Geld-Geneeskunde en Volks(machts)gezondheid.

De machtigen op geneeskunde en volksgezondheid koesteren macht en rijkdom door bij de bevolking de sprookjes te verspreiden dat de hulpzoekenden ziek zijn aan stoffetjes tekorten en dat de door hen gezegende harddrugs die tekorten corrigeren.

Niemand van hen die het verhaal van die sprookjes wetenschappelijk kan aantonen, dat hoeft ook niet, want drogeren met harddrugs helpt meestal bij alle goedkope kwaaltjes.

Drogeren met amfetamine of cocaïnedoping regelt geen serotonine, en noch minder dopamine en gelukkig weet iedereen van dat selecte establishment dit.
Ze zijn niet zo dom dat ze geloof zouden hechten aan de sprookjes.

Waarom heeft men immers het werkingsmechanisme van cocaïne en amfetamineproducten medisch als onbekend verklaard?

Die sprookjes zijn er voor het publiek.
Want stel nu eens dat het publiek zou te horen krijgen, dat geneeskunde en Volksgezondheid eigenlijk niet eens weten, hoe de harddrugs werken, waar de bevolking zo van houdt.

Vandaar de sprookjes.
Want het publiek houdt niet alleen van harddrugs, maar ook van sprookjes.

De ziekten, die men heeft uitgevonden en vroeger nooit hebben bestaan, zorgen ervoor dat de medisch gezegende harddrugs veilig zijn voor de zieken.
Veilig omdat de zieken de sprookjes geloven en omdat drogeren altijd helpt, zelfs bij gezonden.

Want wie beweert dat de zieken ziek zijn? En medicatie behoeven, waarvan niemand weet hoe die werkt?

Stel nu eens dat de sprookjes geen leugens zouden zijn.
En dat om de zieke te behandelen, men denkbeeldige stoffetjes moet toevoegen, via harddrugs die psychotica zijn?

En stel nu verder, dat die stoffetjes wonder boven wonder, echt worden toegevoegd wanneer zodanig hoog met psychotica wordt gedrogeerd dat de patient ervan zelfs niet eens psychotisch van wordt, maar alleen maar ziek blijft aan de karakterstoornissen, die schijnbaar normaal ook voorkomen bij die aandoening.

Iets waar geneeskunde en volksgezondheid mee kunnen leven, ‘niet geschoten, altijd mis’ , heet zoiets wetenschappelijk.

De behandeling, die vanzelfsprekend heel wat geld opbrengt, regelt duidelijk de tekorten aan de stoffetjes, maar de patient is nog niet helemaal genezen.
De karakterstoornissen, die nu eindelijk ook tot pathologische afmetingen zijn uitgegroeid, gaat men even lucratief tekeer met de gekende antipsychotica.

Natuurlijk niet omdat psychotica iatrogene psychotische karakterstoornissen zouden gemaakt hebben, maar wel omdat die karakterstoornissen tot een comorbiditeit van de uitgevonden ziekte werden uitgeroepen.

Want als de geneeskunde en volksgezondheid dit zo zeggen, dan is dat zo.
Zelfs al weten ze niet hoe die harddrugs eigenlijk werken en moeten ze zich behelpen met de sprookjes.

Na bijna 25 jaar blijkt nu dat die sprookjes toch grove leugens zijn en alleen maar ingegeven, door de commerciële bekommernis om gevaarlijke harddrugs met een veilige waan en zonder wettelijke beperkingen te kunnen aan de man te brengen, zelfs bij kinderen.

Na bijna 25 jaar blijkt eindelijk dat men depressies en nog veel meer off-label luxeaandoeningen behandelt door sukkelaars een toxicomanie met harddrugs aan te smeren, die niet alleen psychotisch maakt maar ze uiteindelijk na chronisch gebruik aan een even winstgevende dementie zal helpen.
Medische departementen voor jonge ‘vasculaire’ Alzheimers krijgen al vorm.
http://ymlp.com/z2N7jT

Terwijl natuurlijk nog steeds niemand wil weten hoe Alzheimer en dementie eigenlijk ontstaan.
En zeker niet volksgezondheid en geneeskunde.

Bij volksgezondheid en bij geneeskunde heersen Grimm, Dr.Jekyll en Mr. Hyde.

Scripties en wetenschappelijke bijdragen die aan de basis liggen van schitterende carrières, concluderen steeds dat voor het behandelde probleem nog meer onderzoek zal nodig zijn, omdat voor de hand liggende conclusies niet meteen zouden stroken met de gekopieerde teksten, die men ijverig en veelvuldig kan citeren terwille van de trouwbetuiging aan het gevestigd systeem.

Mogelijke ongerijmdheden, die het bestaan van de sprookjes zouden in gevaar brengen, blijven aldus stilzwijgend bestaan en zolang de gestandaardiseerde en obligate citeerliteratuur overeind kan blijven, blijft het healthcare-circus draaien.

Maar als amfetaminestoffen, nu eens helemaal niet serotonine toevoegen bij patiënten, die helemaal niet lijden aan serotoninetekorten en …
Als cocaïnedoping nu eens helemaal geen dopamine toevoegt bij patiënten die helemaal niet lijden aan dopaminetekorten….

Wat zullen volksgezondheid en geneeskunde dan wijsmaken, terwijl hun wetenschap hen aanleert dat niemand weet hoe die doping werkt?

Doseren volksgezondheid en geneeskunde misschien daarom geen serotonine of dopaminetekorten om een diagnose te kunnen stellen?

En als die twee instanties, dan niet eens weten wat de harddrugs bij patiënten aanrichten, welk verbond maakt hen dan partners om de maatschappij massaal te drogeren met gevaarlijke doping?

Een verbond van volksgezondheid?
Een verbond van geneeskunde?

Of de macht van Grimm, Dr.Jekyll en Mr.Hyde en misschien een heel klein beetje … veel … geld…, heel veel geldgewin.

Maar wat niemand ooit voor mogelijk heeft gehouden, de veiligheid van
gelegaliseerde doping bereikte een zodanige perfectie dat een overheid zich de ogen gaat uitwrijven en zich afvraagt of dat nu allemaal wel echt is.

En hoe gaat men in een democratie tewerk?

Juist… iedereen die goed verdient aan veilige medicatie en iedereen die niet weet of niet wil weten hoe dit allemaal werkt, mag nu in koor gaan uitleggen waarom amfetamine- en cocaïnedoping zo veilig zijn.

Met die overdonderende meerderheid zal kunnen besloten worden, dat de baten steeds veel groter blijven dan de nadelen, waarmee het circus gewoon kan blijven doorgaan.

Methylphenidaat zal in de handel blijven, terwijl een halve eeuw geleden universiteiten onderwezen dat voor de stof geen therapeutische indicaties bestonden, doodgewoon omwille van het (toen) wel gekende werkingsmechanisme.

Dit mechanisme is nu als onbekend uitgeroepen, omdat de veiligheid ervan in koor wordt bezongen door instanties die er heel rijk mee worden.

Het drogeren met het nieuwe amfetaminepatroon is mogelijk nog veiliger.
In de apotheek hoeven die niet eens in de gifkast omdat ze op een gezonde manier ontbrekende stoffetjes zouden toevoegen bij hen die lijden aan vermeende tekorten.

Nu blijkt dat die vlieger niet opgaat, zal er een nieuw commercieel fabeltje bedacht worden om patiënten ambulant te drogeren met toch wel gevaarlijk materiaal.

Schuttersfestijnen, zelfmoorden, zinloos geweld, controleverlies over gedrag, agressie en ouderdomsverschijnselen (als een eufemisme voor de ontstane vasculaire Alzheimer ermee), die door het gebruik als spontane comorbiditeiten opduiken.

Zouden patiënten, die zonodig om wat voor reden dan ook, zo zwaar moeten gedrogeerd worden, dit niet beter gedurende een zeer korte tijd, gecontroleerd ondergaan in een gespecialiseerde instelling?

In de plaats van hen pas goed ambulant  psychotisch te maken door het chronisch gebruik van die psychotica?

Alleen dit nog …   zij die de overheid adviseren, denken nog steeds dat het hem om de stoffetjes en de daarbijhorende poen te doen is.