Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • ADHD in het land van de Boeloeboeloes en de Wadawadas

    Posted on October 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De omgekeerde wereld van ADHD.

    Ooit werd gevaarlijke medicatie voor volwassenen niet eens getest op kinderen omdat men het gevaar ervan kende en men geen risico’s wou lopen bij kinderen.
    Op vandaag kent men de gevaarlijke medicatie bij kinderen en verbiedt men deze medicatie bij volwassen omdat men geen risico’s wil lopen bij de volwassenen.

    Immers Europa verbood om ADHD-medicatie bij volwassenen te commercialiseren omwille van het gevaar.

    Ik schets de manier waarop verantwoordelijke autoriteiten met deze gevaren van medicatie omgaan via deze dialoog (“…door de inspectie Gezondheidszorg (IGZ) behoort te worden gecontroleerd” – , Dick Bijl) .

    Redenering gaat als volgt.

    Een dode patiënt is geen patiënt meer.
    Eens gestorven, is de patiënt ‘UITBEHANDELD”.

    HET waarmerk van FIF-based medicine.

    Zuiver medisch kennen de statistieken bijgevolg alleen maar de uitbehandelde en niet de dode stervelingen.
    Een kleine nuance, maar een grote impact op het succes van de veiligheid van de toegediende harddrugs.

    Precies twee jaar geleden begon een week van de waarheid.

    Allemaal stukjes tussen 5 en 13 november 2012.

    Te illustreren met het klassieke beeldverhaal.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Primum non nocere – we love drugs

    Posted on August 15th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Primum non nocere (ten eerste geen kwaad doen, in ieder geval geen kwaad doen) is in het medisch jargon een advies dat artsen steeds in gedachten moeten houden, vooral als ze de keus hebben tussen handelen, met onzeker resultaat, en afwachten.

    Maar omdat artsen drugsvriendelijk zijn heeft healthcare een middel bedacht om deze tweespalt te omzeilen.

    Het werkingsmechanisme van het gebruik van medicinale harddrugs is als onbekend uitgeroepen en de laatste generaties artsen zijn opgeleid in een medische wetenschap die stelt dat men de farmacologie van veilig gewaande medicatie beter niet kent.

    Een van de beste voorbeelden uit de medische wereldgeschiedenis heb ik onlangs nog even mogen opfrissen.

    Uit: Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg op 13 november 2008.

    Een redenering die medisch perfect klopt omdat verzuimd werd om aan te tonen hoe een bril werkt wanneer die – net als de pillen overigens – moet ingeslikt worden.
    Maar misschien is dat ooit wel eens gebeurd en toen bleek dat een montuur en de glazen uiteindelijk zelfs minder giftig zijn dan methylphenidaat.
    Vandaar een redenering die (bijna) klopt.

    Nog een geluk dat Lieve Swinnen uit het stukje alleen maar psychiater is en geen oogarts.

    Stel je voor… elke dag een bril…

    Maar om terug te komen op de (voor)liefde voor harddrugs.
    Een van die voorbeelden ter illustratie daarvan, kan ik niet voorbijlopen.
    Die staat bovendien – vandaag – afgedrukt op de home-page van deze instelling (Gebu).
    Over denosumab en atypische femurfracturen.

    Niet alleen explodeert het gebruik en misbruik van psychotica en antipsychotica, men worstelt eveneens met andere bijwerkingen van dat soort explosie.

    Maar omdat niemand wil weten hoe een en ander werkt, worden die bijwerkingen dan ‘evidence based’ uitgelegd als nieuwe ziekten.
    Vanzelfsprekend met nieuwe drugs te behandelen.
    In plaats van proberen de oorzaak aan te pakken, terwijl daarvoor – zoals eerder al gezegd – jammer genoeg wat kennis is vereist.

    Een maand is het geleden dat ik het verband van botontkalking opnieuw (en al sinds 2007) aantoonde bij het psychotica-gebruik.
    Nu schijnt een nieuwe economie te zijn ontstaan om daaraan iets te verhelpen, met denosumab.

    Er zouden problemen gerezen zijn met de wisselwerking van osteoblasten en osteoclasten.
    Terwijl EBM (EvidenceBasedMedicine) vanzelfsprekend commercieel verzuimt om artsen aan te leren dat die verstoring er nu juist komt door een massief en chronisch psychotica-gebruik.

    Misschien toch beter om de recente ‘veronderstelde’ ziekten, te behandelen met brilmonturen en glas, maar dan oraal in te slikken, zoals vijf jaar geleden al bijzonder verstandig opgemerkt werd door Lieve Swinnen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us