Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Medisch blijft de aardbol zo plat als 600 jaar geleden

    Posted on September 18th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Het is en blijft gevaarlijk om te tornen aan een medische religie die alleen gedijt op positieve evidenties en verzonnen fabels, zonder diagnosecriteria voor even verzonnen aandoeningen en zonder farmacologische kennis over medicatie.

    Intussen vermenigvuldigen die aandoeningen zich en behandelt men ze met harddrugs en psychotica waarvan niemand het ‘helend’ effect aantoont op wat van welke fysiologische defecten dan ook, die nog minder iemand kent.

    Een aarde die plat is en tovenaars die gepeupel koest houden met opium voor het volk.

    Al jaren raakte bekend dat die tovenaars alleen optellijstjes van symptomen kennen maar geen diagnosen en dat geen van hen bekend is met de risico’s van een in te stellen toxicomanie en het onderhouden ervan.

    Officieel scholen ze bij… in de leer van de dogma’s, want de hardnekkigheid waarmee fabels commercieel worden gepromoot, grenst aan het dwangmatig absurde.

    Even wat doordenkertjes.

    Doordenkertje 1:

    Uittreksel van een tekst uit de commissie voor de sociale aangelegenheden van 3 mei 2011, met de vraag van een Belgisch senator aan de Belgische minister van Volksgezondheid, Onkelinkx.
    Een tekst die me werd doorgestuurd door een kennis van mij.

    De medicamenteuze behandeling van ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken door chronisch hoge doses sterke psychotica toe te dienen. Artsen schrijven ADHD-medicatie voor met het oog op het pedagogisch comfort van de omgeving van de patiënt.Antidepressiva kunnen geweld, agressie, zelfmoord, psychoses en manie veroorzaken. Men schat dat het gebruik van antidepressiva wereldwijd al tot 63 000 zelfdodingen leidde. Het publiek blijkt nauwelijks op de hoogte van dat soort bijwerkingen van antidepressiva. Toch blijven patiënten die agressief worden of zelfmoord plegen in psychiatrische inrichtingen, een trieste maar dagelijkse realiteit. Daarbij wordt de perceptie steeds sterker dat de farmaceutische en medische industrieën de noodlottige gevolgen van bedoelde medicatie, die terecht als harddrug kan worden beschreven, bewust verborgen houden.Kent de minister de Nederlandse studie? Is de minister het met me eens dat er te veel medicatie wordt gebruikt in de aanpak van ADHD? Heeft de minister cijfers over het gebruik van geneesmiddelen zoals Rilatine en andere psychostimulantia die al een halve eeuw worden voorgeschreven bij kinderen met ADHD? Deelt de minister mijn mening dat die medicamenten eigenlijk amfetamines zijn en tot verslaving kunnen leiden? Moet de conclusie over de invloed van gewone voedingsstoffen op ADHD de minister en de medische wereld niet aanzetten tot meer terughoudendheid in het gebruik van die verslavende middelen? Is de druk van de farmaceutische industrie niet veel te zwaar? Is de verkoop van medicamenten met een uiterst betwijfelbaar effect geen acute bedreiging voor de volksgezondheid? Beaamt de minister dat de medicatie kan leiden tot het verergeren van tics zoals knipperen met de ogen of de keel schrapen, of tot een toename van emotionele labiliteit, prikkelbaarheid of somberheid en een verminderde spontaniteit en robotachtig gedrag? Gaat de minister akkoord met de dringende noodzaak aan bijkomend onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek naar een juiste behandeling van ADHD, waarbij de pro’s en contra’s van medicatie duidelijk in beeld komen?Is de minister het met me eens dat antidepressiva geweld, agressie, zelfmoord, psychoses en manie kunnen veroorzaken? Weet de minister dat de jongste vier jaar het aantal psychotisch gemaakte ADHD-kinderen in de psychiatrie verzesvoudigde en dat dit aantal nog stijgt?Beschikt de minister over cijfers van het aantal sterfgevallen toegeschreven aan zogezegde aangeboren hartziekten en aan zelfmoorden, maar die duidelijk gelinkt kunnen worden aan het behandelen van die kinderen in de psychiatrie en het gebruik van de antidepressiva? Kent de minister de waarschuwingen van de FDA – Food and Drug Administration in de VS – volgens welke ADHD-medicatie kinderen de psychiatrie en de dood kan injagen? Is de minister het met me eens dat de ADHD-medicatie onder de drugswetgeving valt en dat dokters zich moeten kunnen verantwoorden als ze zonder een echte therapeutische indicatie die harddrugs aan kinderen voorschrijven? Werden rond dat bedenkelijke voorschrijfgedrag van artsen al onderzoeken uitgevoerd? Hebben de diensten van justitie al onderzoeken opgezet rond het voorschrijven van die harddrugs? Is de minister het met me eens dat niettegenstaande al die bekommernissen onze kinderen op school en thuis nog steeds worden gedrogeerd om beter te kunnen presteren en ter wille van het pedagogische comfort van ouders en leerkrachten?Is de minister het eens met de stelling dat de effecten van het chronisch gebruik van die psychotica handig worden aangegrepen om ze als symptomen van de `ziekte’ te verklaren. Daardoor neemt de dosering steeds toe, tot het niveau dat men zelfs antipsychotica of neuroleptica moet toedienen.
    Behandelende artsen blijken niet in staat de symptomen van een uitgevonden ziekte te onderscheiden van de schadelijke nevenwerkingen van chronisch dopinggebruik. Beschikt de minister over een registratie van de meest gebruikte neuroleptica bij kinderen? Beaamt ze dat het mogelijk is nevenwerkingen van de verkochte medicatie gewoon als symptomen van de ziekte uit te leggen? Is ze het met me eens dat we hier getuige zijn van een medisch perpetuum mobile, een gesloten cirkel, met een uitzonderlijk duurzaam en lucratief effect voor de farmaceutische en medische industrie? Ik ben er evenwel van overtuigd dat de minister het belang van kinderen in alle omstandigheden boven de belangen van de farmaceutische industrie stelt.

    Valt daarbij iets op?
    Mij wel… maar dit is een bijzaak, omwille van … niet-wetenschappelijk genoeg.

    Voor de academische en medische echte wetenschap is deze vraag bullshit en blijft het bullshit.

    Vandaar ook dat de minister de meeste van al die vragen niet heeft beantwoord, misschien wel omdat ze de bron herkende van waaruit die vragen werden overgenomen.

    Immers…

    We schrijven 3 mei 2011.

    Op 18 januari 2011 komt bij de Hoge Raad van de Orde van Apothekers een anonieme klacht tegen mij binnen.

    Op 12 april 2011 werd ik verzocht om te verschijnen voor het bureau van de Provinciale Raad om gehoord te worden.

    Ik ga daarop niet in, omdat geweigerd werd de identiteit van de klager bekend te maken.

    Op 2 mei 2011, nieuwe uitnodiging, een dag voor de commissievergadering, waarop een senator deze vraag stelt.

    Verslag van de rest van de perikelen met de Orde staat op http://www.adhdfraude.net/pdf/NB519.pdf

    Alleen dit.
    De senator, die deze vraag stelde, is lid van de zusterpartij van de Waalse PS (Onkelinkx is PS-minister van Volksgezondheid), die zich verrijkt met het medisch dealen van harddrugs bij kinderen, en die zich benadeeld heeft gevoeld toen ik de constructie van partijfinanciering in december 2010 had bekend gemaakt.

    Die senator scoorde even, bedankte de minister voor het nietszeggende antwoord en alles blijft bij het oude.

    Doordenkertje 2:

    Antidepressiva bij zwangerschap.

    Dit soort van hardnekkigheid waarmee men stinkend rijk wordt, door de gezondheid van patienten en zelfs van ongeborenen, om zeep gaat helpen, grenst aan het criminele.
    En een maatschappij die laat begaan, omwille van de licence to kill.

    Toch nog even verwijzen naar het verhaal van Ferre die te breekbaar is om met zijn vriendjes te spelen en naar de paniek uit 2006 toen in dezelfde week ledematen van twee pasgeborenen afbraken bij de verzorging van die babys in het ziekenhuis.

    Doordenkertje 3:

    Het spectrum om ADHD-medicatie te gebruiken verruimt.

    Teken aan de wand?

    Maar welke criminelen houden de bekendmaking van de werking van die medicatie tegen?

    En vooral… waarom?

    Bovendien… welke farmacologie verklaart de positieve evidentie ervan op ‘presumed’ neurobiologische aandoeningen?

    Waarmee overtuigt men de bekeerlingen van de medische sekte voortaan, nu de serotonine-en dopamine-sprookjes zijn doorprikt?

    Doordenkertje 4:

    Natuurlijk genas de behandeling van PTSD de man van zijn ‘ziekte’.
    Dolle schutters die raak schieten en zelf doodgeschoten worden of zelfmoorden zijn geen zorggerelateerde calamiteiten.
    In de medische statistieken telt men ze als ‘uitbehandeld’.

    De psychotica waarmee healthcare PTSD behandelt, veroorzaken ondermeer iatrogeen depressies en verminderen een controle over het gedrag omdat dosis per dosis neuronen van het zenuwstelsel worden verwoest.
    Maar omdat dit ‘kennis’ is en geen positieve evidentie, is die stelling medisch niet-wetenschappelijk en bijgevolg een negatieve evidentie.

    Het FIF-syndroom van healthcare huivert van negatieve evidenties, waardoor de maatschappij in de toekomst dit soort van accidenten probeert te vermijden door de wapens aan te pakken.

    Doordenkertje 5:

    Pyridine-3-carboxamidehttp://en.wikipedia.org/wiki/NicotinamideNicotinamide has demonstrated anti-inflammatory actions that may be of benefit to patients with inflammatory skin conditions.[4] These conditions include acne vulgaris, and the compound can suppress antigen-induced, lymphocytic transformation and inhibit 3′-5′ cyclic AMP phosphodiesterase. Nicotinamide has demonstrated the ability to block the inflammatory actions of iodides known to precipitate or exacerbate inflammatory acne.

    Anxiety

    Studies show that nicotinamide has anxiolytic (anti-anxiety) properties. It may work in a way similar to benzodiazepines.[8][9][10]

    Nicomide is the name of an acne medication and, in its vitamin supplement form, the most predominant ingredient is 750 mg of nicotinamide, based on this area of research. Also, it is used topically as a 4% or 5% gel or cream – as effective as topical 1% clindamycin (8-week double-blind trial) performed at the New York University College of Medicine.[5] Unlike topical Erythromycin or Clindamycin it does not develop any bacterial resistance in treating inflammatory acne. Nicotinamide acne treatment is also available as Nicotinamide pads and cream.

    Nicotinamide is also reported to be an effective skin whitener in topical application.[6][7]

    Alzheimer’s Disease

    It is an activator of sirtuins (but inhibits at higher doses) and has been reported to restore cognition in Alzheimer’s disease transgenic mice.[11] A safety study of niacinamide for the treatment of Alzheimer’s disease is currently underway at the University of California, Irvine.[12]

    Cancer

    Nicotinamide acts as a chemo- and radio-sensitizing agent by enhancing tumor blood flow, thereby reducing tumor hypoxia. Niacinamide also inhibits poly(ADP-ribose) polymerases (PARP-1), enzymes involved in the rejoining of DNA strand breaks induced by radiation or chemotherapy.[13] PARP-1 appears to be an important target for triple negative breast cancers because the cells are sensitive to inhibition of PARP-1.[14] Niacinamide is also used by some patients in combination with intravenous vitamin C therapy for cancer.[15] It has also been seen to prevent immunosuppression caused by UVA and UVB radiation (so it could potentially be added to sunscreen).[16]

    Nicotinamide is a powerful nootropic, antiamnestic and antihypoxic agent.[17]

    Nicotinamide reportedly increases the endurance of mice.[18]

    Nicotinamide lacks the vasodilator, gastrointestinal, hepatic, and hypolipidemic actions of nicotinic acid. As such, nicotinamide has not been shown to produce the flushing, itching, and burning sensations of the skin as is commonly seen when large doses of nicotinic acid are administered orally. High-dose nicotinamide should still, however, be considered as a drug with toxic potential at adult doses in excess of 3 g/day and unsupervised use should be discouraged.[2] Overall, however, it rarely causes side effects, and is considered generally safe as a food additive, and as a component in cosmetics and medication.[19]

    Een nieuwe prodrug (met als actieve metaboliet nicotinamide), waarmee het organisme in staat zal zijn om zelf nieuwe psychotica te creëren.

    Hier in dit geval, een nieuw middel tegen ‘vetzucht’.

    Let alvast op de beschrijving van het wonderbare van de indicaties.

    Net als Tamiflu, raakte onlangs bekend dat Prozac en Pervitin ook in staat zijn om hier en daar wat microben of virussen te elimineren.
    Simpelweg door het patroon van de antistoffen, die gevormd worden wanneer het lichaam bij wijze van een gevarenreflex, in paniek en versneld, via massale nieuwe celdelingen, structuren aanmaakt die de giftige aanvallers zo snel mogelijk uit het lichaam moeten verwijderen.

    Het feit alleen dat ‘helende’ of wonderbare medicatie het vormen van die antistoffen veroorzaakt zou bij evidentie moeten aantonen, dat men hier schade toebrengt.
    Maar laat nu juist dat soort van redenering de verdoemenis zijn, die de aardbol medisch rond zou maken en omheen de zon zou laten draaien.

    Wie zei ook weer dat de evidentie van EBM (‘EvidenceBasedMedicine’) een eufemisme betekent om ‘kennis’ te af te zweren en om de aardbol (commercieel?) heel plat te houden.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • ADHD-medicatie ook om antipsychotica te testen op proefdieren

    Posted on November 28th, 2012 Fernand Haesbrouck 1 comment

    In mijn opleiding in Leuven (48 jaar geleden) leerden wij dat voor methylphenidaat geen therapeutische indicatie bestaat omwille van het werkingsmechanisme.

    Vele jaren later werd wel een indicatie uitgevonden en precies omwille van het commerciële eraan, is het werkingsmechanisme als onbekend uitgeroepen.

    Psychotica, zoals de cocaïnes (methylphenidaat) en de amfetamines (Desoxyn, Pervitin, Aderall en ook Prozac (20mg/70kg), Strattera (80mg/70kg) zijn intussen medisch tot de best verkochte psychotisch makende ‘geneesmiddelen’ uitgegroeid.

    Maar de commerciële jongens en meisjes kunnen vanzelfsprekend niet zomaar aan alles denken.
    En daarbij is niet zomaar alle wetenschap als onbekend achtergebleven.

    Wie anders is beter in staat dan Janssens Pharmaceutica om dit aan de bevolking uit te leggen.
    De producent van Concerta, Haldol, Risperdal, Invega enz. publiceert immers nog steeds waarvoor psychotica (in dat verband ook de huidige ADHD-medicatie) in het bedrijf als een wetenschappelijke standaard worden gebruikt.

    Maar vooral om het succes van de cocaïnedoping met Concerta als een psychoticum in een bijna dubbele zo hoge dosering dan de DDD (30mg/70kg) van methylphenidaat te vrijwaren, verkiest het bedrijf om de echte farmacologie van die stof NIET op de bijsluiters te plaatsen.

    De echte werking, zoals die ook blijkt uit de eigen fabrieksliteratuur, steunt op het dwangmatig psychotisch maken van kinderen en(of) patiënten met hoge doses stoffen, die psychotisch maken.

    Die echte werking staat dan ook als hoofding op mijn weblog, maar is een doorn in het oog van de syndicale revendicaties van lieden die zelf lijden aan GPOS en hun aandoening projecteren op weerloze kinderen.

    Vandaar de klacht tegen mij, waarbij de minister van Volksgezondheid via een anonieme stroman van de bende van Dutroux, niet alleen het onderwijssysteem terwille wou zijn, maar vooral de corruptie wou dienen rond het versassen van ziekteverzekeringsfondsen als zwijggeld in verband met een zeer chanteerbare eerste-minister en partijgenoot.

    Een minister van Volksgezondheid (uit corruptie) en een geneeskunde (uit onkunde), die nieuwe generaties om zeep helpen en daar al jaren straffeloos in slagen.
    Brengt mijn vrijspraak daarin nu een verandering?

    Het stellen van foutieve diagnoses en het onnodig behandelen met medicatie of andere methoden betekent dus toebrengen van letsel en is strafbaar.

    http://www.telegraaf.nl/incoming/21112971/___1_2_mln_voor_patienten_Ernst_J.S.__.htm

    http://nos.nl/artikel/445158-miljoen-voor-patienten-neuroloog.html

    http://nos.nl/artikel/379293-zware-aanklacht-oudneuroloog.html

    http://nos.nl/audio/387971-schadevergoeding-voor-slachtoffers-neuroloog.html

    http://www.metronieuws.nl/nieuws/schadevergoeding-voor-ex-patienten-neuroloog/IWIlfy!7vR3CoKoZEJ0BwTA6B1TTQ/

    Goed om dat te weten in verband met het onnodig vaccineren en foutieve diagnoses van ADHD en onnodige medicatie met Ritalin, Rilatine, Concerta of Strattera. of Strattera.

    Ook het drogeren van weemoed of neerslachtigheid met psychotica kan zuiver medisch gezien niet verantwoord worden als geen lichamelijk letsel of stoornissen in bloedwaarden kunnen aangetoond worden.

    Uit Alephnr.45 deze week:http://www.verontrustemoeders.nl/pagina51.htmlHet is te hopen dat de hierboven geciteerde hoogleraren contact hebben (of zullen opnemen) met hun confrères van de UGent, Marc Bogaert en Thierry Christiaens, die op hun beurt hebben onderzocht hoe klinische studies naar nieuwe medicijnen betrouwbaarder kunnen worden. Zij zijn van mening dat dit een collectieve verantwoordelijkheid is van artsen, gezondheidsinstanties en patiënten.Bovendien hebben ze enkele concrete voorstellen voor verbetering. Zo zouden de door de farmaceutische industrie gefinancierde onderzoeken zonder belangenverstrengeling van experts in adviescommissies moeten gebeuren en dit dan vooral zonder de resultaten rooskleuriger voor te stellen dan ze zijn. Ook is het meer dan noodzakelijk dat de overheid de grote invloed van farmabedrijven op bijvoorbeeld bijscholingen van artsen onder de loep neemt.

    Ook Charles Seife, hoogleraar journalistiek aan de New York University, spreekt zich in een kritisch artikel uit over de financiële banden tussen onderzoekers en de farmaceutische industrie.

    Bron : EOS magazine van december 2012

    Einde citaat.

    Als het verzet tegen een frauduleuze onderdrukking van de bevolking niet van de bevolking zelf zal komen, zal deze fraude nog grotere vormen aannemen.

    Toen ik negen jaar geleden mijn kruistocht tegen het psychotisch maken van kinderen ben gestart, was ik zo naïef om te geloven dat het zou volstaan om wel de werking van die “medicatie” bekend te maken om daarmee die criminele waan een halt te kunnen toeroepen.

    Niets was minder waar.
    Intussen kwam ik in een beerput terecht, die ik in mijn voorbije loopbaan niet voor mogelijk had gehouden.

    Stilletjes toch begint de farmacologie door te dringen en blunderen opinionleaders al open en bloot door mediatiek af te gaan als gieters.

    Hopelijk kan ik binnenkort het woord en de daden aan het publiek overlaten.
    Ik ben geen leidersfiguur met de hemelse gave om een massa te bedriegen.

    Wanneer de behandeling van een onbestaande ziekte met psychotica ertoe leidt dat met antipsychotica dient gecorrigeerd te worden, kunnen ouders een klacht indienen wegens het toebrengen van letsels of wegens een foutieve diagnose.

    Een aandoening verzinnen aan de hand van criteria van normaal gedrag, om tot dwangmatig psychotisch te drogeren is niet alleen fraude, maar brengt een schade toe, die men vervolgens met antipsychotica (Dipiperon, Haldol, Risperdal, Invega, Zyprexa of Abilify) (bipolair) moet corrigeren.

    Dat corrigeren bovendien als een comorbiditeit gaan uitroepen is een op de spits gedreven frauduleuze onkunde.

    Wraakroepend bovendien is de manier waarop onbenullen in farmacologie de media bespelen om het publiek zo lang mogelijk dom te houden.

    Mogelijk wordt het zelfmoorden opnieuw brandend actueel en zonder op til zijnde nieuwe verkiezingen voelt geen politieke strever op vandaag de dadendrang om opnieuw een strijd te veinzen tegen het veel te hoge zelfmoordgedrag.

    Is het nu zo moeilijk om de farmacologie van psychotica aan de bevolking uit te leggen?

    Zelfs Janssens Pharmaceutica publiceert het openlijk en hanteert dit wetenschappelijk om de werkzaamheid van hun antipsychotica te bewijzen.

    Alleen… neemt niemand de moeite om die wetenschap te lezen.
    En nadien even helder na te denken.

    Tenzij men dit verkiest.

    Mijn hond en de DSM-IV criteria

    Tot mijn grote opluchting weet ik eindelijk wat mijn hond mankeert: ik kreeg via een belangenvereniging een lijst van symptomen in handen.Een vrij vertaalde versie van de DSM IV- criteria.
    Ik heb de buurvrouw erbij gehaald. We hebben samen aan de keukentafel wat zitten turven, in de verschillende blokken gedragskenmerken.

    En ja hoor: zeer duidelijke gedragskenmerken van ADHD.

    Ik ben erg blij: hiermee is komen vast te staan, dat het niet aan mij ligt, maar aan mijn hond.

    Ik ben op bezoek gegaan bij de dierenarts.

    Dan kon hij ondersteunende amfetamine voorschrijven, om deze gedragstoornissen de kop in te drukken. Het buurjongetje heeft dat, tot ieders tevredenheid ook tot zijn 10e geslikt.

    Totdat hij plotseling met een zware psychose en hartklachten werd opgenomen en helaas zomaar is overleden.

    Ik had op Google al TMC ingetypt, in de hoop dat er psychomedicatie wordt verkocht, onder de merknaam Total Mind Control. Dat leverde geen bruikbaar zoekresultaat op.

    Volgens mijn dierenarts mag je niet zomaar amfetamineproducten, zoals Ritalin in je hond stoppen.

    Dat is voor kinderen bedoeld.

    Hij waarschuwde mij ook nog, dat amfetamine erg lijkt op cocaïne.
    Het kon dan wel eens slecht aflopen met mijn hond.
    Ik dacht nog wel, dat wat voor kinderen als veilig en uitstekend aan de man gebracht wordt, door psychologen en belangengroepen, bij mijn hond ook geen kwaad zou kunnen.

    Vooral omdat hij dezelfde gedragskenmerken heeft.

    Ik hou heel veel van mijn hond en ik wil natuurlijk geen ongelukkig proefdier van hem maken, waarmee het slecht afloopt. Vooral niet nu via de mondiale waarschuwing van de Food en Drugs Administration (VS)blijkt, dat het met (proef)kinderen in de praktijk, ondanks de mooie beloften en sussende woorden van de voorschrijvers, soms dodelijk afloopt.

    Kijk, ik heb toch liever een druk hondje dan een dood hondje.

    Truus.

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Hoe antistoffen vermijden(speekseltest) bij ADHD-medicatie?

    Posted on August 8th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Hoe antistoffen vermijden(speekseltest) bij ADHD-medicatie?
    Door geen te slikken, natuurlijk.

    Maar hoe kan iemand nu weten of een patiënt aan de ADHD-medicatie moet?
    Door ADHD als een diagnose te stellen, natuurlijk.

    En daar wringt het schoentje.

    Omdat geen enkele arts zoiets kan, schakelde de farmaceutische industrie buitenstaanders in die zelf lijden aan GPOS.
    Healthcare heeft zoiets steeds perfect gevonden, vooral omdat deze oplossing voor iedereen loont.

    De industrie betaalt goed, zowel artsen als GPOS’ers, en artsen zijn onontbeerlijk omwille van de licence om verdoving of harddrugs voor te schrijven en de eed van Hypocrates is handig omzeild door een ziekte zelfs maar te ‘vermoeden’.

    De ADHD-hype steunt op twee grandioze pijlers.
    Een: de gedragscriteria, die als diagnosemiddel dienen, kunnen uitgelokt worden door gewone doseringen doping toe te dienen.

    Twee: niemand kan of mag weten hoe die doseringen doping werken.

    De epidemie is ontstaan, precies omdat artsen, die geen medische diagnose konden stellen, zich moesten beroepen op een soort van middeleeuws godsoordeel.

    Net zoals alleen onschuldige heksen door God op de brandstapel gespaard worden, lukte de truc met een proefverpakking methylfenidaat bijna altijd.

    Immers, in 2005 had CBG intussen bekend gemaakt, dat lage (proefdoseringen) de symptomen van ADHD duidelijker maakten.
    Zoals bekend, wordt bij een positief godsoordeel, met psychotica hoger  tot dwangmatig psychotisch gedrogeerd, wat vanzelfsprekend lijkt op een betere concentratie en gewillig gedrag.
    Maar deze farmacologische werking wordt verzwegen, terwijl die wel bekend was, toen deze stoffen onder een opiumreglementering werden gebracht.

    Dure schijnonderzoeken blijven doorgaan, al was het maar om het meest vanzelfsprekende in verband met deze hype achter te houden.

    Immers, aan diabetici wordt insuline toegediend, dat net zoals cocaïne of amfetamine, ook bij gezonden zeer schadelijk en zelfs dodelijk is.
    Insuline toedienen aan zij die lijden aan suikerziekte is heilzaam, omdat die stof iets geneest, en daarom vormt het lichaam geen antistoffen tegen de stof.

    Welnu, als het heksen-of het godsoordeel met een proefverpakking psychotica dient om de diagnose ADHD te stellen, kan na de gebruikte test ook nagegaan worden of die test klopt of niet.

    Immers, wanneer de patiënt door gestoorde hersenfuncties op een of andere manier aan een neurobiologische aandoening zou lijden, dan zal vanzelfsprekend het toedienen van amfetamine of cocaïnestoffen, net zoals insuline bij suikerzieken, het lichaam zich verheugen en helemaal GEEN antistoffen vormen op cocaïne of amfetamine.

    Wanneer er evenwel geen gestoorde hersenfuncties toch een storend gedrag veroorzaken bij zij die lijden aan GPOS, dan reageert het lichaam van het kind op die giftige stoffen door er antistoffen tegen te vormen, en dan is er helemaal geen sprake van een neurobiologische stoornis.
    Want dan geeft het lichaam daarmee aan, dat er schade wordt toegebracht.

    Vandaar dat FDA, EMEA, CBG of FAGG er goed zouden aan doen het artsenkorps ervan in te lichten, dat,
    EEN: een diagnose kan gesteld worden, met een proefdosering, waarna via een speekseltest kan uitgemaakt worden, of er nu een ziekte moet behandeld worden of niet… en

    TWEE: ingeval van een ziekte, die ziekte kan behandeld worden door dwangmatig psychotisch te maken, wat uiteindelijk meestal ook het voorschrijven van corrigerende antipsychotica zal vereisen.

    De farmacologie van de gebruikte stoffen staat uitgebreid op: (http://www.megablunder.net/werking)

    Hoe vermijdt je dus een positieve speekseltest bij ADHD-medicatie?
    Door de juiste diagnose te stellen en te controleren.

    Hoe vermijdt je psychotisch gedrag door tot dwangmatig psychotisch te behandelen?
    Door het werkingsmechanisme van de gebruikte psychotica uit te leggen, in plaats van achter te houden.

    Klinkt helemaal niet dwaas.
    Want kennis is macht.

    Op vandaag regeert de farmaceutische industrie door universiteiten, artsen en publiek dom te houden en daardoor meer dan een generatie om zeep helpt.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • ADHD-medicatie, antidepressiva: maak farmacologie bekend!

    Posted on July 10th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Niet meer om aan te zien, hoe pilaren van een chemische industrie bekvechten om hun imago overeind te houden.

    Geen van hen schijnt in staat te zijn om de bevolking uit te leggen, hoe men de maatschappij bedriegt met de fabels waarmee ze zelf onnozel gehouden worden.

    Met als het meest recente hoogtepunt, de heisa rond Laura Batstra.

    De donderspeech van Robert Vermeiren.

    Het Scientology-verwijt van Pereira.

    En de sussende woorden van Bram Bakker, die jammer genoeg ook niet de klepel weet hangen, omdat niemand hem ooit leerde hoe de wondermedicatie werkt.

    [...]De kinderarts Pereira, die claimt dat er nog veel te weinig ADHD wordt gediagnosticeerd, en daarmee dat er nog veel meer psychostimulantia zouden moeten worden voorgeschreven, maakte het zaterdag j.l. wel heel bont, toen hij in de Volkskrant liet optekenen dat hij de indruk heeft dat psychologe Laura Batstra onder invloed staat van Scientology. Een belachelijke vergelijking, die niet veel meer demonstreert dan afkeer van degenen die het niet met hem eens zijn.[...]

    Bovendien wordt mij ook dezelfde invloed verweten, zelfs terwijl die bewuste organisatie daar zelf niets van weet.

    In mijn reactie op die sussende woorden naar de krant, stelde ik dan ook voor simpelweg om die werking uiteindelijk wel bekend te maken.
    Mijn reactie is niet door de krant gepubliceerd.

    Immers, waarom zijn psychotica veilig als ze als medicijn worden toegediend?

    Maar waarom slikken steeds meer minderjarigen antipsychotica?


    Omdat niemand weet of mag weten dat antidepressiva en ADHD-medicatie, psychotica zijn.

    Psychotica zijn stoffen die (dwangmatig) psychotisch maken.

    En bij chronisch gebruik ontstaan dan de (psychotische) bijwerkingen die men handig comorbiditeiten heeft genoemd.

    Professor Geert Dom schijnt bovendien heel verrast zijn, in volle onschuld, lijkt het wel.
    Natuurlijk.
    Nomen est omen.

    Ik zou de kolder eens willen aanhoren op welke manier de geleerde professor Dom uitlegt hoe de amfetamines en cocaïnes werken bij bedroefden en bij stuiteraars.
    Stinkend rijk worden door blijk te geven van niet eens te (willen) kennen, wat de maatschappij van hem verwacht dat hij WEL zou MOETEN kennen.

    Al zal ik zelf die farmacologie nog negen jaar moeten blijven herhalen, uiteindelijk zal ooit wel een ouder, een opvoedkundige, een arts, een professor, een universiteit of een FDA, dit toch eens lezen en begrijpen.

    http://www.megablunder.net/werking

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Ferre (6) is te breekbaar om tussen zijn vriendjes te spelen

    Posted on May 9th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Ferre (6) is te breekbaar om tussen zijn vriendjes te spelen

    Ik reageerde op dit bericht aldus:

    Om te voorkomen dat nog dergelijke gevallen zich voordoen, zou het volstaan om toch even proberen de verklaring voor deze aandoening te achterhalen.Ik lees dat de jongen nu zes jaar is, dus geboren in 2006.Dit is precies hetzelfde jaar waarin in Nederland in een en dezelfde week in de kraamkliniek in Tilburg en eentje in Amsterdam telkens armpjes of beentjes braken bij de verzorging van pasgeborenen.De verklaring ervoor plaatste ik in mn eerste boek (978-909021709-3) en bracht dit ook aan bij de Nederlandse tweede kamer, waar ik toen ( in 2007) uitgenodigd werd. Vol ongeloof heeft men mij toen beloofd om mij in contact te brengen met de hoogste medische kringen. Evenwel heb ik daar toen niets meer van gehoord. Waaruit ik besluit dat de verklaring die ik beschreef in dat boek misschien wel de juiste zou zijn geweest.
    Mij valt het op dat momenteel geen armpjes of beentjes meer kraken bij pasgeborenen.

    Bovendien:

    Wetenschappelijk onderzoek moet zich nu eens gaan richten op heel wat ziekten, die men op vandaag als aangeboren of zeldzaam beschouwt.

    Ik durf dit te stellen omdat ik, na een artikel in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (24 april 2012) , kon aantonen dat de symptomen, waarop men bij de diagnose van ook zo een zeldzame en aangeboren aandoening steunt, eigenlijk gewoon de symptomen zijn van een overmatig en ondoordacht psychotica-gebruik.

    Immers, de werking van die psychotica is – al dan niet commercieel – als onbekend uitgeroepen.
    En die bijwerkingen heeft men, onterecht, – ook, al dan niet commercieel – als comorbiditeiten van de veronderstelde aandoeningen gebombardeerd.

    Het gaat hier over een “auto-immune limbische encephalitis”.

    Zelfde symptomen als bij langdurig en overmatig psychotica-gebruik, waarbij het lichaam antistoffen vormt en waarbij in 20 tot 50% van de gevallen ook kankers kunnen ontstaan, die verband zouden houden met die antistoffen.

    Bemerk hoe de voorstanders van langdurige antidepressiva-therapie en ADHD-medicatie zich momenteel beijveren om studies die het ontstaan van kankers beschrijven bij die groepen, onder de mat te vegen.

    Na mijn opmerking bij NTvG daarover en de publicatie ervan, had de webredactie aan de auteurs van de bijdrage over limbische encefalitis om een reactie gevraagd.

    Beste Fernand Haesbrouck,Dank voor uw reactie op NTvG-artikel:
    Auto-immune limbische encefalitis Uw reactie is geplaatst en wij hebben de auteur(s) van het artikel om een reactie gevraagd.U kunt de reactie vinden op:
    http://www.ntvg.nl/node/652415Met vriendelijke groet,

    Webredactie NTvG

    Healthcare zou in de toekomst allicht heel wat zeldzame of ‘aangeboren’ ziekten kunnen vermijden, als maar even een inspanning wordt geleverd om de werking van goedverkopende kaskrakers niet meer als onbekend uit te roepen, en die werking toch te willen academisch onderwijzen en zelfs op de bijsluiters te publiceren.

    Heel wat ongeluk of ongemak zou daarmee het publiek kunnen gespaard blijven.

    Is het immers niet zo dat in maart 2012 nog, de Australische healthcare zelf schreef, dat wanneer je niet weet hoe een medicijn of een drug werkt, dat je dan onethisch bezig zijt.

    Werkingsmechanisme onbekend houden bij stoffen die psychotisch maken en nieuwe “aangeboren” of “zeldzame” ziekten veroorzaken, is bovendien crimineel, en een medisch beroep onwaardig.
    Stel nu nog, dat artsen nieuwe ziekten nodig zouden hebben om hun beroepsinkomen veilig te stellen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • De houdbaarheidsdatum is bereikt.

    Posted on March 23rd, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Het loopt nu wel erg uit de hand als partners hun luie, obesitas, doping-verslaafde, agressieve drankorgels gaan doden.

    Op die manier zal de omzet en winst van de doping-dealers mogelijk gaan dalen.

    Zijn er intussen al nieuwe fabeltjes klaar, die moeten verbergen dat antidepressiva vermomde amfetamines of cocaïnes zijn?

    Hoe zit het nu eigenlijk met de stoffetjes in de hersenen, waarover bevoegde beroepsgevormde autoriteiten zo deskundig proberen te orakelen, met een wijsheid die ze ambtshalve daarover in pacht menen te hebben?
    Want orakelen doen ze wel.

    Terwijl niemand van hen noch bij depressie, noch bij ADHD een medische diagnose van de vermoedelijke neurobiologische aandoening kan stellen.

    Bovendien weet niemand van hen hoe de amfetamines of cocaïnes die ze voorschrijven farmacologisch actief zijn, bij de verzonnen aandoeningen.

    12 oktober 2011 : 12u09
    Geachte heer de Leeuw,
    Dat zou inderdaad wenselijk en logisch zijn. Maar als wij de pathofysiologie niet in zijn geheel begrijpen dan is het werkingsmechanisme op dit symptoom ook lastig te onderbouwen …
    Ik begrijp helemaal waar het probleem ligt en dat dit lastig te verklaren is. Ik heb geen verklaring en zoals we in de literatuur zien is hier ook nog geen duidelijke verklaring voor gevonden, helaas.

    Met vriendelijke groet,
    Annelies

    12 oktober 2011 : 12u16
    En nog interessanter, er is nog geen verklaring voor deze tegenstelling, werkingsmechanisme onbekend….

    Groeten,Marc
    Marc de Leeuw
    Redacteur Pharmaceutisch Weekblad

    Annelies is niet van SasVanGent, maar een dame die verleden jaar in Utrecht tot doctor promoveerde met een proefschrift over de werking van Efexor (een amfetamine, die als een SSRI wordt voorgesteld) als adjuvans bij een chemotherapie tegen borstkanker.

    Mijn Nederlandse collega Marc de Leeuw werd gefascineerd door de manier waarop Efexor in de thesis van Annelies precies omgekeerd zou werken dan de bijwerkingen ervan, die Lareb voor die gelegenheid even van de website had laten verdwijnen.

    Pikant detail: die thesis kwam tot stand met de welwillende steun, onder meer van het bedrijf dat Efexor in aanbieding heeft.

    Dit voorbeeld illustreert de medische kennis over de amfetaminedoping, waarmee de zogenaamde serotonine-defecten worden gebombardeerd.
    Over de dopamine-stoornissen bij ADHD en de werking daarbij van onder meer cocaïnestoffen, publiceert CBG (College ter Beoordeling van Geneesmiddelen wat volgt.


    Conclusie:

    Drie evidenties.
    1) Medische diagnosen bij depressie en ADHD worden niet gesteld.
    2) Niemand weet hoe de voorgeschreven toxicomanie werkt tegen een aandoening, die men alleen maar vermoedt.
    3) Man wurgt zijn agressieve vrouw en voetballers,  voetballertjes en studenten vallen dood.

    Als artsen nu WEL eens een diagnose konden stellen en als artsen nu WEL eens de werking van amfetamine en cocaïnepsychotica zouden willen kennen…

    Zou dan …

    Deze avond een herdenkingsbijeenkomst nodig geweest zijn, ware het 13-jarige voetballertje Miguel Laan onlangs niet doodgevallen?

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • FIF-syndroom weert werking antidepressiva en ADHD-medicatie.

    Posted on January 9th, 2012 Fernand Haesbrouck No comments

    Het FIF-syndroom waaraan het collectief van een medisch establishment ziek is, zorgt ervoor dat men verhindert dat het werkingsmechanisme van antidepressiva en ADHD-medicatie zou bekend raken.

    Tot voor twee jaar volstonden  verzonnen fabeltjes van heropname van willekeurig te kiezen chemische stoffen om veilig gewaande harddrugs als psychotica te dealen, die niet alleen bedroefden, sportlui, studenten, fuifnummers, piloten of andere stachanovisten drogeren maar ook, en zelfs, kinderen stevig drogeren tot dwangmatig psychotisch.

    Prestatiegericht geluk en pedagogisch comfort pronken voortaan in de etalage van medische aanbiedingen.
    Grote reclame en veel promotiemateriaal houden de truc obscuur die iatrogeen echte aandoeningen tot stand brengt.

    Droefheid en pedagogische onmacht zijn tot aandoening uitgeroepen voorwendsels, waarvoor niet eens medische of neurobiologische diagnosecriteria bestaan, maar die, eens ze behandeld worden, ervoor zorgen dat comorbiditeiten ontstaan, waarmee dan vervolgens over depressie of over ADHD als echte ziekten kan gesproken worden, net alsof die daarmee het ‘medisch’ optreden verantwoorden.

    Vanaf dat ogenblik behandelt men de nevenwerkingen van het chronisch psychotica-gebruik.

    Het grandioos positieve daarbij is, dat bovendien niemand weet of hoeft te weten hoe de gebruikte harddrugs zo succesvol drogeren of tot robotmatig dociel aanzetten.

    Van zowel de diagnose van de voorwendsels als over de werking van psychotica weet niemand iets.
    Althans geen medicus.

    Iedereen behalve een arts kan de diagnose stellen omdat een diagnose niet meteen hoeft en iedereen weet hoe niemand nog de werking van harddrugs kent.

    Maar de epidemieën van depressie en ADHD bestaan intussen en bovendien blijkt dat ze zelfs met geen antidepressiva noch met ADHD-medicatie uit te roeien zijn, wel integendeel.
    Dit is de negatieve evidentie, die door niemand wil gekend zijn.

    Het slikken mag niet gestaakt worden, omwille van het risico tot hervallen.
    Dit is dan het positieve, want medicatie helpt.

    Deze manier om geneeskunde te bedrijven geldt als een toonbeeld van de huidige medische wetenschap en zoals nu meer en meer begint duidelijk te worden… omdat alleen maar de positieve berichten wetenschappelijk zijn en de negatieve niet.

    Omdat zowel diagnose als psychotica-gebruik tot de negatieve sfeer behoren (het klagen over ongemakken en een eventueel schadelijke werking), blijft dit onderdeel beter buiten het medisch kennisgebied, maar van zodra de arts op een goede manier het voorschrift heeft geschreven (lees: CBG in Pharmaceutisch Weekblad 10/2009) vangt het echte succesverhaal aan.

    Aan antidepressiva en ADHD-medicatie kleven geen noemenswaardige bijwerkingen (positieve evidentie), want zij die er toch ontwaren (negatieve evidentie), dwalen, omdat in bijna alle gevallen nu pas de bekende comorbiditeiten van de ziekte opduiken (positieve evidentie).
    Drogeren en robotmatig dociel maken tot ieders voldoening en de comorbiditeiten die ermee gepaard gaan, zorgen voor een lucratieve klantenbinding.

    Al staat er nog niemand bij stil waarom die comorbiditeiten niet als diagnosecriteria hebben kunnen dienen.
    Maar omdat een diagnose als een negatieve evidentie doorgaat, krijgt dit geen wetenschappelijke aandacht en is dit daarom dan een stomme opmerking.

    Alleen… schijnt er bij die wetenschap, die zich medisch noemt, een bijzondere, bijna bovennatuurlijke vaardigheid te manifesteren.

    Niemand hoeft iets te kennen over het stellen van een diagnose van de neurobiologische aandoeningen, die moeten genezen worden.
    Niemand hoeft iets te kennen over het werkingsmechanisme van de psychotica, waarmee men geneest.
    Maar als het genezen aanvangt, schijnt ineens wel iedereen opeens de comorbiditeiten te herkennen.
    Ook als ziekten weliswaar, als echte dan.
    Een positieve evidentie.

    Een bijna bovennatuurlijke vaardigheid op menselijk vlak allicht, maar wetenschappelijk toch ook maar … een nieuwe aandoening?

    Het FIF-syndroom dat goed opbrengt en daardoor als een positieve evidentie kan doorgaan.

    Want het werkingsmechanisme kennen van psychotica bij depressie en ADHD-medicatie is een negatieve evidentie en blijft daarom beter ONBEKEND.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Interview in Primo, 27/09/2011

    Posted on October 3rd, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    Hierbij  het interview in Primo, dat verscheen op dinsdag 27 september 2011.
    Klik op de afbeelding voor de volledige tekst.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Niet te missen in Primo nr.40

    Posted on September 27th, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    Het media-cordon is doorbroken met deze publicatie over ADHD-medicatie.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Theresa May: ADHD-medicatie gaat de deur uit.(Ingezonden)

    Posted on August 22nd, 2011 Fernand Haesbrouck No comments

    Britse Minister van Binnenlandse Zaken Theresa May: “Genoeg is genoeg, ADHD medicatie gaat de deur uit”

    Vastgelegd in een familie video, Harry Hucknall geeft nog een brutale grijns voordat hij de straat uit suist op zijn nieuwe fiets. Zijn vader, Darren, zal het moment nooit vergeten – Harry was toen zeven – en hij kijkt de scène opnieuw en opnieuw.

    Het is een kostbare herinnering aan Harry, die op een zondagavond in september vorig jaar zijn moeder Jane en zijn oudere broer David welterusten kuste voordat hij de trap op ging naar zijn slaapkamer, zijn deur vergrendelde en zichzelf met een riem ophing aan zijn stapelbed.

    Hij was tien jaar oud.

    Zijn vader verwijt de dood van Harry aan twee ‘geestveranderende’ psychiatrische middelen die zijn zoon waren voorgeschreven door een psychiater om zijn luidruchtige gedrag en lusteloosheid te genezen.

    Een gerechtelijk onderzoek wees in april uit dat het kind meer medicijnen in zijn lichaam had dan het normale niveau voor volwassenen die kampen met dezelfde problemen.

    Een radeloze heer Hucknall dient nu een formele klacht in bij de National Health Service (NHS) voor het voorschrijven van Ritalin aan zijn zoon, een cocaïne-achtige stimulant die, paradoxaal, wordt vermeend het kind te kalmeren, en Prozac, een krachtig antidepressivum.

    Toen ik opgroeide waren er veel kinderen zoals Harry – een beetje over-actief, een beetje stout, die niet altijd doen wat ze werd verteld. Nu zijn ze gebrandmerkt met de klacht Attention Deficit Hyperactivity Disorder ‘, zegt de computer engineer bij zijn semi-vrijstaand huis aan de rand van Barrow-in-Furness, Cumbria.

    Wat is dat nu? Wat is er veranderd? Is er een rare ziekte in de lucht? Harry was gewoon een normale jongen. Maar omdat we leven in 2011 moest hij, en vele andere kinderen, op tabletten worden gesteld.

    Het lijkt alsof bijna ieder kind plotseling deze ADHD heeft ontwikkeld. Wat een onzin. Het is een eenvoudig get-out voor ouders en scholen die hun kinderen niet onder controle kunnen houden. ‘

    661.000 pakjes per jaar

    De heer Hucknall is natuurlijk in verdriet voor Harry, en zijn woorden worden gesproken met woede. Maar zijn woorden zijn dicht bij de waarheid. Eerder dit jaar toonde deze krant (Daily Mail) ook al aan dat in Groot-Brittannië jaarlijks 661.000 pakjes ADHD medicijnen worden voorgeschreven om in de kindertijd ADHD te behandelen – een verdubbeling ten opzichte van vijf jaar geleden.

    De medicijnen worden aan zeer jonge kinderen voorgeschreven – vanaf een leeftijd van slechts 15 maanden, volgens ons onderzoek – ondanks de officiële richtlijnen van de fabrikant en het feit dat de Britse Nationale Instituut voor Gezondheid en Clinical Excellence (NICE) het gebruik ervan voor hen verbiedt voor kinderen jonger dan zes jaar.

    Vorige week vertelde educatieve psycholoog David Traxson me dat hij vermoedt dat in de West Midlands ten minste 100 drie-, vier en vijf-jarigen Ritalin of soortgelijke medicijnen worden voorgeschreven. Als dit wordt gerepliceerd in het hele land – zoals waarschijnlijk is – loopt het aantal op tot duizenden kinderen.

    Deze jonge kinderen worden gedwongen krachtige en potentieel verslavende medicijnen te nemen en niemand weet wat er in de toekomst met hun hersenen zal gebeuren,” waarschuwde hij.

    De Vereniging van Educatieve Psychologen vorige week eiste een nationale evaluatie naar het gebruik van Ritalin en soortgelijke geneesmiddelen bij kinderen.

    Secretaris-generaal Kate Fallon zei:

    Het gevaar is dat we vertrouwen op deze “quick fix’ voor kinderen met diagnoses zoals ADHD, wat vaak betekent dat ze een recept krijgen voor Ritalin. ‘Niemand weet wat het zal doen in de hersenen bij de kinderen’

    We hebben grote bezorgdheid, de neurologische impact van deze medicijnen op zich ontwikkelende hersenen van kinderen is niet volledig onderzocht. De potentiële schade die ze kunnen veroorzaken moet nog onderzocht worden. “

    De oproep van de psychologen werd ondersteund door de Nationale Bond van Leraren, waarvan de leden te maken hebben met een enorme stijging van het aantal leerlingen dat wordt gedrogeerd met ADHD medicijnen – die inwerken op het centrale zenuwstelsel van een kind het gedrag te veranderen.

    In sommige primaire klaslokalen van de staat is één op de tien leerlingen onder invloed van Ritalin pillen, die moeten worden uitgedeeld door de leerkrachten tijdens de lunch of pauzes. In een lagere school van 389 kinderen in het Zuid-Oosten is niet minder dan 80 leerlingen – meer dan 20 procent – op de medicatie.

    Het is een fenomeen in Groot-Brittannië, bij families van ongeacht het inkomen. Het gebied met het hoogste percentage kinderen die het geneesmiddel krijgen is de Wirral, een rijk deel van Cheshire, welke de thuisbasis is van miljonair voetballers en business executives.

    Onmeetbare ziekte

    Ondertussen trekken sceptici het bestaan van de ziekte ADHD in twijfel. Er is geen objectief bewijs dat de ziekte bestaat en er is geen erkende medische test om de ziekte te diagnosticeren. Een diagnose wordt gesteld door een psychiater of kinderarts door het kijken naar het gedrag van een kind.

    Een deel van de critici stellen dat de ziekte een politiek correcte creatie is van de psychiatrische wereld voor een kind dat het moeilijk vindt om stil te zitten of om te concentreren dankzij een combinatie van een fast-food dieet, late avonden en gebrek aan lichaamsbeweging.

    Het is gemakkelijker voor de psychiatrische wereld en haar politieke meesters om om te gaan met de diagnose van een ziekte in plaats van om te gaan met de werkelijke problemen en oorzaken.

    Een andere verontrustende factor is dat de ouders die medicijnen voor ADHD aan hun kinderen geven onmiddellijk in aanmerking voor een reeks van zeer aanzienlijke staatssteun voordelen, zoals een uitkering voor verzorger en kind-invaliditeitsuitkering, die kan oplopen tot duizenden Britse ponden per jaar.

    Bijvoorbeeld, een familie in de West Midlands heeft twee kinderen die medicatie krijgen voor ADHD. Ze krijgen 600 pond per maand in de invaliditeitsuitkering voor elk van de twee kinderen die zijn gediagnosticeerd met de ziekte.

    Een derde kind wordt onderzocht door psychologen om te zien of hij ook lijdt aan de ziekte. Als hij de diagnose krijgt zal de jaarlijkse aftrekpost van de familie 21.600 pond belastingvrij bedragen.

    Geen wonder dat duizenden gezinnen gelukkig zijn met kinderpsychiaters wanneer ze verteld worden dat hun zoon of dochter met hyperactief gedrag een ziekte heeft die moet worden genezen met medicijnen.

    Gwynedd Lloyd, een opleidings onderzoeker aan de Universiteit van Edinburgh, heeft haar twijfels uitgelegd.

    Je kunt niet een bloedtest afnemen om te zien of een kind ADHD heeft. De diagnose wordt gesteld door het vakje in een gedrag checklist – onrustig in je stoel zitten is een voorbeeld van zo’n vakje. De helft van de kinderen in een school zou in aanmerking komen voor dit soort criteria. “

    En, naar het blijkt, veel van hen krijgen de diagnose. In de vier jaar tot 2010 was er een 65 procent stijging van de NHS uitgaven aan medicijnen om ADHD te behandelen in de kindertijd, met kosten voor de belastingbetaler van £31 millioen Britse pond per jaar. Hierbij is geen rekening gehouden met duizenden recepten betaald door ouders die hun kinderen naar een privé-arts hebben gestuurd.

    In Amerika (waar de term ADHD 50 jaar geleden voor het eerst werd vastgelegd), is één op de vijf kinderen gediagnosticeerd met ADHD en krijgt Ritalin of een soortgelijk geneesmiddel voorgeschreven.

    Het is voorspeld dat, tenzij de rage om kinderen te drogeren niet wordt gestopt in het Verenigd Koninkrijk, één op de zeven leerlingen binnenkort zullen zijn gediagnosticeerd met de ziekte in vele delen van het land, zoals reeds het geval is in plaatsen zoals de Wirral.

    Ondertussen zijn er legio bewijzen van de bijwerkingen van de ADHD behandelingen. Ritalin is een Klasse B drug, die verboden is voor recreatief gebruik. Het werd uitgevonden in de jaren vijftig in de Verenigde Staten om de effecten van de illegale drug overdoses te bestrijden.

    Alarmerend, het kan de lichamelijke groei van het kind belemmeren (artsen wordt gevraagd om regelmatig de lengte en het gewicht te controleren van een jonge patiënt), en het kan kinderen gevoelig maken voor hartproblemen, depressie en slapeloosheid.

    Er zijn minstens 11 doden van kinderen die zijn gestorven door toedoen van Ritalin-gebruik zijn gemeld bij de Britse Medicines and Healthcare Products Regulatory Agency sinds het medicijn 20 jaar geleden beschikbaar kwam. De officiële doodsoorzaak van negen van de sterfgevallen waren hartkwalen, ademhalingsproblemen en hersenziekten. Aanzienlijk, twee van de kinderen eindigde hun leven net als Harry Hucknall.

    Genoeg is genoeg”

    Minister van Binnenlandse Zaken Theresa May: “Genoeg is genoeg, ADHD medicatie gaat de deur uit”

    Minister van Binnenlandse Zaken Theresa May heeft gezegd genoeg is genoeg. Als de schaduw leider van het Lagerhuis voor de laatste verkiezingen,waarschuwt zij voor de gevaren van ADHD-medicijnen.

    Het zijn krachtige geneesmiddelen op recept en we weten niet wat hun lange-termijn effecten op een kind zal zijn. “


    Ze verwijst met betrekking tot het Europees Parlement naar het verhaal van een zes jaar oude jongen die Ritalin kreeg voorgeschreven.

    Hij ervoer lusteloosheid en gemarkeerde depressie en probeerde zich uit het raam te gooien binnen twee maanden na aanvang van de behandeling. Hij herstelde pas weer toen werd gestopt met de medicijnen. “

    Helaas, Harry Hucknall zal nooit meer de kans hebben om te stoppen met Ritalin, of het antidepressivum Prozac. Nu resteren er voor zijn vader moeilijke vragen over de reden waarom zijn zoon stierf. Op het noodlottige weekend in september vorig jaar, waar Harry verbleef in het huis in Dalton-in-Furness van zijn moeder, Jane White, 33, en zijn broer David, en zijn twee stap-voor broers en zussen.

    Hij zou er het weekend besteden met zijn vader, die in der minne gescheiden was van Jane toen Harry drie was.

    Begin vorig jaar had kinderpsychiater Sumitra Srivastava Harry Prozac voorgeschreven voor depressie, en Ritalin tegen hyperactiviteit. Hij had moeite met concentreren op school en werd gepest door klasgenoten, en hij had zijn ouders verteld dat hij zich ongelukkig voelde.

    Bij een gerechtelijk onderzoek in april verklaarde de lijkschouwer Ian Smith dat de heer Srivastava adequaat had gehandeld, maar waarschuwde ervoor dat artsen uiterst voorzichtig moeten zijn met wat ze aan tien jaar oude jongens voorschrijven.

    De lijkschouwer achtte een weloverwogen zelfmoord uitgesloten en zei dat de invloed van Ritalin en Prozac niet kon worden uitgesloten als een factor in de dood van Harry.

    Wat een kind met ADHD wordt voorgeschreven door zijn arts zijn geestveranderende medicijnen van een krachtige natuur,’ voegde hij eraan toe.

    Maar Harry’s vader vindt dat de medicijnen een grote rol spelen in de tragedie.

    Harry werd eerst zonder mijn medeweten op Prozac gezet,’ vertelde hij me. ‘Ik kwam erachter toen hij bij mij kwam om het weekend door te brengen en zijn moeder mij vertelde welke dosis ik aan hem moest geven: één in de ochtend en één ’s nachts. “Ben je gek geworden?” Vroeg ik haar. “Dat is een antidepressivum.”

    Ik kan elke dag hard werken om voor mijn kind te betalen, maar het lijkt dat ik weinig te zeggen heb als het gaat om zaken zoals wanneer de autoriteiten besluiten om mijn zoon medicijnen te geven.’

    In het begin weigerde Harry’s vader om hem de pillen te geven. Maar Harry’s moeder zei dat als hij zijn zoon de dosis niet zo vertrekken, het kind niet zou worden toegestaan ​​om hem te bezoeken. Ze zei dat de artsen haar hadden verteld dat Prozac zou stoppen dat Harry zich depressief voelde.

    Ik ging met tegenzin akkoord. Ik wilde Harry zien,’ herinnert 37-jarige heer Hucknall. ‘Later ging ik met de moeder van Harry naar de psychiater. Ik stond erop om mee te gaan om hem te vertellen dat ik niet Harry niet wilde dat Harry medicijnen kreeg.

    Terwijl ik daar was zei hij dat Harry ook Ritalin moest gaan nemen. Ik zei dat ik niet wilde dat hij nog meer medicijnen kreeg. Ik wilde dat hij geen enkel medicijn kreeg.

    Ik had nog nooit gehoord van Ritalin. Ik werd verteld het bedoeld was om zijn concentratie te helpen verbeteren. Ik was nooit verteld dat een bijwerking van Ritalin depressiviteit is. Maar de dokter zei dat als Harry het middel Ritalin zou nemen dat alles goed zou komen en dat hij binnen een maand van de medicijnen af zou zijn. “

    De heer Hucknall geloofde hem, hoewel het voorgeschotelde scenario zeer onwaarschijnlijk was. De meeste kinderen blijven vele jaren op ADHD-medicijnen.

    Uiteindelijk stemde ik toe, omdat ik dacht daarmee het juiste te doen. Het volgende dat ik weet, een maand of twee later, was een klop op mijn deur en twee politieagenten de me vertelde dat mijn zoon zich had verhangen, ‘zegt hij.

    Hij was maar een kind. Er was niets mis met hem. Misschien had hij wat problemen, maar ze waren overschat.

    Veel van de dingen waarover Harry’s moeder klaagde op het gebied van zijn gedrag heeft hij bij mij niet gedaan. Hoe kun je ADHD op een plaats wel hebben en op de andere niet?

    Ik denk dat Harry uit zou kunnen zijn geweest op het zoeken van aandacht, want er waren nog drie andere kinderen in het gezin.

    Ik geef toe dat ik een paar keer ben vergeten om hem zijn tabletten te geven. Voor mij leek hij erg stil en afgestompt toen hij onder invloed was.

    Ik zou de medicijnen graag in de vuilnisbak hebben gegooid. Harry slikte ze gewoon, natuurlijk. Hij was een kind en hij deed wat hem door zijn ouders werd gezegd. ‘

    Een emotionele heer Hucknall vervolgt:

    Ik denk dat ADHD een ziekte is die bedacht is door farmaceutische bedrijven. Niemand is ooit gestorven door de ziekte ADHD en de ziekte bestond ooit niet. Het is erg gemakkelijk om een kind tabletten te geven. Kinderen worden over-gemedicaliseerd.

    Een volkomen normaal kind is het tegenwoordig niet toegestaan ​​om op te groeien zonder inmenging. Ik ben boos over wat er is gebeurd, want ik ben mijn zoon verloren.

    Op de school bijeenkomsten over Harry, zeiden leraren altijd dat hij rustig was. Mijn zoon was onlangs verhuisd en kwam op een nieuwe school, waar hij niemand kende. Wat hadden ze verwacht?

    Een andere leraar zei dat Harry niet kon lachen om zijn grappen. Ik vroeg Harry over. Hij vertelde me dat ze niet erg grappig waren. “

    De heer Hucknall gelooft dat zijn zoon ongepast medicinale behandeling heeft gekregen heeft een verzoek ingediend bij Onafhankelijke Klachten ‘Advocacy Service (ICAS) – die degenen ondersteunt die een klacht willen indienen tegen de NHS – om de zaak in behandeling te nemen.

    Bij de lijkschouwing benutte de heer Hucknall de kans om psychiater Srivastava zich te laten verantwoorden voor de medicijnen die hij Harry had voorgeschreven.

    Deze arts beweerde op de lijkschouwing dat mijn zoon een chemische onbalans had in zijn hersenen. Ik vroeg hem: “Hoe weet je dat? Heb je de chemicaliën gemeten in zijn hersenen? ”

    Hij vertelde me dat het een theorie was. Dus op basis van een theorie – en het op zijn meest 5x zien van mijn zoon – besloot hij om hem op dit medicijn, Ritalin, voor te schrijven dat zo krachtig is als cocaïne.

    Harry moest uiteindelijk twee medicijnen nemen die werken tegen elkaar – de Prozac, tegen depressie en de Ritalin die depressie kan veroorzaken. Hoe kan dat toch? ‘

    Bron: Daily Mail

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us