Fernand Haesbrouck

Zijn pip-borsten een risico voor vrouwen?

Zijn pip-borsten een risico voor vrouwen?
En zijn amfetamine-en cocaïnepsychotica dat niet voor kinderen?

In België zijn deze PIP-implantaten sinds april 2010 verboden.

Die siliconen gaan meteen uit de handel en de baas van het bedrijf wordt aangehouden.

Terwijl de kinderpsychotica die het risico inhouden van agressie, depressie, zelfmoord, psychotisch gedrag, fatale cardiale accidenten en zelfs jonge dementie, nog steeds beschikbaar blijven en ijverig worden gepromoot.
Bovendien lijkt het aantal sterfgevallen ermee zelfs nog mee te vallen.

De bazen van drugsbedrijven gaan vrijuit, omdat de politieke besluitvorming uit hun handen eet, ondermeer via een witwasoperatie van geroofde overheidsfondsen naar de partijkas.

En waarom telt een risico bij kinderen niet zoals een risico door mogelijks lekkende vrouwenborsten wel de maatschappelijke daadkracht vanzelf uitermate prikkelt?

Op welk medisch niveau primeert een borstverschoning tegenover het welzijn van een nieuwe generatie?

Zijn er misschien teveel kinderen en heeft een vrouw ‘maar’ twee borsten?

Of ligt het aan de silicone, die zoveel kostbaarder is geworden dan zuivere moedermelk?

Al zal gauw duidelijk worden, dat door de te grote kans op contaminatie met slechte silicone, die containervulstof in de toekomst zal vervangen worden door methylphenidaat-oplossingen verdikt met een roux van het nog steeds edele tarwezetmeel.

Uiteindelijk staan stevig functionerende borsten garant voor de gezondheid van nieuwe generaties pasgeborenen en de genetische ADHD-pandemie zal alleen nog in te dijken raken met doortastende maatregelen.

Ter gelegenheid van de poëzie-dag vandaag passen hier wat rijmpjes:

Uw dochter heet voortaan Rilatine

Een land vol psychologen en proleten
laat haar kinderen pillen vreten.
Wee, de verguisde ouder in ‘t verzet!
Die raakt aanstonds uit ‘t gezag gezet.

Dwarse kinderen zijn uitgestorven,
moderne kennis is nu verworven.
Jeugdzorg vervult haar taken,
zal ieder verzet wel chemisch kraken.

Ontmoederde kunstwezen,
mogen nog het ergste vrezen
Met een chemisch gesloopt brein
nooit jezelf meer te mogen zijn

Wij zullen ‘t u zeker niet vergeven.
Wij gunnen u geen moederleven.
Van moedermelk naar amfetamine,
uw dochter heet voortaan Rilatine.
Uit Ontmoedering

Lief Kind

Je tranen vallen op de schoot,
waarin ik je wil verbergen.
Lief Kind,  je bent bedrogen,
kon ik je terug doen in mijn schoot

Lief Kind, ze hebben gelogen:
Jeugdzorg, Pharmacie en Macht.
Ze hebben je, zonder geweten,
al talloze malen verkracht…..

Lief Kind droog je tranen, vecht.
Met liefde kun je overleven,
al is je wereld nog zo slecht.
Kracht en moed wil ik je geven..

Houd de psychologen uit je geest
Houd hun pillen uit je mond
Lief Kind, vecht voor je leven
Houd je kostbare zelf gezond…..
Uit Ontmoedering

Zonder sokken

Ritaleintje ging uit wandelen,
met twee kleuren sokken aan.
Dat heeft de juf zeer verdroten,
er is direct wat aan gedaan!

De psycholoog heeft autonoom
in ‘t dossier met rood vermeld:
Dualistisch Sokken  Syndroom.
Voor ‘t consult al vastgesteld.

Een  stoornis voor het leven
komt niet meer van ons af.
Wij zullen haar pillen geven,
en ontnemen  u ‘t gezag.

Ritaleintje mag niet wandelen,
nooit gekleurde sokken aan.
De medicatie gaat al werken:
ze gaat zelfs al niet meer staan!

Ons Ritaleintje is overleden.
Psychose bracht haar bij het raam
Op de bijsluiter stond te lezen,
dat het al vaker zo was gegaan.

Van de zevende is zij gesprongen,
zo maar, zonder sokken aan!
Dat heeft de Farmacie gespeten,
weer een stuk omzet naar de maan!

Ons Ritaleintje wou graag leven,
met twee gekleurde sokken aan.
Nu is zij zonder sokken
naar de hemel toe gegaan.

Uit: Ontmoedering

Fantoom voedt medisch, financieel en politiek bedrijf.

Als ADHD en depressie neurobiologische aandoeningen zouden zijn, dan zouden daarvoor neurobiologische diagnosecriteria bestaan en dan zouden beroepsgevormde artsen toch minstens weten hoe de obligate psychotica iets aan de aandoeningen ten goede kunnen veranderen.

In 2002 verbood de Nederlandse Reclame Code Commissie de hersenstichting nog blijvend misleidende reclame te voeren door ADHD als een ziekte voor te stellen.
Omdat niemand dit kan aantonen.
De wetenschap houdt het enkel bij ‘presume’, een vroom vermoeden.

In 2009 verscheen de brochure van  Oosterlaan en Rommelse, ISBN 978 90 313 5155 8 , NUR 871/879, Bohn Stafleu van Loghum, samengevat:

Het is immers de omgeving die de diagnose stelt, wat ook blijkt uit de tekst, artsen zijn niet zo goed geplaatst om last te ondervinden van het gedrag van kinderen.
Over de neurobiologische disfuncties wordt hevig uitgeweid, maar dan vooral in de ‘lijkt’-vorm en uiteindelijk beseft men dat het niet mogelijk is om door wetenschappelijk onderzoek uit te maken of een kind ADHD heeft of niet.
Neurochemische disfuncties en de neurotransmissie van een en ander, ‘lijken’ abnormaal te zijn.
Ook hier kan een objectieve meting niet dienen als een middel tot diagnose.
Men besluit met de stelling dat methylphenidaat de heropname van dopamine blokkeert, terwijl recente onderzoeken het reuptake-mechanisme van partydrugs als een verzinsel hebben ontmaskerd.

En omdat ADHD niet eens als de aandoening van het dopamine-tekort wordt beschouwd, staat het behandelen met dopamine zelfs niet als een indicatie op de bijsluiter van de therapeutische vorm van dopamine.

De psychodiagnostiek (Documentatie van tests en testresearch in Nederland- Evers,VanVliet-Mulders, TerLaak,1990), kent geen wetenschappelijk goedgekeurde ADHD-test voor het stellen van een diagnose.

In september 2011 schrijft de Telegraaf dat men vanaf nu gaat onderzoeken wat de effecten zijn van psychotica-gebruik bij ADHD en depressies ‘omdat het niet duidelijk is wat de effecten ervan zijn op de hersenen.’
En ik die dacht dat in de hersenen stoffetjesstoornissen moesten gecorrigeerd worden bij hen die ziek waren daaraan.
Meteen blijkt hoe verzonnen die hersenziekte met gestoorde stoffetjes eigenlijk is.

Fantoomziekten, waarvan geen wetenschappelijke diagnosecriteria bestaan (‘handicap’), maar die alleen uitgevonden werden om ze chemisch te kunnen ‘te behandelen’.
Terwijl niemand wil geweten hebben hoe een toxicomanie met psychotica werkt (‘second handicap’).

Serotonine zou bij depressies de boosdoener zijn en dopamine bij ADHD.
Dat feest bleef doorgaan tot voor enkele jaren, want de ontluistering gebeurde in enkele stapjes en vooral aan de hand van bestaande (wetenschappelijke) literatuur.
Ik citeer daarbij enkele nieuwsbrieven van toen.

M3: Medical Money mongering (126)
Eerste stap naar Alzheimer bij kinderen (136)
SSRI is geen SSRI  (146)
Prozac ontmaskerd via bestaande literatuur. (169)
Kolder (170)
Dopamine-tekorten bij ADHD?  (176)

Volgens Zitstil, dat financieel afhankelijk is van de verdelers van ADHD-medicatie is ADHD een erfelijke aandoening en omdat Zitstil als deskundige wel een diagnose kan stellen, trekt men onderwijzend rond met gebruiksaanwijzingen en tips om kindjes die onvoldoende hoog scoren op een schaal van pedagogische onmacht toch door de mand te laten vallen.
Vandaar dat ADHD niet alleen geen ziekte is , maar dus ook geen gevolg van slechte opvoeding.

Blijft alleen die pedagogische onmacht.
Als – uiteindelijk dan toch – een ‘veronderstelde’ aandoening.

Bij kindertjes die een oudere generatie opvoeden?
Of bij hen die de diagnose stellen met een score op de schaal van onmacht?

En waarom zijn die psychotica zo weldoend bij de kindertjes en helend tegen die onmacht?
Niemand weet het.
De befaamde second handicap.

De gebruikte amfetamines (SSRI’s, amfetamines) en de amfetaminewerking van cocaïnes (methylphenidaat) zijn psychotica, die men omwille van die handicap andere naampjes heeft gegeven.

Medici houden niet zo van het woord psychotica, vandaar dat zij het psychotisch gedrag dat ontstaat door GPOS te behandelen, als comorbiditeiten van de ziekte en bij de kinderen hebben ondergebracht.

Want moest de term psychotica wijzen naar de wondermedicatie, dan zou zelfs een klein kind met een beetje opmerkingsvermogen doorhebben, dat het niet zo verstandig is, een – terwille van dit verhaal – wel ‘bekende’ comorbiditeit te willen tekeer gaan, door nog meer psychotisch te maken.

Al verbaast het al zeer, dat artsen die geen diagnose van de ziekte kunnen stellen, omdat ze niet weten dat het een ziekte zou zijn, dat ze door de onbekend gehouden werking van de medicatie zelfs niet weten hoe die werkt, dat die artsen verdomd wel goed weten, dat de psychotische bijwerkingen tot de comorbiditeiten van de ziekte zouden horen.

Ze weten blijkbaar toch iets, al is het nu wel het verkeerde.
En dat komt alleen, doordat ze de meest elementaire basis van de redenering moeten missen.
(Geen kennis van de ziekte en onbekende werking van de medicatie).

Wellicht kan deze studie bij Janssens Pharmaceutica in 2009 toch even helpen.
Die beschrijft hoe men in dit bedrijf de werking van antipsychotica in kaart brengt, door vooraf dieren dwangmatig psychotisch te maken met dezelfde psychotica, als die bij kinderen worden gebruikt om eenzelfde robotmatig dociel gedrag te bekomen in de behandeling van GPOS.
Robotmatig dociel is dus een eufemisme voor dwangmatig psychotisch.

Maar waarom dan al die geheimzinnigheid, die academische onkunde, die triomf van de middelmaat?
Doodgewoon omdat kennis van het echte werkingsmechanisme een financiële, medische en politieke ramp zou betekenen.

Wie doorprikt deze kwakkel?

Chemisch en farmacologisch zijn de actieve metabolieten in beide stoffen precies IDENTIEK!!!
Bij inname wordt de instabiele zuurstofbrug gebroken en verdwijnt het zwarte gedeelte naar de lever.
Gezien hun respectievelijk moleculair gewicht werkt de actieve phenylpropylamine uit 18mg.Strattera net zo goed als dezelfde actieve phenylpropylamine uit 20mg.Prozac.

Omdat phenylpropylamines (Prozac, Strattera) net zo goed als phenylethylamines (dexamfetamine) drogeren, door de gevarenreflex die ontstaat wanneer neuronen worden verwoest, maakt de DDD van Strattera voor de wereld duidelijk op welke manier healthcare storende symptomen van een  normaal gedrag behandelt wanneer een team dat lijdt aan GPOS zelf een diagnose van een op kinderen geprojecteerde en verzonnen ziekte mag stellen.

Alle stoffen die drogeren en dus psychostimulantia zijn, doen dit alleen maar als een afweer tegen de giftige stoffen waarmee het zenuwstelsel wordt aangevallen.
Die aanval verwoest dosis per dosis het vermogen om via een gezonde en aangeleerde zelfbeheersing het eigen gedrag onder controle te houden (agressie, wanen, depressie, zelfmoorden), waardoor het bekende controleverlies maar ook het dwangmatig, robotmatige en psychotisch gedrag bij hogere doseringen ontstaat.
Vandaar een DDD van 80mg. bij Strattera en 15mg. bij dexamfetamine, terwijl om alleen maar te drogeren dexamfetamine 5 mg. en Prozac 20mg. al volstaan.

Zonder er zich van bewust te zijn, heeft Lilly hiermee het werkingsmechanisme van een chemische behandeling van ADHD uiteindelijk toch bekend gemaakt.
Terwijl het alleszins met de serotonine-fabel bij WHO (ATC-codering) de bedoeling was om een en ander voor eeuwig onbekend te houden.

Al rent de leugen nog zo snel….

Maar wie doorprikt deze kwakkel nu bij WHO, bij ATC, bij BCFI, bij CBG, bij EMEA, bij FDA….?

Bij overheden, bij artsen, bij publiek?

Waarmee alvast zonneklaar werd waarom voortaan ook Prozac bij kinderen mag , als ze alleen maar wat doping nodig hebben.

Zal evidentie (ipv kennis) mindcontrol-misbruik blootleggen?

Kinderen, studenten, mollige mama’s, voetballers of andere sporters vallen schijnbaar zonder enige reden dood, zogezegd aan aangeboren hartziekten.
Een evidentie als een kathedraal, terwijl kennis over  het gebruik van psychotica leert dat de chronische vasoconstrictie die als een gevarenreflex ontstaat, fatale pulmonaire hypertenties kan veroorzaken.
Zelfs al waarschuwde een cardiologencongres in 2003 daar duidelijk voor, toch hullen geneeskunde en de huidige specialisten zich in een FIF-stilzwijgen, waarbij  negatieve evidenties als niet-wetenschappelijk door de mand vallen.

Alsmaar meer  jongeren aan de psychotica, om verzonnen stoffetjes zogezegd te corrigeren, worden in een eerste instantie steeds maar slimmer (gewaand).
Een evidentie als een wolkenkrabber, terwijl de negatieve evidentie leert dat ze op een steeds jongere leeftijd aan voortijdige ‘ouderdomsverschijnselen’ (lees dementie) gaan lijden.
Omwille van negatief, krijgt deze evidentie tevens een FIF-rating op het vlak van kennis, want kennis leert dat de vasoconstrictie zich ook manifesteert in de hersenen en daardoor vitale neuronen en hersencellen kapotmaakt.
De positieve evidentie aan dit verhaal dient dan weer om iatrogeen een vasculaire Alzheimer tot stand te brengen, waarmee zowel healthcare als de geneeskunde zoete broodjes bakken.

Schuttersfestijnen, agressie, zelfmoorden en echt zware depressies ontstaan door de wapenverkoop, het geweld in de media en al het onverklaarbare waarmee het jachtige leven ons opzadelt.
Evidenties die er kwamen, omdat nu eenmaal verklaringen moeten gezocht worden.

Want wie durft eigenlijk de boodschap brengen dat het psychotica-gebruik in ons land sinds 1995 verzevenenvijftigvoudigd is, maar dat de geluksfactor in de maatschappij er misschien met veel minder is op vooruitgegaan, wel integendeel.

En nu we het over evidenties hebben.

Niet alleen healthcare lijdt aan het befaamde FIF-syndroom.
Een syndroom dat wel stevig in de hand wordt gewerkt door een politieke overheid.

Aan de hand van de  grafiek over het  methylphenidaat-gebeuren in ons land, kon een blinde al zien  dat het illegaal handeltje ooit wel eens tegen een muur zou aanbotsen.
Wat in december 2011 inderdaad ook gebeurde.
Maar de geruisloosheid waarmee de ‘administratieve problemen’ intussen opgelost zullen raken blijft toch merkwaardig.

Wanneer douane in een of andere andere haven cocaïne kan onderscheppen, bazuinen de media het uitgebreid in het rond.
Maar wanneer een cocaïnestof voor kinderen en voor de verkoop op speelplaatsen, illegaal ons land probeert te bereiken, heerst een zedige stilte daarover.

Al vermoeden wij dat onze minister van volksgezondheid daar natuurlijk geen weet van zal hebben.
Haar autoriteit op het departement dient alleen als borstwering, om geheime staatsbelangen te vrijwaren.

Maar nu we het over borstwering hebben (of het meervoud ervan?).

Nog voor de huidige minister op een charmante manier schatten van stilte met stilzwijgen bewaart, liep ze haar proefperiode vlak na de Dutroux-affaire op een ander moeilijk departement, namelijk justitie.
Haar nummertjes in Kamer en Senaat zijn ook daar bekend, berucht, maar vooral ook bewaard gebleven.
Hier volgt een staaltje daaruit.
Geniet met mate, maar ook met volle teugen.

Hopelijk denkt nu niemand aan het kindermisbruik dat zich met een erectiel, peniel, homofiel, francofiel(?) of zelfs met een ADHD-profiel manifesteert.

Toxicomanie instellen bij kinderen moet voortaan soepeler.

http://www.asgb.be/berichten/6529-asgb-bericht2012010problemen-met-rilatine-mr-.html

ADHD is een aandoening die alleen maar vermoed wordt.
Geneeskundigen kunnen zelfs geen diagnose stellen, omdat geen neurobiologische diagnosecriteria bestaan.
Men steunt op de optelling van symptomen, waaraan een zogenoemd multidisciplinair team lijdt en die eigenlijk wijst op de aandoening waaraan het team zelf lijdt.

Bovendien is die voorgewende ADHD een foef om te kunnen een toxicomanie instellen met amfetamines of cocaïnes en kan geen enkele van die geneeskundigen zelfs farmacologisch uitleggen op welke manier een verslaving met harddrugs bij kinderen ervoor zorgt dat GPOS’ers er beter van worden.

Sinds enige tijd raakte bekend dat zeer invloedrijke belanghebbenden een illegaal circuit van invoer van sterk gereglementeerde stoffen hebben opgezet en nog steeds uitbaten, waardoor  uiteindelijk toch een soort van strengere controle op die invoer tot stand is gekomen.

Vandaar de administratieve problemen in verband met de bevoorrading van methylphenidaat, als een cocaïneproduct, die zich momenteel schijnbaar voordoen.

Nu blijkt dat sommige geneeskundigen daardoor ook in de problemen raken om de ingestelde toxicomanieën te onderhouden (overtreding van art.2, wet van 24.02.1924), doen ze een beroep op overheden om weeral en eens te meer een oogje dicht te knijpen, waarmee het misdrijf kan blijven verder gezet worden.

Hopelijk zet zoiets de controlerende instanties, die de administratieve molen verifiëren, aan om tevens orde te brengen in een systeem van handel in harddrugs bij kinderen onder de vlag van zij die zich geneeskundigen noemen en misdaden begaan die het internationaal kinderrechtenverdrag van de VN aan de kaak stelt.

Cardiologen zonder ballen.

Voetballertjes, voetballers, studenten, moeders met een maatje meer vallen dood, chronische antidepressiva-gebruikers kampen met cardiale klachten, en geen cardioloog die een krimp geeft.

Zo bang ze zijn dat de farmaceutische industrie hun carrière zou kraken.

Want de stimulantia die psychotica zijn, zelfs dezen die vermomd zijn als SSRI’s, zijn niet zo veilig en onbesproken als de dwaze evidence based medicine de wereld wil wijsmaken.

Cardiologen kunnen fatale pulmonaire hypertensies voorkomen of voorspellen door met een echografie de dikte van de rechthartkamerwand na te gaan, vooral dan bij patiënten die ‘therapeutisch’ en chronisch moeten of willen gedrogeerd worden.
Ondergaan zij die doodvallen een speekseltekst?
Een autopsie?

Het cardiologencongres in Venetië in 2003, waarschuwde voor het gevaar van methylphenidaat-gebruik, maar wie plots doodvalt krijgt steeds onterecht een ‘aangeboren hartziekte’ als doodsoorzaak, enkel en alleen omdat BigFarma wil blijven pamperen en veel geld verdienen.

Hoeveel van die plotse sterfgevallen of hartstilstanden voeden de verkeerde statistieken, omdat men valsheid in geschrifte pleegt?
Waardoor de onnozelen (zoals Buitelaar in het Pharmaceutisch Weekblad, verleden week) doodleuk kunnen verklaren dat de risico’s op cardiale problemen nog “lijken” mee te vallen.

Telkens zo eentje sterft door hartstilstand verschijnen sportartsen in de media met het jammer-maar-helaas verhaal en  ‘wir haben es nicht gewusst’.
En telkens wordt sussend over maatregelen gesproken.
Maar NOOIT hoor ik iets over het veilige middelengebruik.
Zo veilig dat het gisteren, ‘bovendien nog lijkt mee te vallen’.

Een establishment dat lijdt aan het FIF-syndroom, want negatieve evidenties zijn geen medische evidenties, alleen de positieve zijn medisch.

Deze waarschuwing van FDA is bijna vijf jaar oud en verdween al ettelijke keren van de website ‘to protect the ADHD-market’, zoals dat in de VS heet.
Een waarschuwing die niet medisch genoeg is om er rekening mee te houden.

Terwijl dit persbericht van de University of Chicago getuigt van een voortschrijdend inzicht:
“ Het is net als in de maatschappij: de complexiteit neemt toe als individuen en instituten vergeten hoe ze generalist moeten zijn. Iedereen wordt specialist met toenemend beperkte capaciteiten.”

Sluist PS geroofde RIZIV-reserves door naar EDR-afpersers?

Stilaan wordt duidelijk waarom Volksgezondheid onder de PS als enige materie een groeipotentieel van 4,5% heeft gekregen.

Deze grafiek toont hoe sinds 2004 en de partij van de eerste minister op Volksgezondheid en Sociale Voorzorg, de verdriedubbelde prijs van het legale verbruik van cocaïne voor kinderen heeft gediend om illegaal ingevoerd, verbruik en dito inkomsten van dit psychoticum als party-drug buiten het daglicht te houden.

Immers, sinds 2004 staat een ban op het echte verbruik van methylphenidaat, dat internationaal onder een opiumreglementering valt.

Vandaar dat de cijfers bovenaan, het resultaat zijn van een simulatie, in functie van de grafiek in Nederland, die in de zeven jaar ervoor een parallelle stijging te zien gaf.

Wat jaarlijks met de opbrengst van het verschil tussen het bovenste en het onderste (blauwe) cijfer aan grammen MPH gebeurt, is op regeringsniveau een goed bewaard geheim en zal vermoedelijk wel een van de redenen zijn waarom de PS aan die departementen vasthoudt en verhindert dat die departementen de grote verandering ondergaan, waar de eerste minister voor de media trots mee pronkt.

Noteer dat 1g. verbruik staat voor 5 verpakkingen Rilatine 10mg. 20 tabletten (aan 8,90€/verpakking) en dat een tablet Concerta 54mg. op de speelplaats 10 Euro kost. ( 18 tabletten in 1g.)

Maar het non-event waarmee de premier zondag op TV helemaal niet scheen mee te pronken, gaat over de vraag hoe chanteerbaar een eerste minister wel mag zijn.
Op het eerste gezicht, een non-event, al schittert achter de tekst, die volgt, maar weinig de maagdelijkheid van wat als een non wordt voorgesteld.

Dit komt uit “het journaal” van Mark Grammens. Een tweewekelijkse nieuwsbrief van een krasse tachtigjarige man. Zijn vader was Flor Grammens (die een belangrijke rol gespeeld heeft in het afdwingen van de taalwetgeving).

http://www.adhdfraude.net/pdf/20100917091355907.pdf

Scenic Shit Recycling Industry: SSRI

http://www.naturalnews.com/034638_SSRI_drugs_antidepressants_high_blood_pressure.html

http://journals.lww.com/greenjournal/Abstract/2011/07000/Selective_Serotonin_Reuptake_Inhibitors_and_Risk.16.aspx

Healthcare drogeert voortaan ook ongeboren kinderen in de ‘veilige’ baarmoeder.

Evidence based medicine is de commerciële poot waarop healthcare steunt.
En die poot lijdt aan het FIF-syndroom.
Negatieve evidenties bestaan medisch niet, alleen de positieve zijn therapeutisch en lucratief waardevol.

De metaboliet van Strattera 18mg. is chemisch en farmacologisch precies identiek aan de metaboliet van Prozac 20mg.

Strattera is bijgevolg een vermomde of een gerecycleerde Prozac.

Het zwarte deel van de molecule wordt meteen na inname afgescheiden van het rode, dat als een nieuw amfetaminepatroon bij Prozac aan een DDD van 20mg/70kg alleen maar drogeert en bij een DDD van 80mg/70kg (bij ADHD en Strattera) drogeert tot dwangmatig psychotisch (of robotmatig dociel, zoals men verkiest).

En waarom zouden Prozac of Strattera nu ineens ook ‘Shit’ zijn?

Niet alleen omdat de oorspronkelijke SSRI-naam elke betekenis heeft verloren – reuptake van wat dan ook bestaat simpelweg niet  – maar omdat healthcare, zelf FIF-ziek zijnde, aan de bevolking een nieuwe amfetamine-doping wou aansmeren, zonder daarbij te hoeven wijzen op de negatieve evidenties (lees: gevaren) van het dopinggebruik.

Chemisch zijn de meeste nieuwe antidepressiva varianten op het phenylpropylamine-patroon, terwijl  sommigen (Wellbutrin,  Zyban,  Efexor) bovendien zelfs zuivere amfetamines (phenylethylamine-patroon) zijn, die men als ‘veilige’ medicatie durft verkopen.
Zonder een opiumreglementering dan nog!

25Jaar lang heeft men deze komedie voor de wereld kunnen verborgen houden.
Al die tijd is men erin geslaagd om de slogan ‘werking onbekend’ als officiële medische wetenschap in stand te houden.
Serotonine-of dopaminefabels verdrongen de echte werking.

Omdat die doping nieuwe aandoeningen doet ontstaan, wordt die door het medisch establishment gekoesterd als het opperste goed.

Depressies, schizofrenie, dementie, hartafwijkingen en zelfs een epidemie van agressie en schuttersfestijnen voeden het vakgebied van de geleerden die sprookjes belijden van een industrie die op een weelderig gekleurde wijze gevaarlijk gif aan de man brengt.
Die geleerden zijn bovendien de dwaze onnozelaars die maatschappelijk pronken op de hoogste ladders, alleen al omdat ze geen neurobiologische diagnose hoeven te stellen en niet eens beseffen hoe ze met gerecycleerde rommel nieuwe generaties om zeep helpen.

Zo wijs als ze zijn, met een academische kennis over SSRI’s, waarvan de werking als onbekend is uitgeroepen.

Twijfel bij ADHD-medicatie op lange termijn.

Het Pharmaceutisch Weekblad (NL) bericht deze week over evidenties die door de industrie en bijgevolg ook door het medisch establishment opzij worden geschoven, om een commerciële balans van baten steeds positief te laten doorwegen.

Daarbij komen eminenties aan het woord die uitleggen hoe de soep nooit zo heet wordt gelepeld als ze wordt opgediend.

Een professor, die om tijd te kopen, aankondigt dat ze een onderzoek zal starten naar de effecten op het brein, die met scans zullen gemeten worden.
Zelfs al zou met een scan iets kunnen aangetoond worden dat op een veranderde activiteit zou wijzen bij behandeling met harddrugs, dan wordt die verandering teweeg gebracht door de gevarenreflex waarmee het lichaam reageert, wanneer neuronen van het zenuwstelsel worden verwoest.
Maar meestal tonen die scans alleen beeldekes en tonen ze geen ondertitels met uitleg waarmee die beeldekes bezig zijn.

Diezelfde professor kwakkelt tevens uit haar nek met de dopaminerge en serotonerge verhaaltjes. In die materie zijn dit de fabeltjes die het lucratief systeem moeten overeind houden en ze zijn alleen op verbeelding gebaseerd.
De reuptake-theorie ervan is intussen al twee jaar weerlegd en piekert men zich suf om iets anders uit te vinden, terwijl er niemand aan denkt om het echte werkingsmechanisme bekend te maken.
Een chemische ADHD-behandeling steunt immers op het dwangmatig psychotisch maken met stevige doses psychotica.

De gevreesde termijn-nevenwerkingen (psychiatrisch en cardiaal)  worden afgeschilderd als comorbiditeiten of als totaal onbelangrijk.
Wat ik onlangs het FIF-syndroom heb genoemd.
Vandaar dat het zeer goedkoop en zelfs misdadig is om verder te stellen dat de balans positief blijft.

De vereniging van producenten (MAH-MarketingsAuthorisationHolders) vindt zelfs dat psychiatrische stoornissen louter het gevolg zijn van ADHD en niet van methylphenidaat.
En daarom niet hoeven onderzocht te worden.
Vraag is dan wel waarom men een psychoticum als methylphenidaat gaat toedienen als behandeling, om dwangmatig psychotisch of robotmatig dociel te maken.

Volgens Buitelaar lijken de risico’s op cardiovasculaire problemen nog mee te vallen. Hij heeft zelfs nog nooit van sterfgevallen gehoord.
Nogal wiedes, want in de psychiatrie zijn patiënten uitbehandeld, zelfs al vallen ze dood of plegen ze zelfmoord.
Op 27/12/2011 brak ik een lans voor zij die wel doodvielen, in de hoop dat hun dood tenminste toch niet nutteloos zou geweest zijn.

Dit nummer over ADHD kan bij de redactie besteld worden, die bovendien gelukkig zal zijn met reacties daarop.

ADHD in België sinds 2004.

Eerder al raakte bekend dat ADHD met alle beschikbare middelen door de strot wordt geduwd.
Zes december van het afgelopen jaar was een feest voor groot en klein.

Het kostte enige moeite, maar hier zijn officiële gegevens over het verbruik van een en ander en hoe het er in ons omliggende landen aan toe gaat.

“Het aantal verstrekte recepten voor Ritalin steeg van 66.000 in 1997 naar 300.000 in 2004. Een ongehoorde toename van 354%. Maar de medicalisering van de jeugd gaat nog verder. Naast de circa 70.000 kinderen die vorig jaar Ritalin slikten zijn er nog eens 35.000 kinderen met ADHD of gedragsproblemen die zware antipsychotica kregen zoals Risperdal. Middelen die nota bene nooit op kinderen zijn getest. Ook hier doet zich een sterke stijging voor (NOVA, 8 januari 2005).”
uit: (Nederland) http://www.tijdschriftdeviant.nl/teksten/deviant45/03.pdf

In Zwitserland, sinds 1999 gebruik vertienvoudigd.

Het verbruik van Ritalin is in Duitsland verdubbeld tussen 2001 en 2006.

“They estimated there are around 400,000 under 16-year olds with ADHD in England and Wales.
Monthly prescriptions for Ritalin, the standard treatment, increased from 4000 in 1994 to 359,000 in 2004. “

Meer details zijn er uit Nederland en België.
In Nederland meet men de voorschriften met ADHD-medicatie, in België het aantal milligram methylphenidaat dat internationaal moet bijgehouden worden omdat die stof onder een opiumreglementering valt en omdat op basis van dat verbruik geldige invoervergunningen worden geschreven.

Ik vergelijk de officiële gegevens van beide landen.

In 2004 verdriedubbelde de prijs van Rilatine en begon de ziekteverzekering te vergoeden aan de verdriedubbelde prijs, terwijl het in dit land de gewoonte is dat een bedrijf de prijs laat zakken bij een tussenkomst van de overheid, omdat daarbij steeds een vergroting van de omzet wordt bereikt.

Maar niet zo bij ADHD.
Bij ons zakte het verbruik, je acht het echt niet voor mogelijk!
Terwijl de cijfers in Nederland aantonen dat het zaakje wel blijft draaien.

Soit, sinds 1995 werd op een eenvoudige vraag aan Volksgezondheid het jaarlijks verbruik tot en met 2003 doorgespeeld.
Vanaf 2004 en met de ziekteverzekering als nieuwe speler, kwam op de cijfers een ban te staan en verbood de minister het bekend maken ervan.

Pas jaren later trok de mist op en toen bleek dat ons land niet alleen twee verschillende landen heeft, maar ook twee verschillende soorten van ADHD-zieken.

Een soort die een verklaring kan voorleggen dat ze zouden lijden aan een vermeende neurobiologische aandoening en waarvoor de ziekteverzekering de dure prijs gaat vergoeden, niettegenstaande onder meer in Nederland de reclamecode-commissie op 06/08/2002 de hersenstichting aldaar had verboden om misleidende reclame te voeren, door te stellen dat ADHD een neurobiologische aandoening zou zijn.

En dan die andere soort ADHD’ers waarbij de arts methylphenidaat voorschrijft, met ook als voorwendsel ADHD, terwijl die eigenlijk als een partydrug moet dienen om gebruikt te worden in de sport, door studenten, als middel om te vermageren, om te dealen enz.

Het verbruik van die laatste soort wordt niet meer geteld, waardoor vanzelfsprekend ook geen geldige invoervergunningen kunnen worden uitgereikt. (zie de tekst van de minister in de senaat in 2009).

Niettemin leveren de apotheken de voorgeschreven ADHD-medicatie af, terwijl in theorie er in dit land een groot tekort aan legale voorraad zou moeten bestaan.

Maar stel nu dat het bedrijf dat ons land met methylphenidaat bevoorraadt, verder betaald wordt aan de niet-verhoogde prijs sinds 2004 en dat de legale soort van ADHD-patiënten, via de ziekteverzekering een stevig potje bijeenspaart, waarmee alle nodige verpakkingen, ook de recreatieve via een bonus en weliswaar via een niet zo legaal circuit, toch bij de apotheken en uiteindelijk bij alle zieken kunnen terechtkomen…

En stel ook dat er een soort van uitvoerende macht zou bestaan in dit land, die erover moet waken dat geen illegale cocaïne of cocaïnederivaten of andere verdovende middelen worden ingevoerd….

Zou het dan kunnen dat sinds de opvallende daling van het verbruik en het bekend maken van een obscuur circuit, sommige diensten hun potloden zijn gaan scherpen, waardoor totaal onverwacht nu wel tekorten dreigen te ontstaan?

“Deze onverwachte situatie zou te wijten zijn aan onduidelijkheden in het administratief
verdelingsproces voor Rilatine MR in België en Luxemburg.”
Uit de nieuwsbrief 443 (5 januari 2012).
Over methylphenidaat die België en Luxemburg niet binnen geraakt.

En waarom gaven de diensten van de minister van Volksgezondheid aan de Hoge Gezondheidsraad alleen maar de verbruikscijfers van methylphenidaat dat officieel en legaal ons land binnenkomt en niet deze die door haar eigen diensten, tot op de milligram na, zou moeten geregistreerd worden?
De inkomsten daarvan zijn toch vakkundig witgewassen?

Als toemaatje toont de laatste grafiek wat in ons land vermoedelijk zonder geldige invoervergunning en via een obscuur circuit toch tot in de publieke en ziekenhuisapotheken zou kunnen terechtgekomen zijn.
Een circuit, dat anders wel opvallend door de overheid wordt gedoogd.
De witte balken gebruiken ongeveer eenzelfde percentage stijging van het jaarlijkse verbruik in Nederland om te kunnen simuleren wat sinds 2004 vermoedelijk illegaal wordt ingevoerd.