Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Maggie mag het nu?

    Posted on October 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments


    Dit bekend maken bezorgde mij – en bezorgt nog steeds – heel veel ellende.
    Al wordt bij het pesten toch vermeden om het parket in te schakelen.
    Soit.

    Vanaf nu heersen nieuwe meesters over de (Augias)-stal, waarmee hopelijk een begin komt aan het uitmesten ervan.
    Ik keek er eerder dit jaar al naar uit.

    Voor mij als apotheker telt maar een zaak.
    Toen in 2004 de ziekteverzekering een verdriedubbelde prijs van Rilatine zou vergoeden, stopte het bekend maken van de verplichte registratie van methylphenidaat als een stof onder een opiumwetgeving.

    Die registratie gebeurt door de farmaceutische inspectie van het ministerie van Volksgezondheid.
    De cijfers ervan moeten jaarlijks gerapporteerd worden aan INCB (International Narcotics Control Board van de Verenigde Naties).
    Sinds 2004 verstrekt men daar enkel de (veel kleinere) aantallen, die verbruikt worden met een subsidiëring door het ministerie van Sociale Voorzorg (ziekteverzekering).
    Beide ministeries waren sinds meer dan 10 jaar in handen van de PS en sinds kort onder de nieuwe minister Maggie Deblock.

    Die cijfers zijn van belang omdat de invoervergunningen per jaar gekoppeld zijn aan het verbruik van het vorig jaar.
    Wat betekent dat sinds 2004 de aanvoer van methylphenydaat (zonder terugbetaling van het ziekenfonds en voor volwassenen) illegaal, dus zonder geldige invoervergunningen dit land binnenkomt.
    Nu al 10 jaar.
    De vorige minister sloofde zich al die tijd uit om het parlement te overtuigen van deze manier van werken.
    Zelfs wanneer daar kritische vragen over gesteld werden.

    Nu is mevrouw Onkelinx geen federaal minister meer en ging ze gisteren in dat parlement zowaar aan het roepen en tieren om de orde te verstoren.

    Ik hoop dat de nieuwe minister snel de geheim te houden cijfers van de farmaceutische inspectie (tussen 2004 en 2013) aan het parlement en aan INCB zal bekend maken.
    Het aanzien van dit land verdient het niet dat illegale constructies om mindcontrol bij de jeugd en sommige volwassen te organiseren, dienen om partijkassen te financieren.
    Om wat voor reden dan ook.

    Maggie, het bekend maken mag nu!

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • CM flipt politiek gevaarlijk met schat aan medische informatie

    Posted on March 12th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    CM (“Christelijke Mutualiteit”) in België is het grootste uitbetalingsorgaan van ziektekosten. Uitbetalingsorganen worden door de overheid vergoed op basis van de administratieve prestaties die ze uitvoeren om daarmee het staatsapparaat te ontlasten.
    Voor de traditionele politieke partijen zijn dit meestal financiële sterkhouders.

    Een maand geleden kwam het Intermutualistisch College West-Vlaanderen voor de dag met cijfermateriaal over medicatie tegen depressies, Alzheimer, ADHD en neuroleptica.
    Dus drie groepen psychotica en een link naar anti-psychotica.
    Het leek spectaculair, maar verzandde uiteindelijk in beleefde persoonlijke opmerkingen.

    Het verdedigen van de belangen van patiënten blijft daarmee ondergeschikt aan de baten die te beurt vallen door vriendelijk zelfs het dealen van harddrugs bij kinderen te willen in stand houden.

    Met pijn in het hart bemerkte ik hoe zeer waardevolle beleidsinformatie door ondeskundigheid achteloos ongebruikt bleef.
    Maar soit.

    Wat deze studie vooral leert is, dat verplicht bij te houden cijfermateriaal over gevaarlijke stoffen, de laatste 10 jaren, doelbewust de mist in werd gereglementeerd.

    Sinds 2004 verbiedt Volksgezondheid het openbaren van cijfers over het gebruik van partydrugs bij kinderen.
    Methylphenidaat (MPH) is een cocaïnestof die internationaal onder klasse II staat gerangschikt.

    Laag gedoseerd als doping gebruikt, maar verdubbeld of verdriedubbeld, als een psychoticum om tot dwangmatig dociel of tot robotmatig geconcentreerd te ‘genezen’.

    Als enig land in de beschaafde wereld bestaat in België een opdeling in het verhandelen van MPH als stof onder een streng internationaal narcotica-toezicht.

    Ik berichtte daar vroeger ook al eens over.

    Waar op het ministerie van Volksgezondheid sinds 2004 een ban heerst op het bestaan van illegaal ingevoerd MPH slaagde CM er met deze studie in, die ban met de vinger te wijzen.

    Immers, INCB (“International Narcotical Control Board” van de Verenigde Naties), wordt onwetend gehouden over de handel die ons land drijft door illegaal jaarlijks een contingent MPH in te voeren en die vervolgens via de apotheken wit te wassen.

    Eerdere stukjes hier toonden aan op welke manier ‘s lands overheid die controlerende wereldorganisatie in de greep houdt.

    Nu blijkt CM te suggereren dat de RIZIV-cijfers maar over 50% gaan van het totale verbruik.
    Daarmee wijs-vingerend naar de ban op Volksgezondheid, die cijfers achterhoudt.

    Zowel ADHD-, Alzheimer- als depressie-medicatie zijn psychotisch makende stoffen en wat de studie hier aantoont, is de verpletterend evidente correlatie die bestaat tussen psychotica-gebruik en met als gevolg daarvan, een PARALLELE explosie van anti-psychotica gebruik.

    Maar…

    Beseft CM wel dat veel ‘medisch’ psychotica-gebruik resulteert in veel anti-psychotica-gebruik?

    Beseft CM eigenlijk dat men psychotica gebruikt tegen neurobiologische (genetische) aandoeningen door te veronderstellen dat het niet selectief verwoesten van ziek gewaande neuronen helend werkt?
    Terwijl het daardoor ontstane controleverlies over gedrag corrigerend met anti-psychotica moet worden tekeer gegaan.

    Er bestaat bovendien bij ADHD een manier om feilloos een neurobiologische diagnose te stellen van de ziekte die men op vandaag alleen maar vermoedt.
    Maar die wetenschappelijke diagnose wordt om evidente redenen met alle macht (ook) achtergehouden.

    Verzuimt CM hier niet om ten aanzien van het publiek te wijzen op de werking van psychotisch makende stoffen?

    CM schijnt overigens op de hoogte te zijn van de zwarte kas op Volksgezondheid en van het bestaan van illegaal ingevoerd en lucratief witgewassen methylphenidaat.
    Of is dit een geniepige verkiezingsstunt om de rode PS-burcht te jennen?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Pleidooi om cannabis net als Rilatine te gedogen

    Posted on November 18th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Geef die materie in handen van artsen, die net als bij Rilatine de werking ervan als onbekend zullen uitroepen, nieuwe ziekten zullen uitvinden en op slag raakt de maatschappij bevrijd van de overlast van dit drugsgebruik.

    In België wordt bovendien het illegaal gebruik van methylphenidaat (Rilatine, Concerta) door het ministerie van Volksgezondheid achtergehouden en zelfs niet meer doorgegeven naar INCB, de VN-organisatie, die wereldwijd het harddrug-gebruik in kaart wil krijgen.

    Nu komen er professoren, waarvan de maatschappij een zekere mate van kennis verwacht, met argumenten, die inspelen op de maatschappelijke zucht naar genotsmiddelen.

    Terwijl het basis-argument (farmacologische kennis) in de discussie wordt verzwegen.

    Zelfs vraag ik mij af, of een van die geleerden een discussie aandurft over de farmacologie en de werking van die stoffen.

    Het gedoogbeleid tegenover Rilatine steunt op de onbekend te houden werking ervan.

    Vandaar mijn aanvoelen, dat we hier dezelfde weg opgaan.

    Van de vier groepen sterk gereglementeerde chemische stoffen, die psychotisch maken, komt cannabis in de groep van de prodrugs.

    De andere groepen zijn indolen (LSD), phenylalkylamines (amfetamines) en de benzylpiperidines (cocaïnes).

    Die vier groepen zijn recreatief sterk gegeerd omwille van de manier waarop het lichaam reageert wanneer het zenuwstelsel ermee dosis per dosis irreversibel wordt kapotgemaakt.

    Precies DE reden, waarom internationaal zo streng gereglementeerd.

    Al jaren probeer ik die farmacologie maatschappelijk bekend te maken en ondervind jammer genoeg dat overheden verkiezen om als wetenschap te stellen dat die werking onbekend is en zo moet blijven, terwijl het wel bekend maken ervan, als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

    Bij deze daag ik de drie professoren uit tot een publiek debat, over alleen de werking van psychotica, waardoor meteen het brede publiek en de overheden KENNIS krijgen over de materie waar het echt om draait.

    Alleen maar door bij Rilatine de kennis over de werking als onbekend uit te roepen, werd mogelijk gemaakt dat het gedoogbeleid tot een gigantisch commercieel succes is uitgegroeid.

    Iets wat op vandaag met cannabis ook het opzet schijnt te zijn.

    Over de internationale reglementering van die stoffen, bekijk: http://en.wikipedia.org/wiki/Controlled_Substances_Act

    Een omroep schijnt bereid te zijn een debat daarover te willen organiseren.

    Ik sta erop dat deze drie heren samen met mij babbelen over: hoe werken deze en andere psychotica en waarom zijn ze zo streng gereglementeerd?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Zelfbehoud dwingt psychiatrie om bevolking te psychotiseren

    Posted on April 14th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     Toen ik begin 1970 als jong apotheker aan de slag kon in een psychiatrisch ziekenhuis herinner ik mij nog dat men er toen naar streefde om mensen met psychotisch gedrag te trachten opnieuw te integreren in de maatschappij.

    Bijna een halve eeuw later is dat helemaal anders.

    Nu maakt men de maatschappij kunstmatig psychotisch onder allerlei voorwendsels om sukkelaars dan via de zeer lucratieve neuroleptica bipolair en chemisch balancerend op psychotica en antipsychotica opnieuw proberen in het ‘normaal gewaande’ leven in te schakelen.
    Voorzien weliswaar van de intussen onontbeerlijke afhankelijkheid van slimme peuten, die voorschrijven alsof hun eigen leven, maar vast en zeker hun eigen inkomen ervan afhangt.

    Die kwalijke ontwikkeling is mogelijk gemaakt doordat overheden, overal in de wereld, besloten om voortaan niet verder meer te investeren in onafhankelijk medisch onderzoek.
    De farmaceutische bedrijven achtte men rijk en welvarend genoeg en politici vonden het onnodig dat twee kanalen naast elkaar een en dezelfde materie wetenschappelijk zouden opvolgen.

    Overheidsorganen en universiteiten werden bemand op een farmaceutisch commerciële basis, kennis over ziekten vervangen door kennis van symptomen, kennis over medicatie bleef onbekend of hoogstens leerde men aan hoe toppers door het lichaam enzymatisch worden omgetoverd tot ze als veilige voedingselementen worden verteerd.
    Nadat deze chemicaliën uiteraard vooraf de genezing hadden teweeggebracht, geholpen door artsen die door verkoopfabeltjes werden geïndoctrineerd.

    Zelfs wetgeving over het aankopen, bewaren en afleveren van schadelijke (waarmee men een schade kan toebrengen), van giftige (waarmee men iemand kan doden) en van verdovende middelen (giftige stoffen, die een afhankelijkheid veroorzaken) kleurde zodanig grijs, waardoor op vandaag alles veilig wordt gewaand.
    Immers… in de handel, geregistreerd en goedgekeurd door FDA en dus… veilig.

    Concerta waarvan de werkzame stof internationaal als een opiaat op dezelfde internationaal ‘verboden’ lijst prijkt als 4-methylamfetamine wordt aan kinderen toegediend aan een dubbele tot een vierdubbel zo hoge dosering dan wat WHO als Defined Day Dose bepaalt per 70kg lichaaamsgewicht.
    Maar om ouders, noch kinderen om commerciële redenen niet af te schrikken, hoeft op de verpakking niet eens meer het wettelijk voorziene etiket met doodskop.(Regentsbesluit 6 februari 1946.)
    Etiket dat dan wel verplicht is op andere commerciële aanbiedingen met identiek dezelfde chemisch stof (methylfenidaat).
    Wat een hypocrisie!

     

    Artikel 1. Voor de toepassing van dit besluit wordt verstaan onder :
    etiket nr 1, het speciaal oranjerood etiket, waarop, in zwarten inkt, een doodshoofd en de vermelding ” Vergift – Poison ” gedrukt staan;

    Art. 1bis. (§ 2. De door dit besluit voorziene etiketten dienen niet te worden aangebracht op de industrieel bereide geneesmiddelen die het wettelijk regime voor de aflevering vermelden, bedoeld in artikel 2bis, § 1, 15° of in artikel 2ter, § 1, 14° van het koninklijk besluit van 3 juli 1969 betreffende de registratie van geneesmiddelen.)
    <KB 2000-09-22/32, art. 1, 008; Inwerkingtreding : 04-11-2000>

     

    Bovendien bestaan voor de methylphenidaat, die ingevoerd moet worden om Concerta te produceren, al sinds 2004 GEEN geldige invoervergunningen.
    Die stof komt illegaal België binnen, want geldige invoerdocumenten worden volgens de heersende wetgeving alleen uitgeschreven op basis van het verbruik van de vorige jaren.
    Methylfenidaat is als een cocaïnestof, op gewichtsbasis zelfs 30% actiever dan zuivere cocaïne, een sterk internationaal gereglementeerd product, waarvan de productie en verkoop door de VN gecontroleerd moet worden bijgehouden.
    En vermits ons land sinds 2004 alleen maar het methylphenidaat-verbruik meet dat door de ziekteverzekering wordt vergoed en sinds dat jaar verdrievoudigd is in prijs, terwijl de producent nog aan de oude prijs wordt betaald, is de officiële basis voor een geldige invoer van de stof op ongeveer een derde teruggevallen.

    En wie zo goedgelovig zou zijn dat de wereld (Verenigde Naties) dit soort fraude snel zal achterhalen, kent niet de knepen van het politieke spel.
    INCB is de VN-poot waar alle landen ter wereld hun cijfers over verdovende middelen dienen te rapporteren.
    Deze poot is tot op het hoogste niveau (voorzitter) bemand met partijgetrouwen van de PS (Waalse Parti Socialiste).

    Op deze link wordt uitgelegd op welke manier ons federale land de illegale invoer van stupefianten verbergt en de winsten ervan via de apotheken witwast.

    Bovendien mag zoiets wel openbaar, want het parket is ook op de hoogte en onderneemt niets.
    Er bestaat trouwens een VN-decreet dat landen verbiedt om aan kinderen harddrugs toe dienen.
    Onze Senaat weigerde zelfs dit verbod als een wettelijk gegeven toe te passen.

    Deze info, even terloops.

    Nu sinds 25 jaar zowel academisch als politiek het medisch gebeuren in handen kwam van een commercieel establishment gedijt geneeskunde en farmacie voortaan onder de hoera-sfeer van een onstuitbare vooruitgang.

    Geen kat die er bovendien bij stilstaat dat geneesmiddelen in feite chemische stoffen zijn met een werking en met nevenwerkingen.
    Voortaan genezen ze symptomen van ‘presumed diseases’, want de nieuwe commerciële leer vermijdt om artsen in opleiding het onderscheid aan te leren tussen symptomen van een normaal gedrag en symptomen van een vermoedelijke ziekte.

    Omdat er geen symptomen van normaal gedrag bekend zijn en omdat het normaal zijn, geen ziekte is, kan het vanzelfsprekend niet anders dat wanneer er symptomen zijn er dan ook een vermoedelijke aandoening moet zijn.
    Willen of niet.

    Vandaar de nieuwe bibliotheek van vermoedelijk neurobiologische aandoeningen, waarbij men ijverig op zoek is naar echte diagnosecriteria.

    Terwijl die criteria er eigenlijk al zijn, maar het is wel wat voorbarig om dit alvast nu al te onthullen.

    Toch waag ik het.

    Niemand spreekt mij tegen.
    In 2007 nog oordeelde het bureau van de Provinciale Raad van de Orde der Apothekers dat “Wie niet akkoord is met Haesbrouck, kan antwoorden en overtuigen”.
    En sindsdien overtuigde mij niemand.

    In vorige stukjes gooide al ik met hints.
    Keek eigenlijk iemand verbaasd op, wanneer ik sinds enige tijd populaire groepen medicatie als psychotica begon te definiëren?
    Zodat het woordje: psychoticum, bijna als een scheldnaam begon te klinken.

    Ik denk daarbij aan antidepressiva, anti-epileptica, anti-tabakstoffen, ADHD-medicatie, Alzheimer-medicatie, MS-medicatie, sommige anti-Parkinsons, middelen tegen narcolepsie, prikkelbaar darmsyndroom, koude tenen, en zelfs de befaamde niet-hormonale therapie bij menopauze.

    Sinds het medisch bedrijf internationaal niet meer onafhankelijk wordt gecontroleerd, ressorteert voortaan alles onder het waakzame oog van de farmaceutische bedrijven.
    Ook FDA (Food and Drug Administration).
    Daar waagt men het zelfs niet meer om weerwerk te formuleren in naam van de Volksgezondheid.
    “To protect the ADHD-market”, zoals het daar klinkt.

    Psychotica zijn stoffen die psychotisch maken.

    Hoe herken je die stoffen?
    In de eerste plaats: ze behandelen de meest uiteenlopende symptomen.

    Waarom behandelen ze zoveel symptomen?
    Omdat ze een zweepslag toedienen aan een systeem waarvan de behandelende arts vermoedt dat dit systeem wat lamlendig is geworden.
    Doping dus.

    En hoe komt die doping tot stand?
    Door een gevarenreflex uit te lokken of het organisme te doen schrikken door dosis per dosis bouwstenen van het zenuwstelsel weg te branden.
    Waarop het lichaam ook verbaasd reageert door antistoffen te vormen, met de bedoeling om die ‘aanvallers’ zo snel als mogelijk ‘onveranderd’ opnieuw uit het lichaam te krijgen.
    Lees hoe Novartis beschrijft dat slechts 1% van de geslikte methylphenidaat therapeutisch actief is, en meteen wordt uitgescheiden.
    Door die antistoffen, natuurlijk.
    10 jaar Strattera en Novartis beschrijft eigen bedrog

    Maar wat is nu helemaal taboe?
    Sommige lichamen zijn niet zo gelukkig om zeer gedwongen en hevig geforceerd en versneld steeds maar nieuwe cellen te vormen die de agressie tegen het zenuwstelsel moeten tegenhouden.
    Waardoor (‘ongemerkt?’) op sommige plaatsen een onstuitbare ‘wildgroei’ van cellen ontstaat.
    Die men dan gemakkelijkheidshalve maar kankers is gaan noemen.
    Comfortdrugs en kanker.

     

    Hoe herken je psychotica verder nog?

    Ze werken zodanig goed, dat een behandeling ermee beter niet wordt gestaakt, omdat dan de symptomen van de vermoedelijke aandoening opnieuw de kop zouden opsteken.
    Verslaafd zijn eraan, kan niet omdat niemand de farmacologie ervan mag kennen en omdat dit ook bij niemand opkomt om daaraan te denken.

    Wat is nog meer typerend daaraan?

    Na een tijdje ontstaan dan echte aandoeningen, de zogenoemde comorbiditeiten, die (ook ongemerkt) nogal vaak beginnen op te duiken en waarbij echte artsen dan meteen WEL weten dat ze ziektebeelden zijn, maar dan weer niet dat ze iatrogeen tot stand zijn gekomen.
    Hoeft ook niet, want het hebben van kennis daarover is onbestaand, precies omdat de farmacologie van stoffen, die iatrogeen iets kunnen teweeg brengen, niet bekend is of niet bekend mag zijn.
    En hoe weten artsen op welke manier ze de comorbiditeiten van presumed diseases moeten behandelen?

    Simpel… dat heeft men ze wel aangeleerd.
    Niet door psychotica af te bouwen, maar…door ANTI-psychotica te gebruiken.
    De klassieke (en dure) neuroleptica.

    Waarmee de intussen wanhopige gevallen voortaan bipolair en chemisch kunnen balanceren op (de onmisbare) psychotica en de nieuwe antipsychotica.
    Klaargestoomd om opnieuw stijlvol en vrolijk in de maatschappij te kunnen functioneren.

    Meer moet dat niet zijn, zeker?

    Maar wat is nu HET diagnosecriterium waarbij een veronderstelde neurobiologische aandoening kan aangetoond worden.
    Ook simpel.

    Indien een test-behandeling met amfetamines of cocaïnes er wel mogelijk zou op wijzen dat een psychotica-therapie op termijn uiteindelijk ook een kanker kan veroorzaken – door het vormen van antistoffen- , dan is de patiënt niet ziek, maar gelukkig en wel kerngezond.

    De reden waarom op dit ogenblik deze info voorlopig niet door een fanatiek commercieel medisch bedrijf kan en zeker niet mag gepubliceerd worden.
    Al wenden academisch beroepsgevormde autoriteiten zich professioneel voor als een bende geleerde uitslovers.
    Er bestaat immers ook zoiets als de bekende broedereed.
    Elke arts kan echte ADHD-diagnose stellen. Maar mag het?

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us