Maffieus parcours misvormt perceptie op maatschappij.

De ijver waarmee een relance-beleid wordt gepromoot dient alleen om een maffia-economie niet te laten opdrogen door te besparen.

De ideologie daarover waarmee zeer tot ‘s lands tevredenheid, men een succesvol staatsmanschap bedrijft,  is een constante door de tijden heen.

Enkele feiten op een rij.

Geplukt uit de website over de bende van Nijvel.

http://www.bendevannijvel.com/forum/viewtopic.php?id=637

Re: Agusta-affaire Hier nog een stukje van apotheker Fernand Haesbrouck over dit sujet Claes, die verwikkeld was allerlei duistere transacties en belangen in de farmaceutische industrie. Misbruikte Claes farmaceutische laboratoria voor de aanmaak van drugs en kwam hij zo in het dossier Van Brussel-Dejonghe terecht? Hij had linken met de wapenindustrie, met de farmaceutische industrie ( zo zou hij eigenaar of mede-eigenaar zijn geweest van een heel aantal apotheken in het Limburgse ): Eieren tegen de voordeur, une histoire qui se répète Na een kleine dertig jaar, weer eens iets oprakelen, dat toen ook heel erg stonk. Want als ik gisteren mijn voordeur opentrok, doemde voor mij net hetzelfde spookbeeld op van in 1980. Ik kon het huis niet uit omdat vuilniszakken van aangrenzende straten voor mijn deur waren uitgekieperd. En waarom? Een stukje in de Vrije Tribune van de Standaard op de tweede pagina. In 1970 was Leburton, een Waals socialist en covoorzitter van een nationale BSP  (Belgische Socialistische Partij) met Willy Claes, als andere co-voorzitter, aan Vlaamse kant, in die tijd eerste minister van België. Een politiek schandaal met Ibramco heeft toen een einde gemaakt aan de carrière van die man. Ibrambo zou een Staatsmaatschappij worden, die exclusief de oliebevoorrading van ons land zou garanderen vanuit Iran. Omdat een en ander in verband met  favoritisme nogal vlug in de pers uitlekte, kwam een onzalig einde van het megaproject en aan de politieke loopbaan van de man. Even later werd Willy Claes in een nieuwe regering, Minister van economische zaken, en de ambities van de partij naar een nieuw megaproject smeulden nog na. Dit nieuwe project werd Therabiol gedoopt. Therabiol zou een Staatsmaatschappij worden, die een exclusieve verdeling van de geneesmiddelen in ons land moest waarborgen. Toevallig was ik nog jong en een beetje even rebels en had ook wat economie in gedachten, waardoor een drang zo onbedwingbaar en niet te stuiten begon te zweren, dat ik een en ander met een ouderwetse schrijfmachine op papier heb gezet. Tot mijn grote verbazing, nam de Standaard het stukje over als een Vrije Tribune. Nadien bewees ook hier een gebarricadeerde voordeur de juistheid van mijn hypothese. Immers. De regering waar toen Willy Claes een deel van uitmaakte was een klassieke tripartiete, en het initiatief dat de Minister van economische zaken had genomen, in navolging van het eerder mislukte megaproject, Ibramco, was niet eens bekend bij de andere regeringspartners. Gevolg: ik werd op een dag tot in het hoofdkwartier in Brussel van de toenmalige liberale partij gebracht, waar een piepjonge ondervoorzitter, nu een ex-premier van het land, de partijtop had bijeengeroepen om te luisteren naar mijn analyse van het project, dat ik in De Standaard had beschreven. Resultaat: enkele maanden later en nog in hetzelfde jaar, is Therabiol bankroet gegaan. Niemand heeft daar verder nog ooit iets over gehoord. Die eieren, gisteren,  deden me aan hetzelfde denken. Maar vandaag gaat het niet meer over kleinzielige Belgische nationale politiek. Nu zijn er al twee doodsbedreigingen, maar folklore evolueert misschien. Dit, terwijl ikzelf er maar niet in ben geslaagd om zo volwassen te worden zoals men het van mij wel had verwacht. Al vermoed ik, dat Overheden en pipiatrie dit soort van folklore gebruiken om in plaats van met een wetenschappelijke  discussie, te overtuigen van de eigen lucratieve waarheid. L’histoire se répète? Ik vrees dat antidepressiva en ADHD-medicatie niet zo vlot in de vergeethoek zullen terechtkomen als Therabiol. Omdat de wereldwijde  vermeende gezondheid en pedagogisch comfort van kinderen en sukkelaars vanzelfsprekend en zogezegd zouden voorgaan op de belangen van het geld. En dan mag bovendien behoorlijk wat bedrog en corruptie in het spel zijn. Althans… zo blijkt. Bron » www.adhdfraude.net

Oorzaak van de ‘heisa’:

Dan is er de eerste minister die openlijk de handel en wandel van de Dutroux-bende ondersteunde en mee financierde.

Vandaar trouwens dat de parlementaire pedofilie-commissie als opdracht had gekregen om alle pedofilie in de maatschappij te onderzoeken, BEHALVE de politieke pedofilie.
Pedofilie onder de hoge bescherming van een premier.
En ook:
Na de losse handjes. De pedofilie van premier DiRupo.

Gisteren raakte bekend dat de chauffeur van een Brussels staatssecretaris voorlopig aangehouden blijft.
Die staatssecretaris is van Luikse PS (Parti Socialiste)- signatuur en zijn chauffeur voerde een internationale handel in wapensmokkel.

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1439784/2012/05/16/Chauffeur-Brussels-staatssecretaris-blijft-voorlopig-aangehouden.dhtml?utm_source=RSSReader&utm_medium=RSS

Op vandaag bestaat nog steeds verwarring en vooral een groot vermoeden over het feit, dat de verbruiksgegevens van methylphenidaat zouden vervalst worden door de Waalse PS, om daarmee een illegaal circuit en dito witwas van geroofde RIZIV-fondsen tot stand te brengen, waarmee enkele miljoenen euro’s naar de partijkas en vervolgens ook naar afpersers van de premier zouden versluist worden.

Om daarover duidelijkheid te kunnen geven, bestaat in de wereld maar een(1) orgaan, dat kan bekend maken hoeveel methylphenidaat België, als een land, verbruikt per jaar.

Die cijfers daarover moeten jaarlijks door de verschillende overheden bekend gemaakt worden aan een VN-organisatie, die wereldwijd het ‘legaal’ harddrug-verbruik moet registreren.

Maar wat is nu het probleem daarbij?

Groot nieuws deze week toen de Luikse Belg Raymond Yans voor een jaar werd aangesteld als hoofd van de International Narcotics Control Board (INCB) van de VN in New York, een drugsbestrijdingsorganisatie waar hij al enkele jaren in de beheerraad van zit.

Raymond Yans, qui préside depuis deux jours l’Organe International de Contrôle des Stupéfiants à Vienne, c’est un liégeois et c’est l’un des fondateurs du parti Ecolo.En 1982, Raymond Yans a été premier échevin de Liège, chargé de l’urbanisme, en coalition avec les socialistes. Aux élections suivantes, les écolos n’ont plus été dans la majorité et il est devenu diplomate : consul de Belgique à Tokyo jusqu’en 1994. De retour en Belgique, il a dirigé le service des stupéfiants du ministère des affaires étrangères. Raymond Yans a aussi claqué la porte d’Écolo en 1996, lassé a-t-il dit à l’époque par le climat invivable des ambitions des uns et des autres.

 Contacts for interviews:

In Brussels: Jean-Luc Onckelinx and Alexandra Froger, UNRIC, tel.: (+32 2) 788. 84. 54/61 or +32 476 215 485 froger@unric.org; onckelinx@unric.org

Voor binnenlands gebruik publiceert de Luikse Laurette Onckelinx als minister van Volksgezondheid vervalste cijfers over het methylphenidaat-gebruik, omdat een achtergehouden hoeveelheid illegaal ons land bevoorraadt via een circuit dat de PS-partijkas moet verrijken.
Vandaar dat de prijs bij vergoeding door het RIZIV in 2004 verdriedubbeld werd, waarmee dit het totale verbruik de leverancier moest vergoeden aan de oude prijs, zodat alle inkomsten van het verborgen verbruik volledig aan de PS ten goede kon komen.

Sinds 2004, worden door de farmaceutische inspectie op Volksgezondheid geen reële cijfers meer gepubliceerd, terwijl diezelfde farmaceutische inspectie elk jaar tot op de milligram na, alle verbruik moet registreren en bekend maken aan de VN-instantie.

Omdat nu blijkt dat Volksgezondheid onjuiste gegevens bekend maakt sinds 2004, kan maar bij een(1) organisme het echte verbruik achterhaald worden.

En dat ene organisme wordt nu toevallig beheerd door een Belg, die als Luikenaar zijn positie te danken heeft aan de Waalse PS en waar bovendien blijkt dat de contacten met die dienst dienen gelegd te worden via … Jean-Luc Onckelinx, goede bekende van Laurette (Onckelinx) natuurlijk.
Cerberus als bewaker van de hellepoort.

Met die verbazing over een en ander sta ik blijkbaar niet alleen.

Toch even verwijzen naar de blog van schrijver Willy Vandamme, die verwonderd aankijkt naar deze politieke constructie in een organisatie van wereldniveau op het gebied van DRUGSBELEID.
Raymond Yans is van opleiding geen medicus, maar als germanist, wel een ‘ervaringsdeskundige’.

http://willyvandamme.wordpress.com/2012/05/15/een-drugsbestrijder/

Een drugsbestrijder Posted on 15 mei 2012 Groot nieuws deze week toen de Luikse Belg Raymond Yans voor een jaar werd aangesteld als hoofd van de International Narcotics Control Board (INCB) van de VN in New York, een drugsbestrijdingsorganisatie waar hij al enkele jaren in de beheerraad van zit. Van Ecolo naar INCB Raymond Yans was in een vorig leven eerste schepen voor Ecolo in Luik maar verliet de politiek voor de diplomatie en nadien voor een zitje bij de INCB, een van de twee VN-organisaties die zich bezig houden met het wereldwijde drugsprobleem. De andere is de United Nations Office for Drugs and Crime (UNODC). Sommige kranten maken daarbij melding van het feit dat Yans in zijn jeugdjaren wat cannabis had gebruikt. Een jeugdzonde die in wezen geen enkel belang heeft voor wat nu aan de hand is. En dat is wat meer dan een jeugdzonde. De UNODC geeft elk jaar een verslag uit en dat dient dan als basis voor wat onze klassieke media hier zeggen over de situatie rond de internationale drugshandel. Wat er allemaal aan de hand is in bvb Afghanistan weet de krantenlezer dankzij het persbericht van de UNODC. Die rapporten en de acties van de UNODC zijn dan ook cruciaal in het scheppen bij de gewone burger van een visie over de wereldwijde drugsproductie, zowel in Columbia (cocaïne), Afghanistan (opium/heroïne) als in Marokko (cannabis). Felicitaties voor Karzai Nu in 2008 ging de baas van de UNODC, de Italiaan Antonio da Costa, persoonlijk in Kaboel president Hamid Karzai feliciteren daar de teelt van opium, de basis voor heroïne, er sterk gedaald was. Dit nadat ze de voorgaande jaren explosief was gestegen. Nochtans was bij insiders algemeen geweten dat de familie Karzai tot over haar oren in die heroïne- en opiumhandel zat. Zijn nadien vermoorde halfbroer Ahmad Wali Karzai, die als een krijgsheer over het zuiden van Afghanistan heerste  – de regio waar de opiumproductie zich concentreert – werd toen bij velen gezien als een sleutelfiguur in die handel. Zelfs de New York Times wees toen in zijn richting. Wali Karzai was ook een nauwe medewerker van de CIA en werd er zelfs rijk door, o.m. door gebouwen die hij voorheen had gestolen aan de CIA te verhuren en hen huurlingen te bezorgen. Een toestand die doet denken aan Laos en hun mannetje ‘generaal’ Vang Pao toen de VS daar baas speelde. Maar geen probleem voor Antonio da Costa die president Karzai met de daling van de opiumproductie feliciteerde. Dit terwijl die daling vooral een kwestie was van vraag en aanbod. De magazijnen in Afghanistan zaten gewoon propvol en in de exportmarkten waren de prijzen in elkaar geklapt. Toegeven Ook Raymond Yans gaf toen in een gesprek per mail die betrokkenheid van president Karzai en zijn omgeving toe. Maar hij zweeg publiek en liet begaan dat de baas van de UNODC Karzai feliciteerde met zijn (sic) drugsbestrijdingsprogramma. Had hij als lid van de beheerraad van de INCB dan niet moeten optreden? Hij deed het zeker publiek niet. Zoals hij voor zover geweten ook nooit publiek iets ondernam tegen de mensen rond de vroegere Colombiaanse president Alvaro Uribe en de cocaïnehandel. Ook zweeg hij blijkbaar over het feit dat de Laotiaanse oorlogsheer en drugshandelaar Vang Pao rustig in de VS kon verder leven en er sterven. Enzovoort…. Dat is 1000 maal erger dan een jeugdzonde. Men vraagt zich dan ook terecht af welke rol die organisaties bij de drugsbestrijding daadwerkelijk spelen. Bloemetjes sturen naar president Karzai? Willy Van Damme

Wie regeert over ons in deze wereld?

De Waalse PS, via pedofilie, via het melken van de staatskas, via illegale invoer van harddrugs, via een illegale wapenhandel.
En waarom gedogen de andere partijen en het establishment dat allemaal?

Het antwoord geeft Marc Grammens (zoon van Flor Grammens) in dit recente document.

Psychiatrie wordt nooit een medische wetenschap.

Diagnose stellen van aandoeningen, die men alleen maar vermoedt.
En daarbij een sprookje over fysieke stoornissen verzinnen, die niemand wetenschappelijk kan aantonen.

Die veronderstelde aandoening van een gedrag niet eens willen behandelen met de (psychologische) technieken, die academisch werden aangeleerd om gedrag aan of af te leren.

Maar meteen met zware doses harddrugs zelfs tot dwangmatig psychotisch drogeren, om dan de bijwerkingen van psychotica-gebruik als comorbiditeiten te misbruiken om zich opnieuw te verrijken, maar deze keer met anti-psychotica (neuroleptica).

Ook daarvoor bedacht de kwakzalver-wetenschap een nieuw lucratief gegeven.
De voor het leven aan zich verbonden patiënten balanceren voortaan BIPOLAIR en vooral chemisch op psychotica en antipsychotica.

En terwijl de maatschappij dit allemaal braafjes gedoogt kan de pret niet op.

Psychiatrie, die ook als geneeskunde wordt voorgewend, specialiseert zich in het creëren van nieuwe aandoeningen.
Het doorzichtige van de DSM-soap raakt intussen wereldwijd bekend.

Maar wat zich onder de vlag van ‘geneeskunde’ afspeelt is minder transparant.
Want zij die zich wel artsen wanen, zijn wel erg goedgelovig en mild wanneer de zogenoemde beroepsbroeders het jargon aanwenden om arm in arm maatschappelijk aan de top te blijven.

Psychiaters kennen niet eens het woordje psychotica.
Een groep van chemische stoffen die psychotisch maken, omdat ze dosis per dosis het zenuwstelsel verwoesten.

Dat medicatie zoiets zou doen, is vanzelfsprekend ondenkbaar, vandaar dat ook niemand dit hoeft te denken of te kennen.
Wel hebben die stoffen leuke andere naampjes gekregen, waarmee ze dan als een geneesmiddel kunnen geafficheerd worden.
En de werking ervan als onbekend uitgeroepen.

Vandaar dan ook de bijkomende voordelen.

Over het serotoninesyndroom bestaan mooie medische teksten in een vakjargon, dat het dogma van serotonine overeind moet houden.
Welnu, dat serotoninesyndroom is noch min noch meer, de verzameling van de bijwerkingen, die ontstaan bij de chemische behandeling met harddrugs van uitgevonden stoornissen, waarbij een normaal gedrag als diagnosecriterium moest dienen.

Het gaat nog verder.
De zeldzame ziekte, auto-immune limbische encefalitis, en het daarbij ontstaan in 20 tot 50% van de gevallen, van kankers die tot stand komen door de antistoffen (tegen ‘geleerd lijkende’ antigenen), die het lichaam produceert, is simpelweg ook te verklaren als een vanzelfsprekende bijwerking van massief psychotica-gebruik.
Of hoe een onbekend te houden werking van een ander zo zijn voordeeltjes heeft.
Voor de farmaceutische industrie dan.

Maar is de psychiatrie, door het blinde geloof in dogma’s en de onbekend te houden werking van harddrugs, nu meteen een medisch wetenschappelijke specialiteit?

In WOII gebruikte men nog gaskamers in psychiatrische klinieken voor de ‘Vernichtung lebenunwertes Lebens’, wat niet meteen staat voor een sympathiek imago bij een  moordende geneeskunde.
Vandaag behandelen wel sympathieke chemische onnozelaars verzonnen ziekten met gif, dat lucratief een even dodelijk effect kan veroorzaken als de gaskamers in WOII.
Een dom te houden psychiatrie als politiek wapen?

Immers, stel nu eens dat men toch zo slim zou zijn en alles over die giftige stoffen wel zou weten.

Door de orde van apothekers werd mij een tuchtstraf van de berisping opgelegd omdat ik de bevolking zou oproepen om geen ADHD-medicatie of antidementica ea. te gebruiken.

Nu juist omdat ik waarschuw dat het wel willen kennen van de werking van die medicatie, leert dat chronisch gebruik zelfmoorden veroorzaakt, hartstilstanden, dementie en dat de antistoffen, die gevormd worden op de antigenen (die men weliswaar beschrijft, maar niet bij naam durft te noemen), ervoor zorgen dat er kankers van komen.

Studies over een correlatie van psychotica-gebruik en het ontstaan van kankers met anti-depressiva en ADHD-medicatie bestaan ook, maar healthcare is zeer vernuftig om die zaken onder de mat houden.

Psychiatrische kolder wordt pas echt ook medische kolder na het lezen van dit meesterwerkje in PsychiatricTimes.

Dus eerst eens lezen en dan opnieuw eens lezen terwijl kritisch gezocht wordt naar een vermelding van welke visie, welke aanpak, welke behandeling, welke resultaten bij welke doelgroep en hoe dit alles werd gemeten.
Wonderbaarlijk toch?

Medische (kwakzalver?)-wetenschap.

Gelijke monniken, gelijke kappen.

In de veroordeling door hetzelfde broedergenootschap waar collega Van Maercke een leidinggevende figuur is, wordt mij op 3 oktober 2011, verweten wat volgt ( ik citeer):

 Wat je niet wilt dat U geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Maar collega Van Maercke…. ‘Tu quoque, Piet?’

De aantijging die nu volgt is in ieder geval NIET anoniem ingediend en staat in zijn geheel op internet.

 http://www.ordredespharmaciens.be/fr-BE/act/brief%20test%20aankoop.pdf

Vraag van mij.

Is de man daar toen door de eigen Orde ook voor berispt?

Gelijke monniken, gelijke kappen.

Vraag over begrippen ‘algemeen belang’ en ‘volksgezondheid’

Arts die bedrog pleegt is een bedrieger.

Geen diagnose kunnen stellen van een veronderstelde neurobiologische aandoening, omdat er geen medische diagnosecriteria bestaan, en uiteindelijk op vraag van medisch ongeschoolden een verzonnen aandoening vermoeden, is bedrog plegen.

Men bedriegt om de maatschappij de waan op te dringen dat men harddrugs dealt bij kinderen omwille van een ziekte.
Als ADHD niet als een ziekte zou doorgaan, zijn artsen strafbaar wanneer ze kinderen een toxicomanie aansmeren met stoffen die geregeld zijn door KB.31.12.1930 en de wet van 24.02.1921.

1) Die ziekte is een veronderstelde ziekte en werd bij handopsteking ‘uitgevonden’, nu juist als een smoes om gevaarlijke drugs te mogen dealen.

2) Medisch kan niemand aantonen op welke manier amfetamines en cocaïnes veilig een verzonnen aandoening behandelen.

Als patiëntjes die harddrugs net zo nodig hebben, als diabetici insuline, dan zou het toedienen van ‘helende’ psychotica geen antistoffen vormen en bijkomend geen nieuwe aandoeningen (limbische encefalitis) en zelfs kanker en dementie veroorzaken.

Op de bijsluiter wordt herhaaldelijk gewezen op het gevaar van hartklachten, hartfalen en hartaanvallen.

Specialisten zijn ervan overtuigd dat bij chronisch gebruik uiteindelijk dementie zal ontstaan in plaats van de beloofde intelligentie.

Men pleegt valsheid in geschrifte wanneer het doodvallen, waarvoor in de medische literatuur uitdrukkelijk gewaarschuwd wordt, niet als een zorggerelateerde calamiteit wordt gecontroleerd, door bij een autopsie een onderzoek naar sporen van methylphenidaat, amfetamines of andere cocaïnes ofwel achter te houden ofwel door een onderzoek ernaar te verhinderen.

Een ADHD- en een depressie-pandemie zijn aan de gang.

Ik waarschuw  al negen jaar dat deze medische megablunder, door het gebruik van psychotica, daarmee  zorggerelateerde calamiteiten, als hartstilstanden en dementie doelbewust veroorzaken om een exquise establishment in stand te houden.

Hopelijk zal de op til zijnde Alzheimer-pandemie, zelfs bij jongeren, ooit eens de ogen openen.
Al zullen de gevolgen niet te overzien zijn.

Want als therapie zal pep niet meer helpen… alleen nog … euthanasie.
Ook daar wordt aan gewerkt.

C.Van Broeckhoven

Na negen jaar bracht Rilatine toch de beloofde wijsheid

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120511_235

Geen pillen bij Alzheimer.
Intussen brengt het tot stand brengen van de ziekte veel geld op, want eens de dementie er is, stopt het rijk worden met medicatie.

Negen jaar lang probeer ik de werking van die psychotica bekend te maken.

Intussen is al veel geld verdiend.
En gelukkig is dit maar de actie van 1 dag, hoopt healthcare.

Zolang de inkomsten van Rilatine-gebruik in Belgie de pedofilie van de eerste minister onder de mat moeten houden en die van Prozac het handeltje van de voorzitter van het comité der directeuren op Volksgezondheid zal geen enkele instantie de gepaste maatregelen nemen.

Dit zijn herinneringen uit de oude doos.

3 juli 2009: Pillen helpen zelden bij Alzheimer.

10 september 2011: Is C.Van Broekhoven OOK ongeloofwaardig?

MAAR:

Wie zal de criminelen aanpakken die de bevolking afdreigden door te stellen dat men de toekomst van kinderen op het spel zet door Rilatine te weigeren?

Wie zal de Hoge Raad van de orde der apothekers aanpakken, die mij veroordeelde omdat ik het publiek zou aanzetten om GEEN ADHD- of Alzheimer-medicatie te slikken?

Triomf van de middelmaat

Jammer genoeg verloren we al meer dan een generatie.
Nu pas stellen we vast waar we terecht zijn gekomen.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=9C3PS1LF

Rilatine voorschrijven etaleert medische vakonbekwaamheid.

http://trainingencoaching.net/tag/ritalin/

Bij Laura Batstra moet schijnbaar ook de kop eraf.

Maar wat ik nu ook bij NIEMAND, maar dan ook NIEMAND !!! hoor of lees, is de uitleg op welke manier die formidabele medicatie werkt.
Waarom legt niemand van die grote lichten het werkingsmechanisme uit van stoffen die dwangmatig psychotisch maken?

OK.
Ik kan ongelijk hebben als ik die werking wel uitleg.
Maar kan iemand mij dan WEL uitleggen hoe het in mekaar steekt?

Onbegrijpelijk dat de slimsten der aarde, of toch zij die daarvoor willen doorgaan, als ezels meebalken, wanneer de middelmaat hen leert, dat niemand weet hoe partydrugs bij kinderen werken.
Bij koude tenen, bij PTSD, bij menopauze, bij prikkelbaar darmsyndroom, als adjuvans bij een chemotherapie tegen borstkanker, bij liefdesverdriet, bij droefenis, tegen het roken en straks ook nog tegen nomofobie.

Waarom vertrouwt de maatschappij veilige medicatie die een drempel tot zelfmoord verlaagt, waaraan men plots kan doodvallen, die agressie veroorzaakt en psychotisch gedrag en die ervoor zorgt dat we weldra tegen een Alzheimer pandemie zullen aankijken.

Samen met mij is Christine Van Broeckhoven het eens: “Een pil tegen Alzheimer komt er nooit. Jamais!”
(morgen, 12 mei 2012, in De Standaard.)
Wedden dat healthcare  wel met pillen voor de dag komt?

Immers.
Healthcare heerst over de wereld.

Harddrugs gaan uiteindelijk toch door de strot.
Wetenschap of geen wetenschap.

Op 16 september 2010 verbood FDA dat lorcaserin in de handel zou gebracht worden.

Ik citeer mijn nieuwsbrief van 22/09/2010 daarover: (maar ook : 29/05/2011 – Goestsiroop)

De nieuwe hype om te vermageren heet nu lorcaserin, met als vermoedelijke merknaam: Lorquess. Maar grote pech voor het bedrijf: op 16 september (verleden week, dus) weigerde FDA de stof toe te laten op de reguliere markt.Grappig was wel de manier waarop het medisch commercieel gebeuren de nieuwe doping probeerde aan te smeren als een SELECTIEVE 5-hT2C-agonist, zeer geneeskrachtig, dus, en nergens het woordje: amfetamine teruggevonden.De stof is namelijk te zeer verwant aan Isomeride. En het Isomeride-verhaal, in de jaren 90, was de directe aanleiding om meteen alle hongerremmers op het amfetaminepatroon te schrappen.

 http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120511_019

Ferre (6) is te breekbaar om tussen zijn vriendjes te spelen

Ferre (6) is te breekbaar om tussen zijn vriendjes te spelen

Ik reageerde op dit bericht aldus:

Bovendien:

Wetenschappelijk onderzoek moet zich nu eens gaan richten op heel wat ziekten, die men op vandaag als aangeboren of zeldzaam beschouwt.

Ik durf dit te stellen omdat ik, na een artikel in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (24 april 2012) , kon aantonen dat de symptomen, waarop men bij de diagnose van ook zo een zeldzame en aangeboren aandoening steunt, eigenlijk gewoon de symptomen zijn van een overmatig en ondoordacht psychotica-gebruik.

Immers, de werking van die psychotica is – al dan niet commercieel – als onbekend uitgeroepen.
En die bijwerkingen heeft men, onterecht, – ook, al dan niet commercieel – als comorbiditeiten van de veronderstelde aandoeningen gebombardeerd.

Het gaat hier over een “auto-immune limbische encephalitis”.

Zelfde symptomen als bij langdurig en overmatig psychotica-gebruik, waarbij het lichaam antistoffen vormt en waarbij in 20 tot 50% van de gevallen ook kankers kunnen ontstaan, die verband zouden houden met die antistoffen.

Bemerk hoe de voorstanders van langdurige antidepressiva-therapie en ADHD-medicatie zich momenteel beijveren om studies die het ontstaan van kankers beschrijven bij die groepen, onder de mat te vegen.

Na mijn opmerking bij NTvG daarover en de publicatie ervan, had de webredactie aan de auteurs van de bijdrage over limbische encefalitis om een reactie gevraagd.

Die reactie is er nog steeds niet.

Vandaar dat healthcare in de toekomst allicht heel wat zeldzame of ‘aangeboren’ ziekten zou kunnen vermijden, als maar even een inspanning wordt geleverd om de werking van goedverkopende kaskrakers niet meer als onbekend uit te roepen, en die werking toch te willen academisch onderwijzen en zelfs op de bijsluiters te publiceren.

Heel wat ongeluk of ongemak zou daarmee het publiek kunnen gespaard blijven.

Is het immers niet zo dat in maart 2012 nog, de Australische healthcare zelf schreef, dat wanneer je niet weet hoe een medicijn of een drug werkt, dat je dan onethisch bezig zijt.

Werkingsmechanisme onbekend houden bij stoffen die psychotisch maken en nieuwe “aangeboren” of “zeldzame” ziekten veroorzaken, is bovendien crimineel, en een medisch beroep onwaardig.
Stel nu nog, dat artsen nieuwe ziekten nodig zouden hebben om hun beroepsinkomen veilig te stellen.

Sportieve en studerende jeugd sterft en zelfmoordt.

Medische en politieke overheden plegen schuldig verzuim.
Erger nog, die overheden verwerven geld en macht met zelfmoorden en doodvallen.

Geneeskunde en politiek investeren zwaar in harddrugs die de bevolking heel erg lust.

Kwatongen beweren dat Karst Tates op Koninginnedag 2009 , als een ontevreden Prozac-verslaafde, wraak wou nemen op een van de grootste aandeelhouders van het bedrijf uit Indianapolis.

In België is een ex-medisch directeur van dat bedrijf voorzitter van het comité der directeuren op het ministerie van Volksgezondheid.
Dat ministerie wordt samen met Sociale Voorzorg al bijna 10 jaar beheerd door de partij van de pedofiele premier, die via een commerciële constructie miljoenen euro’s naar de eigen (PS)-partijkas versluist om met corruptie en zwijggelden het criminele (Dutroux)-verleden en praktijken in de doofpot te houden.

Dat bedrijf, Lily, heeft een zakencijfer dat groter is dan het bruto-nationaal product van ons land en lag in 1987 aan de basis van wat we op vandaag een depressie-pandemie kunnen noemen.

In een tijd waar politieke overheden het opgegeven hadden om zelf nog medisch wetenschappelijk onderzoek (en dus ook mogelijke controle-instanties) te subsidiëren, slaagde men erin om een nieuw amfetamine-patroon (Prozac- fluoxetine) zodanig te vermommen, dat niemand daar erg in had.
Een nieuw en veilig gewaand antidepressivum was geboren en meteen ook een totaal nieuwe theorie over de oorsprong en behandeling van een droefenis, die op slag tot een neurobiologische aandoening werd gepromoveerd.

Serotonine en de reuptake ervan vormden het rookgordijn dat ervoor zorgde dat voortaan nieuwe harddrugs zonder een vervelende opiumreglementering konden gedeald worden.

Niemand die serotonine-defecten of ook maar een reuptake-stoornis kon aantonen, maar dat kleine detail werd overwonnen door het woordje ‘presume’ in de wetenschappelijk ogende literatuur erover.
Zelfs het stellen van een diagnose gebeurt empirisch op geleide van symptomen van min of meer normaal gedrag.

Een identiek scenario bij de commercialisering van ADHD.

Optelsom van normaal gedrag als diagnosecriterium en zowaar iedereen stelt de diagnose.
Het genie van de reus Lilly stond meteen klaar met een bijproduct van de kaskraker uit 1987 en Strattera veroverde de ADHD-wereld.

Commentaar daarbij van een correspondente “Ondanks de treurigheid van de hele zaak moest ik af en toe hard lachen om de stupide argumenten en de doorzichtige manier waarop Lilly die onderzoeken heeft gemanipuleerd.”.

Intussen promoot de politieke overheid uit winstbejag en pure noodzaak de aandoeningen en behandelingen van normaal gedrag met harddrugs.
En de geneeskunde?

In de maatschappij is geen plaats meer voor normale droefenis en voor normaal kindergedrag.
Meestal slijten die wel als daar wat tijd overgaat.
De omgeving verlangt dat artsen ‘met directe resultaten’ voor de dag moeten komen en legt zelf een diagnose op.
Immers, de meesten van zo een multidisciplinair team kunnen al een optelsommetje maken van hun maximum achttien ongemakken tegenover kinderen.

Omwille van het aanzien en de poen speelt de arts het spelletje mee.
Waarom ook niet?

De aandoening is wetenschappelijk omdat die wetenschappelijk wordt vermoed en als een leek al de diagnose kent, mag de arts natuurlijk niet onderdoen.
Noblesse oblige en de klant is koning.

De medische harddrugs zijn bovendien als veilig uitgeroepen, omdat niemand de werking ervan wil kennen.
Bovendien: niet geschoten, altijd mis.
De (kwalijke) bijwerkingen ervan komen op rekening van de aandoening, alvast toch iets dienstig om medisch te blijven behandelen.

Maar nu vallen kinderen dood en zelfmoorden ze.
Met een intensiteit die uitblinkt in ons land, en het Dutroux-genootschap floreert met dank aan de geneeskunde (methylphenidaat-invoer), want democratisch waagt niemand zich aan het uitmesten van de Augiasstal (vervalste verbruiksgegevens) bij de ziekteverzekering.

En wat horen we nu in de media?
Er moet (nog) meer geld besteed worden aan de preventie tegen zelfmoorden.
Terwijl gedweild wordt met open kraan: harddrugs bij depressie en ADHD veroorzaken immers zelfmoordgedrag.

Dus het zelfmoorden gaat door omdat te weinig geld wordt besteed aan preventie.
(Zelfmoord is als een comorbiditeit van depressie en ADHD uitgeroepen, vandaar dat nog meer antidepressiva en ADHD-medicatie moeten voorgeschreven worden).

En het doodvallen dan?

Wat weten ADHD-goeroes daarover in België en Nederland?
We laten ze het zelf vertellen.

Buitelaar (NL) heeft nog geen weet van patiënten die zouden dood gevallen zijn.

Danckaerts (BE) stelt dat gelukkig het aantal doden nog meevalt.

En waarom valt er gelukkig bijna niemand dood door de cardiale nefaste werking van partydrugs?

Simpel.
Daar zijn geen statistieken over.

En waarom zijn daar geen statistieken over?
Ook simpel.

We laten het een deskundige uitleggen.

Daarmee is de cirkel rond.
Een doodgevallen patiënt is geen zorggerelateerde calamiteit, maar alleen een uitbehandelde patiënt.

De medische autoriteit van artsen blijft overeind.
De veiligheid van partydrugs en harddrugs bij het behandelen van normaal gedrag blijft ook overeind.
En het circus waarmee een en ander kan gefinancierd worden, vanzelfsprekend ook.

So what?

PS: Mijn dank gaat daarbij uit naar de grootmoeder, die ook strijdt om te verhinderen dat haar kleinkinderen een verplichte mindcontrol moeten ondergaan, met daarbij het risico op doodvallen of zelfmoord.
Ik vermoed dat de beoordelend inspecteur een eerlijk antwoord heeft geformuleerd nadat de vraagstelster eerlijkheidshalve ondertekende met Mevr. Prof. Dr.