Antidepressiva zijn veilig, omdat ze geen amfetamines mogen genoemd worden.

SSRI’s zijn superveilig.

Durf je maar even over iets klagen bij de arts, dan mag je van de serotoninebezorgers gaan genieten.
Ze helpen iedereen, en bij elke klacht.

En waarom?
Niemand mag het weten.
Het werkingsmechanisme is als onbekend uitgeroepen.

Alleen de superslimsten houden het bij serotonine of dopaminetekorten, die heropnameremmers kunnen corrigeren.
En waarom weten die superslimsten dat?

Omdat zij die het hen aanleren, het eigenlijk niet weten en iets hebben moeten uitvinden om een toxicomanie te kunnen aan de man brengen.

Enkele jaren geleden lag er zelfs een ontwerp van wet klaar bij het Amerikaanse huis van afgevaardigden, waarbij de zwangerschap als een medische aandoening zou worden uitgeroepen.

Waardoor preventief met SSRI’s al zou kunnen behandeld worden tegen postnatale depressies.

Het feest ging gelukkig (nog) niet door.

SSRI’s werden SSRI’s genoemd om te vermijden dat deze nieuwe amfetamines onder een opiumwetgeving hadden moeten komen en daardoor commercieel niet erg rendabel meer zouden zijn.

Want hoe zal de slimme geneeskunde aan het publiek uitleggen dat de veilige serotoninebezorgers zich uiteindelijk als doodgewone amfetamines gedragen.

http://www.naturalnews.com/028943_antidepressants_miscarriage.html

“Antidepressants during pregnancy cause alarming 68 percent increased risk of miscarriage”.

Waarom staakt men een toxicomanie met die veilige stoffen nooit?
Zeker wel omdat ze niet verslavend zijn? Zoals de amfetamines dat wel zijn?

Maar waarom kan niemand ermee stoppen?
Precies omdat ze zo veilig zijn en niet verslavend.

En waarom vallen mensen eraan dood?
Juist ja, omdat ze geen amfetamines zijn want van amfetamine val je dood door te drogeren ermee en bij depressies heb je aangeboren hartziekten, die niemand kan voorzien.

En waarom veroorzaken die veilige stoffen hallucinaties, wanen, stemmetjes die tot je spreken en doen zelfmoorden?
Omdat al die dingen comorbiditeiten zijn van de vreselijke ziekte waaraan je lijdt en het nog veel erger zou zijn als je helemaal geen toxicomanie was aangesmeerd gekregen.

Maar waarom geneest dan ook niemand van die depressies en ontstaan steeds meer en meer depressies, nu juist door ze te behandelen?

Op dit antwoord kan  niemand een antwoord geven en veel slimme studies zijn daarover al uitgevoerd, maar steeds concludeert men, dat nog veel meer onderzoek zal nodig zijn, om die knoop te ontwarren.

En omdat niemand kan aantonen dat een depressie iets met serotonine zou te maken hebben, blijft het werkingsmechanisme onbekend, waardoor SSRI’s nu al een kwarteeuw de status van veiligheid hebben verworven.

En wat wil en MAG niemand weten?

Dat phenylpropylamines (SSRI’s) precies op dezelfde manier doping zijn als de phenylethylamines (amfetamines), die daarom onder een opiumwetgeving hadden moeten komen en waarvoor de slimme geneeskunde de nietsvermoedende bevolking zou moeten waarschuwen voor de gevaren ermee.

Maar de slimme geneeskunde bakt zoete broodjes door veilig gewaande stoffen te verdelen, die , omdat ze door het zenuwstelsel te verwoesten, de perceptie op de realiteit veranderen, hallucineren, stemmetjes toveren, nog meer depressies veroorzaken en agressief en psychotisch gedrag teweeg brengen.

De slimme geneeskunde behandelt heel erg graag dat soort van aandoeningen, vooral omdat ze uitgelokt kunnen worden, door de heel veilige SSRI’s, die geen serotonine toevoegen maar wel wanen, hallucinaties, stemmetjes en nog meer depressies.

Maar dit mag absoluut niet bekend raken.

Dus wat men schrijft over die miskramen na het toevoegen van de veilige serotonine, is natuurlijk gelogen.

Want hoe kan je nu zoiets gaan schrijven, als nog steeds onbekend blijft hoe die dingen werken.
Behalve dan dat iedereen serotonine nodig heeft, zelfs de ongeboren vrucht.

Wedden dat al die onderzochte zwangere vrouwen, stiekem tijdens het onderzoek wel speed, XTC en Aderall zullen geslikt hebben, omdat die ook zo heilzaam zijn in de huidige maatschappij.

Ik kijk uit naar de commentaar van de slimme geneeskunde.

Hoe veilig is het toedienen van serotonine nog, te oordelen aan wat hier beschreven staat?

Vlaams onderwijs zal crashen zonder Rilatine- of Concerta-doping

De ijver en de hardnekkigheid waarmee CLB’s (Centra voor leerlingenbegeleiding) kinderen een toxicomanie met doping aansmeren is buiten elke proportie.

Verder onderstreept de slaafsheid waarmee artsen toegeven aan die druk, de eigen onkunde en het gebrek aan kennis over amfetamine-en cocaïneproducten.

De maatregelen die moeten genomen worden om de explosie van doping tegen te gaan, worden tegengewerkt door Vlaamse onderwijskringen en CLB’s.

Onbegrijpelijk dat een overheid en de artsen er niet in slagen om patiënten met de diagnose van een ‘ernstige’ neurologische aandoening(sic) gepast medisch en therapeutisch te behandelen in een psychiatrische instelling, tot ze opnieuw normaal kunnen functioneren in de maatschappij.

Als de redenering luidt dat doping de disfunctie van dopamine in de hersenen corrigeert, omdat men ziet dat het zo is, waarom redeneert men dan niet verder?
Men ziet ook dat hoge doseringen psychotica psychotisch gedrag veroorzaken, want precies omdat men zoiets ziet, corrigeert men het genezen van de disfunctie met antipsychotica.

De enige onbekende factor in dit evidence-verhaal is de vermeende disfunctie.

De medische wereld vermoedt alleen maar een disfunctie.
Het onderwijs heeft daar een ziekte van gemaakt, en de artsen onder druk gezet om te behandelen door het instellen van een toxicomanie.

Niemand in de medische wereld publiceerde tot nu dopaminewaarden of criteria van dopaminegehaltes, waarmee men de diagnose van een disfunctie echt zou kunnen stellen.

Recent wetenschappelijk onderzoek wijst meer en meer uit dat niets het vermoeden van een disfunctie van neurotransmitters kan bevestigen.
Medisch wetenschappelijk evenwel verdwijnen deze conclusies in een zeer dichte mist.
Vandaar dat ik ze in mijn tweede boek wel ruim aan bod laat komen

Niemand van het onderwijs is met een wetenschappelijk gegeven ooit voor de dag gekomen.
En toch stelt men de ziekte vast op basis van het eigen pedagogisch ongemak.
En pusht men de arts die medisch wetenschappelijk alleen maar een gezonde patiënt onderzoekt.

Maar wat merkt de maatschappij?
.
Na al die jaren van pedagogisch ongemak, wordt alleen maar een aandoening VERMOED.
Ze bestaat dus niet.

En wat ziet men wel bij evidence?

Dat het drogeren met psychotica psychotisch gedrag veroorzaakt, dat met antipsychotica (Dipiperon, Risperdal, Haldol, Seroquel, Zyprexa) moet gecorrigeerd worden, waardoor bipolair chemisch gebalanceerd wordt op de psychotica en de antipsychotica.

Alleen maar voor het pedagogisch comfort van zij, die kinderen horen op te voeden met waarden en kennis dat drogeren niet alleen schadelijk is voor de gezondheid maar ook oneerlijk tegenover zij die niet drogeren.

Tenzij natuurlijk iedereen drogeert… wat de uiteindelijke bedoeling schijnt te zijn.
Maar waaraan is iedereen dan … ziek?

Stel je voor:

Renners en andere sportlui , die perfect weten hoe ADHD-medicatie en antidepressiva werken om te drogeren.

Onderwijsinstanties die perfect weten hoe die dingen dwangmatig psychotisch en schijnbaar meer manipuleerbaar maken.

Jongeren, die perfect weten dat je met een neurobiologische aandoening vlotjes aan gegeerde partydrugs kan komen.

Maar een medische wetenschap, die over deze materie alleen maar weet … dat men er niets over weet: “werkingsmechanisme onbekend”.

Precies deze wetenschap maakt het drogeren op school, in de sport en op de fuiven zo veilig.
Zijn de medici immers niet … de allerslimsten?

Healthcare: pandemie van leugens.

Net zoals ADHD een grote leugen is, waarbij men die aandoening creëert en verspreidt, door pedagogische onmacht met doping bij kinderen aan te pakken, werd een grieppandemie uitgeroepen omwille van een gigantische commerciële leugen.

Het griepvaccin zou een omstreden (AS03) adjuvant bevatten.
Men herinnert zich nog de leugen, die verklaarde waarom het immuunsysteem zo nodig diende geboost te worden.

Maar wat is de realiteit?

Squaleen is een chemisch substraat dat zich goed leent om via een nanotechnologie tot op een miljoenste van een millimeter te verkleinen en wel zo in de vorm van patroontjes, die wonderwel passen in receptoren van cellen, waar die anders op geen enkele manier kunnen binnendringen.

Vergelijk dit met de patroontjes, die met deze techniek worden gemaakt op een substraat van siliciumverbindingen en waarmee men op een zeer kleine oppervlakte miljoenen transistoren (micro-chips) kan tot stand brengen.

Nu is het zo dat squaleen, wanneer gebruikt in ‘oneigenlijk’ materiaal een ergosteroldepletie (met nogal wat gevolgen) kan veroorzaken, wat op zich nog niet zo erg is(!?, want daar zijn dan dokters voor), maar de proefneming die hier voorlag, betreft het uittesten van de vorm van een patroon, dat zou moeten dienen om op een bepaalde (perfect gedefinieerde) plaats in het DNA te kunnen ingrijpen.

Vandaar ook, dat in Nederland bijvoorbeeld, een tweede vaccinatieronde was voorzien, met een licht veranderd patroon van genanoniseerd squaleen, waardoor men dan aan de hand van de vastgestelde bijwerkingen met computermodellen zich een beeld kan vormen van het ideale sleuteltje dat op de gewenste receptoren kan passen.

Zeer merkwaardig trouwens, dat deze proefnemingen (deze techniek is in volle proeffase en nog helemaal niet geregistreerd voor het testen op mensen), alleen maar werden voorbehouden voor risicopatiënten.

Bijna een eeuw geleden (1920, Berlijn), noemde men die groep nog levensonwaardige levens.

Bemerk trouwens de woede-uitbarsting van de griepcommissaris en de verrassende opstoot van ethisch gevoel bij onze minister van Volksgezondheid, toen bekend werd dat ook personen van het ‘goede ras’ zich ongevraagd hadden laten vaccineren.

Is het trouwens een toeval dat sinds 2006 universiteiten van Lausanne, Kopenhagen, Parijs en Leuven (Rega-instituut) samenwerken op het vlak van het gebruik van nanotechnologie op het DNA?
Dat het verloop van deze samenwerking niet eens in de medische wetenschappelijke literatuur wordt verspreid?

En dat blindweg wordt geëxperimenteerd met genanoniseerde peptidenpatroontjes om een vaccin(?!) uit te testen tegen een dementie en Alzheimer, die men vooraf door een chronische vasoconstrictie (ADHD-medicatie en antidepressiva) kan doen ontstaan?

Wellicht helpen deze bedenkingen even bij het persberichtje dat hierna volgt.

http://www.demorgen.be/dm/nl/4352/Mexicaanse-griep/article/detail/1102358/2010/05/05/A-H1N1-griep-GSK-legt-verantwoordelijkheid-bij-regering.dhtml

A/H1N1-griep: GSK legt verantwoordelijkheid bij regering

Het contract tussen de regering en het farmaceutische bedrijf GSK over de aankoop van 12,6 miljoen dosissen Pandemrix, het vaccin tegen de A/H1N1-griep, is gesloten zonder openbare aanbesteding. Het garandeert GSK dat alle verantwoordelijkheid bij overlijden of bij ernstige bijwerkingen bij de regering komt te liggen. Dat berichtte de krant Le Soir op haar website.

Volgens de krant, die een versie in handen kreeg van het contract voor een bedrag van 110,2 miljoen euro, zou de staat dus moeten opdraaien voor schadevergoedingen aan eventuele slachtoffers. Op het moment van de ondertekening had het vaccin nog geen toelating om op de Europese markt gebracht te worden.

AS03
Pandemrix bevat AS03, een omstreden adjuvant, dat nooit werd getest op risicogroepen, zoals zwangere vrouwen, voor de vaccinatiecampagne tegen de A/H1N1-griep. Dat was in de herfst van 2009.

Minister van Volksgezondheid Laurette Onkelinx (PS) betreurt niet dat het contract werd getekend. “De firma GSK eiste een systeem van gedeelde verantwoordelijkheid. We hadden geen keuze, tenzij we het vaccin weigerden. Overigens, geen enkele staat kreeg gunstigere voorwaarden dan België.” (belga/dea)

Nu telt alleen nog het imago van CBG’s, EMEA’s, FDA’s en regeringen, als dopingdealers

De maatregelen die zich opdringen blijven uit omdat Boeloeboeloes en Wadawadas zich mochten tooien met de lianen van de geneeskunde en het imago van die geneeskunde nogal fel hebben beklad.

Die tovenaars belogen jaren aan een stuk de maatschappij, in naam van wat zij als geneeskunde voorwendden, maar wat in realiteit neerkwam op het kapot drogeren van de sukkelaars die bij hen hulp kwamen zoeken.

Zij die er psychotisch van werden, paaide men met antipsychotica, zogezegd omdat hun ziekte psychotisch zou maken, terwijl het gebruiken van psychotica (doping) nu juist dient om psychotisch te maken.

Kinderen met een normaal kindergedrag drogeerde men met (lage startdoses) cocaïnedoping, die ze tot hevig hyperactief opzweepten, zodat men ze dan het ADHD-etiket kon opkleven.

Daardoor nog meer drogeren tot dwangmatig psychotisch, dus kalmer en door de sterke dope, een schijnbaar betere dwangmatige concentratie.

Hallucinates, wanen, psychotische karakterstoornissen als de normale en vanzelfsprekende bijwerkingen noemde men comorbiditeiten en werden gecorrigeerd met zware antipsychotica, die nooit ( ik herhaal… NOOIT) op kinderen werden uitgetest.

Zij die eraan doodvielen, door een pulmonaire hypertensie stierven aan een aangeboren hartziekte, want de tovenaars weten niet hoe het chronisch toedienen van vasoconstrictoren, doet doodvallen eraan.

Zij die nu op jonge leeftijd ouderdomsverschijnselen vertonen, wat men sinds onlangs ‘vasculaire’ Alzheimer is gaan noemen, zullen opgevangen worden door nieuwe artsen, die nog in de verste verte niet weten, dat het chronisch doen afsterven van hersencellen en het kapotmaken van het zenuwstelsel, de amyloidplakken doen ontstaan als oorzaak van dementie.

Die nieuwe artsen mogen dat zelfs niet weten, simpelweg omdat daarmee het imago van de tovenaars en hun broodheren op het spel zou staan.

Vandaar dat iedereen het spelletje meespeelt en dat elke studie daarover eindigt met het obligate zinnetje, dat over dit onderwerp nog meer onderzoek zal nodig zijn.
De medische dementie begint hier alvast.

Maar de fabel, waarmee tovenaars onaantastbaar zijn geworden, is doorprikt.

De sukkelaars hebben geen serotonine of dopaminetekorten, want geen enkele wetenschapper kan tekorten meten of aantonen.
En wie bewijst dat amfetamine-en cocaïnedoping serotonine of dopamine zou regulariseren en hoe?

In werkelijkheid drogeert men patiënten zwaar tot psychotisch en tot bipolair, om het eigen bedrijf in stand te houden.

Zorg voor de patiënt is onbestaande.
Hier heerst enkel de zorg voor de eigen lianen van een onterechte en opgeblazen zelfverklaarde waardigheid.

En precies daarom worden nu geen maatregelen genomen, die een bevolking zouden moeten beschermen tegen deze dopingsdrift.

Niemand kan ze beschaamd maken.

“Het maakt niet uit of ik fouten maak, ik ben gedekt door de wet”.
De slogan, die dit alles heeft mogelijk gemaakt en nu nog mogelijk blijft maken.

De stoffetjestheorie, als voorwendsel om vele lagen van de bevolking mee te drogeren bestaat niet meer.

Op basis waarvan drogeert men nu… nog steeds?
Blijft men drogeren?

Waarom verbiedt men een plantengroeimiddel (mephedrone), die nu precies op dezelfde manier werkt als ADHD-medicatie en het nieuwe amfetaminepatroon van de antidepressiva.

Trouwens, wat is er mis aan mephedrone, naphyrone of XTC als ADHD-middel of als antidepressivum?

Ik luister al enkele maanden.
Maar niemand komt voor de dag, met een medische verantwoording waarom men kinderen en moedelozen overspoelt met partydrugs tot ze doodvallen, moorden en zelfmoorden, psychotisch en dement worden.

Niemand…. verdomme : NIEMAND !!!
Elke dag meer van die stilte, vult de zakken… met geld.

Zegevieren corruptie en onkunde?

In de bekeringskrant ‘Kerk en Leven’ (17 maart 2010) trekt kinderpsychiater Lieve Swinnen ‘bekeerd’ naar Canossa.

Al dan niet in de rug geduwd, want Onkelinx palavert al sinds 11 maart met haar staatsraden bij smeulende vuren tot de zon ondergaat en zelfs tot die zon weer opkomt.

Die staatsraden zijn met de vrouwelijke minister verbonden door dezelfde belangen van corruptie en onkunde, althans op het domein van ADHD-medicatie en antidepressiva.

De paniek die heerst na de ontmaskering van de leugen, moet gekeerd worden met een nieuwe foef om het circus ongestoord verder te kunnen zetten.

Intussen mag Lieve Swinnen een ballonnetje oplaten, ver van de main stream media.

Lieve Swinnen pronkte in 2004 in Humo op verschillende paginas tegelijk met de mededeling dat zij haar zoon en zichzelf ook drogeert met Rilatine om er beter mee te kunnen presteren.

Een statement dat Rilatine een veilige waan moest bezorgen.
De stof valt immers onder een opiumwetgeving, wat zij als arts wel had kunnen (en moeten) weten.
Meestal is voor die strenge reglementering wel een zware reden, maar in 2004 deed men in medische kringen daar nogal lacherig over.

Toen ik daarop op mijn blog het compliment maakte dat zij een mooie madam is,  maar over medicatie beter zwijgt (“Sois belle et tais toi” ), smaakte zij dat maar heel matig.
Zij heeft in 2007 (toen mijn eerste boek verscheen) samen met nog twee andere psychiaters en een stroman van de industrie onder de vlag van de Orde der Geneesheren, tegen mij een klacht ingediend bij de Orde van Apothekers, onder meer wegens het vermeend onwettig uitoefenen van de geneeskunde.

Die klacht is afgewimpeld met ‘wie niet akkoord is (met Haesbrouck) kan antwoorden en overtuigen’.
Nu blijken artsen en healthcare het nogal moeilijk te hebben om te overtuigen wanneer het gaat over de kennis van geneesmiddelen, want over de psychotica waarmee men ADHD’ers tot dwangmatig psychotisch (en dus kalmer) drogeert, weet men alleen, dat men het niet weet en om de schijn een beetje hoog te houden sleurt men er sprookjes bij over stoffetjes die er niet zouden zijn terwijl die er wel zouden aankomen als harddrugs door psychiaters ‘juist ‘(maar voldoende hoog gedoseerd – tot dwangmatig psychotisch en dus kalmer) worden gedeald.

Merkwaardig dat nu juist Canossa op de proppen verschijnt, terwijl het amper een jaar geleden nog helemaal anders klonk.
Toen de dame in Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg (13/11/2008) het nodig vond om mijn waarschuwing tegen die medicatie openlijk te relativeren.

Het volledig artikel staat op

http://www.megablunder.net/hbvl13112008.jpg

In 1999 haalde men de hongerremmers met een amfetaminepatroon uit de handel, omwille van het plotse doodvallen door een pulmonaire hypertensie.

Onlangs haalde men Silomat uit de markt, omwille van hetzelfde.
Recent nog Alfavit en ook Acomplia (Rimonabant) met een amfetaminepatroon.
Laatst verdween Reductil, toen uiteindelijk men er met het datzelfde patroon eveneens aan tenonder ging.

Maar methylphenidaat (op gewichtsbasis nog 30% actiever dan zuivere cocaïne) en de SSRI’s met het nieuwe amfetaminepatroon , blijven overeind.

Want de sterfgevallen ermee, herkent men niet als pulmonaire hypertensies, (niettegenstaande het cardiologencongres van 2003), maar om de waan van veiligheid hoog te houden, vermoedt men aangeboren hartziekten, die niemand kan zien aankomen.
En waarom blijven methylphenidaaat en de SSRI-amfetamines zo veilig?
Zelfs nu de fabel wegviel van de harddrugs die alleen bij de ernstig zieken tekorten , die niemand kan aantonen, zouden kunnen normaliseren.

Studies tonen aan, dat het chronisch gebruik ervan bij zij die het overleven, in staat is om de bekende amyloidplakken in de hersenen te doen ontstaan, waarmee de geneeskunde en de overheden een nieuwe, maar zeer winstgevende iatrogene aandoening kunnen tot stand brengen.

Amyloidplakken werden tot op heden aangezien als de oorsprong van dementie en Alzheimer.

Nu al worden bij kinderen ouderdomsverschijnselen gemeld en behandelt men in Amsterdam sinds 23/12/2009 jonge ‘vasculaire’ Alzheimers (zie ook mijn laatste boek).

Amper twee weken geleden verscheen bovendien in de medische literatuur de aankondiging van een nieuw vaccin tegen Alzheimer.

http://www.affiris.com/html/en/presse_medien/pressemeldungen.html

Dit nieuw vaccin zou met genanoniseerde peptiden (als adjuvans?) in staat worden geacht om in de warboel van hersenen een zodanige boost teweeg te brengen, dat die vermaledijde plakken eruit kunnen ontploffen of verdampen of versplinteren of zelfs helemaal verdwijnen – afhankelijk van het reclamebureau dat de bijsluiter zal schrijven -, waarmee men vermoedt dat de dementie geen kans zal krijgen.

Terwijl natuurlijk niemand mag en kan weten, dat die plakken eigenlijk de door een zuurstoftekort afgestorven geheugencellen zijn, teweeggebracht door een chronische vasoconstrictie met ADHD-medicatie of SSRI’s.

Vanzelfsprekend weet niemand nog hoe een en ander in elkaar steekt, want studies daarover eindigen steevast met de obligate opmerking, dat men het niet weet en dat voor de materie nog meer onderzoek zal nodig zijn.
Dit om healthcare te plezieren.

Want de uiteindelijke waarheid over dat alles zal pas bekend raken na Sint-Juttemis.

Hetzelfde met de dringende maatregelen die zouden moeten genomen worden tegen de epidemie van ADHD- en depressiedoping, al was het maar om preventief een ‘vasculaire’ Alzheimer te vermijden.

Maar dan snijdt men twee keer in de beurs en de economie van healthcare, die ook politiek de lakens uitdeelt.
Zo te zien, althans (en ook te lezen in mijn nieuwe boek).

Weet de bevolking trouwens dat minister Onkelinx perfect in staat is om tot op de milligram nauwkeurig bekend te maken welke artsen hoeveel milligram methylphenidaat jaarlijks voorschrijven en dat de totaliteit van al die milligrammen gigantisch veel groter is dan wat de minister maar voor het parlement ‘durft’ bekend te maken?

Misschien kan Lieve Swinnen eens naar de westhoek afzakken, om in plaats van naar Canossa te gaan, mee te stappen met een zwaar kruis in de boeteprocessie in Veurne.

In die streek immers leeft een arts, waarvan zijn beroepsinkomen alleen maar bestaat uit het voorschrijven van … ja hoor, Rilatine.

Aber . das haben wir nicht gewusst.

Zegevieren corruptie en onkunde?

Megablunder na drie jaar

Geneeskunde vermoedt dat het veroorzaken van pedagogisch ongemak, het hebben van concentratiestoornissen en even de moed laten zakken, te wijten zou zijn aan serotonine- of dopaminetekorten.

Vandaar het supplementaire, maar lucratieve nieuwe vermoeden dat een zware neurologische stoornis die tekorten zou veroorzaken.

Recente wetenschappelijke studies tonen aan dat serotonine of dopamine daar helemaal niets mee te maken hebben. (mijn laatste boek ISBN: 978-908152130-7)

Dus geen neurologische aandoening  als oorzaak van ADHD- of depressief gedrag.

Wel toont evidence (van de bekende ‘evidence based medicine’) aan dat patiëntjes en moedelozen duidelijke tekorten vertonen aan cocaïnepreparaten en (of) stoffen met zowel het oude als het nieuwe amfetaminepatroon.

Het is nu precies omwille van dat nieuwe amfetaminepatroon dat healthcare die tekorten aan neurotransmitters heeft uitgevonden.
Het ADHD-keizerrijk heeft daar enkele jaren later handig op ingespeeld met dopamine.

Voordat Prozac in 1987 als nieuwe amfetaminedoping (phenylpropylamine ipv. phenylethylamine) in de handel kwam, was doping nog gewone doping, daarom verboden en daarom ook onder een opiumwetgeving.

Met het commercialiseren van deze nieuwe klasse, wou men niet het risico lopen op een negatief (doping)imago en nog minder op een vervelende opiumreglementering, vandaar dat de actieve dopingmetaboliet via een instabiele zuurstofbrug aan een ‘inerte’ stof als masker werd gekoppeld.

En toen werd de meest geniale commerciële leugen van de laatste twintig jaren bedacht.

De nieuwe doping kreeg een positief gelaat, het gelaat van de wondere medicatie, die tekorten, waaraan veel zieken (zie ook het off-label gebruik) kunnen lijden, zodanig kan recycleren (re-uptake), dat het dopingeffect zowaar echt de schijn kreeg van een miraculeuze genezing.

Iedereen geloofde het re-uptakeverhaal al moest men in de handboeken over de fysiologie van het neuron met de hand het heropnamemechanisme bijtekenen op de afbeeldingen van de opnames die met de elektronenmicroscoop werden gemaakt.

Handboeken van voor 1987 spreken en tonen niet eens heropnamedeeltjes.

In feite is dat ‘raadsel’ van het bijtekenen niet zo moeilijk op te lossen als we de moeite nemen om de literatuur er op na te slaan. Te beginnen met een stukje van de bladzijden 109 en 110 van Psychofarmaca door Solomon Snyder uit 1986/1988(Ned, vertaling).

[…] In Zweden bedacht Marie Asberg een manier om afwijkingen in de serotoninehuishouding van levende mensen vast te stellen. Ze nam monsters cerebrospinale vloeistof van depressieve patiënten en onderzocht deze op één van de afbraakproducten van serotonine. Deze meting leverde zelfs een betere maat op voor de afgifte van serotonine dan de eigenlijke serotonineconcentratie zelf, omdat bij sneller vurende serotonineneuronen de afgegeven serotonine direct wordt afgebroken en het verhoogde verbruik alleen in de toegenomen hoeveelheid stofwisselingsproducten terug is te vinden. Het serotoninegehalte in de neuronen zelf loopt niet terug omdat homeostatische mechanismen ervoor zorgen dat er telkens nieuw serotonine wordt aangemaakt. In hoofdstuk 3 zagen we hoe het dopaminepeil op vergelijkbare wijze constant wordt gehouden. […]

Grappig is de constatering dat er ondanks het toevoegen van die heropnamepomp voor serotonine in de tweede druk toch elders in de tekst nog de opmerking is blijven bestaan dat de afgegeven serotonine direct wordt afgebroken!

Achteraf leugens invoegen, wordt altijd wel ergens door verraden.

Zelfs op vandaag kan niemand dat re-uptake mechanisme wetenschappelijk bevestigen.

Dit verhaal heeft alleen gediend om gedurende meer dan twintig jaar vermeende zieken te drogeren met psychotica, zodat bij chronisch gebruik ervan (een ingestelde toxicomanie) bipolair diende gecorrigeerd te worden door ze chemisch te laten balanceren op de psychotica en de antipsychotica.

Meer dan twintig jaar lang verrijkte healthcare zich met de waan, dat men sukkelaars voor hun gezondheid behandelt met veilige medicatie, terwijl die sukkelaars eigenlijk een toxicomanie met psychotica aangesmeerd kregen en daar bovendien ook nog aan verslaafd zijn geraakt.

Vandaag is nog steeds niet duidelijk waarom artsen geen tekorten aan harddrugs meten, vooraleer men een toxicomanie met deze gevaarlijke en verslavende stoffen opstart.

Wel schijnt het ontstane dwangmatig psychotisch gedrag door een behandeling, een soort rustgevend effect te veroorzaken bij zowel de omgeving als de patiënten en het controleverlies over het gedrag wordt verklaard als een comorbiditeit.
Een medisch dogma waarover geen discussie mogelijk is.

Waarom blijven universiteiten en medische beroepen zwijgen over deze leugen?
Zelfs overheden vervalsen jaarlijkse verbruikgegevens van de psychotica die aan kinderen worden toegediend om geen maatregelen te hoeven nemen.
Zelfs artsen worden opgeleid om, bij sterfgevallen door chronisch te drogeren, niet eens een pulmonaire hypertensie te herkennen, omdat de veilige waan van de psychotica niet in gevaar mag komen.

Artsen beseffen zelfs niet eens dat men bij ADHD een chronische vasoconstrictie doet ontstaan, die bij hersencellen in volle groei de broodnodige zuurstofaanvoer verhindert, zodat op termijn een dementie kan ontstaan.
Hetzelfde wanneer deze harddrugs ook bij depressies chronisch de bloedvaten doen dichtklappen.

En dan hebben we het nog niet over het dichtklappen rond het hart.
Pulmonaire hypertensies met de amfetamine, hongerpreparaten zorgden ervoor dat in de jaren negentig, die amfetamines uit de handel werden gehaald.

De cocaïnes (methylphenidaat, Champix,Trazolan) en het nieuwe amfetaminepatrron van de SSRI’s, doen het op net dezelfde manier en sinds 23/12/2009 werd in Amsterdam al een departement opgericht om jonge dementen te behandelen.

Die jonge dementen zijn ziek aan wat men een ‘vasculaire’ Alzheimer heeft genoemd, de Alzheimer die ontstaat door de gekende amyloideplakken, die in feite niets anders zijn dan de afgestorven hersencellen, die kapot gemaakt werden, doordat de chronische vasoconstrictie van ADHD-medicatie en SSRI’s ervoor zorgde dat de broodnodige zuurstoftoevoer voor hen afgesloten is gebleven.

Vanaf nu, zal healthcare opnieuw heel rijk worden, met dure vaccinaties tegen die nieuwe Alzheimer, om zogezegd via het boosten van het immuunsysteem met genanoniseerde peptiden, de troep van kapotte hersencellen, die de eiwitplakken zijn, te proberen op te ruimen uit de hersenpan.

Maar wie garandeert, dat die genanoniseerde peptidenpatronen niet ook op het menselijk DNA zullen inwerken om testen uit te voeren, waarover niemand eigenlijk mag en kan spreken?
Iets zoals de wereldwijde tests met genanoniseerde squaleen, waarvoor de komedie van een voorbije grieppandemie als oogverblinding werd opgevoerd.

Waar blijven de wetenschappers, die aan universiteiten promoveren met dat soort van wetenschappelijke informatie?
Bang dat een succesvolle carrière zal gekraakt worden?

Succesvolle persconferentie

Succesvolle persconferentie

Verbazend hoe goed  deze deontologische regel voor journalisten werkt.

http://www.agjpb.be/vvj/pdf/geesteszieken.pdf

Die tips bepalen dat journalisten beter niet anders berichten dan het voorgeschreven frame en dat frame werd geschreven door Lilly, het farmaceutisch bedrijf dat met Prozac, Strattera, Zyprexa de maatschappij beschermt tegen alle wanen die verschillend zijn deze waarmee men commercieel heel machtig blijft.

Het succes van deze persconferentie op 12 februari 2010 om 11 uur in Sleidinge bestaat erin dat de pers als korps een signaal heeft gegeven dat getuigt van een grote solidariteit.

Het solidair zijn met de macht van het farmaceutisch bedrijf met een zakencijfer dat groter is dan het bruto nationaal product van ons land.

Het bedrijf dat in België weegt op het beleid van Volksgezondheid met een ex-medisch directeur, die nu voorzitter is van het directeurencomitee op dat departement

Het bedrijf dat de Europese Commissie kan laten stellen dat van alle doping met het nieuwe amfetaminepatroon maar eentje is dat veilig door de jeugd mag gebruikt worden, namelijk de nieuwe amfetamine van Lilly , terwijl diezelfde Europese Commissie precies een jaar eerder ook die doping voor de jeugd had verboden.

Beter nog …het bedrijf dat de Europese Commissie kon laten verordenen dat de fluoxetine van Lilly zelf veilig door de jeugd mag gebruikt worden, terwijl precies dezelfde fluoxetine van andere en generische bedrijven verboden is onder de 18 jaar, omwille van het gevaar op zelfmoordgedrag.
Een Europese Commissie die stelt dat fluoxetine en fluoxetine niet hetzelfde is en verschilt naargelang de kleur van het doosje waarin het verpakt is.

Het bedrijf dat in Nederland het CBG en de Staat bij de bestuursrechtbank voor de kar kon spannen om de eigen belangen te verdedigen in het geheimhouden van de Stratterageheimen.

Het bedrijf dat erin slaagde om Zyprexa in de handel te houden, terwijl in een en dezelfde periode er meer doden werden mee gerapporteerd dan bij Vioxx, dat omwille van het aantal doden, wel uit de markt werd gehaald.

Het bedrijf dat erin slaagde om Strattera als een totaal nieuwe molecule bij ADHD te lanceren, zogezegd zonder een opiumwetgeving, terwijl Strattera een vermomde Prozac is , al meer dan 25 jaar oud en tevens over hetzelfde nieuwe amfetaminepatroon beschikt dat men bij kinderen maar liefst tot vier keer hoger doseert dan  Prozac om die kinderen dwangmatig psychotisch te maken.

Het bedrijf dat met het nieuwe amfetaminepatroon van Prozac erin geslaagd was, dit voor de wereld verborgen te houden, door de lancering van het totaal verzonnen serotoninereuptakesprookje, en waardoor het complete medische establishment er commercieel is ingetrapt, door die stoffen omwille van het nieuwe sprookje buiten de  opiumwetgeving te houden.

Dit bedrijf schreef voor de beroepspers in België een deontologische regel, waaraan de journalisten zich dienen te houden om de belangen van dit bedrijf te vrijwaren.

Het grote succes van deze voorbije persconferentie bestaat erin, dat door de aanwezigheid van geen enkele journalist is aangetoond, dat de persvrijheid in dit land aan het handje loopt van een machtige farmaceutische lobby.

Zouden iconen als Peter Van der Meersch in de Standaard, die over die persvrijheid formidabel schijnheilig kan schrijven, al ooit eens verder hebben gekeken dan de lucratieve ivoren toren waarin ze opgesloten zitten?

Gekakel in medisch hoenderhok

Deze kwakkel bereikt ons vanuit de VS.

EXPOSED: “Scandalous Abuse” of the Elderly Being Killed With Psychiatric Medications
Elderly dementia patients are being subjected to “scandalous abuse” by being drugged with dangerous antipsychotic drugs, according to a letter by ten influential health organizations, published in The Daily Telegraph.

Hier is de hypocriete verontwaardiging totaal ongepast.

De antipsychotica worden VOLLEDIG TERECHT voorgeschreven, precies omdat de Alzheimer-medicatie waarmee men de sukkelaars behandelt, psychotica zijn, die dienen om ze te drogeren en ze daarmee enkele lucide momenten te bezorgen.

Maar die doping verwoest de nog overblijvende goede neuronen, waardoor niet alleen een groter controleverlies over gedrag maar ook wanen, hallucinaties, agressie en psychotisch gedrag ontstaat

En hoe corrigeert men die bijwerkingen?

Juist… met antipsychotica.
Farmaceutische kennis moet dringend de onkundige medische consumptiewereld terug op de juiste sporen krijgen.
Dit stukje uit DeStandaard is al bijna 2 jaar oud en illustreert een en ander.

Maar vooral …. nu hoor je het eens van een ander.

http://www.standaard.be/Krant/Tekst/Artikel.aspx?artikelId=9C1UA45Q&date=20080717&bijlage=

donderdag 17 juli 2008
Nieuw leven voor oude pillen
Tegen meer ziekten bruikbaar dan gedacht
© Frank Muller/03543164

BRUSSEL – Wetenschappers zoeken nieuwe toepassingen voor bestaande pillen, aan de hand van hun neveneffecten.
FARMACOLOGIE
Vóór Viagra als erectiepil alle verkooprecords brak, was het medicijn op de markt als behandeling tegen hartvang (angina pectoris, een beklemmende pijn op de borst). Pas toen artsen merkten welke aardige bijwerkingen het blauwe pilletje had, begonnen ze het ook voor andere zaken voor te schrijven.
Het bracht Duitse en Nederlandse bio-informatici op het idee om iets dergelijks ook met andere medicijnen te proberen. Van medicijnen die al op de markt zijn, is immers bewezen dat ze veilig zijn bij gebruik door mensen. Als ze dan nog voor andere ziekten dan waarvoor ze nu worden voorgeschreven bruikbaar zijn, scheelt dat aardig in de ontwikkelingskosten.

Geholpen door de computer ploegden de onderzoekers de bijsluiters van 750 medicijnen door, op zoek naar gemeenschappelijke nevenwerkingen van scheikundig heel verschillende medicijnen, zoals antidepressiva en maagzuurremmers. In het vakblad Science beschrijven de onderzoekers onder leiding van Monica Campillos en Peer Bork twintig medicijnen die, afgaand op hun gelijkende nevenwerkingen, vermoedelijk eenzelfde aangrijpingspunt in het lichaam hebben.

Laboratoriumtests bevestigden dat voor dertien van de twintig medicijnen.

Zo bleek de geheugenpil donepezil een doelwit te delen met het antidepressivum venlafaxine, wat doet hopen dat donepezil ook tegen depressie is in te zetten.
Het grote voordeel van dubbel gebruik van bestaande medicijnen is dat ze al tijdrovende en dure tests achter de rug hebben die hun veiligheid bij mensen hebben bewezen. Dat betekent dat ze veel sneller op de markt kunnen komen dan nieuw ontdekte moleculen, die vaak pas na vijftien jaar onderzoek in de apotheek liggen. (hvde)

————

Mijn commentaar toen:
Eigenlijk is dit bericht perfect de bevestiging van de theorie, waarmee ik probeer aan te tonen hoe SSRI’s en ADHD-medicatie in het organisme hun werking uitoefenen.
Chemisch worden psychotisch makende en hallucinoge stoffen in vier grote groepen ingedeeld.
Die stoffen horen samen, precies omdat in hun molecule een patroon voorkomt, waarmee ze het zenuwstelsel verwoesten.
In de bijdrage worden weliswaar commerciële epitheta gebruikt om de stoffen gunstig voor te stellen, maar farmacologisch hoort donepezil (als een piperidylbenzylaat) in dezelfde groep als cocaïne, methylphenidaat, trazodone en varenicline.

Terwijl de antidepressieve werking van venlafaxine wordt verklaard door het phenylethylamine-patroon (amfetamine) in de molecule.
Vandaar dat naar analogie met de leerpil (voor het pedagogisch comfort), deze cocaïnestof bij Alzheimer welluidend de geheugenpil wordt genoemd.
De bijdrage in de krant zou farmacologisch correcter geoogd hebben, als men voor zowel donepezil als voor venlafaxine er ook de andere (en minder gunstige) nevenwerkingen had bij vermeld.
Chronisch gebruik en hoge doseringen psychotica worden in de regel ‘bipolair’ gecorrigeerd met zeer winstgevende antipsychotica (neuroleptica).
Maar meestal verbloemt men met de foef, dat corrigeren met neuroleptica eigenlijk noodzakelijk is om er sommige ’symptomen’ van de aandoening mee te behandelen.

Terwijl bekend is dat psychotica nogal bedoeld zijn om psychotisch te maken – bemerk het dwangmatig psychotisch maken bij ADHD – en om daarmee een lucratieve iatrogene handel op te zetten, die men ‘medisch’ aan de man kan brengen.

Artsen beseffen heel goed dat ze als enigen mogen megablunderen.
Vandaar dit eerlijke citaat van een van hen:

“Het maakt niet uit of ik fouten maak, ik ben gedekt door de wet”

Gouden vrienden

Zegt de een….

in bijlage een tekst over synapsen en neuronen en hun werking.
Ik kan in deze tekst nergens een neurotransmitter re-uptake pomp vinden.
Zie bijlage
mvg

Waarop de ander zeer wijs reageert…

Hallo allemaal,

Zouden we hierover niet een vraag kunnen stellen aan prof. Dehue, want die doceert ook ‘wetenschapsgeschiedenis van de psychologie’ en daar passen deze verschillende opvattingen goed in.

In mijn tijd ging men in op de opeenvolging van alle theorieen betreffende o.a. neurotransmittersystemen enz.
Daar bleef natuurlijk steken bij de serotonine-heropname-remmers, met plaatjes waarin die heropnamepomp werd getekend.
Verder terug ging kennelijk niet.

Dat die pomp er in – en voor – 1976 nog niet inzat werd niet vermeld. Maar misschien is Groningen beter geinformeerd dan Leiden.

Maar ja, volgens het boek ‘de ziekte industrie’ kregen depressieven tussen 1945 en begin van de jaren 1970 nog gewoon amfetaminen en daar had je geen pomp bij nodig.

En toen gebeurde er een evolutionair wonder waar Darwin zich voor uit zijn graf gehesen zou hebben om het bij te mogen wonen, als hij er van af had geweten.

Toen paste de menselijke soort zich opeens en masse aan aan veranderende omstandigheden – namelijk de uitvinding van de reuptake-inhibitors – en ontstond uit het niets een reuptake-pump.

Het wonderlijke was dat de mens gewoon alleen maar een tekenpen hoefde te nemen en dat ding op een tekeningetje erbij kliederen en oeps……..iedereen had er ineens zo’n pompje bij.
Zelfs de creativiteit van de schepper verbleekt hierbij.

En wat zo leuk was, sinds dat pompje ineens erin evolueerde, transmuteerden ook ineens de amfetaminen tot serotonine-heropname-remmers.

Fernand had gelijk met zijn opmerking dat we nu de mooiste tijd van ons leven beleven: getuige te mogen zijn van deze ‘wonderen’ dat is echt iets voor bevoorrechten.

Dank je, dat je ons hiervoor de ogen hebt willen openen!!!!!

Zal ik toch eens Dehue vragen hoe het komt dat er in 1976 nog geen pompje in het systeem zat en in de jaren ‘80 ineens wel?

En in 1976 beschikte men toch ook al wel over behoorlijke microscopen.

Zou Korf niet in die pompjes geloven omdat hij nog is opgevoed met boeken zonder pompje en daarna nooit meer heeft willen bijscholen in de anatomie van de synaps?

Nieuw boek

Het establishment steekt zo in elkaar dat wetgevers, mainstreammedia en de gevestigde verspreiders van het vrije woord (uitgevers) beter geen gehoor geven aan waarschuwingen in verband met de echte gevaren waarmee een bevolking wordt bedreigd, zelfs met zogenoemde medische harddrugs.

Omdat ikzelf geen nodige fondsen kan gebruiken om het grote risico te nemen om weer eens zelf een publicatie te verzorgen, moet ik creatief tewerk gaan voor de publicatie van een nieuw boek.
Jammer genoeg, omdat daarom toegevingen gebeurden aan het prijskaartje per exemplaar.

De voornaamste punten die in het boek aan bod komen zijn:

1) Met de eigen logica van het medisch serotonine-fabeltje aantonen hoe depressies helemaal niets met serotonine te maken hebben en hoe SSRI’s eigenlijk geen SSRI’s zijn, maar doodgewone doping.

2) De manier uitleggen waarop Lilly de grote politiek naar de hand zet

3) De link leggen van bestaande studies naar dementie, en hoe die studies eigenlijk (misschien wel ongewild) vergaten de juiste conclusies te trekken, omdat men de machtige farmaceutische bedrijven niet voor het hoofd wil stoten.

Weet U dat sinds enkele maanden in Amsterdam een nieuw medisch departement is opgericht, voor de behandeling van ‘jonge’ dementen?
Terwijl niemand wil geweten hebben dat psychotica hersencellen en neuronen verwoesten, waardoor patiënten na 10 tot 20 jaar chronisch gebruik ‘vasculaire” Alzheimer krijgen.

Want zo noemt men de nieuwe ziekte.

Hoe oud zullen de kindjes zijn van 5 jaar, die nu aan de cocaïne of amfetamine gezet worden, als ze op een leeftijd gekomen zijn om ofwel superslim ofwel heel lucratief dement geworden te zijn?
Nu al lopen kindjes rond met wat men heel ‘eufemistisch’ ouderdomsverschijnselen is gaan noemen.

Healthcare staat alvast al klaar om ze op te vangen.

De ambitie van het Alzheimercentrum VUmc is om uit te groeien tot het leidende centrum op het gebied van dementie op jonge leeftijd. (23/12/2009)
http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Deze uitgave kan online gekocht worden via : Unibook.  (harde kaft)

Voor verdeling naar boekenzaken en ook voor online verkoop is een zachte kaftversie voorzien bij lulu.com in de VS.