Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Britse pedofilie hield Di Rupo mee overeind

    Posted on July 8th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Pedofilie, farmacie, justitie en politiek met een stinkend parfum van macht, geld en corruptie.
    Een stand van zaken.

    Marc Grammens schreef tijdens de vorige regeringsvorming in 2010, ik citeer:

    Als de Britse pers een deelnemer aan het overleg tussen Europese regeringsleiders als een van pedofiele seksuele praktijken verdacht eerste minister kan te kijk stellen, zal ze zeker niet nalaten dat te doen. En meteen zal ook de reputatie van België – dat nog steeds in de wereld bekend staat als het land van Dutroux – weer duchtig in het gedrang komen. “

    Stomverbaasd was ik, toen de Engelse Farage heel stilletjes bleef wanneer de wereld kennis kreeg van het pedofiele en criminele verleden van de Belgische eerste-minister.

    Immers, op 24 februari 2010, na een toespraak van Herman Van Rompuy, beledigde diezelfde Farage Van Rompuy door te zeggen dat Van Rompuy het charisma van een natte dweil en de uitstraling van een tweederangs bankmedewerker heeft.

    Ook noemde Farage België een “non-country”.

    http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/europe/8535121.stm

    Al was het voor mij al zonneklaar waarom Nederland vriendelijk bleef, nu heeft ook het Verenigd Koninkrijk boter op het hoofd.

    Ik blijf tegen het complotdenken vechten, maar wat vang je aan met feitenmateriaal als dit?

    Een ministerie van Volksgezondheid en Sociale Zaken (Waalse PS) bevoorraadt het land met illegaal ingevoerd methylphenidaat (onder opiumreglementering).

    Toen ik dit eind 2010 bekend maakte, zorgden verantwoordelijken op die ministeries ervoor dat op 18 januari 2011 een bendelid van Dutroux een anonieme klacht indiende bij de Orde van Apothekers.

    Intussen evolueert farmaceutisch ook een en ander.

    September 2012: bedrijven stoppen onderzoek naar psychotropen.

    Oktober 2012: vrijspraak door de Raad van Beroep van de Orde van Apothekers.

    Juni 2013: vertwijfeld stokt ook het onderzoek naar Alzheimer-oppeppers.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Bij nationaal geheugenverlies zijn herinneringen gevaarlijk

    Posted on May 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    ‘In een land dat drijft op nationaal geheugenverlies zijn herinneringen gevaarlijk’

    DeStandaard, 31 mei 2014.

    De studentenprotesten in China brachten 25 jaar geleden honderdduizenden mensen op de been. Tot ze op 3 en 4 juni 1989 bloedig werden neergeslagen door het leger. Amper één generatie later lijken de Chinezen te lijden aan ‘collectief geheugenverlies’. De dramatische gebeurtenissen van toen blijken ondergesneeuwd door de enorme economische vooruitgang die het land sindsdien maakte. ‘De staatscensuur is erg succesvol geweest in het wegvagen van de feiten.’

    Aldus schreef De Standaard het vandaag.

    De onthullingen van de zaak Dutroux brachten in ons land 18 jaar geleden driehonderdduizend mensen op de been bij de witte mars.
    Tot de verzamelde feiten ‘door een bruut machtsspel’ van de politiek, tegen de mening van het gerecht, in de doofpot werden gestopt.

    De dramatische gebeurtenissen van toen blijken ondergesneeuwd door de enorme politieke opgang die de ‘patrons‘ van de bende in dit land sindsdien hebben gemaakt.

    ‘De doofpot is erg succesvol geweest in het wegvagen van de feiten.’

    Vrijheidsberoving, mishandeling, martelingen, moorden ………alles kan als het maar politiek verantwoord is.

    Toch zou je van een beschaafde samenleving anders verwachten omdat ze anders zelf net zo erg zijn als wat zij zeggen te verwerpen.

    Uit: Master-thesis M.Vos , 2007 over MyLai en AbuGhraib, met daarin de rol van de media, de politiek en het publiek, een hecht trio.

    Over het algemeen is er op My Lai weinig harde kritiek gekomen, niet in de media

    en dus ook niet in de literatuur, is achteraf gebleken. Hoewel Abu Ghraib nog niet heel ver

    achter ons ligt en de oorlog in Irak nog steeds voortduurt, zijn er over deze gebeurtenis al wel

    de nodige boeken uitgebracht. Wederom is het het boek van Seymour Hersh dat ongetwijfeld

    het meest spraakmakend is en daarnaast met onverwachte bewijzen en nieuwe

    achtergrondinformatie komt. Wel is het mij opgevallen dat er nu ook een andere auteur geen

    blad voor de mond neemt. Mark Danner meldt in zijn boek Torture and truth dat hij zich

    afvraagt of het publiek de waarheid wel wil horen. Ook zegt hij dat het echte schandaal

    eigenlijk de doofpotcultuur is. Hij is daarmee naast Hersh de enige die directe

    beschuldigingen uit tegenover zijn eigen regering.

    Als iemand dan toch onderzoek gaat doen naar de literatuur die er over My Lai en Abu

    Ghraib bestaat, is het misschien gelijk nuttig te kijken naar de woorden die hierin gebruikt

    worden. Die verraden namelijk veel over hoe er over de zaken gedacht wordt, zo ben ik te

    weten gekomen. Wordt My Lai aangeduid als een incident, dan geeft dat indirect weer dat er

    gedacht wordt dat het hier om iets eenmaligs gaat. Achter Abu Ghraib is al regelmatig het

    woord schandaal geplakt, wat aangeeft hoe het verhaal door de media is weergegeven. En zo

    kan ik nog wel even doorgaan. Voor deze thesis zijn de pagina’s echter aardig goed gevuld en

    kan ik alleen anderen aanraden zich nog eens te verdiepen in bovenstaande opgevallen

    onderwerpen. Het is duidelijk dat er nog een hoop te onderzoek valt in deze zaken en dat dit

    vast en zeker nog meer nuttige informatie zal opleveren over hoe geheimen voor het publiek

    worden achtergehouden, wat daarop de reacties zijn en welke gevolgen dit heeft de

    geschiedenis en de toekomst.


    Een en ander over veteranen werd hier al herhaaldelijk gemeld, vooral dan over het toedienen van psychotisch makende stoffen omdat de militaire (maar ook de reguliere) artsen onwetend worden gehouden over de werking van medicatie, in dienst van de belangen van de respectievelijke vaderlanden.

    Hoe gruwelijk die belangen dan ook mogen zijn.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Walgelijk nagedachtenis kinderen misbruiken: tu quoque,Elio?

    Posted on May 10th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Waarbij ik reageer op 6 mei 2014, waar vice-premier Reynders ook niet aan publieke walging ontsnapte.

    Het Beloofde Land: walgelijk de nagedachtenis van overleden kinderen misbruiken.

    Na de laatste staatshervorming in dit land blijft alleen nog de sociale voorzorg federaal en nationaal.

    Zeer merkwaardig.

    Daar regeert en melkt de PS sinds meer dan 10 jaar onafgebroken de staatskas om de nationale bevolking via belastingen de chantagegelden te laten betalen, die het criminele parcours van deze partij uit de openbaarheid moeten bannen.

    Niet alleen de belastingbetaler betaalt daarvoor.
    Ook de coalitiepartners zitten mee in die tang.

    Didier Reynders en Laurent Louis liegen niet.

    Waarmee ik ze niet meteen goedkeur.

    Machiavellistisch heeft men jarenlang het systeem met de Augiasstal op Sociale Voorzorg mee helpen in stand houden.

    Simpelweg omdat men ergens zelf ook aan de staatsuier bleef hangen.

    Regeren is zogen aan de melkfabriek van nationale belastingen.

    Mijzelf hindert zoiets niet, als de bevolking daar democratisch mee akkoord gaat.

    Wat mij wel hindert is de ijver, die ze allemaal ten toon spreiden om de verschillende mechanismen daartoe achter te houden.

    Politiek en democratie versmallen tot slogans waarmee je ook waspoeder kan slijten.

    Ik hoorde nog niemand uitleggen waarom de huidige eerste minister na de Dutroux-commissie de dans met de rechtsgang is ontsprongen.

    En nu het land kan regeren.

    En protocollair ouders van vermoorde kinderen troostend kan opvoeren bij pijnlijke momenten.

    Tu quoque, Elio?

    Hoeveel landgenoten hebben, net als ik, met walging het schouwspel ondergaan waarbij vader-Lejeune en vader-Marchal getroost werden door een (politiek-ongrijpbare) mede-verantwoordelijke van de moordmachine die hun kinderen heeft verkracht en vermoord?

    uit: http://wlstorage.net/file/dutroux-dossier-summary-2005.pdf

    1235 Pagina’s met processen verbaal uit het Dutroux-dossier die linken naar de rol daarin van een machtig italo-belgisch onderdaan.

    De politiekers die vandaag de bevolking het beloofde land aanreiken hebben via een staatsgreep in 1996 het gerecht de macht ontnomen om deze man te berechten via een rechtsgang die elke burger in dit land voor dit soort feiten had moeten ondergaan.

    Zijn macht en die van collaborerende partijen in de misdaad (doofpot-operatie) steunen op vandaag op de welwillende bereidheid van dom te houden burgers, om dat systeem van chantage en misdaad te blijven financieren door kunstmatig hoog gehouden belastingen.

    Het beloofde land kan dus veel zuiniger.

    Maar laat de criminelen bloeden en niet de belastingbetalers.
    Het zal miljoenen euro’s schelen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Fabrikanten liegen (Niburu): belachelijk, ze liegen al jaren

    Posted on April 25th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Godgeklaagd.

    Wat mag de gestuurde ‘democratie’ weten?

    Waarom is medicatie veilig volgens FAGG, een federale overheidsdienst?

    Waarom spreekt die overheidsdienst met de stem van de farmaceutische industrie?

    Maar waarom HELPEN de farmaceutische industrie en de FIF-based medicine deze federale overheidsdiensten?

    En waarom ook het kleine landje België?

    Het manna van de ‘fabrikanten’ onderhoudt de gevolgen van de staatsgreep die in 1996 door de uitvoerende en de wetgevende macht werd gepleegd waarbij men de rechtsmacht verhinderde dat zij leenplichtige en pedofiele corrupte leiders van de macht zouden houden.

    Bemerk hoe tot op vandaag ook de vierde macht in dit land (de media) deze aanfluiting van de democratie stilzwijgend genegen is.

    Zelf ambieer ik geen politiek mandaat, maar ik stel vast dat de huidige leiders de bevolking oproepen om ze binnen een maand te steunen dit beleid van een farmacologisch gestuurde slavernij verder te zetten.

    Ik wacht vanzelfsprekend af wie na de volksraadpleging het slimst zal geweest zijn.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • De Standaard ineens maar klein krantje meer na rel rond LL

    Posted on April 5th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Klein zinnetje van Laurent Louis op het spreekgestoelte van het parlement, waar je alles mag en moet zeggen.

    En toen doken de oude demonen weer op.

    Opeens alles van ooit, lang geleden, wat al helemaal vergeten leek.

    En ik die dacht dat bij gazetten een persvrijheid heerste.

    Ik gunde dit monument van een krant even de tijd om wat archieven te raadplegen.
    Want in 1996 vierde journalistiek hoogtij bij De Standaard.
    Manu Ruis, Hugo De Ridder en Dirk Achten verleenden gewicht en autoriteit aan objectieve berichtgeving.
    Met het stukje van Marc Grammens leek het alsof het gisteren nog gebeurde.

    Maar neen… een bevolking hoeft zich geen nutteloze zorgen te maken en waar rook is, is het vuur vandaag weer snel geblust.
    Als het van de kranten van nu afhangt.

    Persoonlijk ben ik overtuigd dat de huidige beroepslui van meer op de hoogte zijn dan wat ze meestal (mogen) schrijven.

    Zelf herinner ik mij nog een lang gesprek met Walter Vaerewijck (HetLaatsteNieuws) in een gezellige kroeg in de nasleep van de Therabiol-affaire (jaren 80), toen een nationaal schandaal daarover in de kiem werd gesmoord en niemand zich nu nog die affaire voor de geest kan halen.

    Tien jaar na Ibramco met olie en premier Leburton (jaren 70) groeide deze keer een hersenspinsel van Willy Claes en weeral een staatsbedrijf in wording zou voortaan geneesmiddelen verdelen.

    Ik verwijs hierbij naar een stukje op mijn blog (http://www.adhdfraude.net/blog/?p=7992) een nieuwsbrief van 8 september 2012 , van 20 augustus 2009 en ook eentje van de dag voordien.

    Het lange gesprek bij pot en pint handelde onder meer over een bloedstollend avontuur dat de man meemaakte op een dienstreis in opdracht van de krant voor een reportage in het zuiden van Frankrijk, die nogal wat stof had kunnen doen opwaaien.
    Met als hoofdrolspelers dezelfde panikerende instanties uit de vorige verwijzingen.

    Vandaar mijn overtuiging dat journalisten van dit niveau meer over de waarheid weten dan wat kranten mogen bekend maken.
    En ook mijn verwondering dat met de jaren een grotere zwijgplicht is tot stand gekomen.
    De reden van dat alles is volgens mij te zoeken in wat ik onlangs heb beschreven in ‘een democratie die afglijdt naar een farmacologisch gestuurde slavernij‘.

    Ik hoop dat een onderlaag in deze maatschappij tot stand kan komen, die van het democratisch recht, van het gezond verstand en van een dosis kennis gebruik maakt om dit gevaarlijke tij te doen keren.

    Uiteindelijk nog even herinneren aan de onfeilbaarheid van een vorige paus.
    Het gaat over de ziekte waaraan alleen priesters zouden lijden.
    Niet voor niets noemde DSM-V deze religieuze aandoening dan ook het “Pauselijk Erectiel Nepotistisch Ietsiepietsie Syndroom”.
    Bovendien is het ondenkbaar dat die ziekte bij andersdenkende gezagsdragers de vrije wil zou uitschakelen.

    Het nepotisme bestaat immers niet in wereldse gezagscultuur omdat men daar vaccineert tegen het “Profaan Erectiel Nepotistisch Ietsiepietsie Syndroom” met een stevige spuit die rectaal wordt toegediend.
    Waardoor bij een niet-religieuze en zondige gezagsbeleving, de vrije wil immer pal overeind blijft staan.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Buitenlandse sympathie voor kuise premier verbaast koel België

    Posted on March 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De wereld geniet van de erotisch pikante fratsen van een regeringsleider, terwijl de nationale pers in het land van die fatsoenlijke fratsen weliswaar oogluikend toekijkt maar toch ziet dat het goed is.

    Want stel nu eens dat Elio Di Rupo GEEN pedofiel zou zijn.
    En dat grote delen van de wereldbol een kuise vorm van sympathie schijnen te betuigen met de sympathieke Belgische eerste-minister.

    Zou die mondiale sympathie dan geen weerklank moeten krijgen op de eigen nationale berichtgeving?
    Waarom blijven nationale steunbetuigingen nu precies in dat eigenste land helemaal uit?

    Geen sant in eigen land, zoals dat heet.

    Een greep uit de bezoekers van mijn blog : http://www.adhdfraude.net/blog/?p=8112

    28 maart 09:56 Leiden University, Leiden, Zuid-Holland, Nederland28 maart 10:04 Telefonica de Espana, Alicante, Comunidad Valenciana, Spanje

    28 maart 10:05 EGIHosting, San Jose, California, Verenigde Staten

    28 maart 10:20 Erasmus Medisch Centrum, Rotterdam, Zuid-Holland, Nederland

    28 maart 11:10 Koninklijke Philips N.V., Europe

    28 maart 11:35 Europese Hogeschool Brussel-Campus Stormstraat, Lebbeke, Oost-Vlaanderen, België

    28 maart 11:45 Telecitygroup International Limited, Nederland

    28 maart 11:52 Mudhook Marketing Frankfurt IP Block, Block, Tennessee, Verenigde Staten

    28 maart 12:50 Orange, Saint-bauzille-de-montmel, Languedoc-Roussillon, Frankrijk

    28 maart 12:55 Scarlet B.V., Willemstad, Nederlandse Antillen

    28 maart 13:55 Deutsche Telekom AG, Bad Essen, Niedersachsen, Duitsland

    28 maart 14:00 Orange, Saint-bauzille-de-montmel, Languedoc-Roussillon, Frankrijk

    28 maart 16:47 Cambrium IT Services B.V., Moordrecht, Zuid-Holland, Nederland

    28 maart 17:11 Orange, Nice, Provence-Alpes-Cote d’Azur, Frankrijk

    28 maart 17:21 Gemeente Nijmegen, Nijmegen, Gelderland, Nederland

    28 maart 18:10 Prolocation, Amsterdam, Noord-Holland, Nederland

    28 maart 21:20 Servicios TIGO HOME, Guatemala City, Guatemala

    28 maart 21:41 PlusNet Technologies Ltd, Verenigd Koninkrijk

    28 maart 22:47 Maroc Telecom, Nador, Marokko

    29 maart 00:00 Advance Wireless Network, Bangkok, Krung Thep, Thailand

    29 maart 03:32 TOT Public Company Limited, Songkhla, Thailand

    29 maart 05:49 Philippine Long Distance Telephone, Cebu, Cebu City, Filipijnen

    29 maart 05:59 Telstra Internet, Darlinghurst, New South Wales, Australië

    29 maart 06:51 Jazz Telecom S.A., Málaga, Andalucia, Spanje

    29 maart 08:57 BT, Pontypridd, Rhondda Cynon Taff, Verenigd Koninkrijk

    29 maart 09:39 Airtel Broadband, Delhi, India

    29 maart 09:44 PT. Wireless Indonesia, Sidoarjo, Jawa Timur, Indonesië

    29 maart 10:07 Telstra Internet, Bayswater, Victoria, Australië

    29 maart 10:11 Shaw Communications, Victoria, British Columbia, Canada

    29 maart 10:18 CAIW Diensten B.V., Krimpen Aan Den Ijssel, Zuid-Holland, Nederland

    29 maart 10:59 Telstra Internet, Padstow, New South Wales, Australië

    29 maart 11:58 Celcom Internet Service Provider, Kuala Lumpur, Wilayah Persekutuan, Maleisië

    29 maart 12:19 Shaw Communications, Penticton, British Columbia, Canada

    29 maart 12:40 Free SAS, Paris, Ile-de-France, Frankrijk

    29 maart 12:56 CHTD, Chunghwa Telecom Co., Ltd., Taipei, T’ai-pei, Taiwan

    29 maart 13:44 PTCL, Karachi, Sindh, Pakistan

    29 maart 13:45 Orange Home UK, Wishaw, North Lanarkshire, Verenigd Koninkrijk

    29 maart 13:56 Tele 2 Nederland B.V., Amsterdam, Noord-Holland, Nederland

    29 maart 14:41 A2Z Telecomunicaciones, Spanje

    29 maart 15:46 Philippine Long Distance Telephone, Cebu, Cebu City, Filipijnen

    29 maart 15:56 Shaw Communications, Maple Ridge, British Columbia, Canada

    29 maart 16:16 CenturyLink, Denver, Colorado, Verenigde Staten

    29 maart 16:42 Charter Communications, Hood River, Oregon, Verenigde Staten

    29 maart 16:42 OneAsiaHost, Singapore

    29 maart 17:02 StarHub Cable Vision Ltd, Singapore

    29 maart 17:08 Philippine Long Distance Telephone, Cebu, Cebu City, Filipijnen

    29 maart 17:26 3BB Broadband, Khon Kaen, Thailand

    29 maart 17:45 Charter Communications, Newtown, Connecticut, Verenigde Staten

    29 maart 19:05 Bell Canada, Toronto, Ontario, Canada

    29 maart 19:45 Administracion Nacional de Telecomunicaciones, Montevideo, Uruguay

    29 maart 19:52 OTEnet S.A., Griekenland

    29 maart 20:11 Gestión de direccionamiento UniNet, Oaxaca De Juárez, Oaxaca, Mexico

    29 maart 21:15 UPC Ceska Republica, s.r.o., Prague, Hlavni Mesto Praha, Tsjechië

    29 maart 21:40 Maroc Telecom, Oujda, Marokko

    29 maart 21:58 TalkTalk, Bath, Bath and North East Somerset, Verenigd Koninkrijk

    29 maart 22:26 PlusNet Technologies Ltd, Verenigd Koninkrijk

    29 maart 22:40 nLayer Communications, Laguna Niguel, California, Verenigde Staten

    29 maart 22:46 Solido Networks ApS, Anonymous Proxy

    29 maart 23:19 PT Comunicacoes, Portugal

    29 maart 23:28 Philippine Long Distance Telephone, Ugong Norte, Quezon City, Filipijnen

    29 maart 23:57 Time Warner Cable, Inverness, Florida, Verenigde Staten

    30 maart 01:23 BT, London, London, City of, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 01:35 Philippine Long Distance Telephone, Cebu, Cebu City, Filipijnen

    30 maart 01:36 Philippine Long Distance Telephone, Cebu, Cebu City, Filipijnen

    30 maart 01:45 TOKAI, Numazu, Shizuoka, Japan

    30 maart 01:51 Telstra Internet, Sydney, New South Wales, Australië

    30 maart 05:03 EDION Corporation, Japan

    30 maart 05:25 Zen Internet Ltd, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 07:29 NEC BIGLOBE Ltd., Nobeoka, Miyazaki, Japan

    30 maart 07:33 CallPlus Services Limited, Auckland, Nieuw-Zeeland

    30 maart 08:06 Orange, Saint-bauzille-de-montmel, Languedoc-Roussillon, Frankrijk

    30 maart 09:29 Softbank BB Corp, Japan

    30 maart 09:30 STARNET, s.r.o., Ceske Budejovice, Jihocesky Kraj, Tsjechië

    30 maart 10:13 Telefonica de Espana, Zaragoza, Aragon, Spanje

    30 maart 10:17 UCOM, Tokyo, Japan

    30 maart 10:17 Cabovisao, SA -, Setúbal, Setubal, Portugal

    30 maart 11:15 TalkTalk, Bristol, Bristol, City of, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 12:02 Telecom New Zealand Ltd, Nieuw-Zeeland

    30 maart 12:58 Skylogic S.p.A., Italië

    30 maart 12:58 Google, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 13:18 Virgin Media, London, London, City of, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 13:51 Scarlet B.V., Willemstad, Nederlandse Antillen

    30 maart 13:55 Scarlet B.V., Willemstad, Nederlandse Antillen

    30 maart 14:05 TalkTalk, Oldham, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 14:11 PlusNet Technologies Ltd, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 14:13 Telstra Internet, Brisbane, Queensland, Australië

    30 maart 14:17 BT, Glasgow, Glasgow City, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 14:18 MWEB Connect, Durban, KwaZulu-Natal, Zuid-Afrika

    30 maart 14:38 TalkTalk, Oldham, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 15:26 Bouygues Telecom Division Mobile, Frankrijk

    30 maart 15:40 Sprint PCS, Chicago, Illinois, Verenigde Staten

    30 maart 17:09 InfoPact Netwerkdiensten B.V., Nederland

    30 maart 17:15 Comcast Cable, Littleton, Colorado, Verenigde Staten

    30 maart 18:09 Virgin Media, London, London, City of, Verenigd Koninkrijk

    30 maart 18:52 Hetzner Online AG, Duitsland

    30 maart 21:34 TM Net, Seremban, Negeri Sembilan, Maleisië

    Toegegeven, oprechte steun voor ‘s lands beleid bereikt zelden de ‘grote’ media.

    Fernand,Op wat wacht u om uw apothekerspet aan de kapstok te hangen en een persbureau te beginnen …
    Hier al een onderwerp voor u
    http://flvpd.vtm.be//videocms//nieuws//2013//10//30//201310301915118010032016057005056B763420000004424B00000D0F071067.mp4

    Ik begrijp niet, dat u niet aflatend met “grote?” gazetten refereert, terwijl
    u zou moeten weten dat zij één pot nat vormen met de politiek en Justitie-sic-.

    Wie van de “grote?” pers heeft over uw zaak gepubliceerd??
    Wie het kleine niet begeert is het grote niet weert …
    Groeten

    Al zorgt het pikante onbekende voor heel wat gezonde nieuwsgierigheid.

     

    Waarbij de noorderburen van ons dan met hun vingertje wijzen naar:

     

     

    Maar – en dit dan ten behoeve van een zo geroemde ware nieuwsgaring – dit deeltje uit het feitenrelaas van 1996.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Loog de pers 18 jaar geleden of liegt ze nu ?

    Posted on March 29th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Op één dag steeg het landenaantal dat mijn blog bezoekt van 81 naar 86.

    Deze landen kwamen er nieuw bij na het pedofilie-stukje met het krantenoverzicht van Marc Grammens uit 1996: Uruguay, Guatemala, Taiwan, IJsland en Pakistan.

    Het stukje zelf op mijn blog is in minder dan 24 uur 438 keer gelezen en verschillende keren overal in de wereld vertaald.

    Persoonlijk bracht ik gisteren DeStandaard, DeMorgen en het Nieuwsblad ervan op de hoogte, en dit haalde niets uit.

    Main Stream Media (MSM) horen op een objectieve manier te berichten over wat in de wereld en in ons land gebeurt.

    Maar soms ‘vergeet’ men al eens iets.

    Misschien wel omdat men over precies dezelfde materie 18 jaar geleden de bevolking zwaar misleid zou hebben en daar op vandaag bijzonder spijtig over is.

    Loog de pers 18 jaar geleden of liegt ze nu?
    Wie waakt over een objectieve pers?

    Maar hoe reageerde vandaag de rest van de wereld?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Pedofilie: check de media uit 1996

    Posted on March 28th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De waarheid, en voor wie haar soms geweld aandoet.
    Laat de bevolking oordelen.

    Marc Grammens schreef in december 2011 (tijdens 541 dagen regeringsonderhandelingen) een overzicht van de kranten uit 1996.

    Toevallig ook rond die tijd overkwam mij iets vreemds, wat uiteindelijk uitmondde in het samenvloeien van een en ander en ervoor zorgde dat ik (door onder meer notarieel gesjoemel) nu in een financiële wurggreep word gehouden.

    Na 22 november 2013 en de puzzel rond de moord op JF.Kennedy stopte ik de strijd voor het bekend maken van de farmacologie van psychotisch makende stoffen.
    Tien jaar is lang geweest.

    Voortaan is het aan de maatschappij, mijn werk daarover is volbracht.

    Aldus schreef Marc Grammens

    Een chanteerbaar eerste minister?Als EIio di Rupo nu of later Belgisch eerste minister wordt, dan moeten de autoriteiten en de pers ervan uitgaan dat zijn verleden in de internationale media zal worden opgerakeld, en over dat verleden is door toedoen van ondermeer toenmalig eerste minister Jean-Luc Dehaene niet alles bekend.

    Er kunnen dus nog geraamten uit de kast vallen.

    Als de Britse pers een deelnemer aan het overleg tussen Europese regeringsleiders als een van pedofiele seksuele praktijken verdacht eerste minister kan te kijk stellen, zal ze zeker niet nalaten dat te doen. En meteen zal ook de reputatie van België – dat nog steeds in de wereld bekend staat als het land van Dutroux – weer duchtig in het gedrang komen.

    Het was immers een publieke schande dat Di Rupo, toen serieuze verdenkingen bij zijn levenswandel werden geuit, niet is moeten aftreden.

    Met andere woorden: in het dossier-Di Rupo van de jaren negentig van vorige eeuw versmelten verdenkingen van seksuele omgang met kinderen en een politieke doofpottenbeleid.

    Toen de doofpot een feit was, zei Hugo de Ridder (in De Nieuwe Panorama, 6.11.97) woordelijk dat Dehaene Di Rupo niet had mogen handhaven als vice-premier, want Di Rupo “gaf toe dat hij wisselende seksuele kontakten had gehad met jongeren”.

    De Ridder vond dit “een ongeoorloofd machtsmisbruik van een minister”, vandaag zou men zeggen: geen geringer machtsmisbruik dan wanneer een bisschop dit doet.

    De zaak begon met een onbetrouwbaar getuigenis van een fantast.

    De aanklacht die daaruit voorvloeide, werd terecht geseponeerd door het gerecht. Maar onder tussen waren er nog tenminste twee stevige dossiers wegens pedofilie tegen Di Rupo samengesteld, en die waren wel serieus.

    De dossiers kwamen onder politieke invloed bij het Hof van Cassatie terecht, waar ze tot ergernis van de prokureur-generaal in de vergeethoek belandden. De regering-Dehaene kon aanblijven, en de waarheid over de beschuldigingen tegen Di Rupo werd niet meer achterhaald, zelfs niet meer onderzocht.

    Toenmalig PS-voorzitter Busquin had zijn beschermeling Di Rupo gered door met een regeringskrisis to dreigen.

    Het Hof van Cassatie kwam er aan te pas op initiatief van de Kamer, die aan dat Hof de taak had toegekend om de beschuldigingen tegen een minister in funktie (Di Rupo was vice-premier) te onderzoeken. In de praktijk werd het onderzoek zo onttrokken aan de bevoegde speurders.

    Mw Liekendael, prokureur-generaal, had het later publiek (De Standaard, 2.9.98) over een “onaangename ervaring” en betreurde dat dit te maken had met “de moreel verwerpelijke levenswandel van in opspraak gekomen ministers”.

    Van zijn kant vertelde de Brusselse prokureur Van Oudenhove aan de bevoegde Kamerkommissie over een doofpotoperatie.

    De aanwijzingen tegen Di Rupo waren volgens hem (DeStandaard, 21.11.96) sterk genoeg om een gewone in vervolgingstellling to bevelen, maar dat is door de tussenkomst van de Kamer niet gebeurd.

    Het dossier waar de Kamerleden dienden over te oordelen en dat zij, door het naar Cassatie te verwijzen, aan het gerecht onttrokken, was inmiddels de inzet geworden van een partijpolitiek spel.

    Het gerecht kreeg voor dit onderzoek ongewone beperkingen opgelegd.

    Volgens Dirk Achten in De Standaard (Hoofdart., 22.11.96, onder de sprekende titel “Kan dit nog?”), reageerden vele politici “met sprakeloze verbazing” op “de beschermingsoperaties rond Di Rupo”, die operaties, aldus Achten, duwen “het prestige van de regering naar een dieptepunt’.

    De regering-Dehaene moest op dat moment op eieren lopen om in leven to blijven, en kon zich geen twist met de PS veroorloven.

    Dehaene was politiek verplicht Di Rupo te beschermen hoewel er volgens prokureur Van Oudenhove “voldoende ernstige feiten voorlagen om Di Rupo in beschuldiging te stellen”.

    De politiek verhinderde dit, “een schande” volgens Van Oudenhove (De Standaard, 21.11.96).

    Door een juridische spitsvondigheid wist de Kamer wel het dossier maar niet de man Di Rupo, naar Cassatie (dat over ministers in funktie dient te oordelen) te verwijzen, zodat Di Rupo buiten schot bleef.

    Deze formule, die leidde tot een feitelijke seponering, werd in de toenmalige CVP doorgedrukt door Dehaene. Hij hield staande dat het dit was, of een regeringscrisis en nieuwe verkiezingen.

    Door een “bruut machtsspel” (De Standaard, 14.12.96) werd Di Rupo door de politiek, tegen de mening van het gerecht in, witgewassen van pedofiele en derhalve strafbare seks.

    Busquin verdedigde dit met te zeggen dat het “privé-leven” van politici niemands zaken zijn, en vergat het te hebben over misdadige pedofiele toestanden (De Standaard, 19.11.96). Tot degenen die participeerden in de witwasoperatie behoorden de toen jonge CVP’ers Tony van Parys en Jo Vandeurzen.

    De wet, die dezelfde is voor Henegouwse socialisten als voor Vlaamse priesters, verbiedt seksuele kontakten van meerderjarigen met jongeren.

    Di Rupo heeft nooit expliciet ontkend dat dit hem was overkomen.

    Volgens het parket betrof slechts één procent van de getuigenissen in de dossiers al te lichtzinnige en ongeloofwaardige verklaringen (De Standaard, 11.12.96).

    In het Brusselse homomilieu werden vele jongeren tot lang na het seponeren van de zaak nog ondervraagd over hun kontakten met Di Rupo (Het Laatste Nieuws, 2.7.98).

    Ook kwamen dossiers naar boven uit Bergen over het leven van Di Rupo in de stad waar hij burgemeester was (Het Laatste Nieuws, 10.7.98), plus dossiers uit Namen uit het jaar 1996 (De Morgen, 5.3.98). Het Duitse weekblad Der Stern (1.3.97) bezorgde zijn lezers een vrijwel volledig overzicht van alle beschikbare feiten en aantijgingen.

    Geheel afgezien van de strafbare feiten, wat hierover te denken? Dit schreef Manu Ruys over Di Rupo in De Standaard van die dagen (22.11.96):
    De nummer twee van de regering (Di Rupo, in de regering-Dehaene is een 45-jarige man die over macht, prestige en geld beschikt, nachtelijke bars frekwenteert, intieme relaties zoekt met sociaal zwakkere jongeren, en vragen naar hun leeftijd ontwijkt of niet relevant noemt.

    Ook als het niet om minderjarigen gaat, blijft de politieke vraag of zo’n man als vice-premier het land en de koning kan vertegenwoordigen. Het gerecht werd in zijn eer en reputatie gekwetst. (…) Het is de regerende coalitie die verkrampt en beschaamd zijwegen opgaat om de positie van het kabinet te redden”.

    Wil een land door zijn keuze van de eerste minister geassocieerd worden met iemand die vluchtige seksuele kontakten onderhoudt met minderjarigen?
    Iemand die in zijn vrije tijd het nachtleven van Brussel, Luik of waar dan ook, opzoekt, – iemand die, los van schuld en onschuld, in zijn privéleven politiek onaanvaardbare risico’s neemt, die dus een milieu frekwenteert dat misbruik kan maken van zijn kwetsbaarheid?

    Laat het land zich uiteindelijk verzoend hebben met het initiatief van de eigen troepen van de toenmalige vice-eerste minister in de wetgevende macht (parlement) en de uitvoerende macht (regering), die het zaakje uit de bevoegdheid van de rechtsprekende macht (parket) hebben gehaald en er toen geen (de)Haan(e) kraaide over de grondwettelijke scheiding der machten.
    Maar op vandaag, nu al meer dan 10 jaar lang, steunt macht van de man op het melken van de ziekteverzekering om zijn partij gigantische chantagegelden te laten betalen in verband met nog in omloop zijnde videocassetten (in de PV’s: K7 genoemd, cassettes in het Frans) en bezwarende fotoalbums.

    Het zijn moeilijke tijden voor iedereen en de belastingen zijn behoorlijk gestegen, maar tot op vandaag blijft de bevolking meebetalen voor het ontkennen en verborgen houden van de holocaust gepleegd door “de moreel verwerpelijke levenswandel van in opspraak gekomen ministers”.
    Woorden van Mw.Lieckendael, toenmalig (buitenspel gezette) procureur-generaal.

    De rol van 1996 in de context van mijn verhaal staat op NB769, mijn farmacologie op NB760 en de maatschappelijke bedenkingen op NB768.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Overheid en geneeskunde blijven bevolking en jeugd vergiftigen

    Posted on February 22nd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Ze schijnen nu ook in de USA te weten dat psychostimulantia gevaarlijke situaties kunnen veroorzaken maar ook hersenletsel.

    Normaal wordt de diagnose ADHD in 80% van de gevallen gesteld door een huisarts of beter gezegd geformaliseerd na signalen van ouders en school. De huisarts hoeft de kinderen daarvoor niet mee naar huis te nemen of elders op te nemen en doet dit binnen 1 dag.

    In België bestaat een ministerie van Volksgezondheid, bestaan medische faculteiten aan universiteiten, bestaat een Hoge Gezondheidsraad, die van de daken schreeuwen hoe veilig psychotica te gebruiken zijn.

    Terwijl JF Kennedy een halve eeuw geleden werd vermoord toen hij de maffieuze en wereldwijde constructie met die psychotica in de kiem wou smoren.

    In ons land gedoogt de pers, als vierde macht, hoe dit misbruik van psychotica bij de jeugd als een instrument in handen van overheid en geneeskunde, alleen maar dient om een politieke pedofilie en bijhorende chantagegelden in stand te houden.

    Als ik de genoemde feiten lees dan vraag ik mij af of het zinvol is om in het buitenland te vechten tegen machtsmisbruik en onderdrukkingals deze zaken door eigen volk hier ook tegen elkaar worden gedaan.Waarom je leven als militair in de waagschaal leggen als er strijdig met natuurlijke en/of wet- en regelgeving elitair wordt gehandeld ?Is de wet dan niet voor iedereen gelijk ?

    Als mij nog ooit zou worden gevraagd om het land of de internationale rechtsorde te verdedigen dan zou ik dat niet doen omdat alle rechten in het land een privilege is van bevoorrechte groepen. Groepen die hun belang boven alles stellen en zich niets lijken aan te trekken van anderen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Busramp Sierre en de bende van Nijvel

    Posted on August 6th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    De martelaren van Sierre zijn uiteindelijk gratis en voor niets, nutteloos geofferd.

    Het verplichte protocollaire gebeuren rond de ramp diende als maskerade, waarbij met veel poeha, oogverblinding en heldhaftige rouwbetuigingen de waarheid werd voorbijgereden.

    Precies omdat ik die bocht rond de gebeurde feiten had voorspeld, sloeg ik het schouwspel aandachtig gaande.

    Immers, ik kan aantonen dat het parket in Sierre al sinds begin november 2012 op de hoogte was van het (echte, maar achtergehouden) werkingsmechanisme van paroxetine en dus van de techniek die het plotse doodvallen ermee mogelijk maakt en ook verklaart.

    Uit NB624 van 31 januari 2013, wat volgt:

    Uit NB645 van 26 maart 2013:

    Maar GSK is een financiële sterkhouder van de Zwitserse staat en zo een bedrijf houdt niet van negatieve berichtgeving.

    Meer nog… dit bedrijf betaalt zich blauw om toch overeind te blijven met de verkoop van medische harddrugs.

    Uit NB672 van 22 mei herhaalde ik hier nog even, onder meer ook de verwijzing naar het betalen van een eerdere schadeclaim, met een stukje uit de tekst van die nieuwsbrief.

    Nog smeriger is de laatste omkoopzaak in China.

     

    Ik herinner mij dat het parket in ons land nog steeds op zoek is naar de moordenaars van de bende van Nijvel.

    In Sierre zijn verleden jaar ook een pak slachtoffers gevallen.
    Zou ‘geldgebrek’ of een tekort aan middelen er oorzaak van zijn dat het onderzoek in Zwitserland nu vastzit, terwijl bij ons geld geen probleem lijkt in verband met Nijvel?

    Of is de verantwoordelijkheid intussen wel vastgelegd en is er heimelijk een ‘Gentlemen’s Agreement’ bedongen?

    Alleen, nu nog hopen dat DIT ons niet overkomt.
    Want nog smeriger dan doodgewone, dodelijke corruptie…

    Tenzij…

    In een democratie weet je immers maar nooit.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us