Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Iatrogene agressie blijft een beleidsinstrument

    Posted on November 2nd, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

     

    Zelfs een kritische tussenkomst als een obligaat gewaande schijnvertoning haalt het publieke forum niet.

    Vandaar toch even herhalen, wat zo ongeveer 4 jaar geleden al bij FDA bekend was, maar uiteindelijk gedoemd werd om te vergeten.
    Immers, door ermee in te stemmen, dat niemand weet (of mag weten) hoe die performante medicaties werken, blijft het volstrekt onmogelijk om uit die onbekende werking te concluderen dat ze een controleverlies over het gedrag veroorzaken, laat staan dat ze agressie zouden veroorzaken.

    Een evidentie om ‘U’ tegen te zeggen.

    DE wetenschappelijke stelling waarmee EvidenceBasedMedicine uiteindelijk al een tijdlang is afgegleden naar de huidige FIF-BasedMedicine.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Assisen belette bewust debat over agressiemedicatie KDG

    Posted on April 4th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    DeMorgen11062011ApothekerGevraagd_1

    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1117211/2010/06/11/Geen-nieuw-psychiatrisch-onderzoek-Kim-De-Gelder.dhtml

    Groot was mijn verbazing wanneer tijdens het proces het hof een zogenaamde deskundige kon laten verklaren dat Efexor alleen maar een antidepressivum is en daarmee was het debat over de medicatie schijnbaar gesloten.
    Geen woord over de werking of de farmacologie van psychotica en antipsychotica.

    Terwijl op 11/06/2010 de Kamer van Inbeschuldigingstelling de aanstelling van een apotheker had bevolen om duidelijkheid te verschaffen.

    Omdat ik mij als apotheker aangesproken voelde, publiceerde ik nog dezelfde dag de farmacologische uitleg waarover de onderzoeksrechter volgens de KI zou moeten beschikken.

    Zie daarover mijn nieuwsbrief 210 van dezelfde 11 juni 2010.

    Voor de duidelijkheid herhaal ik die uitleg hier integraal.

    In de zaak van Kim De Gelder, de verantwoordelijke voor de steekpartij in het kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde en voor de moord op Elza Van Raemdonck in Vrasene, komt er geen nieuw college van gerechtspsychiaters om de jongeman te onderzoeken. Dat heeft de kamer van inbeschuldigingstelling vandaag beslist.De Gelder bracht op 23 januari 2009 twee baby’s om het leven toen hij in het wilde weg met een mes begon te steken in het kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde. Hij verwondde nog tien kinderen en twee begeleiders. Hij bekende ook dat hij op 16 januari de moord pleegde op de 72-jarige Elza Van Raemdonck in Vrasene.Een college van vijf gerechtspsychiaters oordeelde dat De Gelder toerekeningsvatbaar is. Jaak Haentjens, de advocaat van De Gelder, vroeg een nieuw psychiatrisch onderzoek omdat zijn cliënt volgens hem psychisch ziek is. De kamer van inbeschuldigingstelling heeft de vraag van de verdediging echter afgewezen.De KI besliste wel dat de onderzoeksrechter in Dendermonde een apotheker als deskundige moet aanstellen, om na te gaan welke medicatie De Gelder genomen heeft sinds hij aangehouden werd. Die bijkomende onderzoeksdaad zou niet leiden tot een grote vertraging voor het dossier.Geciteerd uit:
    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1117211/2010/06/11/Geen-nieuw-psychiatrisch-onderzoek-Kim-De-Gelder.dhtmlOp 18 mei meldde ik op mijn blog, dat Kim DG nog leeft.
    In het stukje verbaasde ik mij daarover, gezien de medicatie die hem momenteel wordt toegediend.

    Eigenlijk zou KI dit gewoon kunnen opvragen, maar aan de opsomming van Efexor (venlafaxine), Haldol, Risperdal en Zyprexa zal men niet zoveel wijzer worden.De officiële uitleg van de getrouwen aan healthcare zal het hebben over serotonine en dopamine en wat al meer kan mislopen in die hersenen en met gepaste veilige medicatie moet gecorrigeerd worden.De getrouwen aan healthcare zijn gebonden aan de broedereed en precies ook healthcare heeft ervoor gezorgd dat ze niet meer mogen weten dan wat strict noodzakelijk is om het zootje veel geld te laten verdienen.Het begon al in de jaren 80.
    Toen de ongeveer 750 mogelijke variaties op het amfetaminepatroon waren uitgeput, boorde men een nieuw patroon aan, met veel meer statistische mogelijkheden.
    De phenylpropylamines (SSRI’s-antidepressiva) werken net op dezelfde manier als de phenylethylamines (de 750 amfetamines).
    Probleem met amfetamine was de opiumreglementering, het dopingimago en de sterfgevallen en agressie ermee bij chronisch gebruik.Met het nieuwe patroon wou men dit verdoezelen (comorbiditeiten werden uitgevonden) en het verwoesten van het zenuwstelsel, waarvoor amfetamine bekend stond, werd vervangen door het sprookje van de serotonine (en later: dopamine-) tekorten.

    Nu al weten renners al dat Prozac en Strattera als amfetaminedoping kan gebruikt worden.

    De officiële geneeskunde heeft het nog steeds over het heilzame regelen van serotonine.

    Nu nog steeds, zelfs sinds de serotoninefabel al door wetenschappelijk onderzoek is onderuit gehaald.

    Maar zo snel zijn nu de handboeken niet herschreven en commercieel doen de sprookjes het nog steeds.

    Het verdoezelen van de chemische waarheid blijkt ook uit het feit, dat men de depressieven, die men drogeert op het hart drukt om de medicatie te blijven slikken, al was het maar om een terugval te vermijden.

    Heel handig, daarmee vermijdt men dat aan een amfetamineverslaving en een gepaard gaande ontwenning zou moeten gewerkt worden.

    Een goede zaak ook voor pharma, want de handel blijft draaien.

    Nu de Kim-cocktail.

    Efexor (venlafaxine) is als amfetamine (1 van de 750 variaties) een psychoticum en de drie anderen zijn antipsychotica.
    Ik vermoed dat de vijf gerechtspsychiaters heel vaag zijn over het nut om aan een persoon als Kim DG nog een psychoticum toe te blijven dienen.
    Ik ben geen arts en stel geen diagnose, maar wie heeft hier belang dat de patient ermee stemmen blijft horen, wanen, agressief gedrag vertoont en zelfmoordgedrag ontwikkelt.

    De enige verklaring daarvoor kan zijn, dat de patient als sinds jaren zodanig aan amfetaminegebruik (phenylethylamines, phenylpropylamines en ook piperidinebenzylaatesters?) verslaafd is geworden, dat niemand het simpelweg nog aandurft om te beginnen ontwennen.

    De meest handige manier daarbij om een en ander in de hand te houden is het gebruik van antipsychotica en te oordelen aan het trio, moet nogal wat psychotisch gedrag onderdrukt worden.

    En waarom dan mijn verbazing dat Kim nog leeft?
    Over het zelfmoord gedrag bestaat al geen twijfel meer.

    Maar toen in een periode in 2004 er voor Vioxx 932 doden werden geregistreerd bij FDA, haalde men die stof prompt uit de handel.
    Maar in precies dezelfde periode telde men voor Risperdal 1093 doden en voor Zyprexa 1005 doden.

    Die stoffen bleven in de handel en worden nu bij Kim DG gebruikt om zijn amfetamineverslaving, zijn wanen, zijn stemmetjes, zijn zelfmoordgedrag en zijn psychosen onder controle te houden.

    Hoofdvraag hierbij is: waarom blijft men de toxicomanie aan amfetamine (of zelfs eventueel aan cocaïnedoping -piperidinebenzylaatesters) onderhouden?
    Wie heeft die toxicomanie opgestart en wanneer?

    Wanneer is daardoor het psychotisch gedrag ontstaan en het controleverlies over gedrag.

    Heeft men een toxicomanie ingesteld om medische redenen?

    Of was het de bedoeling om stoffetjes te regelen, die de patient toch zo broodnodig had, zonder te (willen) weten hoe men in feite het zenuwstelsel ermee verwoestte?

    Maakte men psychotisch om commerciële redenen, omdat ook een medische toxicomanie goed opbrengt en het voorwenden van ‘werkingsmechanisme onbekend’ een mogelijk schuldgevoel verdringt.

    Wie zijn de schuldigen aan de epidemie van psychotisch gedrag in de maatschappij?
    Zij die denken dat ze mensen genezen door ze fabels over stoffetjes wijs te maken?

    Of zij die de fabels hebben uitgevonden om stiekem harddrugs te slijten als levensnoodzakelijke medicatie?

    Het parket heeft het moeilijk met die puzzel.

    Simpelweg omdat in die moordzaak de ware schuldigen niet terechtstaan en men de operette van deskundigen gebruikt als een rookgordijn.

    Healthcare en artsen gniffelen zich rijk door ongeleide projectielen los te laten op de maatschappij.
    Zelf ben ik beschaamd dat het zo gemakkelijk is om nieuwe schuttersfestijnen te voorspellen.

    Maar dit is een getuigenis van iemand die de Iraanse taxichauffeur heeft gekend, voordat hij tot dwangmatig ‘psychotisch’ en robotmatig heel gelukkig werd genezen.

    Ik ken de Iraanse taxichauffeur, die die vrederechter en die griffier neerschoot, persoonlijk van zien van een paar jaar geleden. Hij kwam toen bijna alle dagen in …… waar wij vriend aan huis zijn.

    Die taximan was vroeger een redelijk normaal mens, maar soms wel wat lastig in de omgang. Maar een jaar of drie geleden veranderde hij in een soort zombie, staarde recht voor zich uit en groette zelfs niet meer als iemand hem goeiedag toeriep.

    Dat hij bij zijn aanhouding zo raar deed en telkens weer zei dat hij zelfmoord wou plegen, is ook typisch. Toen ik gisteren hoorde dat hij al in ‘psychische moeilijkheden’ was vóór de feiten, en dat hij bijna onmiddellijk naar de psychiatrische afdeling van de gevangenis gebracht werd, fronste ik toch even de wenkbrauwen.

    In de psychiatrische afdeling van de gevangenis zou hij aangepaste zorg krijgen omwille van zijn labiele mentale toestand. Ondertussen is ook al een college van psychiaters aangesteld om zicht te krijgen op zijn geestelijke stabiliteit nu en op het moment van de feiten. “ (HLN vandaag)

    Is dat laatste de gebruikelijke procedure, en gebeurt dat altijd zo snel? Of gaat het hier zo snel omdat het een uitzonderlijke situatie betreft, met de vrederechter en de griffier? Of is er misschien een ander probleem “van psychiatrische aard”?…

    We kunnen het wellicht niet met zekerheid stellen en als dat wel al kon, dan nog mag dit niet uitgesproken of belicht worden (vgl L’Hermitte –Nijvel, Van Gelder, enz. enz.) Wat voor mij wél vaststaat is dat meer dan de helft van alle zelfmoorden, moorden, gezinsdrama’s, verdachte verkeersongevallen in Vlaanderen in de voorbije vijftig jaar enz. niet zouden gebeurd zijn als er geen pillen in het spel waren; dan waren de problemen op een andere manier opgelost geweest.

    Maar ja, wanneer zal de emmer overlopen? Hij is al overvol.

    In die tekst verwijs ik naar 18 mei 2010, waar ik toen meldde dat KDG nog leeft, ik citeer die tekst ook.

    Op 1 november 2009 redde ik met mijn nieuwsbrief 137 de jongen van een geplande zelfmoord.De week die daarop volgde verhuisde hij naar Brugge, voor een ‘betere’ medische verzorging.
    Geruchten over een zelfmoord, die week werden tegengesproken.
    Sindsdien blijkt hij toerekeningsvatbaar te zijn.Vraag is wel of het parket het zal aandurven om voor assisen de jongen in het publiek te vertonen.Of zullen de toegediende psychotica de jongen opnieuw doen zelfmoorden?Vraag is of de verantwoordelijke psychiaters, die zelfmoordmedicatie toedienen (medicatie om te zelfmoorden) wel het verschil kennen tussen de generische naam en de gedeponeerde naam van de stof, waarmee psychotisch wordt gemaakt.Wat ze alvast niet kennen -hopelijk toch voor hen, (want die domheid zou ze nog sieren), is de manier waarop ze patiënten ermee een zelfmoord injagen.En rekent het parket op die (on?)deskundigheid om de jongen vakkundig psychotisch te maken en te houden?Vraag is of toerekeningsvatbaar ook betekent, onder de invloed van een cocktail van stoffen, die ooit in een en dezelfde periode meer doden veroorzaakten, dan het aantal doden waardoor Vioxx op een moment uit de handel werd gehaald.Die stoffen blijven in de psychiatrie nog steeds in de handel omdat het doden ermee, maatschappelijk bruikbaar wordt geacht.Ook wanneer iemand toerekeningsvatbaar in voorarrest zit?Voor wanneer nog een zelfmoordpoging bij Kim DG?

    Het parket wacht vol ongeduld.

    Na 1 november 2009 (Allerheiligen) zijn nu bijna 7 maanden verstreken.

     

    Mijn Allerheiligen-boodschap van 1 november 2009 luidde als volgt.

    Parket wacht op zelfmoord om zaak KimDG te deblokkeren.Want het is precies healthcare, die tot op vandaag de zaak helemaal klem heeft gereden.Healthcare, die ervoor zorgt dat massa’s geld worden uitgegeven aan preventie en aan middelen, die zogezegd het zelfmoorden zouden moeten verminderen, is de muur waar alle onderzoek naar mededaders op vastloopt.Sinds de administratie Nixon(Ford)-Kissinger, healthcare de opdracht gaf en fondsen voorzag, om middelen te ontwikkelen voor mindcontrol en een biologischeoorlogsvoering, kwam daardoor ongeveer tien jaar later een nieuw amfetaminepatroon (Prozac en SSRI’s) tot stand.Men vermeed om het patroon als dusdanig bekend te maken, vandaar dat vooral om commerciële redenen, de verkooptruc met de stoffetjestekorten werd bedacht.Serotonine waarvan de overmaten in het lichaam eenvoudig niet te meten zijn, zou voortaan dienen om een medisch circus tot stand te brengen.Niemand kan zelfs bepalen welke normale waarden een patiënt moet hebben om niet depressief te zijn.Alleen op basis van een subjectieve beoordeling, zonder medische criteria, zou iemand serotoninetekorten hebben, waarmee kan gedrogeerd worden met de nieuwe amfetaminedoping, die men heeft omgedoopt tot SSRI’s.Hetzelfde verhaal bij ADHD, waar dopaminetekorten het sprookje moeten dragen, waarmee men met cocaïne of amfetaminedoping, de beoogde mindcontrol kangaan instellen.Immers een ADHD behandeling steunt op het dwangmatig psychotisch maken, wat in de volksmond bekend is als een robotachtig gedrag.En niemand die eraan dacht om simpelweg dopamine toe te dienen, een stof die niet eens onder de opiumwetgeving valt.

    Nu na al die jaren blijkt dat de beoogde mindcontrol eerder een controleverlies over het gedrag heeft tot stand gebracht (stemmen horen, veranderde perceptie op de realiteit, wanen, hallucinaties, psychotisch gedrag en een lagere zelfmoorddrempel), door het verwoesten van het zenuwstelsel, wil niemand het eigenlijke opzet van de komedie bekend maken, laat staan er de verantwoordelijkheid voor nemen.

    Wat wel lukte in de operatie ‘mindcontrol’ was het beoogde dwangmatig psychotisch gedrag, maar daarvoor moest net zoals bij het behandelen van ADHD, en verwante aandoeningen, hoger gedoseerd worden dan om alleen maar te drogeren.

    Het leger psychiaters dat intussen in de zaak (KDG) werd aangesteld, heeft de wereld vooral aangetoond hoe onbekwaam men eigenlijk is om uit te leggen hoe de chemische stoffen tewerk gaan om stemmen in het hoofd te kunnen horen, om een gedrag te doen ontstaan die aan die stemmen een gevolg geeft, die agressie veroorzaken, wanen en een veranderde perceptie op de realiteit.

    Bovendien wordt die onbekwaamheid en het lachwekkend gewauwel bewust in stand gehouden door healthcare, die artsen aanleert dat het werkingsmechanisme van de nieuwe middelen voor mindcontrol onbekend is en zo moet blijven.

    Wat meer is, het parket is nu op een punt beland waarop zonneklaar blijkt dat er mededaders zijn aan de moordpartij, door een uit de hand gelopen ‘mindcontrol’, en dat ze ervoor hebben gezorgd dat een ongeleid projectiel zijn gang kon gaan.

    Maar op dat punt, waakt de healthcare.

    Niet alleen zouden de namen van de medeplichtigen moeten bekend raken, maar wat nog veel erger is, de techniek en de stoffen, die de mindcontrol deden ontsporen, zouden openbaar moeten.

    En op vandaag is dit om commerciële redenen, nog het grootste taboe.

    Vandaar dat de medische wetenschap stelt dat alleen het onbekend houden van het werkingsmechanisme van de psychotica die mindcontrol instellen, de echte wetenschap is, terwijl het bekendmaken van dat werkingsmechanisme als niet wetenschappelijk moet worden beschouwd.

    En dus heel verwerpelijk.

    Of hoe het parket nu twijfelt tussen het opsporen en mee berechten van zij die een ongeleid projectiel tot de moorden hebben aangezet door tot een onverantwoorde en ongecontroleerde mindcontrol te drogeren en tussen de psychiatrie de tijd geven om met fabeltjes of foefjes hun imago te redden en daarmee een zelfmoord riskeert.

    Ik vrees dat de maatschappij en ook healthcare, van het parket dat laatste verwachten.

    Het gaat om teveel geld en macht.

    Een vervelende zaak, want eerdere ongeleide projectielen, werden een proces gespaard, omdat ze meestal al ter plaatste vakkundig werden geëxecuteerd.

    Overheden in dit land zijn PERFECT op de hoogte van de werking van psychotica en anti-psychotica die in de medische wereld worden toegepast.

    Immers in 2011 diende de minister van Volksgezondheid anoniem tegen mij een klacht in bij de Orde van Apothekers omwille van onder meer het bekend maken van de farmacologie van deze stoffen.

    Vandaar dat nu onlangs op assisen is gebleken hoe stevig het taboe rond de werking van psychotisch en agressief-makende medicatie moet in stand worden gehouden.
    Wanneer zelfs een bovenlaag van de rechtsprekende macht zich leent tot hang en spandiensten aan een industrie die legaal dealt en daarmee de maatschappij in gevaar brengt.

    Volledigheidshalve vermeld ik hierbij dat ik op 18 oktober 2012 door de Hoge raad van beroep van de Orde van Apothekers ben vrijgesproken, die daarmee een veroordeling bij verstek in eerste aanleg heeft vernietigd.
    Verstek, omdat ik weigerde om in te gaan op drie dagvaardingen, zonder dat daarbij de identiteit werd prijsgegeven van de anoniem te houden klager (klaagster).

    Mij werd verweten dat ik het publiek zou aanzetten om geen medicatie tegen ADHD of Alzheimer te gebruiken.
    Bij mijn verdediging had ik tevens gevraagd om de theorie te toetsen waarmee ik die medicatie als schadelijk afwijs.
    Toetsing die uiteindelijk (nogal geruisloos) is uitgevoerd door de Vlaamse Interuniversitaire Raad, even zo geruisloos als het parket in Zwitserland de oorzaak van het busongeval in Sierra probeert te laten vergeten.
    Nieuwsbrief 624 : “Sierre-ramp gevolg van chronisch cocaïne-psychoticum-gebruik.”
    Nieuwsbrief 645 : Chauffeur Sierre dood achter het stuur van de bus.”

    Machten zijn hier actief waartegen geen vaderlandse uitvoerende, wetgevende of rechtsprekende machten opgewassen zijn.

    Uitvoerende macht:
    De minister van Volksgezondheid die tegen mij een sanctie vraagt bij de Orde van Apothekers om de belangen van de farmaceutische industrie gaaf te houden.
    Een ex-medisch directeur van Lilly is op dit ogenblik nog steeds voorzitter van het directeuren comité bij het ministerie van Volksgezondheid.

    Rechtsprekende macht:
    Een hof van assisen waarbij een zogezegde deskundige een koosnaampje (antidepressivum) gebruikt om geen uitleg te hoeven geven over hoe dit psychoticum een controleverlies over het gedrag doet ontstaan en daardoor agressief maakt.
    En een voorzitter die het daarbij angstvallig blauw blauw laat, terwijl de onderzoeksrechter mijn uitleg van 11 juni 2010 al had kunnen gebruiken.

    Wetgevende macht:
    Een Belgische Senaat die tegenstemt bij een voorstel om het dealen van harddrugs bij kinderen te verbieden.
    Dit naar aanleiding van de 10de verjaardag van het VN-verdrag over de rechten van kind.
    Lees daarover: “Welke partijen staan VOOR het dealen van harddrugs bij kinderen?” van 9 juni 2010.

    En omdat de vierde macht in ons land (MSM) als spreekbuis dient van de drie eerder aangehaalde machten, koos die vanzelfsprekend uiteindelijk ook voor de belangen van de farmaceutische bedrijven met een zakencijfer dat groter is dan het bruto nationaal product van verschillende landen waar ze actief zijn.
    Een pers, die zich objectief waant en schuldig zwijgt wanneer spreken of schrijven hen wordt afgeraden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Sporters weten over medicatie wat artsen niet weten.

    Posted on July 5th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Sporters weten dat bedroefden en kinderen legaal drogeren.

    Zolang artsen niet eens beseffen dat ze patiënten stevig drogeren in plaats van medisch te behandelen, is dit voor het beoefenen van de sport handig meegenomen.

    En omdat het doodvallen eraan noch bij bedroefden, noch bij kinderen een zorggerelateerde calamiteit is, worden daar geen statistieken van bijgehouden.

    Immers, legale doping is als veilig uitgeroepen, en dat mag zo blijven.

    Vandaar dat renners niet (kunnen) doodvallen aan medicatie die vanzelfsprekend goed zal voorgeschreven zijn, al hoeven artsen niet eens te weten waar ze mee bezig zijn.
    Het doodvallen in de sport zal in dat geval geen sportgerelateerde calamiteit zijn.

    Voor de geneeskunde zijn dit ‘uitbehandelde’ patiënten, waar dan wel statistieken van bestaan, die de successen van een behandeling illustreren.

    Een moment van rouw en dan op naar de volgende calamiteit.

    Ruim een kwarteeuw lang genas men droefheid en pedagogisch ongemak met veilige medicatie, die patiënten toch hard broodnodig bleken te hebben.

    Serotonine of dopamine redden, werd een daad van curatieve menslievendheid.
    Niemand stelt zich vragen en bovendien, zou het weigeren van die weldaden misdadig zijn.

    Maar… ook niemand kon of kan uitleggen wat er aan de serotonine of dopamine verkeerd liep en nog minder kan iemand de heilzame werking verklaren door het gepruts eraan.

    Nu blijkt dat droefheid en pedagogisch ongemak helemaal niets met stoffetjes te maken hebben.

    Waarom zou dan de gebruikte medicatie zo heilzaam zijn?
    Waarom verbergt men de heilzame werking?
    Waarom de sprookjes?

    Waarom haben wir es nicht gewusst?

    De veilige medicatie staat niet op de verboden lijsten voor renners omdat de artsen, die de lijsten samenstellen, ook alleen maar mogen weten, dat dit geen doping is, maar die harddrugs worden voorgesteld als serotonine-of dopamine-beschermers.

    Bijkomend voordeel: je kan er niet aan doodvallen en als dit toch gebeurt, dan zal het wel een aangeboren hartziekte geweest zijn.
    Autopsie hoeft in die gevallen zelfs nooit, immers… we krijgen hem of haar er niet mee terug.
    (Frederik Nolf: 5 februari 2009)

    Maar waar schuilt nu de denkfout?

    De serotonine-fabel is doorprikt.

    Nu raakt bekend dat fluoxetine (Prozac) aan 20 mg net zo goed als amfetamine van 10mg drogeert.
    Beiden zijn immers psychotica waarop het zenuwstelsel reageert met het vormen van antistoffen, maar ook met een gevarenreflex, die het dopingeffect verklaart.

    Vandaar het drogeren van patiënten die lijden aan droefheid.

    Kinderen evenwel, waarop een pedagogisch ongemak is geprojecteerd, hoeven niet gedrogeerd te worden, maar wel massief en dwangmatig psychotisch gemaakt met dezelfde psychotica, in veel hogere doseringen dan.

    Het contradictorische (drogeren en rustiger maken) is alleen maar schijn.
    Vandaar dat (lage) proefdoseringen methylphenidaat dienden om ADHD uit te lokken (hyperkinetisch omwille van gedrogeerd), waarna dan hoger moest gedoseerd om te behandelen tot dwangmatig psychotisch.
    Wat meteen de epidemie eraan verklaart.

    Strattera is een vermomde Prozac.
    In beide producten is identiek dezelfde metaboliet actief.

    Maar om een bedroefde op te peppen volstaat een DDD (defined day dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht (Prozac).
    Het robotmatig dociel (eufemisme voor psychotisch) maken bij kinderen gebeurt met een DDD van 80mg/70kg lichaamsgewicht (Strattera).

    Precies omwille van diezelfde actieve metaboliet in beide stoffen, heeft men voortaan ook Prozac toegelaten om bedroefde kinderen (alleen maar) te drogeren.
    Terwijl dit vroeger verboden was, omwille van het risico op zelfmoorden.

    Het zelfmoorden is intussen ook allang geen zorggerelateerde calamiteit meer, bij de ontstane iatrogene depressies is zoiets immers al maatschappelijk stevig geaccepteerd.
    Dé grote verdienste van drogerende antidepressiva en hun onbekend gehouden werking.

    Wat hier beschreven staat is natuurlijk wetenschappelijke onzin, omdat de medische wetenschap voorhoudt dat niemand weet (of mag weten) hoe phenylalkylamines – als amfetamines – of de cocaïnes farmacologisch actief zijn.
    Een kennis die commercieel helemaal niet te verantwoorden zou zijn en daarom beter onbekend blijft.

    Waarom is medicatie populair bij renners?
    Medicatie is veilig, niemand weet hoe die werkt, en je kan er niet aan doodvallen.

    Hierbij een voorbeeld.

    Gelezen in Het Nieuwsblad van 18 oktober 2008.

     

    http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GGE21TRB9

    Zelfs het toedienen van medicatie, als reagens of precursor, stelt het lichaam in staat om zelf doping te produceren.
    Depakine, wordt als een anti-epilepticum voorgeschreven, maar ook en vooral, als een mood-stabilisator.
    En waarom dit eufemisme?

    Omdat Depakine uiteindelijk een stof aanmaakt, die positief test op net dezelfde antistof, dat het organisme produceert, wanneer het zou gedrogeerd worden met methamfetamine (Pervitin).

    Maar wat een situatie!

    Renners die verdomd heel goed weten hoe medicatie als doping werkt.
    En die verrassend goed op de hoogte zijn van de reagentia of precursoren, waarmee het lichaam tijdens de slaap ‘lichaamseigen’ doping kan aanmaken.

    Artsen, die daar niets van (mogen) weten.
    En daarom niet eens verpinken als er eentje doodvalt.

    Uit de Standaard van 19/07/2008.

    http://www.standaard.be/Krant/Tekst/Artikel.aspx?artikelId=GI1UFHBL&date=20080719&demo=False

    Ik stuurde dezelfde dag nog een bericht naar die arts, met het advies om toch even de bijsluiter van Strattera te lezen.

    Meer over de echte werking van deze en andere psychotica is alleen maar in mijn boek te lezen.
    Die werking is bovendien het grote taboe bij de medische literatuur, die als wetenschap het onbekende blijft prediken.
    En gelukkig niet eens de moeite neemt om over de echte werking een discussie aan te gaan.

    Zelfs Wikipedia houdt er niet van dat het werkingsmechanisme van legale doping wordt bekend gemaakt.
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Overleg_gebruiker:Fernand_Haesbrouck

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Laura Batstra onder vuur.

    Posted on May 30th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Deze namiddag lukte het me niet om de aanval op Laura Batstra op Artsennet.nl van antwoord te dienen.

     

    Vandaar dan via deze weg.

    Deze brief is gericht aan de man die op deze website een blog heeft en waar blijkbaar niet mag of kan gereageerd worden met een andere visie op de dingen.

    Geachte professor Vermeiren,Beste Robert,Het spijt me U te moeten melden dat ik niet zoveel woorden kan gebruiken om duidelijk te maken dat ik het niet met U eens ben.

    Simpelweg omdat ik niet die vorming genoot om met veel woorden rond de hete brij heen te draaien, wat U zelf een loopgravenoorlog hebt genoemd.

    Ik las ze allemaal, al die woorden, omdat ik tenminste hoopte iets te lezen, waarmee U Uw autoriteit in mijn ogen had kunnen vergroten.

    U spreekt van medicatie, waarbij gesuggereerd wordt dat U de patiënten en hun omgeving daarbij helpt. Wat mij bovendien opvalt is dat U nalaat het publiek in te lichten over de manier waarop U dat helpen farmacologisch tot stand brengt.

    Ik begrijp het wel dat het voor U en al Uw collega’s commercieel handig is om het dogma van de onbekende werking dat healthcare daarover hanteert zomaar zonder enige wetenschappelijke, noch kritische zin over te nemen.

    Aan dat gebrek aan wetenschappelijk inzicht stoor ik mij heel erg, temeer omdat de maatschappij ervan uitgaat, dat U dat soort inzicht wel zou hebben.

    Ik zou het daarom erg op prijs stellen, dat de wetenschappelijke instanties, waarvan U gebruik maakt om Uw stelling en ook het gebruik van medicatie te promoten, tevens deze gelegenheid zouden willen aangrijpen ook de echte farmacologie van een en ander te willen publiceren.

    Als apotheker ben ik helemaal niet beschaamd om dit te doen, niet alleen omdat dit mijn vak is, maar ook en vooral, mijn verdomde plicht tegenover de maatschappij.

    Het getuigt van een gewetenloos schuldig verzuim dat zelfs artsen, een lijfspreuk als ‘primum non nocere’ misbruiken om stoffen onder een opiumreglementering als veilig te promoten, vooral dan bij kinderen.

    Al sinds meerdere jaren publiceer ik die farmacologie via internet.
    Waarbij ik mezelf sterk maak met een bewijs uit het ongerijmde: als dit werkingsmechanisme fout zou zijn, dan hadden de medisch financiële imperia al lang gehakt van mij gemaakt.

    Terwijl het natuurlijk heel erg loont, wanneer slimme artsen als U, net als de rest van de wereld ervan overtuigd blijven dat die werking onbekend is en vandaar ook veilig.

    Om patiëntjes en hun omgeving… op het eerste gezicht, te helpen.

     

    Apotheker Fernand Haesbrouck.,
    Ieper, 30 mei 2012

     

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Wat niemand mag weten.

    Posted on January 15th, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    Prostiq , een metaboliet van Efexor, desvenlafaxine, zou het eerste niet-hormonale product zijn, om menopauze te behandelen.
    7,9 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Efexor (venlafaxine), is een klassiek amfetamine, dus ook bruikbaar bij menopauze of andere depressies.
    8,3 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Floxyfral (fluvoxamine) , wordt in het lichaam omgevormd tot een piperidine-kern, waardoor die metaboliet een cocaïne-activiteit gaat uitoefenen.
    8,4 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Halcion wordt als een kortwerkend benzodiazepine meestal voorgeschreven samen met antidepressiva omwille van de slaapstoornissen van die AD’s.
    Benzo’s hebben de kwalijke reputatie om de emoties bij mensen af te vlakken.
    8,7 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Strattera (atomoxetine) is een vermomde Prozac, met dezelfde actieve metaboliet ervan.
    Die nieuwe antidepressiva’s heeft men als SSRI of SNRI gedoopt om te verhinderen, dat ze als amfetamines door het leven zouden gaan, wat ze chemisch eigenlijk wel zijn.
    25 jaar later dan Prozac in de handel gebracht.
    9 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Lariam (mefloquine), is niet een echt piperidinebenzylaat als cocaïne, maar de piperidine is samen met het chinoline-patroon, ongeveer even sterk als doping, lees: het vermogen om neuronen te verwoesten, waardoor een controleverlies over gedrag kan ontstaan.
    9,5 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Amfetamines (Pervitin, Dexedrine, Aderall, Efexor, Bupropion, XTC, metamfetamine, de vroegere hongerremmers zoals Ponderal-Ionamin-Acomplia,Isomeride,diethylpropion,Reductil enz…) zijn alom bekend omwille van de agressies die het gevolg zijn van het gebruik ermee.
    Bij ADHD dient de amfetaminewerking van methylphenidaat, om dwangmatig psychotisch te maken, omdat die op gewichtsbasis nog 30% actiever is dan zuivere cocaïne.
    9,6 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Seroxat, Paxil (paroxetine) is een piperidinebenzylaat, als cocaïne, maar waarvan de stikstof in de piperidinekern op drie koolstofatomen verwijderd staat van de phenylgroep, waardoor theoretisch iets minder actief dan cocaïne, wat wordt gecompenseerd door iets hoger te doseren.
    Vergelijk met de afstand van drie koolstofatomen tussen de stikstof en de phenyl, bij de SSRI’s, waar men ook de activiteit met meer milligrammen compenseert tegenover de amfetamines van de klassieke soort.
    10,3 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Prozac (fluoxetine) is als amfetamine (samen met Strattera, omwille van dezelfde actieve metaboliet) zeer geliefd bij sporters, als legale amfetaminedoping.
    Die doping blijft legaal, omdat artsen, die dit zouden moeten of kunnen verbieden, door de heersende serotonine of dopaminefabel, voldoende dom worden gehouden, omdat ze niet eens mogen weten, dat men er eigenlijk de depressieven mee drogeert.
    SSRI’s , amfetamine en cocaïnes hebben helemaal niets therapeutisch met neurotransmitters te maken, wel werken ze goed, door de gevarenreflex die ermee ontstaat, wanneer dosis per dosis neuronen worden verwoest.
    10,9 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.

    Varenicline (Champix) is een piperidinebenzazepine, waarbij de stikstof in de piperidine wel op de twee klassieke koolstofatomen-afstand staat van de energiecomponent, die in de plaats staat van de phenyl, de thiofeen(bij Cymbalta), de chinoline of zelfs de tricyclische structuur, die we ook kennen van de oude tricyclische antidepressiva (TCA) en de indolen (LSD, circadianes).
    De stof zou actief zijn op de nicotinereceptoren, weeral zo een fabel om de echte chemische werking ervan te verbergen en een veilige waan te creëren. Immers, geen enkele arts die beseft dat men met Champix eigenlijk de nicotinetoxicomanie vervangt door een cocaïnetoxicomanie.

    Met als gevolg:
    18 keer meer in verband gebracht bij agressies tegenover andere medicatie.
    Cardiologen beseffen niet eens dat ze ermee rokende ouderlingen sneller dood krijgen, dan waren ze blijven roken.

    Bij gebruik van elk van deze stoffen zwijgen we dan nog van de spontane sterfgevallen ermee door pulmonaire hypertensie en het te verwachten dementeren bij chronisch gebruik.

    Bron: http://healthland.time.com/2011/01/07/top-ten-legal-drugs-linked-to-violence

    Ik probeer dit nu al zeven jaar met mijn chemische uitleg aan de man te brengen.
    Maar die uitleg wordt om commerciële redenen als niet-wetenschappelijk weggehoond.

    De algemeen geldende sprookjes over serotonine, dopamine, over receptoren van alles en nog wat, zijn wel wetenschappelijk geacht.
    Sprookjes, zelfs van nicotinereceptoren tot alcohol- en straks ook nog van Alzheimer-receptoren, zorgen ervoor dat het medisch bedrijfsleven gepast onkundig wordt gehouden, over hoe healthcare bezig is om de eigen lucratieve religie in de maatschappij chemisch te verankeren.

    Met de ziektemakers, die steunen op een heel simpel scheikundig patroon en vooral op de kracht van ghostwriters, die steeds maar de meest gekke sprookjes kunnen uitvinden.

    Een religie waar de mensen van houden, omdat al die wondere medicatie (of ziektemakers) ook als partydrugs kunnen dienen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us