Fernand Haesbrouck

Titanen melken ziekteverzekering

Sinds de geneeskunde wetenschappelijk ervoor zorgde dat het pedagogisch comfort in de zorg en de opvoeding als een symptoom van nieuwe ziekten bij zorgbehoevenden of kinderen kan geprojecteerd worden, barstte de strijd los om de nieuwe aandoeningen te behandelen, door ze vooral in stand te houden.

Vermomde amfetamines (SSRI’s) stellen een toxicomanie in, die psychotisch maakt, en zodanig verslavend zijn, dat een behandeling ermee zelfs nooit ‘geneest’.
Bij patiënten met vermeende tekorten aan iets dat niemand kan aantonen.
Beter nog, niemand kan bovendien aantonen op welke manier psychotica wat dan ook zouden toevoegen aan de geprojecteerde en vermoedelijke tekorten.

Omdat bekend is, dat drogeren met amfetamine of cocaïnestoffen, lekker hyperkinetisch en actief maakt, vond men de aandoening uit van het lekker actief zijn.

Bij twijfel aan de diagnose, bracht een proefverpakking redding.
Immers veel hoger doseren, kalmeert dan weer, omwille van dwangmatig psychotisch gemaakt, waarmee uiteindelijk de industrie der titanen bipolair met antipsychotica kan bijspringen.

Wanneer drankzuchtigen zorg behoeven door hun probleem, is dit meteen de reden om dit als een ziekte te behandelen.

En hoe redeneert het titanenvolk?

Een toxicomanie die de drankindustrie rijker maakt is ongezond voor de eigen aandeelhouders.

Voortaan geneest men de drankzucht door simpelweg de ene toxicomanie te vervangen door een andere.
Baclofen, dat recent heel actueel en gegeerd wordt, is een chemische verestering van een amfetaminecomponent met het gamma-hydroxyboterzuur (beter bekend en aldus heel geliefd als : vloeibare XTC).
Baclofen bezorgt precies dezelfde roes, maar maakt de titanen rijker.

Voordeel van de medicatie in dat soort situaties, is dat artsen meestal alleen maar weten hoe veilig medicatie is en met te verwaarlozen nevenwerkingen.
De stof is immers in de handel, geregistreerd en uitgetest, luidt het.

Wanneer het arbeidscomfort van waakdiensten ’s nachts in zorginstellingen en rusthuizen, moet beschermd worden, kan dit eveneens als een aandoening geprojecteerd worden op de patiënten.

Sinds de benzodiazepines als slaapmiddelen een vervelende reputatie genoten, kwam de redding door een (door de ziekteverzekering vergoedbaar) ‘onschuldig’ gewaand antidepressivum, dat -echt waar- ook zorgt voor een rustige slaap.

Trazodone (Trazolan, Nestrolan, Doctrazodone) is een dubbele molecule, die door de spijsvertering wordt gesplitst (vandaar het slaperig gevoel) en waarbij na enkele uren slaap, de actieve stof mCPP wordt vrijgesteld.

mCPP is een cocaïnevariant die wanneer als een zuivere stof, op de concurrerende en illegale markt wordt aangeboden, onder een opiumwetgeving valt en (nog) niet vergoed wordt door de ziekteverzekering.

Ook cocaïnestoffen zijn psychotica, vandaar het zeer hoge verbruik van (ook vergoedbare) antipsychotica (neuroleptica) in zorginstellingen en rusthuizen.
Titanen gniffelen.

Nu kan natuurlijk wel gesteld worden dat verstokte rokers uiteindelijk het establishment zullen verrijken wanneer ze terminaal zullen uitdoven aan longkanker, maar het oogt veel cleaner wanneer men de uitstoot van schadelijke gassen voor de medemens kan beperken.
En hoe redeneert het titanenvolk?

Een toxicomanie die de tabaksindustrie rijker maakt is ongezond voor de eigen aandeelhouders.

Vandaar dat die zieken of verslaafden aan de tabak, lucratief en medisch op een andere toxicomanie gezet worden.
Eerst kwam Zyban (zelfde amfetamine als Wellbutrin) en later Champix, een cocaïnevariant.
Champix wordt nu ook vergoed door de ziekteverzekering.

Door cardiologen onwetend te houden over het echte werkingsmechanisme van de wondermedicatie, gebeurt het af en toe wel eens dat een oudere roker, die anders misschien wel 100 had kunnen worden door te blijven roken, nu plots onverklaarbaar doodvalt omdat niemand schijnt te weten, hoe men de maatschappij rookvrij maakt door een cocaïnetoxicomanie in te stellen en de (cardiale?) nevenwerkingen ervan probeert te behandelen.
Zelfs bij ouderlingen.

Anders wel benieuwd wanneer andere academische instellingen dan VU-Amsterdam hun commerciële leuze zullen bekend maken, om in te spelen op ouderdomsverschijnselen, die ontstaan door het jarenlange toedienen van middelen die bloedvaten doen dichtklappen en daardoor een zuurstofvoorziening in hersenen en hart verstoren.

http://www.vumc.nl/afdelingen/voor-journalisten/persbericht/3540000/

Het Alzheimercentrum VU medisch centrum is één van de vier Alzheimercentra in Nederland. De speerpunten van het onderzoek van het Alzheimercentrum VUmc zijn vroegdiagnostiek, dementie op jonge leeftijd en nieuwe therapievormen. De ambitie van het Alzheimercentrum VUmc is om uit te groeien tot het leidende centrum op het gebied van dementie op jonge leeftijd.

“Geen Rilatine, maar trampoline”, wat een farce !

Kimmeke, Kimmeke toch.

Wie dit van Kim als voorzitter van Jong-NVA zal overnemen, zal ook wel van verstomming blijven zwijgen.

Zelf kan ik niet blijven zwijgen sinds begin dit jaar nog nooit zoveel puzzelstukjes als manna uit de hemel kwamen vallen.

Het begon toen de echte geneeskunde afwil van collega’s die een ziekte alleen maar vermoeden, geen diagnose van een aandoening kunnen stellen, maar toch een toxicomanie instellen terwille van het pedagogisch comfort van anderen.

In een situatie waar de opkomende jeugd erin slaagt om de omgeving op te voeden, terwijl het juist andersom zou moeten.

Maar volksgezondheid houdt er niet zo van dat een einde zou komen aan het drogeren en dwangmatig psychotisch maken van de bevolking.
Maatschappelijk schijnt daar een behoefte voor te bestaan.

Dan maar niet medisch, redeneert de democratische overheid.

Begin dit jaar maakte ik al melding van contacten van die overheid met het maffieuze milieu, dat het medisch dealen als een recreatief dealen, zou kunnen overnemen.

Vooral nu geen medische aandoening en medisch ingrijpen om legaal aan dezelfde drugs te komen, meer vereist is en dat daarmee het blazoen van de geneeskunde kan gered worden.

Die geneeskunde maakt het anders niet zoveel uit, omdat door dit drugsgebruik en de comorbiditeiten, die daardoor ontstaan, voor hen, dit circus toch kan blijven draaien.

Het enige wat die onderwereld van volksgezondheid verlangt, is dat het werkingsmechanisme van deze wondermiddelen onbekend moet blijven.

En deze garantie kwam er blijkbaar.

Toen ik, heel naïef zoals ik ben, door de overheid zelf in kennis werd gesteld, dat men verzuimde om de bevolking in te lichten, dat gevaarlijke doseringen XTC in omloop werden gebracht en het daarop als mijn plicht beschouwde om dit dan maar zelf te doen, werd mij een klacht bij de politie aangesmeerd.

Dit incident toonde meteen de nieuwe afspraak aan van overheid met geneeskunde.

In plaats van de bevolking te waarschuwen voor het recreatief gebruik van gelijkaardige amfetamines, die ook medisch (om welke aandoening?) worden gebruikt, werd alleen maar het medisch corps op de hoogte gebracht dat nu ook wel eens patiënten konden binnenkomen, die voortaan met een recreatieve aandoening lijden aan dezelfde comorbiditeiten (of bijwerkingen), als deze die anders vooraf door hen als medisch ziek werden verklaard.

Geen verlies aan medische klandiezie dus, en het opzet van de overheid blijft overeind.

De garantie aan de onderwereld dan.

Sinds ik blijkbaar de ‘enige op de wereld’ ben, die uitlegt wat wel het werkingsmechanisme is van wondermedicatie en wonderbare drugs (uitleg van Pascal Seynaeve, van Koppen (Canvas), die een uitzending klaar kreeg over ‘wat een verhaal’, zoals hij het noemde, maar moest afhaken na contact met geneeskunde en overheid), stelt men alles in het werk om dit werkingsmechanisme, wetenschappelijk dan nog, onbekend te houden.

Dit wel willen kennen zou een commerciële ramp betekenen.

Je moet inderdaad wel gek zijn, om als enige op de wereld iets bekend te maken wat de kudde niet wil weten.

Vooral dan nog, als het niet-weten, een officiële medische wetenschap is.

Op TV mocht dus niet uitgelegd worden hoe een en ander zo succesvol werkt bij patiënten en bij recreatieve gebruikers.

Een geplande lezing voor twee schooltjes, eind deze maand, werd afgelast door de directie van de Gezinsbond.

Over ADHD, zou immers al voldoende geweten zijn, zonder dat daarover nog meer uitleg moest komen.

Eerder al (in 2008) werd een lezing die in Dilbeek was gepland, door de gemeente geweigerd, omdat alleen maar Zitstil zou bevoegd zijn om over die materie te ‘onderwijzen’.
Zitstil wordt voor 4/5 betaald door de farmaceutische industrie.
En wordt rijk door het werkingsmechanisme onbekend te houden en de diagnoses te stellen in plaats van de artsen.

En nu de trampoline…

Nog voor de verkiezingen was er contact met Jong-NVA (via-via) over een mogelijke bijeenkomst in verband met de slogan ‘Geen Rilatine, maar trampoline’.
Nu wordt duidelijk waarom de stappen (van anderen dan ik), tot niets hebben geleid.
Op lezingen leg ik steeds het werkingsmechanisme uit van de vier chemische groepen, die dosis per dosis, neuronen verwoesten, en daardoor het prettig gedrag veroorzaken.

De economie, die draait op het verstrekken van harddrugs komt niet in gevaar.
Alleen moet nu nog even het taboe van het illegale  doorbroken worden.

Maar waarom koppelde ik meteen het verhaal van Kim Geybels aan het formidabele verhaal dat Pascal Seynaeve (eind 2009) voor Canvas al had klaargemaakt en NIET mocht uitgezonden worden?

De bezwaren die ik bij het begin van zijn project maakte (de bindingen van VRT met de farmaceutische industrie, die ik eerder kon aantonen) wuifde hij weg met als argument, dat er nu een nieuwe ploeg is, die totaal onafhankelijk kon werken en dat men zich door niemand laat beïnvloeden.
Het was hem toen vooral om de ‘case’ te doen, die ik hem kon bezorgen.

Uiteindelijk was er dan toch … een druk van hogerhand.
En met het verhaal van Kim, zal Pascal ook wel tot het besef komen, hoe een en ander in elkaar steekt.

.

Geloofwaardig, omwille van opleiding in “medicijnen”

ZITSTIL publiceert wat volgt.

http://www.zitstil.be/adhd-add/forum/15-over-medicatie/603-rilatine-in-combinatie-met-zyban-bij-adhd

Hallo iedereen,

Rilatine in combinatie met Zyban of een ander middel met bupropion, heeft er iemand ervaring?
Dosering ?
Effect ?

Aangeraden door mijn psichiater omwille van te verwachten verbetering wat piekeren en stemmingswisselingen betreft.

Graag reacties van iedereen met kennis of ervaring terzake.

De Administrator heeft publieke schrijftoegang geblokkeerd.

Graag deze (gratis) reactie natuurlijk.
Van mij.

Rilatine is op (moleculair)gewichtbasis 30% actiever dan zuivere cocaïne en dient om dwangmatig psychotisch te behandelen in doseringen voorgeschreven die veelvouden zijn, van wat WHO als standaarddosis aanhoudt om dan gewoon maar te drogeren (30mg/70kg lichaamsgewicht).

Bupropion (Zyban of Wellbutrin) is een amfetamine met het zuivere amfetaminepatroon.
De amfetamines worden ook hoog gedoseerd (150- 300mg) bij indicaties, waar men tot dwangmatig psychotisch wil behandelen.
Bupropion in het plantje quat, staat in ons land op de lijst van de verdovende middelen (zoals trouwens ook Rilatine).

Bemerk de hoog gedoseerde capsulen (183mg) XTC – eveneens met het zuivere amfetaminepatroon-, met medeweten van de overheid, in omloop gebracht voor recreatief gebruik, maar dan zonder medisch voorschrift .
Al mogen pers en publiek daar niet over ingelicht worden op vraag van volksgezondheid.

Artsen zijn dus perfect op de hoogte , dat het te verwachten verbeteren van het piekeren en de stemmingswisselingen bedoeld zijn, om meer dwangmatig psychotisch te maken met als gevolg, de klassieke fatale ‘comorbiditeiten’, zoals die al jaren bekend zijn in dit soort geneeskunde.

En bij ongevalletjes wint de geneeskunde steeds, met als bekende slogan: ” Het maakt niet uit of ik fouten maak, ik ben gedekt door de wet”.

Vol ongeduld wachten op komst van de politie

Al 16 dagen zijn voorbij, sinds Volksgezondheid mij per email liet weten dat er een klacht komt bij de politie tegen mij.

Tegen de zin van Volksgezondheid, had ik bekend gemaakt dat gevaarlijke doseringen XTC-capsulen in omloop zijn.

Terwijl Volksgezondheid, in een email naar mijn professioneel adres, dit voor de media en het publiek wou verzwijgen,.
Daarbij had ik ook het e-mail adres van de afzender publiek gemaakt, daar waar de afzender dit adres helemaal niet verborgen houdt, maar zelf te grabbel gooit via internetpublicaties.

Deze klacht bij de politie scheen een ideale gelegenheid om de materie van harddrugs en toxicomaniëen in de spots te krijgen.

Vooral dan de rol van overheden en geneeskunde daarbij.

Want het is op zijn zachtst gezegd zeer bizar dat overheden zo actief bezig zijn met het promoten van harddrugs en het instellen van toxicomaniëen.

Net zoals de geneeskunde op de hoogte is van het veelvuldig zelfmoorden en doodvallen met de hoge doseringen amfetamine bij Zyban en Wellbutrin en daarover zedig zwijgt, belet Volksgezondheid dat zou bekend raken dat hoge doseringen van een ander amfetamine, XTC in dit geval, mogelijk ook voor de onvermijdelijke zelfmoorden en plotse sterfgevallen kunnen zorgen.

De twee doden op pukkelpop illustreren de bijwerkingen van een toxicomanie, die door overheid en geneeskunde zo hevig wordt gepromoot.
Als de politie ooit op mij zal afkomen, zal die een pasklaar antwoord hebben waarom festivalgangers en artiesten beter niet gewaarschuwd worden voor het gevaar, waarvan de overheid wel op de hoogte was?

Ik weet ook wel dat op festivals niet gedeald wordt, maar zelfs dan was het beter geweest om het publiek toch even in te lichten, al was het maar om patiënten op de weiden aan te raden om voorzichtig om te gaan met de legale toxicomanie, die precies even dodelijk is als het illegale, omwille van eenzelfde amfetaminepatroon.

Na de twee sterfgevallen, kwam meteen de zekerheid dat op dit festival niets illegaal is gebeurd.
Geen onderzoek was nodig, wanneer bleek dat geen zichtbare derden betrokken waren bij de hartaanval en de tweede, maar fatale, poging van de zanger om (al dan niet onder invloed) te vliegen.
Men is blijkbaar heel wat gewend in verband met dat soort drama’s.

Maar misschien was er toch een onderzoek gekomen, waren de media en het publiek op de hoogte geweest, dat onzichtbare derden toch bezig zijn om iets pervers te ondernemen met de massa, iets, dat door overheid en geneeskunde heimelijk wordt ondersteund.
Toch raar dat iedereen weet dat artsen helemaal geen diagnose kunnen stellen van aandoeningen, die zogezegd nodig zijn om een toxicomanie met harddrugs te kunnen instellen op vraag van een omgeving, die het moeilijk heeft met medemensen.

Iedereen weet blijkbaar dat er veel niet klopt met een ADHD-epidemie, met een depressie-epidemie, met een komende Alzheimer-epidemie, maar omwille van carrière, en van geldgewin, heerst de omerta en wordt zowel legaal als illegaal gedeald dat het een lieve lust is.

Lees deze (nogal oude) mail even en vraag je bezorgd af, waarom het aanspoelen van dode walvissen, internationaal en schokkend nieuws is, terwijl het vergiftigen, het verslaven en het psychotisch maken van een nieuwe generatie wordt doodgezwegen, omdat overheid en geneeskunde er ‘ergens’ of misschien wel heel veel, belang of baat bij hebben.

Citaat:

Momenteel ben ik een beetje aan het zoeken naar de waarheid wat betreft ADHD-medicatie, antidepressiva en antipsychotica. Ik las net het gruwelverhaal van iemand die kronkelend op de grond lag en medicatie moest innemen (gedwongen via de rechter) op de site www.psychiater.nu. In hoeverre is dat waar gebeurd en wie zijn die gevaarlijke artsen?

Kun je me meer informatie geven waar dit soort schrijnende cassussen vandaan komen? Je mag eerlijk van me weten dat ik als apotheker/redacteur al enige tijd mijn twijfels heb (eigenlijk zijn het geen twijfels, want ik heb genoeg aanwijzingen dat er van alles mis is, www.haesbrouck.be) over de veiligheid van psychiatrische medicatie.

Als vakredacteur bij het PW zou ik graag meer weten over de gevaarlijke achtergronden hiervan. Liefst met ervaringen van mensen uit de kliniek. Anoniem mag natuurlijk.

En waar mogelijk zou ik graag mijn steentje bijdragen om, als deze gevaarlijke praktijken inderdaad plaatsvinden, daar druppelsgewijs de apothekers van op de hoogte stellen.

Waarom staan deze zaken niet metersgroot in de dagbladen?

Kortom: wat is nu de waarheid over psychiatrische medicatie en hoe weet ik dat zeker?

Bij voorbaat dank.

Met vriendelijke groet,

…

Redacteur Pharmaceutisch Weekblad

www.pw.nl

Intussen verscheen meer dan een jaar geleden toch een bijdrage in PW, maar achteraf bekeken heeft noch de maatschappij, noch de overheid en veel minder nog, de geneeskunde, daar iets aan gehad.

Zelfs bij FDA is de waarschuwing van 21/02/2007, dat ADHD-medicatie, psychotisch maakt en dodelijk is, van de website verdwenen.
Nieuwe inzichten, zeker?
Al is FDA toch ook wel een beetje een overheid?

Echte geneeskunde past bij ADHD.

Het dopingcircuit in de scholen misbruikt artsen om mee te werken aan het eigen pedagogisch comfort.

Die collusie kwam spontaan tot stand wanneer bleek dat artsen zelf te kennen gaven, helemaal geen weet te hebben op welke manier cocaïne of amfetamineproducten pedagogisch actief zijn, maar vooral hoe ze er ‘ongewild’ zelf rijkelijk konden aan verdienen door de zogenaamde comorbiditeiten, die wonderbaarlijk vanzelf opdoken door te behandelen.

De echte geneeskunde herkent eindelijk het corrupte van het struisvogelgedrag tegenover wat healthcare als medische snoepjes voorstelt.

Snoepjes, waarvan iedereen beter wordt.

Men zelfmoordt, de psychiatrie loopt veel te vol, de agressie in de maatschappij begint te storen, en men klaagt over psychotisch gedrag bij de jeugd en in de rusthuizen.

De echte geneeskunde zou willen ingrijpen, maar Volksgezondheid kent duidelijk andere belangen;

Het lucratieve circus mag niet stoppen.

Volksgezondheid onderhoudt sinds begin dit jaar contacten met de onderwereld (zie een eerdere nieuwsbrief), die evengoed de handel in die snoepjes kan overnemen.

Een ziekte of een medische diagnose is immers niet vereist bij het pedagogisch comfort.

Vandaar de hoge doseringen XTC, momenteel in omloop, sinds het begin van het festivalseizoen.

Artsen werden door Volksgezondheid gewaarschuwd, niet omwille van overwegingen in verband met volksgezondheid, maar alleen maar om ze onder druk te zetten.
(Wie de ‘belgische (luikse)’ overheid kent, begrijpt meer)

Het lucratieve van het artsenberoep, dat dealt, kan net zo goed vervangen worden door het lucratieve dealen door de onderwereld.

Het experiment dat Volksgezondheid samen met de onderwereld op poten heeft gezet, toonde aan dat zelfs een zanger kon vliegen tot de dood erop volgde (Pukkelpop met de jubileumattractie).

Dit bevestigt dat hogere doseringen XTC , evengoed dwangmatig psychotisch kunnen maken en doen zelfmoorden, zoals bupropion (Zyban,Wellbutrin) zoiets vermag, wanneer artsen door met amfetamines hoog te doseren, de patiënten ‘plegen’ te genezen.

Wanneer ontmaskert de echte geneeskunde dit schandaal?

Welke schaapjes moeten eerst op het droge, eer de onderwereld de zorg voor het pedagogisch comfort kan overnemen?

Al moet toegegeven worden dat zelfs wanneer de onderwereld het dealen als een monopolie zal overnemen, de geneeskunde toch in de prijzen zal blijven vallen.

Maar zal dit dan niet een politiek establishment, zodanig beitelen aan de macht, omwille van de subversieve collusie met de providers van dwangmatig dociel makende snoepjes, die de toekomst van de jeugd zouden moeten veilig stellen?

En HOE past de echte geneeskunde nu tegen het drogeren van de jeugd?

Laat ons dan maar met zijn allen het stukje lezen van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, van vandaag 27 augustus 2010 (prof. Aalt Bast NTVG 27-8-2010).

Hoe echte artsen zich weren tegen de manier waarop gedrogeerden door de psychiatrie, door hun toxicomanie ook een lucratieve toekomst proberen te forceren.

ADHD, of wat dan ook, is helemaal geen garantie om, door te behandelen, de toekomst van het kind veilig te stellen.
Als dit toch de bedoeling zou zijn, wendde zich beter tot de onderwereld.

Daar stigmatiseert men tenminste niet met uitgevonden aandoeningen, die zoals NTVG schrijft, een toekomst fel bemoeilijken.

Waarom arts geen diagnose ADHD kan stellen.

Artsen die wel een diagnose stellen van een neurobiologische aandoening, bedriegen de geneeskunde en de maatschappij.

Zie ook de beslissing van de Nederlandse reclamecommissie, die in 2002, GGZ verbood om te stellen dat ADHD een neurobiologische aandoening zou zijn.

Immers, na onderzoek, bleek dat niemand van de ‘geleerden’ zo een aandoening kan aantonen.

De diagnose wordt gesteld door de omgeving van het kind, die de eigen pedagogische onmacht projecteert op de kinderen.

Ook DSM IV stelt zelf geen aandoening vast, en telt alleen gedragstrekken van normale kinderen op, om van een ‘vermoedelijke’ stoornis te gewagen.
Men verkoos het systeem van het stemmen bij handopsteking, eerder dan wetenschappelijke bevindingen te gebruiken, om de eenvoudige reden dat meer dan de helft van de handopstekers door de industrie werd betaald om een aandoening en harddrugs te promoten, waarvoor eerder zelfs omwille van het toen wel bekende werkingsmechanisme, er geen therapeutische aandoening kon bestaan.

Dat werkingsmechanisme werd uiteraard meteen als onbekend verklaard.

De geniale vonst van de farmaceutische industrie, lekte uit door CBG (College ter Beoordeling van Geneesmiddelen) in 2005.

Psychotica laag doseren, om gewoon te drogeren (hyperactief maken), verergert de gedragstrekken waaraan de omgeving zich kan ergeren.

Daardoor kunnen psychotica hoger toegediend worden om aldus dwangmatig psychotisch en echt ziek te maken.

De comorbiditeiten, nevenwerkingen, die optreden door te behandelen (iatrogeen), zorgden ervoor dat zowel maatschappij als de echte geneeskunde, ADHD koesterend onder de arm hebben genomen als een echte ziekte.

Vraag blijft evenwel, waarom die iatrogene comorbiditeiten dan niet als diagnosecriteria worden aangewend?

De echte ADHD-diagnose wordt gesteld door CLB’s, Zitstil, maatschappelijke werkers, waarop de arts dan de ziekteverwekkers (giftig en verslavend) voorschrijft, om dan uiteindelijk te kunnen spreken over een echte aandoening, wanneer de geroemde comorbiditeiten, als doodgewone nevenwerkingen uiteindelijk echt zwaar ziek maken.

Is dit de Achillespees van de geneeskunde?
Hoeveel aandoeningen komen eraan, waarvan de diagnose niet eens nog door artsen kunnen gesteld worden?
Vragenlijstjes vanop internet invullen en ermee naar CLB of Zitstil trekken.
Op welke neurologische afwijking steunt de diagnose door artsen?

Ik luister geboeid… al jaren.

Is er nog 1 arts, die weet waarom de psychotica, die zeer hoog moeten gedoseerd worden bij ADHD, waarom ze speciaal gereglementeerd, onder een opiumwetgeving gebracht werden, en dat nog steeds zo zijn?

Zijn artsen niet zelf beschaamd dat zij een neurobiologische diagnose opgedrongen worden, door lieden die zelfs beroepsmatig onmachtig zijn, om kindergedrag te beheersen?

En die onmacht projecteren op het kind en de arts.

Of stopt het beschaamd zijn, wanneer ze die kinderen bipolair kunnen laten laten balanceren op de psychotica en de antipsychotica, als ze dan pas echt ziek zijn geworden?
Of zelfs suikerziekte krijgen door de antipsychotica

Of doodvallen aan een pulmonaire hypertensie, die men omwille van dit lucratieve verhaal, ook niet eens meer wil kennen?
Of agressief en psychotisch worden, door de veilige medicatie, waarvan men het werkingsmechanisme ook niet meer wil kennen?

Wat kennen artsen eigenlijk wel, als ze met A(ha)DHD bestempelen?

Hartstilstand en zelfmoord zijn handige comorbiditeiten.

Wanneer doden vallen op een festival, klist de politie geen drugsdealers.
Bij een cityparade zonder doden, vallen dealers echter meer op en lopen ze tegen de lamp.

Heeft Volksgezondheid aan de parketten ook richtlijnen gestuurd over het uittesten van hoge doseringen XTC door de onderwereld?

Eigenlijk wel raar dat tijdens de voorbije pandemie ook alleen maar de zogenoemde risicopatiënten het voorrecht kregen om zich te laten vaccineren en dat overheden woedend reageerden wanneer bleek dat het ‘goede ras’ ongevraagd ook mee op de kar was gesprongen.

Van tekorten aan vaccins kon men niet spreken, men heeft veel vaccins weggeschonken of vernietigd.

Nu vormen de festivalgangers en de cityparadeerders ineens de risicogroep, waarop getest wordt.
Deze keer geen gênante samenwerking met healthcare, het laatste imagoverlies kon al tellen, maar wel met de onderwereld.

De overheid is in de waan van het onschadelijke van medische harddrugs, omdat healthcare daarover alleen maar gunstige wetenschappelijke literatuur verspreidt.
Maar wanneer blijkt dat de hoeraliteratuur onderuit wordt gehaald, kan geen beroep worden gedaan op de zo geroemde deskundigheid, en vooral de objectiviteit van officiële genezers.

De veiligheid van hoge doseringen psychotica, waarmee men voortaan de maatschappij dwangmatig psychotisch en medisch in het gelid laat lopen, klopt niet meer met wat healthcare aan de wereld pleegt wijs te maken.

De enigen, die buiten het officieel aanvaarde circuit, harddrugs dealen, aanvaardden de opdracht van de overheid om de veiligheid te onderzoeken van zeer hoog gedoseerde psychotica (amfetamines).

Het festivalseizoen leek het best geschikt en de risicopersonen leenden zich graag tot het experiment, meer nog… ze betaalden zelfs om hun medewerking te verlenen.

Tactisch blunderde volksgezondheid evenwel door het medisch establishment in kennis te stellen van het experiment.
Men had kunnen weten dat een amfetamine als XTC op identiek dezelfde manier werkzaam is als het amfetaminepatroon, dat wordt aangewend in Prozac en zeer hoog gedoseerd in Strattera, om daarmee ADHD-ers niet alleen dwangmatig psychotisch te maken, maar ook gevaarlijke pulmonaire hypertensies doet ontstaan, agressief, psychotisch gedrag en uiteindelijk ook dementie kan veroorzaken..

Die blunder maakt volksgezondheid meteen medeplichtig aan de hartstilstand en de zelfmoord op pukkelpop.
Toch zo verrassend, hoe het parket snel verdween, wanneer bleek dat het alleen maar over een hartstilstand en een ‘echte’ zelfmoord ging.
Twee handige comorbiditeiten van zowel medisch als verboden middelengebruik.

En wat onderneemt men om nog meer hartstilstanden en zelfmoorden te voorkomen in deze gevallen?

Niets, helemaal niets.

Er is een wetsgeneesheer aangesteld, die concludeerde dat het om zelfdoding gaat. Er zijn geen aanwijzingen dat er derden bij dit incident betrokken zijn. Het onderzoek werd daarom meteen afgesloten.’ Er komt geen toxicologisch onderzoek op het lichaam.

Volksgezondheid is op de hoogte dat in deze situaties nogal wat wordt gebruikt, is op de hoogte dat ongevallen kunnen gebeuren, verwittigt zelfs de medische instanties die, bij erger, zouden moeten ingrijpen, maar is opgelucht als het alleen maar hartstilstanden of eenvoudige zelfmoorden zijn.
En om de waan van vrede te voeden, worden zelfs geen drugsdealers opgepakt.

Al blundert men opnieuw, door geen toxicologisch onderzoek te vragen.
Daarmee zou men nieuwe drama’s kunnen vermijden.

Maar ook.. .daarmee… zou de medeplichtigheid van volksgezondheid aan het experiment met hoge doses psychotica kunnen aangetoond worden…

Hartstilstand en zelfmoord, het zijn handige comorbiditeiten.

Zelfs bij volksgezondheid en in de onderwereld.

Hoe dwangmatig psychotisch drogeert de arts je om normaal te zijn?

Reality in een ziekenhuis.
Een meisje, net zou oud als mijn oudste dochter (17), wordt therapeutisch gedrogeerd met een cocaïnestof, zo hoog gedoseerd  alsof ze 140 kg zou wegen.

Omdat methylphenidaat een psychoticum is, wordt het aldus ontstane psychotisch gedrag (als een comorbiditeit)  gecorrigeerd met Seroquel, een succesnummer uit de reeks van de atypische antipsychotica.

Niettegenstaande psychotica ook anorectica zijn en ervoor zorgen dat de groei stilvalt en door de verminderde eetlust ook die 140 kg verminderen, wordt de dosering niet aangepast aan het gewicht (30mg/70 kg lichaamsgewicht), wel integendeel, het beoogde doel bereikt men alleen door steeds hoger te doseren.
Handig daarbij zijn de lucratieve neuroleptica, die dan wel weer het gewicht op peil houden, zodanig zelfs dat bij sommigen diabetes wordt uitgelokt.
Suikerziekete, eveneens als een comorbiditeit van de ziekte natuurlijk.

Iets anders durven denken is helemaal niet medisch, maar wel des duivels.

Uiteindelijk maken de artsen er zich vanaf door te stellen, dat de ziekte niet te genezen is en wanneer de patiënt dan dwangmatig psychotisch normaal begint te lijken en nog niet zelfmoordde, opteert men voor ‘ontslag’.
Immers de omgeving wou directe resultaten.
Het directe resultaat is een genormaliseerde patiënt, die het ziekenhuis, jammer genoeg niet als een robot, binnenkwam,  zonder medicatie.
Daar werd als bij wonder een vreselijke ziekte ontdekt en behandeld, waardoor bij ontslag ADHD-medicatie, antidepressiva, neuroleptica, kalkpreparaten (tegen botontkalking)  en soms ook nog diabetesmedicatie worden gebruikt.

Pukkelpoppers bij overheid en geneeskunde onderhouden dagelijks het feest van healthcare.
Stel je voor dat volksgezondheid verhinderde dat bekend zou raken dat  XTC in doseringen van 183mg in omloop is.
Had het bekend maken ervan de pret kunnen bederven op het festivalgebeuren?

Of  wou men alleen maar therapeutische indicaties testen?

Misschien behandelde men het meisje, zo oud als mijn oudste dochter, ook therapeutisch beter op de jubilerende weide, dan in het ziekenhuis waar artsen al een beetje tuuut  zijn van het eigen succes.

Want nu blijken psychotica ook nog een medische ‘vasculaire’ dementie te kunnen veroorzaken.
Goed nieuws voor die specialisten… maar ook voor … rimpelrock.
Het festival voor zij die in de toekomst aan de ‘plakken’ van Alzheimer zullen lijden.

Niemand zal het weten, want wie zal zich herinneren, dat ik het ooit heb gezegd?

Waarom kindergedrag een aandoening IS en homoseksualiteit een aandoening WAS.

Zes willekeurige eigenschappen vinden van een normaal gedrag en je krijgt een zware neurobiologische aandoening.

Zes andere willekeurige eigenschappen vinden van ook nog normaal gedrag en je hebt net dezelfde neurobiologische aandoening.

De aandoening waarvan men zegt dat er abnormale stoffetjesstromen circuleren in de hersenen, maar die zodanig weinig abnormaal zijn, dat ze niet als een diagnosemiddel kunnen gebruikt worden.

Wat hier van groot belang is, is het woordje abnormaal.
Dit is de term die men onthoudt, zelfs al toont men het abnormaal zijn niet aan.

Maar dat ene woord wijst in de richting van de ziekte, die men er wil van maken.

Zes keer een willekeurige gedragstrek hebben, elk afzonderlijk onschuldig, is dan wel een aandoening.

1 maal is geen aandoening of 1×0 = 0
2 maal is geen aandoening of 2×0 = 0
3 maal is geen aandoening of 3×0 = 0
4 maal is geen aandoening of 4×0 = 0
5 maal is geen aandoening of 5×0 = 0
6 maal is geen aandoening of 6×0 → maar wel: Prijs !!!

De prijs wordt evenwel alleen maar toegekend aan het kind, als blijkt dat de OMGEVING ‘lijdt’ aan de gedragstrekken, die afzonderlijk zelfs niet eens een aandoening zijn.

Vroeger had de omgeving ‘last’ van homoseksualiteit.
Toen was dit een ziekte.
Nu is die last verdwenen en is de ziekte voorbij.

Stel nu eens dat de omgeving, waarin kinderen opgroeien, opnieuw overweg zal kunnen met het gedrag waarmee kinderen al duizenden jaren geboren worden, zal dat ‘gedrag’ dan nog een ziekte blijven?

Een ziekte die zelfs niet door artsen kan vastgesteld worden.
De omgeving (tot multidisciplinair team gebombardeerd) bepaalt of overlast een neurobiologische aandoening is.
Artsen zelf weten het niet eens, ze vermoeden het alleen maar en kunnen niets wetenschappelijk aantonen.

Als nu de abnormale stoffetjesstromen in de hersenen echt abnormaal zouden zijn, waarom wordt dan nagelaten om die te parametriseren en te bepalen bij welke graad van stoornis er een aandoening is?

Waarom wordt nagelaten om aan te tonen dat harddrugs iets verbeteren aan vermeende gestoorde stoffetjesstromen?

De grootste denkfout die het medisch bedrijf maakt, is het nalaten om de vele comorbiditeiten van de ziekte, als een diagnosemiddel te definiëren.

Men stelt vast dat normale kinderen groter zijn en zwaarder wegen (een comorbiditeit).

Men stelt vast dat normale kinderen niet agressief zijn (een comorbiditeit).
Men stelt vast dat normale kinderen geen wanen en geen psychotisch gedrag vertonen (een comorbiditeit).

Men stelt vast dat normale kinderen niet spontaan doodvallen aan een aangeboren hartziekte (een comorbiditeit).
Men stelt vast dat normale kinderen minder depressief zijn (een comorbiditeit).

Men stelt vast dat normale kinderen vlotter slapen en minder slaapstoornissen hebben ( een comorbiditeit).

Men stelt vast dat normale kinderen minder met een wazige blik kijken en absoluut geen robotmatig gedrag vertonen (een comorbiditeit).

Men stelt vast dat normale kinderen niet lijden aan een hoge bloeddruk, die normaal bij ADHD zou voorkomen als een comorbiditeit.

Als daarvan nu eens een score zou opgemaakt worden, kan toch met een veel grotere zekerheid van een echte aandoening gesproken worden en zouden artsen opnieuw kunnen meespelen in het stellen van een diagnose.

Nu zijn ze alleen maar naamleners om een toxicomanie in te stellen.

Vraag is dan wel of het instellen van een toxicomanie met psychotica aangewezen is bij zieken met een comorbiditeit van wanen of psychotisch gedrag?

Of zelfs met depressies? En hoge bloeddruk?
Of met stoffen, die nog meer doen vermageren?
Of doen wakker houden ’s nachts?

Of dwangmatig (robotachtig) psychotisch maken?

Al wil niemand geweten hebben dat in 2005 het CBG (College ter Beoordeling van Geneesmiddelen) een document liet verspreiden waarin gesteld werd dat lage doseringen van het superveilige methylphenidaat de symptomen van ADHD doen verergeren.

Conclusie: Methylphenidaat gebruiken, diende als een (wetenschappelijk?) diagnose-middel.
Zelfs normalen werden ziek en bij twijfel organiseerde Zitstil voor kinderen zonder gedragsstoornissen, de gepaste omstandigheden om die ongemakken uit te lokken, en ze dan uiteindelijk door de mand te laten vallen, een term uit het geëigende Zitstil-ees.

De comorbiditeiten staken de kop op en de ongemakken ermee bestempelde men meteen als een ziekte.
Zo succesvol zelfs, dat er nu sprake is van een epidemie.
Een epidemie die met (dure) antipsychotica moet behandeld worden.

De comorbiditeiten, weetjewel?

Schuldig verzuim en onschuldig frauderen.

Volksgezondheid legt tegen mij een klacht neer bij de politie, omdat een ‘vertrouwelijk’ document, dat rechtstreeks van het betreffende instituut in mijn mailbox terechtkwam, werd openbaar gemaakt en waaruit bleek dat XTC in hoge dosering zou in omloop zijn.

Omwille van die klacht bij de politie was ik verplicht om drie stukjes te verwijderen van het internet, terwijl het alleen maar mijn intentie was, om ook de bevolking voor dit gevaar te waarschuwen, waar de Overheid, kennelijk bewust, daarbij in gebreke bleef.

Het gaat niet op om het medisch beroep te waarschuwen, die zal geconfronteerd worden met slachtoffers van het gebruik, en dat potentiële slachtoffers in het ongewisse moeten blijven over wat hen te wachten kan staan.

Toen in 2006 ook het schadelijke mCPP opdook, werd dadelijk de pers ingelicht en kwam die mCPP, als een cocaïnestof, enkele weken later meteen onder een opiumwetgeving.
Terwijl men grandioos heeft nagelaten, om de reglementering van Trazolan aan te passen.

Na vier jaar hoeft Trazolan (trazodone) nog steeds niet eens in de vergifkast bewaard te worden, en dit terwijl na een nachtje slapen, de molecule ontbonden wordt in, ja hoor … datzelfde mCPP.

Dit land en de Volksgezondheid lijken buitengewoon vriendelijk voor het gebruik van ‘therapeutische’ cocaïnestoffen.

Maar waarom maakt men zich dan druk over het psychotisch gedrag bij de jeugd en in de rusthuizen?
Methylphenidaat (Rilatine, Concerta) is op gewichtsbasis 30% actiever dan zuivere cocaïne en omzeggens alle oudjes ontwaken elke morgen met de cocaïnestof mCPP in hun bloed, nadat ze Trazolan als een vermeend slaapmiddel hebben gekregen.
Methylphenidaat en mCPP zijn, net als cocaïne, ook psychotica.

Zijn patiënten beter gebaat met een cocaïnetoxicomanie,  dan een toxicomanie met een ander psychoticum, maar dan op het amfetaminepatroon gebaseerd?

Verwachtte men op 8 juli van het medisch establishment een geruststellend gesus voor ‘amper’ 183mg van een amfetamine als XTC, terwijl het amfetamine, bupropion (Wellbutrin-Zyban) als gelukkigmakende medicatie in doseringen van 150mg en 300mg wordt verspreid, en dan nog niet eens als een giftige stof is gereglementeerd?
Maar het plantje quat, met de ‘helende’ bupropion, werd wel via hetzelfde KB, dat ook mCPP verbood, in 2006 onder een opiumwetgeving geplaatst.

De vertrouwelijke mededeling zou als bedoeling gehad hebben, inlichtingen in te winnen over de schadelijkheid of  het weldoende effect van het gebruik van hoge doseringen XTC.
Terwijl nu juist het medisch establishment smeekt om nieuwe medicatie voor ADHD en dementie en intussen al gebleken is, dat hoge doseringen psychotica, zoals de amfetamines van het XTC-genre, zeer bruikbaar zijn om ondermeer ADHD te behandelen door dwangmatig psychotisch te maken.

Vandaar dat niemand negatief zal reageren op deze procedure van bekendmaking, waarmee een stap kan worden gezet voor toekomstig medisch gebruik van MDMA.

Straks zal XTC onder een opiumwetgeving blijven, maar zal medisch MDMA therapeutisch bij de apothekers in de rekken liggen en, net als de hierboven beschreven stoffen, niet eens in de vergifkasten hoeven.

De reactie van deze overheidsinstelling duidt erop dat hier een plan is doorkruist.

Door de bevolking en de pers niet te willen waarschuwen voor deze hoge doseringen, terwijl men er wel in kennis van is, loopt men het risico dat er slachtoffers vallen en ontloopt men de verantwoordelijkheid om zorg te dragen voor de Volksgezondheid.

Dit is pas schuldig verzuim.