Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Iatrogene agressie blijft een beleidsinstrument

    Posted on November 2nd, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

     

    Zelfs een kritische tussenkomst als een obligaat gewaande schijnvertoning haalt het publieke forum niet.

    Vandaar toch even herhalen, wat zo ongeveer 4 jaar geleden al bij FDA bekend was, maar uiteindelijk gedoemd werd om te vergeten.
    Immers, door ermee in te stemmen, dat niemand weet (of mag weten) hoe die performante medicaties werken, blijft het volstrekt onmogelijk om uit die onbekende werking te concluderen dat ze een controleverlies over het gedrag veroorzaken, laat staan dat ze agressie zouden veroorzaken.

    Een evidentie om ‘U’ tegen te zeggen.

    DE wetenschappelijke stelling waarmee EvidenceBasedMedicine uiteindelijk al een tijdlang is afgegleden naar de huidige FIF-BasedMedicine.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Bestaat ADHD eigenlijk wel?

    Posted on December 3rd, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    Het antwoord is te vinden op: http://www.adhdenvoeding.nl/adhd-research-centrum-in-de-media/ waarin Lidy Pelsser uitlegt dat je met adhd-medicatie geen adhd kunt genezen.

    Zij zegt dat voor haar ontdekking reeds 7 andere wetenschappers dit in onderzoek hebben vastgesteld.

    ADHD is niet te genezen omdat ADHD helemaal geen aandoening is.

    Als ADHD een neurobiologische aandoening zou zijn, dan zou die medisch kunnen aangetoond en ook neurobiologisch gediagnosticeerd worden.

    Op 6/8/2002 verbood de Nederlandse Reclame Code Commissie de Nederlandse Hersenstichting reclame te voeren met ADHD als een aandoening omdat daarvoor geen enkele medisch wetenschappelijke verklaring bestaat.

    Een dieet opdringen als een gestructureerde vorm van gedragingen, bij een ontspoord en niet aangeleerd gedrag, kan als hefboom gebruikt worden om een gestructureerde vorm van gedragingen aan te leren.

    De farmaceutische industrie heeft die vorm van gebrek aan aangeleerde zelfbeheersing aangegrepen om via narcotische psychotica en mindcontrol een soort van dwangmatig psychotisch of robotmatig gedrag tot stand te brengen, dat lijkt op wat maatschappelijk aanvaard wordt en wat bovendien nog pedagogisch comfortabel te realiseren lijkt.

    Maar door de kennis over de werking van die psychotica overboord te gooien beseft niemand meer, dat het leuke van dit comfortabel pedagogische gemak eigenlijk tot stand komt door het zenuwstelsel te verwoesten, waardoor het verwerven van een te verwachten normale controle over gedrag bijzonder moeilijk te realiseren zal vallen.

    Vandaar dat wat men ADHD heeft genoemd niet te genezen zal zijn.
    Vandaar dat de symptomen van het aldus kapotgemaakte zenuwstelsel voortaan naar de uitgevonden en uitgelokte ziekte gaan verwijzen.

    De toxicomanie met amfetamines of cocaïnes moet eindeloos in stand worden gehouden en in bijna alle gevallen corrigeert men door lucratief en ‘bipolair’ chemisch te laten balanceren op psychotica en antipsychotica.

    Aan de bijwerkingen daarvan verdient een nieuwe healthcare-industrie pakken geld.

    Een welzijnszorg die recursief zichzelf geldverslindend als een kanker verspreidt in de maatschappij die zou moeten bloeien op wilskracht en zelfbeheersing.

    Maar waarom in godsnaam moest zoiets zo nodig tot een aandoening worden uitgeroepen?
    Artsen zijn strafbaar wanneer ze een toxicomanie instellen en in stand houden zonder dat dit medisch verantwoord zou zijn.

    Vandaar dat elke arts voortaan vasthoudt aan de veronderstelde kunde om een ADHD-diagnose te stellen, zelfs al kan geen van hen dit ook doen.
    De wetenschappelijke literatuur VERMOEDT alleen maar … iets, en dat iets heeft men ADHD genoemd.

    Is het nu de maatschappij of zijn het de artsen die zo dom zijn, om in die oplichterij te trappen?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Geen arts kent neurologische ADHD-criteria en werking psychotica.

    Posted on August 24th, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    ADHD is de schaamlap, die het instellen van een toxicomanie moet verschonen.

    Die schaamlap is intussen tot een boerka opgezwollen en niemand die weet wat eronder schuilt.

    Zowel schaamlap als boerka dienden om een neurobiologische aandoening voor te wenden, die door het instellen en in stand houden van een amfetamine-en(of) cocaïne-verslaving zou genezen.

    De eerste arts die neurobiologisch kan aantonen dat ADHD een ziekte of een aandoening is, moet genomineerd worden voor de Nobelprijs geneeskunde.

    Beter nog: de eerste arts die kan aantonen hoe amfetamine of cocaïne, die tot op heden onbestaande neurologische aandoening zou genezen, moet die Nobelprijs krijgen.

    Wat zich intussen onder die boerka verbergt is helemaal niet mooi meer.
    Bovendien vlamt de heiligschennis als een pikant gewaand tipje iets zou ontsluieren.

    Maffieuze constructies verrijken partijpolitieke kassen, die een kwalijke geneeskunde beschermen wanneer ze de eigen onkunde misbruikt en de gezondheid van patiënten schade berokkent, om die constructies mogelijk te maken.

    En als het schoentje nijpt, intimideert in het voorjaar een anonieme klager (zogezegd, een hogere overheid) met een ‘geheime’ tuchtprocedure, maar haakt druipend af, wanneer de openbaarheid van de debatten wordt geëist.

    Neurobiologische diagnosecriteria van ADHD, ADD, ODD, ASS, depressie en konsoorten bestaan niet.

    Het werkingsmechanisme van de psychotica, die men daarbij wil gebruiken, is het grootste medisch taboe.

    Spookschrijvers plaatsen de voorschrijvende meute op een maatschappelijk verhoog met teksten die veel weg hebben van de techniek, die ook Willem Elschot al in zijn boek “Kaas” beschreef.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us