Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • De billen bloot

    Posted on May 20th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    De maatschappij kampt met een ongeziene medische epidemie die op ons afkomt en waarbij een komende generatie grotendeels in de zorg zal terecht komen en wat stellen we vast?

    Geen arts is in staat om de diagnose te stellen van een fantoom-aandoening, waarvan de bijwerkingen, door de ‘presumed’ aandoening te behandelen, onbeheersbaar dreigen te worden.
    Omdat voortaan het multidisciplinaire team, met een medische bevoegdheid op het vingergeknip van de industrie de jeugd begeleidt, groeit momenteel een nieuwe generatie op die chemisch en bipolair balanceert op psychotica en antipsychotica.

    Er is de catechismus van de verzonnen aandoeningen, gebaseerd op normaal gedrag, en bij elk nieuw drie-, vier- of vijf-letterwoord past een veilig gewaand psychoticum.

    Geneeskunde komt voor een muur te staan, want de nieuwste aandoeningen zijn niet meer aan medici besteed, immers… normaal gedrag is niets voor artsen.

    En in plaats van normaal gedrag als een norm voor het normaal zijn, te beschrijven, kwam een opsomming tot stand van vervelende pedagogische taken, die normaal gedrag in de regel in stand dienen te houden.

    Door een projectie van die vervelende taken op kinderen, zijn dan de DSM-criteria ontstaan, waarmee veronderstelde ziekten zijn geboren.
    Een standaard van het normaal zijn wordt daardoor vermeden, en tevens dat vermoedelijke afwijkingen daaraan zouden kunnen afgetoetst worden.
    Men ging ervan uit dat bekwame artsen nogal vlug geneigd zijn om normaal gedrag te onderscheiden van vervelende pedagogische ongemakken, waardoor het commerciële opzet om harddrugs te dealen het doel zou voorbijschieten.

    Vandaar de truc met een team zonder medische vorming, waarvan syndicale revindicaties opvallend samenvallen met de opgestelde diagnosecriteria.

    Het behandelen van die nieuwste aandoeningen wordt veilig geacht omdat artsen ervan uitgaan dat het team dat diagnosen stelt, beroepshalve ook vertrouwd zou zijn met de farmacologie van de gebruikte medicatie.
    Omwille van een lucratieve sponsoring door de bedrijven die ‘wel zullen weten wat ze in de handel brengen’.
    Wat een denkfout van formaat is.
    En omdat de tot stand te brengen epidemie steunt op een ten top gedreven teamwork, is afgesproken dat artsen tot nader order alvast alleen de voorschriften mogen schrijven.

    Zowat het enige waarvoor men ze momenteel academisch opleidt.

    Althans in de materie van presumed diseases.

    Vanzelfsprekend kent het team helemaal niets van de farmacologie, want de medicatie is veilig omdat geen kat de werking ervan kent.
    Zelfs de producenten niet.
    Zeggen ze zelf.

    Nu staat een epidemie voor de deur, zelfs na al die jaren van intense behandeling en vruchtbare samenwerking met lieden die de leemten in medische kennis bij artsen feilloos hebben opgevangen.

    Maar wat niemand voor mogelijk heeft kunnen houden.

    Nu lopen nog steeds artsen rond, in de overtuiging dat ze zowel medisch als maatschappelijk torenhoog boven iedereen uitblinken door het voorrecht om veilig harddrugs, zelfs bij kinderen, te mogen dealen.

    Het epitheton ‘veilig’ staat hier voor een veilige waan.

    Terwijl niemand van hen beseft, of mag beseffen, dat hun ‘licence’ en eigendunk worden misbruikt in een van de grootste en perverse zwendels die de geschiedenis ooit zal hebben gekend.

    Een farmaceutische industrie die er de laatste kwarteeuw in geslaagd is om de academische medische kennis en opleiding in handen te krijgen en om die vervolgens zodanig te kneden dat zelfs een normaal normbesef tot ‘presumed diseases’ werd verwrongen.

    Stel je voor… een artsenpopulatie die al fluitend het stellen van diagnosen uit handen geeft en zich fanatiek laat bekeren tot een leer, die harddrugs als helende medicatie uitroept van compleet verzonnen ziekten.

    Kennis hoeft niet meer, de maatschappij verlangt van artsen evidentie en het liefst van al, zo snel mogelijk.
    In het nauw gedreven zwaait men voortaan met hersenscans van gedrogeerden, waarmee duidelijk zou moeten zijn hoe die sukkelaars helemaal kapot op de wereld zijn gezet.

    Terwijl bekend wordt hoe jongeren voortaan pas achteraf een medische diagnose nodig hebben om minder afhankelijk te zijn van de dealers op speelplaatsen.
    Want een diagnose stelt ze in staat om bovendien de overheid te laten meebetalen voor de ingestelde toxicomanie of eventueel zelfs de verslaving.

    Geert Dom zou met zijn gekleurde plaatjes de wereld veel beter kunnen overtuigen wanneer hij ook was komen aandraven met scans van patiënten die vooraf nooit psychotica (van welke dealer dan ook) toegediend kregen of met scans van succesvol behandelde patiënten door de psychotica.
    Immers, het bekende FIF-syndroom in de geneeskunde zorgt ervoor dat zelfs ADHD meer echt kan lijken dan het is.

    Een kwarteeuw lang heerste medische evidentie en we staan aan de vooravond van een ongeziene epidemie bij een generatie bipolair gemaakte debielen.
    Een nieuwe generatie die geboren werd om normaal te kunnen zijn, maar dat niet kon, omdat kennis van verantwoordelijken om commerciële redenen werd afgezworen.

    Stel je voor dat de bedenker van al dat moois dan doodleuk komt verklaren dat het in feite niet zo bedoeld was.
    Het was maar om te lachen.

    Inventor of ADHD: “ADHD is a fictitious disease”

    by Moritz Nestor

    Fortunately, the Swiss National Advisory Commission on Biomedical Ethics (NEK, President: Otfried Höffe) critically commented on the use of the ADHD drug Ritalin in its opinion of 22 November 2011 titled Human enhancement by means of pharmacological agents1: The consumption of pharmacological agents altered the child’s behavior without any contribution on his or her part.

    That amounted to interference in the child’s freedom and personal rights, because pharmacological agents induced behavioral changes but failed to educate the child on how to achieve these behavioral changes independently. The child was thus deprived of an essential learning experience to act autonomously and emphatically which “considerably curtails children’s freedom and impairs their personality development”, the NEK criticized.

    The alarmed critics of the Ritalin disaster are now getting support from an entirely different side. The German weekly Der Spiegel quoted in its cover story on 2 February 2012 the US American psychiatrist Leon Eisenberg, born in 1922 as the son of Russian Jewish immigrants, who was the “scientific father of ADHD” and who said at the age of 87, seven months before his death in his last interview:

    “ADHD is a prime example of a fictitious disease”2

    Since 1968, however, some 40 years, Leon Eisenberg’s “disease” haunted the diagnostic and statistical manuals, first as “hyperkinetic reaction of childhood”, now called “ADHD”. The use of ADHD medications in Germany rose in only eighteen years from 34 kg (in 1993) to a record of no less than 1760 kg (in 2011) – which is a 51-fold increase in sales! In the United States every tenth boy among ten year-olds already swallows an ADHD medication on a daily basis. With an increasing tendency.3

    When it comes to the proven repertoire of Edward Bernays, the father of propaganda, to sell the First World War to his people with the help of his uncle’s psychoanalysis and to distort science and the faith in science to increase profits of the industry – what about investigating on whose behalf the “scientific father of ADHD” conducted science? His career was remarkably steep, and his “fictitious disease” led to the best sales increases. And after all, he served in the “Committee for DSM V and ICD XII, American Psychiatric Association”4 from 2006 to 2009. After all, Leon Eisenberg received “the Ruane Prize for Child and Adolescent Psychiatry Research. He has been a leader in child psychiatry for more than 40 years through his work in pharmacological trials, research, teaching, and social policy and for his theories of autism and social medicine”.5

    And after all, Eisenberg was a member of the “Organizing Committee for Women and Medicine Conference, Bahamas, November 29 – December 3, 2006, Josiah Macy Foundation (2006)”.6 The Josiah Macy Foundation organized conferences with intelligence agents of the OSS, later CIA, such as Gregory Bateson and Heinz von Foerster during and long after World War II.
    Have such groups marketed the diagnosis of ADHD in the service of the pharmaceutical market and tailor-made for him with a lot of propaganda and public relations? It is this issue that the American psychologist Lisa Cosgrove and others investigated in their study Financial Ties between DSM-IV Panel Members and the Pharmaceutical Industry7. They found that “Of the 170 DSM panel members 95 (56%) had one or more financial associations with companies in the pharmaceutical industry. One hundred percent of the members of the panels on ‘Mood Disorders’ and ‘Schizophrenia and Other Psychotic Disorders’ had financial ties to drug companies. [...] The connections are especially strong in those diagnostic areas where drugs are the first line of treatment for mental disorders.”8 In the next edition of the manual, the situation is unchanged. “Of the 137 DSM-V panel members who have posted disclosure statements, 56% have reported industry ties – no improvement over the percent of DSM-IV members.”9 “The very vocabulary of psychiatry is now defined at all levels by the pharmaceutical industry,” said Dr Irwin Savodnik, an assistant clinical professor of psychiatry at the University of California at Los Angeles.10

    This is well paid. Just one example: The Assistant Director of the Pediatric Psychopharmacology Unit at Massachusetts General Hospital and Associate Professor of Psychiatry at Harvard Medical School received “$1 million in earnings from drug companies between 2000 and 2007”.11

    In any case, no one can easily get around the testimony of the father of ADHD: “ADHD is a prime example of a fictitious disease.”

    The task of psychologists, educators and doctors is not to put children on the “chemical lead” because the entire society cannot handle the products of its misguided theories of man and raising children, and instead hands over our children to the free pharmaceutical market. Let us return to the basic matter of personal psychology and education: The child is to acquire personal responsibility and emphatic behavior under expert guidance – and that takes the family and the school: In these fields, the child should be able to lead off mentally. This constitutes the core of the human person. •

    1 Human enhancement by means of pharmacological agents, Opinion No 18/2011, Bern October 2011. http://www.bag.admin.ch/nek-cne/04229/04232/index.html?lang=en
    2 Blech, Jörg: Schwermut ohne Scham. In: Der Spiegel, Nr. 6/6.2.12, p. 122–131, p. 128.
    3 Blech, p. 127
    4 http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Eisenberg (6.2.2012)
    5 http://psychnews.psychiatryonline.org/newsarticle.aspx?articleid=107051
    6 http://en.wikipedia.org/wiki/Leon_Eisenberg (6.2.2012 17:59:25)
    7 Cosgrove, Lisa et al. Financial Ties between DSM-IV Panel Members and the Pharmaceutical Industry. In: Psychother Psychosom 2006; 75:154-160 (DOI: 10.1159/000091772)
    8 Cosgrove, Lisa et al. Pp. 154
    9 DSM Panel Members Still Getting pharma funds. URL: http://www.cchrint.org/tag/lisa-cosgrove/ (8.2.2012 23:21:29)
    10 http://www.emaxhealth.com/1357/7/35563/experts-who-write-dsm-have-financial-ties-pharmaceutical-companies.html
    11 Cf. http://www.cchrint.org/tag/lisa-cosgrove/

    En dan staan ze daar allemaal.
    Al die opgeblazen dikke vette ego’s.

    Goedbetaalden om te veinzen dat ze geleerd zijn en niet eens psychotica en antipsychotica van elkaar kunnen onderscheiden en het allemaal op een hoopje gooien.
    In de media dan nog.
    Remember de kwakkel van Mark VanBellinghen.
    Exhibitionisme van het onbenul.

    Want het publiek stopt met nadenken, wanneer artsen uiteindelijk de echte diagnose hebben gesteld.

    Zelfs wanneer Novartis over ADHD schrijft:
    “Specifieke etiologie van het syndroom is niet bekend en er is geen op zichzelf staande diagnostische test beschikbaar.”
    Artsen veinzen een diagnose.
    Voor de maatschappij is dit perfect OK.

    En waarom gaan artsen en maatschappij daar zo losjes over?
    Omdat methylfenidaat als een cocaïnestof compleet veilig zou zijn.
    En waarom zo veilig?

    Omdat ook Novartis en CBG daarover schrijven dat het werkingsmechanisme onbekend is.
    “Het werkingsmechanisme bij ADHD is niet bekend”.

    De echte werking van psychotica maak ik nu al tien jaar bekend, het is onbegrijpelijk dat zij die pronken met een zelfverklaard uitblinken in medische en maatschappelijke wijsheid, hier koppig verkiezen om als stomme ezels te willen doorgaan.
    Hun eigen hypothese van een vermoedelijke werking is intussen doorprikt en wetenschappelijk bestaat voor hen nu helemaal geen houvast meer.

    Op 1 rijtje gezet.

    Volgens de bedenker ervan is ADHD puur verzonnen.
    Volgens de wetenschap is de etiologie van het syndroom onbekend en bestaan er geen diagnosemethoden.
    Volgens de producenten van de gebruikte harddrugs is het werkingsmechanisme bij ADHD onbekend en dus veilig.

    Waarom dan in godsnaam een ziekte veinzen?
    Met het risico van imagoschade wanneer charlatans met de billen bloot gaan.

    Zo simpel.
    Iedereen weet wel dat ADHD de grootste farce van deze eeuw is, maar die farce is nodig om te omzeilen dat de wetgever VERBIEDT om harddrugs te dealen, ook het dealen door medische beroepsbeoefenaars is verboden, wanneer zoiets niet kadert in een medische behandeling.
    (in België: lees art.2, wet van 24/02/1921)

    ADHD dient als een schaamLAP om de genoemde wet en het KinderrechtenVerdrag van de VN schaamteLOOS te verkrachten.

    Een hypocrisie die de maatschappij pakken geld kost, terwijl Rilatine, Concerta en Strattera op de speelplaatsen en op internet gewoon zonder voorschrift te koop zijn.
    Zonder dat een arts of zelfs een diagnose daarbij hoeft.

    Artsen roepen in koor dat die stoffen veilig zijn.
    Voor iedereen, want ADHD bestaat niet eens.
    De waan heerst immers, waarbij psychotica helend zouden zijn bij ADHD-ers (die niet bestaan omdat ADHD niet bestaat) en zenuwstelsels zouden verwoesten bij al de rest.
    Bij iedereen verwoestend dus (hoe klinkt dat weer in ‘mijn‘ werkingsmechanisme?).
    De toegevoegde waarde van de arts bij de aandoening is, zoals aangetoond, dan ook compleet verzonnen.

    Tenzij daarmee een lucratief systeem van subsidiëring kan tot stand komen, om goedkoop aan gegeerde psychotica of party-drugs te raken en om die dan op de speelplaats met grote winst te verpatsen, wat de economie draaiende kan houden.

    En dan zwijg ik nog over de constructie die de overheid in België aanwendt met een systeem van terugbetaling om de eigen partijkas spijzen via het vervalsen van de verbruikscijfers van methylphenidaat en een sleutelpositie van Dirk Cuypers, ex-medisch directeur bij Lilly (Strattera) als voorzitter van het directeurencomité op Volksgezondheid.

    Als ADHD geen ziekte zou zijn (wat bewezen moest worden), dan stort ook dit kaartenhuisje in elkaar.

    En veel erger nog dan dat artsen met de billen bloot zouden gaan, zou het aanzien van dit landje compleet kraken, wanneer de billen van die minister van Volksgezondheid (Laurette Onkelinx) ook zouden…

    Be Sociable, Share!
     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 

    Leave a reply

    You must be logged in to post a comment.