Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • ADHD in het land van de Boeloeboeloes en de Wadawadas

    Posted on October 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De omgekeerde wereld van ADHD.

    Ooit werd gevaarlijke medicatie voor volwassenen niet eens getest op kinderen omdat men het gevaar ervan kende en men geen risico’s wou lopen bij kinderen.
    Op vandaag kent men de gevaarlijke medicatie bij kinderen en verbiedt men deze medicatie bij volwassen omdat men geen risico’s wil lopen bij de volwassenen.

    Immers Europa verbood om ADHD-medicatie bij volwassenen te commercialiseren omwille van het gevaar.

    Ik schets de manier waarop verantwoordelijke autoriteiten met deze gevaren van medicatie omgaan via deze dialoog (“…door de inspectie Gezondheidszorg (IGZ) behoort te worden gecontroleerd” – , Dick Bijl) .

    Redenering gaat als volgt.

    Een dode patiënt is geen patiënt meer.
    Eens gestorven, is de patiënt ‘UITBEHANDELD”.

    HET waarmerk van FIF-based medicine.

    Zuiver medisch kennen de statistieken bijgevolg alleen maar de uitbehandelde en niet de dode stervelingen.
    Een kleine nuance, maar een grote impact op het succes van de veiligheid van de toegediende harddrugs.

    Precies twee jaar geleden begon een week van de waarheid.

    Allemaal stukjes tussen 5 en 13 november 2012.

    Te illustreren met het klassieke beeldverhaal.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Sportieve en studerende jeugd sterft en zelfmoordt.

    Posted on May 8th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Medische en politieke overheden plegen schuldig verzuim.
    Erger nog, die overheden verwerven geld en macht met zelfmoorden en doodvallen.

    Geneeskunde en politiek investeren zwaar in harddrugs die de bevolking heel erg lust.

    Kwatongen beweren dat Karst Tates op Koninginnedag 2009 , als een ontevreden Prozac-verslaafde, wraak wou nemen op een van de grootste aandeelhouders van het bedrijf uit Indianapolis.

    In België is een ex-medisch directeur van dat bedrijf voorzitter van het comité der directeuren op het ministerie van Volksgezondheid.
    Dat ministerie wordt samen met Sociale Voorzorg al bijna 10 jaar beheerd door de partij van de pedofiele premier, die via een commerciële constructie miljoenen euro’s naar de eigen (PS)-partijkas versluist om met corruptie en zwijggelden het criminele (Dutroux)-verleden en praktijken in de doofpot te houden.

    Dat bedrijf, Lily, heeft een zakencijfer dat groter is dan het bruto-nationaal product van ons land en lag in 1987 aan de basis van wat we op vandaag een depressie-pandemie kunnen noemen.

    In een tijd waar politieke overheden het opgegeven hadden om zelf nog medisch wetenschappelijk onderzoek (en dus ook mogelijke controle-instanties) te subsidiëren, slaagde men erin om een nieuw amfetamine-patroon (Prozac- fluoxetine) zodanig te vermommen, dat niemand daar erg in had.
    Een nieuw en veilig gewaand antidepressivum was geboren en meteen ook een totaal nieuwe theorie over de oorsprong en behandeling van een droefenis, die op slag tot een neurobiologische aandoening werd gepromoveerd.

    Serotonine en de reuptake ervan vormden het rookgordijn dat ervoor zorgde dat voortaan nieuwe harddrugs zonder een vervelende opiumreglementering konden gedeald worden.

    Niemand die serotonine-defecten of ook maar een reuptake-stoornis kon aantonen, maar dat kleine detail werd overwonnen door het woordje ‘presume’ in de wetenschappelijk ogende literatuur erover.
    Zelfs het stellen van een diagnose gebeurt empirisch op geleide van symptomen van min of meer normaal gedrag.

    Een identiek scenario bij de commercialisering van ADHD.

    Optelsom van normaal gedrag als diagnosecriterium en zowaar iedereen stelt de diagnose.
    Het genie van de reus Lilly stond meteen klaar met een bijproduct van de kaskraker uit 1987 en Strattera veroverde de ADHD-wereld.

    Commentaar daarbij van een correspondente “Ondanks de treurigheid van de hele zaak moest ik af en toe hard lachen om de stupide argumenten en de doorzichtige manier waarop Lilly die onderzoeken heeft gemanipuleerd.”.

    Intussen promoot de politieke overheid uit winstbejag en pure noodzaak de aandoeningen en behandelingen van normaal gedrag met harddrugs.
    En de geneeskunde?

    In de maatschappij is geen plaats meer voor normale droefenis en voor normaal kindergedrag.
    Meestal slijten die wel als daar wat tijd overgaat.
    De omgeving verlangt dat artsen ‘met directe resultaten’ voor de dag moeten komen en legt zelf een diagnose op.
    Immers, de meesten van zo een multidisciplinair team kunnen al een optelsommetje maken van hun maximum achttien ongemakken tegenover kinderen.

    Omwille van het aanzien en de poen speelt de arts het spelletje mee.
    Waarom ook niet?

    De aandoening is wetenschappelijk omdat die wetenschappelijk wordt vermoed en als een leek al de diagnose kent, mag de arts natuurlijk niet onderdoen.
    Noblesse oblige en de klant is koning.

    De medische harddrugs zijn bovendien als veilig uitgeroepen, omdat niemand de werking ervan wil kennen.
    Bovendien: niet geschoten, altijd mis.
    De (kwalijke) bijwerkingen ervan komen op rekening van de aandoening, alvast toch iets dienstig om medisch te blijven behandelen.

    Maar nu vallen kinderen dood en zelfmoorden ze.
    Met een intensiteit die uitblinkt in ons land, en het Dutroux-genootschap floreert met dank aan de geneeskunde (methylphenidaat-invoer), want democratisch waagt niemand zich aan het uitmesten van de Augiasstal (vervalste verbruiksgegevens) bij de ziekteverzekering.

     

    En wat horen we nu in de media?
    Er moet (nog) meer geld besteed worden aan de preventie tegen zelfmoorden.
    Terwijl gedweild wordt met open kraan: harddrugs bij depressie en ADHD veroorzaken immers zelfmoordgedrag.

    Dus het zelfmoorden gaat door omdat te weinig geld wordt besteed aan preventie.
    (Zelfmoord is als een comorbiditeit van depressie en ADHD uitgeroepen, vandaar dat nog meer antidepressiva en ADHD-medicatie moeten voorgeschreven worden).

    En het doodvallen dan?

    Wat weten ADHD-goeroes daarover in België en Nederland?
    We laten ze het zelf vertellen.

    Buitelaar (NL) heeft nog geen weet van patiënten die zouden dood gevallen zijn.

    Danckaerts (BE) stelt dat gelukkig het aantal doden nog meevalt.

    En waarom valt er gelukkig bijna niemand dood door de cardiale nefaste werking van partydrugs?

    Simpel.
    Daar zijn geen statistieken over.

    En waarom zijn daar geen statistieken over?
    Ook simpel.

    We laten het een deskundige uitleggen.

    Aan: _dienstpostbus IGZ meldpuntOnderwerp: kind bij sport overledenGeachte heer/mevrouw,Met enige regelmaat treft men in het nieuws berichten aan over het overlijden van een kind of jeugdige bij het beoefenen van een sport. En dan bedoel ik niet dingen als een val met een racefiets en ongelukkig terechtkomen. Maar de zaken die afgedaan worden als een – tot dan niet gediagnosticeerde – aangeboren hartafwijking.Houdt de inspectie statistieken hiervan bij? En zo ja, wordt hierbij dan ook voorafgaand medicijngebruik geregistreerd? Ik denk hierbij met name aan zaken als Ritalin, Concerta en Strattera, maar ook aan andere psychofarmaca. Van de eerste drie is bekend dat het gebruik gevolgen heeft voor hart en bloeddruk.Ik zou het dus graag zien dat er serieus gekeken wordt naar een mogelijk verband tussen dit soort medicatie en de noodlottige gebeurtenissen.

    Hoogachtend,

     

    Hierbij een reactie op uw mailbericht.

    De mogelijke relatie die u legt tussen een bepaald type overlijden en bepaalde typen medicatie is ongetwijfeld belangwekkend. Maar IGZ ontvangt in principe alleen meldingen en verdere informatie over calamiteiten die zich in de zorgverlening voordoen. Het overlijden van kinderen en jeugdigen tijdens sportbeoefening is in de regel geen zorggerelateerde calamiteit, zodat IGZ er over het algemeen geen bemoeienis mee en er geen statistische informatie over heeft.

    Hoogachtend,
    Dr. J. XXXX
    beoordelend inspecteur Meldpunt IGZ

    Daarmee is de cirkel rond.
    Een doodgevallen patiënt is geen zorggerelateerde calamiteit, maar alleen een uitbehandelde patiënt.

    De medische autoriteit van artsen blijft overeind.
    De veiligheid van partydrugs en harddrugs bij het behandelen van normaal gedrag blijft ook overeind.
    En het circus waarmee een en ander kan gefinancierd worden, vanzelfsprekend ook.

    So what?

    PS: Mijn dank gaat daarbij uit naar de grootmoeder, die ook strijdt om te verhinderen dat haar kleinkinderen een verplichte mindcontrol moeten ondergaan, met daarbij het risico op doodvallen of zelfmoord.
    Ik vermoed dat de beoordelend inspecteur een eerlijk antwoord heeft geformuleerd nadat de vraagstelster eerlijkheidshalve ondertekende met Mevr. Prof. Dr.

     

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us