XTC promoten om nakende Alzheimer-golf door ADHD-en depressiegeblunder te maskeren

Gedragsstoornissen zijn geen neurobiologische aandoening.
Serotonine en dopaminetekorten bestaan eenvoudigweg niet.
Het reuptakeverhaal is verzonnen om daarmee te vermijden dat psychotica amfetamine-of cocaïnedoping worden genoemd.

Daarom dat men het werkingsmechanisme ervan als onbekend heeft uitgeroepen.

Wat wel bestaat zijn de aandoeningen die ontstaan wanneer als voorwendsel van de ziekte van de gedragskenmerken, men drogeert of dwangmatig psychotisch maakt met psychotica.
Strattera bracht opheldering in deze mythe.

Met Prozac kon Eli Lilly meer dan twintig jaar geleden vermijden dat bekend zou raken dat het nieuwe antidepressivum steunde op het drogeren met het nieuwe amfetaminepatroon.
Immers, mogelijke chemische variaties op het oude patroon waren toen statistisch uitgeput.

Een fabel met serotoninetekorten werd bedacht, de reuptake ervan verzonnen en serotonine toevoegen bij niet-aantoonbare tekorten was succesvol omdat niemand de echte waarheid maar ook durfde vermoeden.

In 2003 kwam Strattera als een redmiddel bij ADHD.

ADHD behandelen steunt sinds het begin, op het dwangmatig psychotisch maken met hoge doseringen psychotica (amfetamine of cocaïne).

Strattera (atomoxetine), werd begin de jaren 1980 voor het eerst gesynthetiseerd als tomoxetine.
Twee studies erover dateren uit 1985, dezelfde periode als het ontstaan van Prozac.

Zuiver chemisch bestaat de actieve stof van zowel fluoxetine (Prozac) als atomoxetine (Strattera) uit identiek dezelfde phenylpropylamine, namelijk, toen, de eerste stof met het nieuwe amfetaminepatroon.
Op moleculair gewichtsbasis bevat Strattera zelfs 18% meer van de nieuwe doping.

Maar omdat het behandelen van ADHD vereist dat men psychotica, als doping, doseert tot dwangmatig psychotisch, behandelt men kinderen met Strattera met een DDD van 80mg/70kg lichaamsgewicht, terwijl depressies met Prozac, alleen maar gedrogeerd worden met 20mg/70kg lichaamsgewicht van hetzelfde nieuwe amfetaminepatroon.

Het bedrijf stelt alles in het werk om zowel universiteiten, overheden, medische literatuur weg te houden van deze simpele wetenschap.

Vandaar, de reclameslogan dat Strattera een volledig nieuwe stof zou zijn in de behandeling van ADHD.
Alles wat daar tegenin gaat, wordt als niet wetenschappelijk weggelachen.

Maar waarom verklaarde ineens de ganse wereld , onder impuls van Eli Lilly, dat van alle SSRI’s alleen maar Prozac (fluoxetine) veilig geacht wordt voor gebruik bij kinderen?

Medisch wetenschappelijke literatuur , de reclamejongens en meisjes van het bedrijf en zelfs FDA, CBG en WHO zweren erbij dat Strattera totaal verschillend is van Prozac.

Hoe kon Eli Lilly dan zowel EMEA als de Europese Commissie overtuigen dat Prozac, veilig is voor kinderen, als niet het argument werd gehanteerd, dat precies dezelfde stof in Strattera wel veilig geacht wordt?

Welk ander argument zou het bedrijf voorgewend hebben voor deze commerciële demarche?
Want commercieel was het in elk geval.

Zelfs zo fantastisch commercieel, dat Europa besliste dat alleen de fluoxetine van Eli Lilly garant staat voor die veiligheid bij kinderen, terwijl dezelfde fluoxetine van generische bedrijven voor kinderen verboden blijft.

Allicht beter te begrijpen door personen zonder chemische vorming, maar wel opgeleid in de hypnotiserende kunst van het reclamebedrijf.

Een dubbele boodschap dus, misschien wel om de believers te laten geloven dat Strattera toch een andere stof is dan hoog gedoseerde of vermomde Prozac.

Wel maakte Strattera duidelijk,

dat het nieuwe amfetaminepatroon (phenylpropylamine ipv. phenylethylamine) eigenlijk ook onder een opiumwetgeving had moeten gebracht worden,

dat men bij depressies helemaal geen serotonine regelt, helemaal geen reuptake bezorgt, maar alleen simpel drogeert met psychotica, wat uiteindelijk zorgt voor meer depressies, zelfmoorden en agressief of ongecontroleerd gedrag,

dat hoge doseringen doping (psychotica) goed bruikbaar zijn om bij ADHD een waan van dociel gedrag te veroorzaken, door dwangmatig psychotisch te maken om daardoor bijkomend neuroleptica te kunnen slijten.

Nu blijkt dat studies aangeven (zonder dat de auteurs evenwel tot conclusies durven komen, omwille van carrièreplanning of andere zakelijke redenen), dat het chronisch gebruik van psychotica, die de bloedvaten doen dichtklappen, er uiteindelijk voor zorgt dat (door zuurstoftekort) gedode hersencellen ontstaan, die eigenlijk beter
waren blijven leven, om situaties van vroeger met nieuwe situaties te kunnen vergelijken.

Die dode hersencellen zijn dan de beruchte plakken, die als een oorzaak worden geacht van de ziekte van Alzheimer.

Vandaar dat sinds december 2009 academisch al departementen ontstaan voor de behandeling van jonge dementen.
Een Alzheimer-epidemie is op komst.
Steeds meer jongeren lijden aan wat men ouderdomsverschijnselen is gaan noemen.

Overheid en geneeskunde zijn op de hoogte.
Er komt nattigheid van.
Maar er stelt zich een imagoprobleem.

Een kolossale megablunder – door eigen schuld – toegeven, zit er niet in.

Men speelt het handig.

Het is bekend dat uitbehandelde ADHD’ers en zelfs depressieven hun toevlucht zoeken in een blijvende psychoticatherapie, maar dan van het alternatieve circuit.

XTC heeft net een zo actief amfetaminepatroon als de nieuwe amfetaminepatronen waarmee men legaal vermeende aandoeningen drogeert of waarmee men dwangmatig psychotisch maakt.
XTC behandelt net zo goed depressies als ADHD, in hogere doseringen, dan.
XTC gebruiken, kan daarom net zo goed door CLB of Zitstil aangeraden worden, wanneer zij de diagnose stellen.
XTC gebruiken zal net zo veilig zijn, als het door CLB of Zitstil goed zal voorgeschreven zijn (het adagio van CBG, dat nu nog geldt voor de geneeskunde).

Wanneer de echte Alzheimer-pandemie zal losbarsten, zullen de vrienden van de ontslagnemende minister van Volksgezondheid dan de zwarte piet doorgeschoven krijgen.
In ruil daarvoor mogen ze heel rijk worden door recreatief en zelfs therapeutisch de aandoeningen te behandelen waarvan artsen toch niet zelf een diagnose kunnen stellen.

Zo raken die artsen van de hypocrisie af, en krijgen ze toch hun klandizie terug via de echte aandoeningen die ontstaan door psychoticagebruik.
Zowel het legale als het illegale.

Maar vooral … op die manier, hoopt men dat niemand de op til zijnde dementie-epidemie aan het geblunder van domgehouden zenuwartsen zal wijten.

Ook benieuwd hoe de maatschappij zal reageren als publiek bekend zal raken welk bedrijf de nieuwe XTC-capsulen produceert, waarvoor volksgezondheid begin juli dit jaar promotie maakte bij het establishment, in plaats van de bevolking te waarschuwen voor het gevaar ervan.

Zelf ben ik spijtig dat ik door het beroepsgeheim de maatschappij niet mag wakker schudden.

En mocht politie of parket toch nieuwsgierigheid aan de dag willen leggen, dan hou ik mij nog bijna dagelijks aan de goede raad die ik drie jaar geleden bij de Orde van Apothekers heb gekregen.
Na een klacht tegen mij door de orde van geneesheren en een stroman van de industrie, waarvoor ik ben vrijgesproken.
Laat gevoelige materie onvindbaar blijven, was toen het dwingende advies.

Wat ik beschrijf is bekende materie die de farmaceutische industrie en de overheid voor de bevolking en het medisch bedrijf willen verbergen.

Ooit stelt men zich de vraag: vanwaar komen al die Alzheimers?
Overheid en healthcare zullen antwoorden: door het (voortaan gedoogde) XTC-misbruik.

Tegen die tijd hoopt men dat ‘vergeten’ zal zijn, dat artsen en geneeskunde hun imago misbruikten om zenuwcellen en hersencellen bij de bevolking te verwoesten.
Misschien wel … om echt te ‘vergeten’?

.

Hoe dwangmatig psychotisch drogeert de arts je om normaal te zijn?

Reality in een ziekenhuis.
Een meisje, net zou oud als mijn oudste dochter (17), wordt therapeutisch gedrogeerd met een cocaïnestof, zo hoog gedoseerd  alsof ze 140 kg zou wegen.

Omdat methylphenidaat een psychoticum is, wordt het aldus ontstane psychotisch gedrag (als een comorbiditeit)  gecorrigeerd met Seroquel, een succesnummer uit de reeks van de atypische antipsychotica.

Niettegenstaande psychotica ook anorectica zijn en ervoor zorgen dat de groei stilvalt en door de verminderde eetlust ook die 140 kg verminderen, wordt de dosering niet aangepast aan het gewicht (30mg/70 kg lichaamsgewicht), wel integendeel, het beoogde doel bereikt men alleen door steeds hoger te doseren.
Handig daarbij zijn de lucratieve neuroleptica, die dan wel weer het gewicht op peil houden, zodanig zelfs dat bij sommigen diabetes wordt uitgelokt.
Suikerziekete, eveneens als een comorbiditeit van de ziekte natuurlijk.

Iets anders durven denken is helemaal niet medisch, maar wel des duivels.

Uiteindelijk maken de artsen er zich vanaf door te stellen, dat de ziekte niet te genezen is en wanneer de patiënt dan dwangmatig psychotisch normaal begint te lijken en nog niet zelfmoordde, opteert men voor ‘ontslag’.
Immers de omgeving wou directe resultaten.
Het directe resultaat is een genormaliseerde patiënt, die het ziekenhuis, jammer genoeg niet als een robot, binnenkwam,  zonder medicatie.
Daar werd als bij wonder een vreselijke ziekte ontdekt en behandeld, waardoor bij ontslag ADHD-medicatie, antidepressiva, neuroleptica, kalkpreparaten (tegen botontkalking)  en soms ook nog diabetesmedicatie worden gebruikt.

Pukkelpoppers bij overheid en geneeskunde onderhouden dagelijks het feest van healthcare.
Stel je voor dat volksgezondheid verhinderde dat bekend zou raken dat  XTC in doseringen van 183mg in omloop is.
Had het bekend maken ervan de pret kunnen bederven op het festivalgebeuren?

Of  wou men alleen maar therapeutische indicaties testen?

Misschien behandelde men het meisje, zo oud als mijn oudste dochter, ook therapeutisch beter op de jubilerende weide, dan in het ziekenhuis waar artsen al een beetje tuuut  zijn van het eigen succes.

Want nu blijken psychotica ook nog een medische ‘vasculaire’ dementie te kunnen veroorzaken.
Goed nieuws voor die specialisten… maar ook voor … rimpelrock.
Het festival voor zij die in de toekomst aan de ‘plakken’ van Alzheimer zullen lijden.

Niemand zal het weten, want wie zal zich herinneren, dat ik het ooit heb gezegd?

Schuldig verzuim en onschuldig frauderen.

Volksgezondheid legt tegen mij een klacht neer bij de politie, omdat een ‘vertrouwelijk’ document, dat rechtstreeks van het betreffende instituut in mijn mailbox terechtkwam, werd openbaar gemaakt en waaruit bleek dat XTC in hoge dosering zou in omloop zijn.

Omwille van die klacht bij de politie was ik verplicht om drie stukjes te verwijderen van het internet, terwijl het alleen maar mijn intentie was, om ook de bevolking voor dit gevaar te waarschuwen, waar de Overheid, kennelijk bewust, daarbij in gebreke bleef.

Het gaat niet op om het medisch beroep te waarschuwen, die zal geconfronteerd worden met slachtoffers van het gebruik, en dat potentiële slachtoffers in het ongewisse moeten blijven over wat hen te wachten kan staan.

Toen in 2006 ook het schadelijke mCPP opdook, werd dadelijk de pers ingelicht en kwam die mCPP, als een cocaïnestof, enkele weken later meteen onder een opiumwetgeving.
Terwijl men grandioos heeft nagelaten, om de reglementering van Trazolan aan te passen.

Na vier jaar hoeft Trazolan (trazodone) nog steeds niet eens in de vergifkast bewaard te worden, en dit terwijl na een nachtje slapen, de molecule ontbonden wordt in, ja hoor … datzelfde mCPP.

Dit land en de Volksgezondheid lijken buitengewoon vriendelijk voor het gebruik van ‘therapeutische’ cocaïnestoffen.

Maar waarom maakt men zich dan druk over het psychotisch gedrag bij de jeugd en in de rusthuizen?
Methylphenidaat (Rilatine, Concerta) is op gewichtsbasis 30% actiever dan zuivere cocaïne en omzeggens alle oudjes ontwaken elke morgen met de cocaïnestof mCPP in hun bloed, nadat ze Trazolan als een vermeend slaapmiddel hebben gekregen.
Methylphenidaat en mCPP zijn, net als cocaïne, ook psychotica.

Zijn patiënten beter gebaat met een cocaïnetoxicomanie,  dan een toxicomanie met een ander psychoticum, maar dan op het amfetaminepatroon gebaseerd?

Verwachtte men op 8 juli van het medisch establishment een geruststellend gesus voor ‘amper’ 183mg van een amfetamine als XTC, terwijl het amfetamine, bupropion (Wellbutrin-Zyban) als gelukkigmakende medicatie in doseringen van 150mg en 300mg wordt verspreid, en dan nog niet eens als een giftige stof is gereglementeerd?
Maar het plantje quat, met de ‘helende’ bupropion, werd wel via hetzelfde KB, dat ook mCPP verbood, in 2006 onder een opiumwetgeving geplaatst.

De vertrouwelijke mededeling zou als bedoeling gehad hebben, inlichtingen in te winnen over de schadelijkheid of  het weldoende effect van het gebruik van hoge doseringen XTC.
Terwijl nu juist het medisch establishment smeekt om nieuwe medicatie voor ADHD en dementie en intussen al gebleken is, dat hoge doseringen psychotica, zoals de amfetamines van het XTC-genre, zeer bruikbaar zijn om ondermeer ADHD te behandelen door dwangmatig psychotisch te maken.

Vandaar dat niemand negatief zal reageren op deze procedure van bekendmaking, waarmee een stap kan worden gezet voor toekomstig medisch gebruik van MDMA.

Straks zal XTC onder een opiumwetgeving blijven, maar zal medisch MDMA therapeutisch bij de apothekers in de rekken liggen en, net als de hierboven beschreven stoffen, niet eens in de vergifkasten hoeven.

De reactie van deze overheidsinstelling duidt erop dat hier een plan is doorkruist.

Door de bevolking en de pers niet te willen waarschuwen voor deze hoge doseringen, terwijl men er wel in kennis van is, loopt men het risico dat er slachtoffers vallen en ontloopt men de verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor de Volksgezondheid.

Dit is pas schuldig verzuim.

Medische ghostwriting moet strafbaar!!!

En MSM (mainstreammedia) draven mee in het circus.

GGZ

NRC

Dit soort berichten zou moeten verboden worden en getuigt alleen maar van het feit dat de schrijver ervan en de onderzoekers helemaal geen weet hebben van hoe SSRI’s wel werken.

Precies om dat soort van commerciële boodschappen mogelijk te maken heeft men de kennis over de werking als onbekend verklaard.

Uit het persbericht blijkt dat de succesvolle behandelde patiënten zich een korte tijd beter kunnen concentreren.

Vandaar de reclameboodschap voor het farmaceutisch bedrijf van Sipralexa.

SSRI’s zijn stoffen met het nieuwe amfetaminepatroon, waarvoor men de serotoninefabel heeft verzonnen om ze van een waan van veiligheid te voorzien.

Niet meer dan normaal dat de aldus gedrogeerde testpersonen zich in het project beter hebben kunnen concentreren dan de andere.

Maar door de amfetaminewerking, zijn deze stoffen niet zonder gevaar.

In mijn laatste boek (ISBN: 9789081521307 ‘De fraude met serotonine en dopamine’) , toon ik aan, hoe amfetaminepatronen in zogenoemde medicatie, bloedvaten doen dichtklappen en daardoor er de oorzaak van zijn dat hersencellen afsterven door een zuurstoftekort.

Nu al worden medische departementen geopend om jonge ‘vasculaire’ Alzheimers op te vangen.
Want na chronisch gebruik van SSRI’s en ADHD-medicatie, komen voortaan de jonge dementen tevoorschijn.

Terwijl de officiële geneeskunde het nog steeds in Keulen hoort donderen.

Een juiste titel ware geweest : antidepressivum verbetert enkele minuten de concentratie maar verwoest op termijn het geheugen.

Maar … hoe zou een echte, gewetensvolle arts het vinden, om een patient, na een beroerte te gaan drogeren met een amfetaminedoping, omdat de commerciële ghostwriting dit zo aanraadt?

Circadianes zullen ADHD, depressie en dementie-economie redden.

Vier Amerikaanse onderzoekers brachten de jaren zeventig weer even tot leven. Ze gaven paddo’s aan proefpersonen en onderzochten de effecten. De paddotrips bleken sterk te lijken op spontane spirituele ervaringen die mensen al eeuwen hebben beschreven. Voor sommige vrijwilligers was het zelfs de belangrijkste ervaring van hun leven.

Lekker op een bank liggen ontspannen terwijl je naar klassieke muziek luistert. En ondertussen genieten van wat geestverruimende paddestoelen. Niet direct een stereotiepe setting voor wetenschappelijk onderzoek. Maar dit was wel de aanpak die vier Amerikaanse onderzoekers, onder leiding van Roland Griffiths, beschrijven in Psychopharmacology van deze week. Zij gaven namelijk psilocybine, het werkzame bestanddeel van de paddo’s, aan proefpersonen en keken vervolgens naar hun reacties. Ze waren er vooral in geïnteresseerd of de mystieke ervaringen van de gebruikers overeenkwamen met openbaringen die religieuze gelovigen al eeuwen melden.

De wetenschappers uit Baltimore en San Francisco bliezen het onderzoek naar paddo’s nieuw leven in. Dit lag sinds de jaren zestig goeddeels stil, doordat nieuwe wetgeving het druggebruik aan banden legde. Overheden waren niet meer zo happig op de paddestoelen, nadat deze op grote schaal door hippies werden ontdekt. Ook het wetenschappelijk onderzoek werd door de nieuwe wetten ingeperkt. Overigens was het geestverruimende effect van de drug al langer bekend; in de eeuwen voor het hippietijdperk werd het ook gebruikt. Voornamelijk in bepaalde religieuze sferen waren de paddestoelen populair, vanwege de spirituele ervaringen die ze kunnen veroorzaken.

De wetenschappers gingen op zoek naar vrijwilligers voor hun experimenten. Maar niet iedereen die op zoek was naar een geestverruimende ervaring kwam in aanmerking. Alleen mensen die nog nooit hallucinerende drugs hadden gebruikt mochten meedoen. Bovendien wilden Griffiths en zijn collega’s alleen vrijwilligers die zelf actief bezig waren met religie of spiritualiteit. Deze mensen konden de mystieke ervaringen die paddo’s opwekken beter begrijpen en interpreteren, dachten de onderzoekers.

Uiteindelijk vonden ze 36 geschikte kandidaten bereid om mee te werken. Deze proefpersonen werden, met een tussenperiode van een paar maanden, twee volle dagen onderworpen aan het experiment. Op de ene dag kregen ze de paddostof psilocybine toegediend, de andere dag gaven de onderzoekers ze ritalin. Ritalin wordt normaal gesproken gebruikt als medicijn voor ADHD, maar nu moest het doorgaan voor placebo. De onderzoekers wilden namelijk een middel dat wel effect heeft op iemands geestelijke gesteldheid, maar niet voor hallucinaties zorgt.

Na afloop van hun trip werden de testpersonen ondervraagd. Uit de gegeven antwoorden bleek dat 22 van de deelnemers door het gebruik van de paddo’s een ‘compleet mystieke ervaring’ ondergingen. Ze voelden hierbij ‘opwinding’, ‘intens geluk’ en ‘vredigheid’. Ritalin leverde veel minder gelukzalige gevoelens op; hierbij beschreven maar vier mensen hun trip zo.

Na twee maanden ondervroegen de Amerikanen hun testpersonen opnieuw. De paddo’s bleken nog steeds een veel grotere indruk gemaakt te hebben dan de ‘placebo’. Drie van de ondervraagden vonden zelfs dat de paddotrip de belangrijkste spirituele ervaring uit hun leven was. Nog eens veertien mensen schaarden die bij de topvijf van belangrijkste gebeurtenissen. Volgens de onderzoekers is de paddoervaring voor deze vrijwilligers daarmee net zo belangrijk als bijvoorbeeld de geboorte van hun kind of het overlijden van een ouder. Over het ritalingebruik waren de testpersonen een stuk minder enthousiast. Niemand vond dit de meest belangrijke ervaring uit zijn leven en slechts twee plaatsten het bij de beste vijf.

Dit alles klinkt misschien als een aanmoediging om paddo’s te gebruiken. De onderzoekers waarschuwen echter om er absoluut niet mee te gaan experimenteren. Tijdens het experiment waren de omstandigheden namelijk goed gecontroleerd, met zorgvuldig uitgezochte proefpersonen, een veilige omgeving en voortdurende ondersteuning van medewerkers. Desondanks gaf bijna één op de drie proefpersonen te kennen dat de paddo’s zorgden voor angst of zelfs paranoia. “Onder ongecontroleerde omstandigheden is het niet moeilijk om voor te stellen dat deze emoties escaleren tot paniek en gevaarlijk gedrag” zegt Griffiths.

Sander van der Kruijssen

R. Griffiths, W. Richards, U. McCann en R. Jesse, ‘Psilocybin can occasion mystical-type experiences having substantial and sustained personal meaning and spiritual significance’, Psychopharmacology, 11 juli 2006.

http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/29098019/

Dit bericht is de aankondiging van nieuw onderzoek dat gaande is, om tegemoet te komen aan de grote vraag die intussen is gerezen, naar nieuwe medicatie bij ADHD, depressies en dementie.

Momenteel drogeert men die aandoeningen met amfetamine en (of) cocaïnedoping, en die stoffen hebben als psychotica intussen een kwalijke reputatie gekregen.

Vandaar dat medische research nu vlucht in de richting van de indolen (psilocybin, LSD, die een andere chemische indeling zijn onder de psychotica) met het ijverig onderzoek naar wat men de circadianes heeft genoemd.

Een vierde chemische groep psychotica zijn de cannabinoïden.

Healthcare had al deskundigheid verworven in de verspreiding van (de bijna medisch religieuze) fabeltjes over serotonine, waardoor straks misschien een nog grotere religie zal verspreid worden door het nieuwe waarmee men ADHD, depressies en dementie zal behandelen.

Ikzelf verwacht dat met het daarbij ontstane psychotisch gedrag en een latere dementie, men  de patiënten zal laten balanceren op nieuwe hosties, die men deze keer geen neuroleptica zal noemen, maar het lichaam van de heilig verklaarde psychiater, die wijn in water zal kunnen veranderen.

Terwijl niemand zal merken dat het eigenlijk andersom zou moeten.

Maar de nieuwe religie zal plots, veel meer dan nu, en terwille van dit verhaal kunnen laten geloven.

Mindcontrol?
En ook een beetje … populatiecontrole?

Gezocht: medisch fabeltje voor nakende Alzheimer-epidemie.

Na de depressie-, ADHD-, griep- komt een Alzheimer-epidemie eraan.

Healthcare rekent er nu heel hard op dat de reclamefabriek, die men geneeskunde heeft genoemd, een fabeltje zal verzinnen om een en ander geloofwaardig te maken.

Het lukte al eens toen men met depressies en ADHD een gigantisch imperium heeft kunnen opbouwen, alleen maar door de bevolking te laten geloven dat de vermeende zieken stoffetjes tekort hadden en dat men die kon behandelen door ze hevig te drogeren.

Het fabeltje moest verbergen dat men met amfetamine en cocaïnestoffen zenuwstelsels verwoest en hersencellen om zeep helpt.

Het fabeltje toonde wel aan hoe healthcare doeltreffend zaligmakende stoffetjes tevoorschijn kon toveren, zodat het leek of voortaan iedereen van tekorten moest genezen worden.

Het fabeltje heeft een generatie gelukkig gemaakt en een generatie van de middelmaat naar de top kunnen drogeren.

Die middelmaat heerst nu dank zij de stoffetjes, waarvan niemand ooit een tekort kon aantonen.

Ongemerkt raakte een generatie verslaafd aan de cocaine en(of) amfetaminedoping, die ze werd opgedrongen en die sluimerend het zenuwstelsel en de hersencellen kapot heeft gemaakt.

De generatie werd agressief, verloor de controle over het gedrag, raakte psychotisch en aan de neuroleptica, viel ermee dood, maar niemand verbaasde zich daarover.
Die nevenwerkingen verbleekten immers bij het geleerde toverwoord van de intussen belachelijk geworden comorbiditeit (nevenwerkingen, die geen nevenwerkingen zijn, maar normale symptomen van de ziekte door een tekort aan stoffetjes).

http://www.naturalnews.com/027841_SSRI_drugs_strokes.html

http://www.naturalnews.com/027833_ritalin_sudden_death.html

Bovendien was er niemand, die ‘es hat gewusst’.

Maar veel erger.

Nu blijkt dat die slimme en gelukkige generatie heel vroeg dement begint te worden.

Nu al bestaan medische specialismen, die rijk worden aan Alzheimer bij jongeren.

http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Een epidemie die ontstaat, en niemand die weet hoe zoiets nu mogelijk is geworden, terwijl ook niemand dit kon zien aankomen.

Vandaar de meer dan dringende oproep om een geloofwaardig fabeltje te verzinnen.

http://www.mednet.nl/content/html/38.asp?nb_id=9017

http://www.kennislink.nl/web/show?id=203838
Effecten beter in kaart
De onderzoekers waarschuwen dat het misbruiken van marihuana een risicofactor vormt voor problemen met het hart en de hersenen.
Er zijn zelfs aanwijzingen dat langdurig gebruik van de drug kan leiden tot ziekten als Alzheimer. In verschillende onderzoeken is al aangetoond dat apolipoproteinen (waar apoC-III ook onder valt) betrokken zijn bij de ontwikkeling van deze ziekten. Wetenschappers moeten de schadelijke effecten van langdurig marihuanagebruik nog veel beter in kaart brengen, maar helemaal onschadelijk lijkt wiet niet meer te zijn.

Dit pareltje staat te lezen op :
http://nl.psychiatrie.be/bgdisplay.jhtml?itemname=nonprofbackdem012&s=2

Deze hersengedeelten degenereren de neuronen, ze verliezen hun verbindingen met andere neuronen en sterven eventueel af.”

Dit zinnetje beschrijft de neuronen van Alzheimer’s, terwijl de tekening aantoont op welke manier de fabels stoffetjes corrigeren bij ADHD en depressies.

Is Alzheimer dan maakbaar?
Door de werking van antidepressiva en ADHD-medicatie wel te kennen, die men precies omwille van die kennis als onbekend heeft verklaard?

Beste professoren?
Of is weer nog meer onderzoek nodig?
Onderzoek om een fabeltje te verzinnen, die de katastrofe van de medische megablunder zou moeten maskeren.

Geen probleem evenwel, de nieuwe generatie werd gelukkig en slim op een manier, waarvan niemand het werkingsmechanisme wilde kennen.

http://www.megablunder.net/werking

Het commerciele handige van te mogen dealen, zonder te hoeven weten waarmee men bezig is en de domme massa te mogen voorhouden dat men de wijsheid in pacht heeft.

Want… men heeft ervoor gestudeerd om niets te moeten kennen van de doping waarmee men een generatie de dementie injaagt en waaraan men uiteindelijk goed kan aan verdienen.

Dementie behandelen is immers ook geneeskunde, vooral als niemand beseft dat men die dementie iatrogeen heeft ingesteld omwille van de poen.

Het voornaamste daarbij is dat men verder kan blijven drogeren, deze keer nu om de dementerenden kostbare en kostelijke lucide momenten te verschaffen, door hun zenuwstelsel nog sneller te verwoesten.

Nu al ontstaan lekken die aantonen dat men drogeert in plaats van stoffetjes toe te voegen.

Nu al sterven renners door de legale doping die men ook bij ADHD en depressies toedient, en niet eens  stimulerend zou zijn, omdat dit beter verkoopt en beter te verhandelen is via internet.

Maar wat als het handeltje zal ontmaskerd worden?

Bonussen bij banken waren op lucht gebaseerd.

De bonussen bij healthcare steunen op het agressief maken, psychotisch maken, het laten zelfmoorden, doodvallen en op het doelbewust dement maken van een bevolking die men fabeltjes voorhoudt, die uiteindelijk toch doorprikt worden.

Wordt 2010 dan het annus horribilis voor healthcare en komt er een echte ‘farmakleutische’ crisis?

Welk medisch fabeltje zal er eentje teveel zijn?

Geneeskunde voor criminelen

Healthcare is er klaar voor.

De ambitie van het Alzheimercentrum VUmc is om uit te groeien tot het leidende centrum op het gebied van dementie op jonge leeftijd.

http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Kunstmatig dement gemaakte patiënten worden academisch opgewacht.

Zelfs als ze jong zijn en met ADHD of een depressie als smoes echt ziek werden gemaakt aan een ‘vasculaire’ Alzheimer.

(Zie mijn stukje van gisteren).

Men weet bovendien al dat de vasoconstrictie door ADHD-medicatie, antidepressiva en zelfs door de Ariceps’en tegen Alzheimer, de oorzaak is van de nieuwe vorm van Alzheimer, waar nu nog een populaire naam voor moet worden gevonden.

Uit het onderzoek blijkt dat het overgrote deel van de patiënten vooral schade heeft aan kleine bloedvaten. Lang is gedacht dat vooral de schade aan de grote bloedvaten het belangrijkste probleem was.

http://blog.seniorennet.be/rilatine/archief.php?ID=108070

http://www.megablunder.net/NB77.pdf

In plaats van iets te ondernemen tegen de nieuwe epidemieën die ontstaan, door een bevolking chronisch met een toxicomanie te behandelen bij aandoeningen die men alleen maar vermoedt, verkiest men om dit allemaal in stand te houden en om van de ontstane ellende te profiteren, door een heel nieuw zorgcircuit op poten te zetten.

Op en top consumptie.
Op en top healthcare.

Dit is geen geneeskunde meer, dit is ronduit misdadig!

Maar om heel eerlijk te zijn.
Ik had nooit kunnen denken dat geneeskunde op zo een lullige manier de juistheid zou bevestigen van het werkingsmechanisme van antidepressiva en ADHD-medicatie.
Terwijl pure commerciele overwegingen dit mechanisme verborgen willen houden.

Benieuwd wanneer Overheden daarop zullen reageren en hoe?
En of mindcontrol en populatiecontrole primeren als beleid.

Emancipatie van de jongsten.

Hoe reageert healthcare?

Een comorbiteit van wat dan weer ?

De triomf van: werkingsmechanisme onbekend.

http://www.naturalnews.com/027784_dementia_children.html

Ik wachtte al een tijdje op zoiets.

Al sinds midden 2008 voorspel ik dat ADHD-medicatie en antidepressiva op termijn dementie en Alzheimer zullen veroorzaken.

Ik maakte dit op uit studies waarmee men in Nederland promoveerde en die steeds maar als conclusie hadden, dat voor dit probleem nog verder onderzoek zal moeten gedaan worden.

Terwijl ik die conclusie wel had kunnen nemen, maar dat door de juiste conclusies te nemen daarbij ook een succesvolle medische carrière zou mogen vergeten worden.

Belangrijk in deze tekst is dit

“I have to stay in Izzie’s room every night; her sleep is very disturbed,” her mother said. “She gets very frightened and has hallucinations. I literally have no time to myself, she is awake until I go to bed and then wakes several times during the night. She gets confused and doesn’t know what time of day it is.”

Dit zijn de symptomen van psychoticagebruik en precies de chronische vasoconstrictie door dit gebruik zorgt ervoor dat geheugenhersencellen van geen zuurstof worden voorzien en afsterven, waarbij ze dan de typische eiwitplakken gaan vormen, waaraan men de dementie nu wijdt.

Je zou beginnen denken, dat dit scenario echt opgezet spel is en dat men zoiets heeft geprogrammeerd voor het geldgewin van healthcare.

Ik begin te begrijpen waarom men mij niet aanvalt voor al de ketterijen die ik uitkraam.

En waarom zo krampachtig elk gepland mediagebeuren rond mijn theorie en werkingsmechanisme, door ‘invloeden’ de grond wordt ingeboord.

Dit valt niet alleen erg op, het is bovendien zelfs lachwekkend.

Althans te oordelen  aan de reacties van journalisten, die zichzelf als onafhankelijk proberen te profileren, maar aan een deontologische regel gebonden zijn, die opgesteld werd door het bedrijf dat Prozac, Strattera, Cymbalta, Zyprexa, maar ook Cialis verdeelt.

Bemerk trouwens dat de fluoxetine van dat bedrijf als een psychoticum aan kinderen mag worden toegediend en dat dezelfde fluoxetine van generische bedrijven, door Europa verboden is om te gebruiken onder de 18 jaar.

Dus niet alleen journalisten, maar ook Europa loopt aan het handje van Eli Lilly.

Het bedrijf dat in 2008 verplicht werd (in Nederland) om de Stratterageheimen publiek te maken, dat nog steeds niet gedaan heeft, en dat Strattera als een vermomde Prozac en een niet-stimulans bij ADHD verspreidt, terwijl renners en andere sportlui, die stof legaal als amfetamine basisdoping gebruiken en er ook mee doodvallen.

Aan een ‘aangeboren hartziekte dan…’.

Lijkschouwingen hoeven niet eens.

Ook parketten volgen de heersende richtlijnen, die het medisch establishment beschermen.

Intussen observeer ik alleen maar de verschillende connecties.

Gezond zijn genezen.

Healthcare voorzag de artsen van medische procedures, waarbij men bij evidence een toxicomanie met doping kan instellen bij personen, die even de moed laten zakken, bij kinderen die het pedagogisch comfort verstoren van de middelmaat en bij dementerenden om hun zenuwstelsel nog sneller te vernielen.

Het is verbazend hoe performant die doping werkt, zelfs bij nog veel meer kwaaltjes.

En om te vermijden dat wel even iemand daarover zou beginnen nadenken, verklaarde healthcare het werkingsmechanisme van amfetamine en cocaïnedoping als onbekend.

De procedure voorziet dat zieken doping nodig hebben, en dat die doping voor hen geen gevaar betekent, maar wel voor gezonde personen.

Iemand die de moed laat zakken, zou ziek zijn aan een tekort van serotonine.
Doping moet daaraan verhelpen.
Terwijl de diagnose gesteld wordt, zonder dat iemand een tekort heeft aangetoond.
Zonder dat iemand aantoont dat amfetamine en cocaïnedoping selectief serotoninetekorten zouden aanzuiveren.
Terwijl iedereen weet dat elke dosis de helende kick bezorgt door het zenuwstelsel hevig te laten reageren op de verwoesting die eraan wordt toegebracht.
Maar die kennis werd niet in de procedure opgenomen, omdat dit commercieel niet erg handig is.

Een kind dat het pedagogisch comfort van de middelmaat verstoort zou ziek zijn aan een tekort van dopamine.
Doping moet daaraan verhelpen.
Terwijl de diagnose wordt gesteld door die middelmaat en waarbij artsen als gevolg van een deskundige projectie, een neurobiologische aandoening bij het kind gaan ‘vermoeden’.
Niet één gewone arts, niet één psychiater, en zelfs niet één neuroloog kan zo een neurologische aandoening wetenschappelijk aantonen.
De ziekte wordt alleen maar ‘vermoed’, simpelweg omdat alle anderen het ook vermoeden en aldus een projectie van onbehagen of wrevel als een ziekte uitroepen.

Op aanwijzing van de middelmaat, die gedrogeerde kinderen pedagogisch handiger vindt.
En de hulp van een arts en een vermeende aandoening zijn wel vereist om een toxicomanie te kunnen instellen.
De procedure bepaalt dat het aantonen van een ongemak en de projectie ervan op het kind die dit ongemak veroorzaakt, volstaan voor helend dopinggebruik.

Procedures zijn er om te beletten dat men nadenkt.
Voorbeeld:
De procedure behandelt een projectie van GPOS tot ADHD met amfetaminedoping, die men omwille van procedure en beursnoteringen als een niet-stimulans heeft uitgeroepen (Strattera), en die bovendien dezelfde actieve metaboliet bevat als een bekende selectieve serotoninebezorger (Prozac).
Dus selectief met serotonine de vermeende en geprojecteerde dopaminetekorten bij kinderen behandelen.
Terwijl niemand kan aantonen dat die serotoninebezorger ook serotonine zou aanbrengen, want tekorten, wijzigingen eraan of zelfs overmaten worden niet eens gemeten.

Men probeert bovendien iets met serotonine in de hersenen aan te vangen, terwijl gigantische hoeveelheden ervan in de buik zouden voorkomen.
Is er al een psychiater bekend, die een patiënt behandelde door hem eens ondersteboven te keren en goed te schudden, zodat overmaten in de buik naar de hersenen zouden zakken?
Als behandeling?
Zijn psychiaters dan zo wereldvreemd dat ze zoiets helemaal over het (eigen) hoofd zien?
Logisch nadenken kan niet meer.

Procedures geloof je alleen maar, wanneer het verstand op nul wordt gezet.
Zoals anders wel bekend, maar omwille van beursnoteringen uit de procedures weggelaten, verwoest men dosis per dosis, het neurologisch systeem, dat men zogezegd probeert te genezen.

De ervaring leert dat met psychotica verwoeste zenuwstelsels ervoor zorgen dat een controleverlies over het gedrag ontstaat, en daardoor: agressie, wanen, hallucinaties, psychotisch gedrag, een drempelverlaging bij het zelfmoorden en een chronische vasoconstrictie die op termijn doet doodvallen en hersencellen doet afsterven.

Omdat men niet wil weten, dat deze symptomen een gevolg zijn van de aangerichte verwoesting, heeft men ze uitgeroepen als een vermeende comorbiteit van de vermeende ziekte.
En daar zijn antipsychotica voor, dus ook wel commercieel handig.

Het doodvallen ermee door vasoconstrictie en pulmonaire hypertensie, wuift men opzij, met de truc van de aangeboren hartziekten, een aandoening, die vanzelfsprekend niemand kan zien aankomen.

En de afgestorven hersencellen door dezelfde chronische vasoconstrictie, die dementie en Alzheimer veroorzaken, behandelt men met een nieuwe procedure…. en je raadt het nooit.

De nieuwe procedure bij dementie en Alzheimer steunt evengoed op het drogeren.
Niemand zal vanzelfsprekend uitleggen dat het tot stand komen van lucide momenten bij de sukkelaars, veroorzaakt wordt door de nog overblijvende goede neuronen te verwoesten, waarop het zenuwstelsel opnieuw hevig kan reageren om het schijnbaar therapeutisch effect te veroorzaken.

De toekomst zal uitwijzen dat de generaties die men momenteel met succesrijke procedures Alzheimer en dementie bezorgt, op een massale wijze gigantische inkomsten zullen bezorgen aan healthcare die dat allemaal voor de ziek te maken maatschappij heeft bedacht.

Nu al voorspellen kenners een explosie van dementie en Alzheimers in de nabije toekomst.
En stomen zich geleerde specialisten klaar, die het leger uitbehandelden met kapotte hersenen en neuronen zullen behandelen, door ze te drogeren voor de fun van de omgeving om ze dagelijks enkele seconden wat heldere momenten te bezorgen.

Alleen… zorgen de procedures ervoor, dat niemand mag weten hoe een en ander georganiseerd wordt.

Benieuwd hoe men straks demente ADHD-twintigers gaat noemen of behandelen.
Al maken circadianes of LSD-derivaten nu al opgang in de labo’s.

En wedden dat de gespecialiseerde artsen weer oppermachtig onaantastbaar wijs zullen blijven, door het werkingsmechanisme ervan helemaal niet te hoeven kennen?

Demente ADHD-ers of depressieven zullen tekorten hebben aan LSD-derivaten, die dan weer vitale defecten zullen moeten corrigeren.
Maar over doping, heeft natuurlijk nog niemand gehoord.
Geneeskunde drogeert niet.
Geneeskunde geneest met geneesmiddelen.
Die duur zijn.
En een establishment overeind houden… bij evidence, want kennis hoeft allang niet meer.

Dit schema toont aan, hoe psychotica werken.
Omdat de medische leer wetenschappelijk aantoont dat het werkingsmechanisme officieel onbekend is, wordt wat volgt natuurlijk als niet-wetenschappelijk verklaard.

Dit is dan ook niet bedoeld voor personen die rijk worden met alleen de procedures te volgen.
Niets dat pijnlijker is dan logisch nadenken.

Eerste stap naar Alzheimer bij kinderen is gezet.

Amfetamine veroorzaakt geheugenproblemen.

Grappig dat men er eerst veel geld mee wil verdienen, door legaal te mogen dealen onder het voorwendsel van uitgevonden ziekten ervoor en door een sympthatiek psychiaterke of dokterke te willen spelen.

Zo sympathiek en zo geleerd, dat ze niet eens hoefden te weten hoe die drugs werken.

Als ze goed waren voorgeschreven, zijn ze helende medicatie, maar als ze door maffieuze bendes, die geen arts zijn, worden aan de man gebracht, dan maken ze jouw leven kapot.

http://www.sciencedaily.com/releases/2009/10/091021172655.htm

Op de afbeelding wordt getoond, hoe elke dosis nieuwe neuronen kapotmaakt.
De neoplasticiteit (meest rechtse afbeelding van een neuron) waarmee de geneeskunde zichzelf paait door te stellen dat die neuronen toch wel aangroeien, stelt niets voor.
Immers de nieuwe aangroei zorgt niet voor eenzelfde functionaliteit, te weten, het verzorgen van een elektrische prikkeloverdracht op de plaats waar die moet gebeuren.
Het zenuwstelsel blijft gehandicapt en daardoor de controle over het gedrag ook.

Omdat het zenuwstelsel dosis per dosis op die verwoesting reageert met een gevarenreflex, ontstaat een vasoconstrictie.

Het aldus chronisch doen dichtklappen van de bloedvaten, zorgt in de hersenen voor het afsterven van (geheugen)cellen, die zuurstof moeten krijgen en die niet meer krijgen, omdat bloedvaten te dun zijn geworden.

Op het niveau van het hart zorgt het dichtklappen van de bloedvaten voor een pulmonaire hypertensie.

Groot geluk dat geen enkele arts, dit weet, simpelweg omdat hen werd aangeleerd dat stimulantia veilige medicatie zijn, als zij ze ‘goed voorschrijven’.

Vandaar dat sukkelaars, patiënten, dan, die eraan doodvallen simpelweg aangeboren hartziekten zouden hebben, want die doping is toch veilig (gewaand).

Al sinds 2007 waarschuw ik ervoor dat het grote verbruik van stimulantia (ADHD-medicatie, antidepressiva en zelfs Alzheimer medicatie) uiteindelijk ervoor zorgt dat we straks met een ware epidemie van Alzheimer zullen te maken krijgen.

Hoe is het anders te verklaren dat nu al veertigers met dementie worden opgenomen omdat ze al een twintigtal jaren SSRI’s slikken.

Men heeft die doping (depressieven worden gedrogeerd) met het nieuwe amfetaminepatroon in 1987 van een serotoninefabeltje voorzien om te vermijden dat ze onder een opiumwetgeving zouden worden gebracht en ze als amfetamine door het leven zouden gaan.

In serotoninetekorten gelooft niemand meer,  immers waarom toont niemand die aan en publiceert niemand over welke bloedwaarden men moet beschikken om geen depressie te hebben?

Welke naam zal men aan de ziekte geven van demente twintigers, als straks na chronisch en jarenlang ‘veilig’ Rilatine-gebruik, die kinderen  aan ‘een vreemde ouderdomsziekte’ zullen gaan lijden?

Spreekt men nu al niet over ‘een vreemde ouderdomsziekte’  bij sommige chronische gebruikers?

Weeral een kolfje  (en bijhorende  inkomsten) naar de hand van een ‘onschuldige en onbevlekte’ geneeskunde, die het natuurlijk in Keulen zal hebben horen donderen.
Want: ‘wir haben es nicht gewusst’.

Kennis was immers vervangen door evidence.
De evidence om jarenlang de sympathieke dealer uit te hangen om pedagogisch comfort af te kopen.