Over het werkingsmechanisme van ADHD-medicatie en antidepressiva.
RSS icon Home icon
  • Iedereen heeft ADHD

    Posted on March 3rd, 2010 Fernand Haesbrouck No comments

    De medische wetenschap weet niet eens hoe ADHD-medicatie werkt en psychiaters zijn niet gevormd om een neurologische aandoening te herkennen, maar voor alle duidelijkheid steunt hun diagnose op de klachten van een team dat zelf psychiatrisch gestoord is en lijdt aan GPOS.

    Het is nu precies dat team dat gelijkgezinden opleidt met de trukendoos, die door een projectie van onverdraagzaamheid, iedereen kan ziek verklaren aan ADHD

    Een patient heeft concentratiestoornissen, bij een vervelende leraar en die stoornis wordt gemaskeerd bij leuke opdrachten die men interessant vindt of in nieuwe situaties.

    Een patient is hyperkinetisch wanneer er niet naar omgekeken wordt, maar dit wordt gemaskeerd door situaties met sterk toezicht/supervisie of in gestructureerde settings.

    Wat voor neurobiologische aandoening is dit dan, en bij wie?

    Wanneer men die aandoening, of de criteria voor de scoretabel bovendien moet gaan uitlokken, door een goede pedagogische omgeving met foefjes uit te schakelen.

    Wie is hier ziek, die niet eens merkt wat de oorzaken zijn van het pedagogisch ongemak waaraan men lijdt, terwijl men voor de voor de hand liggende remedie al ziende blind blijft ?

    Het team weet immers, dat alleen het team zelf over de diagnose oordeelt.
    De arts kent helemaal niets van een neurobiologische aandoening en weet zich medisch gedekt, wanneer de scoretabel van de pedagogische onmacht door GPOS-vaklui is ingevuld.

    Vraag maar eens aan de arts waarom er een verschillende concentratie is bij leuke opdrachten en bij een vervelende leraar en waarom zoiets meteen al een ongeneeslijke neurobiologische aandoening wordt genoemd,die hij niet eens op eigen houtje kan vaststellen en zonder dat deskundigen de patiënten hebben weggerukt van een normale pedagogische omgeving.

    Een financieel protocol bij healthcare maakte van die klachtentabel een medische daad en van de score een ongeneeslijke neurobiologische aandoening.

    Het behandelen van de ziekte met psychotica zorgt dan wel voor de rest.

    Psychotische nevenwerkingen roept men uit tot comorbiditeiten, die vanzelfsprekend dan met nieuwe chemicaliën (antipsychotica) moeten tekeer worden gegaan.

    Is het tot stand brengen van een pedagogische chaos dan het doel om rijkelijk te kunnen snoepen van de voordelen die healthcare voor iedereen van het echelon in petto heeft?

    Niemand toont een ziekte aan, men ‘vermoedt’ die alleen maar.

    Niemand weet hoe psychotica zo doeltreffend dwangmatig psychotisch maken, of beter nog… niemand wil het weten.

    Niemand beseft hoe men pedagogisch blundert, door zelfs niet te willen opmerken, dat met goede opvoedingstechnieken er helemaal geen ziekte is (“ADHD kan zich maskeren ….”)

    Share and Enjoy:
    • Facebook
    • Google Bookmarks
    • eKudos
    • NuJIJ
    • GeenRedactie
    • Technorati
    • Print
    • TwitThis
    • YahooMyWeb
    • blogmarks
    • email
    • LinkedIn
    • MSN Reporter
    • PDF
    • Yahoo! Bookmarks
    • MySpace
    • Twitter
    • Add to favorites

    Leave a reply

    You must be logged in to post a comment.