XTC promoten om nakende Alzheimer-golf door ADHD-en depressiegeblunder te maskeren

Gedragsstoornissen zijn geen neurobiologische aandoening.
Serotonine en dopaminetekorten bestaan eenvoudigweg niet.
Het reuptakeverhaal is verzonnen om daarmee te vermijden dat psychotica amfetamine-of cocaïnedoping worden genoemd.

Daarom dat men het werkingsmechanisme ervan als onbekend heeft uitgeroepen.

Wat wel bestaat zijn de aandoeningen die ontstaan wanneer als voorwendsel van de ziekte van de gedragskenmerken, men drogeert of dwangmatig psychotisch maakt met psychotica.
Strattera bracht opheldering in deze mythe.

Met Prozac kon Eli Lilly meer dan twintig jaar geleden vermijden dat bekend zou raken dat het nieuwe antidepressivum steunde op het drogeren met het nieuwe amfetaminepatroon.
Immers, mogelijke chemische variaties op het oude patroon waren toen statistisch uitgeput.

Een fabel met serotoninetekorten werd bedacht, de reuptake ervan verzonnen en serotonine toevoegen bij niet-aantoonbare tekorten was succesvol omdat niemand de echte waarheid maar ook durfde vermoeden.

In 2003 kwam Strattera als een redmiddel bij ADHD.

ADHD behandelen steunt sinds het begin, op het dwangmatig psychotisch maken met hoge doseringen psychotica (amfetamine of cocaïne).

Strattera (atomoxetine), werd begin de jaren 1980 voor het eerst gesynthetiseerd als tomoxetine.
Twee studies erover dateren uit 1985, dezelfde periode als het ontstaan van Prozac.

Zuiver chemisch bestaat de actieve stof van zowel fluoxetine (Prozac) als atomoxetine (Strattera) uit identiek dezelfde phenylpropylamine, namelijk, toen, de eerste stof met het nieuwe amfetaminepatroon.
Op moleculair gewichtsbasis bevat Strattera zelfs 18% meer van de nieuwe doping.

Maar omdat het behandelen van ADHD vereist dat men psychotica, als doping, doseert tot dwangmatig psychotisch, behandelt men kinderen met Strattera met een DDD van 80mg/70kg lichaamsgewicht, terwijl depressies met Prozac, alleen maar gedrogeerd worden met 20mg/70kg lichaamsgewicht van hetzelfde nieuwe amfetaminepatroon.

Het bedrijf stelt alles in het werk om zowel universiteiten, overheden, medische literatuur weg te houden van deze simpele wetenschap.

Vandaar, de reclameslogan dat Strattera een volledig nieuwe stof zou zijn in de behandeling van ADHD.
Alles wat daar tegenin gaat, wordt als niet wetenschappelijk weggelachen.

Maar waarom verklaarde ineens de ganse wereld , onder impuls van Eli Lilly, dat van alle SSRI’s alleen maar Prozac (fluoxetine) veilig geacht wordt voor gebruik bij kinderen?

Medisch wetenschappelijke literatuur , de reclamejongens en meisjes van het bedrijf en zelfs FDA, CBG en WHO zweren erbij dat Strattera totaal verschillend is van Prozac.

Hoe kon Eli Lilly dan zowel EMEA als de Europese Commissie overtuigen dat Prozac, veilig is voor kinderen, als niet het argument werd gehanteerd, dat precies dezelfde stof in Strattera wel veilig geacht wordt?

Welk ander argument zou het bedrijf voorgewend hebben voor deze commerciële demarche?
Want commercieel was het in elk geval.

Zelfs zo fantastisch commercieel, dat Europa besliste dat alleen de fluoxetine van Eli Lilly garant staat voor die veiligheid bij kinderen, terwijl dezelfde fluoxetine van generische bedrijven voor kinderen verboden blijft.

Allicht beter te begrijpen door personen zonder chemische vorming, maar wel opgeleid in de hypnotiserende kunst van het reclamebedrijf.

Een dubbele boodschap dus, misschien wel om de believers te laten geloven dat Strattera toch een andere stof is dan hoog gedoseerde of vermomde Prozac.

Wel maakte Strattera duidelijk,

dat het nieuwe amfetaminepatroon (phenylpropylamine ipv. phenylethylamine) eigenlijk ook onder een opiumwetgeving had moeten gebracht worden,

dat men bij depressies helemaal geen serotonine regelt, helemaal geen reuptake bezorgt, maar alleen simpel drogeert met psychotica, wat uiteindelijk zorgt voor meer depressies, zelfmoorden en agressief of ongecontroleerd gedrag,

dat hoge doseringen doping (psychotica) goed bruikbaar zijn om bij ADHD een waan van dociel gedrag te veroorzaken, door dwangmatig psychotisch te maken om daardoor bijkomend neuroleptica te kunnen slijten.

Nu blijkt dat studies aangeven (zonder dat de auteurs evenwel tot conclusies durven komen, omwille van carrièreplanning of andere zakelijke redenen), dat het chronisch gebruik van psychotica, die de bloedvaten doen dichtklappen, er uiteindelijk voor zorgt dat (door zuurstoftekort) gedode hersencellen ontstaan, die eigenlijk beter
waren blijven leven, om situaties van vroeger met nieuwe situaties te kunnen vergelijken.

Die dode hersencellen zijn dan de beruchte plakken, die als een oorzaak worden geacht van de ziekte van Alzheimer.

Vandaar dat sinds december 2009 academisch al departementen ontstaan voor de behandeling van jonge dementen.
Een Alzheimer-epidemie is op komst.
Steeds meer jongeren lijden aan wat men ouderdomsverschijnselen is gaan noemen.

Overheid en geneeskunde zijn op de hoogte.
Er komt nattigheid van.
Maar er stelt zich een imagoprobleem.

Een kolossale megablunder – door eigen schuld – toegeven, zit er niet in.

Men speelt het handig.

Het is bekend dat uitbehandelde ADHD’ers en zelfs depressieven hun toevlucht zoeken in een blijvende psychoticatherapie, maar dan van het alternatieve circuit.

XTC heeft net een zo actief amfetaminepatroon als de nieuwe amfetaminepatronen waarmee men legaal vermeende aandoeningen drogeert of waarmee men dwangmatig psychotisch maakt.
XTC behandelt net zo goed depressies als ADHD, in hogere doseringen, dan.
XTC gebruiken, kan daarom net zo goed door CLB of Zitstil aangeraden worden, wanneer zij de diagnose stellen.
XTC gebruiken zal net zo veilig zijn, als het door CLB of Zitstil goed zal voorgeschreven zijn (het adagio van CBG, dat nu nog geldt voor de geneeskunde).

Wanneer de echte Alzheimer-pandemie zal losbarsten, zullen de vrienden van de ontslagnemende minister van Volksgezondheid dan de zwarte piet doorgeschoven krijgen.
In ruil daarvoor mogen ze heel rijk worden door recreatief en zelfs therapeutisch de aandoeningen te behandelen waarvan artsen toch niet zelf een diagnose kunnen stellen.

Zo raken die artsen van de hypocrisie af, en krijgen ze toch hun klandizie terug via de echte aandoeningen die ontstaan door psychoticagebruik.
Zowel het legale als het illegale.

Maar vooral … op die manier, hoopt men dat niemand de op til zijnde dementie-epidemie aan het geblunder van domgehouden zenuwartsen zal wijten.

Ook benieuwd hoe de maatschappij zal reageren als publiek bekend zal raken welk bedrijf de nieuwe XTC-capsulen produceert, waarvoor volksgezondheid begin juli dit jaar promotie maakte bij het establishment, in plaats van de bevolking te waarschuwen voor het gevaar ervan.

Zelf ben ik spijtig dat ik door het beroepsgeheim de maatschappij niet mag wakker schudden.

En mocht politie of parket toch nieuwsgierigheid aan de dag willen leggen, dan hou ik mij nog bijna dagelijks aan de goede raad die ik drie jaar geleden bij de Orde van Apothekers heb gekregen.
Na een klacht tegen mij door de orde van geneesheren en een stroman van de industrie, waarvoor ik ben vrijgesproken.
Laat gevoelige materie onvindbaar blijven, was toen het dwingende advies.

Wat ik beschrijf is bekende materie die de farmaceutische industrie en de overheid voor de bevolking en het medisch bedrijf willen verbergen.

Ooit stelt men zich de vraag: vanwaar komen al die Alzheimers?
Overheid en healthcare zullen antwoorden: door het (voortaan gedoogde) XTC-misbruik.

Tegen die tijd hoopt men dat ‘vergeten’ zal zijn, dat artsen en geneeskunde hun imago misbruikten om zenuwcellen en hersencellen bij de bevolking te verwoesten.
Misschien wel … om echt te ‘vergeten’?

.

Titanen melken ziekteverzekering

Sinds de geneeskunde wetenschappelijk ervoor zorgde dat het pedagogisch comfort in de zorg en de opvoeding als een symptoom van nieuwe ziekten bij zorgbehoevenden of kinderen kan geprojecteerd worden, barstte de strijd los om de nieuwe aandoeningen te behandelen, door ze vooral in stand te houden.

Vermomde amfetamines (SSRI’s) stellen een toxicomanie in, die psychotisch maakt, en zodanig verslavend zijn, dat een behandeling ermee zelfs nooit ‘geneest’.
Bij patiënten met vermeende tekorten aan iets dat niemand kan aantonen.
Beter nog, niemand kan bovendien aantonen op welke manier psychotica wat dan ook zouden toevoegen aan de geprojecteerde en vermoedelijke tekorten.

Omdat bekend is, dat drogeren met amfetamine of cocaïnestoffen, lekker hyperkinetisch en actief maakt, vond men de aandoening uit van het lekker actief zijn.

Bij twijfel aan de diagnose, bracht een proefverpakking redding.
Immers veel hoger doseren, kalmeert dan weer, omwille van dwangmatig psychotisch gemaakt, waarmee uiteindelijk de industrie der titanen bipolair met antipsychotica kan bijspringen.

Wanneer drankzuchtigen zorg behoeven door hun probleem, is dit meteen de reden om dit als een ziekte te behandelen.

En hoe redeneert het titanenvolk?

Een toxicomanie die de drankindustrie rijker maakt is ongezond voor de eigen aandeelhouders.

Voortaan geneest men de drankzucht door simpelweg de ene toxicomanie te vervangen door een andere.
Baclofen, dat recent heel actueel en gegeerd wordt, is een chemische verestering van een amfetaminecomponent met het gamma-hydroxyboterzuur (beter bekend en aldus heel geliefd als : vloeibare XTC).
Baclofen bezorgt precies dezelfde roes, maar maakt de titanen rijker.

Voordeel van de medicatie in dat soort situaties, is dat artsen meestal alleen maar weten hoe veilig medicatie is en met te verwaarlozen nevenwerkingen.
De stof is immers in de handel, geregistreerd en uitgetest, luidt het.

Wanneer het arbeidscomfort van waakdiensten ’s nachts in zorginstellingen en rusthuizen, moet beschermd worden, kan dit eveneens als een aandoening geprojecteerd worden op de patiënten.

Sinds de benzodiazepines als slaapmiddelen een vervelende reputatie genoten, kwam de redding door een (door de ziekteverzekering vergoedbaar) ‘onschuldig’ gewaand antidepressivum, dat -echt waar- ook zorgt voor een rustige slaap.

Trazodone (Trazolan, Nestrolan, Doctrazodone) is een dubbele molecule, die door de spijsvertering wordt gesplitst (vandaar het slaperig gevoel) en waarbij na enkele uren slaap, de actieve stof mCPP wordt vrijgesteld.

mCPP is een cocaïnevariant die wanneer als een zuivere stof, op de concurrerende en illegale markt wordt aangeboden, onder een opiumwetgeving valt en (nog) niet vergoed wordt door de ziekteverzekering.

Ook cocaïnestoffen zijn psychotica, vandaar het zeer hoge verbruik van (ook vergoedbare) antipsychotica (neuroleptica) in zorginstellingen en rusthuizen.
Titanen gniffelen.

Nu kan natuurlijk wel gesteld worden dat verstokte rokers uiteindelijk het establishment zullen verrijken wanneer ze terminaal zullen uitdoven aan longkanker, maar het oogt veel cleaner wanneer men de uitstoot van schadelijke gassen voor de medemens kan beperken.
En hoe redeneert het titanenvolk?

Een toxicomanie die de tabaksindustrie rijker maakt is ongezond voor de eigen aandeelhouders.

Vandaar dat die zieken of verslaafden aan de tabak, lucratief en medisch op een andere toxicomanie gezet worden.
Eerst kwam Zyban (zelfde amfetamine als Wellbutrin) en later Champix, een cocaïnevariant.
Champix wordt nu ook vergoed door de ziekteverzekering.

Door cardiologen onwetend te houden over het echte werkingsmechanisme van de wondermedicatie, gebeurt het af en toe wel eens dat een oudere roker, die anders misschien wel 100 had kunnen worden door te blijven roken, nu plots onverklaarbaar doodvalt omdat niemand schijnt te weten, hoe men de maatschappij rookvrij maakt door een cocaïnetoxicomanie in te stellen en de (cardiale?) nevenwerkingen ervan probeert te behandelen.
Zelfs bij ouderlingen.

Anders wel benieuwd wanneer andere academische instellingen dan VU-Amsterdam hun commerciële leuze zullen bekend maken, om in te spelen op ouderdomsverschijnselen, die ontstaan door het jarenlange toedienen van middelen die bloedvaten doen dichtklappen en daardoor een zuurstofvoorziening in hersenen en hart verstoren.

http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Het Alzheimercentrum VU medisch centrum is één van de vier Alzheimercentra in Nederland. De speerpunten van het onderzoek van het Alzheimercentrum VUmc zijn vroegdiagnostiek, dementie op jonge leeftijd en nieuwe therapievormen. De ambitie van het Alzheimercentrum VUmc is om uit te groeien tot het leidende centrum op het gebied van dementie op jonge leeftijd.

Hoe dwangmatig psychotisch drogeert de arts je om normaal te zijn?

Reality in een ziekenhuis.
Een meisje, net zou oud als mijn oudste dochter (17), wordt therapeutisch gedrogeerd met een cocaïnestof, zo hoog gedoseerd  alsof ze 140 kg zou wegen.

Omdat methylphenidaat een psychoticum is, wordt het aldus ontstane psychotisch gedrag (als een comorbiditeit)  gecorrigeerd met Seroquel, een succesnummer uit de reeks van de atypische antipsychotica.

Niettegenstaande psychotica ook anorectica zijn en ervoor zorgen dat de groei stilvalt en door de verminderde eetlust ook die 140 kg verminderen, wordt de dosering niet aangepast aan het gewicht (30mg/70 kg lichaamsgewicht), wel integendeel, het beoogde doel bereikt men alleen door steeds hoger te doseren.
Handig daarbij zijn de lucratieve neuroleptica, die dan wel weer het gewicht op peil houden, zodanig zelfs dat bij sommigen diabetes wordt uitgelokt.
Suikerziekete, eveneens als een comorbiditeit van de ziekte natuurlijk.

Iets anders durven denken is helemaal niet medisch, maar wel des duivels.

Uiteindelijk maken de artsen er zich vanaf door te stellen, dat de ziekte niet te genezen is en wanneer de patiënt dan dwangmatig psychotisch normaal begint te lijken en nog niet zelfmoordde, opteert men voor ‘ontslag’.
Immers de omgeving wou directe resultaten.
Het directe resultaat is een genormaliseerde patiënt, die het ziekenhuis, jammer genoeg niet als een robot, binnenkwam,  zonder medicatie.
Daar werd als bij wonder een vreselijke ziekte ontdekt en behandeld, waardoor bij ontslag ADHD-medicatie, antidepressiva, neuroleptica, kalkpreparaten (tegen botontkalking)  en soms ook nog diabetesmedicatie worden gebruikt.

Pukkelpoppers bij overheid en geneeskunde onderhouden dagelijks het feest van healthcare.
Stel je voor dat volksgezondheid verhinderde dat bekend zou raken dat  XTC in doseringen van 183mg in omloop is.
Had het bekend maken ervan de pret kunnen bederven op het festivalgebeuren?

Of  wou men alleen maar therapeutische indicaties testen?

Misschien behandelde men het meisje, zo oud als mijn oudste dochter, ook therapeutisch beter op de jubilerende weide, dan in het ziekenhuis waar artsen al een beetje tuuut  zijn van het eigen succes.

Want nu blijken psychotica ook nog een medische ‘vasculaire’ dementie te kunnen veroorzaken.
Goed nieuws voor die specialisten… maar ook voor … rimpelrock.
Het festival voor zij die in de toekomst aan de ‘plakken’ van Alzheimer zullen lijden.

Niemand zal het weten, want wie zal zich herinneren, dat ik het ooit heb gezegd?

Pillen die slimmer maken.

Media bestoken het publiek met een slogan dat de doping die medisch wordt aangewend bij vermeende aandoeningen, slimmer zou maken.

Het gaat over de amfetamine- en cocaïnederivaten bij ADHD, depressie en tal van nieuwe commerciële kwaaltjes.

Jezelf als multidisciplinair uitroepen, volstaat daarbij om artsen een diagnose naar keuze te laten stellen.

Vanaf dit punt begint het slimmer zijn.

Alvast slimmer dan de arts, want die weet alleen maar dat hij niet weet hoe die pillen werken en nog minder dat de commerciële aandoening waaraan men lijdt, een aandoening is, die iemand onterecht dom heeft gemaakt.

De media toonden het publiek de weg naar slim zijn en wijsheid.

Cocaïne- en amfetaminederivaten verkregen het label van veilige stoffen, omdat niemand nog wil weten hoe ze werken en omdat artsen ze als medicatie mogen voorschrijven.

Maar als niemand weet hoe die medicatie slimmer maakt, hoe weet men dan waarom ze veilig zijn?
Stel nu nog dat de slimste van alle artsen het grote geheim van die wijsheid aan de media en aan iedereen die zich als multidisciplinair heeft gekroond, zou hebben toevertrouwd, maakt dit dan meteen elke andere arts zo dom, dat niemand van hen nog weet hoe doping werkt?

Voortaan weten alleen de media en de multidisciplinairen het:
drogeren met amfetamine- en(of) cocaïne maakt slimmer.

En als je het nu aan artsen vraagt, waarom maakt drogeren slimmer?
“Daarom”.

Het kost een consultatie, die zelfs nog door de staat wordt terugbetaald.
Zelfs de staat heeft baat bij slimmere onderdanen.

Tot zover lijkt het erop dat artsen stilaan onderdoen in wijsheid en slimme kennis.

Niets is minder waar.

Artsen veinzen alleen maar dit soort van onnozelheid.

Ze behouden een commerciële sleutelpositie bij het dealen omdat legale doping als medisch wordt voorgesteld.
Ieder ander die legale doping zou verdelen, zou de diagnose van een nieuwe nepaandoening moeten

stellen, en zelfs het stellen van een nepdiagnose is nog steeds een onwettige uitoefening van de geneeskunde, als dit niet door een arts gebeurt.

Maar dat is niet alles.

Medische wijsheid is immers niet gegeven aan media of aan multidisciplinairen.
Met de staat kwam het tot een overeenkomst waarbij het voorwenden van slimmer makende harddrugs een zeer lucratief zorgcircuit en vooral heel wat nieuwe medische specialismen kan tot stand brengen.

Slimmer makende pillen moeten chronisch worden geslikt.
Want daarmee vermijdt men,dat zou moeten gewaarschuwd worden tegen hun verslavend effect.

Slimmer makende pillen behandelen nieuwe nepaandoeningen, en alleen maar artsen weten dat die aandoeningen ook min of meer vervelende comorbiditeiten veroorzaken.
En daarmee vermijdt men dat het gaat over de nevenwerkingen, die ontstaan wanneer chronisch psychotica wordt geslikt.

Vandaar dat het controleverlies over gedrag (agressie, tics, wanen, stemmen horen, zelfmoordneigingen) eufemistisch “karaktersstoornissen” wordt genoemd.

Bijkomend het verlossend gebruik van de zeer winstgevende antipsychotica.
Geen kat die daarbij bedenkt, dat vooraleer slimmer te willen worden door de nepaandoening te behandelen, dat die nepaandoening sluimerend ook dommer had gemaakt door een comorbiditeit die nu ook al neuroleptica vereist.

Sluimerend, omdat het slimmer maken, ook een en ander doet vergeten, onder meer de vaststelling dat psychotisch gedrag eigenlijk maar begon voor te vallen, wanneer het slimmer zijn door pillen ook begon.

Met de tijd werd intussen duidelijk dat slim zijn geen synoniem is van veel weten en goed kunnen onthouden.
Steeds meer vertonen slim gemaakte patiënten tekenen van wat men ‘ouderdomsverschijnselen’ heeft genoemd.

Nu is het wel zo dat ouderdom meestal aan wijsheid wordt gekoppeld, maar die ‘vergeet’verschijnselen zouden eigenlijk een comorbiditeit zijn van de nepaandoening, waarvan het behandelen ook slimmer (of wijzer) moest maken.

Vandaar dat sinds enkele maanden in Nederland al een nieuw departement gedoopt werd op een universitaire medische campus.
Voor het behandelen van jonge ‘vasculaire’ Alzheimers.
Het meest typerende daarbij is dat handig vergeten wordt of die ouderdomsverschijnselen bij jongeren ook optraden wanneer men niet alleen dommer was, maar ook onbehandeld leed aan de modieuze ziekte.

Iatrogene comorbiditeiten, zeg maar.
Maar zo slim zijn alleen maar de allerslimsten, zelfs bij artsen

Vandaar dat de meeste artsen voortaan ook beginnen te slikken, al was het maar om tot het inzicht te komen dat een iatrogene comorbiditeit eigenlijk gewoon een bijwerking van psychotica heet.

Maar hoeft die wijsheid eigenlijk wel?
Presteren artsen immers financieel niet veel beter met: ‘werkingsmechanisme onbekend’ ?

Megablunder na drie jaar

Geneeskunde vermoedt dat het veroorzaken van pedagogisch ongemak, het hebben van concentratiestoornissen en even de moed laten zakken, te wijten zou zijn aan serotonine- of dopaminetekorten.

Vandaar het supplementaire, maar lucratieve nieuwe vermoeden dat een zware neurologische stoornis die tekorten zou veroorzaken.

Recente wetenschappelijke studies tonen aan dat serotonine of dopamine daar helemaal niets mee te maken hebben. (mijn laatste boek ISBN: 978-908152130-7)

Dus geen neurologische aandoening  als oorzaak van ADHD- of depressief gedrag.

Wel toont evidence (van de bekende ‘evidence based medicine’) aan dat patiëntjes en moedelozen duidelijke tekorten vertonen aan cocaïnepreparaten en (of) stoffen met zowel het oude als het nieuwe amfetaminepatroon.

Het is nu precies omwille van dat nieuwe amfetaminepatroon dat healthcare die tekorten aan neurotransmitters heeft uitgevonden.
Het ADHD-keizerrijk heeft daar enkele jaren later handig op ingespeeld met dopamine.

Voordat Prozac in 1987 als nieuwe amfetaminedoping (phenylpropylamine ipv. phenylethylamine) in de handel kwam, was doping nog gewone doping, daarom verboden en daarom ook onder een opiumwetgeving.

Met het commercialiseren van deze nieuwe klasse, wou men niet het risico lopen op een negatief (doping)imago en nog minder op een vervelende opiumreglementering, vandaar dat de actieve dopingmetaboliet via een instabiele zuurstofbrug aan een ‘inerte’ stof als masker werd gekoppeld.

En toen werd de meest geniale commerciële leugen van de laatste twintig jaren bedacht.

De nieuwe doping kreeg een positief gelaat, het gelaat van de wondere medicatie, die tekorten, waaraan veel zieken (zie ook het off-label gebruik) kunnen lijden, zodanig kan recycleren (re-uptake), dat het dopingeffect zowaar echt de schijn kreeg van een miraculeuze genezing.

Iedereen geloofde het re-uptakeverhaal al moest men in de handboeken over de fysiologie van het neuron met de hand het heropnamemechanisme bijtekenen op de afbeeldingen van de opnames die met de elektronenmicroscoop werden gemaakt.

Handboeken van voor 1987 spreken en tonen niet eens heropnamedeeltjes.

In feite is dat ‘raadsel’ van het bijtekenen niet zo moeilijk op te lossen als we de moeite nemen om de literatuur er op na te slaan. Te beginnen met een stukje van de bladzijden 109 en 110 van Psychofarmaca door Solomon Snyder uit 1986/1988(Ned, vertaling).

[…] In Zweden bedacht Marie Asberg een manier om afwijkingen in de serotoninehuishouding van levende mensen vast te stellen. Ze nam monsters cerebrospinale vloeistof van depressieve patiënten en onderzocht deze op één van de afbraakproducten van serotonine. Deze meting leverde zelfs een betere maat op voor de afgifte van serotonine dan de eigenlijke serotonineconcentratie zelf, omdat bij sneller vurende serotonineneuronen de afgegeven serotonine direct wordt afgebroken en het verhoogde verbruik alleen in de toegenomen hoeveelheid stofwisselingsproducten terug is te vinden. Het serotoninegehalte in de neuronen zelf loopt niet terug omdat homeostatische mechanismen ervoor zorgen dat er telkens nieuw serotonine wordt aangemaakt. In hoofdstuk 3 zagen we hoe het dopaminepeil op vergelijkbare wijze constant wordt gehouden. […]

Grappig is de constatering dat er ondanks het toevoegen van die heropnamepomp voor serotonine in de tweede druk toch elders in de tekst nog de opmerking is blijven bestaan dat de afgegeven serotonine direct wordt afgebroken!

Achteraf leugens invoegen, wordt altijd wel ergens door verraden.

Zelfs op vandaag kan niemand dat re-uptake mechanisme wetenschappelijk bevestigen.

Dit verhaal heeft alleen gediend om gedurende meer dan twintig jaar vermeende zieken te drogeren met psychotica, zodat bij chronisch gebruik ervan (een ingestelde toxicomanie) bipolair diende gecorrigeerd te worden door ze chemisch te laten balanceren op de psychotica en de antipsychotica.

Meer dan twintig jaar lang verrijkte healthcare zich met de waan, dat men sukkelaars voor hun gezondheid behandelt met veilige medicatie, terwijl die sukkelaars eigenlijk een toxicomanie met psychotica aangesmeerd kregen en daar bovendien ook nog aan verslaafd zijn geraakt.

Vandaag is nog steeds niet duidelijk waarom artsen geen tekorten aan harddrugs meten, vooraleer men een toxicomanie met deze gevaarlijke en verslavende stoffen opstart.

Wel schijnt het ontstane dwangmatig psychotisch gedrag door een behandeling, een soort rustgevend effect te veroorzaken bij zowel de omgeving als de patiënten en het controleverlies over het gedrag wordt verklaard als een comorbiditeit.
Een medisch dogma waarover geen discussie mogelijk is.

Waarom blijven universiteiten en medische beroepen zwijgen over deze leugen?
Zelfs overheden vervalsen jaarlijkse verbruikgegevens van de psychotica die aan kinderen worden toegediend om geen maatregelen te hoeven nemen.
Zelfs artsen worden opgeleid om, bij sterfgevallen door chronisch te drogeren, niet eens een pulmonaire hypertensie te herkennen, omdat de veilige waan van de psychotica niet in gevaar mag komen.

Artsen beseffen zelfs niet eens dat men bij ADHD een chronische vasoconstrictie doet ontstaan, die bij hersencellen in volle groei de broodnodige zuurstofaanvoer verhindert, zodat op termijn een dementie kan ontstaan.
Hetzelfde wanneer deze harddrugs ook bij depressies chronisch de bloedvaten doen dichtklappen.

En dan hebben we het nog niet over het dichtklappen rond het hart.
Pulmonaire hypertensies met de amfetamine, hongerpreparaten zorgden ervoor dat in de jaren negentig, die amfetamines uit de handel werden gehaald.

De cocaïnes (methylphenidaat, Champix,Trazolan) en het nieuwe amfetaminepatrron van de SSRI’s, doen het op net dezelfde manier en sinds 23/12/2009 werd in Amsterdam al een departement opgericht om jonge dementen te behandelen.

Die jonge dementen zijn ziek aan wat men een ‘vasculaire’ Alzheimer heeft genoemd, de Alzheimer die ontstaat door de gekende amyloideplakken, die in feite niets anders zijn dan de afgestorven hersencellen, die kapot gemaakt werden, doordat de chronische vasoconstrictie van ADHD-medicatie en SSRI’s ervoor zorgde dat de broodnodige zuurstoftoevoer voor hen afgesloten is gebleven.

Vanaf nu, zal healthcare opnieuw heel rijk worden, met dure vaccinaties tegen die nieuwe Alzheimer, om zogezegd via het boosten van het immuunsysteem met genanoniseerde peptiden, de troep van kapotte hersencellen, die de eiwitplakken zijn, te proberen op te ruimen uit de hersenpan.

Maar wie garandeert, dat die genanoniseerde peptidenpatronen niet ook op het menselijk DNA zullen inwerken om testen uit te voeren, waarover niemand eigenlijk mag en kan spreken?
Iets zoals de wereldwijde tests met genanoniseerde squaleen, waarvoor de komedie van een voorbije grieppandemie als oogverblinding werd opgevoerd.

Waar blijven de wetenschappers, die aan universiteiten promoveren met dat soort van wetenschappelijke informatie?
Bang dat een succesvolle carrière zal gekraakt worden?

Gekakel in medisch hoenderhok

Deze kwakkel bereikt ons vanuit de VS.

EXPOSED: “Scandalous Abuse” of the Elderly Being Killed With Psychiatric Medications
Elderly dementia patients are being subjected to “scandalous abuse” by being drugged with dangerous antipsychotic drugs, according to a letter by ten influential health organizations, published in The Daily Telegraph.

Hier is de hypocriete verontwaardiging totaal ongepast.

De antipsychotica worden VOLLEDIG TERECHT voorgeschreven, precies omdat de Alzheimer-medicatie waarmee men de sukkelaars behandelt, psychotica zijn, die dienen om ze te drogeren en ze daarmee enkele lucide momenten te bezorgen.

Maar die doping verwoest de nog overblijvende goede neuronen, waardoor niet alleen een groter controleverlies over gedrag maar ook wanen, hallucinaties, agressie en psychotisch gedrag ontstaat

En hoe corrigeert men die bijwerkingen?

Juist… met antipsychotica.
Farmaceutische kennis moet dringend de onkundige medische consumptiewereld terug op de juiste sporen krijgen.
Dit stukje uit DeStandaard is al bijna 2 jaar oud en illustreert een en ander.

Maar vooral …. nu hoor je het eens van een ander.

http://www.standaard.be/Krant/Tekst/Artikel.aspx?artikelId=9C1UA45Q&date=20080717&bijlage=

donderdag 17 juli 2008
Nieuw leven voor oude pillen
Tegen meer ziekten bruikbaar dan gedacht
© Frank Muller/03543164

BRUSSEL – Wetenschappers zoeken nieuwe toepassingen voor bestaande pillen, aan de hand van hun neveneffecten.
FARMACOLOGIE
Vóór Viagra als erectiepil alle verkooprecords brak, was het medicijn op de markt als behandeling tegen hartvang (angina pectoris, een beklemmende pijn op de borst). Pas toen artsen merkten welke aardige bijwerkingen het blauwe pilletje had, begonnen ze het ook voor andere zaken voor te schrijven.
Het bracht Duitse en Nederlandse bio-informatici op het idee om iets dergelijks ook met andere medicijnen te proberen. Van medicijnen die al op de markt zijn, is immers bewezen dat ze veilig zijn bij gebruik door mensen. Als ze dan nog voor andere ziekten dan waarvoor ze nu worden voorgeschreven bruikbaar zijn, scheelt dat aardig in de ontwikkelingskosten.

Geholpen door de computer ploegden de onderzoekers de bijsluiters van 750 medicijnen door, op zoek naar gemeenschappelijke nevenwerkingen van scheikundig heel verschillende medicijnen, zoals antidepressiva en maagzuurremmers. In het vakblad Science beschrijven de onderzoekers onder leiding van Monica Campillos en Peer Bork twintig medicijnen die, afgaand op hun gelijkende nevenwerkingen, vermoedelijk eenzelfde aangrijpingspunt in het lichaam hebben.

Laboratoriumtests bevestigden dat voor dertien van de twintig medicijnen.

Zo bleek de geheugenpil donepezil een doelwit te delen met het antidepressivum venlafaxine, wat doet hopen dat donepezil ook tegen depressie is in te zetten.
Het grote voordeel van dubbel gebruik van bestaande medicijnen is dat ze al tijdrovende en dure tests achter de rug hebben die hun veiligheid bij mensen hebben bewezen. Dat betekent dat ze veel sneller op de markt kunnen komen dan nieuw ontdekte moleculen, die vaak pas na vijftien jaar onderzoek in de apotheek liggen. (hvde)

————

Mijn commentaar toen:
Eigenlijk is dit bericht perfect de bevestiging van de theorie, waarmee ik probeer aan te tonen hoe SSRI’s en ADHD-medicatie in het organisme hun werking uitoefenen.
Chemisch worden psychotisch makende en hallucinoge stoffen in vier grote groepen ingedeeld.
Die stoffen horen samen, precies omdat in hun molecule een patroon voorkomt, waarmee ze het zenuwstelsel verwoesten.
In de bijdrage worden weliswaar commerciële epitheta gebruikt om de stoffen gunstig voor te stellen, maar farmacologisch hoort donepezil (als een piperidylbenzylaat) in dezelfde groep als cocaïne, methylphenidaat, trazodone en varenicline.

Terwijl de antidepressieve werking van venlafaxine wordt verklaard door het phenylethylamine-patroon (amfetamine) in de molecule.
Vandaar dat naar analogie met de leerpil (voor het pedagogisch comfort), deze cocaïnestof bij Alzheimer welluidend de geheugenpil wordt genoemd.
De bijdrage in de krant zou farmacologisch correcter geoogd hebben, als men voor zowel donepezil als voor venlafaxine er ook de andere (en minder gunstige) nevenwerkingen had bij vermeld.
Chronisch gebruik en hoge doseringen psychotica worden in de regel ‘bipolair’ gecorrigeerd met zeer winstgevende antipsychotica (neuroleptica).
Maar meestal verbloemt men met de foef, dat corrigeren met neuroleptica eigenlijk noodzakelijk is om er sommige ’symptomen’ van de aandoening mee te behandelen.

Terwijl bekend is dat psychotica nogal bedoeld zijn om psychotisch te maken – bemerk het dwangmatig psychotisch maken bij ADHD – en om daarmee een lucratieve iatrogene handel op te zetten, die men ‘medisch’ aan de man kan brengen.

Artsen beseffen heel goed dat ze als enigen mogen megablunderen.
Vandaar dit eerlijke citaat van een van hen:

“Het maakt niet uit of ik fouten maak, ik ben gedekt door de wet”

Medische ghostwriting moet strafbaar!!!

En MSM (mainstreammedia) draven mee in het circus.

GGZ

NRC

Dit soort berichten zou moeten verboden worden en getuigt alleen maar van het feit dat de schrijver ervan en de onderzoekers helemaal geen weet hebben van hoe SSRI’s wel werken.

Precies om dat soort van commerciële boodschappen mogelijk te maken heeft men de kennis over de werking als onbekend verklaard.

Uit het persbericht blijkt dat de succesvolle behandelde patiënten zich een korte tijd beter kunnen concentreren.

Vandaar de reclameboodschap voor het farmaceutisch bedrijf van Sipralexa.

SSRI’s zijn stoffen met het nieuwe amfetaminepatroon, waarvoor men de serotoninefabel heeft verzonnen om ze van een waan van veiligheid te voorzien.

Niet meer dan normaal dat de aldus gedrogeerde testpersonen zich in het project beter hebben kunnen concentreren dan de andere.

Maar door de amfetaminewerking, zijn deze stoffen niet zonder gevaar.

In mijn laatste boek (ISBN: 9789081521307 ‘De fraude met serotonine en dopamine’) , toon ik aan, hoe amfetaminepatronen in zogenoemde medicatie, bloedvaten doen dichtklappen en daardoor er de oorzaak van zijn dat hersencellen afsterven door een zuurstoftekort.

Nu al worden medische departementen geopend om jonge ‘vasculaire’ Alzheimers op te vangen.
Want na chronisch gebruik van SSRI’s en ADHD-medicatie, komen voortaan de jonge dementen tevoorschijn.

Terwijl de officiële geneeskunde het nog steeds in Keulen hoort donderen.

Een juiste titel ware geweest : antidepressivum verbetert enkele minuten de concentratie maar verwoest op termijn het geheugen.

Maar … hoe zou een echte, gewetensvolle arts het vinden, om een patient, na een beroerte te gaan drogeren met een amfetaminedoping, omdat de commerciële ghostwriting dit zo aanraadt?

Nieuw boek

Het establishment steekt zo in elkaar dat wetgevers, mainstreammedia en de gevestigde verspreiders van het vrije woord (uitgevers) beter geen gehoor geven aan waarschuwingen in verband met de echte gevaren waarmee een bevolking wordt bedreigd, zelfs met zogenoemde medische harddrugs.

Omdat ikzelf geen nodige fondsen kan gebruiken om het grote risico te nemen om weer eens zelf een publicatie te verzorgen, moet ik creatief tewerk gaan voor de publicatie van een nieuw boek.
Jammer genoeg, omdat daarom toegevingen gebeurden aan het prijskaartje per exemplaar.

De voornaamste punten die in het boek aan bod komen zijn:

1) Met de eigen logica van het medisch serotonine-fabeltje aantonen hoe depressies helemaal niets met serotonine te maken hebben en hoe SSRI’s eigenlijk geen SSRI’s zijn, maar doodgewone doping.

2) De manier uitleggen waarop Lilly de grote politiek naar de hand zet

3) De link leggen van bestaande studies naar dementie, en hoe die studies eigenlijk (misschien wel ongewild) vergaten de juiste conclusies te trekken, omdat men de machtige farmaceutische bedrijven niet voor het hoofd wil stoten.

Weet U dat sinds enkele maanden in Amsterdam een nieuw medisch departement is opgericht, voor de behandeling van ‘jonge’ dementen?
Terwijl niemand wil geweten hebben dat psychotica hersencellen en neuronen verwoesten, waardoor patiënten na 10 tot 20 jaar chronisch gebruik ‘vasculaire” Alzheimer krijgen.

Want zo noemt men de nieuwe ziekte.

Hoe oud zullen de kindjes zijn van 5 jaar, die nu aan de cocaïne of amfetamine gezet worden, als ze op een leeftijd gekomen zijn om ofwel superslim ofwel heel lucratief dement geworden te zijn?
Nu al lopen kindjes rond met wat men heel ‘eufemistisch’ ouderdomsverschijnselen is gaan noemen.

Healthcare staat alvast al klaar om ze op te vangen.

De ambitie van het Alzheimercentrum VUmc is om uit te groeien tot het leidende centrum op het gebied van dementie op jonge leeftijd. (23/12/2009)
http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Deze uitgave kan online gekocht worden via : Unibook.  (harde kaft)

Voor verdeling naar boekenzaken en ook voor online verkoop is een zachte kaftversie voorzien bij lulu.com in de VS.

De fraude met serotonine en dopamine

Dit wordt de titel van mijn nieuwe boek, dat zonder ongelukken tegen 13 februari verkrijgbaar zal moeten zijn.

De voornaamste punten die in het boek aan bod komen zijn:

1) met de eigen logica van het medisch serotonine-fabeltje aantonen hoe depressies helemaal niets met serotonine te maken hebben en hoe SSRI’s eigenlijk geen SSRI’s zijn, maar doodgewone doping.

2) de manier uitleggen waarop Lilly de grote politiek naar de hand zet

3) de link leggen van bestaande studies naar dementie, en hoe die studies eigenlijk (misschien wel ongewild) vergaten de juiste conclusies te trekken, omdat men de machtige farmaceutische bedrijven niet voor het hoofd wil stoten.

Weet U dat sinds enkele maanden in Amsterdam een nieuw medisch departement is opgericht, voor de behandeling van ‘jonge’ dementen?

Terwijl niemand wil geweten hebben dat psychotica hersencellen en neuronen verwoest, waardoor patiënten na 10 tot 20 jaar chronisch gebruik ‘vasculaire” Alzheimer krijgen.

Want zo noemt men de nieuwe ziekte.

Hoe oud zullen de kindjes zijn van 5 jaar, die nu aan de cocaïne of amfetamine gezet worden, als ze op een leeftijd gekomen zijn om ofwel superslim ofwel heel lucratief dement geworden zijn?

Healthcare staat alvast al klaar om ze op te vangen.

De ambitie van het Alzheimercentrum VUmc is om uit te groeien tot het leidende centrum op het gebied van dementie op jonge leeftijd. (23/12/2009)

http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Circadianes zullen ADHD, depressie en dementie-economie redden.

Vier Amerikaanse onderzoekers brachten de jaren zeventig weer even tot leven. Ze gaven paddo’s aan proefpersonen en onderzochten de effecten. De paddotrips bleken sterk te lijken op spontane spirituele ervaringen die mensen al eeuwen hebben beschreven. Voor sommige vrijwilligers was het zelfs de belangrijkste ervaring van hun leven.

Lekker op een bank liggen ontspannen terwijl je naar klassieke muziek luistert. En ondertussen genieten van wat geestverruimende paddestoelen. Niet direct een stereotiepe setting voor wetenschappelijk onderzoek. Maar dit was wel de aanpak die vier Amerikaanse onderzoekers, onder leiding van Roland Griffiths, beschrijven in Psychopharmacology van deze week. Zij gaven namelijk psilocybine, het werkzame bestanddeel van de paddo’s, aan proefpersonen en keken vervolgens naar hun reacties. Ze waren er vooral in geïnteresseerd of de mystieke ervaringen van de gebruikers overeenkwamen met openbaringen die religieuze gelovigen al eeuwen melden.

De wetenschappers uit Baltimore en San Francisco bliezen het onderzoek naar paddo’s nieuw leven in. Dit lag sinds de jaren zestig goeddeels stil, doordat nieuwe wetgeving het druggebruik aan banden legde. Overheden waren niet meer zo happig op de paddestoelen, nadat deze op grote schaal door hippies werden ontdekt. Ook het wetenschappelijk onderzoek werd door de nieuwe wetten ingeperkt. Overigens was het geestverruimende effect van de drug al langer bekend; in de eeuwen voor het hippietijdperk werd het ook gebruikt. Voornamelijk in bepaalde religieuze sferen waren de paddestoelen populair, vanwege de spirituele ervaringen die ze kunnen veroorzaken.

De wetenschappers gingen op zoek naar vrijwilligers voor hun experimenten. Maar niet iedereen die op zoek was naar een geestverruimende ervaring kwam in aanmerking. Alleen mensen die nog nooit hallucinerende drugs hadden gebruikt mochten meedoen. Bovendien wilden Griffiths en zijn collega’s alleen vrijwilligers die zelf actief bezig waren met religie of spiritualiteit. Deze mensen konden de mystieke ervaringen die paddo’s opwekken beter begrijpen en interpreteren, dachten de onderzoekers.

Uiteindelijk vonden ze 36 geschikte kandidaten bereid om mee te werken. Deze proefpersonen werden, met een tussenperiode van een paar maanden, twee volle dagen onderworpen aan het experiment. Op de ene dag kregen ze de paddostof psilocybine toegediend, de andere dag gaven de onderzoekers ze ritalin. Ritalin wordt normaal gesproken gebruikt als medicijn voor ADHD, maar nu moest het doorgaan voor placebo. De onderzoekers wilden namelijk een middel dat wel effect heeft op iemands geestelijke gesteldheid, maar niet voor hallucinaties zorgt.

Na afloop van hun trip werden de testpersonen ondervraagd. Uit de gegeven antwoorden bleek dat 22 van de deelnemers door het gebruik van de paddo’s een ‘compleet mystieke ervaring’ ondergingen. Ze voelden hierbij ‘opwinding’, ‘intens geluk’ en ‘vredigheid’. Ritalin leverde veel minder gelukzalige gevoelens op; hierbij beschreven maar vier mensen hun trip zo.

Na twee maanden ondervroegen de Amerikanen hun testpersonen opnieuw. De paddo’s bleken nog steeds een veel grotere indruk gemaakt te hebben dan de ‘placebo’. Drie van de ondervraagden vonden zelfs dat de paddotrip de belangrijkste spirituele ervaring uit hun leven was. Nog eens veertien mensen schaarden die bij de topvijf van belangrijkste gebeurtenissen. Volgens de onderzoekers is de paddoervaring voor deze vrijwilligers daarmee net zo belangrijk als bijvoorbeeld de geboorte van hun kind of het overlijden van een ouder. Over het ritalingebruik waren de testpersonen een stuk minder enthousiast. Niemand vond dit de meest belangrijke ervaring uit zijn leven en slechts twee plaatsten het bij de beste vijf.

Dit alles klinkt misschien als een aanmoediging om paddo’s te gebruiken. De onderzoekers waarschuwen echter om er absoluut niet mee te gaan experimenteren. Tijdens het experiment waren de omstandigheden namelijk goed gecontroleerd, met zorgvuldig uitgezochte proefpersonen, een veilige omgeving en voortdurende ondersteuning van medewerkers. Desondanks gaf bijna één op de drie proefpersonen te kennen dat de paddo’s zorgden voor angst of zelfs paranoia. “Onder ongecontroleerde omstandigheden is het niet moeilijk om voor te stellen dat deze emoties escaleren tot paniek en gevaarlijk gedrag” zegt Griffiths.

Sander van der Kruijssen

R. Griffiths, W. Richards, U. McCann en R. Jesse, ‘Psilocybin can occasion mystical-type experiences having substantial and sustained personal meaning and spiritual significance’, Psychopharmacology, 11 juli 2006.

http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/29098019/

Dit bericht is de aankondiging van nieuw onderzoek dat gaande is, om tegemoet te komen aan de grote vraag die intussen is gerezen, naar nieuwe medicatie bij ADHD, depressies en dementie.

Momenteel drogeert men die aandoeningen met amfetamine en (of) cocaïnedoping, en die stoffen hebben als psychotica intussen een kwalijke reputatie gekregen.

Vandaar dat medische research nu vlucht in de richting van de indolen (psilocybin, LSD, die een andere chemische indeling zijn onder de psychotica) met het ijverig onderzoek naar wat men de circadianes heeft genoemd.

Een vierde chemische groep psychotica zijn de cannabinoïden.

Healthcare had al deskundigheid verworven in de verspreiding van (de bijna medisch religieuze) fabeltjes over serotonine, waardoor straks misschien een nog grotere religie zal verspreid worden door het nieuwe waarmee men ADHD, depressies en dementie zal behandelen.

Ikzelf verwacht dat met het daarbij ontstane psychotisch gedrag en een latere dementie, men  de patiënten zal laten balanceren op nieuwe hosties, die men deze keer geen neuroleptica zal noemen, maar het lichaam van de heilig verklaarde psychiater, die wijn in water zal kunnen veranderen.

Terwijl niemand zal merken dat het eigenlijk andersom zou moeten.

Maar de nieuwe religie zal plots, veel meer dan nu, en terwille van dit verhaal kunnen laten geloven.

Mindcontrol?
En ook een beetje … populatiecontrole?