Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Iatrogene agressie blijft een beleidsinstrument

    Posted on November 2nd, 2014 Fernand Haesbrouck 1 comment

     

    Zelfs een kritische tussenkomst als een obligaat gewaande schijnvertoning haalt het publieke forum niet.

    Vandaar toch even herhalen, wat zo ongeveer 4 jaar geleden al bij FDA bekend was, maar uiteindelijk gedoemd werd om te vergeten.
    Immers, door ermee in te stemmen, dat niemand weet (of mag weten) hoe die performante medicaties werken, blijft het volstrekt onmogelijk om uit die onbekende werking te concluderen dat ze een controleverlies over het gedrag veroorzaken, laat staan dat ze agressie zouden veroorzaken.

    Een evidentie om ‘U’ tegen te zeggen.

    DE wetenschappelijke stelling waarmee EvidenceBasedMedicine uiteindelijk al een tijdlang is afgegleden naar de huidige FIF-BasedMedicine.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Controle kwijt over farmacologisch gestuurde criminaliteit

    Posted on October 17th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    In Nederland dolen overheid en justitie in verwarring rond, over de rol van psychisch helende medicatie bij zware feiten.

    Immers, noch bij medici, noch bij ‘gespecialiseerde’ overheidsinstanties en zeker niet bij universiteiten kan iemand terecht om duidelijkheid te krijgen over hoe de farmacie patiënten zogezegd geneest zonder hen en de maatschappij schade toe te brengen.

    Gespecialiseerde overheidsinstanties eten ook uit de hand van de farmaceutische bedrijven.
    En die publiceren ofwel dat niemand de werking van de gebruikte chemicaliën kent, ofwel verzinsels, waarvan niemand kan aantonen hoe ze een aandoening behandelen.

    Academische medische opleidingen worden gesponsord door de industrie, die vanzelfsprekend ook verzuimt om scheikundige en farmacologische duidelijkheid te verschaffen.

    In hun opleiding leren artsen daardoor alleen de indicatie, waarvoor een en ander verzonnen werd (DSM), om de industrie draaiende te houden maar vooral om geen voeding te geven aan mogelijke gewetensbezwaren (‘do not harm’ en Hippocrates).

    Trust me, I know what I’m doing.

    Vandaar…

    Duidelijk de controle kwijt over een belangrijke materie.

    De bekend gemaakte resultaten zullen quasi zeker de mist rond die materie niet doen optrekken.

    Met bovendien de bedoeling om de financiële belangen te vrijwaren van een establishment dat liever de waarheid over psychotisch makende stoffen achterhoudt.

    Nu is het zo dat een maand geleden opmerkingen werden geformuleerd aan de resultaten die bij de Tweede Kamer werden bekend gemaakt.
    Met grote voldoening stel ik vast dat de gemaakte opmerkingen (worden die bijgevolg ook publiek bekend gemaakt?) aan de vraagstellers, de overheidsinstanties en de ministers, al blijk geven van een grotere nuchterheid en een correctere medisch wetenschappelijke instelling.

    Maar ik mis wel een farmacologische benadering.

    Zelf sloof ik mij nu al elf jaar uit om de werking van die stoffen in de geneeskunde openbaar te maken.

    (http://www.megablunder.net/werking)
    Iets wat mij heel wat ellende heeft bijgebracht.
    De hardnekkigheid waarmee ik in persoon wordt aangevallen, toont aan dat kost wat kost de (farmacologische) werking onbekend moet blijven.

    Terwijl elementaire scheikundige en fysiologische kennis op een eenvoudige manier het controleverlies over gedrag en zelfs heel wat meer, kan verklaren.

    Het zijn immers Nederlandse professoren, die – jaren voor mij – al een aanzet tot mijn theorie hadden gegeven, maar door de omstandigheden van toen ofwel werden tegengewerkt (David DeWied -1974) ofwel in de vergeethoek zijn beland (1998 – Pennings).

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Wetenschap ver zoek bij VU Amsterdam

    Posted on November 5th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Een saga over het therapeutisch en lucratief verwisselen van toxicomanie.


    Antirookmedicijn helpt alcoholverslaafde ratten afkicken

    Doctor

    Niki Korteweg

    Het comazuipen van pubers leidt later vaak tot alcoholverslaving en geheugenproblemen. En het is slecht voor het puberbrein. Maar een bestaand antirook-medicijn beteugelt de alcoholzucht, tenminste bij de puberende laboratoriumratten van neurobioloog Jelte Wouda (1980).

    Hoe laat je puberratten comazuipen?

    „Ratten vinden alcohol niet zo lekker. Met wat zoetstof erbij, of door het eerst te verdunnen met water, kun je ze eraan laten wennen, zodat ze vrijwillig gaan drinken. Maar grote hoeveelheden drinken ze niet vanzelf. Bovendien duurt dat wennen vijf weken, terwijl een rat maar tien dagen in de puberteit is. Daarom injecteerde ik de adolescente ratten om de dag met alcohol. Zo veel dat hun bloedwaarden vergelijkbaar waren met die van comazuipende jongeren. Vijf weken later, wanneer ze volwassen waren, keek ik naar het effect van dit zogenaamde bingedrinken op hun gedrag, geheugen en hun neiging om na ontwenning weer verslaafd te raken.”

    Wat deden ze anders dan de geheelonthouders?

    „De bingedrinkende ratten wilden, eenmaal volwassen, meer alcohol dan nuchter gebleven ratten. Dat zag ik in een kooi waarin de dieren druppels alcohol konden bemachtigen door hun snuit in een gat te steken als daar een rood lampje boven brandde. En het ruimtelijke geheugen van de ratten die in de puberteit overmatig veel alcohol gekregen hadden, was duidelijk slechter. Ze maakten meer fouten bij het terugvinden van brokjes eten in een doolhof dan de onbehandelde dieren.

    „Dit past bij wat we zien in onderzoek bij comazuipende mensenpubers, die later een hogere kans op alcoholmisbruik en geheugenproblemen hebben. De ratten vielen niet vaker terug in hun alcoholgebruik na ontwenning, vergeleken met dieren die pas na de puberteit de binge-behandeling kregen.”

    Een antirook-medicijn helpt verslaafde ratten de alcohol te laten staan?

    „Ja. Het middel varenicline wordt al voorgeschreven aan mensen die willen stoppen met roken. Ik heb ontdekt dat het zorgt dat alcoholverslaafde ratten zichzelf minder alcohol toedienen. Bovendien remt het de neiging tot terugvallen bij verslaafde ratten. Dat is opvallend, want bij nicotineverslaving remt deze stof de terugval niet. En bestaande medicijnen tegen alcoholverslaving ook niet. De farmaceutische industrie laat al vooronderzoeken met dit middel bij mensen doen.”

    Werkt varenicline ook bij suikerverslaving?

    „Ik heb gekeken naar nicotine, alcohol en suiker. Varenicline verminderde de zelftoediening van nicotine en alcohol, maar suikerwater dienden de ratten zichzelf juist meer toe. Suiker lijkt dus op een andere manier verslavend dan nicotine of alcohol.”

    Niki Korteweg

    Jelte Wouda verdedigt zijn proefschrift ‘Alcohol studies in translational models: behavioural consequences of adolescent exposure and novel approaches to reduce the propensity to relapse’ op 7 november om 13.45 uur aan de Vrije Universiteit Amsterdam.


    Dit artikel is verschenen in het NRC Handelsblad van maandag 4 november 2013 op pagina 18

    Varenicline is een cocaïnestof, die neuronen verwoest en daardoor een dopingeffect teweeg brengt, waaraan men zelfs verslaafd kan raken.
    Vandaar het gebruik om van de ene toxicomanie over te stappen naar een andere.

    Een daardoor verminkt zenuwstelsel zorgt voor onder meer een controleverlies over gedrag (agressie, wanen, hallucinaties) waardoor die stof op nummer 1 prijkt van de toptien van geneesmiddelen die agressie veroorzaken .

    De gevarenreflex waarmee het lichaam zich verweert tegen het kapotmaken van neuronen zorgt voor het dichtklappen van bloedvaten (doodvallen aan pulmonaire hypertensie en een verminderde zuurstof aanvoer aan hersencellen->geheugenstoornissen) en ook voor het vormen van antistoffen, die dan op hun beurt nogal frequent een versnelde en massieve celdeling vereisen, wat ook zorgt voor wat men een carcinogenese is gaan noemen.

    Gelukkig voor healthcare promoveert nog niemand met studies die een evidentie aantonen van wonderbare geneesmiddelen, zo magisch therapeutisch en zo veilig, omdat ze omzeggens onveranderd worden uitgescheiden.
    Inert, zogezegd, door in der haast geproduceerde antistoffen, die dan ongemerkt opeens , maar heel verrassend kankers blijken te doen ontstaan.
    Maar dit wil vooralsnog niemand geweten hebben, omdat dit met kennis te maken heeft.

    Want evidenties worden geval per geval gemeten, gedocumenteerd, gesponsord en pseudowetenschappelijk aangewend om er fier mee te promoveren aan universiteiten waar het hebben van kennis al een tijdlang overboord is gegooid.

    Immers, probeer eens farmacologisch na te gaan op welke manier deze varenciline (Champix) of zelfs nog andere cocaïne-stoffen, als agonisten werken van het α4β2 subtype van de nicotine- of vrij te kiezen andere receptoren.
    Want stel nu nog dat de gevarenreflex veranderingen tot stand brengt in vrij te kiezen subtypen van eender wat, waarom verzwijgt men dan de techniek waarmee die veranderingen ontstaan en vooral … waarom bestaat een medische, farmacologische en chemische BAN op die fameuze gevarenreflex?

    De slimme en hoogmoedige huiver die heerst om de truc te moeten bekend maken, waarmee een rijke en edel gewaande kaste mens en dier kan genezen met zelf uitgeroepen veilige medicatie.

    Precies daarom werd “Evidence Based Medicin” uitgevonden en verzwijgt men heimelijk dat daarbij het hebben van kennis werd opgeofferd.

    Maar waarom nu is wetenschap zo ver zoek bij VU Amsterdam?

    Niet alleen lijkt het erop dat hier even een andere studie is overgedaan, maar ik mis de farmacologie die kan verklaren waarom een cocaïne-preparaat enerzijds als een nicotine-agens commercieel wordt aangeboden bij wijze van een tabakssurrogaat, en anderzijds hier in beide studies stilzwijgend, voorlopig toch, als een zogezegd GABA-agens, een ethanol-zucht kan tekeer gaan.
    Alvast toch bij de diertjes.

    Chemische agentia als harddrugs bij verslavingen zijn schijnbaar zeer soepel in het gebruik.

    Of verzint men alleen maar fabeltjes over muissetjes ten behoeve van mannetjes of meisjes die moeten overtuigd worden dat de vertellertjes ook doktertjes zijn of het wanhopig willen worden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Transportsystemen

    Posted on October 8th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     

    Het verheugt mij dat de Nobelprijs voor geneeskunde is toegekend aan het onderzoek naar biotransporters in cellen en waarbij de focus deze keer niet meer zuiver op het ontwikkelen van chemicaliën wordt gelegd maar eerder op magnetische activiteit van biologische agentia, zoals in dit geval, Botox.

    Bemerk het onderzoek van de laureaten in verband met toepassingen over autisme en anti-epileptica op ‘transporters’ van de nog (overblijvende) levende ‘cellen’.

    Uit het VRT-RadioNieuws op 7/10/2013, 13 uur

    Zou het FIF-syndroom in de geneeskunde er iets mee te maken hebben dat toch even nagelaten werd om na te gaan hoe men thans nog steeds autisme of epilepsie medisch met neuronverwoestende stoffen ‘behandelt’?

    Het verbaasde mij al dat het een hele tijd stil is gebleven naar meer onderzoek waarmee promotie wordt gemaakt met middelen die cellen langer levendig kunnen houden.

    In dit bekroonde onderzoek probeert men het definitief kapotmaken van neuronen te omzeilen door alleen maar te verdoven (zoals men beweert), terwijl wel bekend raakte, dat behandelde neuronen uiteindelijk wel kapotgaan, een gevarenreflex doen ontstaan en daardoor antistoffen gaan vormen.

    Een klein detail waarmee een tijdlang een catastrofe in de geneeskunde zal vermeden worden, want verder onderzoek naar de werkende component van het toxine zal wijzen naar wat ik al enkele jaren poneer als zijnde de miraculeuze werking van psychotica.

    Meer bepaald waar het gaat over : “Het N-terminale uiteinde van de Hc is goed geconserveerd in de zeven verschillende toxinotypes, terwijl het C-terminale einde per toxinotype verschilt “.
    (Lucia Muraro, Silvio Tosatto, Lisa Motterlini, Ornella Rossetto, Cesare Montecucco: The N-terminal half of the receptor domain of botulinum neurotoxin A binds to microdomains of the plasma membrane. Biochemical and Biophysical Research Communications 380 (2009) 76–80)

    Men snapt dus duidelijk al waar het over gaat.
    Maar de tijd is er (commercieel) nog niet rijp voor.

    Jammer voor de velen, die in afwachting, er nog alleen maar chemisch, door zullen geofferd worden.

    Om mijn gedeeltelijke opluchting te verklaren verwijs ik alvast naar een stukje van 4 jaar geleden, toen Obama de Nobelprijs van de vrede werd toegekend.
    En waar toen ook al sprake was van onderzoek naar de grenzen van een menselijke immuniteit, met een biologisch agens als oorlogswapen.

    Na een halve eeuw lopen de geplande pogingen om scheikundig tot een wereldwijde mindcontrol te komen gelukkig stilaan tegen een muur aan.

    In september verleden jaar, immers, gooiden al enkele bedrijven (met heroplaadbare neurotransmitters) de handdoek in de ring.

    Alvast merkwaardig dat nu nog steeds stilzwijgend op het hoogste niveau het heropladen van serotonine of dopamine-batterijtjes met psychotisch makende stoffen wordt gedoogd.

    Allicht is die tijd er (commercieel) ook nog niet rijp voor.

    Corrupte carrousel creëert agressie en mindcontrol in maatschappij

    De overheid betaalt farma en farma sponsort het overheidsapparaat.

    Ze betalen elkaar met het geld van de belastingbetalers.

    Schandalig dat van belastinggeld de farmacie wordt gefaciliteerd en er onderling afspraken over de rug van de zorgvragers worden gemaakt.
    Het lijken wel geheime genootschappen zoals ook de Bilderberg-club.
    Wanneer notarissen zoiets uitrichten in verband met het verlijden van een akte, hangt hen een strafrechtelijke klacht en eventuele ontzetting uit hun ambt, boven het hoofd.

    Hebben onze politici dan allemaal boter op hun hoofd ?

    Dit gaat hier jammer genoeg nog over de mindcontrol, die blijkbaar maar heel traagjes uit deze maatschappij zal verdwijnen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Straks laten we een GSM inplanten

    Posted on September 28th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Amper vier dagen heeft het geduurd na mijn laatste stukje om DeStandaard te laten inpikken op dat onderwerp.

    Een GSM inplanten hoeft helemaal niet, omwille van het afstoten van een vreemd lichaam, maar de techniek waarmee een GSM via ‘nieuwe’ energie het gedrag van legers met menselijke robotten zal sturen, komt eraan.

    Heel bewust staat hier het woord: leger.

    Het achterhouden van de werking van antidepressiva heeft als gevolg dat men de bevolking in een waan houdt van de helende werking van psychotica.

    Psychotica (amfetamines, cocaines) vernielen dosis per dosis de bouwstenen van het zenuwstelsel waarop het organisme reageert met een gevarenreflex (doping) en met het vormen van antistoffen.
    Ook de Rilatine, genoemd in het vorig stukje, is als een cocaïnestof op gewichtsbasis nog 30% actiever dan zuivere cocaïne.

    Door de combinatie van een minder goed werkend zenuwstelsel en het dopingeffect ontstaat uiteindelijk een controleverlies over gedrag, wat bovendien heel wat bijwerkingen verklaart die gepaard gaan met een medische of recreatieve behandeling.

    Een van die bijwerkingen is agressie.

    Agressie bij ADHD (methylphenidaat, atomoxetine) is niet onbekend.
    Agressie bij de schuttersfestijnen van eenmansoorlogjes (SSRI’s) is niet onbekend.
    Agressie bij ouderen in verzorgingstehuizen (trazodone, fluoxetine, paroxetine enz), is niet onbekend.
    Agressie in de wereldoorlog onder methamfetamine is ook niet onbekend.

    Het uitpakken met dat soort van informatie siert DeStandaard.

    Al blijft het pervers dat niet wordt gewezen op het performante van de behandelingen van dat soort aandoeningen.

    Healthcare beschikt over ongeziene hoeveelheden krachtige stoffen waarmee dat soort van toestanden al jaren uit de wereld hadden moeten geholpen zijn.
    Om dan nog te zwijgen over de zogezegde deskundigheid van de behandelaren.

    Maar wat ik mis in deze bijdrage is de opmerking dat niettegenstaande die deskundigheid en de gebruikte middelen, depressies en burn-out niet onder controle te krijgen zijn.

    Terwijl het een koud kunstje is om aan de hand van de farmacologie van medische psychotica te verklaren hoe deze iatrogene epidemie alleen maar tot stand komt en blijft tot stand komen.

    Stel je voor, een medische industrie die zich succesvol verrijkt op basis van de onbekend te houden werking van psychotisch makende stoffen, die als genezend worden voorgesteld.

    Een wetenschap gebaseerd op de evidentie van anekdoten eerder dan op kennis en waar het hebben van (die) kennis als niet wetenschappelijk wordt weggehoond.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Het doodlopend spoor

    Posted on June 15th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Wat volgt is een herdruk van een nieuwsbrief die ik vijf jaar geleden op 1 juni 2008 heb geschreven.
    Intussen is bovendien bekend geraakt dat de antistoffen, die het lichaam in een opgelegd (doseringsgebonden) zeer snel tempo aanmaakt, voor een ongecontroleerde celdeling zorgen.

    Een ongemak die het FIF-syndroom, waaraan healthcare lijdt, nogal nonchalant opzij schuift.
    De baten blijven immers superieur aan de kleine ongemakjes (agressie, pulmonaire hypertensie, dementie en kanker).

    Aldus luidde de nieuwsbrief 30:

    De psychotica die sinds goed twintig jaar medisch als harddrugs mogen gedeald worden zijn heel herkenbaar aan het phenylalkylaminepatroon in de molecule.

    Momenteel experimenteert de farmaceutische industrie met zelfs heel exotische synthesen van nieuwe stoffen, die allemaal (‘gezonde’?) variaties zouden moeten zijn op dat magisch chemische patroon.

    Die nieuwe variaties moeten eigenlijk het intussen wel herkenbare patroon min of meer moeten maskeren. Vroeger was het zo dat alle moleculen met dit patroon onder een opiumwetgeving werden gebracht.

    Nu de farmaceutische industrie de internationale gezondheidscontroles en organismen beheerst, verspreidt men de opvatting dat die opiumwetgeving voortaan achterhaald en verouderd is.

    Dat beheersen situeert zich op het niveau van de Overheden en de media (door corruptie en gulle steun aan ‘patiëntenverenigingen’) en op het niveau van de geneeskunde (door universiteiten en medische literatuur in handen te houden om dokters op dat vlak als onnozelaars op te leiden – zie de theorie van de tekorten aan fantoomstoffetjes of onevenwichten daaraan, die niemand kan aantonen).

    Het leuke met die psychotica bestaat erin dat het publiek erg veel van ze houdt en dat Overheden en geneeskunde daarmee voor zichzelf een groot deel van de illegale inkomsten normaal uit de harddrugindustrie van maffieuze groepen, voor zichzelf kan verwerven.

    Men houdt de bevolking immers voor, dat het gebruik van die psychotica het publiek afhoudt van het illegale harddrugsgebruik.

    Nogal logisch omdat men nu zelf legaal een toxicomanie kan instellen en in stand houden.

    Om een en ander wel in overeenstemming met wettelijke bepalingen te houden, vindt men daarom ook nieuwe ziekten uit.

    Nu blijkt dat langetermijn onderzoek aantoonde dat ADHD als nieuwe ziekte eigenlijk beter niet met harddrugs zou moeten behandeld worden, spaart men geld noch moeite om zowel Overheid, geneeskunde en media in te schakelen, die deze negatieve informatie in positieve banen moeten leiden.

    Wat intussen al gebeurde, want de storm over het nutteloze van ADHD-medicatie is gaan liggen, en nu merken zowel Overheid, als geneeskunde als de media, dat ook de gebruikers op een bijna hysterische manier hun exterminatie met genotsmiddelen verkiezen boven de discipline van een alledaagse realiteit.

    Precies omdat ik in mijn actie niets liever zou willen dan relativeren en met een zekere nuance wijzen op de gevaren van die ‘medicatie’, ondervraag ik al sinds meer dan twee jaar zenuwartsen of er aandoeningen bestaan, die men kan behandelen door het zenuwstelsel op die manier te verwoesten zoals ik afbeeld op de cover van mijn eerste boek.

    Er is niemand die zo een aandoening kent, behalve een psychiater – wat men in Nederland een A-opleider noemt – die beweert dat het juist de bedoeling is, om neuronen te castreren.
    Al noemde de man geen aandoening waarbij dit zou aangewezen zijn.

    Nu blijkt dat de neuronen van Alzheimerpatiënten er net zo uitzien als het tekeningetje op de cover van dat eerste boek.

    http://nl.psychiatrie.be/bgdisplay.jhtml?itemname=nonprofbackdem012&s=2

    En daar staat letterlijk te lezen:

    Ik herhaal hier nog even het voornaamste:

    “Deze hersengedeelten degenereren de neuronen, ze verliezen hun verbindingen met andere neuronen en sterven eventueel af.”

    Het tekeningetje op die cover toont de manier waarop producten met een phenylalkylaminepatroon in hun molecule dosis per dosis, ook bij deze hersengedeelten de neuronen degenereren, waarbij ze hun verbindingen met andere neuronen verliezen en eventueel ook afsterven.

    Of dit als een bewijs kan gelden voor de stelling dat antidepressiva en ADHD-medicatie als nevenwerking Alzheimer kunnen doen ontstaan, laat ik in het midden.
    Maar …

    Nu blijkt dat onderzoekers van Erasmus MC begin april in Neurology stelden dat behandelde depressiepatiënten meer dan drie keer zoveel kans hebben om Alzheimer te ontwikkelen dan geen depressieven.

    Of dit ook als een bewijs kan gelden voor de stelling dat antidepressiva en ADHD-medicatie als nevenwerking Alzheimer kunnen doen ontstaan, laat ik in het midden.
    Maar …

    Nu blijkt dat een verwante harddrug (met een phenylalkylamine-patroon in de molecule) als nieuwe Alzheimer of Parkinson-medicatie werd getest, en dat het testen werd gestopt omwille van de zichtbare achteruitgang bij Alzheimer en Parkinson, brengt men die stof dan toch maar uit als een nieuw en zeer potent anorecticum, en misschien ook wel eens als antidepressivum en waarom niet als ADHD-medicatie?

    Beleef met ons de promotie van een nieuw succesnummer tesofensine.

    Het nieuwe vermageringsmiddel.
    In 1999 werden alle amfetaminestoffen, met een indicatie: anorecticum, gewoon verboden.
    Andere anorectica, die ook nog een andere indicatie hadden, zoals Rilatine, bleven in de handel.

    Dus, de stof die niet in aanmerking kwam om heel duur bij Alzheimer of bij Parkinson gebruikt te worden, promootte men dan toch maar als een anorecticum.
    Men weet immers, dat elke aanval om het zenuwstelsel te verwoesten een effect heeft op het hongergevoel.

    Vandaar: nieuwe vermageringspil, waarvan men nu al weet dat chronisch gebruik Alzheimer, Parkinsonisme en botontkalking zal veroorzaken.

    De nieuwe stof zal vanzelfsprekend ook niet onder een opiumwetgeving vallen, die is ondertussen als ouderwets en achterhaald genoemd door artsen, die de specialisten van het geneesmiddel zijn geworden.

    Of dit ook als een bewijs kan gelden voor de stelling dat antidepressiva en ADHD-medicatie als nevenwerking Alzheimer kunnen doen ontstaan, laat ik in het midden.
    Maar …

    Nu blijkt dat studies aantonen dat het phenylalkylamine-patroon botontkalking veroorzaakt bij chronische gebruikers en dat de medische wereld alleen maar de hoeraliteratuur van de bedrijven ondersteunt, kunnen de meest slimmen onder de geneesmiddelenkenners bij de artsen misschien toch eens nagaan wat er mis zou zijn met het spookgedrag van fantoomonbalansen die men schijnbaar niet onder controle kan krijgen door de zo gegeerde harddrugs te mogen dealen.

    http://www.forskning.no/Artikler/2005/november/1132927827.83

    http://media.www.brockpress.com/media/storage/paper384/news/2008/02/05/Technology/Sick-In.The.Bones.Or.Sick.In.The.Head

    Er bestaan dus ook studies die niet door de farmaceutische bedrijven zijn geschreven, maar er is een zekere vaardigheid nodig, om die op de kop te kunnen tikken.

    En die vaardigheid wordt niet onderwezen in de opleiding van artsen, als kenners van het geneesmiddel.

    Maar intussen ijveren de farmaceutische bedrijven om aan elke zwangere vrouw preventief antidepressiva voor te schrijven.
    Er zijn immers de voordelen (het beschermen van de markt), die veel zwaarder wegen dan de nadelen (de spontane beenderbreuken van pasgeborenen in een en dezelfde week, vergeet men liefst heel vlug).

    Maar of dat allemaal als een bewijs kan gelden om te stellen dat chronisch antidepressivagebruik en ADHD-medicatiemisbruik, botontkalking, de ziekte van Parkinson en van Alzheimer als nevenwerking kunnen doen ontstaan, zal voor een apotheker, die geen dokter is, misschien toch een beetje te hoog gegrepen zijn.

    Immers, die apotheker weigert geloof te hechten aan de hoeraliteratuur, omdat die hoeraliteratuur en het overeenkomstig werkingsmechanisme dat men om commerciële redenen heeft uitgevonden, helemaal geen verklaring kunnen geven, aan wat hierboven werd uiteengezet.

    De instanties die een exterminatie van levensonwaardige wezens door vergassing hebben vervangen door een exterminatie met genotsmiddelen hebben duidelijk het gat in de markt gevonden.

    Noch de Overheden, noch de geneeskunde en noch de media beseffen dat zij als onnozele speelballen worden ingezet in een machiavellistische politiek om deze aardbol te zuiveren van onwaardige wezens die door hun overtalligheid (overtolligheid?) de beschikbare voeding veel te duur aan het maken zijn.

    En die als gepeupel nu echt teveel als nieuwe rijken zijn gaan leven, waar zoiets eigenlijk alleen maar aan de elite is voorbehouden.

    Waar moet het heen, als artsen, niet eens als apothekers opgeleid, de kennis die apothekers wel hebben over de werking van geneesmiddelen, als kwakzalverij opzij schuiven, om daarmee zelf aan een perverse klantbinding en een exterminatie van volgens hen levensonwaardige levens te gaan beginnen?

    Citaat:

    Zoals ik al zei werk ik in het grootste farmabedrijf en ben ik reeds 2 jaar gechoqueerd hoe artsen zich overal en altijd als “de geneesmiddelenspecialist” weten te profileren en alzo de ganse koek in alle gelederen naar zich toetrekken, daarbij de apothekers aan de kant zettend als een minderwaardig groepje achterlijken die niets kennen dan alleen hun kassa. Ook binnen de industrie zijn de industrie apothekers buiten spel gezet. De volgende stap die nu genomen gaat worden onder druk van organisaties als …(meeste koningshuizen in Europa, met het Nederlandse en Britse op kop) en het Comittee for Foreign Affairs (geheim genootschap met 3200 Amerikaanse leden, allen behorend tot de Amerikaanse elite van Dollarmiljardairs die aan de basis liggen – samen met … – van het  globaliseringsconcept : een allessturende superregering achter de schermen) is dat de farma-industrie in Europa, China en India het monopoly van de apotheker zo snel mogelijk wil breken zodat geneesmiddelen overal en door iedereen kunnen verkocht worden.

    Einde citaat.

    Waar moet het heen, als zowel de Overheid als de media hen daarin volgen?

    Ziekte van Alzheimer, van Parkinson, botontkalking, zelfmoorden, agressie en echte depressies aan de bevolking opdringen met de psychotica, de harddrugs waar het publiek van houdt.

    En dan maar veinzen dat men zieken helpt omdat niemand erin slaagt zich slimmer voor te doen bij evidence en de marketinguitgaven van de farmaceutische bedrijven.

    Tot zover deze ‘oude’ tekst van 1 juni 2008.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Assisen belette bewust debat over agressiemedicatie KDG

    Posted on April 4th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    DeMorgen11062011ApothekerGevraagd_1

    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1117211/2010/06/11/Geen-nieuw-psychiatrisch-onderzoek-Kim-De-Gelder.dhtml

    Groot was mijn verbazing wanneer tijdens het proces het hof een zogenaamde deskundige kon laten verklaren dat Efexor alleen maar een antidepressivum is en daarmee was het debat over de medicatie schijnbaar gesloten.
    Geen woord over de werking of de farmacologie van psychotica en antipsychotica.

    Terwijl op 11/06/2010 de Kamer van Inbeschuldigingstelling de aanstelling van een apotheker had bevolen om duidelijkheid te verschaffen.

    Omdat ik mij als apotheker aangesproken voelde, publiceerde ik nog dezelfde dag de farmacologische uitleg waarover de onderzoeksrechter volgens de KI zou moeten beschikken.

    Zie daarover mijn nieuwsbrief 210 van dezelfde 11 juni 2010.

    Voor de duidelijkheid herhaal ik die uitleg hier integraal.

    In de zaak van Kim De Gelder, de verantwoordelijke voor de steekpartij in het kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde en voor de moord op Elza Van Raemdonck in Vrasene, komt er geen nieuw college van gerechtspsychiaters om de jongeman te onderzoeken. Dat heeft de kamer van inbeschuldigingstelling vandaag beslist.De Gelder bracht op 23 januari 2009 twee baby’s om het leven toen hij in het wilde weg met een mes begon te steken in het kinderdagverblijf Fabeltjesland in Dendermonde. Hij verwondde nog tien kinderen en twee begeleiders. Hij bekende ook dat hij op 16 januari de moord pleegde op de 72-jarige Elza Van Raemdonck in Vrasene.Een college van vijf gerechtspsychiaters oordeelde dat De Gelder toerekeningsvatbaar is. Jaak Haentjens, de advocaat van De Gelder, vroeg een nieuw psychiatrisch onderzoek omdat zijn cliënt volgens hem psychisch ziek is. De kamer van inbeschuldigingstelling heeft de vraag van de verdediging echter afgewezen.De KI besliste wel dat de onderzoeksrechter in Dendermonde een apotheker als deskundige moet aanstellen, om na te gaan welke medicatie De Gelder genomen heeft sinds hij aangehouden werd. Die bijkomende onderzoeksdaad zou niet leiden tot een grote vertraging voor het dossier.Geciteerd uit:
    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1117211/2010/06/11/Geen-nieuw-psychiatrisch-onderzoek-Kim-De-Gelder.dhtmlOp 18 mei meldde ik op mijn blog, dat Kim DG nog leeft.
    In het stukje verbaasde ik mij daarover, gezien de medicatie die hem momenteel wordt toegediend.

    Eigenlijk zou KI dit gewoon kunnen opvragen, maar aan de opsomming van Efexor (venlafaxine), Haldol, Risperdal en Zyprexa zal men niet zoveel wijzer worden.De officiële uitleg van de getrouwen aan healthcare zal het hebben over serotonine en dopamine en wat al meer kan mislopen in die hersenen en met gepaste veilige medicatie moet gecorrigeerd worden.De getrouwen aan healthcare zijn gebonden aan de broedereed en precies ook healthcare heeft ervoor gezorgd dat ze niet meer mogen weten dan wat strict noodzakelijk is om het zootje veel geld te laten verdienen.Het begon al in de jaren 80.
    Toen de ongeveer 750 mogelijke variaties op het amfetaminepatroon waren uitgeput, boorde men een nieuw patroon aan, met veel meer statistische mogelijkheden.
    De phenylpropylamines (SSRI’s-antidepressiva) werken net op dezelfde manier als de phenylethylamines (de 750 amfetamines).
    Probleem met amfetamine was de opiumreglementering, het dopingimago en de sterfgevallen en agressie ermee bij chronisch gebruik.Met het nieuwe patroon wou men dit verdoezelen (comorbiditeiten werden uitgevonden) en het verwoesten van het zenuwstelsel, waarvoor amfetamine bekend stond, werd vervangen door het sprookje van de serotonine (en later: dopamine-) tekorten.

    Nu al weten renners al dat Prozac en Strattera als amfetaminedoping kan gebruikt worden.

    De officiële geneeskunde heeft het nog steeds over het heilzame regelen van serotonine.

    Nu nog steeds, zelfs sinds de serotoninefabel al door wetenschappelijk onderzoek is onderuit gehaald.

    Maar zo snel zijn nu de handboeken niet herschreven en commercieel doen de sprookjes het nog steeds.

    Het verdoezelen van de chemische waarheid blijkt ook uit het feit, dat men de depressieven, die men drogeert op het hart drukt om de medicatie te blijven slikken, al was het maar om een terugval te vermijden.

    Heel handig, daarmee vermijdt men dat aan een amfetamineverslaving en een gepaard gaande ontwenning zou moeten gewerkt worden.

    Een goede zaak ook voor pharma, want de handel blijft draaien.

    Nu de Kim-cocktail.

    Efexor (venlafaxine) is als amfetamine (1 van de 750 variaties) een psychoticum en de drie anderen zijn antipsychotica.
    Ik vermoed dat de vijf gerechtspsychiaters heel vaag zijn over het nut om aan een persoon als Kim DG nog een psychoticum toe te blijven dienen.
    Ik ben geen arts en stel geen diagnose, maar wie heeft hier belang dat de patient ermee stemmen blijft horen, wanen, agressief gedrag vertoont en zelfmoordgedrag ontwikkelt.

    De enige verklaring daarvoor kan zijn, dat de patient als sinds jaren zodanig aan amfetaminegebruik (phenylethylamines, phenylpropylamines en ook piperidinebenzylaatesters?) verslaafd is geworden, dat niemand het simpelweg nog aandurft om te beginnen ontwennen.

    De meest handige manier daarbij om een en ander in de hand te houden is het gebruik van antipsychotica en te oordelen aan het trio, moet nogal wat psychotisch gedrag onderdrukt worden.

    En waarom dan mijn verbazing dat Kim nog leeft?
    Over het zelfmoord gedrag bestaat al geen twijfel meer.

    Maar toen in een periode in 2004 er voor Vioxx 932 doden werden geregistreerd bij FDA, haalde men die stof prompt uit de handel.
    Maar in precies dezelfde periode telde men voor Risperdal 1093 doden en voor Zyprexa 1005 doden.

    Die stoffen bleven in de handel en worden nu bij Kim DG gebruikt om zijn amfetamineverslaving, zijn wanen, zijn stemmetjes, zijn zelfmoordgedrag en zijn psychosen onder controle te houden.

    Hoofdvraag hierbij is: waarom blijft men de toxicomanie aan amfetamine (of zelfs eventueel aan cocaïnedoping -piperidinebenzylaatesters) onderhouden?
    Wie heeft die toxicomanie opgestart en wanneer?

    Wanneer is daardoor het psychotisch gedrag ontstaan en het controleverlies over gedrag.

    Heeft men een toxicomanie ingesteld om medische redenen?

    Of was het de bedoeling om stoffetjes te regelen, die de patient toch zo broodnodig had, zonder te (willen) weten hoe men in feite het zenuwstelsel ermee verwoestte?

    Maakte men psychotisch om commerciële redenen, omdat ook een medische toxicomanie goed opbrengt en het voorwenden van ‘werkingsmechanisme onbekend’ een mogelijk schuldgevoel verdringt.

    Wie zijn de schuldigen aan de epidemie van psychotisch gedrag in de maatschappij?
    Zij die denken dat ze mensen genezen door ze fabels over stoffetjes wijs te maken?

    Of zij die de fabels hebben uitgevonden om stiekem harddrugs te slijten als levensnoodzakelijke medicatie?

    Het parket heeft het moeilijk met die puzzel.

    Simpelweg omdat in die moordzaak de ware schuldigen niet terechtstaan en men de operette van deskundigen gebruikt als een rookgordijn.

    Healthcare en artsen gniffelen zich rijk door ongeleide projectielen los te laten op de maatschappij.
    Zelf ben ik beschaamd dat het zo gemakkelijk is om nieuwe schuttersfestijnen te voorspellen.

    Maar dit is een getuigenis van iemand die de Iraanse taxichauffeur heeft gekend, voordat hij tot dwangmatig ‘psychotisch’ en robotmatig heel gelukkig werd genezen.

    Ik ken de Iraanse taxichauffeur, die die vrederechter en die griffier neerschoot, persoonlijk van zien van een paar jaar geleden. Hij kwam toen bijna alle dagen in …… waar wij vriend aan huis zijn.

    Die taximan was vroeger een redelijk normaal mens, maar soms wel wat lastig in de omgang. Maar een jaar of drie geleden veranderde hij in een soort zombie, staarde recht voor zich uit en groette zelfs niet meer als iemand hem goeiedag toeriep.

    Dat hij bij zijn aanhouding zo raar deed en telkens weer zei dat hij zelfmoord wou plegen, is ook typisch. Toen ik gisteren hoorde dat hij al in ‘psychische moeilijkheden’ was vóór de feiten, en dat hij bijna onmiddellijk naar de psychiatrische afdeling van de gevangenis gebracht werd, fronste ik toch even de wenkbrauwen.

    In de psychiatrische afdeling van de gevangenis zou hij aangepaste zorg krijgen omwille van zijn labiele mentale toestand. Ondertussen is ook al een college van psychiaters aangesteld om zicht te krijgen op zijn geestelijke stabiliteit nu en op het moment van de feiten. “ (HLN vandaag)

    Is dat laatste de gebruikelijke procedure, en gebeurt dat altijd zo snel? Of gaat het hier zo snel omdat het een uitzonderlijke situatie betreft, met de vrederechter en de griffier? Of is er misschien een ander probleem “van psychiatrische aard”?…

    We kunnen het wellicht niet met zekerheid stellen en als dat wel al kon, dan nog mag dit niet uitgesproken of belicht worden (vgl L’Hermitte –Nijvel, Van Gelder, enz. enz.) Wat voor mij wél vaststaat is dat meer dan de helft van alle zelfmoorden, moorden, gezinsdrama’s, verdachte verkeersongevallen in Vlaanderen in de voorbije vijftig jaar enz. niet zouden gebeurd zijn als er geen pillen in het spel waren; dan waren de problemen op een andere manier opgelost geweest.

    Maar ja, wanneer zal de emmer overlopen? Hij is al overvol.

    In die tekst verwijs ik naar 18 mei 2010, waar ik toen meldde dat KDG nog leeft, ik citeer die tekst ook.

    Op 1 november 2009 redde ik met mijn nieuwsbrief 137 de jongen van een geplande zelfmoord.De week die daarop volgde verhuisde hij naar Brugge, voor een ‘betere’ medische verzorging.
    Geruchten over een zelfmoord, die week werden tegengesproken.
    Sindsdien blijkt hij toerekeningsvatbaar te zijn.Vraag is wel of het parket het zal aandurven om voor assisen de jongen in het publiek te vertonen.Of zullen de toegediende psychotica de jongen opnieuw doen zelfmoorden?Vraag is of de verantwoordelijke psychiaters, die zelfmoordmedicatie toedienen (medicatie om te zelfmoorden) wel het verschil kennen tussen de generische naam en de gedeponeerde naam van de stof, waarmee psychotisch wordt gemaakt.Wat ze alvast niet kennen -hopelijk toch voor hen, (want die domheid zou ze nog sieren), is de manier waarop ze patiënten ermee een zelfmoord injagen.En rekent het parket op die (on?)deskundigheid om de jongen vakkundig psychotisch te maken en te houden?Vraag is of toerekeningsvatbaar ook betekent, onder de invloed van een cocktail van stoffen, die ooit in een en dezelfde periode meer doden veroorzaakten, dan het aantal doden waardoor Vioxx op een moment uit de handel werd gehaald.Die stoffen blijven in de psychiatrie nog steeds in de handel omdat het doden ermee, maatschappelijk bruikbaar wordt geacht.Ook wanneer iemand toerekeningsvatbaar in voorarrest zit?Voor wanneer nog een zelfmoordpoging bij Kim DG?

    Het parket wacht vol ongeduld.

    Na 1 november 2009 (Allerheiligen) zijn nu bijna 7 maanden verstreken.

     

    Mijn Allerheiligen-boodschap van 1 november 2009 luidde als volgt.

    Parket wacht op zelfmoord om zaak KimDG te deblokkeren.Want het is precies healthcare, die tot op vandaag de zaak helemaal klem heeft gereden.Healthcare, die ervoor zorgt dat massa’s geld worden uitgegeven aan preventie en aan middelen, die zogezegd het zelfmoorden zouden moeten verminderen, is de muur waar alle onderzoek naar mededaders op vastloopt.Sinds de administratie Nixon(Ford)-Kissinger, healthcare de opdracht gaf en fondsen voorzag, om middelen te ontwikkelen voor mindcontrol en een biologischeoorlogsvoering, kwam daardoor ongeveer tien jaar later een nieuw amfetaminepatroon (Prozac en SSRI’s) tot stand.Men vermeed om het patroon als dusdanig bekend te maken, vandaar dat vooral om commerciële redenen, de verkooptruc met de stoffetjestekorten werd bedacht.Serotonine waarvan de overmaten in het lichaam eenvoudig niet te meten zijn, zou voortaan dienen om een medisch circus tot stand te brengen.Niemand kan zelfs bepalen welke normale waarden een patiënt moet hebben om niet depressief te zijn.Alleen op basis van een subjectieve beoordeling, zonder medische criteria, zou iemand serotoninetekorten hebben, waarmee kan gedrogeerd worden met de nieuwe amfetaminedoping, die men heeft omgedoopt tot SSRI’s.Hetzelfde verhaal bij ADHD, waar dopaminetekorten het sprookje moeten dragen, waarmee men met cocaïne of amfetaminedoping, de beoogde mindcontrol kangaan instellen.Immers een ADHD behandeling steunt op het dwangmatig psychotisch maken, wat in de volksmond bekend is als een robotachtig gedrag.En niemand die eraan dacht om simpelweg dopamine toe te dienen, een stof die niet eens onder de opiumwetgeving valt.

    Nu na al die jaren blijkt dat de beoogde mindcontrol eerder een controleverlies over het gedrag heeft tot stand gebracht (stemmen horen, veranderde perceptie op de realiteit, wanen, hallucinaties, psychotisch gedrag en een lagere zelfmoorddrempel), door het verwoesten van het zenuwstelsel, wil niemand het eigenlijke opzet van de komedie bekend maken, laat staan er de verantwoordelijkheid voor nemen.

    Wat wel lukte in de operatie ‘mindcontrol’ was het beoogde dwangmatig psychotisch gedrag, maar daarvoor moest net zoals bij het behandelen van ADHD, en verwante aandoeningen, hoger gedoseerd worden dan om alleen maar te drogeren.

    Het leger psychiaters dat intussen in de zaak (KDG) werd aangesteld, heeft de wereld vooral aangetoond hoe onbekwaam men eigenlijk is om uit te leggen hoe de chemische stoffen tewerk gaan om stemmen in het hoofd te kunnen horen, om een gedrag te doen ontstaan die aan die stemmen een gevolg geeft, die agressie veroorzaken, wanen en een veranderde perceptie op de realiteit.

    Bovendien wordt die onbekwaamheid en het lachwekkend gewauwel bewust in stand gehouden door healthcare, die artsen aanleert dat het werkingsmechanisme van de nieuwe middelen voor mindcontrol onbekend is en zo moet blijven.

    Wat meer is, het parket is nu op een punt beland waarop zonneklaar blijkt dat er mededaders zijn aan de moordpartij, door een uit de hand gelopen ‘mindcontrol’, en dat ze ervoor hebben gezorgd dat een ongeleid projectiel zijn gang kon gaan.

    Maar op dat punt, waakt de healthcare.

    Niet alleen zouden de namen van de medeplichtigen moeten bekend raken, maar wat nog veel erger is, de techniek en de stoffen, die de mindcontrol deden ontsporen, zouden openbaar moeten.

    En op vandaag is dit om commerciële redenen, nog het grootste taboe.

    Vandaar dat de medische wetenschap stelt dat alleen het onbekend houden van het werkingsmechanisme van de psychotica die mindcontrol instellen, de echte wetenschap is, terwijl het bekendmaken van dat werkingsmechanisme als niet wetenschappelijk moet worden beschouwd.

    En dus heel verwerpelijk.

    Of hoe het parket nu twijfelt tussen het opsporen en mee berechten van zij die een ongeleid projectiel tot de moorden hebben aangezet door tot een onverantwoorde en ongecontroleerde mindcontrol te drogeren en tussen de psychiatrie de tijd geven om met fabeltjes of foefjes hun imago te redden en daarmee een zelfmoord riskeert.

    Ik vrees dat de maatschappij en ook healthcare, van het parket dat laatste verwachten.

    Het gaat om teveel geld en macht.

    Een vervelende zaak, want eerdere ongeleide projectielen, werden een proces gespaard, omdat ze meestal al ter plaatste vakkundig werden geëxecuteerd.

    Overheden in dit land zijn PERFECT op de hoogte van de werking van psychotica en anti-psychotica die in de medische wereld worden toegepast.

    Immers in 2011 diende de minister van Volksgezondheid anoniem tegen mij een klacht in bij de Orde van Apothekers omwille van onder meer het bekend maken van de farmacologie van deze stoffen.

    Vandaar dat nu onlangs op assisen is gebleken hoe stevig het taboe rond de werking van psychotisch en agressief-makende medicatie moet in stand worden gehouden.
    Wanneer zelfs een bovenlaag van de rechtsprekende macht zich leent tot hang en spandiensten aan een industrie die legaal dealt en daarmee de maatschappij in gevaar brengt.

    Volledigheidshalve vermeld ik hierbij dat ik op 18 oktober 2012 door de Hoge raad van beroep van de Orde van Apothekers ben vrijgesproken, die daarmee een veroordeling bij verstek in eerste aanleg heeft vernietigd.
    Verstek, omdat ik weigerde om in te gaan op drie dagvaardingen, zonder dat daarbij de identiteit werd prijsgegeven van de anoniem te houden klager (klaagster).

    Mij werd verweten dat ik het publiek zou aanzetten om geen medicatie tegen ADHD of Alzheimer te gebruiken.
    Bij mijn verdediging had ik tevens gevraagd om de theorie te toetsen waarmee ik die medicatie als schadelijk afwijs.
    Toetsing die uiteindelijk (nogal geruisloos) is uitgevoerd door de Vlaamse Interuniversitaire Raad, even zo geruisloos als het parket in Zwitserland de oorzaak van het busongeval in Sierra probeert te laten vergeten.
    Nieuwsbrief 624 : “Sierre-ramp gevolg van chronisch cocaïne-psychoticum-gebruik.”
    Nieuwsbrief 645 : Chauffeur Sierre dood achter het stuur van de bus.”

    Machten zijn hier actief waartegen geen vaderlandse uitvoerende, wetgevende of rechtsprekende machten opgewassen zijn.

    Uitvoerende macht:
    De minister van Volksgezondheid die tegen mij een sanctie vraagt bij de Orde van Apothekers om de belangen van de farmaceutische industrie gaaf te houden.
    Een ex-medisch directeur van Lilly is op dit ogenblik nog steeds voorzitter van het directeuren comité bij het ministerie van Volksgezondheid.

    Rechtsprekende macht:
    Een hof van assisen waarbij een zogezegde deskundige een koosnaampje (antidepressivum) gebruikt om geen uitleg te hoeven geven over hoe dit psychoticum een controleverlies over het gedrag doet ontstaan en daardoor agressief maakt.
    En een voorzitter die het daarbij angstvallig blauw blauw laat, terwijl de onderzoeksrechter mijn uitleg van 11 juni 2010 al had kunnen gebruiken.

    Wetgevende macht:
    Een Belgische Senaat die tegenstemt bij een voorstel om het dealen van harddrugs bij kinderen te verbieden.
    Dit naar aanleiding van de 10de verjaardag van het VN-verdrag over de rechten van kind.
    Lees daarover: “Welke partijen staan VOOR het dealen van harddrugs bij kinderen?” van 9 juni 2010.

    En omdat de vierde macht in ons land (MSM) als spreekbuis dient van de drie eerder aangehaalde machten, koos die vanzelfsprekend uiteindelijk ook voor de belangen van de farmaceutische bedrijven met een zakencijfer dat groter is dan het bruto nationaal product van verschillende landen waar ze actief zijn.
    Een pers, die zich objectief waant en schuldig zwijgt wanneer spreken of schrijven hen wordt afgeraden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Data masseren

    Posted on March 21st, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

     

    Gestoorde stoffetjes, waarvan niemand de gestoordheid kan aantonen, zouden erfelijk zijn, net zoals het normaal gezond zijn ook erfelijk is.
    En omdat niemand aantoont waarom normaal gedrag erfelijk is, hoeft ook niemand aan te tonen waarom gestoorde stoffetjes erfelijk zijn.

    Alleen het vermoeden volstaat om de diagnose van een neurobiologische aandoening te kunnen stellen.

    Vandaar dat zowel het normaal zijn, als het neurobiologisch ziek zijn, afhangt van de perceptie op wat als erfelijk geacht wordt.
    En daarom werden de symptomen bedacht.
    Precies dezelfde symptomen, voor zowel normaal gedrag als voor de perceptie van een neurobiologische aandoening.
    Maar dat is een klein detail.

    Omdat artsen in de psychiatrie nooit werden opgeleid met de symptomen, noch met de pathologie van normaal gedrag, kan geen onderscheid worden gemaakt.
    Vandaar dat een neurobiologische aandoening voor de hand ligt.
    En psychiatrie is hun vak.
    Want er zijn symptomen.
    En symptomen wijzen op aan aandoening.

    Gezien normaal gedrag geen ziekte is, kunnen die symptomen dan alleen maar van een neurobiologische ziekte zijn.
    Vermoedt men althans.
    De ontstane epidemie is tevens wel het duidelijkste bewijs.

    Fier zwaaien geleerden met hersenscans, terwijl ze die gekleurde beeldekens nooit zouden tevoorschijn halen wanneer een patiënt een gebroken been zou hebben of net even een stevige niesbui zou hebben gehad.
    Benieuwd hoelang het zal duren eer, op scans-gebaseerde ADHD’ers, hersentransplantaties zullen ondergaan.
    Al begint een gezonde jeugd als potentieel donor-veld stevig te slinken.

    Niemand van die geleerden toonde inmiddels al aan op welke manier psychotica iets aan die scankleurtjes ten goede kunnen veranderen.
    Misschien veranderen ze wel iets, wat dan als een niet-zorggerelateerde calamiteit wordt gekwalificeerd, want spectaculaire genezingen laten op zich wachten.

    Heeft ooit al eens iemand een hersendrain geprobeerd met Lourdes-water?
    Ongesteriliseerd omwille van het mirakelgehalte en omdat het water van een beekje dat kabbelt toch voldoende zuiver wordt geacht.
    Althans alleen maar om nog meer vervuilde hersentjes schoon te wassen.
    Misschien bevreesd dat scans dan helemaal geen mooie couleuren, of enkel verwaterde hersenen zouden tonen?

    Voor bekend raakte hoe wel een medische diagnose van de vermoedelijke aandoening kon gesteld worden, giste men naar iets medisch om harddrugs te verkopen.
    Vandaar dat op aanraden van de industrie en CBG (College ter Beoordeling van Geneesmiddelen) een lage proefdosering uitsluitsel kon brengen.
    Toen was immers de farmacologie of de werking van harddrugs bij kinderen nog niet bekend.
    Want harddrugs laag doseren bij iedereen, ziek of niet ziek, verhoogt de drukte, waarmee meteen de gevreesde symptomen worden geaccentueerd.
    Altijd prijs, natuurlijk.
    Diagnose werd gesteld en de behandeling kan beginnen.
    Die behandeling steunt op het verhogen van de dosering psychotica tot dwangmatig psychotisch.

    Harddrugs, die psychotica zijn, worden als absoluut veilig uitgeroepen.
    Daar hoeft geen kat data voor te vervalsen, er bestaan helemaal geen data.

    Niet omdat men weet hoe psychotica werken, maar wel omdat men helemaal niet WIL weten hoe ze werken.
    Een medisch redeneervermogen dat bekend raakte als het FIF-syndroom.

    Nu de farmacologie intussen toch traagjes begint door te sijpelen, werd het ‘bon ton’ om ook de farmacologie als niet medisch wetenschappelijk van de hand te wijzen.
    Misschien wel daarom ook dat echte medici geen degelijke opleiding meer genieten in deze onwetenschappelijke leer van bangmakerij.

    Terwijl intussen ijverig naar nieuwe fabels wordt gezocht om de heersende dogma’s over stoffetjes en het herladen ervan (reuptake) met psychotica, in stand te kunnen houden.

    Maar hoe kan de beerput voortaan ophouden met stinken?

    Simpelweg door wel de diagnose te stellen van een vermoedelijke neurobiologische aandoening.

    Niemand twijfelt eraan dat artsen opgeleid zijn om aan de hand van symptomen, technieken van kennis te hanteren waarmee een ziekte kan vastgesteld worden, en waardoor dan, door die ziekte te behandelen, die symptomen vanzelfsprekend zullen verdwijnen.

    En vermits bovendien geen arts eraan twijfelt dat ADHD een neurobiologische aandoening zou zijn, die men alleen maar vermoedde omdat geen diagnose kon gesteld worden, moet het medisch evident zijn dat voortaan wel een diagnostische test de complete zekerheid moet bieden over het lijden aan deze echte neurobiologische aandoening.

    Hier opnieuw biedt een proefdosering van een amfetamine-of cocaïnestof de uitkomst.
    Niet om nog drukker gedrag te veroorzaken, door het dopingeffect, maar om na enkele uren immunochemisch te testen of er antistoffen worden gemaakt waarmee een gezond lichaam reageert tegen de toediening van een giftige stof.
    Insuline is ook giftig voor zij die niet lijden aan een suikerziekte.

    Wanneer de patiënt zou lijden aan de vermoedelijke neurobiologische aandoening, dan zou, net zoals suikerzieken baat hebben met insuline, echte ADHD-ers geen antistoffen produceren om dat gif zo snel als mogelijk uit het lichaam te doen verdwijnen.

    Nu de echte diagnose van ADHD als een ziekte kan gesteld worden, stelt zich de vraag wie voortaan psychotica in hoge dosages aan kinderen zal mogen toedienen zonder dat ze medisch als ziek kunnen uitgeroepen worden.
    Intussen zijn amfetamines of cocaïnes incontournable geworden bij de opvoeding van kinderen.

    Een oplossing kan erin bestaan dat healthcare het vak farmacologie als kwakzalverij gaat uitroepen, omdat die alleen maar als helend voorgestelde harddrugs als psychotica bestempelt.

    Want psychotica bestaan niet, omdat, als ze toch zouden bestaan, ze alleen maar depressief maken, agressief, psychotisch, suïcidaal, op termijn dementie veroorzaken en waarbij het gebombardeer met antistoffen alleen maar kankers of abnormale celdelingen veroorzaakt.
    Vanzelfsprekend wil geen arts zoiets van dat allemaal op zijn of haar geweten hebben.

    Gelukkig voor de wetenschappelijke sekte, die psychiatrie wordt genoemd, is het vervalsen van onderzoeksgegevens daar compleet uitgesloten.
    Tenzij er iemand wel psychotica zal ontdekken of zorggerelateerde calamiteiten waarvan tot nu nog steeds geen data worden bijgehouden.
    Hoe kan je nu data vervalsen als er helemaal geen data zijn.

    Zou de psychiatrie gebaat zijn met een echt wetenschappelijk statuut in plaats van het onmiskenbare sekte-gehalte met voorgewende (presumed) wetenschappelijke allures en het goeroe-gehalte van leiders als Biederman of Buitelaar?

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Iatrogene agressie, moord en zelfmoord

    Posted on December 13th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    De maatschappij en de geneeskunde organiseren geweld, moord en zelfmoord.

    Met schijnheilige onkunde als voorwendsel: “Wir haben es nicht gewusst”.
    Werking onbekend.

    Psychotisch makende stoffen bestaan zogezegd niet, vandaar dat ze ook niet ‘psychotica’ mogen noemen.
    Iets wat bovendien commercieel niet erg handig zou zijn.

    En omdat een politiek establishment mee geniet van de goed draaiende zaakjes gedogen institutionele machten iatrogene agressies, moorden en zelfmoorden.
    Bij deze dus, even solidair met het medisch onvermogen om klaarheid te scheppen in de farmacologie van succesmedicatie.

    Maar Big Pharma zit met een Big Probleem.
    Leugens zouden circuleren over de medische wetenschap die men wetenschappelijk noemt omdat men de wetenschap alleen maar vermoedt, en omdat die veronderstelde kennis gebaseerd is op het Malign Professioneel Interpretatie Syndroom van lieden die zouden lijden aan een genetisch overdraagbaar FIF-syndroom.

    Deze twee laatste aandoeningen zullen binnenkort door de nieuwe DSM-V bekend gemaakt worden, en daarom tast Big Pharma op vandaag heel erg in het duister.

    De leugens van de apotheker zijn vanzelfsprekend leugens, omdat zijn stelling niet onderbouwd zou zijn.
    Immers, het wetenschappelijk karakter van de huidige geneeskunde steunt op het van elkaar afschrijven van veronderstelde vertelsels, die in de loop van de jaren tot wetenschap zijn uitgegroeid, omdat niemand ooit met iets beters voor de dag durfde of mocht komen.

    Maar hoe weerleg je nu een leugen?
    Met de waarheid, natuurlijk.

    En hier wringt het schoentje.

    Als wetenschap geldt nu al sinds vele jaren, dat de waarheid over het behandelen van succesvolle veronderstelde ziekten onbekend is.
    Werking onbekend, zoals de geleerde instanties fier plegen te publiceren.

    Welnu, Big Pharma corrigeert psychotica (stoffen, die psychotisch maken) met anti-psychotica.
    Een evidentie zo groot als het Atomium.

    Maar Big Pharma kent geen psychotica.

    Big Pharma kent wel dure anti-psychotica.
    Ook de Nederlandse taal kent het woordje psychoticum niet eens.

    Wie op Wikipedia ‘psychotica’ of ‘psychoticum’ intikt, komt meteen op anti-psychoticum terecht.
    Niet meteen taalkundig of wetenschappelijk correct.
    Er wordt niet eens gevraagd “Bedoelde U soms anti-psychotica?”

    Bovendien gaat Wikipedia er alleen van uit dat psychose een ziekte is, terwijl bij de uitleg over ADHD wordt achtergehouden (FIF-syndroom?) dat het chemisch behandelen van normale gedragscriteria, die aan de veronderstelde aandoening worden toegeschreven, steunt op het dwangmatig psychotisch maken met hoge doseringen van sterk psychotisch makende stoffen (psychotica).
    Wat eigenlijk achtergehouden wordt, precies omdat niemand dit mag weten en ook omdat er zogezegd geen psychotica bestaan.
    Medisch niet en taalkundig niet.

    Een vaststaand feit daarbij is dat in bijna alle gevallen het chronisch psychotica-gebruik wordt gecorrigeerd met de antipsychotica, die iedereen dan wel wil kennen.

    Als het ontstane psychotisch gedrag door ADHD of door droefheid te behandelen, een comorbiditeit van de ziekte zou zijn, dan moet dit als een diagnose-criterium gepubliceerd worden.
    Wat om onduidelijke redenen niet gebeurt (MPIS-syndroom?).

    Maar stel nu nog dat psychotisch gedrag bij ADHD of bij droefheid wel een echte comorbiditeit zou zijn.
    Waarom behandelt men dan door nog meer psychotisch te maken met psychotica?

    Momenteel loopt bij mij een wetenschappelijk experiment waarmee feilloos enkele nieuwe DSM-V-aandoeningen kunnen aangetoond worden, met name: het MPIS- en het FIF-syndroom, binnenkort ook beter bekend bij Wikipedia.

    De echte wetenschappelijke kennis over de aandoeningen zal in die zin revolutionair zijn, dat van de nieuwe aandoeningen wel diagnosecriteria zullen bestaan en dat de ziekten niet verzonnen hoeven te worden bij wijze van een stemming bij handopsteking.
    En van nog veel groter belang: die syndromen MOGEN niet medisch behandeld worden.

    Want dan komt de omerta over de leugen van de apotheker in gevaar.
    Immers, de waarheid blijft onbekend.

    En als de waarheid niet bestaat, bestaat nog veel minder een leugen over die waarheid.
    Laat ons pronken met deze wetenschap.

    En dan te bedenken dat agressie, moord en zelfmoord, of zelfs psychotisch gedrag gelukkig heel zelden voorkomen in deze maatschappij en dat als het ooit toch eens gebeurt, dit dan jammer genoeg tot onnatuurlijke dimensies wordt opgeblazen.

    De echte realiteitszin daarover komt vanzelfsprekend weer uit een medische hoek: we hebben hier te maken met geen zorggerelateerde calamiteiten (Inspectie Volksgezondheid, Nederland, mei 2012).
    So what?
    Een variante op werking onbekend.

    Onkunde klinkt zo dom.

    PS (=PostScriptum, voor alle duidelijkheid):

    Deze morgen kwam per mail een URL binnen naar Natural News, met een bijdrage over : Psychiatry goes insane: Nearly every human emotion now labeled a “mental disorder”

    http://www.naturalnews.com/038322_DSM-5_psychiatry_false_diagnosis.html

    Ik citeer daarbij de afzender:

    DE GRAAIERS van de psychiatrie slaan onverbiddelijk toe en hanteren een soort van PLUK-ZE-KAAL methode.

    Of we wel of niet ziek zijn doet er niet toe, want een definitie van GEZOND-ZIJN bestaat niet. Zelfs de WHO zegt dat je alleen gezond bent als je vrij bent van klachten maar met zo’n definitie blijft er vrijwel geen levend wezen gezond.

    mvg

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Agressie: kijk liever de andere kant op – dat loont.

    Posted on April 8th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Voorbije week werd ik uitgenodigd voor een netwerkbijeenkomst in het Vlaams Parlement voor zorgverstrekkers door de Palfijngroep op 8 mei ‘s avonds.

    Op die uitnodiging staat te lezen:
    “Losstaande van het feit dat je ja dan neen N-VA-bindingen hebt, denk ik dat uw mening daar mag/moet gehoord worden.”

    Pech evenwel.

    Op mijn agenda staat voor diezelfde avond al een afspraak geboekt bij KHBO-Brugge, waar mijn oudste dochter het eerste jaar dieetleer volgt, een afspraak onder de titel:
    “Project: Voed je ouders (op)”
    .
    Daar had ik mijn deelname al toegezegd.

    Nu vecht ik al bijna negen jaar, tegen een medische industrie, die onder het voorwendsel van veronderstelde ziekten, patiënten agressief psychotisch maakt en daardoor een echte ziekte-industrie tot stand probeert te brengen ten bate van het eigen geldgewin.

    Precies nu ontving ik vandaag deze e-mail van een persoon, die anoniem wenst te blijven, en die veel beter dan ikzelf het kan doen, getuigt over de bemoeienissen waarmee overheid en geneeskunde garen spinnen bij een agressieve maatschappij.

    Zonder meer wraakroepend is het dat een minister van Volksgezondheid, die het medisch gebruik van harddrugs bij jongeren, in naam van een internationaal kinderrechtenverdrag kan verbieden, maar dit aan haar laars lapt, doodgewoon omdat de corruptiegelden van het gedoogbeleid moeten dienen om zwijggelden te betalen van haar pedofiele partijgenoot en eerste minister van een land als België.
    Een man waarvan pornografisch materiaal beschikbaar is, van seks met minderjarigen.
    Een dossier daarover dat op Cassatie ligt te rotten met medeweten van de andere partijen in de regering.
    Terwijl in datzelfde land een katholieke bisschop omwille van zijn pedofilie van zijn ambt en uit de maatschappij is verbannen geworden.

    Zal Di Rupo bij Rome ooit  invloed laten gelden om Roger Van Gheluwe straks als opvolger van aartsbisschop Leonard te laten benoemen?
    In een land waar de democratische bevolking bezwijkt voor de charmes van een pedofiele eerste minister.
    Een land waar een parlementaire commissie over pedofilie niet eens de politieke pedofilie in kaart mocht brengen.

    Maar dit gaat over de agressie in de maatschappij.
    Agressie, waarvoor overheid en geneeskunde de andere kant opkijken.

    Geachte heer Haesbrouck,

    Ik wil u graag bedanken, ik ben een paar dagen geleden op uw website terecht gekomen, en dit helpt mij enorm om alles op eigen kracht te doen.

    Ik heb helaas veel medicatie gebruikt in het verleden (voorgeschreven & recreatief)Daar ben ik overigens al tijden van verlost. Het middel is erger dan de kwaal. En door mijn wantrouwen naar de farmaceutische industrie.

    Nu ben ik twee weken geleden begonnen met stoppen met roken & blowen (voorbereidingstijd) heel stom & dom, met het middel Champix.

    Ik ben nu drie dagen gestopt met roken, en drie en een halve dag met blowen.

    En ik ben na 10,5 dagen acuut gestopt met champix. Het gevoel deed mij denken aan alle troep die ik vroeger recreatief gebruikt, dit kon toch niet de bedoeling zijn? Ik werd er zo ontzettend extreem agressief van, zo buiten mezelf, als ik door was gegaan met dit middel waren er absoluut niet terug te draaien ongelukken gebeurd, het keerpunt voor mij was dat ik zo buiten zinnen ging, om iets wat mijn hond deed, gelukkig drong op een gegeven moment door hoe bang mijn hond was, voor mij… Ik wilde hem echt iets aandoen, en mezelf. Gelukkig kwam ik bij uit die roes, maar wat als ik die drie maanden kuur had afgemaakt, wat was er dan gebeurd? Dit is drie dagen geleden gebeurd, en ben er nog kapot van.

    Na enig speurwerk op het net, ben ik bij uw site terecht gekomen, en werd bevestigd wat ik voelde en diep van binnen eigenlijk al wist.

    Ik schrok erg van de top 10 lijst van agressie verhogende medicijnen, vier daarvan heb ik gebruikt, met als klap op de vuurpijl, champix.

    Ik heb de laatste paar jaren erg veel last van agressiviteit, ik was nooit zo, ik ben hoog sensitief, en dus heel gevoelig.
    Ik heb een zware therapie gevolgd van 3 jaar, waarbij ik nu nog steeds onder controle sta.

    Maar ik heb altijd al geweten dat ik niet gek ben, ik zie verbindingen en emoties, die andere niet zien. Maar dit is niet mogelijk in de huidige maatschappij, dus moet je in therapie.

    Ik kan u vertellen, dat ik tijdenlang mijn huis niet uit durfde, ik kon niet eens meer van mij kamertje afkomen, altijd zat ik daar met de deur op slot, alleen maar omdat ik anders ben, en van binnen kapot ging van de medicatie.

    Mijn vraag is, gaat dit over? Zal het slijten uiteindelijk die agressie?

    Ik gebruik nu niets meer, mijn ogen zijn geopend, ik wil schoon & puur mijzelf zijn!

    Ik zou ook graag de mensen bewust willen maken dat het zo fout is, al die chemische troep, maar mensen willen er niet aan, ze verklaren me voor gek, zeggen dat ik paranoide ben…

    Ja het zal wel, maar ik heb het door gemaakt, dus ik weet toch waar ik over praat?

    Juist daarom ben ik zo blij dat ik uw website ben tegengekomen, waren er maar meer zoals u!!!

    Respect & waardering wil ik u geven, mijn dank is groot.

    Vriendelijke groeten, Anoniem.
    (Naam staat vermeld in email, ik wil graag anoniem blijven bij eventuele plaatsing.)

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us