Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Brintellix (vortioxetine), cocaïne in disguise

    Posted on April 11th, 2013 Fernand Haesbrouck No comments

    Methylphenidaat (Rilatine, Concerta), paroxetine (Seroxat, Paxil), trazodone (Trazolan), varenicline (Champix) en voortaan ook het nieuwe vortioxetine (Brintellix) overspoelen het medisch gebeuren als therapeutische wondermiddelen bij vermoedelijke (‘presumed’) aandoeningen en waarbij de farmacologie ervan commercieel als onbekend bekend staat.

    In oktober 2012 kwam de aankondiging dat vortioxetine, als een cocaïnestof, een wereld vol met depressies zou bevrijden van kommer en kwel.

    Waarop ik meteen poogde een en ander in het juiste farmacologische kader te plaatsen.

    Nu blijkt vortioxetine als Brintellix in omloop te komen, waarbij weeral eens nagelaten wordt om farmacologisch uit te leggen op welke manier de patiënten daarbij zullen ‘geholpen’ worden.

    Ik durf veronderstellen dat net zoals rimonabant  (Acomplia) dit nieuwe cocaïneproduct, gezien de molecule, ook na ongeveer 18 maanden, of misschien wel minder, uit omloop zal gehaald worden.

    Immers, emotioneel kwetsbare personen, harddrugs opdringen, die bij hen een controleverlies over gedrag veroorzaken en drempels tot zelfmoord verlagen, pulmonaire hypertensies doen ontstaan of agressie, wreekt zich op de lange duur.

    Bovendien is te verwachten dat mogelijke sulfonaat-metabolieten gevaarlijke interacties zullen tot stand brengen, waarbij ik denk (- als voorbeeld om te vergelijken -) aan een dodelijke onverenigbaarheid wanneer fluoxetine en acamprosaat tezamen worden toegediend.

    Mijn vrees daarom bestaat dat tijdens de amper 8 of 6 weken durende testperiodes bij vortioxetine te weinig aandacht werd gegeven om dat soort van mogelijk ‘negatieve informatie’ te documenteren.
    En dat, indien die wel zou gerapporteerd zijn, die als een inconvenient fact naar de prullenmand werd verwezen.

    Die vrees is trouwens gewekt omdat men begin 2011 veranderingen aan de oorspronkelijke molecule (tedatioxetine) heeft aangebracht, en het onderzoek daarover heeft gestaakt, zelfs nadat toen al (ook) positieve bevindingen gesignaleerd waren.
    Geen sprake natuurlijk van negatieve bevindingen… en toch… een (lichte) aanpassing aan de molecule, maar niet aan de dubieuze zwavelbrug.

    Jammer dat nieuwe slachtoffers door deze stof uiteindelijk als niet zorggerelateerde calamiteiten, maar wel als “uitbehandelden” in de statistieken zullen terechtkomen.

    Vraag is welke houding verantwoordelijke instanties zoals FDA of FAGG of CBG aannemen tegenover een op til zijnd in vivo-experiment waarbij de proefpersonen uiteindelijk dan nog zelf de kosten zullen betalen.

    Hoe zwaar weegt professionele verantwoordelijkheid tegenover het ondergaan van lucratieve lobbytussenkomsten?

    Be Sociable, Share!
     Digg  Facebook  StumbleUpon  Technorati  Deli.cio.us 

    Leave a reply

    You must be logged in to post a comment.