Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • ADHD in het land van de Boeloeboeloes en de Wadawadas

    Posted on October 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De omgekeerde wereld van ADHD.

    Ooit werd gevaarlijke medicatie voor volwassenen niet eens getest op kinderen omdat men het gevaar ervan kende en men geen risico’s wou lopen bij kinderen.
    Op vandaag kent men de gevaarlijke medicatie bij kinderen en verbiedt men deze medicatie bij volwassen omdat men geen risico’s wil lopen bij de volwassenen.

    Immers Europa verbood om ADHD-medicatie bij volwassenen te commercialiseren omwille van het gevaar.

    Ik schets de manier waarop verantwoordelijke autoriteiten met deze gevaren van medicatie omgaan via deze dialoog (“…door de inspectie Gezondheidszorg (IGZ) behoort te worden gecontroleerd” – , Dick Bijl) .

    Redenering gaat als volgt.

    Een dode patiënt is geen patiënt meer.
    Eens gestorven, is de patiënt ‘UITBEHANDELD”.

    HET waarmerk van FIF-based medicine.

    Zuiver medisch kennen de statistieken bijgevolg alleen maar de uitbehandelde en niet de dode stervelingen.
    Een kleine nuance, maar een grote impact op het succes van de veiligheid van de toegediende harddrugs.

    Precies twee jaar geleden begon een week van de waarheid.

    Allemaal stukjes tussen 5 en 13 november 2012.

    Te illustreren met het klassieke beeldverhaal.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Al eeuwen zijn apothekers de pineut

    Posted on July 4th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Nieu ligt der apotekers: aanwijsende de onkennis ontrent de kragt der genees-middelen, en verbeterende grove mis-slagen in ‘t voorschrijven en bereiden der genees-middelen gemeenlijk begaan(Google eBoek)

    Antonius de Heide

    by d’Erfgenamen van Joannes Janssonius van Waasberge, 1682

     

    In de 17de eeuw was er ook al onkennis over het voorschrijven.
    En kon het kritisch zijn daarover nog in boekvorm verschijnen.

    Maar vergis jullie niet.

    Vandaag de dag wijst de onkunde bij het voorschrijven naar de artsen.
    En vertrekkend van de etimologie van het woordje pineut (la pine, in het Frans), zou bij psychiaters in deze tijd beter de uitdrukking ‘rentrer la pine sous le bras’ passen.

    Met hangende klootjes thuiskomen.

    Bekijk dat nu eens.

    Nederland braakt van de slimme promotiethesissen en waar hunkert de Gezondheidsraad hevig naar?

    De langetermijn-effecten van Ritalin- of cocaïnegebruik.

    Niemand kan of mag blijkbaar het medisch prijskaartje in kaart brengen dat tot stand komt door chronisch pakken neuronen te verwoesten.

    Terwijl dit 22 jaar geleden al wel gebeurde bij cocaïne en omdat sinds die tijd chemie en farmacologie uit de mode zijn geraakt, weet niemand meer dat methylphenidaat (Ritalin, Rilatine, Concerta) een cocaïnestof is, die op gewichtsbasis zelfs 30% actiever is dan zuivere cocaïne.

    Maar wat zijn nu de langetermijn-effecten, al 22 jaar lang?

     

    Gelukkig raakt de maatschappij bewust van een en ander en klinkt gemor onder het volk.

    Want meer dan 330 jaar na de kritiek op medische ‘onkennis’, raakt de onkunde maar niet uitgeroeid.

    En wat gebeurt vandaag?

    Ouders zien lijdzaam hoe toe de kroost in gespecialiseerde instellingen wordt geplaatst en durven zelfs als voorwaarde stellen dat een behandeling met Rilatine of Concerta (methylphenidaat) niet MAG toegepast worden.
    Mondige ouders, zoals dat heet.

    De instelling gaat akkoord.

    Kroost wordt in de instelling behandeld met Equasym, Medikinet (methylphenidaat) of met methylphenidaat, magistraal voorgeschreven.

    Iedereen tevree.

    Ik kan namen noemen.

    Overheden kijken de andere kant op.
    De medische literatuur wacht nog steeds op lange-termijn onderzoek.

    Aanwijsende de onkennis ontrent de kragt der genees-middelen, en verbeterende grove mis-slagen in ‘t voorschrijven en bereiden der genees-middelen gemeenlijk begaan.” 1682 na Christus.

    Het is allang helemaal niet mooi meer.

    Dit komt razendsnel op ons af, of beter nog … we zijn er al aan toe.

     

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Ook pedofiele premier betaalt frivole fratsen met cocaïne

    Posted on June 3rd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Deze premier met zijn bende doorkruiste mijn pad met een anonieme aanval bij de orde van Apothekers op 18 januari 2011.

    Die aanval volgde op het blootleggen van de illegale handel die de bende van staatswege dreef en nu nog drijft met verdovende middelen voor kinderen, party’s, examens en pedagogische onmacht.

    Intussen volgde een staatshervorming waarbij de nationale constructie met ‘therapeutische cocaïne’ als partijfinanciering voor chantagegelden overeind moest blijven.
    En dus ook overeind is gebleven.

    Maar nu moeten de andere democratisch verkozenen ook nog meewillen.

    Al word voor mij met de dag een en ander duidelijker.

    De beerput waar ik terecht ben gekomen stinkt niet alleen maar, er liggen bovendien heel wat puzzelstukjes zomaar voor het rapen.

    Ik citeer uit nieuwsbrief 782

    Waarbij ik meteen aan het verhaal van Walter Vaerewijck uit 1980 terugdacht toen onlangs in het zuiden van Frankrijk een vermeend bendelid van Nijvel werd opgepakt.

    De journalisten van toen ‘wisten’ meer dan die van nu.
    En heel veel meer dan wat het beleid de massa wil wijsmaken.

    Op 31 mei had mijn pa 105 jaar oud moeten geworden zijn, en ik herinner mij nog levendig de spreuk die hij placht te hanteren bij de laatste zin uit die nieuwsbrief.

    Er staat:

    “Waardoor bij een niet-religieuze en zondige gezagsbeleving, de vrije wil immer pal overeind blijft staan.”
    Waarop mijn pa zou hebben geantwoord:

    “Als bij die zondige gezagsbeleving de vrije wil immer pal overeind blijft staan… dan zit het verstand in de kl….”.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Zorg en sport moeten leren van fouten

    Posted on October 14th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Ik kan de atlete geloven wanneer ze claimt geen cocaïne te hebben gebruikt.

    Sporters zijn onwijs door zich farmacologisch te laten begeleiden door artsen.

    Opgeleiden door en belijders van “evidence based medicine” derven chemische kennis en het beoordelingsvermogen om medisch te adviseren inzake prestatieverbeterende middelen.

    Noteer dat zelfs WADA zich laat misleiden door medici, die niet willen geweten hebben dat performante doping als Prozac of Strattera, eigenlijk op de verboden lijsten had moeten prijken, omwille van het actieve phenylalkylamine-patroon.

    Beter nog… pientere artsen die vertrouwen op wat de farmaceutische bedrijven wijsmaken en die met een beetje cijferlogica de slimsten willen zijn, dokteren ‘prepareerschema’s’ uit om de controles te omzeilen.

    En ik kan al vermoeden wat daarbij aan de hand was.

    Drie dagen geleden nog etaleerde het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde het blunderen door onkunde van nieuwe generaties hoger opgeleiden in wat men nog steeds ‘geneeskunde’ pleegt te noemen.

    Methylfenidaat zou als symptomatische behandeling dienen bij de behandeling van patiënten die ‘ziek’ zouden zijn aan een spongiforme leuko-encefalopatie, mogelijk veroorzaakt door heroïne of cocaïnegebruik.

    Daarbij wordt nagelaten om uitleg te verschaffen op welke manier methylfenidaat (nota bene, OOK, onder een opiumreglementering, omwille van de geheim te houden farmacologie ervan en maar liefst 30% actiever dan zuivere cocaïne) een gunstige invloed zou hebben op een revalidatie van het slachtoffer.

    Wanneer een universiteit al waarschuwt dat er iets fout loopt met het kunstmatig specialiseren tot druk,druk,druk en slim,slim, slim in de leer van fabels of dogma’s die de chemie verrijkt door iatrogene aandoeningen tot stand te brengen, dan is toch een zorgwekkend peil bereikt.

    Het is net als in de maatschappij: de complexiteit neemt toe als individuen en instituten vergeten hoe ze generalist moeten zijn. Iedereen wordt specialist met toenemend beperktere capaciteiten.”

    Leuko-encefalopatie behandelen door precies diezelfde leuko-encefalopatie in stand te houden, omdat artsen niet mogen of niet willen weten hoe methylfenidaat werkt.

    Een ramp zou het farmaceutisch bedrijfswereldje treffen als bij deze blunder zou blijken dat de neurologische symptomen van die aandoening simpelweg de lange-termijn effecten zijn van cocaïne, maar evenzeer die van methylfenidaat.

    En laat het nu precies die lange-termijn-effecten zijn waar iedereen zo hard op zoek naar is, en er niemand is, die slaagt om die ook maar te vinden.
    Terwijl ze zo af te lezen staan in dat nummer van NTVG.

    Zo slim en zo druk en zo gespecialiseerd wil men zich voorwenden, om daar dan stoemelings en veel te geruisloos zomaar te willen overstappen.
    Een kapitale fout en een brevet van onkunde.
    Immers, evidentie moet het in deze afleggen tegenover het hebben van kennis.

    Maar waarom ben ik nu geneigd om VanSnick te geloven en om onbekwame ‘begeleiders’ met de vinger te wijzen?

    Linda, Tineke, Judith en Barbera (NTVG) met hun symptoombehandeling hebben zich ook al laten vangen aan de wetenschappelijke misleiding door Novartis op de bijsluiter van methylfenidaat.

    Want uit die bijsluiter blijkt dat maar 1% van de ingenomen methylfenidaat therapeutisch actief zou zijn en dat die actieve stof al na ongeveer 2 uur uit het lichaam is verdwenen.
    Wat wel gemetaboliseerd wordt (99%), is als niet-actief uitgeroepen en zou ‘traagjes’ na 4 tot 6 dagen uit het lichaam verdwijnen.

    Waaruit volgt dat die stof veilig te gebruiken is en waarbij vermoedelijke ‘lange-termijn-effecten’ omzeggens onbestaande zullen blijven door de snelle eliminatie.

    Kennis, evenwel, LEERT dat de metabolieten van methylfenidaat WEL en vooral toxisch actief zijn en therapeutisch een veranderd gedrag veroorzaken door neuronen kapot te maken, wat ondermeer die immunochemische activiteit veroorzaakt en wat op een neurobiologisch defect doet wijzen.

    Een berekeningetje in een nieuw prepareer-schema van sporters zou kunnen gesteund zijn op die misleiding door Novartis, waarbij na 2 uren geen sporen meer van cocaïnedoping met methylfenidaat zouden te vinden zijn.

    Waarbij een onterechte waan tot stand komt, dat met een ‘berekend’ doseerschema performante cocaïne-achtige prestatieverbeteraars onder de radar van de dopingcontroles kunnen gehouden worden.

    Mijn evidente conclusie nu daaruit luidt dat niet alleen de geneeskunde, maar ook de sport er alle belang bij heeft dat zogezegd slimme artsen toch beter farmacologisch dom worden gehouden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Machtsstrijd om toxicomanie-monopolie verziekt healthcare

    Posted on August 8th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Het is al lang niet mooi meer om te aanschouwen.

    Verslaving aan het roken gaat men tekeer met de eigen cocaïnes (Champix) of de eigen amfetamines (Zyban of Wellbutrin).
    Gokverslavingen behandelt men medisch met antidepressiva van de SSRI-soort, die vermomde amfetamines of cocaïnes zijn.
    De strijd tegen de illegale markt van partydrugs is al een tijdlang ingezet door een nieuwe onontgonnen markt aan te boren, die van de kinderen.
    Healthcare misbruikt het eigen imago door te stellen dat voortaan zelfs jonge kinderen lijden aan amfetamine-en(of) cocaïnetekorten, wanneer ze symptomen van normaal gedrag vertonen.
    Een nieuwe speler op de toxicomanie-markt, zo blijkt, het lukte nog ook en nu de concurrentie aanpakken.

    Een verslaving aan illegale cocaïne kan voortaan medisch opgevangen worden en onnozel gehouden politieke overheden spelen graag mee, immers voor wat hoort wat.
    Terwijl het etiket: ‘medisch’, wereldwijd over heel wat krediet beschikt.

    Topiramaat tegen de cocaïne-maffia.
    Een ideetje dat al een tijdlang was ontstaan in gevangenissen (zoals de verdere tekst aantoont) en handig door witte boorden in een medisch jasje werd gestopt.

    Dit soort van debielen moet eruit in de geneeskunde.

    Zonder te willen weten hoe topiramaat werkt, komt deze stof in de handel en ontpopt zich net als andere wondermedicatie met een onbekend te houden werking, tot een psychoticum om dan weer lucratieve ‘drug induced neurological disorders’ tot stand te brengen.

    Citaat uit deze bijdrage:

    Approved to treat patients with epilepsy, migraine headaches and weight loss (in combination with phentermine), topiramate increases levels of gamma-Aminobutyric acid, a primary inhibitory neurotransmitter in central nervous system.


    Zedig zwijgt men over de manier waarop gamma-aminoboterzuur iets met een cocaïneverslaving gaat aanvangen.
    De fabels daarover moeten nog geschreven worden.

    Maar over de reeds ‘toegelaten’ indicaties:
    1) Epilepsie.
    Ik verwijs naar: ‘
    Voldaan glimlachen bij heisa rond anti-epileptica‘ van 13 november 2012.

    Waaruit:

    Waar men stilaan vragen begint te stellen rond een reeks van opgesomde anti-epileptica, waaronder de topiramaat, die vandaag opnieuw in de aanbieding komt.

    2) Migraine.

    Al op 19 december 2009 toonde ik aan, hoe onwijs men migraine ‘behandelt’ door kunstmatig de bloedvaten met psychotica dicht te klappen.
    Uit ‘Migraine’ van toen:

    ‘Heeft eigenlijk zich nog nooit iemand afgevraagd waarom de barstende hoofdpijn in de namiddag of s’avonds van Rilatine-gebruikers of antidepressivagebruikers het best kan verholpen worden door een pilletje meer te slikken?
    Juist, net hetzelfde waarom men moederkoornalcaloiden en tryptanen als sympaticomimetica gebruikt bij andere, zogezegd onverklaarbare migraines.Die handeltjes houden zichzelf in stand en zijn het godsgeschenk voor een iatrogeen medisch circus.’

    Topiramaat is (net als Depakine, trouwens) een reagens, die als een ‘prodrug’ wordt aangewend om met de metabolieten van tryptofaan uit de voeding, ongecontroleerd nieuwe instanties te vormen, die in de regel als amfetaminedoping tekeer gaan.
    Depakine-gebruik test positief op methamfetamine (Pervitin), de doping van de Duitse soldaten uit WO-II.

    3) ‘Weight loss’
    Ik citeer uit: ‘Hongerremmers zijn terug van weggeweest’, van 14 augustus 2012

    ‘Op 17/07/2012 heeft FDA Qsymia (Qnexa) als hongerremmer toegelaten.Een logisch gevolg, nadat een jarenlang (therapeutisch?) gebruik van slimme gedetineerden in gevangenissen, een medische en zelfs een recreatieve toepassing zal verkrijgen.Intussen raakte bekend dat Depakine (valproinezuur), Tegretol (carbamazepine), Campral (acamprosaat) als reagentia dienen om via de spijsvertering nieuwe psychotica (doping?) te vormen vanuit de normale metabolieten van tryptofaan (uit de voeding) of zelfs vanuit metabolieten van (onschuldig gewaande) medicatie.Met onder meer neusdruppels (efedrine) en Topamax (topiramaat) brouwen gevangen veroordeelden in de cel hun eigen bovenstebeste antidepressieve genotsmiddelen.
    Vandaar de phentermine (Ionamin, van weleer) en topiramaat in Qsymia (Qnexa), een combinatie, die (ongemerkt?) door het lichaam zelf wordt omgetoverd tot veel geprezen, maar onbekend gewaande, psychotica.
    En van de klassieke psychotica is bekend dat ze de honger remmen, vandaar …Klein detail (ik citeer uit Wikipedia):The FDA’s Endocrinologic and Metabolic Drugs Advisory Committee reviewed Qnexa on July 15, 2010. The committee voted narrowly against recommending approval.

    On July 17, 2012 the FDA approved the sale of the combination phentermine/topiramate (trade name Qsymia, previously known as Qnexa) in the United States.”

    Welk doekje voor het bloeden diende om FDA over de streep te halen?
    De Ionamin (phentermine) die in 1999 verboden werd omdat er teveel aan doodvielen, gebruikte men toen in doseringen van 15mg en van 30 mg.

    Vandaag hoopt men, dat maar de helft zal bezwijken met doseringen van 7,5mg en 15mg.
    Maar de truc uit de gevangenissen voor een boost-effect, zal farmacologisch achtergehouden worden.

    Net zoals ook op vandaag, geen kat mag weten hoe Depakine, Tegretol, Campral en dergelijke werken.’

    Meer duiding bij deze materie:

    Grappige wanhoop bij medische drugdealers‘ van 9 december 2012.
    Migraine bij kinderen: het grote pharmakindercircus‘ van 26 mei 2013.
    Geheim van een chemisch patroon‘ van 25 juni 2013.

    Bemerk verder hoe ook trauma-geleerden niet eens weten waarmee ze bezig zijn.

    Vroeger geloofde ik nog dat zij de enigen waren die WEL wisten hoe psychotica, die men aanwendde om (niet-selectief weliswaar) geheugens in de hersenen kapot te maken, slachtoffers schijnbaar konden verlossen van kwalijke herinneringen.

    Van zodra die kaste vol verbazing kennis kreeg van het grote gelijk bij hun kunde, haastte men zich om dit grote gelijk af te zweren.

    Dat van het vernietigen van neuronen en geheugencellen, zouden ze zo niet bedoeld hebben, want uiteindelijk werd hen aangeleerd dat ze helemaal niet hoefden te weten wat amfetamines of cocaïnes aanrichten.

    Nu men voortaan de houvast van een primitieve kennis over psychotica kwijt raakte, is het zwalpen begonnen.

    Waarom veteranen criminelen worden.

    Wat doen deze artsen daar, als ze niets weten van de ziektes/stoornissen die ze volgens hun taak moeten onderzoeken ?
    Hebben ze wel de noodzakelijke expertise en zitten ze wel op de juiste functie ?

    Als ze het wel weten moeten ze worden ontslagen wegens disfunctioneren als ze geen juiste diagnose stellen.

    Ze worden tenslotte niet voor niets met belastinggelden betaald.

    Cetero censeo: Overheden moeten FDA verbieden chemische stoffen goed te keuren waarvan men het werkingsmechanisme als onbekend uitroept ofwel zelfs gewoon verzwijgt.
    (Uit: ‘Het FIF-syndroom van FDA‘)

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Cocaïne, chocolade en dopamine

    Posted on July 2nd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Wat een hype.

    Methylphenidaat als ersatz bij cocaïne-gebruik, omdat het niet verslavend maar genezend zou zijn.

    Cocaïne is niet genezend en wel verslavend omdat het door het ‘onjuiste’ kanaal in omloop komt.

    Zelf nooit gedacht dat een Nationale Zorg zich zou haasten om daar ook eens op te springen.
    In plaats van even simpel na te denken.
    Nadenken hoeft niet meer, omdat methylphenidaat veilig is, met een werkingsmechanisme dat niemand mag kennen.

    De komkommertijd ontluikt en daar komen de kwakkels.

    “Laat ons nu eens aantonen hoe veilig en hoe gezond methylphenidaat wel is.”

    Zelfs al kan geen kat uitleggen wat ADHD in godsnaam met dopamine te maken heeft, toch waagt men het om te suggereren dat, net als methylphenidaat, een brok chocolade in de mond even heilzaam werkt als dit cocaïne-product.

    Al vermoedt men het alleen maar en er zal vanzelfsprekend natuurlijk nog meer onderzoek nodig zijn.
    Dat is nu al 25 jaar zo en nog steeds weet men het niet en blijft de werking van cocaïne, zowel illegaal als legaal, verplicht onbekend.

    Bovendien verricht geen enkele universiteit of wetenschappelijke instelling research om te weten hoe methylphenidaat wel werkt.
    Ik vermoed dat die onkunde commercieel loont, zelf ervarend hoe financieel schadelijk het is om die werking wel te willen kennen en vooral… proberen te verspreiden.

    Maar het oplaten van commerciële ballonnetjes, houdt alvast de aandacht ver weg van wat uiteindelijk toch moet bekend zijn.
    Vooral bij zij, die pronken met een waan van kennis en kunde.

    Hoe dikwijls zal dit nog herhaald moeten worden?

    “ Het is net als in de maatschappij: de complexiteit neemt toe als individuen en instituten vergeten hoe ze generalist moeten zijn. Iedereen wordt specialist met toenemend beperktere capaciteiten.”

    Men denkt niet meer logisch na.

    Water bevat niets waar iemand met een goede smaak kan naar verlangen.
    Men wordt geconditioneerd, als Pavlov-honden, bij het innemen van zowel chocolade als methylphenidaat.
    Simpelweg omdat ze beiden lekker zijn.

    Ik wacht op publicaties over druipende dopamine in de ogen, wanneer ze een sexy vrouw te zien krijgen.

    Door de Pavlov-reflex zet het lichaam een homeostase in gang die de energie beschikbaar gaat maken voor de inspanning naar nog meer van dat goeds (of moois).

    Neurotransmitters (dopamine, serotonine, noradrenaline, tyramine en anderen) zijn de batterijtjes met energie die we nodig hebben om allerlei acties (gedragingen) te ondernemen, die we ofwel aangeleerd ofwel afgeleerd zijn.

    Wanneer zullen die would-be geleerden nu eens starten bij het meest elementaire?

    Als men waarlijk al zoveel weet of kent, waarom verhindert men dan de bekendmaking van de werking van gevaarlijke drugs die men hardnekkig wil promoten met fabeltjes over onder meer kwijlende ogen?
    En waarom aanvaardt FDA de gigantische onzin over de farmacologie van methylphenidaat op de bijsluiter van Novartis?

    Alleen maar … onkunde?
    Zonder rinkelende bijgedachten en oogjes die glinsteren bij dokkende dopamine.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Stelletje mafkezen: geneeskunde raakt op stoom

    Posted on May 17th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    1)

    Deze onderzoekers zijn gek.

    Hoe kun je nu zeggen dat je de communicatie tussen de hersenen verstoort en daardoor de ziekte geneest.

    Zo kun je bij alle tics zeggen dat je het geneest door de zenuwbanen door te snijden. Maar als je die doorsnijdt dan komen ook alle goede prikkels niet meer door.

    Hoofdpijn is voor altijd op te lossen door de kop eraf te snijden. Geen pillen meer nodig.

    Stelletje mafkezen.

    mvg
    Frits

    2)

    Het anticocaïnevirus zal weldra op mensen worden uitgetest © afp

    Hoe het anticocaïnevaccin precies werkt is simpel. Het houdt het actieve bestanddeel van drugs tegen alvorens die een hoge dosis dopamine kan aanmaken in het brein. Dopamine is een stof in je hersenen die ervoor zorgt dat je genot, blijdschap en andere emoties ervaart.

    “Het vaccin eet de cocaïne in het bloed zoals een ‘kleine Pacman’ alvorens het de hersenen bereikt”, zegt het hoofd van de studie, dokter Ronald Crystal. Hij is tevens voorzitter van het Departement van Genetische Medicijnen aan het New Yorkse Weill Cornell Medical College. Tijdens de studie werd gebruik gemaakt van een radiologische techniek om aan te tonen dat het anticocaïnevaccin wel degelijk drugs ‘opeet’.

    Cocaïne is een minuscule drug die de recyclage van dopamine tegenhoudt. Als dopamine blijft vastzitten in de zenuweinden, “krijg je een massale toestroom van dopamine en krijg je het ‘feel good’-gedeelte van de drug”, legt Crystal uit.

    Het nieuwe vaccin combineert het bekende griepvaccin met een stof die de structuur van cocaïne nabootst. Als het vaccin aan een dier wordt toegediend, “ziet” zijn immuunsysteem het griepvirus en de namaakcocaïne. Zijn lichaam probeert tegen die twee stoffen te reageren en leert cocaïne te zien als een indringer”, zegt Crystal. “Eens de cellen geïmmuniseerd zijn tegen cocaïne, maken ze antilichamen aan die de drugs herkennen.”

    “Het vaccin eet de cocaïne in het bloed zoals een kleine Pacman.”

    Maar wie lust dan dat verrijkte bloed van de kleine Pacmannetjes?
    Als die ijverige kleintjes ook lijden aan ADHD zullen die heel wat plezier beleven aan Rilatine, als een cocaïneproduct.

    Pacmannetjes als de nieuwe bloedzuigers, die ook Rilatine onschadelijk maken.
    Wedden dat hier meteen een onderwijsvakbond, overheid en verslaafden, Balans en Zitstil zullen oproepen om er NIET mee te vaccineren.

    Maar toch eerst even dit.

    Nu zou de cocaïne (en de Rilatine?) ook naar de hersenen gaan?
    Lees ik.

    Het houdt het actieve bestanddeel van drugs tegen alvorens die een hoge dosis dopamine kan aanmaken in het brein.”
    Hebben de hersenen nu ook een maag om van methylphenidaat serotonine of dopamine te maken?
    Ik dacht dat men daar alleen maar serotonine of dopamine aantrof en zogezegd kan meten en zelfs kleuren met geleerde kleurtjes.
    En waarom weet men dat methylphenidaat of cocaïne serotonine of dopamine kunnen aanmaken, in de hersenen dan nog?
    Het werkingsmechanisme is toch wereldwijd als onbekend uitgeroepen.

    De officiële literatuur van Novartis (NB632 van 13/02/2013) leert ons over Rilatine die omzeggens onfeilbare wetenschappelijke leer, en ik citeer:

    De therapeutische werking lijkt hoofdzakelijk veroorzaakt te worden door het onveranderde bestanddeel.

    Alleen kleine hoeveelheden (<1%) van onveranderd methylfenidaat zijn aangetroffen in de urine.

    Methylfenidaat wordt uit het plasma geëlimineerd met een halfwaardetijd tijd van circa 2 uur.

    Maximale plasmaconcentraties van de voornaamste, gehydrolyseerde NIET-ACTIEVE metaboliet (alfa-fenyl-2-piperidine-azijnzuur) worden bereikt 2 uur na toediening.

    Nu krijg ik het wel heel erg moeilijk.

    Rilatine is op gewichtsbasis 30% actiever dan het minuscule cocaïne-drugje.
    En slechts 1% van een pil met 10mg, dus een tiende van een milligram blijkt ACTIEF… en dan nog in de urine.

    Want pas daar zou het kunnen beginnen werken, veel eerder kreeg het niet eens de kans.
    Niemand die zich afvraagt waarom.
    Want het vormen van antistoffen zou voortaan door vaccinaties moeten tot stand komen, zonder opgave van motivering.

    Terwijl tussen en op de regels kan gelezen worden dat …

    Het houdt het actieve bestanddeel van drugs tegen alvorens die een hoge dosis dopamine kan aanmaken in het brein.”

    “In het brein” is duidelijk een anatomische misser van formaat.
    Want, zoals blijkt uit de info van Novartis, beweegt een en ander redelijk snel richting urine.
    En wat ‘hoge doseringen dopamine’ daar aanrichten wordt zedig achtergehouden, stel nu nog dat ze daar op een wetenschappelijk verantwoorde manier tot stand kunnen komen.

    Gevaccineerde personen tegen een griepje en een drugje zouden , en ik citeer…

    Het nieuwe vaccin combineert het bekende griepvaccin met een stof die de structuur van cocaïne nabootst. Als het vaccin aan een dier wordt toegediend, “ziet” zijn immuunsysteem het griepvirus en de namaakcocaïne. Zijn lichaam probeert tegen die twee stoffen te reageren en leert cocaïne te zien als een indringer”, zegt Crystal. “Eens de cellen geïmmuniseerd zijn tegen cocaïne, maken ze antilichamen aan die de drugs herkennen.”

    Eerdere bevindingen (en ook mijn stelling over de werking van therapeutische harddrugs, maar die heeft schijnbaar geen wetenschappelijke waarde), tonen aan dat tegen harddrugs helemaal NIET MOET gevaccineerd te worden omdat het lichaam ZELF al antistoffen maakt en dus niet alleen tegen de geciteerde namaakcocaïne, waarvoor schijnbaar een nutteloos vaccin in de maak zou zijn.

    En nu komt het…

    Mijn gram, zoals dat heet.

    De dopamine-fabel is intussen al jaren doorprikt, maar de handboeken dienen nog herschreven te worden.
    Tot zolang liegt men erop los en blijft men oeverloos verzinnen.

    Actieve bestanddelen van drugs maken niet de fameuze hoge doses dopamine in het brein.
    Dat doet de voeding.
    Waar zijn die intellectuelen wel naar school geweest?

    En recyclage van dopamine kan gewoon niet. Dopamine is geen herlaadbare batterij.
    De fabel van de reuptake bestaat niet meer.
    Dus hou op met bedriegen.

    Het minuscule drugje cocaïne bereikt niet de hersenen, welke dokter is dat wel, die zoiets beweert?

    Bovendien is dopamine een neurotransmitter en een energieleverancier voor de neuronen en niet zomaar een toverfluit voor wat genot, wat je met een klein drugje kan opblazen en laten zwellen.

    Valt niemand op dat hier nog geen naam van het vaccin genoemd wordt?

    Ik waag een voorspelling en baseer mij daarvoor op wat de commerciële wetenschap tot nu heeft geleerd uit mijn stelling over de werking van psychotica.

    Toch fijn dat ik gelezen word en dat mijn ideetjes worden gebruikt.
    Al vrees ik dat de snelle ontmaskering niet zal gewaardeerd worden.

    Die Pacmannetjes-theorie is de nieuwe vondst waarmee in de toekomst harddrugs therapeutisch zullen aangewend worden.
    Ghostwriters zijn weeral aan de slag geraakt.

    Net zoals men bij het roken (Zyban, Wellbutrin, Champix) en het drinken (baclofen, Lioresal, Campral) een bestaande toxicomanie chemisch ruilt voor een nieuwe, die healthcare verrijkt in plaats van de tabaks-of drank-industrie, zullen hier griep’vaccins’ (van het slag als zanamivir (Relenza, GlaxoSmithKline) of Tamiflu) antistoffen of pacmannetjes gaan vormen, nu precies omdat ze net als de andere psychotica over een chemisch patroon beschikken dat neuronen verwoest, het lichaam in gevaar brengt en daardoor spectaculair voor een afweer zorgt.

    Vandaar dat ik op 6 februari 2013 al suggereerde om ook van Tamiflu (of een of andere analoog) een ADHD-remmer of een antidepressivum te maken.

    De officiële farmacologische wetenschap is aan het zwalpen gegaan.
    Enkel en alleen om ego’s, dikke nekken en heel wat financiële belangen overeind te houden.

    Nu rest alleen nog, braken van de walging… heimelijk, in stilte en in het geniep.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Brintellix (vortioxetine), cocaïne in disguise

    Posted on April 11th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Methylphenidaat (Rilatine, Concerta), paroxetine (Seroxat, Paxil), trazodone (Trazolan), varenicline (Champix) en voortaan ook het nieuwe vortioxetine (Brintellix) overspoelen het medisch gebeuren als therapeutische wondermiddelen bij vermoedelijke (‘presumed’) aandoeningen en waarbij de farmacologie ervan commercieel als onbekend bekend staat.

    In oktober 2012 kwam de aankondiging dat vortioxetine, als een cocaïnestof, een wereld vol met depressies zou bevrijden van kommer en kwel.

    Waarop ik meteen poogde een en ander in het juiste farmacologische kader te plaatsen.

    Nu blijkt vortioxetine als Brintellix in omloop te komen, waarbij weeral eens nagelaten wordt om farmacologisch uit te leggen op welke manier de patiënten daarbij zullen ‘geholpen’ worden.

    Ik durf veronderstellen dat net zoals rimonabant  (Acomplia) dit nieuwe cocaïneproduct, gezien de molecule, ook na ongeveer 18 maanden, of misschien wel minder, uit omloop zal gehaald worden.

    Immers, emotioneel kwetsbare personen, harddrugs opdringen, die bij hen een controleverlies over gedrag veroorzaken en drempels tot zelfmoord verlagen, pulmonaire hypertensies doen ontstaan of agressie, wreekt zich op de lange duur.

    Bovendien is te verwachten dat mogelijke sulfonaat-metabolieten gevaarlijke interacties zullen tot stand brengen, waarbij ik denk (- als voorbeeld om te vergelijken -) aan een dodelijke onverenigbaarheid wanneer fluoxetine en acamprosaat tezamen worden toegediend.

    Mijn vrees daarom bestaat dat tijdens de amper 8 of 6 weken durende testperiodes bij vortioxetine te weinig aandacht werd gegeven om dat soort van mogelijk ‘negatieve informatie’ te documenteren.
    En dat, indien die wel zou gerapporteerd zijn, die als een inconvenient fact naar de prullenmand werd verwezen.

    Die vrees is trouwens gewekt omdat men begin 2011 veranderingen aan de oorspronkelijke molecule (tedatioxetine) heeft aangebracht, en het onderzoek daarover heeft gestaakt, zelfs nadat toen al (ook) positieve bevindingen gesignaleerd waren.
    Geen sprake natuurlijk van negatieve bevindingen… en toch… een (lichte) aanpassing aan de molecule, maar niet aan de dubieuze zwavelbrug.

    Jammer dat nieuwe slachtoffers door deze stof uiteindelijk als niet zorggerelateerde calamiteiten, maar wel als “uitbehandelden” in de statistieken zullen terechtkomen.

    Vraag is welke houding verantwoordelijke instanties zoals FDA of FAGG of CBG aannemen tegenover een op til zijnd in vivo-experiment waarbij de proefpersonen uiteindelijk dan nog zelf de kosten zullen betalen.

    Hoe zwaar weegt professionele verantwoordelijkheid tegenover het ondergaan van lucratieve lobbytussenkomsten?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Kampartsen.

    Posted on February 15th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Psychiaters zijn de kampartsen van weleer, die levensonwaardige levens extermineren zoals dit ooit in de jaren 30 en 40 gebeurde.
    De techniek om te zuiveren wordt door de politiek niet alleen ondersteund, politieke partijen bakken er zelfs zoete broodjes mee.

    Na al die jaren kwam de conclusie dat noch overheden, noch healthcare, noch de media aan dit pervers systeem iets willen veranderen.

    Het verzet zal van de burger zelf moeten komen.

    Laat mij alvast een middel aanreiken.

    E-mail, 14/02/2013.

    Hallo,Sinds januari 2012, heeft mijn oudste dochter een eetstoornis en andere ernstige psychische problemen.
    Eén van de oorzaken hiervan was het gebruik van amfetaminesulfaat.
    Ik heb dit als papa mee toegestaan, een zware opvoedkundige fout waarmee ik zal moeten leren mee leven.
    Gisteren avond hoorde ik van mijn zoon van 14, dat hij nu ook amfetamines ( concerta ) voorgeschreven krijgt.
    Mijn ex partner heeft dit samen met de behandelende psychiater beslist omdat zijn schoolresultaten onvoldoende zijn. Als papa was mijn mening hier blijkbaar onbelangrijk.Mijn frustratie is groot. Je zou gaan denken dat men toch wel wat voorzichtiger geworden is, vooral wanneer je het verhaal van zijn oudste zus kent.
    Deze mail is in de eerste plaats bedoeld om mijn hart te luchten.
    Meer kan ik voorlopig niet doen.Met vriendelijke groeten,

    Deze man zal noch door healthcare, noch door welkdanige overheid, noch door de media geholpen worden om te vermijden dat die zoon van 14 voor de rest van zijn leven patiënt van een of andere peut zal worden, waarbij psychotica zullen aangewend worden om uiteindelijk ooit met antipsychotica te corrigeren, veel later met anti-dementica om dan nog te zwijgen over het vervroegd uitbehandeld geraken door een geslaagde zelfmoord.
    Zelfs wanneer hij er spontaan en plots zou aan doodvallen, dan nog zal het systeem niet crashen, want als dat gebeurt dan is die calamiteit niet eens zorggerelateerd.

    Bemerk hoe het parket in Sierre zich in bochten zal wringen om te vermijden dat de financiële belangen van een groot farmaceutisch bedrijf schade zou oplopen, terwijl bekend is dat dit bedrijf in de VS al fluitend grote bedragen betaalt in verband met het achterhouden van informatie over de stof.

    Even terloops, immers actueel…

    De farmacologie van paroxetine (Paxil, Seroxat), als cocaïne-achtige legde ik uit in de nieuwsbrief 532 van eergisteren.
    Het is niet omdat het establishment weigert om statistieken bij te houden over doodvallende medicatiegebruikers, dat niet bekend is, dat men eraan kan doodvallen.
    Het staat immers veiligheidshalve op de bijsluiters en zelf probeer ik de herinnering aan de gestorvenen meestal levendig te houden.

    Geneeskunde, overheid en media gebruiken een geolied apparaat om dit geschetste en beproefde brokkenparcours in het eigen voordeel uit te baten.

    Het farmaceutisch succesverhaal reikt daarmee letterlijk tot in de hemel en net als deze vader is ook mijn frustratie daarover, na negen jaar strijd, onmeetbaar geworden.

    Wanneer een arts speciaal gereglementeerde stoffen wil toedienen, kan dit alleen na het stellen van een medische diagnose van een ziekte.

    Vandaar, de eventueel te volgen stappen wanneer een spontane dadendrang mocht ontstaan door ergernis als gevolg van het schuldig verzuim van verantwoordelijken.

    1) Als rechthebbende een diagnoseverslag opvragen.
    Wanneer daaruit blijkt dat geen resultaten van een medische test of diagnose worden bekend gemaakt, dan moeten die opgevraagd worden.

    2) Kunnen (of willen) die niet verstrekt worden, en de patiënt wordt toch aan een toxicomanie gezet, dan kan zelf medisch getest worden of de patiënt lijdt aan de ziekte, die de arts alleen maar vermoedt, zonder een medische diagnose te willen stellen.

    3) Wanneer na een proefdosering met een amfetamine- of een cocaïnestof de patiënt positief test op de speekseltest (verkrijgbaar bij politie of bij een ziekenhuis), dan volgt daaruit dat het lichaam negatief reageert op die medicatie door antistoffen te vormen, terwijl helemaal geen antistoffen zouden gevormd worden, wanneer de patiënt echt zou lijden aan de vermoedelijke ziekte en daarom die medicatie als levensnoodzakelijke therapie zou nodig hebben.
    Overtuigt de arts immers niet met de slogan dat ‘die medicatie NODIG is’?
    Dit naar analogie van het toedienen van insuline bij suikerzieken.
    Diabetici reageren gunstig op het toedienen van insuline, dat voor patiënten, die niet lijden aan een suikerziekte wel bijzonder giftig is.

    4) Wanneer na een positieve speekseltest, de arts toch volhardt om die gevaarlijke stoffen zonder een medische aandoening te blijven aanprijzen dan moet die persoon per aangetekend schrijven in gebreke worden gesteld, voor het instellen van een toxicomanie, met de genoemde stoffen, en zonder dat daarvoor een verplichte medische diagnose is gesteld ter verantwoording.

    5) De bepalingen uit DSM of andere bijbelse documenten dienen alleen als een hulpmiddel om symptomen te beschrijven.
    Uiteindelijk moet een arts aan de hand van symptomen, zijn of haar medische KENNIS gebruiken om tot een bestaand ziektebeeld te kunnen besluiten, en om dan vervolgens niet de symptomen te behandelen, maar wel de ziekte.

    Wat voor een maatschappij is dit, waar artsen meer en meer alleen maar symptomen behandelen, terwijl een Hippocratische traditie erop gericht is om ziekten te behandelen.Die traditie stelt dat : “the main role of the doctor is to identify diseases that cause symptoms, and then to treat those diseases that can be treated. The Hippocratic view strongly argued against using drugs to treat symptoms directly”.
    (Larry Culpepper, Nassir Gheaemi in “Are Antipsychotics Overprescribed?” uit Medscape Psychiatry & Mental Health. (18/2/2011)

    6) Op dit ogenblik kan geen enkele specialist een medische diagnose stellen van een aandoening waarbij het toedienen van psychotica (stoffen die psychotisch maken) als een therapie kan verantwoord worden.

    Specifieke etiologie van syndroom is niet bekend en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.
    Uit: http://www.novartispharma.nl/pdf/ib/Ritalin.pdf

    Alleen de speekseltest, die al sinds enkele jaren beschikbaar is, stelt de geneeskunde in staat om na te gaan of personen met de bekende symptomen eventueel lijden aan de aandoening, die men vermoedt.
    Vergelijk met het stellen van de diagnose van een gebrekkig werkende bijnierschors, door het gebruik van de ACTH-test. (AdenoCorticoTroopHormoon).

    7) Wanneer uit de speekseltest blijkt dat door te behandelen met medische harddrugs een schade wordt toegebracht aan de patiënt (een lichaam dat antistoffen maakt als reactie op medicatie, is in gevaar), kan bij de provinciale geneeskundige commissie een klacht worden ingediend tegen de arts. (art.2 wet 24.02.1921)

    8) Indien kinderen uiteindelijk om wat voor niet-medische reden toch aan de psychotica moeten gebracht worden, dan hoeft niemand daarom het medisch establishment lastig te vallen met zaken die een echte geneeskunde alleen maar stevig in diskrediet kunnen brengen.

    Artsen staan niet zo graag voor aap wanneer men ze confronteert met onkunde op het vlak van diagnose en onbenulligheid op het vlak van farmacologie.
    Velen smeken om deze kelk aan hen te laten voorbijgaan.

    Vandaar.
    Het recreatieve circuit is degelijk georganiseerd, er heerst een goede verstandhouding met de overheid en een hypocriet gesjoemel met voorschriften hoeft er helemaal niet.

    Veruit het meest performant om te gebruiken bij GPOS lijken XTC en methamfetamine te zijn.
    Trouwens beide producten werden in 2010 in België met medeweten van de overheid in hoge doseringen al uitgetest.
    Ook zuivere cocaïne is dienstig, al is die op gewichtsbasis toch 30% minder actief dan methylphenidaat.
    En alvast minder risicovol dan paroxetine, met een onbekend te houden farmacologie, terwijl een component een cocaïneachtige is en de andere een reagens, dat als pro-drug in het lichaam ongecontroleerde amfetamine-achtigen tot stand brengt.
    Bovendien bestaat in ons land al sinds 2004 een circuit van ‘illegaal’ ingevoerde methylphenidaat, dat tot op vandaag nog steeds (meestal) moet ‘witgewassen’ worden.
    Een carrousel waarbij de overheid zelfs ijverig als organisator aan participeert.

    Zoals uit mijn vorige bijdragen blijkt, steunt de behandeling van GPOS precies op het gebruik van hoge doses psychotica, die tot nu alleen maar als drogeermiddelen of genotsmiddelen werden gedeald.
    Hun werkingsmechanisme en de bijwerkingen (comorbiditeiten, bij een behandeling) zijn trouwens crack dezelfde als wat nu pseudo-medisch wordt getolereerd.

    In de VS bestaat Desoxyn als een geneesmiddel om te gebruiken bij het vermoeden van ADHD, en deze Desoxyn bevat precies dezelfde methamfetamine, die bij ons recreatief en zonder medische poespas kan gebruikt worden.
    Indien nodig… welteverstaan.

    Want er zullen steeds wel redenen te bedenken zijn om zenuwstelsels die vermoedelijk genetisch misvormd zijn, chemisch te inactiveren, wanneer alleen al het vermoeden bestaat dat die misvorming maatschappelijk stoort.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • No more killing fields, just killing pills

    Posted on December 15th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Er gaat niets veranderen.
    De massa blijft beter dom.
    De media brullen weer op de wapens.

    Onthul de werking van psychotica, dit is HET recept tegen schietfestijnen.

    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20121214_00402722

     

    Twintig jaar geweld op Amerikaanse scholen.

    De eerste wereldoorlog vocht met zenuwgas (fosgeen – Yperiet).
    De tweede wereldoorlog vocht met zenuwpillen (methamfetamine – Pervitin).
    Sinds die zenuwpillen uiteindelijk medicatie zijn geworden, wordt voortaan medisch geëxtermineerd.

    Desoxyn of methamfetamine is in de VS een ADHD-medicijn.
    In Europa worden zowel amfetamine- als cocaïneproducten medisch ingezet.
    En de massa smult ervan.

    Pharma en politiek gniffelen.
    Alphen was niet het einde.

    Ook Luik niet verleden jaar.
    Ook de moeders niet, die hun kinderen vermoorden.

    Geen overheid, geen geneeskunde zal deze industrie een haar krenken.

    Commercieel en politiek loont het erg, om de werking van psychotisch makende stoffen als onbekend uit te roepen.

    Net zoals corrupte partijfinanciering welig tiert met illegale constructies om een nieuwe generatie stiekem van harddrugs te voorzien.
    Zogezegd medisch.
    Zogezegd om veronderstelde aandoeningen te behandelen.

    Medicatie met ‘onbekende’ werking moest VERBODEN worden.
    Vooral als die zogezegde medicatie vermomde harddrugs zijn.

    Wie te laf is om bekend te maken waarmee men de bevolking extermineert, moet aan de schandpaal.

    Zelfs al is dit een democratisch verkozen overheid.
    Zelfs al zijn dit zogezegd verstandige artsen.
    Een arts met verstand wantrouwt een onbekende werking.

    En wie die medicatie toch gebruikt is een gewetenloze gokker.

    http://www.abc.net.au/radionational/programs/healthreport/unexplained-medical-symptoms/4407734

    Maar onderzoek in zogenaamde onbekende symptomen kan ook een hoogleraarsstoel opleveren.
    Wat niet verklaard kan worden blijft onbekend.
    Wat een herenbaan is dit !

    Op wereldvlak spint een elite garen door medisch een bevolking zichzelf te laten uitroeien met toxicomaniëen die artsen instellen, die zich voor de domme moeten houden en bovendien als onkundigen in die materie worden opgeleid door gesponsorde universiteiten.

    Ware dit wel een complottheorie van mij, dan zou die niet al negen jaar lang stand hebben gehouden.

    En zou ik met die complottheorie niet in oktober 2012 in beroep zijn vrijgesproken op een klacht van de federale minister van Volksgezondheid (omdat ik het complot en de corruptie eerder had bekend gemaakt), die daarvoor een bendelid van Dutroux als anonieme stroman had ingeschakeld (omwille van… zelf te laf), en die, om op mij de druk nog te verhogen, zelfs de voorzitter van de Hoge Raad van de Orde van Apothekers had verplicht om zich tegenover mij als tegenpartij op te stellen bij de raad van Beroep.

    Tijdens die procedure van beroep met de vrijspraak, is bovendien zelfs die ‘verkochte’ voorzitter van de Hoge Raad van de Orde van Apothekers vervangen geworden.

    Ik kraai geen victorie, want de media weten hoe zelfs na al de doden gisteren in de VS, men met sussende teksten niets of niemand met de vinger zal wijzen, noch naar het subtiele waarmee levensonwaardige levens om zeep worden gebracht.
    Bovendien heel nuttig om deze nieuwsbrief 196 even te herlezen.
    Bijna drie jaar oud en misschien zijn intussen de geesten wat gerijpt, sinds het stof wat is gaan liggen.

    Zelf schuil ik liever in een mediatieke anonimiteit, die mij alvast toelaat om ongegeneerd gedachten neer te pennen.

    Scripta manent, zoals het heet.
    Gelukkig is het mij niet om mijn persoon te doen.

    Want een publieke drukte zou ik moeilijk aankunnen.
    Een rol als ‘gehate apotheker’ ligt me beter.
    Dan hoeft helemaal geen geslijm om het imago hoog te houden.

    Ik haat geslijm en veracht slijmballen.

    En daarbij dan het goede nieuws voor media en politici die wel graag publieke rouwnummertjes opvoeren.
    We krijgen nog meer van die schietfuiven.
    Dit soort van agressie zit ingebakken in het werkingsmechanisme van psychotica.
    Maar niemand kent dit woord en niemand wil het ook kennen.

    Heeft rouwen om de slachtoffers dan nog zin?

    Tenzij als schijnheilige politieke of medische propaganda.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us