Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Assisen belette bewust debat over agressiemedicatie KDG

    Posted on April 4th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    DeMorgen11062011ApothekerGevraagd_1

    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1117211/2010/06/11/Geen-nieuw-psychiatrisch-onderzoek-Kim-De-Gelder.dhtml

    Groot was mijn verbazing wanneer tijdens het proces het hof een zogenaamde deskundige kon laten verklaren dat Efexor alleen maar een antidepressivum is en daarmee was het debat over de medicatie schijnbaar gesloten.
    Geen woord over de werking of de farmacologie van psychotica en antipsychotica.

    Terwijl op 11/06/2010 de Kamer van Inbeschuldigingstelling de aanstelling van een apotheker had bevolen om duidelijkheid te verschaffen.

    Omdat ik mij als apotheker aangesproken voelde, publiceerde ik nog dezelfde dag de farmacologische uitleg waarover de onderzoeksrechter volgens de KI zou moeten beschikken.

    Zie daarover mijn nieuwsbrief 210 van dezelfde 11 juni 2010.

    Voor de duidelijkheid herhaal ik die uitleg hier integraal.

    In de zaak van Kim De Gelder, de verantwoordelijke voor de steekpartij in het kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde en voor de moord op Elza Van Raemdonck in Vrasene, komt er geen nieuw college van gerechtspsychiaters om de jongeman te onderzoeken. Dat heeft de kamer van inbeschuldigingstelling vandaag beslist.De Gelder bracht op 23 januari 2009 twee baby’s om het leven toen hij in het wilde weg met een mes begon te steken in het kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde. Hij verwondde nog tien kinderen en twee begeleiders. Hij bekende ook dat hij op 16 januari de moord pleegde op de 72-jarige Elza Van Raemdonck in Vrasene.Een college van vijf gerechtspsychiaters oordeelde dat De Gelder toerekeningsvatbaar is. Jaak Haentjens, de advocaat van De Gelder, vroeg een nieuw psychiatrisch onderzoek omdat zijn cliënt volgens hem psychisch ziek is. De kamer van inbeschuldigingstelling heeft de vraag van de verdediging echter afgewezen.De KI besliste wel dat de onderzoeksrechter in Dendermonde een apotheker als deskundige moet aanstellen, om na te gaan welke medicatie De Gelder genomen heeft sinds hij aangehouden werd. Die bijkomende onderzoeksdaad zou niet leiden tot een grote vertraging voor het dossier.Geciteerd uit:
    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1117211/2010/06/11/Geen-nieuw-psychiatrisch-onderzoek-Kim-De-Gelder.dhtmlOp 18 mei meldde ik op mijn blog, dat Kim DG nog leeft.
    In het stukje verbaasde ik mij daarover, gezien de medicatie die hem momenteel wordt toegediend.

    Eigenlijk zou KI dit gewoon kunnen opvragen, maar aan de opsomming van Efexor (venlafaxine), Haldol, Risperdal en Zyprexa zal men niet zoveel wijzer worden.De officiële uitleg van de getrouwen aan healthcare zal het hebben over serotonine en dopamine en wat al meer kan mislopen in die hersenen en met gepaste veilige medicatie moet gecorrigeerd worden.De getrouwen aan healthcare zijn gebonden aan de broedereed en precies ook healthcare heeft ervoor gezorgd dat ze niet meer mogen weten dan wat strict noodzakelijk is om het zootje veel geld te laten verdienen.Het begon al in de jaren 80.
    Toen de ongeveer 750 mogelijke variaties op het amfetaminepatroon waren uitgeput, boorde men een nieuw patroon aan, met veel meer statistische mogelijkheden.
    De phenylpropylamines (SSRI’s-antidepressiva) werken net op dezelfde manier als de phenylethylamines (de 750 amfetamines).
    Probleem met amfetamine was de opiumreglementering, het dopingimago en de sterfgevallen en agressie ermee bij chronisch gebruik.Met het nieuwe patroon wou men dit verdoezelen (comorbiditeiten werden uitgevonden) en het verwoesten van het zenuwstelsel, waarvoor amfetamine bekend stond, werd vervangen door het sprookje van de serotonine (en later: dopamine-) tekorten.

    Nu al weten renners al dat Prozac en Strattera als amfetaminedoping kan gebruikt worden.

    De officiële geneeskunde heeft het nog steeds over het heilzame regelen van serotonine.

    Nu nog steeds, zelfs sinds de serotoninefabel al door wetenschappelijk onderzoek is onderuit gehaald.

    Maar zo snel zijn nu de handboeken niet herschreven en commercieel doen de sprookjes het nog steeds.

    Het verdoezelen van de chemische waarheid blijkt ook uit het feit, dat men de depressieven, die men drogeert op het hart drukt om de medicatie te blijven slikken, al was het maar om een terugval te vermijden.

    Heel handig, daarmee vermijdt men dat aan een amfetamineverslaving en een gepaard gaande ontwenning zou moeten gewerkt worden.

    Een goede zaak ook voor pharma, want de handel blijft draaien.

    Nu de Kim-cocktail.

    Efexor (venlafaxine) is als amfetamine (1 van de 750 variaties) een psychoticum en de drie anderen zijn antipsychotica.
    Ik vermoed dat de vijf gerechtspsychiaters heel vaag zijn over het nut om aan een persoon als Kim DG nog een psychoticum toe te blijven dienen.
    Ik ben geen arts en stel geen diagnose, maar wie heeft hier belang dat de patient ermee stemmen blijft horen, wanen, agressief gedrag vertoont en zelfmoordgedrag ontwikkelt.

    De enige verklaring daarvoor kan zijn, dat de patient als sinds jaren zodanig aan amfetaminegebruik (phenylethylamines, phenylpropylamines en ook piperidinebenzylaatesters?) verslaafd is geworden, dat niemand het simpelweg nog aandurft om te beginnen ontwennen.

    De meest handige manier daarbij om een en ander in de hand te houden is het gebruik van antipsychotica en te oordelen aan het trio, moet nogal wat psychotisch gedrag onderdrukt worden.

    En waarom dan mijn verbazing dat Kim nog leeft?
    Over het zelfmoord gedrag bestaat al geen twijfel meer.

    Maar toen in een periode in 2004 er voor Vioxx 932 doden werden geregistreerd bij FDA, haalde men die stof prompt uit de handel.
    Maar in precies dezelfde periode telde men voor Risperdal 1093 doden en voor Zyprexa 1005 doden.

    Die stoffen bleven in de handel en worden nu bij Kim DG gebruikt om zijn amfetamineverslaving, zijn wanen, zijn stemmetjes, zijn zelfmoordgedrag en zijn psychosen onder controle te houden.

    Hoofdvraag hierbij is: waarom blijft men de toxicomanie aan amfetamine (of zelfs eventueel aan cocaïnedoping -piperidinebenzylaatesters) onderhouden?
    Wie heeft die toxicomanie opgestart en wanneer?

    Wanneer is daardoor het psychotisch gedrag ontstaan en het controleverlies over gedrag.

    Heeft men een toxicomanie ingesteld om medische redenen?

    Of was het de bedoeling om stoffetjes te regelen, die de patient toch zo broodnodig had, zonder te (willen) weten hoe men in feite het zenuwstelsel ermee verwoestte?

    Maakte men psychotisch om commerciële redenen, omdat ook een medische toxicomanie goed opbrengt en het voorwenden van ‘werkingsmechanisme onbekend’ een mogelijk schuldgevoel verdringt.

    Wie zijn de schuldigen aan de epidemie van psychotisch gedrag in de maatschappij?
    Zij die denken dat ze mensen genezen door ze fabels over stoffetjes wijs te maken?

    Of zij die de fabels hebben uitgevonden om stiekem harddrugs te slijten als levensnoodzakelijke medicatie?

    Het parket heeft het moeilijk met die puzzel.

    Simpelweg omdat in die moordzaak de ware schuldigen niet terechtstaan en men de operette van deskundigen gebruikt als een rookgordijn.

    Healthcare en artsen gniffelen zich rijk door ongeleide projectielen los te laten op de maatschappij.
    Zelf ben ik beschaamd dat het zo gemakkelijk is om nieuwe schuttersfestijnen te voorspellen.

    Maar dit is een getuigenis van iemand die de Iraanse taxichauffeur heeft gekend, voordat hij tot dwangmatig ‘psychotisch’ en robotmatig heel gelukkig werd genezen.

    Ik ken de Iraanse taxichauffeur, die die vrederechter en die griffier neerschoot, persoonlijk van zien van een paar jaar geleden. Hij kwam toen bijna alle dagen in …… waar wij vriend aan huis zijn.

    Die taximan was vroeger een redelijk normaal mens, maar soms wel wat lastig in de omgang. Maar een jaar of drie geleden veranderde hij in een soort zombie, staarde recht voor zich uit en groette zelfs niet meer als iemand hem goeiedag toeriep.

    Dat hij bij zijn aanhouding zo raar deed en telkens weer zei dat hij zelfmoord wou plegen, is ook typisch. Toen ik gisteren hoorde dat hij al in ‘psychische moeilijkheden’ was vóór de feiten, en dat hij bijna onmiddellijk naar de psychiatrische afdeling van de gevangenis gebracht werd, fronste ik toch even de wenkbrauwen.

    In de psychiatrische afdeling van de gevangenis zou hij aangepaste zorg krijgen omwille van zijn labiele mentale toestand. Ondertussen is ook al een college van psychiaters aangesteld om zicht te krijgen op zijn geestelijke stabiliteit nu en op het moment van de feiten. “ (HLN vandaag)

    Is dat laatste de gebruikelijke procedure, en gebeurt dat altijd zo snel? Of gaat het hier zo snel omdat het een uitzonderlijke situatie betreft, met de vrederechter en de griffier? Of is er misschien een ander probleem “van psychiatrische aard”?…

    We kunnen het wellicht niet met zekerheid stellen en als dat wel al kon, dan nog mag dit niet uitgesproken of belicht worden (vgl L’Hermitte –Nijvel, Van Gelder, enz. enz.) Wat voor mij wél vaststaat is dat meer dan de helft van alle zelfmoorden, moorden, gezinsdrama’s, verdachte verkeersongevallen in Vlaanderen in de voorbije vijftig jaar enz. niet zouden gebeurd zijn als er geen pillen in het spel waren; dan waren de problemen op een andere manier opgelost geweest.

    Maar ja, wanneer zal de emmer overlopen? Hij is al overvol.

    In die tekst verwijs ik naar 18 mei 2010, waar ik toen meldde dat KDG nog leeft, ik citeer die tekst ook.

    Op 1 november 2009 redde ik met mijn nieuwsbrief 137 de jongen van een geplande zelfmoord.De week die daarop volgde verhuisde hij naar Brugge, voor een ‘betere’ medische verzorging.
    Geruchten over een zelfmoord, die week werden tegengesproken.
    Sindsdien blijkt hij toerekeningsvatbaar te zijn.Vraag is wel of het parket het zal aandurven om voor assisen de jongen in het publiek te vertonen.Of zullen de toegediende psychotica de jongen opnieuw doen zelfmoorden?Vraag is of de verantwoordelijke psychiaters, die zelfmoordmedicatie toedienen (medicatie om te zelfmoorden) wel het verschil kennen tussen de generische naam en de gedeponeerde naam van de stof, waarmee psychotisch wordt gemaakt.Wat ze alvast niet kennen -hopelijk toch voor hen, (want die domheid zou ze nog sieren), is de manier waarop ze patiënten ermee een zelfmoord injagen.En rekent het parket op die (on?)deskundigheid om de jongen vakkundig psychotisch te maken en te houden?Vraag is of toerekeningsvatbaar ook betekent, onder de invloed van een cocktail van stoffen, die ooit in een en dezelfde periode meer doden veroorzaakten, dan het aantal doden waardoor Vioxx op een moment uit de handel werd gehaald.Die stoffen blijven in de psychiatrie nog steeds in de handel omdat het doden ermee, maatschappelijk bruikbaar wordt geacht.Ook wanneer iemand toerekeningsvatbaar in voorarrest zit?Voor wanneer nog een zelfmoordpoging bij Kim DG?

    Het parket wacht vol ongeduld.

    Na 1 november 2009 (Allerheiligen) zijn nu bijna 7 maanden verstreken.

     

    Mijn Allerheiligen-boodschap van 1 november 2009 luidde als volgt.

    Parket wacht op zelfmoord om zaak KimDG te deblokkeren.Want het is precies healthcare, die tot op vandaag de zaak helemaal klem heeft gereden.Healthcare, die ervoor zorgt dat massa’s geld worden uitgegeven aan preventie en aan middelen, die zogezegd het zelfmoorden zouden moeten verminderen, is de muur waar alle onderzoek naar mededaders op vastloopt.Sinds de administratie Nixon(Ford)-Kissinger, healthcare de opdracht gaf en fondsen voorzag, om middelen te ontwikkelen voor mindcontrol en een biologischeoorlogsvoering, kwam daardoor ongeveer tien jaar later een nieuw amfetaminepatroon (Prozac en SSRI’s) tot stand.Men vermeed om het patroon als dusdanig bekend te maken, vandaar dat vooral om commerciële redenen, de verkooptruc met de stoffetjestekorten werd bedacht.Serotonine waarvan de overmaten in het lichaam eenvoudig niet te meten zijn, zou voortaan dienen om een medisch circus tot stand te brengen.Niemand kan zelfs bepalen welke normale waarden een patiënt moet hebben om niet depressief te zijn.Alleen op basis van een subjectieve beoordeling, zonder medische criteria, zou iemand serotoninetekorten hebben, waarmee kan gedrogeerd worden met de nieuwe amfetaminedoping, die men heeft omgedoopt tot SSRI’s.Hetzelfde verhaal bij ADHD, waar dopaminetekorten het sprookje moeten dragen, waarmee men met cocaïne of amfetaminedoping, de beoogde mindcontrol kangaan instellen.Immers een ADHD behandeling steunt op het dwangmatig psychotisch maken, wat in de volksmond bekend is als een robotachtig gedrag.En niemand die eraan dacht om simpelweg dopamine toe te dienen, een stof die niet eens onder de opiumwetgeving valt.

    Nu na al die jaren blijkt dat de beoogde mindcontrol eerder een controleverlies over het gedrag heeft tot stand gebracht (stemmen horen, veranderde perceptie op de realiteit, wanen, hallucinaties, psychotisch gedrag en een lagere zelfmoorddrempel), door het verwoesten van het zenuwstelsel, wil niemand het eigenlijke opzet van de komedie bekend maken, laat staan er de verantwoordelijkheid voor nemen.

    Wat wel lukte in de operatie ‘mindcontrol’ was het beoogde dwangmatig psychotisch gedrag, maar daarvoor moest net zoals bij het behandelen van ADHD, en verwante aandoeningen, hoger gedoseerd worden dan om alleen maar te drogeren.

    Het leger psychiaters dat intussen in de zaak (KDG) werd aangesteld, heeft de wereld vooral aangetoond hoe onbekwaam men eigenlijk is om uit te leggen hoe de chemische stoffen tewerk gaan om stemmen in het hoofd te kunnen horen, om een gedrag te doen ontstaan die aan die stemmen een gevolg geeft, die agressie veroorzaken, wanen en een veranderde perceptie op de realiteit.

    Bovendien wordt die onbekwaamheid en het lachwekkend gewauwel bewust in stand gehouden door healthcare, die artsen aanleert dat het werkingsmechanisme van de nieuwe middelen voor mindcontrol onbekend is en zo moet blijven.

    Wat meer is, het parket is nu op een punt beland waarop zonneklaar blijkt dat er mededaders zijn aan de moordpartij, door een uit de hand gelopen ‘mindcontrol’, en dat ze ervoor hebben gezorgd dat een ongeleid projectiel zijn gang kon gaan.

    Maar op dat punt, waakt de healthcare.

    Niet alleen zouden de namen van de medeplichtigen moeten bekend raken, maar wat nog veel erger is, de techniek en de stoffen, die de mindcontrol deden ontsporen, zouden openbaar moeten.

    En op vandaag is dit om commerciële redenen, nog het grootste taboe.

    Vandaar dat de medische wetenschap stelt dat alleen het onbekend houden van het werkingsmechanisme van de psychotica die mindcontrol instellen, de echte wetenschap is, terwijl het bekendmaken van dat werkingsmechanisme als niet wetenschappelijk moet worden beschouwd.

    En dus heel verwerpelijk.

    Of hoe het parket nu twijfelt tussen het opsporen en mee berechten van zij die een ongeleid projectiel tot de moorden hebben aangezet door tot een onverantwoorde en ongecontroleerde mindcontrol te drogeren en tussen de psychiatrie de tijd geven om met fabeltjes of foefjes hun imago te redden en daarmee een zelfmoord riskeert.

    Ik vrees dat de maatschappij en ook healthcare, van het parket dat laatste verwachten.

    Het gaat om teveel geld en macht.

    Een vervelende zaak, want eerdere ongeleide projectielen, werden een proces gespaard, omdat ze meestal al ter plaatste vakkundig werden geëxecuteerd.

    Overheden in dit land zijn PERFECT op de hoogte van de werking van psychotica en anti-psychotica die in de medische wereld worden toegepast.

    Immers in 2011 diende de minister van Volksgezondheid anoniem tegen mij een klacht in bij de Orde van Apothekers omwille van onder meer het bekend maken van de farmacologie van deze stoffen.

    Vandaar dat nu onlangs op assisen is gebleken hoe stevig het taboe rond de werking van psychotisch en agressief-makende medicatie moet in stand worden gehouden.
    Wanneer zelfs een bovenlaag van de rechtsprekende macht zich leent tot hang en spandiensten aan een industrie die legaal dealt en daarmee de maatschappij in gevaar brengt.

    Volledigheidshalve vermeld ik hierbij dat ik op 18 oktober 2012 door de Hoge raad van beroep van de Orde van Apothekers ben vrijgesproken, die daarmee een veroordeling bij verstek in eerste aanleg heeft vernietigd.
    Verstek, omdat ik weigerde om in te gaan op drie dagvaardingen, zonder dat daarbij de identiteit werd prijsgegeven van de anoniem te houden klager (klaagster).

    Mij werd verweten dat ik het publiek zou aanzetten om geen medicatie tegen ADHD of Alzheimer te gebruiken.
    Bij mijn verdediging had ik tevens gevraagd om de theorie te toetsen waarmee ik die medicatie als schadelijk afwijs.
    Toetsing die uiteindelijk (nogal geruisloos) is uitgevoerd door de Vlaamse Interuniversitaire Raad, even zo geruisloos als het parket in Zwitserland de oorzaak van het busongeval in Sierra probeert te laten vergeten.
    Nieuwsbrief 624 : “Sierre-ramp gevolg van chronisch cocaïne-psychoticum-gebruik.”
    Nieuwsbrief 645 : Chauffeur Sierre dood achter het stuur van de bus.”

    Machten zijn hier actief waartegen geen vaderlandse uitvoerende, wetgevende of rechtsprekende machten opgewassen zijn.

    Uitvoerende macht:
    De minister van Volksgezondheid die tegen mij een sanctie vraagt bij de Orde van Apothekers om de belangen van de farmaceutische industrie gaaf te houden.
    Een ex-medisch directeur van Lilly is op dit ogenblik nog steeds voorzitter van het directeuren comité bij het ministerie van Volksgezondheid.

    Rechtsprekende macht:
    Een hof van assisen waarbij een zogezegde deskundige een koosnaampje (antidepressivum) gebruikt om geen uitleg te hoeven geven over hoe dit psychoticum een controleverlies over het gedrag doet ontstaan en daardoor agressief maakt.
    En een voorzitter die het daarbij angstvallig blauw blauw laat, terwijl de onderzoeksrechter mijn uitleg van 11 juni 2010 al had kunnen gebruiken.

    Wetgevende macht:
    Een Belgische Senaat die tegenstemt bij een voorstel om het dealen van harddrugs bij kinderen te verbieden.
    Dit naar aanleiding van de 10de verjaardag van het VN-verdrag over de rechten van kind.
    Lees daarover: “Welke partijen staan VOOR het dealen van harddrugs bij kinderen?” van 9 juni 2010.

    En omdat de vierde macht in ons land (MSM) als spreekbuis dient van de drie eerder aangehaalde machten, koos die vanzelfsprekend uiteindelijk ook voor de belangen van de farmaceutische bedrijven met een zakencijfer dat groter is dan het bruto nationaal product van verschillende landen waar ze actief zijn.
    Een pers, die zich objectief waant en schuldig zwijgt wanneer spreken of schrijven hen wordt afgeraden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Dader die mij uit het raam duwde komt goed weg

    Posted on March 23rd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments


    Ik overleefde een val vanop de zevende verdieping, doordat ik een toevallige persoon dodelijk verpletterde en daarbij zelf overeind bleef.

    De moordenaar die mij uit het raam heeft geduwd werd tijdens het moordonderzoek nooit opgespoord.
    Ikzelf zou volledig toerekeningsvatbaar uit het raam gesprongen zijn om die toevallige persoon te vermoorden.

    En daarom ben ik de moordenaar.

    De Kamer van inbeschuldigingstelling kende het probleem en kon niets beslissen omdat de kool en de geit moest gespaard blijven.
    Een maatschappelijk probleem waarmee macht al tientallen eeuwen worstelt.
    Althans een macht die via lucratieve connecties wordt uitgeoefend.

    Vandaar de beslissing, zo oud als de straat.
    Het volk zal oordelen wie men wil lynchen.

    Jesus of Barabas.

    DeGelder of de beul die het zenuwstelsel van Kim boetseerde om in het wilde weg te gaan moorden.

    Maar laat het nu precies die kaste van beulen zijn, die door hun optreden (ongewild?) zichzelf zo buiten de discussie konden houden, dat niemand hun aandeel in de raid wou beseffen.

    Hun kakofonie en ondeskundigheid zorgde ervoor dat geen jury waar ter wereld ooit rekening houdt met hun rol in moordpartijen.

    Die ondeskundigheid verklaart waarom niemand in het debat zich afvraagt waarom de beschuldigde op vandaag nog steeds met psychotica en antipsychotica wordt behandeld.

    Meer zelfs … de farmacologie van de huidige behandeling en de reden waarom de huidige behandeling een eerdere behandeling met psychotisch makend materiaal in stand moet houden, zijn nooit aan bod gekomen.

    Stel nu eens dat Prozac en Strattera niet als een en dezelfde stof moedelozen tot depressief zouden drogeren en een normale jeugd tot agressief en dwangmatig psychotisch in hogere doseringen, dan had Lilly toch al tien jaar de tijd gehad om iets te ondernemen en om mijn ketterijen in dat verband aan banden te leggen.

    Stel nu eens dat ‘mijn’ werkingsmechanisme over methylphenidaat en andere cocaïnes, amfetamines, LSD’s of cannabinoïden en andere prodrugs onjuist was geweest en geen verklaring betekende voor al het leed dat die medicijnen veroorzaken waarom bekampt niemand die ketterijen openlijk?

    Ik ben al tien jaar heel kwetsbaar met een stelling die botst op dogma’s en medische onzin.

    Maar intussen schaamt healthcare zich over SSRI, over serotonine, dopamine en over de reuptake die in 1987 het menselijk ras op 1 dag zou ge-upgraded hebben met oplaadbare energiecomponenten die duizenden jaren evolutie ooit verzuimden tot stand te brengen omdat in al die duizenden jaren nog nooit iemand eerder Rilatine, Prozac of Efexor had uitgevonden.
    En zelfs met die wonderbaarlijke mutatie van het menselijke ras, is nog steeds niemand in staat om farmacologisch te verklaren hoe die Rilatine, Prozac of Efexor iets therapeutisch en bovendien oplaadbaar tot stand kunnen brengen.

    Jesus of Barabas.
    Het volk mag beslissen wie men wil lynchen.
    Een maatschappij die nog niet helemaal beseft dat de aarde bolvormig is maar nog steeds wordt bestuurd als een platte kubus.
    Een maatschappij waar de zon nog steeds draait rond verroeste koppen van verlichte medische geesten.
    Een maatschappij waar goed voorschrijvende artsen leuke incentives halen in het blinde geloof dat kennis niet meer hoeft, alleen nog de evidentie van sympathieke naampjes op de verpakking.

    Uiteindelijk gaat Barabas vrijuit.
    Een schertsdiscipline.
    Brood en spelen in ossenwit.

    “Zonder behandeling” schrijft DeStandaard in de commentaar vandaag.
    Wijst dit erop vanaf nu de behandeling met Efexor wordt gestopt?
    Efexor, een volbloed amfetamine, als een stof die psychotisch maakt en de verslaving eraan in stand houdt.
    Wel, wel wel!

     

     

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Psychotica-gebruik irrelevant op proces Kim De Gelder

    Posted on March 16th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Vandaag illustreerde een operettegezelschap op assisen hoe een perceptie op gedrag een nog grotere spraakverwarring dan de toren van Babel kan veroorzaken.

    Wat zijn de feiten?

    Hier staat een moordenaar terecht die op vandaag chemisch balanceert op psychotica en antipsychotica.

    Maar niemand die uitlegt waarom de persoon chronisch agressief blijft behandeld worden en waarom precies ook daarom chronisch chemisch moet gecorrigeerd worden.

    Niemand die uitlegt wat het chronisch blijven toedienen van psychotica veroorzaakt en waarom daardoor een bipolaire toestand ontstaat.

    Waarom niemand?

    Geen kat gaf op assisen uitleg waarom de moordenaar bij voorkeur zijn volbloed amfetamine-psychoticum blijft slikken en een verklaring waarom, volgens de feiten, het bipolair corrigeren met antipsychotica niet erg wordt gewaardeerd.

    Geen kat gaf op assisen een uitleg onder invloed van welke psychotica de feiten zijn gepleegd.

    Waarom gaf geen kat op assisen een krimp daarover?

    Geen kat, en zeker niet het operettegezelschap, is in staat om het publiek in te lichten over wat amfetamine-en(of) cocaïnestoffen als psychotica aanrichten en waarom die producten een controleverlies over het gedrag doen ontstaan.

    Geen kat op assisen noemde Efexor een psychoticum, die zoals wetenschappelijke literatuur aangeeft, op nummer negen prijkt van de lijst met stoffen die meest agressie veroorzaken.

    Maar Efexor gaat door het leven als een antidepressivum, een koosnaampje die de veiligheid ervan zou moeten garanderen, maar geen kat op assisen heeft medisch wetenschappelijk aangetoond waarom hier in dit geval een agressief-makend antidepressivum het psychotisch gedrag van de beschuldigde moet in stand houden.

    Geen kat op assisen maakte een vroeger gebruik bekend van psychotica (al of niet medisch verstrekt), waarvan intussen al wereldwijd bekend is dat deze een controleverlies over gedrag veroorzaken, wanen, hallucinaties, agressie of stemmen laten horen.
    Geen kat die daarbij enige moeite aan de dag legde om een verband te leggen tussen het huidige (onmisbare?) amfetaminegebruik en de vorige verslavende mindcontrol, die misschien wel om vermeende therapeutische redenen werd ingesteld?
    Wie werd daarover ondervraagd?

    Immers, stel nu nog dat alle deskundigen van het operettegezelschap tot een medisch establishment mogen gerekend worden, wat weet de medische wetenschap over de werking van psychotica?

    Niets.

    Het woord bestaat niet eens, niet in het gewone taalgebruik, en nog veel minder therapeutisch.
    Want wie haalt het nu in zijn hoofd om patiënten te drogeren tot psychotisch?

    Vandaar de verzonnen koosnaampjes en de verzonnen theorie over het herladen van de energiecomponenten die ieders zenuwstelsel gezond en wel levendig zouden moeten houden.

    Prozac en de reuptake van serotonine maakten een aardbol die ooit eens rond was opnieuw helemaal plat.

    Sinds een kwarteeuw drijft gezondheid op een reuptake van stoffen, die door de almacht van een medische wetenschap, alleen maar vermoed wordt.
    Die niemand kan aantonen, simpelweg omdat het aantonen ervan de fabel zou doorprikken.

    Intussen is die fabel doorprikt.

    Intussen heerst paniek omdat nog steeds geen nieuwe fabel is verzonnen.
    Intussen verzwijgt zelfs assisen waarom Kim De Gelder een psychoticum (Efexor) blijft slikken als mindcontrol.
    Een psychoticum dat dosis per dosis zijn zenuwstelsel verwoest en daardoor minder controleerbaar maakt.
    Maar ook een psychoticum dat net als andere amfetamines, cocaïnes, indolen (LSD), of prodrugs (cannabinoiden, anti-epileptica, anti-Parkinsons) zodanig verslavend zijn, dat gebruikers er heel moeilijk vanaf geraken.

    Waarom legde geen kat op assisen uit, waarom Kim De Gelder verslaafd is aan Efexor als een volbloed amfetamine?
    En, vanwaar die verslaving?
    En waarom wordt die in stand gehouden?
    Stel nu nog dat zijn dodelijke antipsychotica te hoog werden gedoseerd, waarbij medisch en bipolair dient gecorrigeerd te worden met een psychoticum van het amfetamine-type, waarom dan geen Zyprexa-toedieningen meer?
    Functioneert Kim beter, gedrogeerd met een psychoticum onder nauwelijks corrigerende antipsychotica?

    Ik stel vast dat wat zich wetenschappelijk (of medisch?) op assisen heeft afgespeeld eigenlijk maar als een rookgordijn heeft gediend om te vermijden dat de publieke opinie de neuzen zou gaan richten op de farmacologie van moordmateriaal, dat om commerciële redenen als onbekend werd uitgeroepen.

    Jammer, maar ooit komt het toch zover.
    Intussen maakt men hier het proces van iemand waarbij decisionmakers (VRT-nieuws 15/03/2013-19h00) zelf verklaren dat op basis van hun kennis (of het gebrek daaraan) het niet mogelijk is om juridisch een uitsluitsel te geven over al of niet toerekeningsvatbaar.
    Uiteindelijk oordeelde de Kamer van Inbeschuldigingstelling als Pilatus met een arrest : “Jesus of Barabas?”.
    Het volk (volksjury) zoekt het maar uit, wie men wil lynchen.
    Na de ‘deskundigen’ van vandaag en het ‘geleide debat’ weet niemand nog wie Barabas wel is.

    Een kaste, die moordt door agressie therapeutisch voor te schrijven, geniet bescherming van de voorzitter die de debatten leidt.
    Een rechtspleging onwaardig.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Waarom blijft Kim De Gelder agressief makende stof slikken

    Posted on March 10th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    De verslaggeving op assisen over het medicatiegebruik is niet correct. Efexor (venlafaxine) staat op plaats negen in de top tien van agressieverhogende middelen.

    Op 11 juni 2010 besprak ik al de toegediende antipsychotica, MAAR OOK het blijven toedienen van een PSYCHOTICUM. Om commerciële redenen verkiest healthcare om psychotisch makende stoffen te voorzien van koosnaampjes, in dit geval noemt men venlafaxine een antidepressivum, terwijl de stof chemisch een phenylethylamine is en dus een volbloed amfetamine.

    In januari 2011 raakte de toptien lijst bekend van medicatie die het meest agressief gedrag doet ontstaan. Vroeg ooit eens iemand aan de behandelende artsen waarom Kim De Gelder nog steeds Efexor slikt, een stof die op nummer negen prijkt van die lijst? Is de man verslaafd aan amfetamines en is ontwennen helemaal niet de moeite waard? Waarom verzuimt men na te gaan of de moorden begaan werden onder invloed van psychotica? Waarom getuigen ‘deskundigen’ in deze assisenzaak over medicatie, waarvan blijkt dat hun kennis over de ingestelde toxicomanie onbestaande is?

    Ik citeer uit Ned Tijdschr Geneeskd. 1999;143:934-7 Gepubliceerd op: 05-05-1999 (in print verschenen in week 18 1999) Farmacologie. Venlafaxine is een fenylethylaminederivaat dat de presynaptische heropname van serotonine en (in mindere mate) van noradrenaline remt. Venlafaxine is een effectief antidepressivum, bij zowel ambulante als klinisch behandelde patiënten. Het is effectief bij depressies met melancholische kenmerken, maar het is niet onderzocht bij depressies met psychotische kenmerken, suïcidaliteit of lange episodeduur. Einde citaat. Het remmen van een heropname of het herladen van energiecomponenten van het zenuwstelsel is intussen al enkele jaren naar het rijk van de fabelen teruggebracht, maar wordt op vandaag om commerciële redenen in stand gehouden. Vanzelfsprekend handig om daarbij de ware schuldigen aan psychotisch gedrag buiten schot te houden. Zie ook: Wie is de moordenaar? Gepubliceerd op 12 januari 2013.

    Stel… Ik word vanuit de zevende verdieping uit het raam geduwd. En in plaats van alleen maar te pletter te vallen, kom ik terecht op een voorbijganger, die daarbij zelf om het leven komt. Ik overleef.Ben ik dan de moordenaar van de dode persoon? Wie zal terechtstaan voor de moord op de voorbijganger?Een vraag waarmee het parket en het openbaar ministerie al sinds 2009 worstelen in de zaak van Dendermonde.Groot probleem blijft het feit dat niemand WIL weten wie mij uit het raam heeft geduwd. Waardoor voor waar wordt besloten dat ikzelf uit het raam ben gesprongen om die voorbijganger te vermoorden. Omdat ik alleen maar veinsde dat ik uit het raam ben geduwd. Een volksjury zal daarover eerlang een oordeel vellen. Want die volksjury kan en mag niet weten wie mij uit het raam heeft geduwd, zelfs terwijl een onderzoek daarover een duidelijkheid had kunnen brengen. Welke moordenaar zal de volksjury berechten? En op basis van welk onderzoek?

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Jonathan Jacob was niet de enige

    Posted on February 22nd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Ik verwijs hierbij naar mijn nieuwsbrief 189 van 13 april 2010, waarbij ik de vrijheid neem om deze hier integraal te herhalen.

     

    Artsen vordert men wanneer een oorlog tegen burgers niet met geweld kan gewonnen worden.Zelfs al waren de overheden op de hoogte dat Jonathan Jacob platspuiten geen optie was, toch koos men voor geweld en de spuit.Misschien had die dubbele optie een reden.Maar zelf vraag ik mij af….Werd de dubbele dosis Haldol toegediend voor de gemaskerde en gewapende aanval op een geboeide en opgesloten arrestant?

    Arrestant die toen al door dystonie, met ademhalingsproblemen had moeten kampen.

    Of werd de dubbele dosis Haldol toegediend na de eerste KO, om te vermijden dat een tweede rondje zou moeten gevochten worden?

    Kon de arts in paniek nog niet meteen de dood vaststellen door de toegebrachte inwendige kneuzingen, die de doodsoorzaak blijken te zijn?

    Zal het nieuwe onderzoek hier duidelijkheid over brengen?

    In de nacht van 8 augustus 2009 werd een 17-jarige bij een politiecontrole opgepakt, toen hij met vrienden, per fiets terugkeerde van een fuif.

    De jongeren, onder invloed, raakten door het kalmerend optreden van de politie danig opgehitst dat ze afgevoerd werden naar het politiekantoor.

    Waar niemand kalm kon blijven, een arts werd opgeroepen, die Dormicum inspoot en de jongen alleen in een cel achterliet.

    Na enige tijd vond men hem zieltogend en ensceneerde snel een zelfmoordpoging met het koordje van de kap van het witte truitje dat hij nog aanhad.

    De lijkschouwing maakte geen melding van sporen van verhanging.

    Toen hij naar de spoed werd afgevoerd leefde hij nog, en werd hij in het ziekenhuis nog tot 11 augustus in een coma gehouden.

    Healthcare verkoopt graag medicatie, zodat alles wat men te koop aanbiedt steeds als veilig wordt aangeprezen.

    Nu is het zo dat men beter geen Dormicum inspuit zonder het toezicht van een anesthesist en zonder reanimatieapparatuur in de directe nabijheid.

    Vooral onder invloed van alcohol kunnen zich dramatische fatale en onvoorspelbare ongevallen voordoen.

    Wat dan ook gebeurde.

    Maar waarom een zelfmoordpoging in scene zetten?

    Waarbij de linkshandige jongen een rechtse knoop zou hebben gemaakt.

    Apotheker Fernand Haesbrouck, 13 april 2010

    Als ik op 1 november 2009 niet had gewaarschuwd dat het parket op een zelfmoord van KDG zit te wachten om de zaak opgelost te krijgen, dan was hij een drietal dagen later, net als Patrick Haemers ooit, allang begraven geweest.

    Op 4 november 2009 werd KimDG van de gevangenis van Dendermonde verplaatst naar die van Brugge.
    Het parket ontkent dat hij een dag eerder een zelfmoordpoging heeft ondernomen.

    Overheid en media bedriegen de maatschappij op een manier dat het niet mooi meer is.

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • 10 jaar Strattera en Novartis beschrijft eigen bedrog

    Posted on February 13th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     

    1.
    In 2003 liet FDA een vermomde Prozac als een psychoticum toe op de geneesmiddelenmarkt.

    Phenylpropylamines werken precies identiek als de phenylethylamines (amfetamines), alleen worden ze iets hoger gedoseerd om eenzelfde effect te bekomen.

    De instabiele phenoxy-brug in beide stoffen splitst bij inname het maskertje (eerste deeltje – rood -, net voor de phenoxy) van het tweede deel, met de actieve component (groen).

    Bemerk daarbij dat die actieve component in beide stoffen dezelfde is.

    3-[(p-trifluoromethyl)phenoxy]-N-methyl-3-phenyl-propylamine = Prozac

    3-[o-methyl)phenoxy]-N-methyl-3-phenyl-propylamine = Strattera

    Op gewichtsbasis is die doping bij Strattera is hoger, omdat het maskertje (rood) uit het eerste deel moleculair wat lichter weegt.
    Vandaar dat omgerekend 18mg Strattera even actief werkzaam is als 20mg Prozac.

    Wat leren we daaruit?

    Psychotica zijn stoffen die psychotisch maken, doordat hun geheim te houden werkingsmechanisme dosis per dosis neuronen kapot maaakt, waardoor onder meer een controleverlies over gedrag ontstaat.
    Het dopingeffect die daarbij als therapeutisch effect wordt ervaren, komt omdat het aangevallen zenuwstelsel daarop reageert met een gevarenreflex.

    Medische wetenschap focust onterecht alleen op het therapeutisch effect.
    Omdat dit geld en aanzien tot stand brengt.
    De gevarenreflex door het verwoesten van neuronen, wordt door de complete wereldbol genegeerd.
    Ook medici kunnen net als gewone stervelingen lijden aan erfelijke aandoeningen, hier in dit geval de onuitroeibare epidemie van het FIF-syndroom.

    Vandaar… even de oogkleppen eraf en wat stellen we vast?
    Prozac drogeert therapeutisch als een amfetamine in relatief lage doseringen, omdat alleen het lucratieve dopingeffect wordt beoogd.
    Als chronisch gebruik uiteindelijk een heel pak zenuwcellen heeft verwoest, ontstaat het bekende controleverlies (psychotisch gedrag), waarbij dan vanzelfsprekend antipsychotica redding moeten brengen.

    Bij Strattera mikt men eerder meteen op het (dwangmatig) psychotisch gedrag, vandaar dat bij kinderen en bij ADHD een DDD (defined daily dose) van 80mg/70kg de norm wordt, terwijl de 20mg/70kg bij volwassenen, die men een beetje wil aanporren, alleen maar dient om te drogeren.

    De grote stijging van het antipsychotica-gebruik bij jongeren illustreert hier meteen het onbekend te houden werkingsmechanisme van deze psychotisch makende stoffen.
    Het geheim houden van de echte werking beschermt de fouten van een kaste, die zich gedekt weet door de wet.

    En ik begrijp ze.
    Iedereen vergaapt zich aan het grote mysterie waarbij Rilatine (methylphenidaat) als doping kinderen zo kalm kan krijgen, zonder te willen inzien, dat men ze in feite tot dwangmatig psychotisch drogeert.

    Niet waar, hoor ik al iedereen uitroepen.
    Dat met Prozac en Strattera is niet waar, omdat ze de reuptake van serotonine, dopamine of norepinephrine zelfs selectief en de laatste tijd bovendien ook triple-actief kunnen controleren.
    Bovendien zouden Prozac en Strattera veilig zijn en blijven, door het in stand houden van het FIF-syndroom.

    Alleen toont niemand aan, hoe het heropladen (de reuptake) van de energiecomponenten van de zenuwcellen farmacologisch in het werk gaat.
    De elektrische prikkels van neuron naar neuron komen tot stand met de energiebronnen uit die neurotransmitters.

    Met de komst van Prozac en Strattera (in 1987) zou het ras van de zoogdieren voortaan beschikken over herlaadbare batterijtjes.
    Jammer dat niemand kan uitleggen hoe amfetamines of cocaïnes het heropladen tot stand brengen.
    Terwijl jammer genoeg de begane fouten gedekt zijn door de wet, zelfs al steunt die op niet-wetenschappelijke dogma’s.

    2.
    Maar neem nu methylphenidaat, als cocaïnedoping.

    Ik verwijs naar de ultieme bron van alle wijsheid daarover:
    http://www.novartispharma.nl/pdf/ib/Ritalin.pdf
    Ik resumeer daaruit zeer kort.

    2.1
    Bij narcolepsie en volwassenen geldt een DDD van 30mg/70kg, om alleen maar wakker te houden (drogeren).
    Bij ADHD en bij kinderen geldt een DDD van 60mg/70kg als een psychoticum te gebruiken.
    Ga even na welke doseringen in de praktijk worden gebruikt.

    2.2
    Specifieke etiologie van syndroom is niet bekend en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.
    Meer hoeft dat niet te zijn om toch  succesvol te zijn.

    2.3
    De farmacologie die mijn werkingsmechanisme bevestigt.

    De therapeutische werking LIJKT veroorzaakt door het geëlimineerde en onveranderd bestanddeel.
    En dat bestaat uit MINDER dan 1% van wat door de urine wordt uitgescheiden.
    Bovendien heeft die <1% een half-waarde tijd van 2 uren.

    Mijn interpretatie:
    Het therapeutisch effect stelt men hier gelijk aan het dopingeffect (de gevarenreflex) en de overige 99% van wat het lichaam afbreekt, wordt als onwerkzaam uitgeroepen.
    Zeer onterecht evenwel.

    Het dopingeffect verdwijnt inderdaad, maar de voornaamste actieve metaboliet, alpha-phenyl-2-piperidine-azijnzuur, is precies het psychoticum dat WEL blijft werken, namelijk door neuronen te verwoesten, terwijl intussen ook al antistoffen werden gevormd, die ervoor hebben gezorgd dat een klein deeltje van de onveranderde molecule werd verdreven.
    Die azijnzuur-metaboliet beschikt over precies hetzelfde cocaïnepatroon als methylphenidaat om als psychoticum net evengoed zowel ‘therapeutisch’ als destructief tekeer te gaan.

    Novartis misleidt het wereldje door het onveranderde deel als therapeutisch actief voor te stellen en wat wel gemetaboliseerd werd, als onwerkzaam te bestempelen.
    Stel je even voor: het drogeren als therapeutisch actief voorstellen.
    En artsen, die daarin trappen.
    Er schort overduidelijk toch iets aan de opleiding.

    Wat meer is.
    Het document beschrijft bladzijdenlang de bijwerkingen die ZOUDEN KUNNEN gepaard gaan met de WERKING van men noemt, de niet-actieve metaboliet!!!
    Als die bijwerkingen dan uiteindelijk toch optreden, worden ze als comorbiditeiten eigen aan de ziekte bestempeld.
    Terwijl de minder dan 1% dat inert blijft en dus niet farmacologisch heeft gewerkt, wel therapeutisch schijnt te zijn.
    Waarom doseert men Rilatine dan niet aan 1000 milligram per keer om de stof echt voor 100% therapeutisch actief te maken?

    Dat is boerenbedrog op een gigantisch criminele schaal.
    En het gaat hier over stoffen onder een opiumreglementering die bij kinderen een toxicomanie moeten instellen om ze tot dwangmatig dociel te drogeren.

    Ooit leerde ik van een zeer bekwame farmacoloog in mijn studiejaren dat een stof die onveranderd wordt uitgescheiden het meest effectief kan toegediend worden, wanneer die stof in suppo’s wordt gegoten om die suppo’s dan in de oren te stoppen.
    Dus, iets wat het lichaam niet afbreekt, is inert en ‘weerstaat’ aan de verwerking door het lichaam.
    Onbegrijpelijk dat niemand dit inziet.

    Wat wordt nu wel gemetaboliseerd?
    En gelukkig is dit tenminste wel gedocumenteerd door Novartis.

    Na de 2 uren half-waarde tijd van het inactieve <1%-deeltje, ontstaat de WEL actieve metaboliet die ijverig neuronen gaat kapotmaken aan een concentratie van 30 tot 50 keer hoger dan de inerte stof, en waarvan de half-waarde tijd van die actieve metaboliet na die twee doping-uren, op 4 uren wordt gebracht.
    Wat betekent, dat 6 uren na de inname van 10 mg methylphenidaat, het werkzame psychoticum nog voor de helft aanwezig is en pas voor 78 tot 97% volledig wordt uitgescheiden na 48 tot 96 uur.

    Het verwoesten van neuronen door 1 dosis aan 10 milligram Rilatine-psychoticum, gaat maar liefst 4 dagen aan een stuk door.
    Zeg dat Novartis het zelf heeft gezegd (of toch zelf heeft aangetoond).

    Maar waarom Novartis dan het niet-werkzame inerte deel als therapeutisch actief uitroept en de farmacologisch wel krachtige metaboliet als niet werkzaam uitroept, blijft voorlopig nog een groot (commercieel?) raadsel.
    Intussen gniffelen zowel overheden als dure artsen, als dé rasveredelaars van weleer, toen men nog gaskamers voor hetzelfde nodig had.

    Noteer dat eenzelfde redenering vanzelfsprekend ook kan toegepast worden op andere (onder meer cocaïne)- psychotica, zoals daar zijn: paroxetine (Seroxat), jawel!!!, trazodone (Trazolan) of varenicline (Champix).

    3.
    Maatschappelijke gevolgen die op vandaag brandend actueel zijn.

    3.1
    Kim De Gelder.

    Straks begint het assisenproces tegen de man en zoals eerder uitgelegd, schijnen zowel de handhavers van de wet als zij die onder het voorwendsel van geneeskunde grove (dodelijke) fouten maken de eigen verantwoordelijkheid te willen ontlopen.

    Mijn naam is haas!
    Pilatussen wassen de handen in onschuld en verlangen dat het volk (volksjury) bepaalt wie men wil lynchen.
    “Jezus of Barabas?”.
    Foei… kamer van inbeschuldigingstelling.

    Ik citeer uit nieuwbrief 619 van 12 januari 2013

    3.2
    De buschauffeur in Sierre.

    Tien jaar geleden werd met de hubris bij Strattera, de fraude met serotonine blootgelegd en bevestigd…

    Bijna twee jaar nadat een rechtbank het medisch toedienen van harddrugs strijdig achtte met het kinderrechtenverdrag van de VN…

    Bijna 1 jaar nadat Christine van Broeckhoven op de frontpagina van DeStandaard het Rilatine-en Prozacgebruik aan de kaak stelde…

    Zes jaar na het verschijnen van mijn eerste boek ‘ADHD-medicatie: Medische Megablunder, ISBN: 978-909021709-3′, klaagt een burger een zware fout van healthcare aan.

     

    Op 31 januari 2013, dus twee weken geleden, legde ik duidelijk uit op welke manier het chronisch gebruiken van medische harddrugs uiteindelijk het plotse doodvallen door een pulmonaire hypertensie kan teweegbrengen.

    Uit nieuwsbrief 627 van 31 januari 2013

    Vandaag nu toch eens benieuwd op welke manier verantwoordelijken met boter op het hoofd hier zullen proberen de dans te ontspringen.

    Wie gelooft deze mensen nog?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Gokverslaving en anti-Parkinson-medicatie

    Posted on January 19th, 2013 Fernand Haesbrouck 1 comment

    Eerder al probeerde ik het gebruik van anti-Parkinsons te situeren in een algemener schema van psychotica of psychotisch makende middelen.

    Http://www.adhdfraude.net/pdf/NB422.pdf
    8 november 2011

    Moederkoornalcaloiden (graanschimmel) bevatten vooral ergotamine, vandaar de verzamelnaam, ergolines.

    De ergotamine wordt tegenwoordig gebruikt om lysergisch zuur te maken en dat is zelf een chemische voorloper voor LSD.
    Moederkoren bevat van nature zelf ook minieme hoeveelheden van dat lysergisch zuur.
    LSD is de afkorting van het Duitse woord: Lysergsäure-diäthylamid.

    Vandaar nog even herhalen dat vier chemische groepen substanties psychotisch maken, doordat ze neuronen (de bouwstenen van het zenuwstelsel) dosis per dosis verwoesten.
    Een aldus gewijzigd zenuwstelsel veroorzaakt daardoor een verminderde controle over het gedrag, wat vervolgens de verklaring is van heel wat bijwerkingen, die men uiteraard dan met andere medicatie probeert te verdoezelen.

    Zo is het dwangmatig gokken, net als het dwangmatig rustig zijn in de klas of het dwangmatig agressief zijn en zelfs het dwangmatig depressief zijn, het gevolg van een verminderde controle die tot stand komt omdat artsen therapeutisch de gevarenreflex wensen te gebruiken, die ontstaat door neuronen kapot te maken.

    Lees daarover ook de Primo van deze week over de manier waarop men Kim De Gelder door een behandeling met mindcontrol uiteindelijk zo sterk kon drogeren om moorden te begaan en om hem uiteindelijk te laten verklaren dat dit psychotisch gedrag uiteindelijk geveinsd zou geweest zijn.

    De vier groepen zijn:
    - indolen (LSD, moederkoorn, circadianes, anti-Parkinsons….).

    - cannabinoiden (werken vooral als wat men onlangs als pro-drugs heeft gedefinieerd).

    - cocaïnes: methylphenidaat – Ritalin, Concerta ), paroxetine (Seroxat), trazodone(Trazolan), varenicline(Champix).

    - amfetamines, waarbij phenylethylamines: amfetamine(Aderall), methamfetamine(Desoxyn-Pervitin), venlafaxine(Efexor), Bupropion(Zyban,Wellbutrin) en de phenylpropylamines van het genre Prozac en Strattera.

    Voor alle duidelijkheid.
    Alles wat de farmaceutische industrie uit die groepen therapeutisch verdeelt heeft een onbekende werking.

    Alleen wat scoort door de gevarenreflex of de doping, waarmee het zenuwstelsel reageert omdat neuronen worden kapotgemaakt, is een therapeutische indicatie om heel wat nieuwe uitgevonden symptomen (DSM-IV en DSM-V) als veronderstelde ziekten te behandelen.

    De psychotische bijwerkingen worden als comorbiditeiten van de aandoening uitgeroepen en worden heel winstgevend, dan nog, bipolair gecorrigeerd met de antipsychotica, die het winstgevend handeltje in stand moeten houden.
    Wat loopt hier mis?
    Niets helemaal niets.
    Men zit allemaal tezamen in een en hetzelfde bad.

    Kennis hoeft niet, alleen het geloof in de dogma’s dat telt.
    We leven in een maatschappij waar de democratie een motivering verlangt van wie leiding geeft.

    En hoe motiveert healthcare het gebruik van psychotica bij een nieuwe generatie?
    Juist.
    Healthcare weet het niet.
    Het werkingsmechanisme van psychotisch makende stoffen is als onbekend uitgeroepen.

    En vandaar … veilig te gebruiken.
    Maar waarom kent men niet het werkingsmechanisme?
    Waarom kent men geen dodelijk gevaarlijke bijwerkingen?

    Toch zo simpel.
    Het zootje, dat zich verheven voelt boven de onkunde van het gewone plebs, lijdt aan een immens ongeneeslijke aandoening, die men in DSM-V-formaat als een FIF-syndroom zal omschrijven.

    Het zootje blijkt zo ziek te zijn dat na het jarenlange studeren, niemand van hen nog in staat wordt geacht om een normaal gedrag objectief te kunnen herkennen.
    Zo misvormd men is door de waan om lucratief alle gedrag als DSM-aandoeningen uit te roepen.

    Waarbij kritische studies over de begane blunders worden weggehoond.
    Daarbij, zonder het te beseffen, lijdend aan het moeilijk te genezen nieuwe FIF-syndroom.

    Maar, (zelfs) arts zijnde geschapen, kan geen van hen enig inzicht verwerven in het voor hen toch (wetenschappelijk) schadelijk ziektebeeld.
    Wie zou immers balen over het inzicht in een ziektebeeld?
    Financieel kan niets meer stuk en het maatschappelijk aanzien steunt op de collectieve farmacologische onkunde, waarmee diezelfde maatschappij overdonderd wordt met de veiligheid van het psychotica-gebruik.
    Want psychotica zijn veilig, omdat niemand van de medische idolen… de werking ervan kent of wil kennen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Wie is de moordenaar

    Posted on January 12th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Kim De Gelder voor Assisen

    Vier jaar heeft het geduurd en nog bestaat er twijfel over de rechtsgang.

    Meerdere keren uitte ik al mijn onbegrip over de gang van zaken.

    En met dat onbegrip ben ik niet alleen, die zaak kon al in 2009 definitief beklonken geweest zijn.

    Misschien helpt een simpele vergelijking.

    Stel…
    Ik word vanuit de zevende verdieping uit het raam geduwd.
    En in plaats van alleen maar te pletter te vallen, kom ik terecht op een voorbijganger, die daarbij zelf om het leven komt.
    Ik overleef.

    Ben ik dan de moordenaar van de dode persoon?
    Wie zal terechtstaan voor de moord op de voorbijganger?

    Een vraag waarmee het parket en het openbaar ministerie al sinds 2009 worstelen in de zaak van Dendermonde.

    Groot probleem blijft het feit dat niemand WIL weten wie mij uit het raam heeft geduwd.
    Waardoor voor waar wordt besloten dat ikzelf uit het raam ben gesprongen om die voorbijganger te vermoorden.
    Omdat ik alleen maar veinsde dat ik uit het raam ben geduwd.

    Een volksjury zal daarover eerlang een oordeel vellen.

    Want die volksjury kan en mag niet weten wie mij uit het raam heeft geduwd, zelfs terwijl een onderzoek daarover een duidelijkheid had kunnen brengen.

    Welke moordenaar zal de volksjury berechten?
    En op basis van welk onderzoek?

    Het onderzoek belandde gedurende vier jaar steeds maar op dezelfde cruciale vraag.
    Is hij (of zij), die zich mijn broeder noemt (noemen) en mij uit het raam heeft (hebben) geduwd, een moordenaar?
    Natuurlijk niet.

    Broeders of spitsbroeders worden niet geacht moordenaars te zijn.
    Leeuwen verscheuren elkaar niet.
    En bij gebrek aan een echte dader, wordt het proces gevoerd tegen het slachtoffer van een moordaanslag omdat onder spitsbroeders in deze maatschappij een omerta heerst.

    Het getwist onder spitsbroeders over de schuldvraag in deze materie heeft die zaak vier jaar laten aanslepen.
    Uiteindelijk kwam het resultaat tot stand dank zij de al eeuwenoude overweging waarmee moordenaars in deze maatschappij ongestraft steeds vrij spel krijgen:

    ‘Het maakt niet uit of ik fouten maak, ik ben gedekt door de wet’.

    Pourvu que ça dure.

    Dit even bekijken voor wie wel duidelijkheid wil en die duidelijkheid niet zal krijgen op het assisenproces.
    In dat filmpje wordt onder meer ook aangetoond hoe een overheid ermee pronkt dat niemand weet hoe psychotica helend werken.
    Terwijl ikzelf al door de minister van Volksgezondheid (anoniem weliswaar) een klacht aan mijn been kreeg op 18 januari 2011 omdat ik dat werkingsmechanisme veel eerder wel had bekend gemaakt.
    Nu ik ben vrijgesproken, waarom blijven universiteiten, industrie en overheid zich verschuilen achter die onbekende werking om psychotisch makende stoffen als veilig uit te roepen?
    Heeft dit alleen maar met (veel) geld te maken?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Gevangenis genas Kim De Gelder

    Posted on December 30th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Na vier jaar is men eruit geraakt.

    Het operettegezelschap van psychiaters maakte zichzelf oeverloos belachelijk, zover zelfs dat men uiteindelijk aan de noodrem heeft getrokken om een apotheker te raadplegen die duidelijkheid moest brengen in het kluwen van stoffetjes waarmee geleerde psychs hun eigen belangrijkheid probeerden te beitelen.

    Tot men op het punt van vandaag terecht is gekomen

    Na 4 jaar is het leuke aan psychotisch gedrag dat je het uiteindelijk ook kunt veinzen, vooral wanneer zij die dat gedrag met mindcontrol hebben geboetseerd, om zelf een strafrechtelijke dans te kunnen ontspringen.

    Na toediening van psychotica genas Kim van zijn ziekte, raakte uitbehandeld, moordde en passant even wat kinderen of oudere dames en wanneer na vier jaar het psychotisch gedrag door specialisten (gebonden door een broedereed) moet in kaart worden gebracht , dan blijkt dat gedrag zowaar geveinsd te zijn.

    Zo psychotisch kan waarlijk niemand, zelfs niet met medicatie, zover gebracht worden.

    Een operettegezelschap die een kamer van inbeschuldigingstelling en een raadkamer kan overtuigen dat het chronisch toedienen van psychotica en antipsychotica alleen maar uitmondt in een ‘gecontroleerd veinzen’ van psychotisch gedrag.

    Een patiënt chronisch drogeren tot psychotisch en bipolair chemisch laten balanceren op psychotica en antipsychotica, zou medisch resulteren in een patiënt die perfect tot medisch gezond kan genezen en bovendien zo gezond, dat hij zelfs volkomen helder zijnde, eerder psychotisch gedrag uit het verleden kan veinzen en als bij mirakel vandaag een feilloos inzicht heeft verworven in het eigen ziektebeeld.

    Kim De Gelder zal voor de rechtbank verschijnen als een persoon die met een normaal gedrag strafbare feiten heeft gepleegd, en ooit een psychotisch gedrag heeft geveinsd om dat gedrag te kunnen verschonen.

    Toch althans volgens het operettegezelschap.
    Vraag daarbij is alleen…

    Geeft het operettegezelschap aan de kamer van inbeschuldigingstelling of aan de raadkamer ook een definitie van normaal gedrag?

    Wat een inzicht mogelijk moet maken op daden gepleegd onder invloed van een normaal gedrag of onder invloed van een verstoord gedrag als het gevolg van chronisch chemisch verwoesten van neuronen?

    Hier voeren overheden een komedie op om het operettegezelschap en een sponsorende gigantische financiële macht ongemoeid te laten.

    Bijna twee jaar geleden (22 maart 2011) schetste ik nog het verhaal over het schaduwboksen waarbij de handel in en het gebruik van psychotica voor de bevolking moet verborgen blijven.

    Zal de jury op assisen de kans geboden worden om te oordelen over het drugsgebruik dat voorafging aan de strafbare gepleegde feiten?

    Zelfs al benoemt men de harddrugs die medisch worden ingezet om ‘therapeutisch’ dwangmatig psychotisch te maken als veilige geneesmiddelen, het destructieve effect op de gezondheid is precies hetzelfde als het recreatief gebruik van psychotica uit een illegaal circuit.

    Na 4 jaar is men eruit geraakt.

    Medisch psychotica-gebruik zal geen item zijn op het proces.

    Alles wat daarmee verband had kunnen houden, is van de baan, omdat psychotisch gedrag werd geveinsd.

    Hoeveel psychiaters hebben zich al die tijd daaraan laten vangen?

    Waarom dan die komedie met het operettegezelschap?

    Van mij verdienen die alvast de eerste prijs in het onbenul.

    Na de (bewezen) feiten van eind januari 2009 werd een assisen-opvoering tegen het einde van dat jaar aangekondigd.

    We zijn nu vier jaar later, en die tijd heeft alleen gediend om tot de vaststelling te komen dat het therapeutisch drogeren tot psychotisch door neuronen van het zenuwstelsel te verwoesten, weliswaar ongeleide projectielen doet ontstaan, maar door een loutering in de gevangenis met nog meer mindcontrol en nog meer kapotgemaakte neuronen, het ongeleide projectiel voor waar kan laten verklaren dat zijn gekte toen gewoon geveinsd was.

    Nog maar eens… een kamer van inbeschuldigingstelling of een raadkamer, die zoiets als waarheid gelooft van een persoon die jaren na elkaar tot quasi vegetatief werd ‘geprepareerd’ zou best ook maar eens eenzelfde (therapeutisch) regiem moeten ondergaan om met kennis van zaken te kunnen oordelen.

    Ik blijf erbij…

    Als ik op 1 november 2009 niet had gewaarschuwd dat het parket op een zelfmoord van KDG zit te wachten om de zaak opgelost te krijgen, dan was hij een drietal dagen later, net als Patrick Haemers ooit, allang begraven geweest.

    Op 4 november 2009 werd KimDG van de gevangenis van Dendermonde verplaatst naar die van Brugge.
    Het parket ontkent dat hij een dag eerder een zelfmoordpoging heeft ondernomen.

    Overheid en media bedriegen de maatschappij op een manier dat het niet mooi meer is.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Russische KGB en Chinese KDG.

    Posted on August 2nd, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Doet de Orde van Apothekers ook aan showprocessen ?

    Geen strafbare feiten en toch rechtszittingen met vage aanklachten.

    Zie ook het stukje van gisteren, over hoe absolute bewindvoerders marionetten, net als in Rusland ten tonele voeren (hier van de bende van Dutroux), die zich op bevel ‘gekrenkt’ voelen tegen kritisch gedrag en daarmee een showproces veroorzaken.

    Op basis van geen strafbare feiten (het parket wordt er buiten gelaten) en met vage aanklachten.
    Over die vage aanklachten, zie ook de soap waarbij de veroordeling in eerste aanleg is tot stand gekomen.
    Literair voorwaar een absolute aanrader.

    En dan te bedenken dat ons land weliswaar geen KGB-verleden kende, maar jammer genoeg wel een Leon Degrelle-verleden.

    En wat de orde der apothekers betreft.
    Na negen jaar zelf te strijden tegen de gevaren van het psychotica-gebruik, kan ik jammer genoeg alleen maar de oorverdovende stilte daarover vaststellen.

    Het rechtscollege van de zitting in beroep (31/05/2012) was samengesteld door vijf kamervoorzitters van een hof van beroep en vijf apothekers.
    Die vijf apothekers, als rechter EN als vertegenwoordigers van de tegenpartij, immers de klacht tegen mij werd door de hoge raad van apothekers overgenomen onder druk van de anonieme klager

    Voorafgaand aan die zitting, werd het college als eersten en via besluiten vooraf in kennis gesteld van mijn wetenschappelijke stelling over het psychotica gebruik en ook van de publieke stellingname van Christine Van Broeckhoven op de frontpagina van De Standaard (12/05/2012), met het verzoek om daarop een antwoord of enige kritiek te geven.

    Op die zitting is daarover met GEEN woord gerept, door niemand van het hof.

    Een showproces, niet eens over de inhoud, maar wel met een vage aanklacht en welke strafbare feiten?

    Vandaag kennis genomen van de heropstanding van een nieuwe Kim De Gelder, maar dan aan de andere kant van de wereld.

    En net zoals bij ons zal het bestraffend establishment nalaten om te onderzoeken in welke mate de van overheidswege georganiseerde mindcontrol met het bijhorend controleverlies over het gedrag een invloed zou hebben gehad op de vastgestelde agressiviteit.
    Had de Chinees zich uiteindelijk gezelfmoord, dan waste men de handen in onschuld met de (bij ons ook bekende) dooddoener van ‘geen zorggerelateerde calamiteit’.
    Een achttal dode neergestokenen en een patiënt, die ‘uitbehandeld’ zou geweest zijn.
    Oef!

    Maar nu zal een raadkamer, of iets dat in China daarvoor moet doorgaan, beroep moeten doen op een operettegezelschap van specialisten in de mindcontrol, die vanzelfsprekend ook daar niet zullen weten hoe psychotica bij mensen stemmen in het hoofd iemand laten dwingen om de meest gewelddadige prestaties neer te zetten.

    Wat een maatschappijen allemaal.

    Een KGB-tsaar in Rusland en een Degrelle-führer bij ons.
    Die showprocessen voeren tegen de onderdanen.

    Een KDG-psychoot bij ons en een overlevende messentrekker in China.
    Die een operette-opvoering krijgen als ouverture op het volksvermaak van een assisenzaak.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us