Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Iatrogene agressie blijft een beleidsinstrument

    Posted on November 2nd, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

     

    Zelfs een kritische tussenkomst als een obligaat gewaande schijnvertoning haalt het publieke forum niet.

    Vandaar toch even herhalen, wat zo ongeveer 4 jaar geleden al bij FDA bekend was, maar uiteindelijk gedoemd werd om te vergeten.
    Immers, door ermee in te stemmen, dat niemand weet (of mag weten) hoe die performante medicaties werken, blijft het volstrekt onmogelijk om uit die onbekende werking te concluderen dat ze een controleverlies over het gedrag veroorzaken, laat staan dat ze agressie zouden veroorzaken.

    Een evidentie om ‘U’ tegen te zeggen.

    DE wetenschappelijke stelling waarmee EvidenceBasedMedicine uiteindelijk al een tijdlang is afgegleden naar de huidige FIF-BasedMedicine.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • ADHD in het land van de Boeloeboeloes en de Wadawadas

    Posted on October 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De omgekeerde wereld van ADHD.

    Ooit werd gevaarlijke medicatie voor volwassenen niet eens getest op kinderen omdat men het gevaar ervan kende en men geen risico’s wou lopen bij kinderen.
    Op vandaag kent men de gevaarlijke medicatie bij kinderen en verbiedt men deze medicatie bij volwassen omdat men geen risico’s wil lopen bij de volwassenen.

    Immers Europa verbood om ADHD-medicatie bij volwassenen te commercialiseren omwille van het gevaar.

    Ik schets de manier waarop verantwoordelijke autoriteiten met deze gevaren van medicatie omgaan via deze dialoog (“…door de inspectie Gezondheidszorg (IGZ) behoort te worden gecontroleerd” – , Dick Bijl) .

    Redenering gaat als volgt.

    Een dode patiënt is geen patiënt meer.
    Eens gestorven, is de patiënt ‘UITBEHANDELD”.

    HET waarmerk van FIF-based medicine.

    Zuiver medisch kennen de statistieken bijgevolg alleen maar de uitbehandelde en niet de dode stervelingen.
    Een kleine nuance, maar een grote impact op het succes van de veiligheid van de toegediende harddrugs.

    Precies twee jaar geleden begon een week van de waarheid.

    Allemaal stukjes tussen 5 en 13 november 2012.

    Te illustreren met het klassieke beeldverhaal.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • DSM-comité bevestigt zelf kwakzalver-gehalte van eigen bijbel

    Posted on September 12th, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

    In volle voorbereiding van de nieuwste versie ervan, kwam kritiek van collega’s artsen.

    http://dsm5-reform.com/2012/03/psychologist-dr-cacciatore-addresses-dsm-5-on-grief-bereavement/In my experience both as a researcher and clinician in the field and also as a bereaved parent, the DSM 5 proposal is radical, unnecessary, challenges what it means to be human, and for some may be dangerous.”
    http://dsm5-reform.com/the-open-letter-committee-calls-for-independent-review-of-dsm-5/Will you submit the controversial proposals in DSM-5 to an independent group of scientists and scholars with no ties to the DSM-5 Task Force or the American Psychiatric Association for an independent, external review? We respectfully ask that you not respond again with assurances about internal reviews and field trials because such assurances, at this point, are not sufficient. We believe an external, independent review is critical in terms of ensuring the proposed DSM-5 is safe and credible. If you are unwilling to submit the controversial proposals for external, independent review, we respectfully ask that you provide a detailed rationale for your refusal.
    Because the DSM is used by hundreds of thousands of mental health professionals, we are publicly posting this letter and will also post your response. We believe mental health professionals, along with concerned mental health organizations, in the United States and Europe will be very interested in this important exchange.

    Sincerely,

    David N. Elkins, PhD, Chair of the Division 32 Open Letter Committee (davidnelkins@hotmail.com)

    Frank Farley, PhD, Member of Committee
    Jonathan D. Raskin, PhD, Member of Committee
    Brent Dean Robbins, PhD, Member of Committee
    Donna Rockwell, PsyD, Member of Committee

    Waarop het negatieve antwoord: “geen wetenschappelijke toetsing nodig”.
    Immers het wetenschappelijke ervan staat als een paal boven water.

    http://worldunity.me/wp-content/uploads/2012/03/dsm5-reform.com_wp-content_uploads_2012_01_APA-Response-to-Open-Letter-Call-for-Independent-Review.pdfMet onder meer:Since there is no “gold standard” for defining mental disorders and many other medical disorders without pathognomonic biological markers, each revision of diagnostic criteria has been seen as the best current set of diagnostic criteria that are meant to be used in clinical practice and tested for their validity.

    Pathognomonisch = typisch, kenmerkend voor een ziekte.

    Er zijn immers geen biologische markers om een diagnose mogelijk te maken.

    Om de bewoordingen van Novartis te gebruiken op de bijsluiter van Rilatine (methylphenidaat):
    http://www.novartispharma.nl/pdf/ib/Ritalin.pdf

    De specifieke etiologie van dit syndroom is niet bekend, en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.”

    Pag.2/18

    Zie je wel… Novartis schrijft het ook!

    Het behandelen van een aandoening zonder defecten aan biologische markers, steunt dan wel op chemische stoffen met WEL een werking op biologische markers.
    Maar om zowel de fun en de fif overeind te houden, houden de farmaceutische bedrijven die farmacologie simpelweg achter voor maatschappij en artsen.

    Wetenschappelijk en medisch blijft het onverantwoord om veronderstelde aandoeningen zonder aantoonbare defecten te willen behandelen door gevaarlijke stoffen toe te dienen zonder zelfs te (willen) weten op welke gezonde markers die stoffen welke invloed uitoefenen.

    Commercieel ontslaan positieve evidenties de behandelaren tijdelijk van hun plicht die ze als beroepsgevormde autoriteiten dienen te nemen (do not harm), terwijl men farmacologische onkunde aanwendt om de tot stand gekomen ‘inconvenient facts’ als comorbiditeiten van de ziekte te bestempelen.

    De gestelde vraag naar een review door externe en onafhankelijke instanties, had minstens kunnen voorkomen dat het behandelen van onbekende markers, met stoffen waarvan ook de werking als onbekend wordt achtergehouden, nieuwe iatrogene gedragingen tot stand brengen, die dan op hun beurt weer door APA tot nieuwe aandoeningen moeten verzonnen worden.

    Dit is helemaal geen wetenschap meer, maar koopmanschap van de zuiverste soort.

    En dan opnieuw het ondersteunende beeldverhaal met als thema: gedragsleer in de zonder-kennis-kunde.

    En waarom een wetenschappelijke toetsing niet hoeft.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Medicatie met onbekende werking explodeert samen met autisme

    Posted on August 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Leuke wetenschappelijke anekdoten dienen om iatrogene ziekten te genezen.

    De opmars van autisme de laatste jaren loopt merkwaardig samen met het succes van heel wat ‘geneesmiddelen’, die therapeutisch een toepassing kregen met een onbekende farmacologie.

    Evidentie en positieve anekdoten over psychotica leerden dat symptomen konden wijken.

    Kennis werd al lang overboord gegooid.
    Onkunde over de farmacologie, staat garant voor geen bijwerkingen.

    Kwamen die er toch, dan noemde men ze symptomen van nieuwe aandoeningen.
    Wat meteen het zwellen verklaart van het handboek als een cataloog voor steeds nieuwer pillengebruik.

    Nu blijkt dat anti-Parkinson, anti-epileptica, middelen tegen PostTraumatischStressSyndroom, anti-Alzheimers, anti-menopauze, anti-koude-voeten, anti-rookmiddelen, anti-alcoholmiddelen,

    vermageringspillen, anti-autisme medicatie, anti-migraine-middelen en nog meer van dat, in realiteit farmacologisch volgens eenzelfde stramien te werk gaan.

    Geneeskunde, als een slim en wijs geacht establishment, is niet zo fier met zoveel eenvoud.

    Vandaar, werking onbekend.

    Met het denkpatroon van Mike Hammer: “Trust me, I know what I am doing”.

    En zo gebeurt nu al een twintig-tal jaren.

    Nieuwe medicatie kent geen bijwerkingen, alleen maar nieuwe symptomen.
    Nieuwe symptomen zijn therapeutisch behandelbaar en ga zo maar door.

    EvidenceBased: “het werkt…”.

    FIFbased: “… zonder bijwerkingen!”.

    Waar de maatschappij van heathcare kennis verwacht, blijkt nu al die tijd dat die kennis werd afgezworen terwille van iets wat niemand een gouden kalf of een schijtende ezel durft te noemen.

    Het werd uiteindelijk de combinatie van beide.
    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.


    Zowel Prozac, http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0
    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn) , http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html
    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, die de immuniteit kunnen verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Zijn die schadelijke stoffen, die antistoffen vormen tegen infecties, net zo onschadelijk en net zo veilig als de psychotisch makende stoffen, die dienen om verzonnen aandoeningen te behandelen?

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn of methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven.

    Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    Een zegen voor de Mike Hammers in de geneeskunde.
    Maar als patiënt maak je het maar best niet mee.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Farmaceutische faculteiten in de ban van FIF-BasedMedicine

    Posted on July 31st, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

    http://www.eenvandaag.nl/binnenland/52752/nieuwe_kijk_op_schizofrenie_door_genetisch_onderzoek

    Sinds het medisch gebeuren afgleed van Evidence-Based naar FIF-based bleek zelfs wereldwijd geen enkele farmaceutische faculteit academisch in staat om ook deze verloedering te vermijden.

    FIF staat in tegenstelling tot “Evidence” voor “F*** Inconvenient Facts”.

    Heel even was een sprankel hoop gewekt, toen in oktober 2012 de raad van beroep van de Orde van Apothekers mij had vrijgesproken na een klacht van een bendelid van Dutroux tegen mij, omdat ik met mijn stelling de commerciële belangen niet alleen van die bende, maar ook van sommige ministers zou hebben geschaad.

    Ware ik veroordeeld gebleven, dan had ik daaruit mijn conclusies getrokken.

    Wat duidelijk niet het geval is geweest bij het bendelid en de andere betrokken ministers.

    Maar ook niet bij de academische faculteiten, die in deze tuchtzaak om wetenschappelijk advies werden gevraagd.

    Dit stoort mij, al 45 jaar lang apotheker zijnde.

    Nu deze vakgroep gevangen blijkt in het net van lucratieve medische en farmacologische fabels, kon toch minstens verwacht worden dat de farmacie op het eigen domein met echte kennis opnieuw orde op zaken zou brengen.

    Geen kat beseft blijkbaar dat het FIF-stadium waarin het medisch gebeuren intussen verzeilde, de nutteloosheid van een academische vorming van apotheker alleen maar zal versnellen.

    Wanneer geneeskunde al verstrandde in een opeenvolging of bundeling van op ervaring gebaseerde wetenswaardigheden, een soort van collectieve anekdotes, eerder dan op wetenschappelijk bewezen feiten, zou uiteindelijk kunnen verwacht worden dat het wel hebben van een farmacologische kennis voornamelijk uit de farmaceutische hoek had kunnen komen.

    Onbegrijpelijk dat deze kans wordt gemist.

    Maar omdat ik het niet kan aanzien, toch even deze aanzet.

    Niet psychotica maar schizofrenie-genen zouden zorgen voor de slechte rassen bij levensonwaardigen.

    Citaat:

    De stoornis die gepaard kan gaan met wanen, audio-hallucinaties (stemmen) en chaotisch gedrag en vreemde gezichtsuitdrukkingen en lichaamsbewegingen.

    Mogelijke triggers van schizofrenie kunnen liggen in drugs- of alcoholgebruik, en over het algemeen lijden meer mannen aan de stoornis dan vrouwen.”

    ‘Mogelijke triggers.’

    En daar houdt het mee op.

    Typisch een FIF-redenering om de oorzaak niet te willen zoeken bij drugsgebruik.

    Wanneer de stoffen die psychosen veroorzaken, ook psychotica zouden mogen genoemd worden, dan zal snel duidelijk worden hoe dat soort van schizofrenie het best (maar vooral: gratis) kan behandeld worden.

    Ander citaat:

    Maar waarom krijgt de één wel de diagnose schizofrenie en de ander niet? Over de oorzaak van schizofrenie tast men al lang in het duister, al vermoedden wetenschappers een genetische oorzaak omdat bepaalde bevolkingsgroepen en families vatbaarder lijken te zijn dan anderen. En het lijkt erop dat dit verband nu is aangetoond. “

    Omdat FIF en onkunde geen duidelijkheid brengen, kiest men opnieuw voor de weg van de vermoedens.

    Vandaar het vermoeden van een genetische aandoening.

    En hoe kunnen statistici vermoedens pasklaar bevestigen?
    Meer dan honderd schizofreniegenen in de gewenste vakjes plaatsen?

    Ooit kreeg ik eens de kans om als informaticus die oefening zelf te maken.

    In een bedrijf moest, het (naakte, maar brute) cijfermateriaal dat uit de Oracle-database tevoorschijn kwam, in een voor de beheerraad ‘verstaanbare’ en ‘hapklare’ vorm worden gegoten.
    En met de hulp van Cognos-tools (Powerplay en Impromptu) lukt zoiets wonderwel.

    Goochelen met de magische kubus van Rubik, zoals dat heet.

    Vandaar:

    Al vermoedden wetenschappers een genetische oorzaak omdat bepaalde bevolkingsgroepen en families vatbaarder lijken te zijn dan anderen. En het lijkt erop dat dit verband nu is aangetoond.“

    Waarmee heel erg duidelijk geworden is, dat psychotisch gedrag WEL veroorzaakt door psychotisch makende stoffen, NIET kan behandeld worden, door KOSTELOOS het toedienen van psychotica stop te zetten.

    Bovendien weet niemand wat psychotica zijn.
    Die zekerheid, simpel gebaseerd op kennis, valt hier trouwens al weg.

    Anti-psychotica gebruiken, is dus therapeutisch aangewezen, waardoor men op termijn uiteindelijk chemisch en bipolair kan gaan balanceren op (dure?) psychotica en anti-psychotica.

    Als apotheker, als farmaceutische faculteit, als universiteit zou men er prat moeten op gaan om wel kennis over psychotica met de medische ‘wetenschap’ te kunnen of willen delen.

    Of is daar in deze wereld helemaal geen behoefte meer aan?

    Het is net als in de maatschappij: de complexiteit neemt toe als individuen en instituten vergeten hoe ze generalist moeten zijn. Iedereen wordt specialist met steeds toenemend beperktere capaciteiten.”
    Uit: http://personal.lse.ac.uk/FERREIRD/generalists25Jan2009.pdf , een universiteit in Chicago.

    Foei, apothekers, faculteiten en universiteiten.

    Op een domme manier plat gaan liggen voor een rijke industrie.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Kennis, evidentie of FIF, zoek de verschillen

    Posted on April 12th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Sinds 2003 leerde de draaikolk in een stinkende beerput mij waarom gezondheid en ziekten niet meer op kennis steunen, maar uiteindelijk commercieel afgleden, eerst naar evidenties (verzameling van anekdoten) en vervolgens zelfs naar alleen maar positieve evidenties (FIF-syndroom van FIF-Based Medicine). “De bevolking hoort te weten dat geneeskunde al een tijdlang geen wetenschappelijke studie meer is, maar eerder een opeenvolging of bundeling van op ervaring gebaseerde wetenswaardigheden, een soort van collectieve anekdotes, eerder dan op wetenschappelijk bewezen feiten.” (uit NB678) Op 22 september 2010 gaf FDA groen licht om fingolimod ( Gilenya) in de handel te brengen. Op 22 december 2010 wees ik op de mogelijke gevaren van deze stof. Even later op 17 maart 2011 ook goedkeuring door Europa (EMA) Terwijl op 13 december 2011 een slachtoffer dodelijk bezweek. Nu zou MS geen immunologische oorsprong kennen maar de aandoening zou aan een defect in de hersenen te wijten zijn.

    http://www.artsennet.nl/Nieuws/Nieuws-onderzoeken/Nieuwsartikel/129811/MS-begint-in-hersenen-niet-in-immuunsysteem.htm

    En hoe luidt de redenering? Het geneesmiddel “zou” de terugval bij MS verminderen. Door pathogene lymfocyten in het centraal zenuwstelsel te remmen die betrokken “zouden” zijn bij de beschadiging van het zenuwstelsel. De voorwaardelijke wijs van deze redenering wijst erop dat over de werking ervan niet echt veel bekend is. Maar wat is wel bekend? 81% van de ‘inactieve’ metabolieten worden uitgescheiden. Herinner hoe bij het gebruik van methylphenidaat ook bijna 100% van de ‘inactieve’ metabolieten ervan wordt uitgescheiden. Waardoor deze stof vanzelfsprekend als veilig te gebruiken wordt gepromoot. Al dekt men zich toch even in door: “Het middel kent een groot scala aan bijwerkingen. Vooral de dodelijke werking op het hart is berucht.http://nl.wikipedia.org/wiki/Fingolimod Leuk voor MS-patiënten. Herlees even hoe ‘nutteloos’ ik dit enkele jaren geleden over die stof heb ‘voorspeld’ op basis van alleen maar het ‘chemisch patroon’ van de molecule. Volksgezondheid is een stinkende beerput geworden.

    Xeplion

    Volks misschien niet direct zeer spectaculair. Maar in het psychiatrisch milieu wel immens populair:Xeplion Maar weet iemand waarom bij gebruik van dit wondermiddel alleen maar in Japan dodelijke slachtoffers te betreuren vallen? Simpel. In Japan worden de sterfgevallen aan het gebruik gelinkt en bestaat de verplichting om die meteen publiek te maken. In de westerse beschaving sterven de patiënten eraan aan niet-zorggerelateerde calamiteiten, waardoor ze statistisch ‘uitbehandeld’ zijn. Vandaar ook de opmerking van het bedrijf: “Negatieve reacties moeten alleen in Japan publiek worden gemaakt”. Elders in de wereld bestaat geen statistisch materiaal over schadelijkheid, dode patiënten zijn gewoon maar uitbehandeld. Een handige commerciële nuance. Maar hoe reageert de officiele zuil? FAGG staat voor Federaal agentschap geneesmiddelen en gezondheidsproducten. De doden met Xeplion, situatie in België (FAGG) Met half zoveel gebruikers dan in Japan, telde men bij ons maar 5 doden ( op 5000 gebruikers) in plaats van 17 doden op 10700 in Japan. Wat is nu precies het verschil tussen EvidenceBasedMedicine (EBM) en FIF_BasedMedicine (FBM) ? FAGG legt het uit. Bij EBM, is wat volgt de regel: Informatie over de gunstige werking moet worden geïnterpreteerd in de betekenis dat het geneesmiddel of het werkzame bestanddeel WEL leidt tot het waargenomen effect of WEL veilig voor gebruik is. Bij FBM, is dit de regel: Informatie over vermoedelijke bijwerkingen mag NIET worden geïnterpreteerd in de betekenis dat het geneesmiddel of het werkzame bestanddeel leidt tot het waargenomen effect of NIET veilig voor gebruik is. Een wetenschappelijke benadering van wat eerder al als niet-zorggerelateerde calamiteiten werd uitgeroepen.

    11/04/2014 – 03:50 : dit is het bericht van FAGG  De Japanse tak van Janssen Pharmaceutica, onderdeel van de Amerikaanse groep Johnson & Johnson, meldde woensdag dat 17 mensen stierven in Japan na het ontvangen van een injectie van het geneesmiddel Xeplion tegen schizofrenie, dat op de archipel beschikbaar is sinds november vorig jaar. Deze behandeling werd voorgeschreven 10.700 mensen sinds het op de markt werd gebracht in Japan op 19 november 2013. Er werden 17 sterfgevallen gemeld, onder meer door myocardinfarct, longembolie en verstikking na braken. In veel gevallen gebeurde overlijden ongeveer 40 dagen na de injectie van het geneesmiddel. In België gaat het om ongeveer 5.000 patiënten die momenteel worden behandeld met Xeplion, zegt Janssen Pharmaceutica. Met dezelfde bijwerkingen. MediPlanet vroeg een reactie aan het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten. Het Fagg liet weten dat het In België 56 meldingen van bijwerkingen (psychiatrische, neurologische en endocrinologische stoornissen, hartaandoeningen, gastro-intestinale aandoeningen, leverontstekingen, …) heeft ontvangen sinds 2012 , waarvan vijf dodelijke gevallen bij patiënten die met Xeplion werden behandeld. Er kon echter geen verband met paliperidone palmitate worden aangetoond. Het FAGG benadrukt dat “er niet altijd een verband is tussen de gemelde bijwerking en het geneesmiddel. Medische “incidenten” die na het gebruik van een geneesmiddel zijn waargenomen, zijn niet noodzakelijk gerelateerd aan of veroorzaakt door dat geneesmiddel. Informatie over vermoedelijke bijwerkingen mag niet worden geïnterpreteerd in de betekenis dat het geneesmiddel of het werkzame bestanddeel leidt tot het waargenomen effect of niet veilig voor gebruik is.   Betrouwbare conclusies over de baten en risico’s van een geneesmiddel kunnen enkel worden getrokken na uitgebreide evaluatie en wetenschappelijke beoordeling van alle beschikbare gegevens.” Xeplion is een geneesmiddel dat het werkzame bestanddeel paliperidone palmitate bevat en wordt gebruikt in de onderhoudsbehandeling van schizofrenie bij volwassenen. Xeplion wordt afgeleverd op medisch voorschrift en werd goedgekeurd via de centrale procedure. Dit betekent dat de aanvraag om een vergunning voor het in de handel brengen bij het Europees Geneesmiddelenagentschap werd ingediend en dat de toegekende vergunning overal in de Europese Unie geldig is. Op 4 maart 2011 kende de Europese Commissie de vergunning voor het in de handel brengen van Xeplion toe. In het kader van de routinegeneesmiddelenbewaking (die op alle geneesmiddelen wordt toegepast) heeft het risicobeoordelingscomité voor geneesmiddelenbewaking (PRAC: Pharmacovigilance Risk Assessment Committee) van het EMA in januari 2014 de gegevens i.v.m. geneesmiddelenbewaking geanalyseerd die door de firma geüpdatet waren en heeft het comité besloten dat de baten-risicobalans van geneesmiddelen die het werkzame bestanddeel paliperidone bevatten, steeds gunstig was.
     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Drugsgebruik laat sporen na

    Posted on March 26th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Met dank aan Patrick.

    Hoeveel simpeler ware het geweest had men jaren geleden de kennis over de werking van die stoffen NIET als onbekend uitgeroepen.

    Met EvidenceBasedMedicine (EBM) verdween het hebben van kennis over geneesmiddelen.
    Sinds enige tijd duiken ‘kwalijke’ evidenties op en glijdt zelfs EBM pijlsnel af naar FIF-Based-Medicine.

    Omwille van de commercie er rond blijft de maatschappij het begrip ‘Medicine’ gebruiken, al trekken sommige geneesheren al ten strijde tegen collega’s die ze dan zeer terecht ook kwakzalvers noemen.
    Het onderscheid tussen beide is immers praktisch onmerkbaar geworden.

    Illustratie daarvan op deel 2 van de nieuwsbrief 768 van 9 februari 2014.

     

    Ritalin op school.

    Met dank aan Frits.

     

    Het masker is afgerukt en de leerkracht moet met de billen bloot tot zijn/haar schaamte erkennen dat ze alleen standaard-kinderen zonder problemen kunnen lesgeven !

    Maar waar vindt je die gezonde kinderen als alle mensen ziek zijn maar dit zelf nog niet weten (e.e.a. volgens de huidige gezondheidsvisie van de farmaceuten) ?

    Ik vraag mij af wat de leerkrachten in hun opleiding op de PABO wel hebben geleerd en welke vakbekwaamheid er mag worden verwacht ?

    Als je een leerkracht naar zijn werk vraagt hebben ze het vrijwel altijd over bijzondere kinderen, maar als je vraagt naar het inhoudelijke daarvan dan zijn zij er niet voor opgeleid.

    Wat een farce is dit !!!

    Verder is er al enkele jaren sprake van een gewenste verandering in het bestel en het bestuur van het onderwijs die onder andere zijn beslag krijgt in het “passend onderwijs”.

    http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/passend-onderwijs?utm_campaign=sea-t-onderwijs_en_wetenschap-a-passend_onderwijs&utm_term=passend%20onderwijs&gclid=CPihzbGjsL0CFTTItAodjxwA_g

    Helemaal onverwacht komen de veranderingen niet en zij zijn bovendien besproken in allerlei advies- en overlegorganen.

    Heeft dan iedereen zitten slapen en worden ze nu pas wakker bij het zien hoe de zaken er concreet uit gaan zien ?

    Niet te geloven dat leerkrachten en hun vertegenwoordigers die gaan over de toekomst van onze kinderen zelf zo weinig kaas gegeten hebben van projectmatig werken.

    In 1982 deed ik onderzoek naar het gebruik van leerboeken en stelde toen al vast dat vrijwel geen enkele leerkracht zelf onderwijsmateriaal ontwikkelt. Ontwikkeling van onderwijsmateriaal wordt gedaan door uitgevers van schoolboeken.

    Leerkrachten zijn vaak alleen maar papagaaien die iedere keer weer hun kunststukje opvoeren en daarin worden gesteund door een handleiding voor de leerkracht met schooloplossingen bij de vraagstukken in de schoolboeken.

    Soms lijkt het alsof dit werkelijk nodig is omdat de leerkrachten anders met onjuiste oplossingen komen.

    Over opvoeding op school of in de klas kun je maar beter zwijgen omdat zij daar bij aanvang van hun loopbaan vrijwel geen ervaring mee hebben. Zij hebben zelf al problemen genoeg met het overdragen van de leerstof !

    Wetenschappers aan de Ritalin.

    zie artikel op blz 116

    Als een motor in een auto stationair boven het maximaal aantal toeren en/of te lang draait dan heeft dit verhoogde slijtage tot gevolg.

    Wetenschappers lijken een kokervisie te hebben die je ook kunt krijgen als je door het gat van een rolletje toiletpapier kijkt.

    Je ziet dan maar een heel beperkt deel van de werkelijkheid en niet meer de context.

    Zo schijnen deze mensen zich ook te weinig bewust te zijn over de lange termijn werking van het gebruik van bepaalde medicatie zonder dat er sprake is van een gezondheidsprobleem.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • ADHD bestaat niet

    Posted on March 16th, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

    Tja…

    Is dat nu nieuws?

    Tien jaar lang hoorde ik de media niet.

    Ik ontving mijn eerste doodsbedreiging in 2004, toen ik hetzelfde ‘durfde’ te stellen op basis van ‘kennis’.

    Tien jaar lang en zelfs nu nog, is het stellen van een neurobiologische diagnose ervan taboe.
    Al die tijd verzweeg de wereld hoe psychotica een jeugd tot dwangmatig dociel en psychotisch drogeren.

    Stel je voor… een farmacologie van psychotica (een woord dat niet eens mag bestaan) op basis van ‘kennis’, aanziet de maatschappij als een betwiste materie.
    Terwijl verlichte geesten maatschappelijk uitblinken wanneer ze een nep-diagnose door anderen laten stellen en door de werking van de chemische therapie als onbekend uit te roepen.

    Vraag artsen waarom ze geen neurobiologische diagnose stellen van ADHD.

    Terwijl de onfeilbare diagnose-test bestaat.

    Vraag artsen waarom geen kat onder hen kan vertellen hoe de succesvolle medicatie werkt.

    Terwijl ze niettegenstaande die onkunde, wel slim genoeg geacht worden om te vertellen hoe veilig een en ander wel is.
    Omdat de nevenwerkingen hun bedrijf in stand houden.

    Zelf ben ik een gelukkig man.

    Tien jaar lang mocht ik ontdekken hoe ‘kennis’ uiteindelijk een mercantiele triomf van de middelmaat kan ontmaskeren, die uiteindelijk jarenlang overeind kon blijven door met ‘evidenties’ uit te monden in een ‘FIF-based medicine’.

    Vandaar gelukkig, wanneer op een dag de maatschappij dit soort van kwakzalvers aan de schandpaal zal brengen.
    Dit wordt een taak van de bevolking.
    Mijn werk is af.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • XTC hoog doseren, wie valt op de bek

    Posted on January 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Bijna 4 jaar is het geleden dat ook eens werd geëxperimenteerd met hoog gedoseerd XTC.
    Toen ging het om ongeveer 183mg per dosis.
    Vandaag geeft men geen dosering vrij.

    Een denkoefening op basis van kennis.

    Het staat in de sterren geschreven dat ook de harddrugs van de straat net zo goed medicinaal als therapeutische psychotica helend kunnen ingezet worden.
    Healthcare bracht het voor mekaar om daarmee gigantische rijkdommen te vergaren.

    Aanvankelijk liepen twee sterke kandidaten in de wedloop voorop, XTC en methamfetamine.

    Noteer dat in de VS, methamfetamine al ijverig bij kinderen met ADHD wordt gebruikt (Desoxyn) en men, niettegenstaande het FIF-syndroom, er zich toch bewust is geworden van de kwalijke bijwerkingen ervan.
    De zogenoemde comorbiditeiten.
    Overigens is een zeker onbehagen ontstaan bij het bekend raken dat ‘veilig gewaande’ anti-epileptica als reagentia door de spijsvertering worden gemetaboliseerd tot substanties die positief immunochemisch kunnen testen op methamfetamine.
    Geen stap vooruit dus.

    Ik herinner mij dat in 2010 na eerst de hoge doseringen XTC enkele maanden later ook geëxperimenteerd werd met hoge doseringen methamfetamine en dat toen Volksgezondheid wou vermijden dat de media daarvan op de hoogte werden gebracht.
    Die experimenten gebeurden op een nietsvermoedend publiek met doseringen die alleen het medisch personeel mocht weten.

    Nu blijft alleen XTC nog over.
    En de positieve berichten liegen er niet om.

    Keert XTC terug naar het medicijnkastje?

    Uit “Het Belang van Limburg” op 19 juli 2010.

    Maar waarom valt het nu op dat het stil blijft over hoe hoog die “hoge doseringen” zijn en de (dodelijk gewaande) experimenten ermee?
    Opnieuw 183mg?
    En waren die in het verleden toen niet dodelijk?
    Of de moeite niet waard om het publiek te waarschuwen?

    Wie intussen wel de farmacologie van psychotica wil kennen, zal weten dat partydrugs als genotsmiddelen of als doping worden gebruikt in de doseringen die daartoe bekend zijn.

    Methylphenidaat (Rilatine) als partydrug of als cocaïne-surrogaat of bij narcolepsie om te alleen maar te drogeren aan 30mg/70kg lichaamsgewicht.
    Prozac of Strattera als doping bij sportlui en bij depressies aan 20mg/70 kg lichaamsgewicht.

    Maar wanneer die psychotica therapeutisch moeten dienen om tot dwangmatig psychotisch te genezen bij ‘presumed diseases’ dan gelden voor methylphenidaat veelvouden ervan en voor Prozac (als Strattera vermomd voor kindertjes) zelfs 80mg/70kg lichaamsgewicht.

    Welnu de XTC die in de medicijnkastjes moet terecht komen, zal door WHO (World Health Organisation)een DDD (DefinedDayDose) meekrijgen die stukken hoger ligt dan de 1 tot 1,5mg/lichaamsgewicht nodig om er alleen maar vrolijk mee te worden.

    Immers, healthcare richt zich op het therapeutisch gebruik en daar mag het ietsje meer zijn.
    Bij hoge doseringen en in geval van een medische therapie worden geen doden geteld, omwille van ‘geen zorggerelateerde calamiteiten‘.
    Dodelijk gevaarlijk verandert dan meteen in veilig en rustgevend.

    Herinner de moord op Kennedy, 50 jaar geleden toen die een complot daarover in de gaten kreeg en de subsidiëringspolitiek die nadien, in de VS onder Kissinger eind jaren zestig werd op gang gebracht om , ik citeer: een “mindcontrol te organiseren en om biologische agentia te produceren waartegen geen immuniteit bestaat”.

    Wat voorafging…

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Bèta en thètagolven, lekke reddingsboeien in FIF-Based-Medicine

    Posted on December 27th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Evidence Based Medicine is niet meer wat het ooit is geweest.

    David Kaiser (psychiater) stelt: ” De moderne psychiatrie moet nog steeds overtuigend bewijzen dat er een genetische/biologische oorzaak is voor welke geestelijke ziekte dan ook. Bij patiënten wordt de diagnose ‘chemische onevenwichtigheid’ gesteld, ondanks het feit dat er geen test bestaat om een dergelijke bewering te staven.

    Men heeft geen idee hoe een correct chemisch evenwicht eruit zou moeten zien”.

    In het BBC-programma panorama van 12 nov. 2007 vertelt professor William Pelham, één van de onderzoekers, daarover het volgende: ”Ik denk dat we het gunstige effect van medicatie in het eerste onderzoek overdreven hebben. We hadden gedacht dat kinderen met medicatie langere en betere resultaten zouden vertonen. dat lijkt niet gebeurd te zijn. De kinderen hadden een aanzienlijke remming van hun groei, zowel in lengte als gewicht.

    Het tweede was dat er geen gunstige effecten zijn.
    Geen.Op korte termijn zal medicatie het kind helpen zich beter te gedragen, op lange termijn zal het dat niet.
    En die informatie moet duidelijk worden gemaakt aan de ouders”.

    Om een of andere reden heeft het FIF-syndroom er intussen al 6 jaar voor gezorgd dat dit NIET is gebeurd.

     

    Net zoals medische kennis het moest afleggen tegen misschien wel goedbedoelde en alleen maar positieve evidenties, komen die evidenties zwaar onder druk door het intussen tot stand gekomen FIF-syndroom.

    Waar men normaal gedrag tot een aandoening kon verheffen met MBD (eerst Minimal Brain Damage, dan Minimal Brain Dysfunction), verplichtte het digitale tijdperk deze aandoening tot een naamsverandering, omdat hersenscans toen feilloos helemaal geen “damage” of “dysfunction” konden aantonen.
    Stofjes doen het ook al niet meer omdat defecten eraan met geen evidenties aan te tonen zijn, laat staan dat chemisch of farmacologisch kan aangetoond worden hoe met psychotica een aandoening met de symptomen van normaal gedrag, een pedagogisch comfort bij anderen kan tot stand brengen.

    Met het digitale tijdperk leerden de wijzen tikkende apparaten kennen en het optellen van het getik bij alle mogelijke organen nam een aanvang.

    Want zoals het klokje bij EEG tikt, tikt het nergens.

    Zo kon een elektrode op een goed gemikt huidoppervlak een puls registreren van miljoenen neuronen ineens en aan de frequentie van een bepaald aantal tikjes per seconde golven doen ontstaan met een bewegende pen op papier.

    Die golven maakten dan het voorwerp uit van wat nu nog steeds medisch wetenschappelijk onderzoek wordt genoemd.

    Een late uitloper van de bijna vergane Evidence Based Medicine.
    Het hebben van kennis is al lang voorbij, zoals ook de successen van positieve evidenties, voortaan resten alleen nog de evidenties die men tientallen jaren als inconveniënt heeft aan de kant geschoven.

    Miljoenen neuronen onder een welgemikte zone van de huid kregen een fabrieksnaampje mee voor het soort van gedrag dat ze vermoedelijk zouden beschrijven op een getikt papiertje, zodat ze via verschillende golven met verschillende intensiteiten, een neurale activiteit vermoedelijk zouden ten toon spreiden.

    Al blijkt volgens FDA het verder onontbeerlijk om daarbij toch nog een ‘normale?’ diagnose te stellen.

    Zelf mag ik daarbij geen vragen stellen, omdat ik geen medisch wetenschappelijke vorser ben, althans niet in die materie.

    Maar wat ik mij wel afvraag is dit.
    Het puntje op het papier, per geregistreerde golf en per seconde is het eindresultaat van een verzameling van elektrische prikkels van verschillende intensiteit (afhankelijk van de gebruikte energiebron) van miljoenen neuronen aan een ritme van duizenden keren per milliseconde, die allemaal zorgen voor een magnetisch veld met elk een verschillend digitaal patroon om ‘bericht per bericht’ over te brengen naar weer eens miljoenen andere neuronen, die de boodschap begrijpen en in functie daarvan, aan een snelheid opnieuw van enkele duizenden keren per milliseconde een nieuw digitaal bevel verder verspreiden.
    Vandaar…
    Bestaan medisch verklarende woordenboeken waarmee neurologen aan de hand van de intussen miljarden digitale patronen per seconde per neuron, die boodschappen kunnen vertalen en begrijpen waarmee ziek-gewaande ADHD-neuronen hebben vastgesteld dat er saaie opdrachten worden aangeboden, dat verzuimd wordt om gepaste beloningen te geven en of dat minder gestructureerde settings zich voordoen, waardoor ze een protestboodschap verspreiden over het ganse zenuwstelsel dat onbehandelbaar dreigt te worden als niet ingegrepen wordt met harddrugs die de rebelse neuronen meteen voorgoed uitschakelen?

    Tenzij de echte medische neurologie toch tot die (zelfde?) vertaling van die duizenden miljarden patroontjes kan besluiten, ga ik ervan uit – en nu zijn we bij de nieuwe FIF-BASED-MEDICINE aanbeland – dat voortaan stilaan bekend mag raken hoe therapeutisch bruikbare chemicaliën kunnen aangewend worden om rebellerende ADHD- (of depressie-, of PTSD-, of menopauze-, of honger-, of nog heel wat andere-) neuronen definitief uit te schakelen, om daarmee een maatschappelijk aanvaardbaar robotmatig gedrag tot stand te brengen.

    Terloops hier toch even de gevaarlijke zin herhalen, waarom JF. Kennedy 50 jaar geleden vermoedelijk werd vermoord.

    Een aandachtige lezer zal daarbij opmerken dat FIF ons tevens leert dat het elimineren van rebelse neuronen ook een vasoconstrictie veroorzaakt (->pulmonaire hypertensie en plots doodvallen, migraine, en op termijn vasculaire dementie), een verminderde controle over gedrag (->agressie, zelfmoord), en massief antistoffen doet ontstaan (->kankers).

    Dat is juist, maar dit heeft alleen maar met kennis te maken.
    Dit stadium van kennis, weliswaar, is in deze soort van medische wetenschap allang voorbijgestreefd.
    Wat vooral nu nog telt, is de vaststelling dat voor al deze bijkomstigheden, soms wel comorbiditeiten genoemd, gelukkig (andere) performante medicatie bestaat.

    Artsen zijn bovendien vakkundig opgeleid om dit allemaal het hoofd te bieden.

    En hoe reageert Frits daarop (kort en krachtig) ?

    Whoe ha ha haWat een onnozele grap is dit om te beweren dat een EEG onderscheid kan maken in ADHD en andere overlappende ziektebeelden !!!
     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us