Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Controle kwijt over farmacologisch gestuurde criminaliteit

    Posted on October 17th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    In Nederland dolen overheid en justitie in verwarring rond, over de rol van psychisch helende medicatie bij zware feiten.

    Immers, noch bij medici, noch bij ‘gespecialiseerde’ overheidsinstanties en zeker niet bij universiteiten kan iemand terecht om duidelijkheid te krijgen over hoe de farmacie patiënten zogezegd geneest zonder hen en de maatschappij schade toe te brengen.

    Gespecialiseerde overheidsinstanties eten ook uit de hand van de farmaceutische bedrijven.
    En die publiceren ofwel dat niemand de werking van de gebruikte chemicaliën kent, ofwel verzinsels, waarvan niemand kan aantonen hoe ze een aandoening behandelen.

    Academische medische opleidingen worden gesponsord door de industrie, die vanzelfsprekend ook verzuimt om scheikundige en farmacologische duidelijkheid te verschaffen.

    In hun opleiding leren artsen daardoor alleen de indicatie, waarvoor een en ander verzonnen werd (DSM), om de industrie draaiende te houden maar vooral om geen voeding te geven aan mogelijke gewetensbezwaren (‘do not harm’ en Hippocrates).

    Trust me, I know what I’m doing.

    Vandaar…

    Duidelijk de controle kwijt over een belangrijke materie.

    De bekend gemaakte resultaten zullen quasi zeker de mist rond die materie niet doen optrekken.

    Met bovendien de bedoeling om de financiële belangen te vrijwaren van een establishment dat liever de waarheid over psychotisch makende stoffen achterhoudt.

    Nu is het zo dat een maand geleden opmerkingen werden geformuleerd aan de resultaten die bij de Tweede Kamer werden bekend gemaakt.
    Met grote voldoening stel ik vast dat de gemaakte opmerkingen (worden die bijgevolg ook publiek bekend gemaakt?) aan de vraagstellers, de overheidsinstanties en de ministers, al blijk geven van een grotere nuchterheid en een correctere medisch wetenschappelijke instelling.

    Maar ik mis wel een farmacologische benadering.

    Zelf sloof ik mij nu al elf jaar uit om de werking van die stoffen in de geneeskunde openbaar te maken.

    (http://www.megablunder.net/werking)
    Iets wat mij heel wat ellende heeft bijgebracht.
    De hardnekkigheid waarmee ik in persoon wordt aangevallen, toont aan dat kost wat kost de (farmacologische) werking onbekend moet blijven.

    Terwijl elementaire scheikundige en fysiologische kennis op een eenvoudige manier het controleverlies over gedrag en zelfs heel wat meer, kan verklaren.

    Het zijn immers Nederlandse professoren, die – jaren voor mij – al een aanzet tot mijn theorie hadden gegeven, maar door de omstandigheden van toen ofwel werden tegengewerkt (David DeWied -1974) ofwel in de vergeethoek zijn beland (1998 – Pennings).

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Chemie gevarenreflex bij psychoticapatroon al 40 jaar verstopt

    Posted on May 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    In 1974 was David de Wied goed op weg om de gevarenreflex bij psychotisch-makende stoffen (psychotica) wetenschappelijk aan te tonen.

     

     

    Noteer dat phenylalanine chemisch het basispatroon is waarmee analogen als fake-neurotransmittoren de celwandbarriere van neuronen doorbreken om het zenuwstelsel irreversibel te destabiliseren.

    Een gevarenreflex bij psychotica, waarvan ik alleen maar het bestaan vermoedde door een redenering op basis van scheikunde en elementaire fysiologie.

    Door allerlei puzzelstukjes die in de vorige 10 jaar uit de hemel kwamen gevallen, werd ik steeds zekerder over de juistheid van mijn hypothese daarover.
    Al kon ik enkel maar wijzen op de fysiologie waarmee giftig materiaal de celwand kan verschalken om daarmee het complete neuron te verwoesten, iets wat eigenlijk ook al in de jaren 90 door Pennings via labonderzoek werd aangetoond, maar eveneens toen “wetenschappelijk” in de doofpot is geraakt.

    De psychotica van nu waren in die 70-er jaren volop in ontwikkeling, het was alleen nog wachten tot de politieke overheden zouden ophouden om verder nog onafhankelijk onderzoek te blijven steunen waardoor commercieel gestuurde dogma’s vermeden konden blijven.

    De Lilly-leugen over de serotonine-fabel uit 1987 is dus al bijna een halve eeuw geleden ontmaskerd, maar kon al die tijd gedijen door de farmacologie van psychotica wetenschappelijk als onbekend uit te roepen en door de academische opleiding van medisch personeel volledig in eigen handen te krijgen.

    Corrupt lobby-werk bij de hoogste instanties zette de kroon op het werk en op vandaag schittert een medische industrie bij welig tierende iatrogene kankers, depressies, zelfmoorden, Alzheimers, schuttersfestijnen, Parkinsons, botstoornissen, posttraumatische stresssyndromen, onverklaarbare en plotse sterfgevallen, agressies, ADHD’ers en zelfs nieuw verzonnen aandoeningen.

    Vanzelfsprekend met dank aan DSM en de ‘farmacologische’ vooruitgang door handopsteking tot stand gekomen.

    Het enige zwakke punt in het werkingsmechanisme van psychotisch-makende stoffen (psychotica) dat ik tot nu, door een gebrek aan academische omkadering, niet kon afmaken was de bewijsvoering en het mechanisme waarmee het organisme zich aanpast aan ‘gedragsveranderende’ substanties.

    De opgraving van het werk van prof.Dr.David de Wied, maakte voor mij dat werk af.
    Waarbij ik langs deze weg een Nederlandse arts en leeftijdsgenote van harte dankbaar ben.

    Zelfs de literatuur van destijds verwees al naar ‘Nazi-experimenten’, die door deWied zouden zijn uitgevoerd.


    Al bewees de doofpot-operatie nadien en de machtsgreep later door de farmaceutische industrie waartoe ‘naïeve en goede bedoelingen’ hebben geleid.

    Toemaatje of … voor zover als nodig.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us