Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Hoe werkt het toedienen van harddrugs bij veronderstelde ziekten

    Posted on December 3rd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het bekend maken van het werkingsmechanisme van de als medicijnen voorgestelde psychotisch makende stoffen, zorgde ervoor dat ik in 2011 op een anonieme klacht van een ‘hogere overheid’ werd aangeklaagd met de bedoeling om monddood te maken.

     



    De beslissing van de raad van beroep staat integraal op:

    http://www.adhdfraude.net/pdf/BeslissingBeroepOVA181020120001.pdf

    Geachte mevrouw / heer,

    Afgelopen week uitte de VtdK felle kritiek en probeerde de promotie van Hoenders tegen te houden.De universiteit heeft de zaak onderzocht en concludeert dat de procedures correct gevolgd zijn en de publicaties en de beoordeling commissie van goed wetenschappelijk niveau zijn. De promotie zal daarom gewoon doorgang vinden. Voor meer informatie klik hier. Op maandag 13 januari 2014 om 14.30 zal Rogier Hoenders, psychiater, onderzoeker en leidinggevende bij het Centrum Integrale Psychiatrie van Lentis zijn proefschrift openbaar verdedigen bij de medische faculteit in het Academie gebouw van de Rijksuniversiteit Groningen. Deze openbare zitting is vrij toegankelijk, er zijn voldoende plaatsen beschikbaar. De titel van zijn proefschrift is: ‘Integrative psychiatry; conceptual foundation, implementation and effectiveness’. Om het proefschrift in te zien, klik hier. Voorafgaand vindt een minisymposium plaats (10.00 tot 12.30) in hetzelfde gebouw. Tijdens dit symposium zullen Prof dr Haramati, mede oprichter van het Consortium of Academic Health Centers for Integrative Medicine (CAHCIM) en Prof dr Bodeker, adviseur van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de wereldbank, presentaties verzorgen over hun werk, vooral daar waar het raakvlakken heeft met de integrale psychiatrie. De andere leden van de beoordelingscommissie en de promotoren van het proefschrift van Hoenders (Prof dr de Jonge, Prof dr de Jong, Prof dr Slaets) zullen reageren op de lezingen in een discussie forum. Dr Frits Milders zal voorzitten. Voor deelname aan dit minisymposium is inschrijving noodzakelijk. De kosten zijn 50 euro. Het aantal beschikbare plaatsen is beperkt. Accreditatie bij de KNMG (voor alle artsen) is aangevraagd.
    Voor meer informatie en inschrijving voor het minisymposium, zie: www.centrumintegralepsychiatrie.nl/Mini-symposium/
    Daarnaast verheugt het ons u te kunnen melden dat het 6e Congres Integrale Psychiatrie zal plaatsvinden op 6 maart 2015 in Groningen.

    Nadere informatie volgt. We hopen u 13 januari in Groningen te ontmoeten! Namens het organiserend comité: Alice Til, coördinator Rogier Hoenders, voorzitter Voor eventuele vragen: Petra Vellinga, secretariaat: (050) 522 3135 / integralepsychiatrie@lentis.nl

    Conceptual foundation, implementation and effectiveness.
    Mooi toch, al vrees ik dat truitjes-reclame hier niet veraf zal zijn.

    Vandaar alvast een bijdrage van Truus als vrijblijvend ideetje. En deze tekst om het concreet te houden.

    Hoe een ‘presumed disease’ tot een medische epidemie uitgroeit.

    In de Nederlandse taal is het begrip psychoticum onbekend, maar psychotica – stoffen die psychotisch maken – worden in de geneeskunde wel degelijk gebruikt. Anderzijds, is een aandoening die in de geneeskunde alleen maar vermoed wordt en die niemand met een medische diagnose kan aantonen, in ons taalgebruik een heel populair begrip geworden. De medische wetenschap stelt dat men de werking van psychotica bij een aandoening die men alleen maar vermoedt, niet kent. Daarom dat schroom mij vreemd is, wanneer ik de farmacologie toch bekend maak, en daarmee het gevaar loop, niet medisch wetenschappelijk te zijn. Waarom staat ADHD bekend als een ziekte en blijft het begrip, psychoticum (beter) onbekend? De redenering vereist een drietal stappen.

    1. Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    2. Hoe werken psychotica?

    3. Hoe werkt ADHD-medicatie en waarom blijft ADHD een aandoening bekend, die men vermoedt en die niemand medisch kan of mag diagnosticeren?

    Wat zijn psychotisch makende stoffen?

    1.1 De wetenschap van de onbekende werking.
    Chemische stoffen die neuronen, als bouwstenen van het zenuwstelsel, verwoesten, doen het zenuwstelsel anders reageren dan in een normale toestand. Medisch gaat men ervan uit dat stoornissen in het gedrag te wijten zouden zijn aan zogezegd gestoorde functies of stofjes. Er zijn de hypothesen over erfelijkheid, de neurotransmitters of traumata tot uiteindelijk ook wel… onjuiste voeding of het gebruik van harddrugs, waarbij zedig wordt vermeden om die stoffen dan wel psychotica te noemen. De verandering in het functioneren van dat zenuwstelsel komt stand doordat medicatie, waarbij men verzuimt om het werkingsmechanisme ervan farmacologisch uit te leggen, dosis per dosis neuronen kapotmaakt.

    Degeneratief met methamfetamine(Pervitin, Desoxyn, gebruikt bij ADHD in VS)

    FASEB J. 2003 Oct;17(13):1775-88.

    Speed kills: cellular and molecular bases of methamphetamine-induced nerve terminal degeneration and neuronal apoptosis.

    Cadet JL, Jayanthi S, Deng X.

    Author information

    Abstract

    Methamphetamine (METH) is a drug of abuse that has long been known to damage monoaminergic systems in the mammalian brain. Recent reports have provided conclusive evidence that METH can cause neuropathological changes in the rodent brain via apoptotic mechanisms akin to those reported in various models of neuronal death. The purpose of this review is to provide an interim account for a role of oxygen-based radicals and the participation of transcription factors and the involvement of cell death genes in METH-induced neurodegeneration. We discuss data suggesting the participation of endoplasmic reticulum and mitochondria-mediated activation of caspase-dependent and -independent cascades in the manifestation of METH-induced apoptosis. Studies that use more comprehensive approaches to gene expression profiling should allow us to draw more instructive molecular portraits of the complex plastic and degenerative effects of this drug.

    Degeneratief met XTC

    Degeneratief bij methylphenidaat

     

    Wat brengt de toekomst, in het licht van: “conceptual foundation, implementation and effectiveness”?

    Verzonnen commerciële constructies zorgen ervoor dat niemand met fundamentele vragen over dat kapotmaken hoeft rond te lopen. Defecten aan stofjes zouden sinds 1987 veel medische ellende tot stand brengen tot uiteindelijk duidelijk werd hoe die stofjes alleen maar elektrisch meetbare prikkels tot stand brengen, en niets met het subjectief beoordelen van gedrag te maken hebben.

      1. Waar halen de elektrische prikkels tussen neuronen hun energie?

    Neurotransmitters zijn metabolieten uit de voeding en het chemisch patroon ervan bestaat voornamelijk uit drie componenten.

    Een energiecomponent (indol, phenyl), een stikstofcomponent (amine , piperidine) en een verbindingsketen (alkyl). Alkyl is een chemische term die een keten van koolstofatomen voorstelt, waarbij ethyl uit twee koolstofatomen bestaat, propyl uit drie, butyl uit vier, enzovoort.
    De ringvormige (koolstoffen-)structuur van een indol en een phenyl bevat onverzadigde bindingen tussen koolstoffen en die bindingen verspringen constant van plaats waardoor in die kernen een magnetisch veld ontstaat. Precies dat magnetisch veld is de energiebron, die het lichaam gebruikt om het zenuwstelsel elektrische prikkels te laten sturen van neuron tot neuron. Bemerk dat deze vitale stoffen alleen maar bestaan uit de oer-atomen koolstof, stikstof, zuurstof en waterstof en wel in een zodanig patroon waarmee de fysiologie van de celinhoud van het neuron kan bepalen waar en wanneer welke energievoeding moet gebruikt worden in het sturen van prikkels. Het neuron bewaart die energiebronnen in speciaal beschermende zakjes (vesikels), omdat het stockeren ervan in de fysiologische en kwetsbare spitstechnologie zelf, die technologie zou om zeep helpen.

    Vergelijk die energie die een pianotoets door het indrukken ervan gebruikt om een mechanisme te sturen via een circuit om een klank voort te brengen.
    Meerdere (verschillende) vingers, in dit geval neuronen, op de juiste plaatsen en juiste momenten veroorzaken welluidende akkoorden. Op neuronen toegepast, kan het bespelen van de honderden miljarden synapsen met correcte energiestofjes tegelijkertijd ervoor zorgen dat het ganse circuit (zenuwstelsel) een al of niet aangeleerd gedrag ten toon spreidt.

    Gedrag is dus de resultante van een samenspel van verschillende energiecomponenten, waarbij het organisme steunt op een zo gezond mogelijk te houden circuit van onderdeeltjes. Wanneer nu verschillende snaren of onderdeeltjes van het instrument uitvallen, dan ontstaat vals klinkende muziek en raakt de muziekspeler de controle kwijt over de energie die hij of zij op de toetsen moet teweeg brengen.

    Op gedrag vertaald, spreekt men van controleverlies, vreemd (psychotisch?) gedrag, wanen, hallucinaties…

    Hoe werken psychotica?

    2.1 Welke stoffen verwoesten de bouwstenen van het zenuwstelsel?
    Er bestaan vier grote groepen.
    - De indolen (LSD, circadianes)
    - De pro-drugs (Cannabinoiden, anti-epileptica zoals Depakine, Lyrica, Topamax,Tegretol enz.en reagentia (Campral, Xyrem)
    - De phenylpiperidines (cocaïne, Ritalin,Concerta, paroxetine (Seroxat), trazodone (Trazolan), Champix, Brintellix (vortioxetine).
    - De phenyalkylamines, waarbij de phenylethylamines (Pervitin, Desoxyn,Aderall,amfetamine, methamfetamine, bupropion (Wellbutrin, Zyban), venlafaxine (Efexor) en de phenylpropylamines (Prozac, Strattera).

    2.2 Waarom verwoesten phenylalkylamines, phenylpiperides, indol(alkyl)amines, of pro-drugs, de bouwstenen van het zenuwstelsel?

    Een neuron heeft een celwand en een celinhoud. De fysiologie van beiden is zeer verschillend. De receptoren aan de celwand herkennen ‘patronen’ van energieleveranciers, waardoor ‘fake-neurotransmittoren’ er moeiteloos in slagen om via de celwand binnen te dringen in de fysiologische spitstechnologie van de celinhoud. Pech evenwel… De celinhoud is kieskeuriger. De vesikels, met de voorraden van de echte energie, herkennen de vreemde stoffen niet, en die blijven achter waar ze niet thuishoren waardoor hun magnetisch veld de fysiologische technologie van het neuron verbrandt.

    Eerste gevolg: Neuronen sturen geen prikkels meer en de functie van het zenuwstelsel is veranderd door ‘storingen in het leidingensysteem’.
    Bijkomend:
    a) gewijzigde perceptie op de realiteit: antidepressief? Maar omwille van het niet-selectief verwoesten ontstaan tevens iatrogene, maar dan echte, depressies.
    b) controleverlies over gedrag: agressie, tics, wanen, hallucinaties, stemmen horen, ongeleide projectielen -> m.a.w. : hetgeen men psychotisch gedrag heeft genoemd.

    Tweede gevolg: Op het verwoesten van neuronen reageert het zenuwstelsel met een gevarenreflex, die
    a) het dopingeffect verklaart,
    b) een sympaticomimetische reactie veroorzaakt, die bloedvaten vernauwt, pupillen wijder maakt, het hongergevoel remt, huishouding van osteoblasten en osteclasten verstoort en daardoor het skelet breekbaarder maakt.
    Wanneer chronisch de meest fijne bloedvaatjes dichtgeklapt blijven, blijven de regio’s waar cellen door een doorbloeding van zuurstof worden voorzien, onbevloeid en sterven die cellen af. Laat het nu net op die plaatsen zijn, waarvan men weet dat daar Alzheimer en vasculaire dementie’s ontstaan.
    c) antistoffen vormt, in een poging om de vernietigende stoffen zo snel mogelijk onschadelijk te maken.
    Het vormen van antistoffen zorgt ervoor dat immunochemisch kan getest worden op de patroontjes van die afweer, maar voedt tevens een zorgvuldig taboe gehouden evidentie waarbij daardoor sommige kankers kunnen ontstaan.
    Weefsels, die chronisch en geforceerd via massieve celdelingen antistoffen aanmaken, reageren daar op die manier hevig op.

    (Cancer Letters, Volume 230, Issue 2 , Pages 284-291, 18 December 2005

    http://www.cancerletters.info/article/S0304-3835%2805%2900037-6/abstract)

     

    Immers, het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde publiceerde op 20/04/2012 een studie over limbische encefalitis, met eenzelfde symptomatologie als bij chronisch en veel psychotica-gebruik, waarbij maar liefst het ontstaan van vier soorten kankers werd gemeld. (NED TIJDSCHR GENEESKD. 2012;156:A4455

    http://www.ntvg.nl/publicatie/auto-immune-limbische-encefalitis)

    Wat maakt bovendien FIF (F*** Inconvenient Facts) in het huidig medisch gebeuren zo brandend actueel?

    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.

    Zowel Prozac,

    http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0

    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn)

    http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html

    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, de immuniteit kan verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven. Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    2.3 Waarom bestaan psychotica niet in ons taalgebruik?

    Met de phenylethylamines van de periode uit WO-II, waren chemisch uiteindelijk maar een 750-tal varianten mogelijk en statistisch ontstonden met de phenylpropylamines uit de jaren 80 op slag meer nieuwe combinaties. Hippocrates en zijn eed leggen artsen een regel op waarbij ze geen schade mogen toebrengen aan de patiënten.
    Do not harm.
    En omdat het toedienen van psychotisch makende stoffen nogal onverenigbaar lijkt met die eed, koos men bij stoffen die zogezegd genezen door zenuwstelsels te verwoesten, voor een gamma van andere naampjes, die meer in de lijn liggen van het commerciële gebeuren dat ermee opgezet werd.

    Vandaar: antidepressiva, ADHD-medicatie, anti-epileptica, anti-Parkinson, anti-dementica, tot zelfs middelen als een niet-hormonale therapie bij menopauze (desvenlafaxine of Pristiq), of als adjuvans (venlafaxine of Efexor) bij een chemotherapie bij borstkanker.
    Met stip vermeld ik hier graag het gebruik van Cymbalta om koude tenen te behandelen, terwijl door het dopingeffect ervan een vasoconstrictie optreedt, waardoor tenen allicht nog kouder gaan worden. De verbaasde patiënt begreep gelukkig met een lach meteen mijn verklaring voor deze therapie.
    Drogeren met een psychoticum maakt dat de patiënt minder zal zagen over koude tenen.
    Misschien ook wel de reden van het Efexor-gebruik bij een niet-hormonale menopauze-therapie. Een sterk staaltje van medische overtuigingskracht.

    ADHD

    3.1 Hoe werkt ADHD-medicatie?

    Het antwoord daarop kende de vroegere (kennis)geneeskunde wel, maar de nieuwe generatie heeft als wetenschap uitgeroepen, dat die werking voortaan onbekend is en dat niemand de farmacologie van de gebruikte psychotica kent of mag kennen. Gelukkig heeft de komst van Strattera mijn niet-wetenschappelijk gewaande stelling daarover bevestigd.
    Zowel Prozac als Strattera zijn dubbele moleculen, waarvan de twee delen van elkaar gescheiden zijn door een instabiele zuurstofbrug. Een chemische term die aangeeft dat wanneer de stof in waterig of enzymatisch midden terecht komt, die twee delen spontaan van elkaar gescheiden worden.

    Vandaar dat zowel bij Prozac als bij Strattera precies identiek dezelfde phenylpropylamine als een psychoticum vrijkomt.
    Omdat het moleculair gewicht van de tweede component in Strattera lichter is dan dat van Prozac, bevat Strattera op gewichtsbasis iets meer actieve stof dan Prozac. Men neemt aan dat 18 mg Strattera farmacologisch precies gelijk werkt als 20 mg Prozac.

    Welnu..
    WHO (World Health Organisation) bepaalt voor Prozac een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht om bij moedeloosheid met doping op te peppen.
    Waardoor bij chronisch gebruik uiteindelijk verslaving, echte depressies en psychotisch gedrag tot stand komen.
    Literatuur: http://www.ssristories.com

    Om Strattera bij ADHD en bij kinderen te gebruiken is een DDD van 80mg per 70kg lichaamsgewicht bepaald. Dus vier keer zo hoog.
    Vandaar dat de farmacologie ervan bij ADHD steunt op het dwangmatig psychotisch maken met psychotica wanneer patiënten hoog scoren bij een optelling van symptomen van normaal gedrag (lees daarover de DSM-criteria).

    En hoe verklaart men de schijnbare contradictie waarbij methylphenidaat (Ritalin) gezonde personen zou drogeren en zieken (aan een vermeende ADHD) zou kalmeren?

    Methylphenidaat drogeert zowel gezonden als vermeende zieken aan een DDD van 30mg/70kg. Deze posologie dient om volwassenen met narcolopsie alleen maar te drogeren en om bij twijfel over een ADHD-diagnose, de kandidaat met een opsomming van normaal gedrag toch kunstmatig en passend hyperkinetisch te krijgen.
    Een verdubbelde DDD van 60mg/70kg lichaamsgewicht, vernietigt, net zoals een verviervoudiging bij Strattera, heel wat meer neuronen per keer, wat uiteindelijk zorgt voor een dwangmatig psychotisch en aldus een schijnbaar gekalmeerd gedrag.

    3.2 Waarom moest ADHD zo nodig als een aandoening uitgeroepen worden? In België bestaat een wetgeving (wet 24 februari 1921, art.2) die medisch personeel verbiedt om een toxicomanie in te stellen en te onderhouden met stoffen onder een opiumreglementering. Het verbaast mij daarom dagelijks, dat nog geen enkele overheid ter zake heeft ingegrepen, temeer omdat tot op heden nog steeds niemand het bestaan van ADHD als een neurobiologische aandoening wil aantonen.

    3.3 Vandaar…DE diagnose

    ADHD wordt door healthcare ijverig voorgewend om de wet te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden. Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn. Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten. Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is. Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen. Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam daarop opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.
    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.
    Wanneer geen antistoffen aangetoond worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Zelf prijs ik mij gelukkig opgeleid te zijn in chemische en farmacologische ‘kennis’, terwijl latere generaties het aanvankelijk met evidenties en uiteindelijk met alleen maar positieve evidenties moesten stellen. Want intussen verwaterde EBM (Evidence-Based-Medicine) tot FBM (FIF-Based-Medecine). Waardoor het stellen van een neurobiologische diagnose van ADHD voor eeuwig een “inconvenient fact” zal blijven.

    3.4 Of het dogma?
    Tekst dateert van 6 september 2012

    Artsen zijn niet opgeleid in de farmacologie en weten over geneesmiddelen alleen maar wat de farmaceutische industrie hen aanpraat met lobbywerk en corruptiegeld.Geen wonder dat wordt geflaterd wanneer ze openbaar de onkunde durven etaleren.Denkt men waarlijk dat de maatschappij hen gelooft wanneer ze maar iets broebelen over geneesmiddelen, waarvan ze alleen maar de naam kennen?

    Robert Vermeiren vond het nodig om even voor de vakantie Laura Batstra te kapittelen omdat ze het commerciële spel durfde te doorprikken.

    Ik citeer: “Afkappunt. Bij sommige personen met ADHD zal niemand er over twijfelen dat ze aan een stoornis lijden. Hun gedrag, hun emoties maken dat ze er van geen kanten in slagen zich aan te passen aan hun omgeving. Ze zijn zo druk dat niemand hen aankan. Het zijn individuen die al vanaf hun vroege ontwikkeling ziek gevonden worden. Zij hebben zorg nodig.”

    Eerste punt: Wie beter dan de professor weet dat gedrag iets is wat je kan aanleren of afleren. De man studeerde heel lang om dit te weten en heel lang om daar ook iets mee aan te vangen. Maar de praktijk is anders en die praktijk leert, dat je een carrière stevig kunt opbouwen met een chemische mindcontrol, zo veilig als iets, althans volgens de producerende bedrijven, want de geleerde professor heeft van die materie helemaal geen eigen kennis verworven.
    Tweede punt: ‘Niemand kan de drukte aan”.
    Dus dan toch GPOS (Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom). Dit is niet de aandoening van het kind, maar wel de ergernis en de projectie ervan van een toeschouwer. Derde punt: ‘Al vroeg ziek gevonden’. En daar is het dan… het dogma. De ziekte. Zonder medische diagnosecriteria. Een uitspraak ex cathedra.

    Op artsennet kwam daarop zelfs een reactie, toch belangrijk om die ook even te melden.

    “Het “afkappunt” hangt af van de empathie en mildheid van pa en ma, opa en oma en onderwijzenden. Wie de “Intelligent Designer (die schept als een groot kunstenaar)” in ieder kind vermoedt en ook in het onderhavige , schuift het afkappunt naar het oneindige.”

    A.J. Postmes, oud-jeugdarts, BLOEMENDAAL – 16-08-2012 11:41

    En verder … citaat Robert Vermeiren.

    De hersenen worden ook gevormd door ervaringen in de buitenwereld. En omdat de ervaringen van mensen met ADHD door aanleg anders zijn, is waarschijnlijk dat hun hersenen zich onder invloed van die omgeving anders zullen ontwikkelen. De hersenactiviteit is dus deels anders omdat men andere ervaringen heeft opgedaan. “

    Leerde de professor in zijn opleiding hoe ervaringen in de buitenwereld de hersenen anders bij ‘andere hersenen’ vormt? Wel, wel, wel.

    Zouden alle gezonde personen beschikken over dezelfde hersenen? Bestaan ADHD-hersenen? De nieuwe DSM-V komt op ons af.

    Wat voor nieuwe soorten hersenen zullen er dan tot stand komen? Of dient mindcontrol om van alle hersenen eenzelfde soort gehaktbrood te maken?

    Maar wat vormt dan wel een gedrag?

    Of beter… waarom zijn die anders ontwikkelde hersenen dan geen medisch diagnosecriterium?

    De professor is het niet helemaal zeker, want hij schrijft: “… waarschijnlijk dat hun hersenen…”, terwijl de volgende zin dan toch zekerheid brengt en helemaal niet meer waarschijnlijk, immers : ‘De hersenactiviteit is DUS (!?!?!) deels anders…”.

    Biologische kwetsbaarheid maakt ADHD niet meer een stoornis, omgekeerd maakt meer omgevingsinvloed het niet minder een stoornis.”
    Wawwww, wat een redenering. Ik twijfel eraan of dit een eigen vondst is geweest, maar eerder iets wat men in het Latijn omschrijft als een ‘exceptio obscuri libelli’.

    Maar wat volgt zou dan de verklaring kunnen zijn.

    Vele andere ziekten, zoals bijvoorbeeld diabetes, zijn eveneens het gevolg van omgeving en biologie. Net als bij ADHD bepaalt daarbij niet de oorzaak dat het een ziekte is, maar de gevolgen van de symptomen.”

    Diabetes zou dus niet de ziekte zijn te wijten aan een insuline-tekort, maar de ziekte van de symptomen van dat insuline-tekort. En die symptomen ontstaan dan ook, als een gevolg van de omgeving. Zoals ADHD. Maar mijnheer de professor. Is ADHD wel een ziekte? U probeert dat nog steeds te bewijzen en om zover te komen, gaat U er al van uit dat het een ziekte is.

    En nu krijgen we het.

    De discussie of ADHD al dan niet een medische ziekte is, lijkt me dus niet relevant. De gezinnen met kinderen met ADHD zijn niet geholpen bij deze discussie, ze willen immers dat hun kind geholpen wordt.”

    Na de woordenkramerij is het niet meer nodig om te proberen aan te tonen dat ADHD een medische ziekte zou zijn, die woordenkramerij heeft iedereen overtuigd dat ADHD DUS wel een ziekte is. Maar waarom moet ADHD als een medische ziekte doorgaan, mijnheer de professor? Waarom moeten de gezinnen met kinderen door artsen geholpen worden met harddrugs, die psychotica zijn? Buiten het medische circuit zijn recreatieve gebruikers van gelijkaardige harddrugs, ook zeer geholpen met deze hulpmiddelen, en ook recreatief lijden ze allemaal aan de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie. En niemand stelt bij hen een diagnose.
    Waarom hoeven de artsen daar dan bij gesleurd worden, terwijl bovendien duidelijk te merken is hoe geleerde koppen spartelen om de gevolgen van de symptomen van omgeving en biologie, als een ziekte uit te roepen?
    Het antwoord is poepsimpel.
    Als ADHD geen ziekte zou zijn, zouden artsen geen toxicomanie met harddrugs mogen instellen bij kinderen, omdat zoiets door de wet verboden is. Artsen mogen dit dan wel, omdat verondersteld wordt dat ze daarbij een ziekte zouden behandelen, maar ook, dat ze daarbij zouden weten wat ze doen. Maar artsen worden opgeleid, zonder kennis over de werking of de farmacologie van psychotica, die men als geneesmiddel op de markt heeft gebracht. Men maakte de artsen wijs, dat de zieken, die lijden aan de medische ziekte, net als de diabetici (zie je wel, mijn beste Robert) baat hebben bij het giftige insuline, ook baat hebben bij de verslavende harddrugs. En nu zijn de artsen op het vlak van de farmacologie zo erg onderontwikkeld, dat geen van hen zich ook maar de vraag stelt van… kunnen wij dan geen harddrugs-tekorten meten bij die zieken? Vanzelfsprekend is het antwoord al gekend: we zien dat het toedienen van harddrugs werkt, dus het bewijs van de ziekte is geleverd.

    Toch jammer, dat gebrek aan elementaire farmacologische kennis.

    Van insuline is bekend dat het insuline-tekorten corrigeert. Maar wat is bekend van de amfetamines-en(of) de cocaïnes, die men toedient? Ik hoorde nog geen enkele, maar ook GEEN ENKELE arts uitleggen op welke manier die harddrugs iets ten goede aanrichten aan ‘het zich waarschijnlijk anders ontwikkelen van de hersenen’.
    Wat nog veel erger is: al jaren stel ik vast dat op het vlak van de werking van die stoffen, bij deze veronderstelde medische aandoening, er helemaal geen wetenschappelijke literatuur over bestaat.
    Het werkingsmechanisme is als onbekend uitgeroepen.

    De totale medische wetenschap is compleet onverschillig om te weten hoe veilig artsen ‘de kinderen helpen’!

    Terwijl wel wereldwijd bekend is, dat men schade toebrengt aan een gezond lichaam door harddrugs toe te dienen, en dat die schade kan gemeten worden door te testen op de antistoffen, die het lichaam vormt bij wijze van een gevarenreflex .

    Als de waarschijnlijke redenering over diabetes van de waarschijnlijk wel geleerde professor zou kloppen, waarbij insuline heilzaam is bij de symptomen van wat deels ook een omgevingsaandoening zou kunnen zijn, dan moet bij kinderen die men met harddrugs helpt, bij ook die symptomen van een omgevingsaandoening, toch kunnen aangetoond worden dat GEEN antistoffen worden gevormd.

    Poepsimpel, zoals ik al eerder vermeldde.

    Waarom test de geneeskunde niet op antistoffen bij veronderstelde zieken aan de veronderstelde ziekte?

    Waarom laat de professor dat soort redenering onaangeroerd? Toch niet uit onkunde, want een arts wordt immers ook verondersteld van slim en bekwaam te zijn. Zelfs al wil hij zijn imago en dat van collega’s vrijwaren van de ketterijen, die de heersende medische dogma’s onderuit willen halen.

    De achillespees, waarde heer professor Robert Vermeiren, Uw achillespees en dat van de collega’s is het ontbreken van enige farmacologische kennis over medicatie die jullie dwangmatig voorschrijven op het vingergeknip van de farmaceutische industrie. Bovenop dan nog het feit, dat die industrie er alles aan doet om jullie daar onwetend over te houden en zoiets dan nog compenseert, door bij het publiek de onterechte waan van deskundigheid aan te meten.

    Heeft die waan jullie niet een klein beetje heel veel verwaand gemaakt?

     

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • ADHD in het land van de Boeloeboeloes en de Wadawadas

    Posted on October 31st, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    De omgekeerde wereld van ADHD.

    Ooit werd gevaarlijke medicatie voor volwassenen niet eens getest op kinderen omdat men het gevaar ervan kende en men geen risico’s wou lopen bij kinderen.
    Op vandaag kent men de gevaarlijke medicatie bij kinderen en verbiedt men deze medicatie bij volwassen omdat men geen risico’s wil lopen bij de volwassenen.

    Immers Europa verbood om ADHD-medicatie bij volwassenen te commercialiseren omwille van het gevaar.

    Ik schets de manier waarop verantwoordelijke autoriteiten met deze gevaren van medicatie omgaan via deze dialoog (“…door de inspectie Gezondheidszorg (IGZ) behoort te worden gecontroleerd” – , Dick Bijl) .

    Redenering gaat als volgt.

    Een dode patiënt is geen patiënt meer.
    Eens gestorven, is de patiënt ‘UITBEHANDELD”.

    HET waarmerk van FIF-based medicine.

    Zuiver medisch kennen de statistieken bijgevolg alleen maar de uitbehandelde en niet de dode stervelingen.
    Een kleine nuance, maar een grote impact op het succes van de veiligheid van de toegediende harddrugs.

    Precies twee jaar geleden begon een week van de waarheid.

    Allemaal stukjes tussen 5 en 13 november 2012.

    Te illustreren met het klassieke beeldverhaal.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Maggie mag het nu?

    Posted on October 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments


    Dit bekend maken bezorgde mij – en bezorgt nog steeds – heel veel ellende.
    Al wordt bij het pesten toch vermeden om het parket in te schakelen.
    Soit.

    Vanaf nu heersen nieuwe meesters over de (Augias)-stal, waarmee hopelijk een begin komt aan het uitmesten ervan.
    Ik keek er eerder dit jaar al naar uit.

    Voor mij als apotheker telt maar een zaak.
    Toen in 2004 de ziekteverzekering een verdriedubbelde prijs van Rilatine zou vergoeden, stopte het bekend maken van de verplichte registratie van methylphenidaat als een stof onder een opiumwetgeving.

    Die registratie gebeurt door de farmaceutische inspectie van het ministerie van Volksgezondheid.
    De cijfers ervan moeten jaarlijks gerapporteerd worden aan INCB (International Narcotics Control Board van de Verenigde Naties).
    Sinds 2004 verstrekt men daar enkel de (veel kleinere) aantallen, die verbruikt worden met een subsidiëring door het ministerie van Sociale Voorzorg (ziekteverzekering).
    Beide ministeries waren sinds meer dan 10 jaar in handen van de PS en sinds kort onder de nieuwe minister Maggie Deblock.

    Die cijfers zijn van belang omdat de invoervergunningen per jaar gekoppeld zijn aan het verbruik van het vorig jaar.
    Wat betekent dat sinds 2004 de aanvoer van methylphenydaat (zonder terugbetaling van het ziekenfonds en voor volwassenen) illegaal, dus zonder geldige invoervergunningen dit land binnenkomt.
    Nu al 10 jaar.
    De vorige minister sloofde zich al die tijd uit om het parlement te overtuigen van deze manier van werken.
    Zelfs wanneer daar kritische vragen over gesteld werden.

    Nu is mevrouw Onkelinx geen federaal minister meer en ging ze gisteren in dat parlement zowaar aan het roepen en tieren om de orde te verstoren.

    Ik hoop dat de nieuwe minister snel de geheim te houden cijfers van de farmaceutische inspectie (tussen 2004 en 2013) aan het parlement en aan INCB zal bekend maken.
    Het aanzien van dit land verdient het niet dat illegale constructies om mindcontrol bij de jeugd en sommige volwassen te organiseren, dienen om partijkassen te financieren.
    Om wat voor reden dan ook.

    Maggie, het bekend maken mag nu!

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Waarom geen medische diagnose bij ADHD?

    Posted on October 13th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het blijft me verbazen dat zij die zich kenners van geneeskunde noemen, nu al jaren aan een stuk halsstarrig blijven weigeren om ADHD als een aandoening neurobiologisch te diagnosticeren.

    En de voorkeur blijven geven aan een religie die de mensheid laat geloven dat gestoorde stofjes via een optelling van symptomen van normaal kindergedrag een aandoening veroorzaken.

    Waarmee vervolgens het dwangmatig psychotisch maken met hoog gedoseerde stimulantia een maatschappelijk aanvaard ‘normaal’ gedrag teweeg zou brengen.

    Onbegrijpelijk dat zelfverklaarde sterk medisch opgeleiden normaal gedrag als afwijkend bestempelen en nadien, door te behandelen, het ontstane psychotische en dwangmatige niet als een stevige bijwerking van de toegediende psychotica (kunnen of mogen) beschouwen.
    Zelfs wanneer ze uiteindelijk met neuroleptica gaan corrigeren.
    En de kindertjes van dan af lucratief chemisch en bipolair laten balanceren op psychotica en antipsychotica.

    Kan je als een vakidioot nog misvormder en crimineler te werk gaan?

    Vandaar…DE diagnose, die omwille van de leugen nooit wordt gebruikt.Healthcare bedient zich ijverig van ADHD om een opiumreglementering te omzeilen, terwijl het als een ziekte niet kan of mag aangetoond worden.

    Psychotica bestaan wel, en worden net zo ijverig door healthcare gebruikt, om iatrogeen epidemieën van nieuwe ziekten tot stand te brengen, terwijl de hypocrisie gebiedt dat ze medisch en ook in het taalgebruik onbekend worden gehouden.

    Stel nu dat ADHD wel een neurobiologische aandoening zou zijn, waarvoor een neurobiologische diagnose vereist zou zijn.

    Net zoals suikerziekte waarbij het meten van het suikergehalte als een diagnosemiddel wordt gebruikt om een helende therapie met insuline te kunnen starten.

    Insuline, die voor gezonde patiënten wel giftig is.

    Net zoals bij een bijnierschorsinsufficiëntie een hoge testdosis cortisone (ACTH-test) wordt gebruikt om de goede werking ervan in kaart te brengen.

    Ook cortisone is een giftige stof wanneer het niet medisch therapeutisch wordt gebruikt.

    Dan verbaast het mij dat zowel EBM, als FBM, blijven weigeren om WEL een bestaand neurobiologische diagnosemiddel bij ADHD verplicht op te leggen.

    Immers, uit het bovenstaande blijkt niet alleen hoe giftig ADHD-medicatie is, maar ook hoe eenvoudig een echte diagnose te realiseren kan zijn.

    Als het toedienen van psychotica bij ADHD de vastgestelde of genetisch-gestoorde werking van stofjes in de hersenen zou helen, dan zal het lichaam bij toediening van psychotica opgelucht reageren en zich niet verdedigen met een gevarenreflex wanneer dit schadelijk of giftig materiaal wordt toegediend.

    Vandaar dat het zal volstaan om net zoals bij een cortisone-stoornis, ook een massieve eenmalige testdosering van het psychoticum toe te dienen, waarbij vervolgens op de gevarenreflex kan getest worden.


    Wanneer geen antistoffen aangetoond kunnen worden, bestaat de zekerheid van een neurobiologische aandoening en de
    morele voldoening dat kan behandeld worden in de geest van Hippocrates (“Do not harm”).

    Reageert de test wel positief op de door de gevarenreflex gevormde antistoffen, dan bestaat helemaal geen genetisch of andere neurobiologische aandoening en is de patiënt perfect gezond.

    Uit Nieuwsbrief 789 van 26 april 2014

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Onvoorstelbaar

    Posted on August 29th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Nu blijkt dat in 2010 The Guardian ook al eens voorzichtig melding had gemaakt van de verzonnen serotonine-catechismus.

    Geen kat die kan geloven hoe ver men gaat bij mindcontrol en bij het vormen van biologische agentia waartegen geen immuniteit bestand is (HIV, Ebola???).

    De jaren 1963,1964 en 1969 in de Amerikaanse geschiedenis.

     

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Medicatie met onbekende werking explodeert samen met autisme

    Posted on August 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Leuke wetenschappelijke anekdoten dienen om iatrogene ziekten te genezen.

    De opmars van autisme de laatste jaren loopt merkwaardig samen met het succes van heel wat ‘geneesmiddelen’, die therapeutisch een toepassing kregen met een onbekende farmacologie.

    Evidentie en positieve anekdoten over psychotica leerden dat symptomen konden wijken.

    Kennis werd al lang overboord gegooid.
    Onkunde over de farmacologie, staat garant voor geen bijwerkingen.

    Kwamen die er toch, dan noemde men ze symptomen van nieuwe aandoeningen.
    Wat meteen het zwellen verklaart van het handboek als een cataloog voor steeds nieuwer pillengebruik.

    Nu blijkt dat anti-Parkinson, anti-epileptica, middelen tegen PostTraumatischStressSyndroom, anti-Alzheimers, anti-menopauze, anti-koude-voeten, anti-rookmiddelen, anti-alcoholmiddelen,

    vermageringspillen, anti-autisme medicatie, anti-migraine-middelen en nog meer van dat, in realiteit farmacologisch volgens eenzelfde stramien te werk gaan.

    Geneeskunde, als een slim en wijs geacht establishment, is niet zo fier met zoveel eenvoud.

    Vandaar, werking onbekend.

    Met het denkpatroon van Mike Hammer: “Trust me, I know what I am doing”.

    En zo gebeurt nu al een twintig-tal jaren.

    Nieuwe medicatie kent geen bijwerkingen, alleen maar nieuwe symptomen.
    Nieuwe symptomen zijn therapeutisch behandelbaar en ga zo maar door.

    EvidenceBased: “het werkt…”.

    FIFbased: “… zonder bijwerkingen!”.

    Waar de maatschappij van heathcare kennis verwacht, blijkt nu al die tijd dat die kennis werd afgezworen terwille van iets wat niemand een gouden kalf of een schijtende ezel durft te noemen.

    Het werd uiteindelijk de combinatie van beide.
    Mij zet zoiets alvast toch aan het denken.


    Zowel Prozac, http://aac.asm.org/content/early/2012/06/25/AAC.00983-12.abstract?sid=160c36a4-2ba3-4feb-9908-d0b5066baba0
    als methamfetamine (Pervitin, Desoxyn) , http://www.dailymail.co.uk/health/article-2230603/The-illegal-drug-meth-fight-flu-scientists-claim-bizarre-study.html
    zouden antiviraal actief zijn.

    Als het toedienen van veilig gewaande psychotica, die de immuniteit kunnen verhogen tegen virale aandoeningen, dan rijst de vraag of het gebruik van vaccins niet even goed steunt op de antistoffen, die gevormd worden tegen de schadelijke stoffen, die als adjuvantia bij een vaccinatie worden mee ingespoten.

    Zijn die schadelijke stoffen, die antistoffen vormen tegen infecties, net zo onschadelijk en net zo veilig als de psychotisch makende stoffen, die dienen om verzonnen aandoeningen te behandelen?

    Via Prozac is Strattera zelfs medicatie bij ADHD en wordt via Desoxyn of methamfetamine in de VS als ADHD-medicijn voorgeschreven.

    Vaccineert men die kindjes dan ook nog tegen van alles en nog wat?

    Ik besef dat deze gedachte van mij niet wetenschappelijk klinkt, maar ze heeft alvast het nut dat daarmee het bestaan van het FIF-syndroom in de geneeskunde is aangetoond.
    Uiteindelijk wordt de explosie van dit ‘psychotica’-gebruik in de regel gecorrigeerd door een parallelle explosie van het antipsychotica-gebruik, waarbij de iatrogene, nieuwe, ‘bipolaire’ aandoening patiënten voortaan chemisch en bipolair laat balanceren op psychotica en antipsychotica.

    Een zegen voor de Mike Hammers in de geneeskunde.
    Maar als patiënt maak je het maar best niet mee.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Scientology recupereert imperium medische megablunder

    Posted on August 15th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Het medisch bedrijf blijft door onkunde weerloos.

    Ik die dacht dat waarheid een gratis gegeven was.

    En dat de optelling van symptomen van normaal gedrag staat voor een normaal gedrag.

    Mis dus.

    In 2003 stelde ik vast dat de medische wereldliteratuur de werking van psychotisch makende stoffen als onbekend had uitgeroepen.
    Vandaar mijn redenering, dat met het wel bekend maken van de werking ervan, een einde kon gemaakt worden aan de financieel zeer winstgevende blunder om normaal (kinder)gedrag chemisch om te plooien tot dwangmatig dociel en psychotisch.

    Ook mis.

    De beerput waarin ik intussen ben terecht gekomen, probeerde ik de laatste 11 jaar te verwoorden, maar na al die jaren schieten niet alleen woorden, maar ook financiële middelen tekort.

    De maatschappij is blijkbaar van oordeel dat met verzonnen fabels en iatrogeen psychotisch gedrag een medisch aanzien en vooral een beursgenoteerde macht tot stand kan komen.

    Wellicht niet zo mis, dus.
    Maar.

    De bevolking krijgt stilaan inzicht in de technieken waarmee mindcontrol en dodelijke infecties een machtige en criminele top overeind houden.

    Het zijn de technieken die na 1920 ( “Binding/Hoche, Die Freigabe der Vernichtung lebensunwerten Lebens, ihr Maß und ihre Form” ) intussen wel verfijnd, maar niettemin veel drastischer zijn geworden.
    Op vandaag kijkt niemand er nog naast.
    Zo voorspelbaar, maar laakbaar, is een en ander geworden.

    De gaskamers zijn vervangen door psychotica, die heel doelgericht een naam kregen naar de symptomen die ze ermee konden opvangen.

    Psychotica, die depressieven oppeppen noemt men anti-depressiva.

    Eenzelfde doping, die bij Alzheimer of dementie een tijdelijke schijn van alertheid veroorzaken zijn anti-dementica.

    Hetzelfde bij anti-aritmica, die een normaal kloppatroon veroorzaken, door het hart sneller met doping te doen kloppen.

    Ook: ACE-remmers.

    Om een ADHD-diagnose te stellen, start men met een ‘lichte’ dosering methylphenidaat (30mg/70kg lichaamsgewicht), wat in de meeste gevallen nog meer hyperactiviteit veroorzaakt, waardoor meteen aan de DSM-criteria voldaan wordt.
    Het behandelen van de aldus ontstane en zogezegd neurobiologische aandoening steunt op de dwangmatig psychotisch makende eigenschap van psychotica, die daarvoor hoger worden gedoseerd.

    En waarbij het aldus ontstane psychotisch wangedrag in de regel met antipsychotica moet worden gecorrigeerd.

    Bericht deze morgen per e-mail.

    Wij hebben elkaar al eens ontmoet in xxx en hebben een gemeenschappelijke vriend, xxx.
    Daar ik jouw boek las (ADHD de medische megablunder) ben ik ook bekommerd om gebruik en misbruik van Rilatine.
    Als buschauffeur van de stelplaats xxx, vervoer ik iedere dag de kinderen van xxx naar het speelplein. Gisteren hoorde ik van de monitoren dat verschillende kinderen zwaar aan rilatine zitten.
    Eén bepaald kindje X zou, bij monde van een monitor, elke dag 4 x 2 tabletten toegediend krijgen.
    Ik vermoed dat deze wantoestand desastreuze gevolgen kan hebben bij dat kind.Als ik via facebook opkom tegen het gebruik van rilatine, krijg ik vaak tegenwind van ouders die de mening toegedaan zijn, dat zij er met hun kind ‘baat bij hadden’. Ze beseffen niet welke gevaren er achter de hoek schuilen.Hier in dit specifiek geval, vind ik dat ik jou dit moet laten weten.
    Ik kan onmogelijk geloven dat een arts deze dosering heeft voorgeschreven en vermoed eerder dat de ouders op eigen houtje de dosering opdreven.
    Er zou hier toch echt moeten opgetreden worden, niet?
    met vriendelijke groeten,
    een bezorgde buschauffeur(en zelf ook ouder van een zogenaamd ADHD kind) .

    Stel dat dit kindje 35kg weegt, dan mag volgens WHO slechts 15mg daags toegediend worden.

    Acht tabletten Rilatine aan 10mg komt overeen met 80mg methylphenidaat.

    Dus de dosering voor een persoon die rond de 200kg weegt.
    Bemerk de truc waarmee het farmaceutisch bedrijf Eli Lilly in 1987 Prozac in lichte dosering, een vermomde doping als anti-depressivum tot een succes heeft gemaakt.
    Hadden de wereld-gezondheidsautoriteiten toen willen inzien, dat men hier bewust bedrog pleegde door een amfetamine-stof in een omzeggens vrije en onschadelijke manier aan de man te willen brengen, dan zou meteen duidelijk gemaakt zijn, waarom het massale gebruik ervan tot op vandaag lucratieve medische epidemieën in stand houden, die eigen zijn aan dat chronisch dopinggebruik.

    Ik vernoem hier enkele evidente bijwerken: nog meer depressies met zelfmoord tot gevolg, plots doodvallen, psychotisch of oncontroleerbaar gedrag en uiteindelijk ook dementie en kankers.

    Als klap op de vuurbijl scoorde het bedrijf opnieuw, maar jammer genoeg, een keer teveel.

    In de wetenschap dat hun anti-depressivum in feite zo succesvol is, een psychoticum zijnde, volstond een minimum aan koopmanschap om in het begin van de 21ste eeuw een graantje mee te pikken van de toen opkomende en commerciële weldaden van mindcontrol.

    De actieve metaboliet van Prozac kreeg een nieuw maskertje en een nieuwe dosering.
    Om met Prozac om alleen maar wat te drogeren, volstaat een DDD (Defined Day Dose) van 20mg/70kg lichaamsgewicht.
    Strattera, met precies dezelfde metaboliet, dient om kinderen dwangmatig psychotisch (of dociel?) te maken aan een DDD van 80mg/70kg lichaamsgewicht.
    Die doseringen zijn bepaald door WHO (“World Health Organisation”).

    Uiteindelijk weet nog steeds niemand zowel bij FDA als bij WHO hoe de veilig gewaande stoffen, die ze mede door een lucratieve sponsoring door de bedrijven hebben toegelaten, farmacologisch werken.

    Aan die lucratieve domheid of noem het corruptie, komt evenwel een einde.

    Immers, de evidentie – omdat kennis werd overboord gegooid – leert hen dat het nieuwe gif werkt.

    Terwijl het FIF syndroom, waaraan het zootje lijdt, ervoor zorgt dat bijwerkingen achter gehouden worden.

    Maar stilaan roert toch iets zowel onder de bevolking als in het wereldje van de sponsorende bedrijven.

    In plaats van de reuptake-leugen meteen zelf de wereld uit te helpen, escaleert de zoektocht naar een nieuw verzinsel om het establishment in de waan van veilige harddrugs te houden.
    Zelf genoot ik nog het meest van de vondst met lachend klaarkomende muisjes.
    Die frivole toets ontbrak echt aan de kroon van nieuwe doping.

    Sinds in 2011 farmacologisch duidelijk werd hoe voortaan ook ‘onschuldige’ anti-epileptica ervoor gingen om ‘ongemerkt’ nieuw psychotisch materiaal door het lichaam te laten vormen, is een deeltje van de wereldwijde medicatie-machine gaan sputteren.

    Bedrijven stoppen onderzoek naar psychotropen.


    Op Alzheimer loopt het vast.

    Omega Pharma staat tekoop (op het einde van dit stukje).

    Gedragsleer ontspoort zwaar.

    Op 19 februari 2011 kondigde ik al aan dat het ADHD-patrimonium in andere handen zou overgaan.

    Meer dan drie jaar later zijn we bijna zover.

    Zoals verwacht komt Scientology stilaan aan de oppervlakte.

    Op 1 augustus kwam een e-mail vanuit een site in Nederland, volgens mij met sterke bindingen.

    Ik wil je vragen of je interesse hebt om de toegangsgegevens van xxx te bewaren zodat je ervoor kan zorgen dat de website online blijft. De psychiatrie speelt het vaak achterbaks omdat ze het met woorden niet kunnen winnen. Dat is in discussies op fora vaak gebleken en blijkt ook uit berichten van kritische wetenschappers. De psychiatrie hult zich in stilzwijgen en dat maakt ze erg gevaarlijk. Ik heb geen idee wat ze van plan kunnen zijn in hun ‘poging’ hun beroep te redden. Ze kunnen zich ethisch niet verantwoorden en staan daardoor met hun rug tegen de muur (kat in het nauw) en dat kan leiden tot escalatie.
    Ik wil ervoor zorgen dat de hosting van xxx goed is geregeld en dat meerdere mensen toegang hebben tot de backup en server. Er kunnen altijd onvoorziene omstandigheden zijn, zoals brand in een data-centrum, failissement van de hosting provider et cetera. Met de backup en inlog-gegevens kan de website relatief eenvoudig worden hersteld bij een andere provider.Ik verneem graag of je interesse hebt om te helpen. Als je dat liever niet doet dan heb ik daar begrip voor.

    04/08/2014 – in de namiddag, telefoon in het Engels vanuit Engeland, Manchester.

    Met aandrang wordt gevraagd om in te gaan op de jobaanbieding, die per mail zal verstuurd worden.

    Op 05/08/2014 en op 09/08/2014 komt telkens ongeveer dezelfde mail, met telkens andere contactpersonen.

    Eine neue Vakanz fur die Stelle des Sachbearbeiter Logistik ist eroffnet.

    Op 10/08/2014 komt een e-mail van een Nederlander, die in zijn bericht verwijst naar een Scientology-persoon, waardoor mij meteen duidelijk wordt wat hier gaande is.

    In verband met mijn presentatie van 6 september as. in het yyy adviseerde xxx om contact met u op te nemen.Graag, indien dat mogelijk is voor uw, zou ik in de week van 25 september (augustus?, nvdr) een afspraak willen maken om uw wat vragen te kunnen stellen.Dat zou ik zeer interessant vinden en dat zou mij helpen om mijn presentatie echt compleet te maken.Laat maar weten!

    Mijn antwoord daarop:

    Aan de website:

    Na de mail van vandaag ( redacteur op Uw site) en in antwoord op deze email, laat ik U weten, daar geen interesse voor te hebben.

    Ik wens niet gelinkt te worden aan belangenverenigingen, die problemen inzake volksgezondheid aanwenden om een eigen ideologie te promoten.

    Zelf sta ik alleen maar voor het hebben van kennis over de farmacologie van de harddrugs, die als medicijnen bij verzonnen zieken worden aangeprezen.

    Aan de persoon die de lezing zal geven in yyy:

    U begrijpt dat ik daardoor ook geen verantwoordelijkheid, noch een verwijzing kan aanvaarden als die niets met de kennis over de farmacologie te maken heeft.

    Als informatie om te gebruiken bij lezingen, zijn de nieuwsbrieven en mijn weblog voldoende duidelijk.
    Daar kan, mits bronvermelding, steeds gebruik van gemaakt worden.

    Daarom kan ik jammer genoeg niet ingaan op een verzoek voor een afspraak.

    Het jobaanbod is zeer aantrekkelijk om zelf uit de financiële problemen te raken.

    Maar als daarmee de ziel moet verkocht worden…

    Dan liever vechten met de blote hand, en met kennis in plaats van door FIF gemanipuleerde evidenties.

    Scientology is een machtsstructuur, waarbij de strijd tegen harddrugs heel weinig met de waarheid erover, maar alles met het zieltjes-winnen daarrond te maken heeft.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Psychiaters zonder kennis geilen op veilige Rilatine

    Posted on July 27th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Uit Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg van 13/11/2008.

    We staan erbij en kijken ernaar.

    Psychiaters zijn farmacologisch domme ganzen, maar dat wil niemand geweten hebben.

    De waan heerst dat ze medicijnen zouden gestudeerd hebben, terwijl hun opleiding precies om commerciële redenen chemische kennis erover vermeed.

    Medisch is het hebben van kennis taboe, meer zelfs, het wel hebben van farmacologische kennis wordt als niet-wetenschappelijk uitgeroepen.

    Bemerk de wel wetenschappelijke argumenten van deze ‘opinion leader’.

    Maar er is meer.

    Maar waarom geilden rijke domoren al die jaren op veilige Rilatine?
    De corrupten uit de gezondheidsraad, die onlangs met valse deemoed te kennen gaven, er uiteindelijk NIETS over te weten.

    Toch nog even zogezegd niet-wetenschappelijk herinneren, voor zover als nodig.

    Uiteindelijk kreunt de gezondheidszorg onder de zware budgetten die men vergooit aan de bijwerkingen van jarenlang psychoticagebruik.

    Zelf stel ik voor dat deze budgetten voortaan worden gefinancierd door te stoppen met het betoelagen en steunen van psychotica-gebruik bij verzonnen aandoeningen.
    Op termijn zal daardoor een gezondere maatschappij niet meer gebukt gaan onder de last van verslaafden en verziekten aan het schadelijk misbruik van die psychotisch makende middelen.

    Alleen jammer dat in Vlaanderen de nieuwe minister van zorg (Jo Van Deurzen) dezelfde persoon is die in 1996 de pedofiel DiRupo uit de greep van het gerecht heeft gehouden en op die manier een systeem tot stand heeft helpen brengen, waarbij de jaren die daarop volgden, illegaal ingevoerde, maar veilig gewaande Rilatine, werd gebruikt om de staatskas te laten opdraaien voor chantagegelden, die perverse videocassetten en fotoalbums uit omloop moesten houden.


    Vraag blijft daarbij hoever vazalliteit ook deze excellentie in de greep houdt om een pervers systeem in stand te houden, dat geen gezichtsverlies mag lijden.

    Is deze minister een mol uit de middeleeuwen van een pedofiele premier?

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Benefits of cannabis

    Posted on July 24th, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Mij verbaast het steeds weer hoe fanatieke adepten van psychotica verzuimen om de farmacologie van hun wondermedicatie bekend te maken.

    Ik lees hier dat cannabis, net als ADHD-medicatie, zo ongeveer tegen alles kan aangewend worden.
    Zonder zelfs te weten hoe dat komt.

    Het blijft wonderbaar.

    Vooral in deze tijd, die ik ooit vergeleek met de verworvenheden van al het nieuwe aan de oude Franse revolutie uit 1794.

    “La médecine n’a pas besoin de savants’.
    Ook toen had revolutie geen nood aan kennis.

    Het leuke evenwel aan het ontkennen van kennis, bij diegenen die er zich van kunnen, willen en mogen bedienen, is het commerciële effect dat erdoor kan bereikt worden.

    Immers, door het achterhouden van kennis blazen positieve evidenties het schijnbaar therapeutisch effect zodanig verblindend op, dat niemand erbij stilstaat dat iatrogeen een totaal nieuw medisch wingewest ontstaat.

    Op die manier ontstaan ook de fabels.

    De kennis die leert dat de schade die men veroorzaakt ervoor zorgt dat heel wat bijwerkingen ontstaan, past niet in het plaatje, vandaar dat die bijwerkingen comorbiditeiten worden genoemd.

    Aandoeningen, die ontstaan en eigen zijn, zelfs en vooral bij verzonnen ziektebeelden.

    Psychotisch gedrag dat ontstaat door ADHD (wat als ziekte niet bestaat) te behandelen met psychotica moet vanzelfsprekend met anti-psychotica worden behandeld.

    Vanaf dit punt start bij iedereen het nieuw medisch verhaal van deze tijd.

    Bijna het volledig medisch en therapeutisch wereldje draait momenteel op het behandelen van de bijwerkingen, die tot stand komen door chronisch psychotica toe te dienen.

    Er zal een heel grote revolutie moeten plaats grijpen, vooraleer een medische opleiding opnieuw op basis van farmacologische kennis zal gebeuren.

    Dit zal de maatschappij veel goedkoper en veel gezonder maken.

    Iets wat op vandaag blijkbaar niemand interesseert.

    Rest bovendien de vraag of een ministerie van zorg en gezondheid in Vlaanderen met een fenomenaal budget er baat bij heeft dat dure zorg en steeds meer duurdere instellingen om comorbiditeiten (bijwerkingen van psychoticagebruik) te behandelen, zouden verdwijnen wanneer healthcare, universiteiten en farmaceutische bedrijven uiteindelijk tot het besef zullen komen waarmee men echt bezig is.

    Kan het een aanwijzing zijn dat in Vlaanderen de toekomstige minister van Sociaal en Gezondheidsbeleid precies dezelfde persoon is, die 18 jaar geleden met een juridische spitsvondigheid de pedofiele DiRupo uit de handen van het gerecht heeft gehouden, waardoor zoveel jaren later diezelfde DiRupo als regeringsleider de Belgische bevolking jarenlang kon laten opdraaien om de chantagegelden te financieren voor de in omloop zijnde videocassetten en fotoalbums met perverse opnamen van de staatsman?

    De budgetten voor zorg kunnen in Vlaanderen drastisch naar beneden als geen fondsen meer worden gebruikt om een jeugd met symptomen van normaal gedrag eerst zogezegd medisch met schadelijke comorbiditeiten op te zadelen en om die dan verder met nog duurdere omkaderingen te gaan pamperen.
    Overheden moeten overigens hun collusie met de farmaceutische industrie stopzetten.

    Noteer dat veertig jaar geleden een onafhankelijk wetenschapper door die industrie het zwijgen werd opgelegd wanneer hij op het punt stond bekend te maken waar de farmaceutische industrie toen al mee bezig was.

    Al een kwarteeuw lang vereren de politieke verantwoordelijken de heilige koe van psychotisch-makende stoffen als een schijtende ezel die alleen maar goud kakt.

    De sputterende psychotica-machine brengt nu cannabis in beeld.

    Onkunde en onkennis zorgden ervoor dat de huidige medici ‘es nicht haben gewusst’.

    En profiteert de politiek ook mee van farmacologisch dom te houden artsen, die patiënten schijnbaar helpen door ze schade toe te brengen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 
  • Na XTC kan nu ook cannabis Rilatine vervangen

    Posted on July 22nd, 2014 Fernand Haesbrouck No comments

    Geneeskunde veranderde de laatste kwart-eeuw in een geoliede dopingmachine.

    Terwijl tot nu nog steeds met hypocrisie de schone schijn overeind kan blijven.

    Op het Rilatine-verhaal is sleet gekomen.
    Methamfetamine en XTC werden opgewarmd (2010) als mogelijke vervangers.

    Al snel viel methamfetamine uit de koers, immers, kennis is de Achilles-pees van de democratie.

    En die kennis leert dat methamfetamine de Pervitin is van WO-II en dezelfde stof in de VS al ijverig bij ADHD geslikt ( Desoxyn), ook aan sleet toe is.

    Vandaar, een tijdlang de XTC-piste, stof waarvoor op vandaag en recreatief, zelfs geen doktersvoorschrift is vereist.

    Alleen moet XTC bij ADHD hoger worden gedoseerd, tot een ‘dwangmatig’ en ‘genormaliseerd’ rustiger gedrag ontstaat.

    Bemerk de DDD (defined day dose) van methylphenidaat, die minstens verdubbelt bij ADHD, dan om gewoon maar te drogeren bij narcolepsie.

    En ook de DDD van de actieve stof in Strattera (dezelfde actieve stof als Prozac), die bij ADHD maar liefst vier keer zo hoog is, dan om depressieven ook alleen maar wat te drogeren.

    Maar voortaan duikt cannabis op voor gebruik bij ADHD.

    Niets maakt mij gelukkiger.

    Het ultieme bewijs dat de maatschappij wel de werking van ADHD-medicatie kent.

    Immers, alle psychotica werken bij ADHD.

    En cannabis is als psychoticum nog sterker dan cocaïne, methylphenidaat of amfetamine.

    ADHD is de aandoening die men medisch uitvond door symptomen van normaal gedrag bij elkaar op te tellen.

    Wanneer slachtoffers in handen vallen van de psychotica-lobby dan hoeven ze alleen maar zichzelf te blijven.

    Gewoon normaal.
    DE aandoening van deze tijd.

    Vanaf dat moment – medische hulp zoeken bij symptomen van normaal gedrag – leeft men, willen of niet, een ‘levensonwaardig leven’ dat wetenschappelijk beantwoordt aan de criteria die opgesteld zijn om medisch en clean het ‘vernichtungsproces‘ (Berlin,1920) te ondergaan.

    Therapeutisch komt een gigantisch commercieel circus tot stand.

    Dat circus is bovendien ingebed in het democratisch systeem van brood en spelen, dat handig overeind blijft, door kennis te vervangen door dogma’s, welke al eeuwen lang garant staan om daarmee macht en rijkdom te verwerven.

    Kennis in de farmacologie en de chemie van psychotisch makende stoffen is al bijna een halve eeuw vervangen door evidenties en de FIF-variant erop, waardoor het voortaan alleen maar lijkt dat geneeskunde nog medisch bezig is.

    De presume-doctrine overheerst het wereldje van chemische ghostwriters die verzonnen epitheta als een afgesproken standaard gebruiken.

    De projectie van het genezend helen, door powerpoint animaties bij het plebs in universiteiten en andere opleidingen, zoals ooit in de grot van Plato.
    Zowat het enige wat in de geneeskunde nog klassiek is gebleven.

    Zelfs het voetvolk dat schijnbaar behandelt of geneest blijft in die grot gevangen en beseft niet eens hoe deze aarde intussen rond is geworden en hoe eenvoudig de menselijke natuur simpelweg gezond kan zijn.

    En hier opnieuw een beeldverhaal, immers, alles daarover is al eens uitgelegd.

    Hoelang nog blijft ADHD de vermoedelijke aandoening, waarvan geen arts een neurobiologische diagnose mag stellen?

    Of beter.
    De instantie die wel de neurobiologische diagnose bij ADHD, autisme en andere ‘presumed diseases’ zal invoeren en verplicht maken, moet de Nobel-prijs voor geneeskunde krijgen.

     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us