Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Berichtgeving verdringt kennis zelfs met platte commercie

    Posted on October 2nd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Deze morgen kwamen in het VRT-nieuws maar liefst twee berichten over depressies in het nieuws.
    Het eerste en commerciële kreeg daarbij de voorrang op het echt wetenschappelijke, dat pas in tweede orde en quasi ongemerkt volledigheidshalve werd toegevoegd.

    Maar waarom kwam dit item in het nieuws en waarom moest zo nodig de commerciële klemtoon daarboven op?

    Ik situeer.

    Beluister hier het bericht op het radionieuws van EEN deze morgen om 7h.

    http://www.adhdfraude.net/mp3/KCE_VRT_EEN_2102014_7h_1.mp3

    Beluister hier wat volledigheidshalve werd toegevoegd misschien wel uiteindelijk om de waarheid toch geen geweld aan te doen.

    http://www.adhdfraude.net/mp3/KCE_VRT_EEN_2102014_7h_2.mp3

    Zonder-kennis-kunde en de sponsors ervan spartelen al een tijdje op een manier die minder mooi is om aan te zien.
    Verwijzing ernaar te bekijken onder meer op mijn bericht van 12 september 2014.

    Since there is no “gold standard” for defining mental disorders and many other medical disorders without pathognomonic biological markers, each revision of diagnostic criteria has been seen as the best current set of diagnostic criteria that are meant to be used in clinical practice and tested for their validity. http://worldunity.me/wp-content/uploads/2012/03/dsm5-reform.com_wp-content_uploads_2012_01_APA-Response-to-Open-Letter-Call-for-Independent-Review.pdf Pathognomonisch = typisch, kenmerkend voor een ziekte.Er zijn immers geen biologische markers om een diagnose mogelijk te maken.Om de bewoordingen van Novartis te gebruiken op de bijsluiter van Rilatine (methylphenidaat):
    http://www.novartispharma.nl/pdf/ib/Ritalin.pdf

    De specifieke etiologie van dit syndroom is niet bekend, en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.”

    Pag.2/18

    Het behandelen van een aandoening zonder defecten aan biologische markers, steunt dan wel op chemische stoffen met WEL een werking op biologische markers.
    Maar om zowel de fun en de fif overeind te houden, houden de farmaceutische bedrijven die farmacologie simpelweg achter voor maatschappij en artsen.

    Wetenschappelijk en medisch blijft het onverantwoord om veronderstelde aandoeningen zonder aantoonbare defecten te willen behandelen door gevaarlijke stoffen toe te dienen zonder zelfs te (willen) weten op welke gezonde markers die stoffen welke invloed uitoefenen.

    Commercieel ontslaan positieve evidenties de behandelaren tijdelijk van hun plicht die ze als beroepsgevormde autoriteiten dienen te nemen (do not harm), terwijl men farmacologische onkunde aanwendt om de tot stand gekomen ‘inconvenient facts’ als comorbiditeiten van de ziekte te bestempelen.

    De gestelde vraag naar een review door externe en onafhankelijke instanties, had minstens kunnen voorkomen dat het behandelen van onbekende markers, met stoffen waarvan ook de werking als onbekend wordt achtergehouden, nieuwe iatrogene gedragingen tot stand brengen, die dan op hun beurt weer door APA tot nieuwe aandoeningen moeten verzonnen worden.

    Dit is helemaal geen wetenschap meer, maar koopmanschap van de zuiverste soort.

    Zelfs het KCE (http://kce.fgov.be/nl) volhardt in de leer die blijft steunen op het hebben van geen kennis.

    Het behandelen van een aandoening zonder defecten aan biologische markers, steunt dan wel op chemische stoffen met WEL een werking op biologische markers.”

    Of nog:

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Onvoorstelbaar

    Posted on August 29th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Nu blijkt dat in 2010 The Guardian ook al eens voorzichtig melding had gemaakt van de verzonnen serotonine-catechismus.

    Geen kat die kan geloven hoe ver men gaat bij mindcontrol en bij het vormen van biologische agentia waartegen geen immuniteit bestand is (HIV, Ebola???).

    De jaren 1963,1964 en 1969 in de Amerikaanse geschiedenis.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Serotonine-fabel eindelijk van de baan

    Posted on August 28th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Beste Fernand, 

    Nu met de goede plaatjes is het inderdaad zo klaar als een klontje dat Prozac en Strattera dezelfde metaboliet hebben.

    En inderdaad, als die plaatjes niet zouden kloppen, hadden ze allang gehakt van je gemaakt.

    Dus als bewijs uit het ongerijmde:

    De plaatjes kloppen.

    En dus de gelijke werking.

    En dus is dat hele selectieve reuptake inhibitor kletspraat.

    Wat een zootje.

    Ik vond nog wel een interessant stuk bij Janne Larsson over de toelating van Prozac voor kinderen:

    http://jannel.se/prozac.childrenEU.pdf

    Ondanks de treurigheid van de hele zaak moest ik af en toe hard lachen om de stupide argumenten en de doorzichtige manier waarop Lilly die onderzoeken heeft gemanipuleerd.

    Hoop dat je er wat aan hebt.

    Nog even het slot afdrukken van deze nieuwsbrief 146 van 17 november 2009

    De SSRI-kolder. 

    Of blijft men geloven, dat serotonine iets met depressies doet of dopamine iets met ADHD?

    Toonde al ooit iemand aan hoeveel serotonine er tekort moet zijn, om met het nieuwe amfetaminepatroon te drogeren, zelfs tot psychotisch?

    Of vindt men geen tekorten in de hersenen, omdat men doodgewoon nalaat om ook de serotonine in de buik te meten?

    Hetzelfde met dopamine bij ADHD.

    Dacht de psychiatrie er ooit al eens aan om de oorzaken van veel ellende in de buik te gaan zoeken?Waarom spelen alle psychiatrische ziekten zich in de hersenen af?

    Al zijn er wel psychiaters bekend, die het toch wat lager gaan zoeken.

    Wanneer elke morgen de anorexia-meisjes zich poedelnaakt moeten aanbieden om door de psychiater persoonlijk en ‘eigenhandig’ gewogen te worden.

    Er is zoveel dat men verkiest, niet te willen weten.

    Zoals, hoe het boosten van serotonine of dopamine een comorbiditeit van psychotisch gedrag, wanen, stemmen horen en agressie doet ontstaan.

    Dat men dan met antipsychotica moet corrigeren, terwijl ook niemand wil geweten hebben dat SSRI’s en ADHD-medicatie eigenlijk psychotica zijn.

    Precies omdat men ze SSRI’s of dopamineheropnameremmers heeft genoemd.

    Medisch gaat de redenering aldus:

    Ze zijn geen psychotica omdat men ze zo niet heeft genoemd.

    Ze noemen wel SSRI’s, omdat men niet eens wil of kan weten wat ze met serotonine te maken hebben.

    Laat dit dan maar onbelangrijk zijn, want de wetenschap stelt, dat men het beter allemaal niet weet.

    Zo behandelen we goed en verdienen we veel geld.

    Tot de psychiatrie het ooit eens zal afleren om te willen kijken in de kop naar stoffetjes die er niet zijn.

    Maar wat zijn ‘wanen’ dan weer?

    Apotheker Fernand Haesbrouck, 17 november 2009

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Epidemie van zware depressies bij jonge kinderen

    Posted on February 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Psychiater Lieve Swinnen hoort het nu in Keulen donderen.
    Ze moest zich schamen.
    “Wir haben es nicht gewusst”.

    Beluister de dame in het VRT-Radionieuws op 24/02/2014 om 13uur.

    Het FIF-syndroom van evidence-based-medicine leert aan de slimsten op deze aardbol dat psychotica als Rilatine en Strattera veilige medicatie zijn.
    Vooral en zelfs bij kinderen.

    En waarom zo veilig?
    Omdat niemand wil of mag weten hoe die harddrugs werken.

    Terwijl, wie die werking TOCH bekend maakt, meteen in de ban vliegt.

    Misschien begint de tijd nu stilaan rijp te worden.

    Uitgebreide verklaring voor de zware depressies bij kinderen publiceerde ik begin dit jaar in dit document, maar als artsen zelfs dit niet duidelijk genoeg vinden, dan is er nog het ‘oude gedichtje’ van Truus, uit haar bundel: ‘Ontmoedering’.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Straks laten we een GSM inplanten

    Posted on September 28th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Amper vier dagen heeft het geduurd na mijn laatste stukje om DeStandaard te laten inpikken op dat onderwerp.

    Een GSM inplanten hoeft helemaal niet, omwille van het afstoten van een vreemd lichaam, maar de techniek waarmee een GSM via ‘nieuwe’ energie het gedrag van legers met menselijke robotten zal sturen, komt eraan.

    Heel bewust staat hier het woord: leger.

    Het achterhouden van de werking van antidepressiva heeft als gevolg dat men de bevolking in een waan houdt van de helende werking van psychotica.

    Psychotica (amfetamines, cocaines) vernielen dosis per dosis de bouwstenen van het zenuwstelsel waarop het organisme reageert met een gevarenreflex (doping) en met het vormen van antistoffen.
    Ook de Rilatine, genoemd in het vorig stukje, is als een cocaïnestof op gewichtsbasis nog 30% actiever dan zuivere cocaïne.

    Door de combinatie van een minder goed werkend zenuwstelsel en het dopingeffect ontstaat uiteindelijk een controleverlies over gedrag, wat bovendien heel wat bijwerkingen verklaart die gepaard gaan met een medische of recreatieve behandeling.

    Een van die bijwerkingen is agressie.

    Agressie bij ADHD (methylphenidaat, atomoxetine) is niet onbekend.
    Agressie bij de schuttersfestijnen van eenmansoorlogjes (SSRI’s) is niet onbekend.
    Agressie bij ouderen in verzorgingstehuizen (trazodone, fluoxetine, paroxetine enz), is niet onbekend.
    Agressie in de wereldoorlog onder methamfetamine is ook niet onbekend.

    Het uitpakken met dat soort van informatie siert DeStandaard.

    Al blijft het pervers dat niet wordt gewezen op het performante van de behandelingen van dat soort aandoeningen.

    Healthcare beschikt over ongeziene hoeveelheden krachtige stoffen waarmee dat soort van toestanden al jaren uit de wereld hadden moeten geholpen zijn.
    Om dan nog te zwijgen over de zogezegde deskundigheid van de behandelaren.

    Maar wat ik mis in deze bijdrage is de opmerking dat niettegenstaande die deskundigheid en de gebruikte middelen, depressies en burn-out niet onder controle te krijgen zijn.

    Terwijl het een koud kunstje is om aan de hand van de farmacologie van medische psychotica te verklaren hoe deze iatrogene epidemie alleen maar tot stand komt en blijft tot stand komen.

    Stel je voor, een medische industrie die zich succesvol verrijkt op basis van de onbekend te houden werking van psychotisch makende stoffen, die als genezend worden voorgesteld.

    Een wetenschap gebaseerd op de evidentie van anekdoten eerder dan op kennis en waar het hebben van (die) kennis als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Het doodlopend spoor

    Posted on June 15th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Wat volgt is een herdruk van een nieuwsbrief die ik vijf jaar geleden op 1 juni 2008 heb geschreven.
    Intussen is bovendien bekend geraakt dat de antistoffen, die het lichaam in een opgelegd (doseringsgebonden) zeer snel tempo aanmaakt, voor een ongecontroleerde celdeling zorgen.

    Een ongemak die het FIF-syndroom, waaraan healthcare lijdt, nogal nonchalant opzij schuift.
    De baten blijven immers superieur aan de kleine ongemakjes (agressie, pulmonaire hypertensie, dementie en kanker).

    Aldus luidde de nieuwsbrief 30:

    De psychotica die sinds goed twintig jaar medisch als harddrugs mogen gedeald worden zijn heel herkenbaar aan het phenylalkylaminepatroon in de molecule.

    Momenteel experimenteert de farmaceutische industrie met zelfs heel exotische synthesen van nieuwe stoffen, die allemaal (‘gezonde’?) variaties zouden moeten zijn op dat magisch chemische patroon.

    Die nieuwe variaties moeten eigenlijk het intussen wel herkenbare patroon min of meer moeten maskeren. Vroeger was het zo dat alle moleculen met dit patroon onder een opiumwetgeving werden gebracht.

    Nu de farmaceutische industrie de internationale gezondheidscontroles en organismen beheerst, verspreidt men de opvatting dat die opiumwetgeving voortaan achterhaald en verouderd is.

    Dat beheersen situeert zich op het niveau van de Overheden en de media (door corruptie en gulle steun aan ‘patiëntenverenigingen’) en op het niveau van de geneeskunde (door universiteiten en medische literatuur in handen te houden om dokters op dat vlak als onnozelaars op te leiden – zie de theorie van de tekorten aan fantoomstoffetjes of onevenwichten daaraan, die niemand kan aantonen).

    Het leuke met die psychotica bestaat erin dat het publiek erg veel van ze houdt en dat Overheden en geneeskunde daarmee voor zichzelf een groot deel van de illegale inkomsten normaal uit de harddrugindustrie van maffieuze groepen, voor zichzelf kan verwerven.

    Men houdt de bevolking immers voor, dat het gebruik van die psychotica het publiek afhoudt van het illegale harddrugsgebruik.

    Nogal logisch omdat men nu zelf legaal een toxicomanie kan instellen en in stand houden.

    Om een en ander wel in overeenstemming met wettelijke bepalingen te houden, vindt men daarom ook nieuwe ziekten uit.

    Nu blijkt dat langetermijn onderzoek aantoonde dat ADHD als nieuwe ziekte eigenlijk beter niet met harddrugs zou moeten behandeld worden, spaart men geld noch moeite om zowel Overheid, geneeskunde en media in te schakelen, die deze negatieve informatie in positieve banen moeten leiden.

    Wat intussen al gebeurde, want de storm over het nutteloze van ADHD-medicatie is gaan liggen, en nu merken zowel Overheid, als geneeskunde als de media, dat ook de gebruikers op een bijna hysterische manier hun exterminatie met genotsmiddelen verkiezen boven de discipline van een alledaagse realiteit.

    Precies omdat ik in mijn actie niets liever zou willen dan relativeren en met een zekere nuance wijzen op de gevaren van die ‘medicatie’, ondervraag ik al sinds meer dan twee jaar zenuwartsen of er aandoeningen bestaan, die men kan behandelen door het zenuwstelsel op die manier te verwoesten zoals ik afbeeld op de cover van mijn eerste boek.

    Er is niemand die zo een aandoening kent, behalve een psychiater – wat men in Nederland een A-opleider noemt – die beweert dat het juist de bedoeling is, om neuronen te castreren.
    Al noemde de man geen aandoening waarbij dit zou aangewezen zijn.

    Nu blijkt dat de neuronen van Alzheimerpatiënten er net zo uitzien als het tekeningetje op de cover van dat eerste boek.

    http://nl.psychiatrie.be/bgdisplay.jhtml?itemname=nonprofbackdem012&s=2

    En daar staat letterlijk te lezen:

    Ik herhaal hier nog even het voornaamste:

    “Deze hersengedeelten degenereren de neuronen, ze verliezen hun verbindingen met andere neuronen en sterven eventueel af.”

    Het tekeningetje op die cover toont de manier waarop producten met een phenylalkylaminepatroon in hun molecule dosis per dosis, ook bij deze hersengedeelten de neuronen degenereren, waarbij ze hun verbindingen met andere neuronen verliezen en eventueel ook afsterven.

    Of dit als een bewijs kan gelden voor de stelling dat antidepressiva en ADHD-medicatie als nevenwerking Alzheimer kunnen doen ontstaan, laat ik in het midden.
    Maar …

    Nu blijkt dat onderzoekers van Erasmus MC begin april in Neurology stelden dat behandelde depressiepatiënten meer dan drie keer zoveel kans hebben om Alzheimer te ontwikkelen dan geen depressieven.

    Of dit ook als een bewijs kan gelden voor de stelling dat antidepressiva en ADHD-medicatie als nevenwerking Alzheimer kunnen doen ontstaan, laat ik in het midden.
    Maar …

    Nu blijkt dat een verwante harddrug (met een phenylalkylamine-patroon in de molecule) als nieuwe Alzheimer of Parkinson-medicatie werd getest, en dat het testen werd gestopt omwille van de zichtbare achteruitgang bij Alzheimer en Parkinson, brengt men die stof dan toch maar uit als een nieuw en zeer potent anorecticum, en misschien ook wel eens als antidepressivum en waarom niet als ADHD-medicatie?

    Beleef met ons de promotie van een nieuw succesnummer tesofensine.

    Het nieuwe vermageringsmiddel.
    In 1999 werden alle amfetaminestoffen, met een indicatie: anorecticum, gewoon verboden.
    Andere anorectica, die ook nog een andere indicatie hadden, zoals Rilatine, bleven in de handel.

    Dus, de stof die niet in aanmerking kwam om heel duur bij Alzheimer of bij Parkinson gebruikt te worden, promootte men dan toch maar als een anorecticum.
    Men weet immers, dat elke aanval om het zenuwstelsel te verwoesten een effect heeft op het hongergevoel.

    Vandaar: nieuwe vermageringspil, waarvan men nu al weet dat chronisch gebruik Alzheimer, Parkinsonisme en botontkalking zal veroorzaken.

    De nieuwe stof zal vanzelfsprekend ook niet onder een opiumwetgeving vallen, die is ondertussen als ouderwets en achterhaald genoemd door artsen, die de specialisten van het geneesmiddel zijn geworden.

    Of dit ook als een bewijs kan gelden voor de stelling dat antidepressiva en ADHD-medicatie als nevenwerking Alzheimer kunnen doen ontstaan, laat ik in het midden.
    Maar …

    Nu blijkt dat studies aantonen dat het phenylalkylamine-patroon botontkalking veroorzaakt bij chronische gebruikers en dat de medische wereld alleen maar de hoeraliteratuur van de bedrijven ondersteunt, kunnen de meest slimmen onder de geneesmiddelenkenners bij de artsen misschien toch eens nagaan wat er mis zou zijn met het spookgedrag van fantoomonbalansen die men schijnbaar niet onder controle kan krijgen door de zo gegeerde harddrugs te mogen dealen.

    http://www.forskning.no/Artikler/2005/november/1132927827.83

    http://media.www.brockpress.com/media/storage/paper384/news/2008/02/05/Technology/Sick-In.The.Bones.Or.Sick.In.The.Head

    Er bestaan dus ook studies die niet door de farmaceutische bedrijven zijn geschreven, maar er is een zekere vaardigheid nodig, om die op de kop te kunnen tikken.

    En die vaardigheid wordt niet onderwezen in de opleiding van artsen, als kenners van het geneesmiddel.

    Maar intussen ijveren de farmaceutische bedrijven om aan elke zwangere vrouw preventief antidepressiva voor te schrijven.
    Er zijn immers de voordelen (het beschermen van de markt), die veel zwaarder wegen dan de nadelen (de spontane beenderbreuken van pasgeborenen in een en dezelfde week, vergeet men liefst heel vlug).

    Maar of dat allemaal als een bewijs kan gelden om te stellen dat chronisch antidepressivagebruik en ADHD-medicatiemisbruik, botontkalking, de ziekte van Parkinson en van Alzheimer als nevenwerking kunnen doen ontstaan, zal voor een apotheker, die geen dokter is, misschien toch een beetje te hoog gegrepen zijn.

    Immers, die apotheker weigert geloof te hechten aan de hoeraliteratuur, omdat die hoeraliteratuur en het overeenkomstig werkingsmechanisme dat men om commerciële redenen heeft uitgevonden, helemaal geen verklaring kunnen geven, aan wat hierboven werd uiteengezet.

    De instanties die een exterminatie van levensonwaardige wezens door vergassing hebben vervangen door een exterminatie met genotsmiddelen hebben duidelijk het gat in de markt gevonden.

    Noch de Overheden, noch de geneeskunde en noch de media beseffen dat zij als onnozele speelballen worden ingezet in een machiavellistische politiek om deze aardbol te zuiveren van onwaardige wezens die door hun overtalligheid (overtolligheid?) de beschikbare voeding veel te duur aan het maken zijn.

    En die als gepeupel nu echt teveel als nieuwe rijken zijn gaan leven, waar zoiets eigenlijk alleen maar aan de elite is voorbehouden.

    Waar moet het heen, als artsen, niet eens als apothekers opgeleid, de kennis die apothekers wel hebben over de werking van geneesmiddelen, als kwakzalverij opzij schuiven, om daarmee zelf aan een perverse klantbinding en een exterminatie van volgens hen levensonwaardige levens te gaan beginnen?

    Citaat:

    Zoals ik al zei werk ik in het grootste farmabedrijf en ben ik reeds 2 jaar gechoqueerd hoe artsen zich overal en altijd als “de geneesmiddelenspecialist” weten te profileren en alzo de ganse koek in alle gelederen naar zich toetrekken, daarbij de apothekers aan de kant zettend als een minderwaardig groepje achterlijken die niets kennen dan alleen hun kassa. Ook binnen de industrie zijn de industrie apothekers buiten spel gezet. De volgende stap die nu genomen gaat worden onder druk van organisaties als …(meeste koningshuizen in Europa, met het Nederlandse en Britse op kop) en het Comittee for Foreign Affairs (geheim genootschap met 3200 Amerikaanse leden, allen behorend tot de Amerikaanse elite van Dollarmiljardairs die aan de basis liggen – samen met … – van het  globaliseringsconcept : een allessturende superregering achter de schermen) is dat de farma-industrie in Europa, China en India het monopoly van de apotheker zo snel mogelijk wil breken zodat geneesmiddelen overal en door iedereen kunnen verkocht worden.

    Einde citaat.

    Waar moet het heen, als zowel de Overheid als de media hen daarin volgen?

    Ziekte van Alzheimer, van Parkinson, botontkalking, zelfmoorden, agressie en echte depressies aan de bevolking opdringen met de psychotica, de harddrugs waar het publiek van houdt.

    En dan maar veinzen dat men zieken helpt omdat niemand erin slaagt zich slimmer voor te doen bij evidence en de marketinguitgaven van de farmaceutische bedrijven.

    Tot zover deze ‘oude’ tekst van 1 juni 2008.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • De theorie bedenken volstond

    Posted on April 23rd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Academische studies (met evidenties?) zullen voortaan de juistheid van mijn theorie aantonen.

    Terwijl ik zelf daartoe niet in de gelegenheid ben, maar de vele duizenden medicatieschema’s gedurende een carrière van vele jaren en een ‘gelukkige’ vorming op het vlak van patroonherkenning vulden de leemte waar healthcare om commerciële redenen liever verstek liet gaan.

    http://scholar.google.be/scholar_url?hl=nl&q=http://www.mdpi.com/1099-4300/15/4/1416/pdf&sa=X&scisig=AAGBfm3eOsMf9r0TJRYIQ3yUdgtarvME_w&oi=scholaralrt

    Al zal ik pas voldaan ter ruste kunnen gaan, wanneer gaaf wordt aangetoond hoe chemische (‘veilige’ farmaceutische?) stoffen ook kankers veroorzaken.
    Waarmee bij deze gesteld wordt, dat proefschriften niet meer zullen hoeven te concluderen, dat nog meer onderzoek zal vereist zijn om volledige klaarheid te brengen in de bevindingen.

    Psychotica zijn psychotisch makende stoffen, die chemisch in vier groepen worden onderverdeeld.

    Het tot stand gekomen psychotisch gedrag ontstaat door chronisch, dosis per dosis, de bouwstenen van het zenuwstelsel kapot te maken, waarop het lichaam reageert met een gevarenreflex en met het vormen van antistoffen.

    De gevarenreflex doet bloedvaten dichtklappen, wat cardiaal een pulmonaire hypertensie veroorzaakt (doodvallen) en in de hersenen cellen doet afsterven door een zuurstoftekort.
    Vandaar de dementie op termijn.
    De prikkel om met aandrang en chronisch antistoffen te blijven aanmaken kan op  sommige weefsels een wildgroei aan celdelingen doen ontstaan, die men dan als kankers gaat omschrijven.

    Kapotte bouwstenen van het zenuwstelsel veroorzaken een controleverlies over gedrag, wat men in de regel bestrijdt met het toedienen van antipsychotica (neuroleptica).


    (foto met dank aan Wiena Robert)

    Glyphosaat (Roundup) is een chemische stof uit de pro-druggroep.

    Een stof die als een reagens door het lichaam gebruikt wordt om nieuwe psychotica aan te maken.
    Vergelijk met de manier waarop valproaat (Depakine) in het lichaam een stimulans kan vormen, met een moleculair patroon dat net als methamphetamine (Pervitin) actief is.
    Ook Topamax of Tegretol worden schijnheilig zogezegd preventief tegen epilepsie aangewend, terwijl ze eigenlijk bedoeld zijn om te drogeren en om op die manier het zenuwstelsel kapot te maken.

    Iets wat deze studie wonderwel aantoont en daarmee het bewijs levert dat mijn theorie over die stoffen wel degelijk klopt.

    Alleen jammer dat dit zo lang heeft moeten duren en dat daarmee intussen een goed draaiende medische industrie is tot stand gebracht met sukkelaars die zelfmoorden, doodvallen, blijvend depressief zijn of uiteindelijk op jonge leeftijd dement zijn geworden.

    Dan zwijg ik nog over de ontstane kankers, want als zal blijken dat de antistoffen die het lichaam vormt, als verweer, tegen het chronisch en massaal vergiftigen, dan pas zal voor mij de cirkel helemaal rond zijn.
    Hopelijk duurt dit nu niet nog eens tien jaar.

    Van deze gelegenheid maak ik gebruik om de corrupte rol van overheidsorganismen (FDA, EMEA, FAGG-Belgie en CBG-Nederland) aan te klagen.
    De zorg om de Volksgezondheid ten dienste te staan is er compleet ondergeschikt aan de ziekelijke drang om zichzelf te verrijken.

    http://www.propublica.org/article/fda-approved-new-drug-despite-ongoing-investigation-of-lab-misconduct

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Geen immuniteits-aandoening, geen serotonine-defect…WAT NU

    Posted on April 3rd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    MS zou niets met immuniteit te maken hebben, maar de oorsprong ervan zou in de hersenen liggen, net zoals ook dementie in die hersenen ontstaat door een neuronenproblematiek.

    Depressie en ADHD zouden niets met serotonine of dopamine te maken hebben, maar hoe verklaar je nu dat boerenbedrog?

    Er beweegt iets in die zin.
    Zie mijn stukje van 30 maart laatst over Psychotica en de Paardenbril.

    De medische wetenschap houdt niet zo van wetenschappelijke evoluties.

    De nieuwste stof om MS te behandelen is teriflunomide (Aubagio).
    Mechanisms of action:
    Teriflunomide is an immunomodulatory drug inhibiting pyrimidine de novo synthesis by blocking the enzyme dihydroorotate dehydrogenase. It is uncertain whether this explains its effect on MS lesions.

    Eigenlijk heel grappig om telkens maar te lezen hoe men het effect van de werking niet kan verklaren en toch benoemt men de nieuwe drug als immunoregelend door een of andere synthese te verhinderen via het blokkeren van een enzyme.
    Niemand die kan geloven dat zoiets compleet verzonnen zou zijn.

    Maar toch…

    Als ooit zou blijken dat een verbetering van de toestand bij MS komt door iets wat helemaal door een andere techniek schijnbaar immunoregelend werkt en men een ander verhaaltje uit dan weer een ander vaatje zal moeten tappen, welke waarde zal men onterecht hebben toebedeeld aan de vertelling die men nu nog aan de man brengt?

    Enzymen blokkeren door een geleerd klinkende synthese te verhinderen.
    Dat weet men zogezegd allemaal … maar het voornaamste… hoe die scheikundige stof dat in godsnaam aan boord kan leggen, blijft een mysterie.

    Sinds voortaan een nieuw licht schijnt over MS, zou die recente stof plots niet meer immunocorrectief, maar iets anders moeten gaan aanrichten bij die enzymen en bij die geleerd klinkende synthese.

    Bestaan er andere enzymen of synthesen die medisch nog niet verzonnen zijn?
    Want MS is voortaan helemaal niet meer wat men er al die tijd over heeft gedacht.

    Gelukkig dat niemand weet (of wil weten) hoe teriflunomide werkt, want zelfs als MS een andere aandoening is dan oorspronkelijk alleen maar vermoed, de stof blijkt alvast te werken – evidence based dan.

    Alleen zal een middel moeten gevonden worden om de lapsus met enzymen en synthese zonder al te veel gezichtsverlies door iets anders te verzinnen.

    Dat zal wel lukken, alhoewel nog niet meteen.
    Onbegrijpelijk dat vetbetaalden die horen te waken over gezondheid en veiligheid van de bevolking niet eens chemische patronen in nieuwe moleculen kunnen of mogen herkennen.

    Ook het heroriënteren van een medische (pseudo-)wetenschap die geen weet heeft van de werking van psychotica die selectief serotonine, dopamine of noradrenaline kunnen heropladen (reuptake), is nog niet voor morgen.
    Vandaag vermoedt men alleen maar dat neurotransmitters kunnen heropgeladen worden.
    En als klap op de vuurpijl… de medische aandoeningen daarbij worden ook vermoed, terwijl er bovendien niet eens medische diagnosecriteria voor bestaan.

    Nu wijst een en ander erop dat MS, net als dementie, zich eerder als een ‘comorbiditeit’ zou voordoen van aandoeningen waarbij het behandelen ervan met psychotica meestal nog de uiteindelijke reden is geweest van het ontstaan van de aandoening.

    Het verbaast mij daarom tomeloos dat men een aandoening, waarvan men voortaan medisch de oorsprong lijkt te zoeken bij defecten aan het neurologisch systeem, eerder dan immunologisch, zal blijven behandelen met stoffen, waarvan de wel bekende werking steunt op het kapotmaken van overblijvende gezonde neuronen.

    Dat kapotmaken veroorzaakt een gevarenreflex, die het zenuwstelsel korte tijd in een alerte fase brengt (dopingeffect), wat door adepten van evidence based medicine uitgelegd wordt als een helende therapie.
    Het FIF-syndroom van EBM, dat zowel de werking als de nevenwerkingen van psychotica negeert, zorgt er dan voor dat heel wat comorbiditeiten ontstaan, die vanzelfsprekend even lucratief kunnen aangepakt worden.

    Maar stel nu eens dat, net als Alzheimer, het vermoeden van een immuunstoornis bij MS veroorzaakt werd door defecte bouwstenen van het zenuwstelsel, dan kan, met de heersende kennis over het mechanisme waarbij chemicaliën neuronen kapotmaken, toch al met een redelijke zekerheid achterhaald worden op welke manier MS, net als dementie trouwens, zou kunnen ontstaan.

    En vooral…kan preventief te werk gegaan worden om zoveel mogelijk MS en dementie in de maatschappij te vermijden.
    Maar hier botsten we op de heilige huisjes of de heilige koeien van psychotropics, die bovenal geen psychotica mogen genoemd worden.
    Immers psychotica zouden neuronen verwoesten en met deze wetenschappelijke leer kan niemand (veel) geld verdienen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Data masseren

    Posted on March 21st, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     

    Gestoorde stoffetjes, waarvan niemand de gestoordheid kan aantonen, zouden erfelijk zijn, net zoals het normaal gezond zijn ook erfelijk is.
    En omdat niemand aantoont waarom normaal gedrag erfelijk is, hoeft ook niemand aan te tonen waarom gestoorde stoffetjes erfelijk zijn.

    Alleen het vermoeden volstaat om de diagnose van een neurobiologische aandoening te kunnen stellen.

    Vandaar dat zowel het normaal zijn, als het neurobiologisch ziek zijn, afhangt van de perceptie op wat als erfelijk geacht wordt.
    En daarom werden de symptomen bedacht.
    Precies dezelfde symptomen, voor zowel normaal gedrag als voor de perceptie van een neurobiologische aandoening.
    Maar dat is een klein detail.

    Omdat artsen in de psychiatrie nooit werden opgeleid met de symptomen, noch met de pathologie van normaal gedrag, kan geen onderscheid worden gemaakt.
    Vandaar dat een neurobiologische aandoening voor de hand ligt.
    En psychiatrie is hun vak.
    Want er zijn symptomen.
    En symptomen wijzen op aan aandoening.

    Gezien normaal gedrag geen ziekte is, kunnen die symptomen dan alleen maar van een neurobiologische ziekte zijn.
    Vermoedt men althans.
    De ontstane epidemie is tevens wel het duidelijkste bewijs.

    Fier zwaaien geleerden met hersenscans, terwijl ze die gekleurde beeldekens nooit zouden tevoorschijn halen wanneer een patiënt een gebroken been zou hebben of net even een stevige niesbui zou hebben gehad.
    Benieuwd hoelang het zal duren eer, op scans-gebaseerde ADHD’ers, hersentransplantaties zullen ondergaan.
    Al begint een gezonde jeugd als potentieel donor-veld stevig te slinken.

    Niemand van die geleerden toonde inmiddels al aan op welke manier psychotica iets aan die scankleurtjes ten goede kunnen veranderen.
    Misschien veranderen ze wel iets, wat dan als een niet-zorggerelateerde calamiteit wordt gekwalificeerd, want spectaculaire genezingen laten op zich wachten.

    Heeft ooit al eens iemand een hersendrain geprobeerd met Lourdes-water?
    Ongesteriliseerd omwille van het mirakelgehalte en omdat het water van een beekje dat kabbelt toch voldoende zuiver wordt geacht.
    Althans alleen maar om nog meer vervuilde hersentjes schoon te wassen.
    Misschien bevreesd dat scans dan helemaal geen mooie couleuren, of enkel verwaterde hersenen zouden tonen?

    Voor bekend raakte hoe wel een medische diagnose van de vermoedelijke aandoening kon gesteld worden, giste men naar iets medisch om harddrugs te verkopen.
    Vandaar dat op aanraden van de industrie en CBG (College ter Beoordeling van Geneesmiddelen) een lage proefdosering uitsluitsel kon brengen.
    Toen was immers de farmacologie of de werking van harddrugs bij kinderen nog niet bekend.
    Want harddrugs laag doseren bij iedereen, ziek of niet ziek, verhoogt de drukte, waarmee meteen de gevreesde symptomen worden geaccentueerd.
    Altijd prijs, natuurlijk.
    Diagnose werd gesteld en de behandeling kan beginnen.
    Die behandeling steunt op het verhogen van de dosering psychotica tot dwangmatig psychotisch.

    Harddrugs, die psychotica zijn, worden als absoluut veilig uitgeroepen.
    Daar hoeft geen kat data voor te vervalsen, er bestaan helemaal geen data.

    Niet omdat men weet hoe psychotica werken, maar wel omdat men helemaal niet WIL weten hoe ze werken.
    Een medisch redeneervermogen dat bekend raakte als het FIF-syndroom.

    Nu de farmacologie intussen toch traagjes begint door te sijpelen, werd het ‘bon ton’ om ook de farmacologie als niet medisch wetenschappelijk van de hand te wijzen.
    Misschien wel daarom ook dat echte medici geen degelijke opleiding meer genieten in deze onwetenschappelijke leer van bangmakerij.

    Terwijl intussen ijverig naar nieuwe fabels wordt gezocht om de heersende dogma’s over stoffetjes en het herladen ervan (reuptake) met psychotica, in stand te kunnen houden.

    Maar hoe kan de beerput voortaan ophouden met stinken?

    Simpelweg door wel de diagnose te stellen van een vermoedelijke neurobiologische aandoening.

    Niemand twijfelt eraan dat artsen opgeleid zijn om aan de hand van symptomen, technieken van kennis te hanteren waarmee een ziekte kan vastgesteld worden, en waardoor dan, door die ziekte te behandelen, die symptomen vanzelfsprekend zullen verdwijnen.

    En vermits bovendien geen arts eraan twijfelt dat ADHD een neurobiologische aandoening zou zijn, die men alleen maar vermoedde omdat geen diagnose kon gesteld worden, moet het medisch evident zijn dat voortaan wel een diagnostische test de complete zekerheid moet bieden over het lijden aan deze echte neurobiologische aandoening.

    Hier opnieuw biedt een proefdosering van een amfetamine-of cocaïnestof de uitkomst.
    Niet om nog drukker gedrag te veroorzaken, door het dopingeffect, maar om na enkele uren immunochemisch te testen of er antistoffen worden gemaakt waarmee een gezond lichaam reageert tegen de toediening van een giftige stof.
    Insuline is ook giftig voor zij die niet lijden aan een suikerziekte.

    Wanneer de patiënt zou lijden aan de vermoedelijke neurobiologische aandoening, dan zou, net zoals suikerzieken baat hebben met insuline, echte ADHD-ers geen antistoffen produceren om dat gif zo snel als mogelijk uit het lichaam te doen verdwijnen.

    Nu de echte diagnose van ADHD als een ziekte kan gesteld worden, stelt zich de vraag wie voortaan psychotica in hoge dosages aan kinderen zal mogen toedienen zonder dat ze medisch als ziek kunnen uitgeroepen worden.
    Intussen zijn amfetamines of cocaïnes incontournable geworden bij de opvoeding van kinderen.

    Een oplossing kan erin bestaan dat healthcare het vak farmacologie als kwakzalverij gaat uitroepen, omdat die alleen maar als helend voorgestelde harddrugs als psychotica bestempelt.

    Want psychotica bestaan niet, omdat, als ze toch zouden bestaan, ze alleen maar depressief maken, agressief, psychotisch, suïcidaal, op termijn dementie veroorzaken en waarbij het gebombardeer met antistoffen alleen maar kankers of abnormale celdelingen veroorzaakt.
    Vanzelfsprekend wil geen arts zoiets van dat allemaal op zijn of haar geweten hebben.

    Gelukkig voor de wetenschappelijke sekte, die psychiatrie wordt genoemd, is het vervalsen van onderzoeksgegevens daar compleet uitgesloten.
    Tenzij er iemand wel psychotica zal ontdekken of zorggerelateerde calamiteiten waarvan tot nu nog steeds geen data worden bijgehouden.
    Hoe kan je nu data vervalsen als er helemaal geen data zijn.

    Zou de psychiatrie gebaat zijn met een echt wetenschappelijk statuut in plaats van het onmiskenbare sekte-gehalte met voorgewende (presumed) wetenschappelijke allures en het goeroe-gehalte van leiders als Biederman of Buitelaar?

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Comfortdrugs en kanker

    Posted on March 4th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Stel nu eens dat de symptomen van de nieuwe medische aandoening, limbische encephalitis precies dezelfde zouden zijn als de bijwerkingen van het buitensporig psychotica-gebruik bij veronderstelde aandoeningen waarvoor geen medische diagnosecriteria bestaan, zoals droefheid, ADHD en andere, dan rijst een gigantisch wetenschappelijk probleem.

    Want zoals blijkt uit een studie, in het NtvG (NED TIJDSCHR GENEESKD. 2012;156 ), zou die nieuwe aandoening gepaard gaan met een nogal wat zorgwekkende evolutie.

    Daarbij denk ik aan de antistoffen die het lichaam produceert wanneer vermoedelijke neurobiologische of zelfs ‘erfelijk gewaande’ aandoeningen met symptomen van normaal gedrag, met harddrugs worden tekeer gegaan.
    Die ook antistoffen vormen en misschien wel dezelfde.

    Ik stel vast dat een behandeling met Lithiumzouten (Priadel, Camcolit, Maniprex) blijkbaar antistoffen zou veroorzaken van het genre: VGKC (Lgi1) wat bij 20% van de patiënten zou wijzen op een kleincellig longcarcinoom, thymoom.
    VGKC= ‘voltage-gated potassium channel’, spanningsafhankelijk kaliumkanaal; Lgi1 = ‘leucine-rich glioma-inactivated 1 protein’.

    En dat phenylalkylamines (amfetamines of SSRI’s) of piperidinebenzylaten (cocaïnes) zouden zorgen voor AMPAR-antistoffen en 50% kans op mammacarcinoom of kleincellig longcarcinoom.
    (AMPAR staat voor ‘α-amino-3-hydroxy-5-methyl-4-isoxazolepropionic acid’-receptor).

    Of 50% kans op een ovariumteratoom bij NMDAR (N-methyl-D-aspartaat-receptor-antistoffen).

    En 50% kans op een carcinoom bij GABABR (gamma-aminoboterzuur-b-receptor) met ‘geneesmiddelen’, die als een prodrug worden aangewend bij zogezegde spierverslappers, anti-epileptica, cannabinoïden of andere medische wondermiddelen tegen al- of niet-medische verslavingen.

    Kortom… medisch wetenschappelijk onderzoek is dringend nodig naar de manier waarop het lichaam met antistoffen zichzelf wapent tegen aanvallen van chemicaliën, die dat lichaam blijkbaar toch in gevaar brengen.

    Wat als die antistoffen nu eens chronisch heel performant massieve celstructuren ter verdediging gaan aanmaken, wat er uiteindelijk toe leidt dat een wildgroei (een kanker) van cellen als een schild wordt opgebouwd, alleen maar als een (ongeremde) bescherming van de eigen gezondheid?

    Vraagt niemand zich af waarom andere (zoog)dieren niet lijden aan de kankerkwalen van mensen?
    Waarom jonge diertjes niet spontaan doodvallen wanneer ze lijden aan het erfelijk gewaande ADHD en daartegen behandeld zouden geweest zijn?
    Of waarom ze niet zelfmoorden zonder dat ze met antidepressiva tot dwangmatig vrolijk werden gedrogeerd?

    Uiteindelijk zouden dierproeven wel eens nuttig kunnen zijn om te achterhalen hoe lichaamseigen antistoffen niet alleen gevaarlijke medicatie als inert materiaal kunnen elimineren, maar vooral hoe ze gezond celmateriaal kunnen aanzetten tot bovennatuurlijke afweerprestaties, die een deel van het gif bovendien onafgebroken kunnen afvoeren.
    Bovennatuurlijke afweerprestaties, die dan kankers worden genoemd.

    Medicatie zou alleen in gebruik mogen komen, wanneer vaststaat dat er geen gevaarlijke antistoffen tegen gevormd worden.

    En dat die antistoffen kankers zouden vormen, mag voorlopig niet hardop verteld worden.
    Dat zou het ego en de geldzucht van heel wat slimmeriken kunnen schaden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us