Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • XTC, opvolger van Rilatine als ADHD-medicatie?

    Posted on August 6th, 2009 Fernand Haesbrouck No comments

    De fraude rond het drogeren tot dwangmatig psychotisch wordt meer en meer duidelijk.

    Twee jaar geleden (november 2007) slaagde Novartis er nog in om met veel geld, Prof.Danckaerts op de frontpagina’s van de media (hier de frontpagina van Het Laatste Nieuws, 12/11/2007), te laten stellen dat Dr.Pelham (State University of New York in Buffalo) verkeerd was, omdat volgens de procedure, de acht jaar durende follow up, nog niet was afgelopen.

    Immers, toen al bleek (na 6 jaar onderzoek) dat na 14 maanden behandeling er geen verschil meer was in concentratie en gedrag tussen behandelde en niet-behandelde patiënten.

    Nu zijn de acht jaar wel voorbij en de conclusie is net dezelfde.

    Ook die van Dr.Pelham.

    Waaruit blijkt dat methylphenidaat duidelijk geen stoffetjes heeft toegevoegd om de kinderen te genezen en evenmin op een blijvende manier, chemische onevenwichten zou hebben hersteld.

    De fabeltjes daarmee zijn alvast al uit de wereld geholpen.

    Kinderen hebben geen neurobiologische aandoening van stoffetjestekorten en van biochemische onevenwichten.

    Methylphenidaat heeft niet gewerkt zoals men het wou en zoals men het iedereen wou doen geloven, door sprookjes daarover aan de man te brengen.

    De wel schadelijke werkingen waaraan de behandelde kinderen leden, worden ijverig met woordenkramerij omzeild.

    Zo worden de groeistoornissen bij het gebruik van doping, gemeld als een vaststelling, waarbij onbehandelde kinderen gemiddeld groter waren en zwaarder wogen.

    Negatieve resultaten op lange termijn kregen een fantoomuitleg (nieuwe sprookjes), en als die niet klopte, probeerde men iets anders.

    Zie ook de gekende stoffetjestheorie, waarover nu intussen al niemand meer spreekt.

    Academisch voelde men de bui al hangen, want in april organiseerde Prof.Dr.Buitelaar in zijn biotoop al een wetenschappelijk kransje, waarbij de deelnemende en sponsorende farmaceutische bedrijven gesmeekt werden, om versneld met nieuwe ADHD-medicatie voor de proppen te komen.

    http://www.ru.nl/actueel/persberichten/evidence-based/dementie_en_adhd/

    Nieuwsbrief die ook toekomstige ADHD-medicatie bespreekt.

    De hoogste tijd meteen, voor een therapeutische indicatie voor XTC?

    Waar evidence nu al uitwijst, hoe doeltreffend het middel kan zorgen voor de broodnodige rust in de hoofden van iedereen.

    Veertig jaar geleden, bestond voor Rilatine, zoals nu voor XTC, toen ook geen therapeutische indicatie.

    Tot voor MPH een ziekte werd uitgevonden en de werking ervan als onbekend werd uitgeroepen.

    The MTA study’s eight-year follow-up data have now been published (J Am Acad Child Adolesc Psychiatry, 2009 Mar 23; Epub ahead of print), and confirm the initial announcement made last year: any benefits of drug therapy disappear within 14 months and, even at that time, led to no differences in behav-iour and ability to concentrate between those taking an ADHD drug and those who never had.
    Dr Pelham is concerned that some of his colleagues in the MTA study knew early on—possibly as early as 1999—that the drugs offered no long-term benefit. In one interview, he said that his colleagues had “repeatedly sought to explain away evidence that challenged the long-term usefulness of medication. When their explana-tions failed to hold up, they reached for new ones” (Washington Post, March 27, 2009; page A01).
    The latest MTA report also suggests that the drugs could be harming the children’s physical development. The children who took an ADHD drug for 36 months or more were, on average, 1 inch (2.5 cm) shorter and 6 lb (2.7 kg) lighter. But this, too, has been reinterpreted by the NIMH. In the above-mentioned 2008 press release, it said that the children not on medication “grew somewhat larger”.
    Dr Pelham has been attacked by co-author Dr Peter Jensen, a former director of the NIMH who continues to speak on its behalf. He claims that Pelham was the only MTA researcher to take away “the silly message” that the study questioned the long-term effectiveness of the drugs.
    But this is not true. Brooke Molina, associate professor of psychiatry and psychology at the University of Pitts-burgh, says the data don’t “support that children who stay on medication longer than two years have better outcomes than children who don’t”. In an e-mail to Dr Pelham and others, she said that the academic reviewers “thought we were bending over backward (inappropriately) to dismiss the failure to find medication effects at eight years”.

    http://www.wddty.com/parents-mislead-over-adhd-drugs.html , voor het volledig artikel.

    Share and Enjoy:
    • Facebook
    • Google Bookmarks
    • eKudos
    • NuJIJ
    • GeenRedactie
    • Technorati
    • Print
    • TwitThis
    • YahooMyWeb
    • blogmarks
    • email
    • LinkedIn
    • MSN Reporter
    • PDF
    • Yahoo! Bookmarks
    • MySpace
    • Twitter
    • Add to favorites

    Leave a reply

    You must be logged in to post a comment.