Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Hoe werkt het toedienen van harddrugs bij veronderstelde ziekten

    Posted on December 3rd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het bekend maken van het werkingsmechanisme van de als medicijnen voorgestelde psychotisch makende stoffen, zorgde ervoor dat ik in 2011 op een anonieme klacht van een ‘hogere overheid’ werd aangeklaagd met de bedoeling om monddood te maken.

     



    De beslissing van de raad van beroep staat integraal op:

    http://www.adhdfraude.net/pdf/BeslissingBeroepOVA181020120001.pdf

    Geachte mevrouw / heer,

    Afgelopen week uitte de VtdK felle kritiek en probeerde de promotie van Hoenders tegen te houden.De universiteit heeft de zaak onderzocht en concludeert dat de procedures correct gevolgd zijn en de publicaties en de beoordeling commissie van goed wetenschappelijk niveau zijn. De promotie zal daarom gewoon doorgang vinden. Voor meer informatie klik hier. Op maandag 13 januari 2014 om 14.30 zal Rogier Hoenders, psychiater, onderzoeker en leidinggevende bij het Centrum Integrale Psychiatrie van Lentis zijn proefschrift openbaar verdedigen bij de medische faculteit in het Academie gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Deze openbare zitting is vrij toegankelijk, er zijn voldoende plaatsen beschikbaar. De titel van zijn proefschrift is: ‘Integrative psychiatry; conceptual foundation, implementation and effectiveness’. Om het proefschrift in te zien, klik hier. Voorafgaand vindt een minisymposium plaats (10.00 tot 12.30) in hetzelfde gebouw. Tijdens dit symposium zullen Prof dr Haramati, mede oprichter van het Consortium of Academic Health Centers for Integrative Medicine (CAHCIM) en Prof dr Bodeker, adviseur van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de wereldbank, presentaties verzorgen over hun werk, vooral daar waar het raakvlakken heeft met de integrale psychiatrie. De andere leden van de beoordelingscommissie en de promotoren van het proefschrift van Hoenders (Prof dr de Jonge, Prof dr de Jong, Prof dr Slaets) zullen reageren op de lezingen in een discussie forum. Dr Frits Milders zal voorzitten. Voor deelname aan dit minisymposium is inschrijving noodzakelijk. De kosten zijn 50 euro. Het aantal beschikbare plaatsen is beperkt. Accreditatie bij de KNMG (voor alle artsen) is aangevraagd.
    Voor meer informatie en inschrijving voor het minisymposium, zie: www.centrumintegralepsychiatrie.nl/Mini-symposium/
    Daarnaast verheugt het ons u te kunnen melden dat het 6e Congres Integrale Psychiatrie zal plaatsvinden op 6 maart 2015 in Groningen.

    Nadere informatie volgt. We hopen u 13 januari in Groningen te ontmoeten! Namens het organiserend comité: Alice Til, coördinator Rogier Hoenders, voorzitter Voor eventuele vragen: Petra Vellinga, secretariaat: (050) 522 3135 / integralepsychiatrie@lentis.nl

    Conceptual foundation, implementation and effectiveness.
    Mooi toch, al vrees ik dat truitjes-reclame hier niet veraf zal zijn.

    Vandaar alvast een bijdrage van Truus als vrijblijvend ideetje. En deze tekst om het concreet te houden.

    Hoe een ‘presumed disease’ tot een medische epidemie uitgroeit.

    In de Nederlandse taal is het begrip psychoticum onbekend, maar psychotica – stoffen die psychotisch maken – worden in de geneeskunde wel degelijk gebruikt. Anderzijds, is een aandoening die in de geneeskunde alleen maar vermoed wordt en die niemand met een medische diagnose kan aantonen, in ons taalgebruik een heel populair begrip geworden. De medische wetenschap stelt dat men de werking van psychotica bij een aandoening die men alleen maar vermoedt, niet kent. Daarom dat schroom mij vreemd is, wanneer ik de farmacologie toch bekend maak, en daarmee het gevaar loop, niet medisch wetenschappelijk te zijn. Waarom staat ADHD bekend als een ziekte en blijft het begrip, psychoticum (beter) onbekend? De redenering vereist een drietal stappen.

    1. Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    2. Hoe werken psychotica?

    3. Hoe werkt ADHD-medicatie en waarom blijft ADHD een aandoening bekend, die men vermoedt en die niemand medisch kan of mag diagnosticeren?

    Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    1.1 De wetenschap van de onbekende werking.
    Chemische stoffen die neuronen, als bouwstenen van het zenuwstelsel, verwoesten, doen het zenuwstelsel anders reageren dan in een normale toestand. Medisch gaat men ervan uit dat stoornissen in het gedrag te wijten zouden zijn aan zogezegd gestoorde functies of stofjes. Er zijn de hypothesen over erfelijkheid, de neurotransmitters of traumata tot uiteindelijk ook wel… onjuiste voeding of het gebruik van harddrugs, waarbij zedig wordt vermeden om die stoffen dan wel psychotica te noemen. De verandering in het functioneren van dat zenuwstelsel komt stand doordat medicatie, waarbij men verzuimt om het werkingsmechanisme ervan farmacologisch uit te leggen, dosis per dosis neuronen kapotmaakt.

    Degeneratief met methamfetamine(Pervitin, Desoxyn, gebruikt bij ADHD in VS)

    FASEB J. 2003 Oct;17(13):1775-88.

    Speed kills: cellular and molecular bases of methamphetamine-induced nerve terminal degeneration and neuronal apoptosis.

    Cadet JL, Jayanthi S, Deng X.

    Author information

    Abstract

    Methamphetamine (METH) is a drug of abuse that has long been known to damage monoaminergic systems in the mammalian brain. Recent reports have provided conclusive evidence that METH can cause neuropathological changes in the rodent brain via apoptotic mechanisms akin to those reported in various models of neuronal death. The purpose of this review is to provide an interim account for a role of oxygen-based radicals and the participation of transcription factors and the involvement of cell death genes in METH-induced neurodegeneration. We discuss data suggesting the participation of endoplasmic reticulum and mitochondria-mediated activation of caspase-dependent and -independent cascades in the manifestation of METH-induced apoptosis. Studies that use more comprehensive approaches to gene expression profiling should allow us to draw more instructive molecular portraits of the complex plastic and degenerative effects of this drug.

    Degeneratief met XTC

    Degeneratief bij methylphenidaat

     

    Wat brengt de toekomst, in het licht van: “conceptual foundation, implementation and effectiveness”?

    Verzonnen commerciële constructies zorgen ervoor dat niemand met fundamentele vragen over dat kapotmaken hoeft rond te lopen. Defecten aan stofjes zouden sinds 1987 veel medische ellende tot stand brengen tot uiteindelijk duidelijk werd hoe die stofjes alleen maar elektrisch meetbare prikkels tot stand brengen, en niets met het subjectief beoordelen van gedrag te maken hebben.

      1. Waar halen de elektrische prikkels tussen neuronen hun energie?

    Neurotransmitters zijn metabolieten uit de voeding en het chemisch patroon ervan bestaat voornamelijk uit drie componenten.

    Een energiecomponent (indol, phenyl), een stikstofcomponent (amine , piperidine) en een verbindingsketen (alkyl). Alkyl is een chemische term die een keten van koolstofatomen voorstelt, waarbij ethyl uit twee koolstofatomen bestaat, propyl uit drie, butyl uit vier, enzovoort.
    De ringvormige (koolstoffen-)structuur van een indol en een phenyl bevat onverzadigde bindingen tussen koolstoffen en die bindingen verspringen constant van plaats waardoor in die kernen een magnetisch veld ontstaat. Precies dat magnetisch veld is de energiebron, die het lichaam gebruikt om het zenuwstelsel elektrische prikkels te laten sturen van neuron tot neuron. Bemerk dat deze vitale stoffen alleen maar bestaan uit de oer-atomen koolstof, stikstof, zuurstof en waterstof en wel in een zodanig patroon waarmee de fysiologie van de celinhoud van het neuron kan bepalen waar en wanneer welke energievoeding moet gebruikt worden in het sturen van prikkels. Het neuron bewaart die energiebronnen in speciaal beschermende zakjes (vesikels), omdat het stockeren ervan in de fysiologische en kwetsbare spitstechnologie zelf, die technologie zou om zeep helpen.

    Vergelijk die energie die een pianotoets door het indrukken ervan gebruikt om een mechanisme te sturen via een circuit om een klank voort te brengen.
    Meerdere (verschillende) vingers, in dit geval neuronen, op de juiste plaatsen en juiste momenten veroorzaken welluidende akkoorden. Op neuronen toegepast, kan het bespelen van de honderden miljarden synapsen met correcte energiestofjes tegelijkertijd ervoor zorgen dat het ganse circuit (zenuwstelsel) een al of niet aangeleerd gedrag ten toon spreidt.

    Gedrag is dus de resultante van een samenspel van verschillende energiecomponenten, waarbij het organisme steunt op een zo gezond mogelijk te houden circuit van onderdeeltjes. Wanneer nu verschillende snaren of onderdeeltjes van het instrument uitvallen, dan ontstaat vals klinkende muziek en raakt de muziekspeler de controle kwijt over de energie die hij of zij op de toetsen moet teweeg brengen.

    Op gedrag vertaald, spreekt men van controleverlies, vreemd (psychotisch?) gedrag, wanen, hallucinaties…

    Hoe werken psychotica?

    2.1 Welke stoffen verwoesten de bouwstenen van het zenuwstelsel?
    Er bestaan vier grote groepen.
    - De indolen (LSD, circadianes)
    - De pro-drugs (Cannabinoiden, anti-epileptica zoals Depakine, Lyrica, Topamax,Tegretol enz.en reagentia (Campral, Xyrem)
    - De phenylpiperidines (cocaïne, Ritalin,Concerta, paroxetine (Seroxat), trazodone (Trazolan), Champix, Brintellix (vortioxetine).
    - De phenyalkylamines, waarbij de phenylethylamines (Pervitin, Desoxyn,Aderall,amfetamine, methamfetamine, bupropion (Wellbutrin, Zyban), venlafaxine (Efexor) en de phenylpropylamines (Prozac, Strattera).

    2.2 Waarom verwoesten phenylalkylamines, phenylpiperides, indol(alkyl)amines, of pro-drugs, de bouwstenen van het zenuwstelsel?

    Een neuron heeft een celwand en een celinhoud. De fysiologie van beiden is zeer verschillend. De receptoren aan de celwand herkennen ‘patronen’ van energieleveranciers, waardoor ‘fake-neurotransmittoren’ er moeiteloos in slagen om via de celwand binnen te dringen in de fysiologische spitstechnologie van de celinhoud. Pech evenwel… De celinhoud is kieskeuriger. De vesikels, met de voorraden van de echte energie, herkennen de vreemde stoffen niet, en die blijven achter waar ze niet thuishoren waardoor hun magnetisch veld de fysiologische technologie van het neuron verbrandt.

    Eerste gevolg: Neuronen sturen geen prikkels meer en de functie van het zenuwstelsel is veranderd door ‘storingen in het leidingensysteem’.
    Bijkomend:
    a) gewijzigde perceptie op de realiteit: antidepressief? Maar omwille van het niet-selectief verwoesten ontstaan tevens iatrogene, maar dan echte, depressies.
    b) controleverlies over gedrag: agressie, tics, wanen, hallucinaties, stemmen horen, ongeleide projectielen -> m.a.w. : hetgeen men psychotisch gedrag heeft genoemd.

    Tweede gevolg: Op het verwoesten van neuronen reageert het zenuwstelsel met een gevarenreflex, die
    a) het dopingeffect verklaart,
    b) een sympaticomimetische reactie veroorzaakt, die bloedvaten vernauwt, pupillen wijder maakt, het hongergevoel remt, huishouding van osteoblasten en osteclasten verstoort en daardoor het skelet breekbaarder maakt.
    Wanneer chronisch de meest fijne bloedvaatjes dichtgeklapt blijven, blijven de regio’s waar cellen door een doorbloeding van zuurstof worden voorzien, onbevloeid en sterven die cellen af. Laat het nu net op die plaatsen zijn, waarvan men weet dat daar Alzheimer en vasculaire dementie’s ontstaan.
    c) antistoffen vormt, in een poging om de vernietigende stoffen zo snel mogelijk onschadelijk te maken.
    Het vormen van antistoffen zorgt ervoor dat immunochemisch kan getest worden op de patroontjes van die afweer, maar voedt tevens een zorgvuldig taboe gehouden evidentie waarbij daardoor sommige kankers kunnen ontstaan.
    Weefsels, die chronisch en geforceerd via massieve celdelingen antistoffen aanmaken, reageren daar op die manier hevig op.

    (Cancer Letters, Volume 230, Issue 2 , Pages 284-291, 18 December 2005

    http://www.cancerletters.info/article/S0304-3835%2805%2900037-6/abstract)

     

    Immers, het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde publiceerde op 20/04/2012 een studie over limbische encefalitis, met eenzelfde symptomatologie als bij chronisch en veel psychotica-gebruik, waarbij maar liefst het ontstaan van vier soorten kankers werd gemeld. (NED TIJDSCHR GENEESKD. 2012;156:A4455

    http://www.ntvg.nl/publicatie/auto-immune-limbische-encefalitis)

    Wat maakt bovendien FIF (F*** Inconvenient Facts) in het huidig medisch gebeuren zo brandend actueel?

    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.

    Zowel Prozac,

    http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0

    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn)

    http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html

    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, de immuniteit kan verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven. Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    2.3 Waarom bestaan psychotica niet in ons taalgebruik?

    Met de phenylethylamines van de periode uit WO-II, waren chemisch uiteindelijk maar een 750-tal varianten mogelijk en statistisch ontstonden met de phenylpropylamines uit de jaren 80 op slag meer nieuwe combinaties. Hippocrates en zijn eed leggen artsen een regel op waarbij ze geen schade mogen toebrengen aan de patiënten.
    Do not harm.
    En omdat het toedienen van psychotisch makende stoffen nogal onverenigbaar lijkt met die eed, koos men bij stoffen die zogezegd genezen door zenuwstelsels te verwoesten, voor een gamma van andere naampjes, die meer in de lijn liggen van het commerciële gebeuren dat ermee opgezet werd.

    Vandaar: antidepressiva, ADHD-medicatie, anti-epileptica, anti-Parkinson, anti-dementica, tot zelfs middelen als een niet-hormonale therapie bij menopauze (desvenlafaxine of Pristiq), of als adjuvans (venlafaxine of Efexor) bij een chemotherapie bij borstkanker.
    Met stip vermeld ik hier graag het gebruik van Cymbalta om koude tenen te behandelen, terwijl door het dopingeffect ervan een vasoconstrictie optreedt, waardoor tenen allicht nog kouder gaan worden. De verbaasde patiënt begreep gelukkig met een lach meteen mijn verklaring voor deze therapie.
    Drogeren met een psychoticum maakt dat de patiënt minder zal zagen over koude tenen.
    Misschien ook wel de reden van het Efexor-gebruik bij een niet-hormonale menopauze-therapie. Een sterk staaltje van medische overtuigingskracht.

    ADHD

    3.1 Hoe werkt ADHD-medicatie?

    Het antwoord daarop kende de vroegere (kennis)geneeskunde wel, maar de nieuwe generatie heeft als wetenschap uitgeroepen, dat die werking voortaan onbekend is en dat niemand de farmacologie van de gebruikte psychotica kent of mag kennen. Gelukkig heeft de komst van Strattera mijn niet-wetenschappelijk gewaande stelling daarover bevestigd.
    Zowel Prozac als Strattera zijn dubbele moleculen, waarvan de twee delen van elkaar gescheiden zijn door een instabiele zuurstofbrug. Een chemische term die aangeeft dat wanneer de stof in waterig of enzymatisch midden terecht komt, die twee delen spontaan van elkaar gescheiden worden.

    Vandaar dat zowel bij Prozac als bij Strattera precies identiek dezelfde phenylpropylamine als een psychoticum vrijkomt.
    Omdat het moleculair gewicht van de tweede component in Strattera lichter is dan dat van Prozac, bevat Strattera op gewichtsbasis iets meer actieve stof dan Prozac. Men neemt aan dat 18 mg Strattera farmacologisch precies gelijk werkt als 20 mg Prozac.

    Welnu..
    WHO (World Health Organisation) bepaalt voor Prozac een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht om bij moedeloosheid met doping op te peppen.
    Waardoor bij chronisch gebruik uiteindelijk verslaving, echte depressies en psychotisch gedrag tot stand komen.
    Literatuur: http://www.ssristories.com

    Om Strattera bij ADHD en bij kinderen te gebruiken is een DDD van 80mg per 70kg lichaamsgewicht bepaald. Dus vier keer zo hoog.
    Vandaar dat de farmacologie ervan bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken met psychotica wanneer patiënten hoog scoren bij een optelling van symptomen van normaal gedrag (lees daarover de DSM-criteria).

    En hoe verklaart men de schijnbare contradictie waarbij methylphenidaat (Ritalin) gezonde personen zou drogeren en zieken (aan een vermeende ADHD) zou kalmeren?

    Methylphenidaat drogeert zowel gezonden als vermeende zieken aan een DDD van 30mg/70kg. Deze posologie dient om volwassenen met narcolopsie alleen maar te drogeren en om bij twijfel over een ADHD-diagnose, de kandidaat met een opsomming van normaal gedrag toch kunstmatig en passend hyperkinetisch te krijgen.
    Een verdubbelde DDD van 60mg/70kg lichaamsgewicht, vernietigt, net zoals een verviervoudiging bij Strattera, heel wat meer neuronen per keer, wat uiteindelijk zorgt voor een dwangmatig psychotisch en aldus een schijnbaar gekalmeerd gedrag.

    3.2 Waarom moest ADHD zo nodig als een aandoening uitgeroepen worden? In België bestaat een wetgeving (wet 24 februari 1921, art.2) die medisch personeel verbiedt om een toxicomanie in te stellen en te onderhouden met stoffen onder een opiumreglementering. Het verbaast mij daarom dagelijks, dat nog geen enkele overheid ter zake heeft ingegrepen, temeer omdat tot op heden nog steeds niemand het bestaan van ADHD als een neurobiologische aandoening wil aantonen.

    3.3 Vandaar…DE diagnose

    ADHD wordt door healthcare ijverig voorgewend om de wet te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden. Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn. Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten. Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is. Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen. Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam daarop opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.
    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.
    Wanneer geen antistoffen aangetoond worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Zelf prijs ik mij gelukkig opgeleid te zijn in chemische en farmacologische ‘kennis’, terwijl latere generaties het aanvankelijk met evidenties en uiteindelijk met alleen maar positieve evidenties moesten stellen. Want intussen verwaterde EBM (Evidence-Based-Medicine) tot FBM (FIF-Based-Medecine). Waardoor het stellen van een neurobiologische diagnose van ADHD voor eeuwig een “inconvenient fact” zal blijven.

    3.4 Of het dogma?
    Tekst dateert van 6 september 2012

    Artsen zijn niet opgeleid in de farmacologie en weten over geneesmiddelen alleen maar wat de farmaceutische industrie hen aanpraat met lobbywerk en corruptiegeld.Geen wonder dat wordt geflaterd wanneer ze openbaar de onkunde durven etaleren.Denkt men waarlijk dat de maatschappij hen gelooft wanneer ze maar iets broebelen over geneesmiddelen, waarvan ze alleen maar de naam kennen?

    Robert Vermeiren vond het nodig om even voor de vakantie Laura Batstra te kapittelen omdat ze het commerciële spel durfde te doorprikken.

    Ik citeer: “Afkappunt. Bij sommige personen met ADHD zal niemand er over twijfelen dat ze aan een stoornis lijden. Hun gedrag, hun emoties maken dat ze er van geen kanten in slagen zich aan te passen aan hun omgeving. Ze zijn zo druk dat niemand hen aankan. Het zijn individuen die al vanaf hun vroege ontwikkeling ziek gevonden worden. Zij hebben zorg nodig.”

    Eerste punt: Wie beter dan de professor weet dat gedrag iets is wat je kan aanleren of afleren. De man studeerde heel lang om dit te weten en heel lang om daar ook iets mee aan te vangen. Maar de praktijk is anders en die praktijk leert, dat je een carrière stevig kunt opbouwen met een chemische mindcontrol, zo veilig als iets, althans volgens de producerende bedrijven, want de geleerde professor heeft van die materie helemaal geen eigen kennis verworven.
    Tweede punt: ‘Niemand kan de drukte aan”.
    Dus dan toch GPOS (Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom). Dit is niet de aandoening van het kind, maar wel de ergernis en de projectie ervan van een toeschouwer. Derde punt: ‘Al vroeg ziek gevonden’. En daar is het dan… het dogma. De ziekte. Zonder medische diagnosecriteria. Een uitspraak ex cathedra.

    Op artsennet kwam daarop zelfs een reactie, toch belangrijk om die ook even te melden.

    “Het “afkappunt” hangt af van de empathie en mildheid van pa en ma, opa en oma en onderwijzenden. Wie de “Intelligent Designer (die schept als een groot kunstenaar)” in ieder kind vermoedt en ook in het onderhavige , schuift het afkappunt naar het oneindige.”

    A.J. Postmes, oud-jeugdarts, BLOEMENDAAL – 16-08-2012 11:41

    En verder … citaat Robert Vermeiren.

    De hersenen worden ook gevormd door ervaringen in de buitenwereld. En omdat de ervaringen van mensen met ADHD door aanleg anders zijn, is waarschijnlijk dat hun hersenen zich onder invloed van die omgeving anders zullen ontwikkelen. De hersenactiviteit is dus deels anders omdat men andere ervaringen heeft opgedaan. “

    Leerde de professor in zijn opleiding hoe ervaringen in de buitenwereld de hersenen anders bij ‘andere hersenen’ vormt? Wel, wel, wel.

    Zouden alle gezonde personen beschikken over dezelfde hersenen? Bestaan ADHD-hersenen? De nieuwe DSM-V komt op ons af.

    Wat voor nieuwe soorten hersenen zullen er dan tot stand komen? Of dient mindcontrol om van alle hersenen eenzelfde soort gehaktbrood te maken?

    Maar wat vormt dan wel een gedrag?

    Of beter… waarom zijn die anders ontwikkelde hersenen dan geen medisch diagnosecriterium?

    De professor is het niet helemaal zeker, want hij schrijft: “… waarschijnlijk dat hun hersenen…”, terwijl de volgende zin dan toch zekerheid brengt en helemaal niet meer waarschijnlijk, immers : ‘De hersenactiviteit is DUS (!?!?!) deels anders…”.

    Biologische kwetsbaarheid maakt ADHD niet meer een stoornis, omgekeerd maakt meer omgevingsinvloed het niet minder een stoornis.”
    Wawwww, wat een redenering. Ik twijfel eraan of dit een eigen vondst is geweest, maar eerder iets wat men in het Latijn omschrijft als een ‘exceptio obscuri libelli’.

    Maar wat volgt zou dan de verklaring kunnen zijn.

    Vele andere ziekten, zoals bijvoorbeeld diabetes, zijn eveneens het gevolg van omgeving en biologie. Net als bij ADHD bepaalt daarbij niet de oorzaak dat het een ziekte is, maar de gevolgen van de symptomen.”

    Diabetes zou dus niet de ziekte zijn te wijten aan een insuline-tekort, maar de ziekte van de symptomen van dat insuline-tekort. En die symptomen ontstaan dan ook, als een gevolg van de omgeving. Zoals ADHD. Maar mijnheer de professor. Is ADHD wel een ziekte? U probeert dat nog steeds te bewijzen en om zover te komen, gaat U er al van uit dat het een ziekte is.

    En nu krijgen we het.

    De discussie of ADHD al dan niet een medische ziekte is, lijkt me dus niet relevant. De gezinnen met kinderen met ADHD zijn niet geholpen bij deze discussie, ze willen immers dat hun kind geholpen wordt.”

    Na de woordenkramerij is het niet meer nodig om te proberen aan te tonen dat ADHD een medische ziekte zou zijn, die woordenkramerij heeft iedereen overtuigd dat ADHD DUS wel een ziekte is. Maar waarom moet ADHD als een medische ziekte doorgaan, mijnheer de professor? Waarom moeten de gezinnen met kinderen door artsen geholpen worden met harddrugs, die psychotica zijn? Buiten het medische circuit zijn recreatieve gebruikers van gelijkaardige harddrugs, ook zeer geholpen met deze hulpmiddelen, en ook recreatief lijden ze allemaal aan de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie. En niemand stelt bij hen een diagnose.
    Waarom hoeven de artsen daar dan bij gesleurd worden, terwijl bovendien duidelijk te merken is hoe geleerde koppen spartelen om de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie, als een ziekte uit te roepen?
    Het antwoord is poepsimpel.
    Als ADHD geen ziekte zou zijn, zouden artsen geen toxicomanie met harddrugs mogen instellen bij kinderen, omdat zoiets door de wet verboden is. Artsen mogen dit dan wel, omdat verondersteld wordt dat ze daarbij een ziekte zouden behandelen, maar ook, dat ze daarbij zouden weten wat ze doen. Maar artsen worden opgeleid, zonder kennis over de werking of de farmacologie van psychotica, die men als geneesmiddel op de markt heeft gebracht. Men maakte de artsen wijs, dat de zieken, die lijden aan de medische ziekte, net als de diabetici (zie je wel, mijn beste Robert) baat hebben bij het giftige insuline, ook baat hebben bij de verslavende harddrugs. En nu zijn de artsen op het vlak van de farmacologie zo erg onderontwikkeld, dat geen van hen zich ook maar de vraag stelt van… kunnen wij dan geen harddrugs-tekorten meten bij die zieken? Vanzelfsprekend is het antwoord al gekend: we zien dat het toedienen van harddrugs werkt, dus het bewijs van de ziekte is geleverd.

    Toch jammer, dat gebrek aan elementaire farmacologische kennis.

    Van insuline is bekend dat het insuline-tekorten corrigeert. Maar wat is bekend van de amfetamines-en(of) de cocaïnes, die men toedient? Ik hoorde nog geen enkele, maar ook GEEN ENKELE arts uitleggen op welke manier die harddrugs iets ten goede aanrichten aan ‘het zich waarschijnlijk anders ontwikkelen van de hersenen’.
    Wat nog veel erger is: al jaren stel ik vast dat op het vlak van de werking van die stoffen, bij deze veronderstelde medische aandoening, er helemaal geen wetenschappelijke literatuur over bestaat.
    Het werkingsmechanisme is als onbekend uitgeroepen.

    De totale medische wetenschap is compleet onverschillig om te weten hoe veilig artsen ‘de kinderen helpen’!

    Terwijl wel wereldwijd bekend is, dat men schade toebrengt aan een gezond lichaam door harddrugs toe te dienen, en dat die schade kan gemeten worden door te testen op de antistoffen, die het lichaam vormt bij wijze van een gevarenreflex .

    Als de waarschijnlijke redenering over diabetes van de waarschijnlijk wel geleerde professor zou kloppen, waarbij insuline heilzaam is bij de symptomen van wat deels ook een omgevingsaandoening zou kunnen zijn, dan moet bij kinderen die men met harddrugs helpt, bij ook die symptomen van een omgevingsaandoening, toch kunnen aangetoond worden dat GEEN antistoffen worden gevormd.

    Poepsimpel, zoals ik al eerder vermeldde.

    Waarom test de geneeskunde niet op antistoffen bij veronderstelde zieken aan de veronderstelde ziekte?

    Waarom laat de professor dat soort redenering onaangeroerd? Toch niet uit onkunde, want een arts wordt immers ook verondersteld van slim en bekwaam te zijn. Zelfs al wil hij zijn imago en dat van collega’s vrijwaren van de ketterijen, die de heersende medische dogma’s onderuit willen halen.

    De achillespees, waarde heer professor Robert Vermeiren, Uw achillespees en dat van de collega’s is het ontbreken van enige farmacologische kennis over medicatie die jullie dwangmatig voorschrijven op het vingergeknip van de farmaceutische industrie. Bovenop dan nog het feit, dat die industrie er alles aan doet om jullie daar onwetend over te houden en zoiets dan nog compenseert, door bij het publiek de onterechte waan van deskundigheid aan te meten.

    Heeft die waan jullie niet een klein beetje heel veel verwaand gemaakt?

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Cannabis Bis

    Posted on November 4th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Ervaringsdeskundigen blijven inbeuken op de media.

    Cannabis maakt psychotisch en werkt bijgevolg heus wel.

    Bij het falen van de uitvoerende macht om een maatschappelijke ordening te handhaven, wenkt het lucratieve van het medisch metier.

    Toen kennis nog als leidraad diende om via een regelgeving het samenleven onder burgers in goede banen te leiden, kwamen lijsten van gevaarlijke stoffen tot stand met een bijhorende reglementering voor het al of niet gebruiken ervan.

    Ik noem de voornaamste internationale bepalingen inzake het gebruik van harddrugs of psychotica.

    Omdat verbieden in deze tijdsgeest niet meer werkt, zal met een gedoogbeleid geëxperimenteerd worden.

    Een beleid dat steunt op positieve evidenties, waarbij het hebben van kennis gemakkelijkheidshalve overboord wordt gegooid.

    De hippocratische hypocrisie vermijdt gemakkelijk medisch taalgebruik dat naar de schadelijke werking van middelen verwijst.
    Officieel bestaan dus geen psychotica die gedrag dwangmatig of robotmatig dociel kunnen maken, door een controleverlies over het bestaande gedrag tot stand te brengen.
    Beter nog.
    Zelfs al zouden die stoffen bestaan in het taalgebruik – en nu komt het – dan moet vermeden worden dat bekend kan raken op welke manier het therapeutisch gewaande effect er komt.

    Vandaar … de wetenschappelijke uitleg op de bijsluiters die leert: “werking onbekend!”.

    Niemand wil weten hoe die wondermedicatie geneest en in de regel, na chronisch gebruik ervan, meestal met antipsychotica moet worden gecorrigeerd.
    En om te vermijden dat dit corrigeren een (medische) evidentie zou worden, verscheen als bij toverslag het even medische FIF-syndroom.

    Bemerk de intussen wereldberoemd geworden FIF-quote gepleegd door de Nederlandse Inspectie Gezondheidszorg (IGZ).

    Kennis versmalde tot evidentie en de evidentie specialiseerde in alleen maar de positieve evidenties.

    Nieuwe en bestaande aandoeningen zullen net als ADHD bij kinderen en volwassenen voortaan op een veilige manier met cannabis of derivaten ervan kunnen genezen worden.

    Alleen mogen die stoffen geen psychotica genoemd worden, omdat de kennis die dit aantoont als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

    Bij evidentie dan.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Benefits of cannabis

    Posted on July 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Mij verbaast het steeds weer hoe fanatieke adepten van psychotica verzuimen om de farmacologie van hun wondermedicatie bekend te maken.

    Ik lees hier dat cannabis, net als ADHD-medicatie, zo ongeveer tegen alles kan aangewend worden.
    Zonder zelfs te weten hoe dat komt.

    Het blijft wonderbaar.

    Vooral in deze tijd, die ik ooit vergeleek met de verworvenheden van al het nieuwe aan de oude Franse revolutie uit 1794.

    “La médecine n’a pas besoin de savants’.
    Ook toen had revolutie geen nood aan kennis.

    Het leuke evenwel aan het ontkennen van kennis, bij diegenen die er zich van kunnen, willen en mogen bedienen, is het commerciële effect dat erdoor kan bereikt worden.

    Immers, door het achterhouden van kennis blazen positieve evidenties het schijnbaar therapeutisch effect zodanig verblindend op, dat niemand erbij stilstaat dat iatrogeen een totaal nieuw medisch wingewest ontstaat.

    Op die manier ontstaan ook de fabels.

    De kennis die leert dat de schade die men veroorzaakt ervoor zorgt dat heel wat bijwerkingen ontstaan, past niet in het plaatje, vandaar dat die bijwerkingen comorbiditeiten worden genoemd.

    Aandoeningen, die ontstaan en eigen zijn, zelfs en vooral bij verzonnen ziektebeelden.

    Psychotisch gedrag dat ontstaat door ADHD (wat als ziekte niet bestaat) te behandelen met psychotica moet vanzelfsprekend met anti-psychotica worden behandeld.

    Vanaf dit punt start bij iedereen het nieuw medisch verhaal van deze tijd.

    Bijna het volledig medisch en therapeutisch wereldje draait momenteel op het behandelen van de bijwerkingen, die tot stand komen door chronisch psychotica toe te dienen.

    Er zal een heel grote revolutie moeten plaats grijpen, vooraleer een medische opleiding opnieuw op basis van farmacologische kennis zal gebeuren.

    Dit zal de maatschappij veel goedkoper en veel gezonder maken.

    Iets wat op vandaag blijkbaar niemand interesseert.

    Rest bovendien de vraag of een ministerie van zorg en gezondheid in Vlaanderen met een fenomenaal budget er baat bij heeft dat dure zorg en steeds meer duurdere instellingen om comorbiditeiten (bijwerkingen van psychoticagebruik) te behandelen, zouden verdwijnen wanneer healthcare, universiteiten en farmaceutische bedrijven uiteindelijk tot het besef zullen komen waarmee men echt bezig is.

    Kan het een aanwijzing zijn dat in Vlaanderen de toekomstige minister van Sociaal en Gezondheidsbeleid precies dezelfde persoon is, die 18 jaar geleden met een juridische spitsvondigheid de pedofiele DiRupo uit de handen van het gerecht heeft gehouden, waardoor zoveel jaren later diezelfde DiRupo als regeringsleider de Belgische bevolking jarenlang kon laten opdraaien om de chantagegelden te financieren voor de in omloop zijnde videocassetten en fotoalbums met perverse opnamen van de staatsman?

    De budgetten voor zorg kunnen in Vlaanderen drastisch naar beneden als geen fondsen meer worden gebruikt om een jeugd met symptomen van normaal gedrag eerst zogezegd medisch met schadelijke comorbiditeiten op te zadelen en om die dan verder met nog duurdere omkaderingen te gaan pamperen.
    Overheden moeten overigens hun collusie met de farmaceutische industrie stopzetten.

    Noteer dat veertig jaar geleden een onafhankelijk wetenschapper door die industrie het zwijgen werd opgelegd wanneer hij op het punt stond bekend te maken waar de farmaceutische industrie toen al mee bezig was.

    Al een kwarteeuw lang vereren de politieke verantwoordelijken de heilige koe van psychotisch-makende stoffen als een schijtende ezel die alleen maar goud kakt.

    De sputterende psychotica-machine brengt nu cannabis in beeld.

    Onkunde en onkennis zorgden ervoor dat de huidige medici ‘es nicht haben gewusst’.

    En profiteert de politiek ook mee van farmacologisch dom te houden artsen, die patiënten schijnbaar helpen door ze schade toe te brengen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Na XTC kan nu ook cannabis Rilatine vervangen

    Posted on July 22nd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Geneeskunde veranderde de laatste kwart-eeuw in een geoliede dopingmachine.

    Terwijl tot nu nog steeds met hypocrisie de schone schijn overeind kan blijven.

    Op het Rilatine-verhaal is sleet gekomen.
    Methamfetamine en XTC werden opgewarmd (2010) als mogelijke vervangers.

    Al snel viel methamfetamine uit de koers, immers, kennis is de Achilles-pees van de democratie.

    En die kennis leert dat methamfetamine de Pervitin is van WO-II en dezelfde stof in de VS al ijverig bij ADHD geslikt ( Desoxyn), ook aan sleet toe is.

    Vandaar, een tijdlang de XTC-piste, stof waarvoor op vandaag en recreatief, zelfs geen doktersvoorschrift is vereist.

    Alleen moet XTC bij ADHD hoger worden gedoseerd, tot een ‘dwangmatig’ en ‘genormaliseerd’ rustiger gedrag ontstaat.

    Bemerk de DDD (defined day dose) van methylphenidaat, die minstens verdubbelt bij ADHD, dan om gewoon maar te drogeren bij narcolepsie.

    En ook de DDD van de actieve stof in Strattera (dezelfde actieve stof als Prozac), die bij ADHD maar liefst vier keer zo hoog is, dan om depressieven ook alleen maar wat te drogeren.

    Maar voortaan duikt cannabis op voor gebruik bij ADHD.

    Niets maakt mij gelukkiger.

    Het ultieme bewijs dat de maatschappij wel de werking van ADHD-medicatie kent.

    Immers, alle psychotica werken bij ADHD.

    En cannabis is als psychoticum nog sterker dan cocaïne, methylphenidaat of amfetamine.

    ADHD is de aandoening die men medisch uitvond door symptomen van normaal gedrag bij elkaar op te tellen.

    Wanneer slachtoffers in handen vallen van de psychotica-lobby dan hoeven ze alleen maar zichzelf te blijven.

    Gewoon normaal.
    DE aandoening van deze tijd.

    Vanaf dat moment – medische hulp zoeken bij symptomen van normaal gedrag – leeft men, willen of niet, een ‘levensonwaardig leven’ dat wetenschappelijk beantwoordt aan de criteria die opgesteld zijn om medisch en clean het ‘vernichtungsproces‘ (Berlin,1920) te ondergaan.

    Therapeutisch komt een gigantisch commercieel circus tot stand.

    Dat circus is bovendien ingebed in het democratisch systeem van brood en spelen, dat handig overeind blijft, door kennis te vervangen door dogma’s, welke al eeuwen lang garant staan om daarmee macht en rijkdom te verwerven.

    Kennis in de farmacologie en de chemie van psychotisch makende stoffen is al bijna een halve eeuw vervangen door evidenties en de FIF-variant erop, waardoor het voortaan alleen maar lijkt dat geneeskunde nog medisch bezig is.

    De presume-doctrine overheerst het wereldje van chemische ghostwriters die verzonnen epitheta als een afgesproken standaard gebruiken.

    De projectie van het genezend helen, door powerpoint animaties bij het plebs in universiteiten en andere opleidingen, zoals ooit in de grot van Plato.
    Zowat het enige wat in de geneeskunde nog klassiek is gebleven.

    Zelfs het voetvolk dat schijnbaar behandelt of geneest blijft in die grot gevangen en beseft niet eens hoe deze aarde intussen rond is geworden en hoe eenvoudig de menselijke natuur simpelweg gezond kan zijn.

    En hier opnieuw een beeldverhaal, immers, alles daarover is al eens uitgelegd.

    Hoelang nog blijft ADHD de vermoedelijke aandoening, waarvan geen arts een neurobiologische diagnose mag stellen?

    Of beter.
    De instantie die wel de neurobiologische diagnose bij ADHD, autisme en andere ‘presumed diseases’ zal invoeren en verplicht maken, moet de Nobel-prijs voor geneeskunde krijgen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • La médecine n’a pas besoin de savants

    Posted on June 20th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Geactualiseerde zin uit het doodvonnis van Antoine Lavoisier voor hij met de guillotine onthoofd werd in 1794.
    Toen nog was ook de revolutie beter af zonder kennis.

    Vooraf nog meer van die zinnetjes, bij wijze van toonzetting.

    De bevolking hoort te weten dat geneeskunde al een tijdlang geen wetenschappelijke studie meer is, maar eerder een opeenvolging of bundeling van op ervaring gebaseerde wetenswaardigheden, een soort van collectieve anekdotes, eerder dan op wetenschappelijk bewezen feiten.”

    The main role of the doctor is to identify diseases that cause symptoms, and then to treat those diseases that can be treated. The Hippocratic view strongly argued against using drugs to treat symptoms directly”.
    (Larry Culpepper, Nassir Gheaemi in “Are Antipsychotics Overprescribed?” uit Medscape Psychiatry & Mental Health. (18/2/2011)

    Het is net als in de maatschappij: de complexiteit neemt toe als individuen en instituten vergeten hoe ze generalist moeten zijn. Iedereen wordt specialist met steeds toenemend beperktere capaciteiten.”

    Uit: http://personal.lse.ac.uk/FERREIRD/generalists25Jan2009.pdf

    Wereldwijd ontstaat een stroming om cannabis te legaliseren, en zelfs om medisch te gebruiken, terwijl een medische toepassing, gezien de internationale regelgeving daarover niet mogelijk is.
    Bemerk de truc om de bevolking daarbij te misleiden.

    http://www.drugscience.org/Archive/bcr3/n3_Marinol.html

    Serotoninefabel is verzonnen (David Healy – 3 juni 2007)

    Rebellen staan op tegen dolgedraaide wetenschap.

    Bedrijven stoppen onderzoek naar psychotropen

    Intussen is mindcontrol een feitelijk gegeven.

    http://www.naturalnews.com/z036598_chemical_experiments_MKUltra_military_veterans.htmlWrites Ross, “The purpose of mind control experiments is controlling human behavior: making enemy combatants open up during interrogation; protecting secret information by erasing memories; making spies more resistant to interrogation because secret information is held by hidden identities and making people more prone to influence, social control and suggestion.”The mind control experiments and operational programs violate basic human rights and all codes of medical ethics,” he said.

     

    Historiek

    1947

    Deze oorlog eindigde met op afstand bestuurde raketten, met vliegtuigen die met de snelheid van het geluid vliegen, met nieuwe typen onderzeeboten, met torpedo’s die hun eigen doel zoeken, met atoombommen en met het vooruitzicht op een afschuwelijk soort chemische oorlogvoering. De volgende oorlog zal noodzakelijkerwijs worden overschaduwd door deze verwoestende uitvindingen van het menselijk brein.

    Als voormalig minister van een hoog ontwikkeld bewapeningssysteem is het mijn laatste plicht, het volgende te zeggen: Een nieuwe grootschalige oorlog zal eindigen met de vernietiging van de menselijke cultuur en beschaving.
    (Albert Speer – International Military Tribunal, Neurenberg 1947)

    Ook een spreuk van Speer op dit proces:

    De wijze van communiceren alleen al maakt het mogelijk de lagere leiders tot robotten te maken. Als gevolg hiervan ontstaat een nieuw soort, de kritiekloze ontvanger van bevelen.”
    1955

    Methylphenidaat meteen onder een opiumreglementering gebracht.

    Na WO-II hergroeperen de Nazi-verantwoordelijken.
    Zie daarover http://www.adhdfraude.net/pdf/NB107.pdf

    1963

    Kennedy vermoord … wegens : a plot in this country

    Academische opleiding wist toen al dat vier chemische groepen psychotisch makende stoffen gedragsveranderingen kunnen teweeg brengen.
    Men onderscheidde de indolen (serotonine-patroon) , de phenylalkylamines (amfetamines) en benzylpiperidines (cocaïnes) en uiteindelijk een groep die men (gemakshalve) cannabinoïden heeft gedoopt.

    Later bleek dat uiteindelijk zowel de amfetamines als de cocaïnes eenzelfde groep van neurotransmitters faken.

    Terwijl in die periode nog geen simpele chemische reagentia als ‘geneesmiddelen’ werden gebruikt, waardoor het cannabis-patroon in een afzonderlijke groep werd ondergebracht.
    Sinds 2011 en met de metamfetaminewerking van valproinezuur (http://www.adhdfraude.pdf/NB400.pdf) kwam er duidelijkheid over de manier waarop zogenoemde ‘prodrugs’ net zo goed ook in staat zijn om die gedragswijzingen tot stand te brengen.

    1964

    1969

    1974

    Onafhankelijk onderzoek doorn in het oog van industrie.
    (Men noemde het Nazi- bemoeienissen,  precies omdat men met hetzelfde bezig was.)

    DavidDeWied ontdekt en beschrijft de gevarenreflex waarmee het zenuwstelsel reageert op vreemde stoffen met een patroon dat lijkt op de patronen van neurotransmitters.
    Zijn onderzoek wordt tegengewerkt en stopgezet bij gebrek aan middelen.

    http://www.adhdfraude.net/pic/1974_DdWied_LaRépublique_1.jpg

    1970-1980:

    Politiek laat aan de industrie het monopolie in verband met de ontwikkeling van geneesmiddelen en psychotropen.

    1980 en verder:
    Mogelijkheden om nieuwe moleculen te synthetiseren op basis van phenyletylamine zijn uitgeput.

    Intussen experimenteert commercieel wetenschappelijk onderzoek en gebruikt men  heimelijk wat DavidDeWied in de openbaarheid had kunnen brengen.

    1987
    Pro-pro-Zak-Zak (afgekort tot Prozac) en de tot-stand-koming van de serotonine-fabel.

    Politiek laat sponsoring van universiteiten over aan de industrie en medische kennis wordt vervangen door medische evidenties.
    Evidenties die later verwateren tot alleen maar positieve evidenties (FIF-syndroom)

    Artsen zijn niet meer in staat om op basis van kennis medicatie te evalueren.

    1985 en verder

    Alles draait rond amfetamines, cocaïnes en cannabinoïden die niet meer zo mogen genoemd worden, maar als helende medicatie moeten voorgesteld worden.

    Nisoxetine (is op vandaag Strattera) wordt als een amfetamine toegediend om daarop de fabel van de reuptake uit te testen.
    Terwijl de stof als een amfetamine net zo goed als amfetamine presteert, slaagt men er niet in om met die test ook het reuptake mechanisme te bewijzen.

    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3265789
    Lack of generalization on amphetamine in rats

    Sindsdien probeert niemand nog het reuptake-mechanisme aan te tonen.
    De maatschappij, de artsen, de universiteiten zijn nu wel overtuigd door de evidentie van de werking.
    Meer nog dan het woordje psychotica is deze reuptake-fabel door iedereen geaccepteerd.

    Immers… waag het eens om daar tegen in te gaan.

    2003

    Strattera voor ADHD geregistreerd.

    Maar omdat Strattera dezelfde stof is als Prozac, maar vier keer zo hoog wordt gedoseerd om kinderen dwangmatig psychotisch te maken, verkrijgt Prozac van FDA en EMEA toch de uitzondering om voortaan ook bij depressieve kinderen ook Prozac toe te dienen.
    Terwijl dit een jaar eerder, net zoals bij alle andere SSRI’s, verboden was.

    Reden van die demarche: anders had Strattera bij kinderen wel verboden moeten worden.

    Geniet mee:

    2010: België vervalst cijfers van verbruik methylphenidaat (Rilatine, Concerta)

    Een illegale invoer van het (niet vergoede) verdovend middel waarvan de prijs ter gelegenheid van de vergoeding door de ziekteverzekering verdrievoudigd werd, wordt door de regerende partij van de minister aangewend om chantagegelden te betalen in verband met in omloop zijnd video- en fotomateriaal over de pedofilie van de eerste minister.

     

    2012-2013:
    Mijn strijd escaleert.

    Bekendmaking van deze constructie kostte mij een veroordeling bij verstek door de orde van apothekers in oktober 2011, op een klacht van een anoniem persoon, die uiteindelijk (na de zitting in beroep) aan de bende van Dutroux kon gelinkt worden..

    Waarop ik beroep aanteken bij de raad van beroep van diezelfde orde.

    Eerste zitting in beroep was voorzien op 16 februari 2012
    Op 14/02/2012 dient de Hoge Raad van Orde van Apothekers, als mijn TEGENPARTIJ, nieuwe besluiten in.
    Waarop mijn advocaat uitstel vraagt, immers, de behandeling door de raad was voorzien op 16/02/2012.

    Orde van Apothekers verdaagt op 16/02/2012 de zitting naar 31/05/2012.

    Op de zitting van 31/05/2012 in beroep maakt de raad van beroep de naam bekend van de anonieme klager, waaruit kon afgeleid worden dat de premier en de minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken (zelfde politieke partij) konden gelinkt worden aan die klager met bindingen aan de bende van Dutroux.

    In oktober 2012 word ik in beroep bij de Orde van Apothekers vrijgesproken, onder meer na advies van de Vlaamse Interuniversitaire Raad.

    Waar blijven nu de wetenschap, de universiteiten en de artsen?

    Berust hun stilzwijgen op het comfortabel uitvoeren van het mandement uit 1920?

    In de wetenschap dat psychiaters in de tweede wereldoorlog nog gaskamers gebruikten in zes psychiatrische ziekenhuizen in Oostenrijk.
    Vandaag lukt zoiets met propere handen, psychotica en witte boorden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Cannabis campagne

    Posted on February 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De waarheid, voor wie haar soms geweld aandoet.

    Wat men uit de criminaliteit wil halen is een klasse 1 drug.

    Niet omdat de internationale regelgeving over de stof niet deugt, maar wel duidelijk omdat de criminaliteitsbestrijding faalt.

    Gaan wij straks democratisch naar het stemhokje om een falende overheid te kiezen?
    Of om criminelen uit de wind te zetten?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Pleidooi om cannabis net als Rilatine te gedogen

    Posted on November 18th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Geef die materie in handen van artsen, die net als bij Rilatine de werking ervan als onbekend zullen uitroepen, nieuwe ziekten zullen uitvinden en op slag raakt de maatschappij bevrijd van de overlast van dit drugsgebruik.

    In België wordt bovendien het illegaal gebruik van methylphenidaat (Rilatine, Concerta) door het ministerie van Volksgezondheid achtergehouden en zelfs niet meer doorgegeven naar INCB, de VN-organisatie, die wereldwijd het harddrug-gebruik in kaart wil krijgen.

    Nu komen er professoren, waarvan de maatschappij een zekere mate van kennis verwacht, met argumenten, die inspelen op de maatschappelijke zucht naar genotsmiddelen.

    Terwijl het basis-argument (farmacologische kennis) in de discussie wordt verzwegen.

    Zelfs vraag ik mij af, of een van die geleerden een discussie aandurft over de farmacologie en de werking van die stoffen.

    Het gedoogbeleid tegenover Rilatine steunt op de onbekend te houden werking ervan.

    Vandaar mijn aanvoelen, dat we hier dezelfde weg opgaan.

    Van de vier groepen sterk gereglementeerde chemische stoffen, die psychotisch maken, komt cannabis in de groep van de prodrugs.

    De andere groepen zijn indolen (LSD), phenylalkylamines (amfetamines) en de benzylpiperidines (cocaïnes).

    Die vier groepen zijn recreatief sterk gegeerd omwille van de manier waarop het lichaam reageert wanneer het zenuwstelsel ermee dosis per dosis irreversibel wordt kapotgemaakt.

    Precies DE reden, waarom internationaal zo streng gereglementeerd.

    Al jaren probeer ik die farmacologie maatschappelijk bekend te maken en ondervind jammer genoeg dat overheden verkiezen om als wetenschap te stellen dat die werking onbekend is en zo moet blijven, terwijl het wel bekend maken ervan, als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

    Bij deze daag ik de drie professoren uit tot een publiek debat, over alleen de werking van psychotica, waardoor meteen het brede publiek en de overheden KENNIS krijgen over de materie waar het echt om draait.

    Alleen maar door bij Rilatine de kennis over de werking als onbekend uit te roepen, werd mogelijk gemaakt dat het gedoogbeleid tot een gigantisch commercieel succes is uitgegroeid.

    Iets wat op vandaag met cannabis ook het opzet schijnt te zijn.

    Over de internationale reglementering van die stoffen, bekijk: http://en.wikipedia.org/wiki/Controlled_Substances_Act

    Een omroep schijnt bereid te zijn een debat daarover te willen organiseren.

    Ik sta erop dat deze drie heren samen met mij babbelen over: hoe werken deze en andere psychotica en waarom zijn ze zo streng gereglementeerd?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Haal cannabis eindelijk uit de illegaliteit

    Posted on May 2nd, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     

     

    Redeneren om te redeneren heet zoiets.
    Ik verslikte mij zowaar.

    Citaat:
    [...]Is het wel de taak van de overheid om roesmiddelen te produceren?
    ‘Je moet cannabis natuurlijk niet door ambtenaren laten kweken, maar ambtenaren kunnen bij legale productie wel de samenstelling van het product controleren. Zo kun je voorkomen dat het spul herbiciden bevat, bijvoorbeeld, of dat de actieve bestanddelen in te hoge concentraties aanwezig zijn.’
    U hebt het dan over THC, dat psychoses zou veroorzaken.
    ‘Daar heeft iedereen het tegenwoordig over, ja. Maar cannabis bevat ook antipsychotische stoffen, die je dan weer in hogere concentraties zou kunnen laten voorkomen. Zo kom je tot een veel milder en milder schadelijk product.’[...]

    Waarover gaat het?

    Over THC als een psychoticum en over “antipsychotische” stoffen.
    Zonder specificatie van de antipsychotische componenten.

    Tot zover volg ik nog even, wanneer ik niet hoef na te denken.

    Immers, medisch is het op vandaag ‘bon ton’ en vooral lucratief om patiënten chemisch en bipolair te laten balanceren op psychotica en antipsychotica.
    Het zou vooral een kwestie zijn van fijntjes te titreren, zoals Mark VanBellingen in de Morgen van 12 juli 2012 uitlegt.
    Zelfs titreren bij kinderen met psychotica in hogere doseringen die WHO bepaalt, dan om alleen maar te drogeren.
    Maar … soit.

    Waar kan ik niet meer volgen?

    Bemerk het subtiele woordgebruik.
    Er staat niet dat THC een psychoticum is maar wel dat THC ‘psychoses’ ‘zou’ veroorzaken.
    Het woord ‘psychoticum’ staat niet in het Nederlands, noch in het medisch vocabularium.
    Medici, van het slag van Mark VanBellinghen, kennen dus geen psychotica, maar alleen antipsychotica.

    Uit het artikel in De Morgen waar ik naar verwijs, blijkt dat deze Mark zowel psychotica en antipsychotica op een(1) hoopje gooit.
    Vandaar dat THC in de medische terminologie alleen als een antipsychoticum is gekend.
    Vandaar, dat cannabis ook… antipsychotische stoffen zou bevatten.

    Ik begrijp dat zelfs een psychiater kan doldraaien bij het idee dat sommige medicatie, waarvan hij de farmacologie door en door schijnt te kennen, bij wijlen soms even schizofreen kan zijn als de patiënten die hij vakkundig trotseert.

    Wat een geruststellende gedachte.

    We kennen al de harddrugs uit de amfetamine- en de cocaïnegroep van psychotica voor medisch gebruik, zelfs bij kinderen.
    Nu is de prodrug-groep (cannabis), als derde van de vier groepen psychotica, aan de beurt om de maatschappij legaal in te palmen.

    Voor de duidelijkheid: de vierde groep bestaat uit de indolen (de bekende LSD-stoffen).

    Waar wachten we nog op?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Alphen was niet het einde.

    Posted on December 15th, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    Uit Nieuwsbrief 333,  09/04/2011

     

    ‘We Speak for the Dead, to Protect the Living’.

    Sinds serotonine-heropname als een smoes werd verzonnen om amfetamines en cocaïnes legaal te dealen en als veilig te promoten, verschijnt dagelijks een geüpdate samenvatting van de therapeutische effecten ervan uit de Engelstalige kranten als een soort van trofeeënlijst.

    De cannabinoiden zijn een van de vier chemische groepen psychotica die neuronen verwoesten.

    (De anderen zijn: indolen (LSD en melatonine-achtigen), de cocaïnes en de phenylalkykamines (amfetamines, SSRI’s)).

    Die samenvatting wordt vanzelfsprekend niet erkend als een evidentie waarop evidence based medicine steunt om die stoffen als niet  therapeutisch deugdzaam uit te roepen, omdat de gunstige (financiële?) baten nog steeds veel groter zijn.

    Healthcare en de Hoge Gezondheidsraad houden momenteel een charme-offensief om te stellen dat niet kan aangetoond worden dat die psychotica plotse sterfgevallen zouden veroorzaken, daarbij voorbijgaand aan de reden waarom in 1999 de amfetamine-anorectica internationaal verboden werden.

    Sinds Alphen kwam Breyvik in Noorwegen en nu ook Amrani in Luik.

    Toch nog even verwijzen naar de bedenkingen rond Breyvik, bedenkingen die ook hier van toepassing zijn.

    Zo grappig dat weeral de wapens de grote boosdoeners zijn, terwijl twee derde van het illegale gebruik van methylphenidaat (30% actiever dan zuivere cocaïne) met ziekteverzekeringsgelden gebruikt wordt om de PS-partijkas te financieren.

    DE reden waarom Volksgezondheid en Sociale Zaken geen Copernicaanse staatshervorming zullen ondergaan, bij dezelfde politieke partij zullen blijven en waarom de verantwoordelijke minister nooit iets zal ondernemen om dat legaal en illegaal misbruik tegen te gaan.

    Maatschappelijk kunnen we bijgevolg besluiten dat legaal en illegaal psychotica-gebruik zo veilig is, dat dit geen plotse sterfgevallen veroorzaakt, ook geen gewelddadige eenmansoorlogen en dat het zelfmoorden ermee tot de vele comorbiditeiten behoort van te daartoe uitgevonden aandoeningen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Cannabis verkleint kans op herstel na psychose.

    Posted on December 9th, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

     

     

     

    http://www.artsennet.nl/Nieuws/Nieuws-onderzoeken/Nieuwsartikel/106616/Cannabis-verkleint-kans-op-herstel-na-psychose.htm

    Wat een domme stelling.

    De cannabinoïden zijn een van de vier grote groepen chemicaliën, die psychotisch maken, door neuronen te verwoesten.

    Op dat soort van nutteloze onderzoeken zou een ban moeten staan.
    Dit bewijst alleen maar een schrijnend gebrek aan elementaire kennis.

    Al in eerdere bijdragen wees ik erop hoe sporters beter op de hoogte zijn dan artsen over de werking van de SSRI’s als antidepressiva, maar vooral over de gelegaliseerde manier waarop ze performant als amfetaminedoping kunnen gebruikt worden.

    Stilaan beginnen nu ook depressieve patiënten de slim gewaande dokters in kennis voorbij te steken.

    In  december slaagde immers iemand om een bevoegde beroepsgevormde autoriteit het grote bewijs te laten leveren van de goede werking van de medicatie waarvan zijn wetenschap hem eigenlijk voorhoudt dat niemand hoeft te weten hoe die eigenlijk werkt.

    Alhoewel het in dit geval allemaal niet helemaal wetenschappelijk bewezen is, maar het niet slikken van de (anders wel) voorgeschreven SSRI’s, geeft toch een goede aanwijzing, dat de patiënt inderdaad daardoor meer serotonine zou hebben aangemaakt.”
    Waarmee volgens de psychiater het grote bewijs geleverd is van de goede werking ervan.

    Overigens….

    Inerte stoffen en self assembling molecules.
    ( Met dank aan Désirée Röver)

    Even wat feiten op een rij, de connectie tussen chemtrails en vaccinaties

     De Monsanto familie schreef historie in de slavenhandel!

    Patrick Jordan praat steeds over moleculaire switches: stoffen die op zichzelf neutraal of inert zijn (dat laatste woord zijn de mad scientists heel dol op) maar die in combinatie met elkaar rampen kunnen veroorzaken.

     We worden volgesproeid met chemtrails met daarin Joost mag weten wat voor stoffen en (nano)partikels.
    In de bijlage twee publicaties die OspA van Borrelia vermelden als vaccinadjuvans.

    Dit borrelia endotoxine is een self assembling molecuul.

    Even de historie in om de punten vanaf Jenner tot chemtrails met elkaar te verbinden:

    1980 Hepatitis B vaccin, gemaakt van het hepatitis B oppervlakte antigeen: een self assembling molecuul.

    1970′s Kastomaten worden gevaccineerd met niet-pathogeen tabaksmozaïekvirus, het eerste ontdekte self assembling molecuul.

    1963 Het mazelen vaccin imiteert de myelineschede van het zenuwweefsel. Het vaccin stript de beschermende laag van het zenuwweefsel.

    PCBs (chlorinated, verboden, maar nog altijd in het milieu) en de latere PBBs (brominated) die in het lichaam terechtkomen, promoten de groei van self assembling moleculen.

    Ze weten PRECIES wat ze doen…

    Tot zover het berichtje van Désirée Röver.

    Meer over zogezegd ‘inerte’ stoffen, die self assembling werken, toonde ik in de voorbije september maand aan, hoe valproinezuur (Depakine) als een vermeende schadeloze stof zogezegd preventief tegen epilepsie, eigenlijk als een reagens wordt toegediend waarmee het lichaam in staat is om ‘self assembling’ onder meer methamfetamine (de Chrystal Meth, Pervitine, die de kierewiete Duitse soldaten tijdens WO-II slikten), aan te maken.

    Officieel blijft de werking van die middelen onbekend en hoeven artsen daarover eigenlijk geen kennis te hebben (evidence based medicine volstaat daarbij ruimschoots) , maar…

    ‘Ze’ weten PRECIES wat ze doen…

    Dan nog even deze positieve noot: er is nog een laatste kans om in te schrijven op een belangrijk congres, dat in januari 2012 doorgaat in Bratislava.

    http://www.nextlevelpharma.com/emails/2011-09-ceeprr12-browser.html

    Missionarissen gevraagd om in de onderontwikkelde gebieden een iatrogene geneeskunde op poten te zetten.

    Want bij ons schijnt de bevolking al stilaan een en ander door te krijgen.

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us