Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Pavlov in psychiatrie alleen bruikbaar voor incentives.

    Posted on July 1st, 2010 Fernand Haesbrouck No comments

    Gedragstherapie bij gedragsstoornissen is vervangen door het blussen van branden met de benzine van healthcare, die ervoor zorgt dat gedragsstoornissen exploderen en blijvend moeten geblust worden.

    Blussen met het water van Pavlov wordt niet meer aangeleerd.

    Het loont niet … voor niemand.

    Een nieuwe generatie psychiaters kent niet eens Pavlov, waardoor ze niet doorhebben, dat ze door healthcare zelf met Pavlov-technieken worden geconditioneerd om te genezen met medicatie (explosieve doping, als psychotica) waarvan men het eerder wel bekende werkingsmechanisme als onbekend heeft uitgeroepen, en vervangen door verplichte  fabels, om door de examens te raken.

    Healthcare zelf levert het bewijs dat Pavlov-technieken zeer succesvol kunnen aangewend worden.

    Artsen weten drommels goed hoe ze een dure reis naar Zuid-Afrika voor drie weken kunnen verwerven door met het verstand op nul, kinderen en nu ook volwassenen dwangmatig psychotisch  te drogeren om hun omgeving te bevrijden van creatief of rumoerig spontaan gedrag.

    Bovendien brengen de aldus tot stand gebrachte psychotische nevenwerkingen flink op.
    Klantenbinding is nergens meer onbetwistbaar dan in de psychiatrie.

    Niemand die er nog enig zicht heeft op wat nu een ziekte is dan wel de nevenwerkingen van een behandeling waarvan men de werking niet wil kennen.

    Een voorbeeld.
    Al bijna zeven jaar lang sloof ik mij uit om uit te leggen hoe amfetamine- en cocaïnestoffen niet alleen drogeren maar ook dwangmatig psychotisch maken en daarom dus psychotica worden genoemd.

    Misbruik of chronisch gebruik corrigeert men meestal met antipsychotica (neuroleptica).

    Methylphenidaat (Rilatine, Ritalin) is op gewichtsbasis 30% actiever dan zuivere cocaïne.

    Aderall, Dexedrine zijn zuivere amfetamines uit de reeks van speed, XTC en Pervitin.
    Prozac, Strattera en andere SSRI’s zijn amfetaminederivaten met het nieuwe amfetaminepatroon dat men om commerciële redenen angstvallig voor de wereld verborgen wil houden.
    Bovendien hebben zowel Prozac als Strattera dezelfde actieve amfetaminemetaboliet, die alleen maar door sportlui gekend is om legaal als amfetaminedoping te gebruiken.

    Op gewichtsbasis is de actieve metaboliet die ook bij Prozac werkt, in Strattera nog 18% meer aktief en wordt bij kinderen (ADHD)  zelfs tot 4 keer zo hoog gebruikt, nu precies omdat een chemische behandeling van ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken met bij voorkeur sterke doping.

    Om volwassenen met depressies te drogeren geldt bij WHO een DDD van 20 mg phenylpropylamine per 70 kg lichaamsgewicht.
    Om kinderen met ADHD succesvol dwangmatig psychotisch (dus schijnbaar kalmer en meer geconcentreerd) te drogeren stelt WHO een DDD van 80mg van identiek dezelfde phenylpropylamine per 70 kg lichaamsgewicht.

    Omdat de bijsluiters en de internationale wetenschappelijke literatuur de werking van dat alles als onbekend hebben verklaard, moet het medisch establishment heel ver worden gehouden van dat soort chemische wetenschap.

    Niemand mag zoiets weten en nog minder bekend maken.

    Wat ik intussen al ruimschoots heb mogen ondervinden.

    Wat mogen artsen wel weten? Via een Pavlov indoctrinatie?

    Wat volgt is levensecht en komt zo uit de pen van een psychiater, die zelf een academische studie maakte en daarmee aantoonde hoe onbestaande de rol is van dopamine en serotonine bij ADHD en bij depressie.
    Maar om zijn carrière niet in gevaar te brengen, besloot de man, dat voor deze materie nog meer onderzoek zal nodig zijn.

    In plaats van een moedige conclusie te trekken.

    Geconfronteerd met mijn chemische logica, zoals hierboven beschreven, antwoordde de man als volgt:

    “… zo noem je Prozac in een adem met Ritalin en Strattera ( die laatste twee zijn in wezen hetzelfde).
    Prozac hoort echter bij de antidepressiva.”

    Heathcare leerde de man met Pavlov-technieken dat als het brandt, je moet blussen.
    Maar belet tegelijk de medische wereld om na te gaan of nu met water dan wel met benzine moet geblust worden.
    Met benzine kan je dure reizen verdienen en een klandizie verzekeren voor de rest van de loopbaan.

    Terwijl gedragsgeneeskunde eigenlijk zou moeten aanleren dat je gedrag kan corrigeren met … Pavlov.
    Zou iemand van hen ooit bekennen dat hun gedrag zeer succesvol is gevormd door de Pavlov-technieken van heathcare, die dure reisjes belooft en veel klanten garandeert?

    Als ze maar de onzin geloven van die twee zinnetjes.

    “… zo noem je Prozac in een adem met Ritalin en Strattera ( die laatste twee zijn in wezen hetzelfde).
    Prozac hoort echter bij de antidepressiva.”

    De bevolking stelt een grenzeloos vertrouwen in … onzin, die chemisch niet vol te houden is.
    Omdat ‘artsen medicijnen zouden gestudeerd hebben’.

    Wel, wel, wel !!!

  • SSRI-tsunami

    Posted on June 18th, 2010 Fernand Haesbrouck No comments

    Tussen 1996 en 2005 zou in de VS het verbruik van SSRI’s verdubbeld zijn.


    Misschien is dat wel een bewust laag gehouden schatting.

    http://www.naturalnews.com/029010_antidepressants_SSRI.html

    Althans te oordelen aan de macht die de bedrijven intussen hebben verworven.

    Men is erin geslaagd om het amfetaminepatroon ervan zodanig te verzwijgen dat zelfs WADA (World Anti Doping Agency), die stoffen toelaat als legale prestatieverbeteraars.

    Men is erin geslaagd om zelfs de Europese Commissie te laten verkondigen dat de fluoxetine van de uitvinders van Prozac mag dienen om kinderen te drogeren, terwijl dezelfde fluoxetine van generische (goedkopere?) bedrijven, verboden blijft onder de 18 jaar.

    Zou enkel maar de verdubbeling van een omzet in 10 jaar een zodanige macht kunnen veroorzaken dat men politieke wereldinstanties kan laten draven voor het eigen belang?

    Hoe kan men verklaren dat tot voor de introductie van Strattera, het gebruik van alle SSRI’s wereldwijd afgeraden werd bij kinderen , en dat, met de komst van Strattera, op slag Prozac (fluoxetine) wel veilig is verklaard.
    En de anderen niet.

    Door FDA, door EMEA, door Europese politieke instellingen, door universiteiten.

    Terwijl ze allemaal nog steeds blijven zweren dat Strattera een volledig nieuwe molecule is bij de behandeling van ADHD en helemaal niets met Prozac zou te maken hebben.

    Terwijl maar 1 persoon op die ganse wereld zou dwalen, door te stellen dat de actieve metaboliet van beide stoffen precies dezelfde is.
    En bovendien amfetaminedoping, met het nieuwe patroon, een waarheid, die de zeer rijke healthcare voor die rest van de wereld verborgen wil houden.

    Kan alleen maar een verdubbeling in tien jaar tijd zoveel winst opleveren, dat men er een wereldbol van academische en politieke overheden mee kan omkopen?

    En waarom blijven ze allemaal wetenschappelijk verklaren, dat niemand weet hoe die dingen werken?
    Een bewuste vorm van onkunde of onschuld?
    Die anders wel goed schijnt te lonen.

    Iets wat die ene persoon op de wereld helemaal niet te beurt valt.
    Door onkunde of door onschuld?

    Blijft de zon nog een paar eeuwen rond deze platte aardkubus draaien?

  • Succesvolle persconferentie

    Posted on February 14th, 2010 Fernand Haesbrouck No comments


    Succesvolle persconferentie


    Verbazend hoe goed  deze deontologische regel voor journalisten werkt.

    http://www.agjpb.be/vvj/pdf/geesteszieken.pdf


    Die tips bepalen dat journalisten beter niet anders berichten dan het voorgeschreven frame en dat frame werd geschreven door Lilly, het farmaceutisch bedrijf dat met Prozac, Strattera, Zyprexa de maatschappij beschermt tegen alle wanen die verschillend zijn deze waarmee men commercieel heel machtig blijft.

    Het succes van deze persconferentie op 12 februari 2010 om 11 uur in Sleidinge bestaat erin dat de pers als korps een signaal heeft gegeven dat getuigt van een grote solidariteit.

    Het solidair zijn met de macht van het farmaceutisch bedrijf met een zakencijfer dat groter is dan het bruto nationaal product van ons land.

    Het bedrijf dat in België weegt op het beleid van Volksgezondheid met een ex-medisch directeur, die nu voorzitter is van het directeurencomitee op dat departement

    Het bedrijf dat de Europese Commissie kan laten stellen dat van alle doping met het nieuwe amfetaminepatroon maar eentje is dat veilig door de jeugd mag gebruikt worden, namelijk de nieuwe amfetamine van Lilly , terwijl diezelfde Europese Commissie precies een jaar eerder ook die doping voor de jeugd had verboden.

    Beter nog …het bedrijf dat de Europese Commissie kon laten verordenen dat de fluoxetine van Lilly zelf veilig door de jeugd mag gebruikt worden, terwijl precies dezelfde fluoxetine van andere en generische bedrijven verboden is onder de 18 jaar, omwille van het gevaar op zelfmoordgedrag.
    Een Europese Commissie die stelt dat fluoxetine en fluoxetine niet hetzelfde is en verschilt naargelang de kleur van het doosje waarin het verpakt is.

    Het bedrijf dat in Nederland het CBG en de Staat bij de bestuursrechtbank voor de kar kon spannen om de eigen belangen te verdedigen in het geheimhouden van de Stratterageheimen.

    Het bedrijf dat erin slaagde om Zyprexa in de handel te houden, terwijl in een en dezelfde periode er meer doden werden mee gerapporteerd dan bij Vioxx, dat omwille van het aantal doden, wel uit de markt werd gehaald.

    Het bedrijf dat erin slaagde om Strattera als een totaal nieuwe molecule bij ADHD te lanceren, zogezegd zonder een opiumwetgeving, terwijl Strattera een vermomde Prozac is , al meer dan 25 jaar oud en tevens over hetzelfde nieuwe amfetaminepatroon beschikt dat men bij kinderen maar liefst tot vier keer hoger doseert dan  Prozac om die kinderen dwangmatig psychotisch te maken.

    Het bedrijf dat met het nieuwe amfetaminepatroon van Prozac erin geslaagd was, dit voor de wereld verborgen te houden, door de lancering van het totaal verzonnen serotoninereuptakesprookje, en waardoor het complete medische establishment er commercieel is ingetrapt, door die stoffen omwille van het nieuwe sprookje buiten de  opiumwetgeving te houden.

    Dit bedrijf schreef voor de beroepspers in België een deontologische regel, waaraan de journalisten zich dienen te houden om de belangen van dit bedrijf te vrijwaren.

    Het grote succes van deze voorbije persconferentie bestaat erin, dat door de aanwezigheid van geen enkele journalist is aangetoond, dat de persvrijheid in dit land aan het handje loopt van een machtige farmaceutische lobby.

    Zouden iconen als Peter Van der Meersch in de Standaard, die over die persvrijheid formidabel schijnheilig kan schrijven, al ooit eens verder hebben gekeken dan de lucratieve ivoren toren waarin ze opgesloten zitten?

  • Ontmaskering SSRI’s: verduidelijking.

    Posted on January 18th, 2010 Fernand Haesbrouck No comments

    Er kwamen wat vragen naar meer duidelijkheid, omdat het reuptake verhaal van de serotonine bij sommigen niet meteen duidelijk overkwam.
    Vandaar deze verduidelijking, met dank aan Teuni.

    Ik begrijp dat het je duizelt. Ik doe een poging om het uit te leggen.

    Besef dat het hele verhaal van de serotonine-hypthese van begin tot eind verzonnen is en wel op zodanige wijze dat de op de universiteit gebruikte boeken ook gewoon verzonnen plaatjes en beschrijvingen bevatten.
    Dat betekent dat toen deze verzonnen theorie eenmaal in het curriculum was opgenomen, ze meteen ook voortaan beschouwd werd als een vaststaand gegeven waaraan niet meer te tornen viel en waarover ook nooit meer nagedacht hoefde te worden.

    Het was gewoon 1 van de peilers geworden waarop de psychofarmacologie rustte. (Zoiets als er is bewezen dat de aarde een kubus is en daar hoeven we nu nooit meer over na te denken en alles wat er niet mee overeenkomt, is gewoon gezichtsbedrog – beetje extreem voorbeeld, geef ik toe).


    Fernand vertelde al eerder dat er in de boeken erg mooie gekleurde plaatjes staan die uitbeelden hoe dat verzonnen mechanisme werkt.
    En die plaatjes zijn zo mooi dat iedereen erin trapt. Ik vroeger ook, want die plaatjes staan ook in mijn leerboeken.
    En er werd boeiend college over gegegeven en je komt toch niet op het idee dat je naar een universiteit reist om daar belogen te worden.
    Eerst wilde ik nog wat bladzijden gaan scannen, maar het leek me toch slimmer om je even Wikipedia op te sturen.
    Als je zoekt op ‘Synaps‘, dan krijg je een beschrijving van de synapsspleet met rechts daarnaast een gekleurd plaatje. I
    n het gele gedeelte (axon) worden in de witte rondjes (synaptic vesicles) serotoninemoleculen aangemaakt.
    Die serotoninemoleculen worden dan door die gele axon op zeker moment uitgestoten en dat komen ze even in de vrije ruimte tussen axon en dendriet terecht. Dat gebiedje noemt men de synaptische spleet. (Axon en dendriet zijn te zien als de staart en de kop van een zenuwvezel).

    Vervolgens gaan die serotoninemoleculen zich binden aan zogenaamde receptoren (ontvangers van serotonine) op de groene dendriet, waar ze de dendriet acitiveren om een boodschap door te geven.
    Er zit een aantal van die receptoren op een dendriet.
    Vanuit de gele axon steken die serotoninemoleculen de synaptische spleet over om via de receptoren van de dendriet de signalen van de axon over te dragen aan de dendriet. (De dendriet ’slikt de serotonine in’ via zijn receptoren.)

    Tot zover klopt het verhaal nog steeds.
    In die gele axon wordt – bij voldoende beschikbaarheid van tryptofaan – aan de lopende band serotonine aangemaakt.(overdag meer dan ’s nachts). als de serotonine in de dendriet zijn werk heeft gedaan wordt het afgebroken en dan kun je de metabolieten ervan in de urine terugvinden.
    En nu begint het bedrieglijke sprookje:
    Rechtsonderaan die gele axon zie je een groen rondje, waarbij staat vermeld dat het een ‘neurotransmitter re-uptake pump’ is.
    Dat is een verzonnen item.
    Serotonine wordt gemaakt in de axon, steekt over naar de groene dendriet en verdwijnt daarna, terwijl er normaliter steeds opnieuw aangemaakt wordt. In de synaptische spleet is altijd een zekere hoeveelheid serotonine aanwezig, want anders zou de signaaloverdracht stagneren.
    Er is helemaal geen sprake van dat de serotonine – na op de receptor te zijn gebonden – weer terugkeert naar de axon.
    Dan zou je namelijk ook geen metabolieten van afgebroken serotonine in de urine aantreffen, zoals wel het geval is.
    Aan die verzonnen re-uptake-pump kent men nu de verzonnen eigenschap toe dat die te blokkeren zou zijn, waardoor hij niet of nauwelijks meer werkt, waardoor er constant een grotere hoevelheid serotonine in de synaptische spleet aanwezig blijft.
    Daardoor zou er ook steeds meer serotonine aanwezig zijn om te binden op de receptoren van de dendriet (om vervolgens weer terug te keren in die spleet enz.)

    Als dat waar was, dan zou je aan een eenmalige hoeveelheid starttryptofaan in principe genoeg hebben om het circulair serotoninesysteem draaiend te kunnen houden.

    Maar dat is niet het geval, want de constant aangevoerde hoeveelheid tryptofaan is gerelateerd aan de serotoninespiegel.


    Door de creatief verzonnen en geconstrueerde aanloop van dit sprookje kon de industrie vervolgens de verzonnen claim doen dat ze een stofje hebben gemaakt dat in staat is om – selectief!!! – die heropnamepomp voor serotonine in de gele axon te blokkeren waardoor er steeds een grote hoeveelheid serotonine aanwezig kan zijn en circuleren via de synaptische spleet.

    Zowel de heropnamepomp voor serotonine als de mogelijkheid om die pomp te blokkeren door dat bijzondere stofje (SSRI) zijn verzonnen.
    Maar ondanks dat diverse onderzoeksuitkomsten allang aantonen dat de aarde rond is, blijft de industrie en de door hen – al via de gesponsorde universiteiten – belazerde medische wereld gewoon volhouden dat hij toch echt vierkant (kubusvormig)  is.

    En als je nu ook nog even zoekt bij ‘Reuptake‘, dan kom je terecht bij ’selectieve serotonine-heropnameremmer.
    Daar staat op bladzijde 2 het werkingsmechanisme in 4 stappen beschreven. Dit is pure kolder.
    Als de postsynaptische receptoren ongevoelig zouden worden voor serotonine, dan zou de functie van dit systeem wegvallen, namelijk het doorgeven van signalen bij de gratie van de beschikbaarheid van serotonine plus de gevoeligheid van voldoende receptoren voor deze serotonine.
    Bij een normale gevoeligheid van deze receptoren geldt dat er bij meer serotonine minder receptoren nodig zijn om de signalen over te dragen.
    Bij minder serotonine ontstaan er meer receptoren om de kans groter e maken dat er voldoende serotonine wordt ‘ingevangen’ door die recptoren om toch een voldoende sterke signaaloverdracht te krijgen.

    Het geknoei in deze 4 punten bewijst wel hoe moeilijk het is om een leugen consequent vol te houden.
    De gein is dat dit geknoei eigenlijk al helemaal in lijn ligt met mijn verhaal naar aanleiding van de serotonineniveuas (receptordichtheid) bij die muizen.
    Ik hoop dat je nu begrijpt dat serotonine (mede onder invloed van licht) aan de lopende band wordt aangemaakt met behulp van dagelijks aangevoerd tryptofaan uit voedsel en dat het na aanmaak slechts 1 maal wordt gebruikt om een signaal over te brengen van de presynaptische kant van een zenuw naar de post-synaptische kant van een andere zenuw.
    Na die daad wordt de serotonine weer afgebroken, terwijl er in dezelfde zenuw voortdurend ook weer rnieuwe serotonine wordt aangemaakt.
    (Er is ook een verbinding tussen de plek van aanmaak van serotonine – de raphe kernen – en de epifyse (pijnapppelklier), waar als de lichtintensiteit minder wordt uit de beschikbare serotonine het slaaphormoon melatonine wordt gemaakt, maar daarover heb ik uitvoerig geschreven in Veldcontact en laat ik nu even buiten beschouwing. Dat heeft te maken met de verschillende typen serotoninereceptoren, die al in het muizenstuk werden genoemd.)

    Het is dus inderdaad zo dat na deze ontmaskering van de SSRI’s de leerboeken allemaal zullen moeten worden herschreven betreffende het onderwerp serotonine (en dopamine en noradrenaline).

    Ik denk ook dat de promotie van de heer Wijkstra (13-1-2010) zal moeten worden teruggedraaid omdat die is gebaseerd op een foute aanname, net zoals ook de promotie van Sascha Russo niet helemaal goed is verlopen door het weglaten van een heel belangrijk mechanisme dat al wel bekend was bij zijn eerste promotor, de heer Korf.
    Fernand is vandaag niet thuis.
  • Prozac ontmaskerd via de bestaande literatuur.

    Posted on January 17th, 2010 Fernand Haesbrouck No comments


    Het ongelijk van de serotonine-hypothese regulier bewezen


    Hoewel de gevestigde orde – en dan bedoel ik hoofdzakelijk de farmaceutische industrie -jarenlang kans zag om de wereld om de tuin te leiden met de zogenaamde serotonine-hypothese voor depressie en daar dan de zogenaamde effectiviteit van de serotonine-heropname-remmers aan ophing, denk ik toch dat diezelfde gevestigde orde nu zelf per ongeluk een einde heeft gemaakt aan dit bedrog.

    Depressie zou worden veroorzaakt door gebrek aan serotonine en door via SSRI’s de heropname van serotonine bij de synaps te remmen, zou een grotere beschikbaarheid van serotonine ervoor zorgen dat de depressie verdween.

    Eind 2004 verscheen er in het Algemeen Dagblad een klein berichtje dat de opmaat vormde voor het ontzenuwen van dit bedrog. Ik citeer dit bericht in zijn geheel.

    […] De neurotransmitter serotonine speelt een minder belangrijke rol bij psychiatrische aandoeningen zoals depressie dan wordt aangenomen, ook al werken serotonine-heropname-remmers antidepressief.

    De arts Sascha Russo ontdekte dat de stof vooral een fysiologische rol heeft in het reageren op ongunstige omstandigheden. Russo ontrafelde het serotonerge systeem door onderzoek te doen bij mensen die geen psychiatrische aandoening hebben, maar bij wie de hoeveelheid serotonine in de hersenen wel is verstoord.

    Veel van deze mensen lijden aan ontremming van hun agressieve impulsen; ze zijn vaak geïrriteerd en schelden dan op hun omgeving. Dit vermindert het sociaal functioneren in hun relatie en op het werk. Maar niemand van hen is depressief. Volgens Russo informeert het serotonerge systeem de hersenen over gunstige of ongunstige omstandigheden. Bij ‘ongunstig’ ontstaat agressief gedrag wat een grotere kans op overleven betekent. Dat is een normaal en gezond mechanisme. Antidepressiva hebben op het serotonerge systeem nauwelijks meer effect dan placebo’s […]

    Van een onderzoekende natuurarts had ik al vernomen dat zij bij patiënten die Prozac of een andere SSRI kregen voorgeschreven een klinisch onderzoek liet verrichten naar de serotoninespiegels bij deze depressieve mensen. Zij liet bloed en urine (metabolieten-bepaling in urine) onderzoeken en moest tot de conclusie komen dat er geen 1 op 1 relatie te vinden was tussen depressie en verlaagde serotoninespiegels. Mensen konden dus depressief zijn en toch hoge serotoninespiegels hebben. Omgekeerd ontdekte dr. Sascha Russo dat mensen wel een verlaagde serotoninespiegel konden hebben en toch niet depressief zijn.

    Dat zou toch al te denken moeten geven. Maar deze bevindingen waren nog steeds geen aanleiding om te twijfelen an de juistheid van de serotininehypothese en SSRI’s werden nog steeds – en steeds grotere mate – voorgeschreven.

    Het vervelende is echter dat er aan die SSRI’s nogal wat bijwerkingen kleven, zoals het ontstaan van psychoses en suïcidale neigingen, een verhoogd risico op beroerten, plotselinge dood bij kinderen en vroegtijdige dementie.

    In 2009 verklaarden dr. Bijl, prof Dehue en anderen al in een discussie Medisch Contact dat er van SSRI’s alleen bij zeer ernstige depressie – die normaal niet in de huisartsenpraktijk voorkomt – een klinisch significant effect is vastgesteld.

    In de JAMA van 6-1-2010 werd de uitkomst gepubliceerd van een meta-analyse van placebogecontroleerde studies naar het effect van antidepressiva. Die conclusie was:

    […] Het verschil in effect tussen medicatie en placebo nam toe naarmate de depressie ernstiger was aan het begin van de behandeling. Pas bij een aanvangs-HDRS-score van 25 (passend bij een ernstige depressie) zou het verschil klinisch significant zjn, volgens de criteria van de Natonal Institute for Clinical Excellence (NICE) in Groot-Brittannië.

    De conclusie van de auteurs is dat antidepressiva bij patiënten met milde of matige depressieve symptomen niet of nauwelijks beter werken dan een placebo […]

    Het eerder genoemde krantenbericht in het Algemeen Dagblad had betrekking op het promoveren van Sascha Russo op 10-11-2004 aan de Universiteit van Groningen (RUG), met het proefschrift The tryptophan link to psychopathology.

    Ik besloot de heer Russo – inmiddels werkzaam als psychiater – te mailen met het verzoek om een beschrijving van de manier waarop hij de serotoninewaarden had gemeten en tevens met de vraag naar zijn dissertatie.

    En spoedig daarop ontving ik een reactie. Hij schreef me onder meer het volgende:

    […] Het meten van serotonine is heel moeilijk en duur. Dit komt omdat het opgeslagen wordt in bloedplaatjes. Door het bloed te centrifugeren wordt eerst plaatjesrijk bloed gemaakt en dan wordt daar gaschromatografie op verricht […]

    Ik kan me dus voorstellen dat bij mensen met depressieve klachten niet meteen zo’n onderzoek wordt verricht en dat er waarschijnlijk gewoon op goed geluk – zonder te weten of er wel echt sprake is van gebrek aan serotonine – SSRI’s worden voorgeschreven.

    Op die manier schrijft men dus een middel voor om een te lage beschikbaarheid van serotonine omhoog te brengen, terwijl men helemaal niet weet of er wel degelijk sprake is van een te lage serotoninespiegel!

    Bovendien hebben we al gezien dat er sprake kan zijn van depressie bij een normale serotoninespiegel, terwijl gezonde mensen ook een te lage spiegel kunnen hebben. Dit voorschrijfgedrag van artsen en psychiaters lijkt dus te stoelen op onzin!!!

    Op dezelfde dag dat ik bovengenoemde reactie van Sascha Russo kreeg – op 13-1-2010 – ontving ik via Reuters een interessante publicatie onder de titel Study in mice shows why antidepressants often fail, waaruit ik even zal citeren:

    […] Chicago (Reuters) – Antidepressants fail to help about half of the perople who take them, and a study in mice may help explain why.

    Most antidepressants – including the commonly used Prozac and Zoloft – work by increasing the amount of serotonin, a message-carying brain chemical made deep in the middle of the brain by cells known as raphe neurons.

    Researchers at Columbia University Medical Center in New York said on Wednesday that genetically engineered mice that had too much of one type of serotonin receptor in this region of the brain were less likely to respond to antidepressants […]

    […] “The most dramatic finding is that the mice that have high levels of receptors in these serotonin neurons do not respond to fluoxetine or Prozac”, He said.

    But when they reduced the number of these receptoes – or molecular doorways – they were able to reverse the effect, he said.

    By simply tweaking the number of receptors down, we were able to transform a non-responder into a responder”, He said […]

    We zien nu de volgende observatie:

    • Bij veel serotoninereceptoren is er geen effect van SSRI’s
    • Bij weinig serotoninereceptoren is er wel effect van SSRI’s

    Op dat punt aangekomen herinnerde ik me dat ik al eens had gelezen dat de dichtheid van receptoren gerelateerd is aan de hoogte van de spiegels van de stoffen die voor deze receptoren bedoeld zijn. Ik pakte het boek Psychofarmaca, hersenen onder invloed, door Solomon H. Snyder, 1986/1989, van de plank en las op bladzijde 111 het volgende:

    […] Uit recente studies komt het idee naar voren dat de potentiëring van amine-neurotransmitters pas na enige tijd resulteert in een bestendiger verandering in het functioneren van neuronen. De theorie is als volgt: stel dat een neuron met receptoren voor noradrenaline plotseling met grote hoeveelheden van deze transmitter in aanraking komt. De homeostatische mechanismen van het neuron zullen proberen de invloed van de grotere noradrenalinetoevoer te compenseren door veranderingen in de biochemische huishouding van de cel zelf op gang te brengen. Eén vorm van compensatie is om het bestaande aantal noradrenalinereceptoren van de cel omlaag te brengen. De aanmaak van deze receptoren vermindert en na tien tot dertig dagen zijn er dus minder dan aan het begin van de medicinale behandeling. Onderzoekers hebben gemeten hoeveel tijd zenuwcellen nodig hebben om hun metabolisme te veranderen en hun receptoraantallen te verminderen, en de gevonden tijdsduur komt goed overeen met het interval tussen toediening van antidepressiva en het optreden van een merkbare verbetering.

    Ook is gebleken dat het aantal serotonine- en noradrenalinereceptoren na langdurige behandeling met antidepressiva vermindert […]

    Het is dus niet zo onlogisch om te veronderstellen dat het lichaam via homeostatische mechanismen ervoor zorgt dat er bij een structureel lage serotoninespiegel een groot aantal receptoren moet zorgen voor een toch zo optimaal mogelijk effect. En dat bij een structureel hoge serotoninespiegel een kleiner aantal serotoninereceptoren volstaat voor normaal functioneren van deze neurotransmitter.

    We zouden de bovenstaande observatie nu als volgt kunnen uitbreiden:

    • Veel serotoninereceptoren betekent een lage serotoninespiegel en geen effect van SSRI’s
    • Weinig serotoninereceptoren betekent een hoge serotoninespiegel en wel effect van SSRI’s

    Maar dat is nu juist in tegenspraak met de gangbare serotonine-hypothese die stelt dat de SSRI’s nu juist werkzaam zijn door het verhogen van de beschikbaarheidsduur van serotonine bij te lage serotoninespiegels!

    Er moet dus een heel ander mechanisme werkzaam zijn bij de effectiviteit van SSRI’s bij zware depressie en het veroorzaken van psychoses bij mensen met een milde depressie. En dat is helemaal niet zo moeilijk te begrijpen als we de scheikundige kant van de kwestie eens nader bekijken.

    Prozac is een fenylpropylamine en werkt daarom op dezelfde manier als amfetamine (fenylethylamine) en dus eigenlijk een stimulant.

    Wielrenners gebruiken Prozac als legale amfetaminedoping.en dat doet denken aan het effect dat ook bekend is van cocaïne.

    Ik keek eens even naar de effecten van cocaïne in relatie tot neurtransmitters in het boek Het brein in kaart, door Rita Carter 1998, die ik aantrof op bladzijde 68 en 69. De adviezen bij de Nederlandstalige editie zijn afkomstig van prof.dr. J. Korf. Ik citeer een fragmentje, waarbij we moeten bedenken dat in de tijd van uitgave van dit boek de serotoninehypothese voor depressie nog onverminderd geldig was:

    […] Cocaïne vergroot de hoeveelheid dopamine die beschikbaar is voor de cellen, door het mechanisme te blokkeren dat normaliter zorgt voor het wegwerken van een overschot aan dopamine. Het blokkeert ook de hernieuwde opname van serotonine en noradrenaline. De verhoging van de concentratie van deze drie neurotransmitters veroorzaakt de gevoelens van euforie (dopamine), vertrouwen (serotonine) en energie (noradrenaline) die met de drug zijn verbonden […]

    We zien dus dat in 1998 cocaïne werd gerelateerd aan de werking van SRRI’s. En dat sluit aan bij de opmerkingen van apotheker Fernand Haesbrouck die al enkele jaren stelt dat Prozac wordt vervaardigd op basis van de amfetaminewerking van cocaïne.

    En dat zet de hele kwestie ineens in een ander daglicht. Dat zou ook de psychoses verklaren die door Prozac veroorzaakt kunnen worden. Het lijkt er dus op dat de effecten van Prozac afkomstig zijn van amfetamine-cocaïne en een omgekeerd evenredige relatie hebben met de spiegels van serotonine. Hoe zou dat te verklaren kunnen zijn?

    Psychoses leiden tot het zoeken bij de verschillende psychedelica op bladzijde 187 van Psychofarmaca. En dan tref ik daar de tryptaminen die qua structuur lijken op serotonine.

    Op bladzijde 196 trof ik een beschrijving van de werking van psychedelica, waarbij ook de synthese van serotonine in beeld werd gebracht.

    […] tryptofaan > Tryptofaan-hydroxylase > 5-Hydroxytryptofaan > 5-Hydroxytryptofaan-decarboxylase > 5-hydroxytryptamine (=serotonine).

    Het blijkt dus dat de aanmaak van serotonine – via enkele enzymatische stappen – volledig afhankelijk is van de beschikbare hoeveelheid tryptofaan.

    • Veel tryptofaan zal leiden tot een hoge serotoninespiegel (als de enzymatische staapen goed verlopen).
    • Weinig tryptofaan zal leiden tot een lage serotoninespiegel.

    Omdat de SSRI’s hun grootste effect hadden bij hoge serotoninespiegels, zal dat effect dus ook afhankelijk zijn van hoge tryptofaanspiegels.

    Als we de SRRI’s beschouwen als amfetamine-cocaïneproducten, dan wordt de schijnbare tegenstrijdigheid duidelijk dat deze SSRI’s juist effect sorteren bij hoge serotoninespiegels.

    Over de rol van het serotoninesysteem bij depressies schreef psychiater Sascha Russo in 2004 aan het slot van de samenvatting van zijn dissertatie:

    […] Er is waarschijnlijk geen rol van dit systeem bij een specifieke aandoening. Dit past bij recente onderzoeken die weinig meer effect vinden van antidepressiva die op het serotonerge systeem inwerken ten opzichte van placebo’s […]

    Dit doet vermoeden dat vanaf dat moment de medisch/psychiatrische wereld op de hoogte was van het feit dat de serotoninehypothese zijn geldigheid had verloren. En als men in 2004 goed had nagedacht en eventjes dezelfde – reeds bestaande – literatuur had geraadpleegd als ik in de kast heb staan, dan had de heer Russo toen al dezelfde conclusie kunnen trekken als ik nu.
    Want zelfs zonder dat recent beschreven muizenexperiment was dat zonder twijfel ook gelukt. Prof.dr. J Korf – die optrad als adviseur voor de Nederlandse uitgave van het boek Het brein in kaart door Rita Carter – was namelijk één van de drie promotores bij de promotie van Sascha Russo!
    En als zodanig had die prof.dr. Korf de promovendus Sascha Russo bij diens bevindingen – dat serotoninegbrek niet rechtevenredig was gerelateerd aan depressie – weleens op het been kunnen zetten dat er misschien wel een heel ander mechanisme in het spel kon zijn, bijvoorbeeld dat van cocaïne, zoals door Rita Carter al was beschreven.

    Maar ik denk dat prof.dr. Korf dat liever verzweeg omdat tussen 1998 en 2004 de macht van de farmaceutische industrie nog veel groter was geworden en nog grimmiger vormen had aangenomen.

    Maar dat is nog niet alles. Je zou verwachten dat andere promovendi de door Russo aangereikte draad zouden oppikken en verder zouden gaan bij waar hij was gekomen met zijn promotie-onderzoek. Zo gingen die dingen in mijn tijd. De één ontdekt iets of komt tot een conclusie en de volgende baseert daar dan zijn eigen promotie-onderzoek daar dan weer op.
    Zo komt de wetenschap stapje voor stapje steeds verder. Zo hoort het ook.

    Op de dag dat ik een reactie ontving van dr. Russo – 13-1-2010 – promoveerde aan de RUG, dus ook in Groningen, de heer J. Wijkstra op het proefschrift Pharmalogical treatment of psychotic depression. In search for evidence.

    (zie ook : http://www.adhdfraude/net/pdf/NB167.pdf)

    De conclusie van het promotie-onderzoek was dat een combinatie van medicijnen beter werkt bij psychotische depressie. En dan bedoelt hij de combinatie zoals bij de trial werd gebruikt, dus van een SSRI (venlafaxine) plus een antipsychoticum (quetiapine).

    […] Wijkstra heeft als eerste aangetoond dat een combinatie van een antidepressivum en een middel tegen psychosen beter werkt dan een antidepressivum alleen. De resultaten van zijn onderzoek geven aanleiding om de Nederlandse behandelrichtlijn voor psychotische depressie te herzien. Die schrijft voor dat patiënten eventueel eerst een antidepressivum krijgen, en dan pas als dit middel niet goed aanslaat een antipsychoticum erbij […]

    Het is heel simpel: je geeft eerst SSRI’s die psychotisch maken en vervolgens doe je er nog een antipsychoticum bovenop. Die SSRI’s houden de vraag naar een antipsychoticum vanzelf levend en dus ook de markt ervoor in stand.

    Onderaan de beschrijving van de promotie stond ten overvloede nog vermeld:

    […] Zijn onderzoek werd deels gefinancierd door de farmaceutische bedrijven AstraZeneca en Wyeth […]

    Hier schieten verdere woorden tekort……….

    Teuni Kuiper – van den Bos

    Oostvoorne, 16 januari 2010

    ———–

    Ter begeleiding:

    Psychotica zijn chemische stoffen, die psychotisch maken, door het zenuwstelsel te verwoesten, waardoor een controleverlies over gedrag ontstaat.

    Hoe dit gebeurt staat in mijn boek of leg ik chemisch en fysiologisch uit in lezingen.

    Er bestaan vier chemische patronen, die eerder precies om die reden zeer sterk gereglementeerd werden of zelfs verboden.

    – de indolen (LSD, circadianes),
    – de cannabinoiden,
    – de piperidinebenzylaatesters (cocaïne, methylphenidaat enz…)
    – de amfetamines (phenylalkylamines, waarbij alkyl zowel ethyl,propyl als butyl kan zijn).

    Sinds men die nu ook medisch aanwendt om dwangmatig psychotisch gedrag te doen ontstaan waarbij patiënten bipolair kunnen balanceren op psychotica en antipsychotica, heeft men het werkingsmechanisme ervan als onbekend verklaard.

    Het echte werkingsmechanisme publiceer ik al enkele jaren.

    Dit is commercieel niet erg handig, vandaar dan ook als niet wetenschappelijk uitgeroepen.
    De echte wetenschap verklaart de werking van harddrugs onbekend.

    Meer proza daarover staat in mijn boek of op mijn blog en meer specifiek op de volgende verwijzingen.

    http://www.adhdfraude.net/pdf/NB93.pdf

    http://www.adhdfraude.net/pdf/NB146.pdf

    Apotheker Fernand Haesbrouck, 17 januari 2010

  • Welke waarheid slikt men? De commerciële of de chemische?

    Posted on January 15th, 2010 Fernand Haesbrouck No comments


    Twee prijsvragen.


    Bij artsen stelt het probleem van de waarheid zich niet, omdat ze niet chemisch opgeleid zijn, en omdat het commerciële wonderwel aansluit, bij het vak waar veel geld kan verdiend worden.
    Bovendien zijn ze beschermd door de wet, zelfs wanneer ze chemisch ‘missen’.

    Sinds niet alleen de universiteiten, maar ook de overheid door de verkooptechnieken van healthcare zijn doordrenkt, is het eenheidsdenken op medisch vlak een constante geworden.

    Niemand nog die chemische leugens waarneemt in wat een medische wetenschap zou moeten zijn.

    Vandaar deze prijsvraag voor universiteiten.
    Benieuwd welke universiteit het juiste antwoord kent.
    Welk van de twee gezegden is verkeerd en welk is juist?

    Eerste gezegde (commercieel) : “Zo noem je Prozac in een adem met ritalin en Strattera (die laatste 2 zijn in wezen hetzelfde). Prozac hoort echter bij de antidepressiva. Ook de link met dementie bij jongeren snap ik niet goed. ” (uitspraak van een psychiater aan een Nederlands universitair ziekenhuis).

    Tweede gezegde (chemisch) : “Die drie stoffen zijn amfetamine of cocaïnedoping, die drogeren, dwangmatig psychotisch maken en die door het verwoesten van neuronen en een chronische vasoconstrictie , het afsterven van hersencellen en zenuwcellen en daardoor psychotisch gedrag en dementie veroorzaken”. (uitspraak van een apotheker).

    Op het einde van deze maand zal ik bekend maken welke universiteiten het juiste antwoord konden ‘raden’.

    Bovendien worden aan universitaire centra al afdelingen opgericht en verschijnen studies over het behandelen van jonge dementen.
    Ook het toenemend psychotisch gedrag bij jongeren is eerder iets dat in hoofdzaak commercieel kan genoemd worden.
    Want dit proberen te stoppen, met de kennis die voorhanden is, zou een financiële ramp bezorgen op tal van niveaus.

    Gelukkig is de echte medische wetenschap nog nergens van op de hoogte en ’snapt men niet zo goed waarover het gaat’.

    Prijsvraag 2 : voor het Belgische parket, dat de moord op Jonathan Jacob onderzoekt.

    Welke waarheid zal men openbaar maken, na de lijkschouwing?

    De commerciële waarheid ? Een hartaanval door een aangeboren hartziekte, die niemand had kunnen voorzien.
    Om het special interventieteam en ook de arts te sparen?

    De chemische waarheid ? Een acute dystonie door Haldol in combinatie met een amfetaminepreparaat.
    Eenzelfde combinatie waarmee op 31 oktober 2008 een moeder haar vijfjarig zoontje met een overdosis Dipiperon (een butyrofenon, net als Haldol ook een butyrofenon is) in combinatie met Rilatine (de amfetaminewerking van het cocaïneproduct) heeft doen stikken, omdat de strakstijfgespannen tong het ademhalen onmogelijk heeft gemaakt.

    Jammer dat healthcare nalaat om artsen in te lichten over het negatieve chemische van de wondermedicatie, waarmee men een maatschappij ’snelle resultaten’ kan voorleggen.

    Jonathan Jacob werd ’snel’ vermoord.

  • SSRI is geen SSRI, maar amfetaminedoping bij depressies.

    Posted on November 16th, 2009 Fernand Haesbrouck 10 comments


    Depressieven drogeren is misbruik maken van het vertrouwen.

    Patiënten vertrouwen erop dat de voorschrijver de waarheid spreekt met het fabeltje van de tekorten aan serotonine.
    Terwijl daar in werkelijkheid helemaal niets van aan is.
    Maar het verhaaltje dient als een smoes om te verzwijgen dat men drogeert.
    Het nieuwe amfetaminepatroon, dat in de jaren ‘80 werd ontdekt in het kader van het mindcontrolproject heeft men al die tijd zorgvuldig kunnen verborgen houden, door de commerciële truc met serotonine.

    Niet alleen chemisch is duidelijk dat de werking steunt op een amfetaminedoping, want na 20 jaar blijkt hoe de agressie, het psychotisch maken, het eraan verslaafd raken, allemaal nevenwerkingen zijn, die niets met serotonine te maken hebben, maar alles met de geheim gehouden amfetaminedoping.

    Uiteindelijk ontblootte de kolder met Strattera het bedrog met de serotoninetekorten.

    Strattera verscheen aan de hemel als een totaal nieuwe stof in de behandeling van ADHD.

    Het nieuwe bestond erin, dat deze keer een niet-stimulans, Rilatine en Concerta zou kunnen vervangen omdat deze laatsten wantrouwen wekten door onder een opiumwetgeving vallen.

    ADHDers laat men beter concentreren en schijnbaar kalmer worden, door ze met psychotica dwangmatig psychotisch te maken.
    Vandaar het gebruik van methylphenidaat dat als cocaïnestof nog 30% actiever is dan zuivere cocaïne.
    Vandaar ook het corrigeren van het aldus ontstane bijkomend storend psychotisch gedrag (de zogenoemde karakterstoornissen), met antipsychotica (neuroleptica).

    Algauw bleek, dat Strattera niet zo helemaal nieuw is, het patent erop is al een tijdje verlopen.

    Tevens bleek algauw dat Strattera een vermomde Prozac is en dat de actieve metaboliet ervan, precies dezelfde is als die van Prozac.

    En dat de stof, die in Prozac depressies behandelt, door selectief iets met serotonine aan te vangen, nu met het grootste gemak ook selectief iets met noradrenaline kan doen, door die aan kinderen toe te dienen, die kampen met … je raadt het nooit … zelfs dopaminetekorten

    Nooit geziene kolder … maar sinds dat bovennatuurlijke serotonineverhaal heeft men het ernstige medisch establishment wel afgeleerd om te lachen met farmaceutische kolder.

    Ooit probeerde David Healy het eens met een kwinkslag, door te stellen, dat hij meer serotonine had in zijn buik dan in zijn hersenen.
    En omdat dit niet helemaal als een grap was bedoeld, maar wel doodernstig, heeft daar eigenlijk nooit iemand mee gelachen, simpelweg omdat de man medisch de waarheid sprak.
    Maar niemand die eraan dacht: wat moet die serotonine nu in de hersenen en zoveel in de buik, en wat is er daarmee met depressies?

    En juist omdat geen kat meer kon volgen en niemand het grappige ervan doorhad, verklaarde men het werkingsmechanisme van dat serotoninegebeuren als ‘onbekend’.
    Tot grote algemene opluchting, want voortaan kwam iedereen er terug mee op een lijn.

    Maar een SSRI.

    Wanneer voert men een naamsverandering door?
    Want de vlag dekt allang niet meer de lading.

    En het blijft zielig iets een naam geven, die eigenlijk op een verzinsel slaat.

    Zou het kunnen dat het begrip SSRI ontstaan is, juist om te vermijden dat die stoffen met het nieuwe amfetaminepatroon ook onder een opiumwetgeving hadden moeten vallen?
    Waardoor Strattera dan ook meteen … wel een stimulans was geweest in de behandeling van ADHD.

    Wat meteen ook had kunnen verklaren waarom men ADHDers met dit psychoticum tot ieders voldoening, dwangmatig psychotisch kan maken.

    Renners gebruiken Strattera en Prozac als legale amfetaminedoping.
    Maar renners zijn natuurlijk geen artsen.

    Artsen zijn medisch wel wetenschappelijk omdat ze het niet weten.
    Renners zijn medisch niet-wetenschappelijk, omdat ze wel weten hoe het werkt.
    De SSRI-kolder.

    Of blijft men geloven, dat serotonine iets met depressies doet of dopamine iets met ADHD?

    Toonde al ooit iemand aan hoeveel serotonine er tekort moet zijn, om met het nieuwe amfetaminepatroon te drogeren, zelfs tot psychotisch?
    Of vindt men geen tekorten in de hersenen, omdat men doodgewoon nalaat om ook de serotonine in de buik te meten?

    Hetzelfde met dopamine bij ADHD.

    Dacht de psychiatrie er ooit al eens aan om de oorzaken van veel ellende in de buik te gaan zoeken?
    Waarom spelen alle psychiatrische ziekten zich in de hersenen af?

    Al zijn er wel psychiaters bekend, die het toch wat lager gaan zoeken.
    Wanneer elke morgen de anorexiameisjes zich bij hem volledig naakt moeten aanbieden om gewogen te worden.
    Er is zoveel dat men verkiest, niet te willen weten.

    Zoals hoe het boosten van serotonine of dopamine een comorbiteit van psychotisch gedrag, wanen, stemmen horen en agressie doet ontstaan.

    Dat men dan met antipsychotica moet corrigeren, terwijl ook niemand wil geweten hebben dat SSRI’s en ADHD-medicatie eigenlijk psychotica zijn.
    Precies omdat men ze SSRI’s of dopamineheropnameremmers heeft genoemd.

    Medisch gaat de redenering aldus:
    Ze zijn geen psychotica omdat men ze zo niet heeft genoemd.
    Ze noemen wel SSRI’s, omdat men niet eens wil of kan weten wat ze met serotonine te maken hebben.

    Laat dit dan maar onbelangrijk zijn, want de wetenschap stelt, dat men het beter allemaal niet weet.

    Zo behandelen we en verdienen we het best.

    Tot de psychiatrie het ooit eens zal afleren om te willen kijken in de kop naar stoffetjes die er niet zijn.

    Maar wat zijn ‘wanen’ dan weer?

  • Antwoorden op zoektermen die men in zoekrobotten opvraagt(5).

    Posted on October 21st, 2009 Fernand Haesbrouck 3 comments


    Antwoorden op zoektermen die men in zoekrobotten opvraagt.

    Karakterstoornissen zijn erfelijk

    Wat men de karakterstoornissen noemt bij ADHD, is het psychotisch gedrag dat ontstaat door het toedienen van hoge doseringen psychotica.
    Vandaar dat men corrigeert met antipsychotica (Dipiperon, Risperdal enz.)

    Maar in het erfelijk zijn van de dingen zit een grote waarheid.
    Merk even het grote talent waarmee de Chinese kindjes geboren worden om de Chinese taal aan te leren. Dit wordt immers ook erfelijk doorgegeven.

    Antidepressiva Rilatine combinatie

    De SSRI’s zijn amfetaminedoping, Rilatine is cocaïnedoping.
    Beide groepen doping zijn psychotica en versterken elkaars werking.

    Seroquel opvolger Leponex

    Dit is nogal simpel voorgesteld.
    Beide stoffen worden ondergebracht onder de noemer: atypische neuroleptica (antipsychotica).
    Seroquel is relatief nieuw, terwijl Leponex al langer bestaat en een tijdlang omwille van het gevaar ermee uit de handel is gehaald.
    Het werd opnieuw toegelaten omdat men het zeer verwante olanzapine (Zyprexa, Eli Lilly) wel heeft moeten registreren (rond 1995).

    Wil noteren dat in een periode waarin bij FDA voor Vioxx 932 doden werden geregistreerd en die stof daarom verboden werd, dat in precies diezelfde periode voor Leponex 3277, voor Zyprexa 1005 en voor Risperdal 1093 doden werden geteld, terwijl deze drie stoffen op vandaag nog allemaal in de handel blijven.

    In de psychiatrie is men gewend aan een dodental dat 30X hoger ligt dan in een ‘normaal’ milieu.
    Het veilig zijn van die stoffen, is dan ook de psychiatrische norm geworden.

    Combinatie lexapro en dipiperon

    Ik verwijs hierbij naar het stukje over M3: Medical Money Mongering

    Antidepressiva en dementie

    De antidepressiva van de SSRI-reeks zijn eigenlijk amfetaminedoping.

    Men heeft de serotoninefabeltjes bedacht om het nieuwe amfetaminepatroon niet onder een opiumwetgeving te moeten onderbrengen en om te vermijden dat het amfetamine-label een goede verkoop in de weg zou staan.
    Vandaar ook dat men het werkingsmechanisme ervan als onbekend heeft uitgeroepen.

    Alle stoffen, die vallen onder de 4 grote chemische groepen van stoffen die hallucinogeen werken en psychotisch maken, veroorzaken door de gevarenreflex waarmee het organisme reageert op het verwoesten van neuronen, een vasoconstrictie, die bij chronisch gebruik, hersencellen, die als een geheugen moeten dienst doen, laten afsterven omdat ze onvoldoende van zuurstof worden voorzien.

    Die afgestorven hersencellen vormen het klassieke ‘afval’ materiaal, dat men bij dementies meestal aantreft en waarvan men nu nog steeds aanneemt, er de oorsprong niet van te (willen) kennen.
    Trouwens de verwoeste neuronen van Alzheimer-patiënten zien er opvallend hetzelfde uit, als de verwoesting die psychotica aan die neuronen toebrengen.

    Ben echt benieuwd hoe men straks de nieuwe dementie zal gaan noemen van kindjes die al vanaf 5 jaar hoge doseringen van amfetamine of cocaïne chronisch kregen te slikken, zogezegd om hen een ’slimme’ toekomst te garanderen.

    Cymbalta lange termijn

    Cymbalta ( duloxetine) is een thiofeenpropylamine, dat ook als doping wordt gebruikt om depressieven te behandelen in doses van 60 mg.
    De klassieke SSRI’s zijn  phenylpropylamines,  als het  nieuwe amfetaminepatroon.
    Er zijn geen lange termijn studies bekend, buiten het bekende risico op zelfmoorden.

    In lage dosis (20 mg duloxetine, Yentreve), werkt het als een soort efedrine- ook doping dus-, om patiënten met een zodanig diepe slaap, en daardoor incontinent, minder diep te laten inslapen, waardoor ze bij een opkomende drang dan wel wakker kunnen worden.

    Toen men eenzelfde effect van drogeren merkte als de klassieke SSRI’s, heeft men gepoogd om naar analogie met de echte amfetamines (phenylethylamines), er derivaten van te maken op basis van thiofeenETHYLamine.

    Twee pogingen daarmee zijn gestrand, omdat teveel proefdieren eraan bezweken.
    Vandaar dat ik vrees, dat op lange termijn het huidige grote succes niet zal blijven aanhouden.

    ADHD dipiperon wanneer

    Het psychotisch gedrag bij ADHD is niet de comorbiteit, die men zo graag wil laten geloven.
    Wanneer ADHD in psychotisch gedrag uitmondt, komt dat alleen door het chronisch en in hoge doseringen toedienen van sterke psychotica.

    Trouwens het basisprincipe van de behandeling van ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken.
    Vandaar dat men dan dient te corrigeren met antipsychotica genre Dipiperon, Risperdal en soms ook wel Zyprexa.

    ADHD-ers die borstjes krijgen, krijgen ze niet omdat ze plots een meisje zijn geworden (het voorkomen van wanen, bestaat anders wel onder Rilatine) of omdat het krijgen van borsten een comorbiteit van ADHD zou zijn, maar simpelweg omdat het psychotisch gedrag met Risperdal wordt gecorrigeerd.
    En die borstjes dan weer een bijwerking zijn van Risperdal.

    Of hoe ADHD niet alleen heel lucratief, bijwijlen erotisch, maar zeker iatrogeen kan zijn.

    Wellbutrin heilzame werking
    Wellbutrin en Zyban zijn amfetamines (phenylethylamines), die omwille van een overdreven deskundigheid, maar zeker niet omwille van corruptie door de Overheid (wat denk je wel?) niet onder een opiumwetgeving zijn gebracht.
    De actieve stof is bupropion, en die bupropion is onder meer verwant aan de actieve stof in het plantje qat (khat), uit Zuid-Jemen.

    En om de overdreven deskundigheid en het niet-corrupte van een Overheid hier in de verf te zetten, merk ik op dat het plantje (om te kauwen, zoals je tabak kan kauwen) in België, wel onder een opiumwetgeving is gebracht.

    Zo kan niemand gemenelijk aanvoeren dat die Overheden er niet van op de hoogte zijn dat bupropion (Zyban,Wellbutrin) eigenlijk amfetaminedoping is en strenger zou moeten gereglementeerd worden.

    Dagelijks maak ik mee , dat men aan depressieve hartpatiënten Wellbutrin voorschrijft.
    En maak dan eens  de arts wijs, dat dit heilzame product de hartpatiënt sterk drogeert.

    Niets kan een arts gelukkiger maker, dan een fitte depressieve hartpatiënt, tijdelijk althans.

    Zongen de Joden ook niet, wanneer  ze naar de gaskamers trokken?

    Seroquel in combinatie met Prozac

    Is een heel normale en veel voorkomende combinatie.
    Met Prozac veroorzaak je psychotisch gedrag, met Seroquel corrigeer je die.
    Medisch is dit bipolair en chemisch balanceren op psychotica en antipsychotica, zelf een nieuw en lucratief specialisme geworden in de psychiatrie.

    Want precies omdat Prozac niet verslavend zou zijn, moet je het wel blijven chronisch verder gebruiken, al was het maar om niet in een nieuwe depressie te hervallen.
    Een toxicomanie stop je niet zomaar.
    Vandaar dat stoppen met Prozac bij psychotisch gedrag niet aan de orde is en dat het meer loont om de patiënt dan een bipolaire en toevallig ook een lucratieve behandeling aan te smeren.

  • PPHS has the same symptoms as ADHD

    Posted on September 12th, 2009 Fernand Haesbrouck 2 comments

    Psychiatrists are considered  as  the brightest among the doctors.

    Not from only purely medical view, but commercially.

    They sell the medical unthinkable as a disease.

    Grief and mourning are now being transformed and given the status and the statute of a neurobiological illness  (PGD, Prolonged Grief Disorder).

    « Work » is also done to force pregnancy to be conceived as a medical-pathological « disorder », so that pregnancy can be treated with preventive drugs against post-natal depression. The “advantage” would be that premature babies (bingo!) with osteoporosis (bingo!), will be born with withdrawal symptoms (bingo!) and that mothers will have to continue their taking persistent doping (bingo again!).

    The allergy of the multidisciplinary team (PPHS, Projected pedagogical helplessness syndrome) against a normal child behavior appears to be an incurable disease. PPHS has the same symptoms as ADHD.

    But the « children » are treated as supposed to be suffering from ADHD.

    The allergy itself is questionable, especially when the « patients » were trained to manage this allergy.

    That alienation is to be considered to be a crime because the kids can not resist.

    But what initially was considered as medically unthinkable, takes now only 1 moment of decision.
    There is nothing medically wrong with these three examples.

    Up to this point the patients are medically speaking  perfectly OK, (but this is but a small detail).
    To speak in terms of a neurobiological disorder is premature.

    Treatment itself is making the disease the alleged disease.

    Indeed, no doctor,  neither a real nor a psychiatrist, has explained the mechanism that doping would mobilize  immeasurable and alleged deficiencies of dopamine, serotonine, norepinephrine, etc.

    All the myths about these biochemical molecules are presented as scientific dogmas.

    Indeed : how can SSRIs , such as Prozac and  Strattera ’selectively’ treat  the dopamine deficits in ADHD?

    Selectively releasing serotonine by massive doses of Prozac or the disguised Prozac, are used, in the case of ADHD, to treat the deficits of dopamine.

    Note that the active metabolite of Prozac and Strattera is identical and the administration of  phenylpropylamine is pure amphetamine dope.

    These drugs destroy the nervous system. The nervous system reacts upon it with a reflex aw  (fight or flight) when it is triggered by some external danger.

    The known doping effect  !

    So that quacks are finally able to present themselves as real doctors by treating the side effects of dope and curing the damaged nervous system.

    They explain the resulting psychotic behavior as personality disorders that are inherent to the disease.

    The possible and eventual resulting heart attacks are called : congenital heart diseases.

    These doctors mask the resulting addiction by saying that psychotics are indispensable to the incurable disease and therefore people have to continue taking pills.

    Suicide caused by the drugs is explained as a symptom or an effect of the disease.The destroyed nervous system is considered as having lost control and  so causing a changed perception of the natural barriers against suicide.

    Surviving patients provide a huge new employment by curing the new disorders.

    Psychiatry : as a real medicine !
    By ignoring how cocaine and amphetamine dope work.
    Mechanism unknown – the key to a huge medical fraud.

    What would be society’s judgment when the truth would be revealed that treated and « cured » mourners, tired people or drugged kids have simply been brought chemically out of balance (bipolar) in their internal householding of psychotics (amphetamine- or cocaine dope) and antipsychotics (administered to treat the side effects)?

    Why are these people that mourn, new mothers in postpregnancy state, not simply given the time to recover the normal balance in a natural way?

    Who serves healthcare in these practices of declaring and effectively making these healthy people ill?

  • Welke veiligheid waarborgt Europa?

    Posted on September 11th, 2009 Fernand Haesbrouck No comments

    Welke veiligheid waarborgt Europa? Die van de burgers? Kom nou…

    EMEA bepaalt welke geneesmiddelen in Europa gebruikt worden.

    In 2006 verbood FDA (Food and Drug Administration- Amerika) het commercialiseren van Rimonabant (Acomplia).
    Maar EMEA (Europa) keurde de stof wel goed voor Europa, omdat de Franse president in de beheerraad zetelt van het farmaceutische bedrijf.

    Gevolg: een zwarte markt in de rest van de wereld en het bedrijf vaarde er goed bij.

    Begin 2009 werd de stof uiteindelijk wereldwijd verboden, nadat men er goed aan verdiend had, maar ook, na talloze slachtoffers.

    http://blog.seniorennet.be/rilatine/archief.php?ID=256403

    EMEA is bemand met dure medische specialisten, die garant zouden moeten staan voor veilige medicatie.
    De maatschappij rekent daarvoor op hun deskundigheid.
    Maar zij eten van twee ruiven.
    Officieel worden ze door de belastingbetalers vorstelijk betaald.
    En bovendien graaien ze gretig van de bedrijven, die van alles op de markt willen gooien.

    Maar hoe deskundig zijn die lui?

    Fluoxetine (Prozac) is schijnbaar veiliger voor kinderen bij het ene bedrijf (Lilly) dan de fluoxetine van een ander bedrijf, alleen  omwille van de corruptie, die heerst bij EMEA.

    CBG verschuilt zich achter EMEA om dezelfde evidence (lees : onkunde en corruptie) te verbergen.
    Dit is Kafka om de vingers van af te likken.
    Geniet met volle teugen.

    http://www.adhdfraude.net/blog/?p=617

    Ik wou dit even kwijt, omdat ik dit vandaag bij me binnenkreeg.

    Column: Bepaalt wie betaalt?

    (9-9) De samenleving draagt, direct of indirect, de kosten
    voor het ontwikkelen en evalueren van geneesmiddelen. Krijgt de
    gemeenschap daar voldoende voor terug? Volgens een recent artikel in de
    British Medical Journal verdient de samenleving beter.

    De samenleving betaalt de academische infrastructuur en een
    groot deel van het fundamentele onderzoek dat aan de
    geneesmiddelenontwikkeling ten grondslag ligt. Vervolgens betaalt het
    met hoge prijzen voor geneesmiddelen de researchkosten aan de
    geneesmiddelenindustrie terug.

    Toch wordt de researchagenda van de geneesmiddelenindustrie
    niet gedomineerd door de gezondheidszorg maar door de commerciële
    belangen van de industrie zelf. Als gevolg blijven er veel
    onbeantwoorde vragen over de effecten van behandelingen bestaan.
    Onderzoek hiervan wordt overgelaten aan particuliere initiatieven zoals
    de James Lind Alliance. Er zijn zoveel klinische onzekerheden dat er
    een databank te gemaakt is waarin de twijfels over de effecten van vele
    behandelingen zijn opgenomen (www.library.nhs.uk/duets). Alleen al over
    de effecten van de behandeling van astma blijken een paar honderd
    vragen te bestaan.

    Het feit, dat de European Medicines Evaluation Agency (EMEA),
    de instantie die in Europa geneesmiddelen goedkeurt onder het
    Directorate General for Enterprises and Industry valt, geeft aan dat
    Europese regeringen de geneesmiddelenindustrie meer vanuit een
    economisch oogpunt zien dan als producenten van essentiële
    producten om de gezondheid te bevorderen. De activiteiten van de EMEA
    worden bovendien gefinancierd door de industrie, zijn weinig
    transparant en de belangen van het publiek en patiënten zijn
    onvoldoende gewaarborgd. De nationale overheden zouden de balans naar
    de kant van patiëntenbelangen kunnen laten doorslaan, maar ze
    hebben in landen waar geneesmiddelenfabrikanten belangrijke bijdragen
    leveren aan de nationale economie een ernstig belangenconflict.

    Kan het ook anders? Om het publiek waarde voor zijn geld te
    laten krijgen zijn enkele suggesties gedaan. Betrek vertegenwoordigers
    van het publiek bij de therapeutische researchagenda, zodat onderzoek
    van werkelijke gezondheidsproblemen de prioriteit krijgt. Maak openheid
    over de evaluatie van geneesmiddelen wettelijk verplicht om kostbare
    herhalingen te voorkomen. En eis bewijs, dat elk nieuw geneesmiddel
    werkelijk bijdraagt aan de therapie om de ontwikkeling van ‘me-too’s’
    met de daarmee verbonden kostbare marketing tegen te gaan.

    Het huidige zakenmodel van de geneesmiddelenindustrie dat zich
    richt op het op de markt brengen van middelen die aan zoveel mogelijk
    klanten verkocht kunnen worden staat financieel en wetenschappelijk
    onder druk. In termen van opbrengst in Amerikaanse patenten als fractie
    van het in onderzoek en ontwikkeling geïnvesteerde kapitaal, doet
    alleen de telecomsector het nog slechter dan de geneesmiddelensector.

    Er zijn veranderingen nodig om de opbrengst van investeringen
    aan werkelijk nieuwe middelen te verbeteren. Dit mag de samenleving
    verwachten. Op de lange duur, zeker na een aantal onthullingen over
    misstanden bij Big Pharma, kan ook deze machtige industrie zich niet
    veroorloven het vertrouwen van het publiek te verliezen. Uiteindelijk
    zal de samenleving niet alleen betalen maar ook bepalen. (HvdH)

    Bron: British Medical Journal