Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Macabere klucht over kapotte neuronen

    Posted on July 22nd, 2016 Fernand Haesbrouck No comments

    Miljarden neuronen vormen het kilometers-lange netwerk dat niet alleen ons gedrag maar ook het totale levend wezen in stand houdt.

    Elektrochemisch gecodeerde boodschappen flitsen per microseconde op tientallen miljarden plaatsen tegelijk met al dan niet gewijzigde informatie van ontelbare geheugencellen die als astrocyten in de neuronen het ‘in leven zijn’ in stand houden.

    De boodschap die bij elke synaps van het ene neuron naar de andere overgaat is een meetbaar elektrisch signaal dat tot stand komt door een samenspel van de magnetisch activiteit van tientallen verschillende zogenoemde neurotransmitters, waarvan serotonine, dopamine, noradrenanaline, tyramine er enkele zijn.

     

    Vergelijk  het vormen van een dergelijk signaal met de klank uit een piano wanneer een (welluidend) akkoord wordt gevormd door verschillende toetsen tegelijk in te drukken.
    Als nu het binnenwerk van dit instrument onklaar raakt doordat een verbinding naar het klankbord van een noot wegvalt, dan klinkt het gevormde akkoord niet meer zo welluidend.

    De voorraden van neurotransmitters worden gevormd door de mitochondriën en bijgehouden in containers (vesikels) , waardoor ze in functie van de ontvangen signalen per synaps, na verwerking van, en toetsing aan de eigen aanwezige informatie, ervoor zorgen dat het betreffend axon een nieuw specifieke gecodeerd signaal doorgeeft via de synaps aan de gekoppelde dendriet van een ander neuron, waardoor uiteindelijk het organisme tot een of andere actie kan overgaan.

    Die toetsing heeft niets met geesten, magische of bovennatuurlijke krachten te maken, maar alles met een zeer eenvoudig basisgegeven, dat ook bij informaticasystemen de simpele basis vormt van schijnbaar oneindige geheugensystemen.

    De huidige micro-, nano- en zelfs pico-chips zijn niets anders dan zeer compact samengeperste flip-flops (transistoren).

     

    Welnu, het leidingensysteem in de axonen is rijkelijk voorzien van zogenoemde astrocyten (flipflops).

     

    Filmpje ervan op

    http://www.adhdfraude.net/mpg/FlipFlops_astrocyten_InNeuronen.mp4

     

    De binnengekomen magnetische informatie zorgt ervoor dat de astrocyte de bestaande status van het bericht aanpast, waardoor de aldus gewijzigde status aan de informatie-stroom wordt doorgegeven.
    Dit gaat zo door tot uiteindelijk een nieuw en aangepast magnetisch commando via de synaps naar het volgend neuron wordt doorgegeven.

    Neurotransmitters in hun verschillende chemische samenstellingen dienen alleen maar om via hun respectievelijke magnetische componenten een gekleurd palet van informatie door te geven, waarmee het organisme (levend wezen) per microseconde de gepaste of ongepaste handelingen kan verrichten.
    Per fracties van seconden gebeurt zoiets dan nog op miljarden plaatsen tegelijk, waardoor het mijns inziens zeer naïef overkomt om hier te gewagen van serotonine of van welke tekorten dan ook.

    Wel is het zo dat de mitochondriën in de neuronen ervoor instaan dat uit de metabolieten van een gezonde voeding, de brandstof (neurotransmitters) synthetiseren, die de voorraden ervan in de gepaste vesikels stockeren voor dagelijks gebruik.

    Mitochondriën spelen eenzelfde rol als het chlorofyl in het plantenrijk, waarbij H2O (water) en CO2 uit de lucht omgevormd worden tot O2 (zuurstof) en C (koolstof – hout).

    Komen evenwel uit andere dan gezonde voeding, uit recreatief of uit medisch gebruik, metabolieten waarmee het fabriekje van de mitochondriën andere brandstof gaan produceren die NIET in de gepaste containers (vesikels) kunnen opgeslagen worden, dan komen die nieuwe energiebommetjes terecht in de fysiologische vloeistof van het neuron waardoor niet alleen de chemische evenwichten erin kapot raken (rol van Lithium-zouten in Natrium-Kaliume-venwichten) maar waardoor ook de semi-permeabele celwanden van de neuronen verbrand raken door het magnetisch veld dat er niet thuishoort.

    Vandaar… neuronen die afsterven, synapsen waarlangs geen informatie meer voorbijkomt en uiteindelijk… de al of niet verwachte of ‘therapeutisch’ bedoelde gedragsveranderingen en nieuwe ziektebeelden (bijwerkingen?).

    Net als XTC, MDMA, amfetamines, die evengoed als de meeste SSRI’s,  allemaal phenyalkylamines zijn, zijn de indolen (LSD, ergotamines), de phenylpiperidines (cocaïne, Trazolan, Seroxat  paroxetine -,Champix) en de prodrugs (cannabinoiden, topiramaten, valproaten), chemische componenten bij uitstek, die bij de vertering ervan, de mitochondrien in staat stellen om gevaarlijke fake-neurotransmittoren te vormen,die ervoor zorgen dat de gevarenreflex (alarm-reactie ?) als een helend therapeutisch effect wordt uitgeroepen.

    Vandaar HET adagio van de farmaceutische industrie: ‘werking onbekend’.

     

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Hoe werkt het toedienen van harddrugs bij veronderstelde ziekten

    Posted on December 3rd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het bekend maken van het werkingsmechanisme van de als medicijnen voorgestelde psychotisch makende stoffen, zorgde ervoor dat ik in 2011 op een anonieme klacht van een ‘hogere overheid’ werd aangeklaagd met de bedoeling om monddood te maken.

     



    De beslissing van de raad van beroep staat integraal op:

    http://www.adhdfraude.net/pdf/BeslissingBeroepOVA181020120001.pdf

    Geachte mevrouw / heer,

    Afgelopen week uitte de VtdK felle kritiek en probeerde de promotie van Hoenders tegen te houden.De universiteit heeft de zaak onderzocht en concludeert dat de procedures correct gevolgd zijn en de publicaties en de beoordeling commissie van goed wetenschappelijk niveau zijn. De promotie zal daarom gewoon doorgang vinden. Voor meer informatie klik hier. Op maandag 13 januari 2014 om 14.30 zal Rogier Hoenders, psychiater, onderzoeker en leidinggevende bij het Centrum Integrale Psychiatrie van Lentis zijn proefschrift openbaar verdedigen bij de medische faculteit in het Academie gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Deze openbare zitting is vrij toegankelijk, er zijn voldoende plaatsen beschikbaar. De titel van zijn proefschrift is: ‘Integrative psychiatry; conceptual foundation, implementation and effectiveness’. Om het proefschrift in te zien, klik hier. Voorafgaand vindt een minisymposium plaats (10.00 tot 12.30) in hetzelfde gebouw. Tijdens dit symposium zullen Prof dr Haramati, mede oprichter van het Consortium of Academic Health Centers for Integrative Medicine (CAHCIM) en Prof dr Bodeker, adviseur van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de wereldbank, presentaties verzorgen over hun werk, vooral daar waar het raakvlakken heeft met de integrale psychiatrie. De andere leden van de beoordelingscommissie en de promotoren van het proefschrift van Hoenders (Prof dr de Jonge, Prof dr de Jong, Prof dr Slaets) zullen reageren op de lezingen in een discussie forum. Dr Frits Milders zal voorzitten. Voor deelname aan dit minisymposium is inschrijving noodzakelijk. De kosten zijn 50 euro. Het aantal beschikbare plaatsen is beperkt. Accreditatie bij de KNMG (voor alle artsen) is aangevraagd.
    Voor meer informatie en inschrijving voor het minisymposium, zie: www.centrumintegralepsychiatrie.nl/Mini-symposium/
    Daarnaast verheugt het ons u te kunnen melden dat het 6e Congres Integrale Psychiatrie zal plaatsvinden op 6 maart 2015 in Groningen.

    Nadere informatie volgt. We hopen u 13 januari in Groningen te ontmoeten! Namens het organiserend comité: Alice Til, coördinator Rogier Hoenders, voorzitter Voor eventuele vragen: Petra Vellinga, secretariaat: (050) 522 3135 / integralepsychiatrie@lentis.nl

    Conceptual foundation, implementation and effectiveness.
    Mooi toch, al vrees ik dat truitjes-reclame hier niet veraf zal zijn.

    Vandaar alvast een bijdrage van Truus als vrijblijvend ideetje. En deze tekst om het concreet te houden.

    Hoe een ‘presumed disease’ tot een medische epidemie uitgroeit.

    In de Nederlandse taal is het begrip psychoticum onbekend, maar psychotica – stoffen die psychotisch maken – worden in de geneeskunde wel degelijk gebruikt. Anderzijds, is een aandoening die in de geneeskunde alleen maar vermoed wordt en die niemand met een medische diagnose kan aantonen, in ons taalgebruik een heel populair begrip geworden. De medische wetenschap stelt dat men de werking van psychotica bij een aandoening die men alleen maar vermoedt, niet kent. Daarom dat schroom mij vreemd is, wanneer ik de farmacologie toch bekend maak, en daarmee het gevaar loop, niet medisch wetenschappelijk te zijn. Waarom staat ADHD bekend als een ziekte en blijft het begrip, psychoticum (beter) onbekend? De redenering vereist een drietal stappen.

    1. Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    2. Hoe werken psychotica?

    3. Hoe werkt ADHD-medicatie en waarom blijft ADHD een aandoening bekend, die men vermoedt en die niemand medisch kan of mag diagnosticeren?

    Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    1.1 De wetenschap van de onbekende werking.
    Chemische stoffen die neuronen, als bouwstenen van het zenuwstelsel, verwoesten, doen het zenuwstelsel anders reageren dan in een normale toestand. Medisch gaat men ervan uit dat stoornissen in het gedrag te wijten zouden zijn aan zogezegd gestoorde functies of stofjes. Er zijn de hypothesen over erfelijkheid, de neurotransmitters of traumata tot uiteindelijk ook wel… onjuiste voeding of het gebruik van harddrugs, waarbij zedig wordt vermeden om die stoffen dan wel psychotica te noemen. De verandering in het functioneren van dat zenuwstelsel komt stand doordat medicatie, waarbij men verzuimt om het werkingsmechanisme ervan farmacologisch uit te leggen, dosis per dosis neuronen kapotmaakt.

    Degeneratief met methamfetamine(Pervitin, Desoxyn, gebruikt bij ADHD in VS)

    FASEB J. 2003 Oct;17(13):1775-88.

    Speed kills: cellular and molecular bases of methamphetamine-induced nerve terminal degeneration and neuronal apoptosis.

    Cadet JL, Jayanthi S, Deng X.

    Author information

    Abstract

    Methamphetamine (METH) is a drug of abuse that has long been known to damage monoaminergic systems in the mammalian brain. Recent reports have provided conclusive evidence that METH can cause neuropathological changes in the rodent brain via apoptotic mechanisms akin to those reported in various models of neuronal death. The purpose of this review is to provide an interim account for a role of oxygen-based radicals and the participation of transcription factors and the involvement of cell death genes in METH-induced neurodegeneration. We discuss data suggesting the participation of endoplasmic reticulum and mitochondria-mediated activation of caspase-dependent and -independent cascades in the manifestation of METH-induced apoptosis. Studies that use more comprehensive approaches to gene expression profiling should allow us to draw more instructive molecular portraits of the complex plastic and degenerative effects of this drug.

    Degeneratief met XTC

    Degeneratief bij methylphenidaat

     

    Wat brengt de toekomst, in het licht van: “conceptual foundation, implementation and effectiveness”?

    Verzonnen commerciële constructies zorgen ervoor dat niemand met fundamentele vragen over dat kapotmaken hoeft rond te lopen. Defecten aan stofjes zouden sinds 1987 veel medische ellende tot stand brengen tot uiteindelijk duidelijk werd hoe die stofjes alleen maar elektrisch meetbare prikkels tot stand brengen, en niets met het subjectief beoordelen van gedrag te maken hebben.

      1. Waar halen de elektrische prikkels tussen neuronen hun energie?

    Neurotransmitters zijn metabolieten uit de voeding en het chemisch patroon ervan bestaat voornamelijk uit drie componenten.

    Een energiecomponent (indol, phenyl), een stikstofcomponent (amine , piperidine) en een verbindingsketen (alkyl). Alkyl is een chemische term die een keten van koolstofatomen voorstelt, waarbij ethyl uit twee koolstofatomen bestaat, propyl uit drie, butyl uit vier, enzovoort.
    De ringvormige (koolstoffen-)structuur van een indol en een phenyl bevat onverzadigde bindingen tussen koolstoffen en die bindingen verspringen constant van plaats waardoor in die kernen een magnetisch veld ontstaat. Precies dat magnetisch veld is de energiebron, die het lichaam gebruikt om het zenuwstelsel elektrische prikkels te laten sturen van neuron tot neuron. Bemerk dat deze vitale stoffen alleen maar bestaan uit de oer-atomen koolstof, stikstof, zuurstof en waterstof en wel in een zodanig patroon waarmee de fysiologie van de celinhoud van het neuron kan bepalen waar en wanneer welke energievoeding moet gebruikt worden in het sturen van prikkels. Het neuron bewaart die energiebronnen in speciaal beschermende zakjes (vesikels), omdat het stockeren ervan in de fysiologische en kwetsbare spitstechnologie zelf, die technologie zou om zeep helpen.

    Vergelijk die energie die een pianotoets door het indrukken ervan gebruikt om een mechanisme te sturen via een circuit om een klank voort te brengen.
    Meerdere (verschillende) vingers, in dit geval neuronen, op de juiste plaatsen en juiste momenten veroorzaken welluidende akkoorden. Op neuronen toegepast, kan het bespelen van de honderden miljarden synapsen met correcte energiestofjes tegelijkertijd ervoor zorgen dat het ganse circuit (zenuwstelsel) een al of niet aangeleerd gedrag ten toon spreidt.

    Gedrag is dus de resultante van een samenspel van verschillende energiecomponenten, waarbij het organisme steunt op een zo gezond mogelijk te houden circuit van onderdeeltjes. Wanneer nu verschillende snaren of onderdeeltjes van het instrument uitvallen, dan ontstaat vals klinkende muziek en raakt de muziekspeler de controle kwijt over de energie die hij of zij op de toetsen moet teweeg brengen.

    Op gedrag vertaald, spreekt men van controleverlies, vreemd (psychotisch?) gedrag, wanen, hallucinaties…

    Hoe werken psychotica?

    2.1 Welke stoffen verwoesten de bouwstenen van het zenuwstelsel?
    Er bestaan vier grote groepen.
    - De indolen (LSD, circadianes)
    - De pro-drugs (Cannabinoiden, anti-epileptica zoals Depakine, Lyrica, Topamax,Tegretol enz.en reagentia (Campral, Xyrem)
    - De phenylpiperidines (cocaïne, Ritalin,Concerta, paroxetine (Seroxat), trazodone (Trazolan), Champix, Brintellix (vortioxetine).
    - De phenyalkylamines, waarbij de phenylethylamines (Pervitin, Desoxyn,Aderall,amfetamine, methamfetamine, bupropion (Wellbutrin, Zyban), venlafaxine (Efexor) en de phenylpropylamines (Prozac, Strattera).

    2.2 Waarom verwoesten phenylalkylamines, phenylpiperides, indol(alkyl)amines, of pro-drugs, de bouwstenen van het zenuwstelsel?

    Een neuron heeft een celwand en een celinhoud. De fysiologie van beiden is zeer verschillend. De receptoren aan de celwand herkennen ‘patronen’ van energieleveranciers, waardoor ‘fake-neurotransmittoren’ er moeiteloos in slagen om via de celwand binnen te dringen in de fysiologische spitstechnologie van de celinhoud. Pech evenwel… De celinhoud is kieskeuriger. De vesikels, met de voorraden van de echte energie, herkennen de vreemde stoffen niet, en die blijven achter waar ze niet thuishoren waardoor hun magnetisch veld de fysiologische technologie van het neuron verbrandt.

    Eerste gevolg: Neuronen sturen geen prikkels meer en de functie van het zenuwstelsel is veranderd door ‘storingen in het leidingensysteem’.
    Bijkomend:
    a) gewijzigde perceptie op de realiteit: antidepressief? Maar omwille van het niet-selectief verwoesten ontstaan tevens iatrogene, maar dan echte, depressies.
    b) controleverlies over gedrag: agressie, tics, wanen, hallucinaties, stemmen horen, ongeleide projectielen -> m.a.w. : hetgeen men psychotisch gedrag heeft genoemd.

    Tweede gevolg: Op het verwoesten van neuronen reageert het zenuwstelsel met een gevarenreflex, die
    a) het dopingeffect verklaart,
    b) een sympaticomimetische reactie veroorzaakt, die bloedvaten vernauwt, pupillen wijder maakt, het hongergevoel remt, huishouding van osteoblasten en osteclasten verstoort en daardoor het skelet breekbaarder maakt.
    Wanneer chronisch de meest fijne bloedvaatjes dichtgeklapt blijven, blijven de regio’s waar cellen door een doorbloeding van zuurstof worden voorzien, onbevloeid en sterven die cellen af. Laat het nu net op die plaatsen zijn, waarvan men weet dat daar Alzheimer en vasculaire dementie’s ontstaan.
    c) antistoffen vormt, in een poging om de vernietigende stoffen zo snel mogelijk onschadelijk te maken.
    Het vormen van antistoffen zorgt ervoor dat immunochemisch kan getest worden op de patroontjes van die afweer, maar voedt tevens een zorgvuldig taboe gehouden evidentie waarbij daardoor sommige kankers kunnen ontstaan.
    Weefsels, die chronisch en geforceerd via massieve celdelingen antistoffen aanmaken, reageren daar op die manier hevig op.

    (Cancer Letters, Volume 230, Issue 2 , Pages 284-291, 18 December 2005

    http://www.cancerletters.info/article/S0304-3835%2805%2900037-6/abstract)

     

    Immers, het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde publiceerde op 20/04/2012 een studie over limbische encefalitis, met eenzelfde symptomatologie als bij chronisch en veel psychotica-gebruik, waarbij maar liefst het ontstaan van vier soorten kankers werd gemeld. (NED TIJDSCHR GENEESKD. 2012;156:A4455

    http://www.ntvg.nl/publicatie/auto-immune-limbische-encefalitis)

    Wat maakt bovendien FIF (F*** Inconvenient Facts) in het huidig medisch gebeuren zo brandend actueel?

    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.

    Zowel Prozac,

    http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0

    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn)

    http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html

    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, de immuniteit kan verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven. Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    2.3 Waarom bestaan psychotica niet in ons taalgebruik?

    Met de phenylethylamines van de periode uit WO-II, waren chemisch uiteindelijk maar een 750-tal varianten mogelijk en statistisch ontstonden met de phenylpropylamines uit de jaren 80 op slag meer nieuwe combinaties. Hippocrates en zijn eed leggen artsen een regel op waarbij ze geen schade mogen toebrengen aan de patiënten.
    Do not harm.
    En omdat het toedienen van psychotisch makende stoffen nogal onverenigbaar lijkt met die eed, koos men bij stoffen die zogezegd genezen door zenuwstelsels te verwoesten, voor een gamma van andere naampjes, die meer in de lijn liggen van het commerciële gebeuren dat ermee opgezet werd.

    Vandaar: antidepressiva, ADHD-medicatie, anti-epileptica, anti-Parkinson, anti-dementica, tot zelfs middelen als een niet-hormonale therapie bij menopauze (desvenlafaxine of Pristiq), of als adjuvans (venlafaxine of Efexor) bij een chemotherapie bij borstkanker.
    Met stip vermeld ik hier graag het gebruik van Cymbalta om koude tenen te behandelen, terwijl door het dopingeffect ervan een vasoconstrictie optreedt, waardoor tenen allicht nog kouder gaan worden. De verbaasde patiënt begreep gelukkig met een lach meteen mijn verklaring voor deze therapie.
    Drogeren met een psychoticum maakt dat de patiënt minder zal zagen over koude tenen.
    Misschien ook wel de reden van het Efexor-gebruik bij een niet-hormonale menopauze-therapie. Een sterk staaltje van medische overtuigingskracht.

    ADHD

    3.1 Hoe werkt ADHD-medicatie?

    Het antwoord daarop kende de vroegere (kennis)geneeskunde wel, maar de nieuwe generatie heeft als wetenschap uitgeroepen, dat die werking voortaan onbekend is en dat niemand de farmacologie van de gebruikte psychotica kent of mag kennen. Gelukkig heeft de komst van Strattera mijn niet-wetenschappelijk gewaande stelling daarover bevestigd.
    Zowel Prozac als Strattera zijn dubbele moleculen, waarvan de twee delen van elkaar gescheiden zijn door een instabiele zuurstofbrug. Een chemische term die aangeeft dat wanneer de stof in waterig of enzymatisch midden terecht komt, die twee delen spontaan van elkaar gescheiden worden.

    Vandaar dat zowel bij Prozac als bij Strattera precies identiek dezelfde phenylpropylamine als een psychoticum vrijkomt.
    Omdat het moleculair gewicht van de tweede component in Strattera lichter is dan dat van Prozac, bevat Strattera op gewichtsbasis iets meer actieve stof dan Prozac. Men neemt aan dat 18 mg Strattera farmacologisch precies gelijk werkt als 20 mg Prozac.

    Welnu..
    WHO (World Health Organisation) bepaalt voor Prozac een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht om bij moedeloosheid met doping op te peppen.
    Waardoor bij chronisch gebruik uiteindelijk verslaving, echte depressies en psychotisch gedrag tot stand komen.
    Literatuur: http://www.ssristories.com

    Om Strattera bij ADHD en bij kinderen te gebruiken is een DDD van 80mg per 70kg lichaamsgewicht bepaald. Dus vier keer zo hoog.
    Vandaar dat de farmacologie ervan bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken met psychotica wanneer patiënten hoog scoren bij een optelling van symptomen van normaal gedrag (lees daarover de DSM-criteria).

    En hoe verklaart men de schijnbare contradictie waarbij methylphenidaat (Ritalin) gezonde personen zou drogeren en zieken (aan een vermeende ADHD) zou kalmeren?

    Methylphenidaat drogeert zowel gezonden als vermeende zieken aan een DDD van 30mg/70kg. Deze posologie dient om volwassenen met narcolopsie alleen maar te drogeren en om bij twijfel over een ADHD-diagnose, de kandidaat met een opsomming van normaal gedrag toch kunstmatig en passend hyperkinetisch te krijgen.
    Een verdubbelde DDD van 60mg/70kg lichaamsgewicht, vernietigt, net zoals een verviervoudiging bij Strattera, heel wat meer neuronen per keer, wat uiteindelijk zorgt voor een dwangmatig psychotisch en aldus een schijnbaar gekalmeerd gedrag.

    3.2 Waarom moest ADHD zo nodig als een aandoening uitgeroepen worden? In België bestaat een wetgeving (wet 24 februari 1921, art.2) die medisch personeel verbiedt om een toxicomanie in te stellen en te onderhouden met stoffen onder een opiumreglementering. Het verbaast mij daarom dagelijks, dat nog geen enkele overheid ter zake heeft ingegrepen, temeer omdat tot op heden nog steeds niemand het bestaan van ADHD als een neurobiologische aandoening wil aantonen.

    3.3 Vandaar…DE diagnose

    ADHD wordt door healthcare ijverig voorgewend om de wet te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden. Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn. Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten. Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is. Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen. Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam daarop opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.
    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.
    Wanneer geen antistoffen aangetoond worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Zelf prijs ik mij gelukkig opgeleid te zijn in chemische en farmacologische ‘kennis’, terwijl latere generaties het aanvankelijk met evidenties en uiteindelijk met alleen maar positieve evidenties moesten stellen. Want intussen verwaterde EBM (Evidence-Based-Medicine) tot FBM (FIF-Based-Medecine). Waardoor het stellen van een neurobiologische diagnose van ADHD voor eeuwig een “inconvenient fact” zal blijven.

    3.4 Of het dogma?
    Tekst dateert van 6 september 2012

    Artsen zijn niet opgeleid in de farmacologie en weten over geneesmiddelen alleen maar wat de farmaceutische industrie hen aanpraat met lobbywerk en corruptiegeld.Geen wonder dat wordt geflaterd wanneer ze openbaar de onkunde durven etaleren.Denkt men waarlijk dat de maatschappij hen gelooft wanneer ze maar iets broebelen over geneesmiddelen, waarvan ze alleen maar de naam kennen?

    Robert Vermeiren vond het nodig om even voor de vakantie Laura Batstra te kapittelen omdat ze het commerciële spel durfde te doorprikken.

    Ik citeer: “Afkappunt. Bij sommige personen met ADHD zal niemand er over twijfelen dat ze aan een stoornis lijden. Hun gedrag, hun emoties maken dat ze er van geen kanten in slagen zich aan te passen aan hun omgeving. Ze zijn zo druk dat niemand hen aankan. Het zijn individuen die al vanaf hun vroege ontwikkeling ziek gevonden worden. Zij hebben zorg nodig.”

    Eerste punt: Wie beter dan de professor weet dat gedrag iets is wat je kan aanleren of afleren. De man studeerde heel lang om dit te weten en heel lang om daar ook iets mee aan te vangen. Maar de praktijk is anders en die praktijk leert, dat je een carrière stevig kunt opbouwen met een chemische mindcontrol, zo veilig als iets, althans volgens de producerende bedrijven, want de geleerde professor heeft van die materie helemaal geen eigen kennis verworven.
    Tweede punt: ‘Niemand kan de drukte aan”.
    Dus dan toch GPOS (Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom). Dit is niet de aandoening van het kind, maar wel de ergernis en de projectie ervan van een toeschouwer. Derde punt: ‘Al vroeg ziek gevonden’. En daar is het dan… het dogma. De ziekte. Zonder medische diagnosecriteria. Een uitspraak ex cathedra.

    Op artsennet kwam daarop zelfs een reactie, toch belangrijk om die ook even te melden.

    “Het “afkappunt” hangt af van de empathie en mildheid van pa en ma, opa en oma en onderwijzenden. Wie de “Intelligent Designer (die schept als een groot kunstenaar)” in ieder kind vermoedt en ook in het onderhavige , schuift het afkappunt naar het oneindige.”

    A.J. Postmes, oud-jeugdarts, BLOEMENDAAL – 16-08-2012 11:41

    En verder … citaat Robert Vermeiren.

    De hersenen worden ook gevormd door ervaringen in de buitenwereld. En omdat de ervaringen van mensen met ADHD door aanleg anders zijn, is waarschijnlijk dat hun hersenen zich onder invloed van die omgeving anders zullen ontwikkelen. De hersenactiviteit is dus deels anders omdat men andere ervaringen heeft opgedaan. “

    Leerde de professor in zijn opleiding hoe ervaringen in de buitenwereld de hersenen anders bij ‘andere hersenen’ vormt? Wel, wel, wel.

    Zouden alle gezonde personen beschikken over dezelfde hersenen? Bestaan ADHD-hersenen? De nieuwe DSM-V komt op ons af.

    Wat voor nieuwe soorten hersenen zullen er dan tot stand komen? Of dient mindcontrol om van alle hersenen eenzelfde soort gehaktbrood te maken?

    Maar wat vormt dan wel een gedrag?

    Of beter… waarom zijn die anders ontwikkelde hersenen dan geen medisch diagnosecriterium?

    De professor is het niet helemaal zeker, want hij schrijft: “… waarschijnlijk dat hun hersenen…”, terwijl de volgende zin dan toch zekerheid brengt en helemaal niet meer waarschijnlijk, immers : ‘De hersenactiviteit is DUS (!?!?!) deels anders…”.

    Biologische kwetsbaarheid maakt ADHD niet meer een stoornis, omgekeerd maakt meer omgevingsinvloed het niet minder een stoornis.”
    Wawwww, wat een redenering. Ik twijfel eraan of dit een eigen vondst is geweest, maar eerder iets wat men in het Latijn omschrijft als een ‘exceptio obscuri libelli’.

    Maar wat volgt zou dan de verklaring kunnen zijn.

    Vele andere ziekten, zoals bijvoorbeeld diabetes, zijn eveneens het gevolg van omgeving en biologie. Net als bij ADHD bepaalt daarbij niet de oorzaak dat het een ziekte is, maar de gevolgen van de symptomen.”

    Diabetes zou dus niet de ziekte zijn te wijten aan een insuline-tekort, maar de ziekte van de symptomen van dat insuline-tekort. En die symptomen ontstaan dan ook, als een gevolg van de omgeving. Zoals ADHD. Maar mijnheer de professor. Is ADHD wel een ziekte? U probeert dat nog steeds te bewijzen en om zover te komen, gaat U er al van uit dat het een ziekte is.

    En nu krijgen we het.

    De discussie of ADHD al dan niet een medische ziekte is, lijkt me dus niet relevant. De gezinnen met kinderen met ADHD zijn niet geholpen bij deze discussie, ze willen immers dat hun kind geholpen wordt.”

    Na de woordenkramerij is het niet meer nodig om te proberen aan te tonen dat ADHD een medische ziekte zou zijn, die woordenkramerij heeft iedereen overtuigd dat ADHD DUS wel een ziekte is. Maar waarom moet ADHD als een medische ziekte doorgaan, mijnheer de professor? Waarom moeten de gezinnen met kinderen door artsen geholpen worden met harddrugs, die psychotica zijn? Buiten het medische circuit zijn recreatieve gebruikers van gelijkaardige harddrugs, ook zeer geholpen met deze hulpmiddelen, en ook recreatief lijden ze allemaal aan de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie. En niemand stelt bij hen een diagnose.
    Waarom hoeven de artsen daar dan bij gesleurd worden, terwijl bovendien duidelijk te merken is hoe geleerde koppen spartelen om de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie, als een ziekte uit te roepen?
    Het antwoord is poepsimpel.
    Als ADHD geen ziekte zou zijn, zouden artsen geen toxicomanie met harddrugs mogen instellen bij kinderen, omdat zoiets door de wet verboden is. Artsen mogen dit dan wel, omdat verondersteld wordt dat ze daarbij een ziekte zouden behandelen, maar ook, dat ze daarbij zouden weten wat ze doen. Maar artsen worden opgeleid, zonder kennis over de werking of de farmacologie van psychotica, die men als geneesmiddel op de markt heeft gebracht. Men maakte de artsen wijs, dat de zieken, die lijden aan de medische ziekte, net als de diabetici (zie je wel, mijn beste Robert) baat hebben bij het giftige insuline, ook baat hebben bij de verslavende harddrugs. En nu zijn de artsen op het vlak van de farmacologie zo erg onderontwikkeld, dat geen van hen zich ook maar de vraag stelt van… kunnen wij dan geen harddrugs-tekorten meten bij die zieken? Vanzelfsprekend is het antwoord al gekend: we zien dat het toedienen van harddrugs werkt, dus het bewijs van de ziekte is geleverd.

    Toch jammer, dat gebrek aan elementaire farmacologische kennis.

    Van insuline is bekend dat het insuline-tekorten corrigeert. Maar wat is bekend van de amfetamines-en(of) de cocaïnes, die men toedient? Ik hoorde nog geen enkele, maar ook GEEN ENKELE arts uitleggen op welke manier die harddrugs iets ten goede aanrichten aan ‘het zich waarschijnlijk anders ontwikkelen van de hersenen’.
    Wat nog veel erger is: al jaren stel ik vast dat op het vlak van de werking van die stoffen, bij deze veronderstelde medische aandoening, er helemaal geen wetenschappelijke literatuur over bestaat.
    Het werkingsmechanisme is als onbekend uitgeroepen.

    De totale medische wetenschap is compleet onverschillig om te weten hoe veilig artsen ‘de kinderen helpen’!

    Terwijl wel wereldwijd bekend is, dat men schade toebrengt aan een gezond lichaam door harddrugs toe te dienen, en dat die schade kan gemeten worden door te testen op de antistoffen, die het lichaam vormt bij wijze van een gevarenreflex .

    Als de waarschijnlijke redenering over diabetes van de waarschijnlijk wel geleerde professor zou kloppen, waarbij insuline heilzaam is bij de symptomen van wat deels ook een omgevingsaandoening zou kunnen zijn, dan moet bij kinderen die men met harddrugs helpt, bij ook die symptomen van een omgevingsaandoening, toch kunnen aangetoond worden dat GEEN antistoffen worden gevormd.

    Poepsimpel, zoals ik al eerder vermeldde.

    Waarom test de geneeskunde niet op antistoffen bij veronderstelde zieken aan de veronderstelde ziekte?

    Waarom laat de professor dat soort redenering onaangeroerd? Toch niet uit onkunde, want een arts wordt immers ook verondersteld van slim en bekwaam te zijn. Zelfs al wil hij zijn imago en dat van collega’s vrijwaren van de ketterijen, die de heersende medische dogma’s onderuit willen halen.

    De achillespees, waarde heer professor Robert Vermeiren, Uw achillespees en dat van de collega’s is het ontbreken van enige farmacologische kennis over medicatie die jullie dwangmatig voorschrijven op het vingergeknip van de farmaceutische industrie. Bovenop dan nog het feit, dat die industrie er alles aan doet om jullie daar onwetend over te houden en zoiets dan nog compenseert, door bij het publiek de onterechte waan van deskundigheid aan te meten.

    Heeft die waan jullie niet een klein beetje heel veel verwaand gemaakt?

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Scientology recupereert imperium medische megablunder

    Posted on August 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het medisch bedrijf blijft door onkunde weerloos.

    Ik die dacht dat waarheid een gratis gegeven was.

    En dat de optelling van symptomen van normaal gedrag staat voor een normaal gedrag.

    Mis dus.

    In 2003 stelde ik vast dat de medische wereldliteratuur de werking van psychotisch makende stoffen als onbekend had uitgeroepen.
    Vandaar mijn redenering, dat met het wel bekend maken van de werking ervan, een einde kon gemaakt worden aan de financieel zeer winstgevende blunder om normaal (kinder)gedrag chemisch om te plooien tot dwangmatig dociel en psychotisch.

    Ook mis.

    De beerput waarin ik intussen ben terecht gekomen, probeerde ik de laatste 11 jaar te verwoorden, maar na al die jaren schieten niet alleen woorden, maar ook financiële middelen tekort.

    De maatschappij is blijkbaar van oordeel dat met verzonnen fabels en iatrogeen psychotisch gedrag een medisch aanzien en vooral een beursgenoteerde macht tot stand kan komen.

    Wellicht niet zo mis, dus.
    Maar.

    De bevolking krijgt stilaan inzicht in de technieken waarmee mindcontrol en dodelijke infecties een machtige en criminele top overeind houden.

    Het zijn de technieken die na 1920 ( “Binding/Hoche, Die Freigabe der Vernichtung lebensunwerten Lebens, ihr Maß und ihre Form” ) intussen wel verfijnd, maar niettemin veel drastischer zijn geworden.
    Op vandaag kijkt niemand er nog naast.
    Zo voorspelbaar, maar laakbaar, is een en ander geworden.

    De gaskamers zijn vervangen door psychotica, die heel doelgericht een naam kregen naar de symptomen die ze ermee konden opvangen.

    Psychotica, die depressieven oppeppen noemt men anti-depressiva.

    Eenzelfde doping, die bij Alzheimer of dementie een tijdelijke schijn van alertheid veroorzaken zijn anti-dementica.

    Hetzelfde bij anti-aritmica, die een normaal kloppatroon veroorzaken, door het hart sneller met doping te doen kloppen.

    Ook: ACE-remmers.

    Om een ADHD-diagnose te stellen, start men met een ‘lichte’ dosering methylphenidaat (30mg/70kg lichaamsgewicht), wat in de meeste gevallen nog meer hyperactiviteit veroorzaakt, waardoor meteen aan de DSM-criteria voldaan wordt.
    Het behandelen van de aldus ontstane en zogezegd neurobiologische aandoening steunt op de dwangmatig psychotisch makende eigenschap van psychotica, die daarvoor hoger worden gedoseerd.

    En waarbij het aldus ontstane psychotisch wangedrag in de regel met antipsychotica moet worden gecorrigeerd.

    Bericht deze morgen per e-mail.

    Wij hebben elkaar al eens ontmoet in xxx en hebben een gemeenschappelijke vriend, xxx.
    Daar ik jouw boek las (ADHD de medische megablunder) ben ik ook bekommerd om gebruik en misbruik van Rilatine.
    Als buschauffeur van de stelplaats xxx, vervoer ik iedere dag de kinderen van xxx naar het speelplein. Gisteren hoorde ik van de monitoren dat verschillende kinderen zwaar aan rilatine zitten.
    Eén bepaald kindje X zou, bij monde van een monitor, elke dag 4 x 2 tabletten toegediend krijgen.
    Ik vermoed dat deze wantoestand desastreuze gevolgen kan hebben bij dat kind.Als ik via facebook opkom tegen het gebruik van rilatine, krijg ik vaak tegenwind van ouders die de mening toegedaan zijn, dat zij er met hun kind ‘baat bij hadden’. Ze beseffen niet welke gevaren er achter de hoek schuilen.Hier in dit specifiek geval, vind ik dat ik jou dit moet laten weten.
    Ik kan onmogelijk geloven dat een arts deze dosering heeft voorgeschreven en vermoed eerder dat de ouders op eigen houtje de dosering opdreven.
    Er zou hier toch echt moeten opgetreden worden, niet?
    met vriendelijke groeten,
    een bezorgde buschauffeur(en zelf ook ouder van een zogenaamd ADHD kind) .

    Stel dat dit kindje 35kg weegt, dan mag volgens WHO slechts 15mg daags toegediend worden.

    Acht tabletten Rilatine aan 10mg komt overeen met 80mg methylphenidaat.

    Dus de dosering voor een persoon die rond de 200kg weegt.
    Bemerk de truc waarmee het farmaceutisch bedrijf Eli Lilly in 1987 Prozac in lichte dosering, een vermomde doping als anti-depressivum tot een succes heeft gemaakt.
    Hadden de wereld-gezondheidsautoriteiten toen willen inzien, dat men hier bewust bedrog pleegde door een amfetamine-stof in een omzeggens vrije en onschadelijke manier aan de man te willen brengen, dan zou meteen duidelijk gemaakt zijn, waarom het massale gebruik ervan tot op vandaag lucratieve medische epidemieën in stand houden, die eigen zijn aan dat chronisch dopinggebruik.

    Ik vernoem hier enkele evidente bijwerken: nog meer depressies met zelfmoord tot gevolg, plots doodvallen, psychotisch of oncontroleerbaar gedrag en uiteindelijk ook dementie en kankers.

    Als klap op de vuurbijl scoorde het bedrijf opnieuw, maar jammer genoeg, een keer teveel.

    In de wetenschap dat hun anti-depressivum in feite zo succesvol is, een psychoticum zijnde, volstond een minimum aan koopmanschap om in het begin van de 21ste eeuw een graantje mee te pikken van de toen opkomende en commerciële weldaden van mindcontrol.

    De actieve metaboliet van Prozac kreeg een nieuw maskertje en een nieuwe dosering.
    Om met Prozac om alleen maar wat te drogeren, volstaat een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht.
    Strattera, met precies dezelfde metaboliet, dient om kinderen dwangmatig psychotisch (of dociel?) te maken aan een DDD van 80mg/70kg lichaamsgewicht.
    Die doseringen zijn bepaald door WHO (“World Health Organisation”).

    Uiteindelijk weet nog steeds niemand zowel bij FDA als bij WHO hoe de veilig gewaande stoffen, die ze mede door een lucratieve sponsoring door de bedrijven hebben toegelaten, farmacologisch werken.

    Aan die lucratieve domheid of noem het corruptie, komt evenwel een einde.

    Immers, de evidentie – omdat kennis werd overboord gegooid – leert hen dat het nieuwe gif werkt.

    Terwijl het FIF syndroom, waaraan het zootje lijdt, ervoor zorgt dat bijwerkingen achter gehouden worden.

    Maar stilaan roert toch iets zowel onder de bevolking als in het wereldje van de sponsorende bedrijven.

    In plaats van de reuptake-leugen meteen zelf de wereld uit te helpen, escaleert de zoektocht naar een nieuw verzinsel om het establishment in de waan van veilige harddrugs te houden.
    Zelf genoot ik nog het meest van de vondst met lachend klaarkomende muisjes.
    Die frivole toets ontbrak echt aan de kroon van nieuwe doping.

    Sinds in 2011 farmacologisch duidelijk werd hoe voortaan ook ‘onschuldige’ anti-epileptica ervoor gingen om ‘ongemerkt’ nieuw psychotisch materiaal door het lichaam te laten vormen, is een deeltje van de wereldwijde medicatie-machine gaan sputteren.

    Bedrijven stoppen onderzoek naar psychotropen.


    Op Alzheimer loopt het vast.

    Omega Pharma staat tekoop (op het einde van dit stukje).

    Gedragsleer ontspoort zwaar.

    Op 19 februari 2011 kondigde ik al aan dat het ADHD-patrimonium in andere handen zou overgaan.

    Meer dan drie jaar later zijn we bijna zover.

    Zoals verwacht komt Scientology stilaan aan de oppervlakte.

    Op 1 augustus kwam een e-mail vanuit een site in Nederland, volgens mij met sterke bindingen.

    Ik wil je vragen of je interesse hebt om de toegangsgegevens van xxx te bewaren zodat je ervoor kan zorgen dat de website online blijft. De psychiatrie speelt het vaak achterbaks omdat ze het met woorden niet kunnen winnen. Dat is in discussies op fora vaak gebleken en blijkt ook uit berichten van kritische wetenschappers. De psychiatrie hult zich in stilzwijgen en dat maakt ze erg gevaarlijk. Ik heb geen idee wat ze van plan kunnen zijn in hun ‘poging’ hun beroep te redden. Ze kunnen zich ethisch niet verantwoorden en staan daardoor met hun rug tegen de muur (kat in het nauw) en dat kan leiden tot escalatie.
    Ik wil ervoor zorgen dat de hosting van xxx goed is geregeld en dat meerdere mensen toegang hebben tot de backup en server. Er kunnen altijd onvoorziene omstandigheden zijn, zoals brand in een data-centrum, failissement van de hosting provider et cetera. Met de backup en inlog-gegevens kan de website relatief eenvoudig worden hersteld bij een andere provider.Ik verneem graag of je interesse hebt om te helpen. Als je dat liever niet doet dan heb ik daar begrip voor.

    04/08/2014 – in de namiddag, telefoon in het Engels vanuit Engeland, Manchester.

    Met aandrang wordt gevraagd om in te gaan op de jobaanbieding, die per mail zal verstuurd worden.

    Op 05/08/2014 en op 09/08/2014 komt telkens ongeveer dezelfde mail, met telkens andere contactpersonen.

    Eine neue Vakanz fur die Stelle des Sachbearbeiter Logistik ist eroffnet.

    Op 10/08/2014 komt een e-mail van een Nederlander, die in zijn bericht verwijst naar een Scientology-persoon, waardoor mij meteen duidelijk wordt wat hier gaande is.

    In verband met mijn presentatie van 6 september as. in het yyy adviseerde xxx om contact met u op te nemen.Graag, indien dat mogelijk is voor uw, zou ik in de week van 25 september (augustus?, nvdr) een afspraak willen maken om uw wat vragen te kunnen stellen.Dat zou ik zeer interessant vinden en dat zou mij helpen om mijn presentatie echt compleet te maken.Laat maar weten!

    Mijn antwoord daarop:

    Aan de website:

    Na de mail van vandaag ( redacteur op Uw site) en in antwoord op deze email, laat ik U weten, daar geen interesse voor te hebben.

    Ik wens niet gelinkt te worden aan belangenverenigingen, die problemen inzake volksgezondheid aanwenden om een eigen ideologie te promoten.

    Zelf sta ik alleen maar voor het hebben van kennis over de farmacologie van de harddrugs, die als medicijnen bij verzonnen zieken worden aangeprezen.

    Aan de persoon die de lezing zal geven in yyy:

    U begrijpt dat ik daardoor ook geen verantwoordelijkheid, noch een verwijzing kan aanvaarden als die niets met de kennis over de farmacologie te maken heeft.

    Als informatie om te gebruiken bij lezingen, zijn de nieuwsbrieven en mijn weblog voldoende duidelijk.
    Daar kan, mits bronvermelding, steeds gebruik van gemaakt worden.

    Daarom kan ik jammer genoeg niet ingaan op een verzoek voor een afspraak.

    Het jobaanbod is zeer aantrekkelijk om zelf uit de financiële problemen te raken.

    Maar als daarmee de ziel moet verkocht worden…

    Dan liever vechten met de blote hand, en met kennis in plaats van door FIF gemanipuleerde evidenties.

    Scientology is een machtsstructuur, waarbij de strijd tegen harddrugs heel weinig met de waarheid erover, maar alles met het zieltjes-winnen daarrond te maken heeft.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Psychiaters zonder kennis geilen op veilige Rilatine

    Posted on July 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Uit Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg van 13/11/2008.

    We staan erbij en kijken ernaar.

    Psychiaters zijn farmacologisch domme ganzen, maar dat wil niemand geweten hebben.

    De waan heerst dat ze medicijnen zouden gestudeerd hebben, terwijl hun opleiding precies om commerciële redenen chemische kennis erover vermeed.

    Medisch is het hebben van kennis taboe, meer zelfs, het wel hebben van farmacologische kennis wordt als niet-wetenschappelijk uitgeroepen.

    Bemerk de wel wetenschappelijke argumenten van deze ‘opinion leader’.

    Maar er is meer.

    Maar waarom geilden rijke domoren al die jaren op veilige Rilatine?
    De corrupten uit de gezondheidsraad, die onlangs met valse deemoed te kennen gaven, er uiteindelijk NIETS over te weten.

    Toch nog even zogezegd niet-wetenschappelijk herinneren, voor zover als nodig.

    Uiteindelijk kreunt de gezondheidszorg onder de zware budgetten die men vergooit aan de bijwerkingen van jarenlang psychoticagebruik.

    Zelf stel ik voor dat deze budgetten voortaan worden gefinancierd door te stoppen met het betoelagen en steunen van psychotica-gebruik bij verzonnen aandoeningen.
    Op termijn zal daardoor een gezondere maatschappij niet meer gebukt gaan onder de last van verslaafden en verziekten aan het schadelijk misbruik van die psychotisch makende middelen.

    Alleen jammer dat in Vlaanderen de nieuwe minister van zorg (Jo Van Deurzen) dezelfde persoon is die in 1996 de pedofiel DiRupo uit de greep van het gerecht heeft gehouden en op die manier een systeem tot stand heeft helpen brengen, waarbij de jaren die daarop volgden, illegaal ingevoerde, maar veilig gewaande Rilatine, werd gebruikt om de staatskas te laten opdraaien voor chantagegelden, die perverse videocassetten en fotoalbums uit omloop moesten houden.


    Vraag blijft daarbij hoever vazalliteit ook deze excellentie in de greep houdt om een pervers systeem in stand te houden, dat geen gezichtsverlies mag lijden.

    Is deze minister een mol uit de middeleeuwen van een pedofiele premier?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Benefits of cannabis

    Posted on July 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Mij verbaast het steeds weer hoe fanatieke adepten van psychotica verzuimen om de farmacologie van hun wondermedicatie bekend te maken.

    Ik lees hier dat cannabis, net als ADHD-medicatie, zo ongeveer tegen alles kan aangewend worden.
    Zonder zelfs te weten hoe dat komt.

    Het blijft wonderbaar.

    Vooral in deze tijd, die ik ooit vergeleek met de verworvenheden van al het nieuwe aan de oude Franse revolutie uit 1794.

    “La médecine n’a pas besoin de savants’.
    Ook toen had revolutie geen nood aan kennis.

    Het leuke evenwel aan het ontkennen van kennis, bij diegenen die er zich van kunnen, willen en mogen bedienen, is het commerciële effect dat erdoor kan bereikt worden.

    Immers, door het achterhouden van kennis blazen positieve evidenties het schijnbaar therapeutisch effect zodanig verblindend op, dat niemand erbij stilstaat dat iatrogeen een totaal nieuw medisch wingewest ontstaat.

    Op die manier ontstaan ook de fabels.

    De kennis die leert dat de schade die men veroorzaakt ervoor zorgt dat heel wat bijwerkingen ontstaan, past niet in het plaatje, vandaar dat die bijwerkingen comorbiditeiten worden genoemd.

    Aandoeningen, die ontstaan en eigen zijn, zelfs en vooral bij verzonnen ziektebeelden.

    Psychotisch gedrag dat ontstaat door ADHD (wat als ziekte niet bestaat) te behandelen met psychotica moet vanzelfsprekend met anti-psychotica worden behandeld.

    Vanaf dit punt start bij iedereen het nieuw medisch verhaal van deze tijd.

    Bijna het volledig medisch en therapeutisch wereldje draait momenteel op het behandelen van de bijwerkingen, die tot stand komen door chronisch psychotica toe te dienen.

    Er zal een heel grote revolutie moeten plaats grijpen, vooraleer een medische opleiding opnieuw op basis van farmacologische kennis zal gebeuren.

    Dit zal de maatschappij veel goedkoper en veel gezonder maken.

    Iets wat op vandaag blijkbaar niemand interesseert.

    Rest bovendien de vraag of een ministerie van zorg en gezondheid in Vlaanderen met een fenomenaal budget er baat bij heeft dat dure zorg en steeds meer duurdere instellingen om comorbiditeiten (bijwerkingen van psychoticagebruik) te behandelen, zouden verdwijnen wanneer healthcare, universiteiten en farmaceutische bedrijven uiteindelijk tot het besef zullen komen waarmee men echt bezig is.

    Kan het een aanwijzing zijn dat in Vlaanderen de toekomstige minister van Sociaal en Gezondheidsbeleid precies dezelfde persoon is, die 18 jaar geleden met een juridische spitsvondigheid de pedofiele DiRupo uit de handen van het gerecht heeft gehouden, waardoor zoveel jaren later diezelfde DiRupo als regeringsleider de Belgische bevolking jarenlang kon laten opdraaien om de chantagegelden te financieren voor de in omloop zijnde videocassetten en fotoalbums met perverse opnamen van de staatsman?

    De budgetten voor zorg kunnen in Vlaanderen drastisch naar beneden als geen fondsen meer worden gebruikt om een jeugd met symptomen van normaal gedrag eerst zogezegd medisch met schadelijke comorbiditeiten op te zadelen en om die dan verder met nog duurdere omkaderingen te gaan pamperen.
    Overheden moeten overigens hun collusie met de farmaceutische industrie stopzetten.

    Noteer dat veertig jaar geleden een onafhankelijk wetenschapper door die industrie het zwijgen werd opgelegd wanneer hij op het punt stond bekend te maken waar de farmaceutische industrie toen al mee bezig was.

    Al een kwarteeuw lang vereren de politieke verantwoordelijken de heilige koe van psychotisch-makende stoffen als een schijtende ezel die alleen maar goud kakt.

    De sputterende psychotica-machine brengt nu cannabis in beeld.

    Onkunde en onkennis zorgden ervoor dat de huidige medici ‘es nicht haben gewusst’.

    En profiteert de politiek ook mee van farmacologisch dom te houden artsen, die patiënten schijnbaar helpen door ze schade toe te brengen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Dan toch paroxetine in Sierre?

    Posted on July 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Dan toch paroxetine in Sierre?

    Blijft enkel nog de vraag naar de aansprakelijkelijkheid.

    Zelf hoop ik dat nu recht zal kunnen geschieden.

    Omwille van discretie kunnen hier geen details, maar met deze stap vooruit, is juridisch van kapitaal belang dat vanaf dit punt beide overblijvende mogelijkheden verder onderzocht worden.

    Mij verrast deze reconstructie helemaal niet.

    Maar, uit het krantenbericht leid ik af dat aan de reconstructie slechts 1 interpretatie wordt gegeven van de twee mogelijkheden die zich hadden kunnen voordoen.
    Verkeerdelijk steunt men hierbij alleen op de vermeende deskundigheid van een arts, terwijl pas enkele dagen geleden nog is gebleken (via de gezondheidsraad – NB808 – 11 juli 2014) dat deze vakgroep compleet onbekend is met de farmacologie van psychotica.

    De andere interpretatie, is volgens mij even goed mogelijk, maar kan aan een eventuele juridische aansprakelijkheid een totaal verschillende wending geven.

    Jammer genoeg evolueerde de maatschappij de laatste 25-30 jaren in die zin, dat het medisch establishment niet meer over de vereiste kennis beschikt om zich kritisch te kunnen opstellen tegenover de (evidentie)dogma’s die worden opgelegd door pamperende farmaceutische bedrijven.

    Ik citeer wat ik ongeveer drie maanden geleden als ‘andere’ interpretatie voor ogen had, bij een door mij verwachte uitslag van deze reconstructie.

    Misschien was op dit moment het aanvoelen van een ‘flauwte’ , of iemand dichtbij, die iets had opgemerkt, maar net te laat ter hulp is gekomen.
    Op dat vlak mis ik wel de deskundigheid, maar er zijn gevallen bekend waar slachtoffers, vlak voor het doodvallen nog iets kunnen zeggen over de ijlheid – het leeg aanvoelen in het hoofd. “

    De geregistreerde stuurbeweging kon in dat geval net zo goed een tussenkomst geweest zijn van een persoon die ‘in paniek’ ter hulp had willen komen.

    Vandaar … zelfmoord of het plotse doodvallen achter het stuur, het zijn de accidenten die kunnen voorvallen bij het gebruik van chemicaliën die dosis per dosis het zenuwstelsel kapotmaken.

    Als de farmaceutische bedrijven eens de moed konden opbrengen om medisch verantwoordelijken in te lichten over deze risico’s, dan zou de wereld op slag heel wat veiliger kunnen gemaakt worden.

    Maar medisch verantwoordelijken zonder kennis en alleen maar positieve evidenties (FIF-based-medicine) zorgen voor het in stand houden van heel wat ‘commerciële’ vooruitgang.

    Nu adviseren artsen onder meer de overheid dat psychotica veilig kunnen gebruikt worden in het verkeer omdat de farmacologie en de werking ervan als onbekend is uitgeroepen en de ongevallen ermee als niet-zorggerelateerd in de statistieken komen.

    Vandaar dan ook dat farmaceutische bedrijven al fluitend recordbedragen verkiezen op te hoesten om rechtszaken te vermijden, die zouden uitmonden in het bekend maken van achtergehouden ‘kennis’.

    Naar mijn bescheiden oordeel is ook de buschauffeur hier het slachtoffer geworden van een pervers systeem waarbij chemische giganten zelfs het artsenberoep als marionet gebruiken om veel macht en invloed te verwerven.

    Quid met de politiek, die laat begaan.

    Niet onbelangrijk

    Verhoogd CV risico in kinderen met ADHD behandeld met psychostimulantia

    2-7-2014 • Dalsgaard S, J Child Adolesc Psychopharmacol. 2014

    Cardiovascular Safety of Stimulants in Children with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder: A Nationwide Prospective Cohort Study

    Dalsgaard S, Kvist AP, Leckman JF, et al.
    J Child Adolesc Psychopharmacol. 2014 Jun 23. [Epub ahead of print]

    Achtergrond

    Er bestaan zorgen rondom de cardiovasculaire (CV) veiligheid van psychostimulantia die aan kinderen en adolescenten met attention-deficit/hyperactivity-disorder (ADHD) worden gegeven [1,2]. Stimulantia verhogen de bloeddruk en de hartslag in patiënten met ADHD [3,4]. Een overzichtsartikel uit 2012 concludeerde dat één van zeven studies in kinderen en adolescenten en twee van de drie in volwassenen een associatie vond tussen stimulantia en CV risico [5]. Als gevolg van methodologische beperkingen, is de interpretatie van deze resultaten lastig.
    In lijn met de suggesties voor noodzakelijke toekomstige studies in het overzichtsartikel, is dit de eerste landelijke cohortstudie met veel kinderen en jongeren met een diagnose ADHD. Er werd gebruik gemaakt van harde gegevens uit de Deense nationale gezondheidsregisters, over meting van blootstelling, voorspellers, mogelijke confounders, effectmodificatoren en uitkomsten. Kinderen die werden gediagnosticeerd met ADHD na vijfjarige leeftijd, tussen 1990 en 1999 werden geïncludeerd (n=8300, totaal cohort: n=7.14258). Analyses werden gecorrigeerd voor een aantal demografische en socio-economische achtergrondvariabelen, net als vroege metingen van perinatale gezondheid en gezondheid als kind, en comorbide psychiatrische aandoeningen, alsmede psychiatrische diagnoses in ouders.

    Belangrijkste resultaten

    • Tijdens gemiddeld 9.5 jaar observatie, maakten 5734 individuen een CV event door, resulterend in 84 events per 100.000 persoonsjaren. Stimulantiagebruikers lieten een verhoogd risico op enig CV event zien ten opzichte van niet-gebruikers, in de algemene populatie (adjusted HR: 1.83, 95%CI: 1.10-3.04).
    • Onder kinderen met ADHD, werden 111 CV events gezien (170 events per 100.000 persoonsjaren). In deze kinderen, was gebruik van stimulantia geassocieerd met een hoger risico op een CV event dan niet-gebruik (adjHR: 2.34, 95%CI: 1.15-4.75).
    • In 57% van de stimulantia-behandelde kinderen met ADHD, was de stimulantiadosering verlaagd in de 12 maanden voorafgaand aan het CV event, terwijl dit het geval was in slechts 30% van de kinderen zonder event.
    • Een dosis-respons relatie werd gezien in aangepaste survival analyses. Met name kinderen die 12 maanden voor een event >30 mg methylphenidate per dag kregen hadden een hoger risico dan kinderen die geen behandeling kregen (adj HR: 2.24, 95%CI: 1.20-4.20).
      Wanneer de dosering ten tijde van het event werd beschouwd, werd een omgekeerd verband gezien tussen CV events en huidige dosering, met het hoogste risico in kinderen die de laagste dosering kregen voorgeschreven.

    Conclusie

    Deze grote nationale cohortstudie laat zien dat behandeling met psychostimulantia is geassocieerd met verhoogd risico op CV events, zowel in de totale populatie als in een subgroep van kinderen en jongeren met ADHD. Een dosis-responsrelatie werd gezien voor deze associatie, met kinderen die eerder met een hoge dosis werden behandeld een meer dan verdubbeld risico hebben. Het risico op CV events was echter omgekeerd gerelateerd aan huidige dosering, en met name het krijgen van een lage dosis methylphenidate na eerder gebruik van een hoge dosering lijkt bij te dragen aan een hoger langetermijnrisico.
    Hoewel CV events zeldzaam waren, had de algemene bevolking er 1.8 keer zoveel kans op en kinderen en jongeren met ADHD 2.2 keer zoveel kans op CV events na behandeling met stimulantia.Klik door naar dit artikel op Pubmed

    References

    1. Jiao X, Velez S, Ringstad J, et al.: Myocardial infarction associated with adderall XR and alcohol use in a young man. J Am Board Fam Med 22:197–201, 2009.
    2. Ruwald MH, Ruwald AC, Tonder N: Methylphenidate induced ST elevation acute myocardial infarction [in Danish]. Ugeskr Laeger 174:647–648, 2012.
    3. Findling RL, Short EJ, Manos MJ: Short-term cardiovascular effects of methylphenidate and Adderall. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 40:525–529, 2001.
    4. Mick E, McManus DD, Goldberg RJ: Meta–analysis of increased heart rate and blood pressure associated with CNS stimulant treatment of ADHD in adults. Eur Neuropsychopharmacol 23:534–
    541, 2013.
    5. Westover AN, Halm EA: Do prescription stimulants increase the risk of adverse cardiovascular events? A systematic review. BMC Cardiovasc Disord 12:41, 2012.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Gezondheidsraad bekent onkunde over ziekten en harddrugs

    Posted on July 11th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Hiermee is niet vastgesteld of er sprake is van overbehandeling, want daarvoor is nog te veel onbekend.”

    Dit vraagt om een collectief ontslag.

    Op staande voet.

    Onbekwamen onderhouden een systeem van amfetamine-en cocaïnedoping in deze maatschappij en dan nog vooral bij kinderen.

    Wat is wel bekend in deze farce?

    Geen arts kan of wil een neurobiologische diagnose stellen van een compleet verzonnen ziekte.

    Bovendien vermelden zowel de bijsluiters van die drugs als de universiteiten dat niemand weet hoe die stoffen werken.

    Terwijl een neurobiologische diagnose WEL kan gesteld worden.
    En die om commerciële, niet-medische redenen NIET mag gebruikt worden.
    Terwijl de werking van deze psychotica WEL bekend is.

    Dat is geen farce meer.
    Deze onnozelaars moeten eruit.

    Zo mogelijk vandaag nog.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Chemie gevarenreflex bij psychoticapatroon al 40 jaar verstopt

    Posted on May 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    In 1974 was David de Wied goed op weg om de gevarenreflex bij psychotisch-makende stoffen (psychotica) wetenschappelijk aan te tonen.

     

     

    Noteer dat phenylalanine chemisch het basispatroon is waarmee analogen als fake-neurotransmittoren de celwandbarriere van neuronen doorbreken om het zenuwstelsel irreversibel te destabiliseren.

    Een gevarenreflex bij psychotica, waarvan ik alleen maar het bestaan vermoedde door een redenering op basis van scheikunde en elementaire fysiologie.

    Door allerlei puzzelstukjes die in de vorige 10 jaar uit de hemel kwamen gevallen, werd ik steeds zekerder over de juistheid van mijn hypothese daarover.
    Al kon ik enkel maar wijzen op de fysiologie waarmee giftig materiaal de celwand kan verschalken om daarmee het complete neuron te verwoesten, iets wat eigenlijk ook al in de jaren 90 door Pennings via labonderzoek werd aangetoond, maar eveneens toen “wetenschappelijk” in de doofpot is geraakt.

    De psychotica van nu waren in die 70-er jaren volop in ontwikkeling, het was alleen nog wachten tot de politieke overheden zouden ophouden om verder nog onafhankelijk onderzoek te blijven steunen waardoor commercieel gestuurde dogma’s vermeden konden blijven.

    De Lilly-leugen over de serotonine-fabel uit 1987 is dus al bijna een halve eeuw geleden ontmaskerd, maar kon al die tijd gedijen door de farmacologie van psychotica wetenschappelijk als onbekend uit te roepen en door de academische opleiding van medisch personeel volledig in eigen handen te krijgen.

    Corrupt lobby-werk bij de hoogste instanties zette de kroon op het werk en op vandaag schittert een medische industrie bij welig tierende iatrogene kankers, depressies, zelfmoorden, Alzheimers, schuttersfestijnen, Parkinsons, botstoornissen, posttraumatische stresssyndromen, onverklaarbare en plotse sterfgevallen, agressies, ADHD’ers en zelfs nieuw verzonnen aandoeningen.

    Vanzelfsprekend met dank aan DSM en de ‘farmacologische’ vooruitgang door handopsteking tot stand gekomen.

    Het enige zwakke punt in het werkingsmechanisme van psychotisch-makende stoffen (psychotica) dat ik tot nu, door een gebrek aan academische omkadering, niet kon afmaken was de bewijsvoering en het mechanisme waarmee het organisme zich aanpast aan ‘gedragsveranderende’ substanties.

    De opgraving van het werk van prof.Dr.David de Wied, maakte voor mij dat werk af.
    Waarbij ik langs deze weg een Nederlandse arts en leeftijdsgenote van harte dankbaar ben.

    Zelfs de literatuur van destijds verwees al naar ‘Nazi-experimenten’, die door deWied zouden zijn uitgevoerd.


    Al bewees de doofpot-operatie nadien en de machtsgreep later door de farmaceutische industrie waartoe ‘naïeve en goede bedoelingen’ hebben geleid.

    Toemaatje of … voor zover als nodig.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Farmacologie nalmefene (Selincro) blijft geheim

    Posted on March 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments


    Net zoals bij een nicotinetoxicomanie (Champix, Zyban, Wellbutrin), cocaïnetoxicomanie (Rilatine, Modafinil) of een amfetaminetoxicomanie (Depakine of andere prodrugs) vervangt men een medisch-vreemde verslaving door een farmaceutische afhankelijkheid.

    Niet omdat een medisch geïnduceerde toxicomanie veiliger is voor de gezondheid, maar in de allereerste plaats omdat daarmee een financieel imperium van farmaceutische psychotica bedrijfszeker kan opgebouwd worden.

    Het tot stand komen daarbij van mindcontrol en de bijhorende ‘comorbiditeiten’ is vanzelfsprekend handig meegenomen.

    Toch veelzeggend dat niet eens overheden, noch medisch verantwoordelijken zich vragen stellen over de farmacologie van een en ander.

    Voortaan wordt het afwachten tot er zich ‘niet-zorggerelateerde calamiteiten’ mee voordoen.

    Wedden dat de slachtoffers eraan ofwel aangeboren afwijkingen zullen gehad hebben of allergisch aan de stof zullen geweest zijn.
    Iets wat uiteraard en zogezegd zeer zelden voorkomt.
    Terwijl men het weeral eens in Keulen zal horen donderen.

    Alvast toch even verwijzen naar een jaar geleden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Kim kwijnt psychotisch weg – kom nou

    Posted on February 26th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Efexor is chemisch een phenylethylamine.
    Phenylethylamines zijn amfetamines.
    Amfetamines zijn psychotica, die psychotisch maken, een controleverlies over gedrag veroorzaken en daardoor … agressie doen ontstaan.

    Wie doet nu zoiets?
    Medici of kwakzalvers?

    En waarom doen die ene (medici) het en die andere (kwakzalvers) het ook?

    Jammer genoeg … zo kinderachtig en zo simpel.

    Ze weten het zelf niet.
    Ze mogen het niet weten.
    Ze worden geacht de specialisten te zijn van het psychotisch gedrag en kennen alleen maar anti-psychotica.
    Zelfs psychotica gooien ze op hetzelfde hoopje van de anti-psychotica.
    Omdat chemie en farmacologische kennis ze vreemd is.

    Ik had en heb nog steeds medelijden met de huidige maatschappij, als ik de farmacologische onzin meemaakte, die op het proces werd ten toon gespreid.
    Een moderne samenleving heeft recht op veel beter, of op minstens toch de waarheid.

    Nooit gedacht dat ik volgend stukje over het ganse verhaal – met overzicht – nog had moeten bovenhalen.
    Ik doe het nu weer, precies omdat de laatste tijd (eergisteren nog) meer ‘evidenties’ opduiken die mijn stelling bevestigen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us