8 responses to “Artsen weten dat antidepressiva en ADHD-medicatie hersencellen en zenuwstelsels verwoesten.”

• 

  bubble May 31st, 2009 at 01:49

  Liever nu gelukkig door antidepr. en later misschien dementie, dan een vroege dood door zelfdoding en nooit geluk gekend te hebben. Als je bijv. reuma hebt, verrekt van de pijn en ontstekingsremmers moet gebruiken die zware troep zijn, zegt niemand er wat van. Het ligt ook aan het inlevingsvermogen van mensen. Niets is zwart/wit.

• 

  Lein September 19th, 2009 at 16:09

  Commentaar hierboven zeer juist. Het zou een eigen keuze kunnen zijn van ‘patiënten’. Een weloverwogen keuze tussen 2 slechten …
  ,Als zij tenminste, bij het voorschrijven van de antidepr., volledig, duidelijk en vooral naar waarheid zouden worden ingelicht over alle voors en tegens van de medicatie, wat dus vaak niet het geval is.

• 

  Inos October 14th, 2009 at 21:47

  Kinderen maken geen eigen keuzen en gelukkig door de antidepr zijn, heet volgens mij stoned zijn, t’is maar waar je voor kiest als je al kiest.

• 

  volwerk October 18th, 2009 at 21:03

  ik vind dit zo onzinnig allemaal. weet deze man wel wat voor leven deze kinderen hebben zonder deze medicatie. beseft deze man wel dat die kinderen zonder medicatie buitenbeentjes worden die ook niet goed mee kunnen komen op school terwijl het iq wel goed genoeg is . mijn zoon(10jaar) geeft zelf aan dat hij liever een pil heeft dan die drukte in zijn hoofd heel de dag.Hij heeft tot zijn 7de geen medicatie gehad maar hij kan dus goed genoeg aangeven wat hij het liefst wil. ga je nou eens verdiepen in die kinderen en kom dan een keer terug met iets zinnigs sluit jezelf aan bij no kidding ook van die domme leeghoofden.

• 

  volwerk October 18th, 2009 at 21:06

  wat kan je over deze man zeggen? nix zinnigs . alleen dat hij hopelijk geen (klein)kinderen heeft die adhd hebben want dat zou toch erg zielig zijn. deze man denkt niet echt na, hij kan zich beter aansluiten bij no kidding ook van die domme leeghoofden

• 

  Fernand Haesbrouck October 18th, 2009 at 22:54

  Ik hoef me bij niemand aan te sluiten om te kunnen uitleggen hoe de harddrugs werken, terwijl de medische wereld het zelf niet weet.

  Als iemand op die uitleg kritiek wil voeren, dan hoor ik graag op welke manier mijn uitleg verkeerd zou zijn.

  Ik stel alleen maar vast, dat de aanvallen op mijn persoon gericht zijn en niet op de stelling die ik poneer.
  Omdat ik zelf ooit ook 100m. spurtte, herhaal ik hier even de woorden van Usain Bolt, net voor de start van een 200m.: “Catch me…”.
  Val mij maar aan, omdat ik een leeghoofd zou zijn.

  Ik vrees dat de fabrikanten van de geroemde wondermedicatie daar niet zullen van houden.
  En nog minder de dealers, die voor het pedagogisch comfort, als wetenschap, ‘het werkingsmechanisme is onbekend’, hoog in het vaandel voeren.

  Die nederigheid siert artsen.
  Ze zijn dan ook niet opgeleid als apothekers in de kennis van het geneesmiddel.
  Harddrugs dealen bij kinderen, om de GPOS van peuten te behandelen, is dan wel hun vak.

• 

  bommetje October 23rd, 2009 at 11:51

  Ik heb pas een zeer ingewikkelde bijeenkomst bijgewoond van dhr. Haesbrouck. Ik moet zeggen dat ik geschrokken ben van zijn visie over de ADHD medicatie. Mijn zoon wordt binnenkort op Ritalin gezet en ik heb mijn twijfels. Nu heeft hij Risperdal maar ook dat medicijn heeft zoveel maren dat ik dat geen optie meer vindt. Ik zou graag een alternatief zien maar die wordt (NOG) niet gegeven en zonder is voor mij en mijn zoon geen optie. Dus voorlopig dan toch maar Ritalin…

• 

  Fernand Haesbrouck October 23rd, 2009 at 23:10

  Eigenlijk vinden artsen het leuk, dat hun medische wetenschap ze wijsmaakt dat ze niet eens hoeven te weten hoe cocaïne of amfetaminedoping kinderen, dwangmatig psychotisch en dociel maakt.

  Het multidisciplinaire team, dat perfect kan beoordelen hoe kinderen hun pedagogisch comfort verstoren, daarin gesteund door de criteria van DSM, zorgt ervoor dat die verstoring tot een vermoedelijke neurobiologische aandoening werd uitgeroepen, als een vragenlijst maar hoog genoeg scoort.

  Die aandoening moest om helemaal correct te zijn, in feite, GPOS genoemd worden, maar het team wil helemaal niet gek verklaard worden, vandaar de projectie van de eigen gekte, op de kinderen.
  ADHD is simpelweg een GPOS, Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom.

  En waarom vinden artsen zoiets heel leuk?
  Psychotisch gemaakte kinderen, door de behandeling ten behoeve van het pedagogisch comfort, komen dan opnieuw bij hen terecht, en brengen dan opnieuw geld op, omdat ze nu pas echt ziek zijn geworden aan de nevenwerkingen van een toxicomanie.
  (CBG , 7 juli 2005)

  En inderdaad, de peuten hebben geen alternatief.
  De eigen GPOS wordt op de kinderen geprojecteerd.
  Het echte alternatief zou erin bestaan om die peuten, het werk te laten doen waarvoor ze opgeleid werden.
  Maar heeft daar ooit iemand eens al aan gedacht?
  Zoiets is immers zelfs niet eens bespreekbaar.

  Was er ooit al eens een peut, die een kind met een normaal kindergedrag, erin slaagde om dat kind geen crimineel of niet neurologisch gestoord te noemen?

  Peuten zijn opgeleid in het eigen pedagogisch comfort en getraind om kinderen of patiënten een lucratief zorgcircuit in te jagen.

  Bemerk ook het ijverig afschrijven van de rapporten van elkaar, omdat die veelheid van GPOS een arts eerder zal doen besluiten om een toxicomanie in te stellen.

  Iets wat alleen maar een arts kan doen, zelfs al wordt hij of zij wetenschappelijk opgeleid met: werkingsmechanisme onbekend.

  Het oordeel van het team is overdonderend en doorslaggevend, en door al diezelfde rapporten … wir haben es nicht gewusst.

  Gelukkig weten de peuten het, in plaats van artsen.

  Artsen hoeven enkel een voorschrift te maken voor de harddrugs.
  En of ze daarbij een fout begaan, een megablunder, of de zenuwstelsels van kinderen omwille van het pedagogisch comfort voorgoed verwoesten… ze voelen zich daarin heel sterk, omdat ze beschermd zijn door de wet.

  Een wet die dealers de hand boven het hoofd houdt, omdat ze als een medische wetenschap stellen: het werkingsmechanisme is onbekend, we weten niet waarmee we bezig zijn.

  Eenzelfde arrogantie als de banken, die de Overheid miljarden heeft gekost?
  Maar dit hier gaat over de toekomst van kinderen.

  Artsen weten het niet en de peuten … koesteren de pedagogische rust, dankzij de harddrugs die als heilzame medicatie een nieuwe generatie moet om zeep helpen.