Vermeiren of Buitelaar op een pijnlijke manier zullen blootleggen.

    Ze zijn de onbenullen die op vandaag hun autoriteit niet meer claimen op kennis, maar op de lijfspreuk: “het maakt niet uit of ik fouten maak, ik ben gedekt door de wet”.

    Mijn twee laatste stukjes beschrijven de richting waar de lof van de nieuwe zotheid en de nieuwe dommigheid de maatschappij naartoe brengt.

    Nieuwsbrief 627 en 628.

    Hopelijk heeft het Zwitsers parket binnenkort de moed en de objectiviteit om de schuldige aan de massamoord in Sierre te ontmaskeren.
    Grote kans dat de debiele moordenaar hoort bij de lichting nieuwe ontwikkelingen van het genre Dillen of Adriaenssens.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us